ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τρίτη 10 Μάη 2016
Σελ. /24
Ποιητική... αηδία

Μέσα στο προηγούμενο τριήμερο της ψήφισης των αντιλαϊκών μέτρων, οι εργαζόμενοι είχαν πολλές ευκαιρίες για να επιβεβαιώσουν τη βρωμιά και το θράσος εκείνων που το κεφάλαιο επέλεξε για να του κάνουν τη βρώμικη δουλειά και να του βγάλουν «τα κάστανα από τη φωτιά», όπως χαρακτηριστικά είπε ο πρωθυπουργός. Για παράδειγμα, ένα προκλητικό τέτοιο στιγμιότυπο ήταν όταν ο Αλ. Τσίπρας είπε από το βήμα της Βουλής ότι «αριστερό και ριζοσπαστικό δεν είναι να φαντασιώνεσαι μια ιδεατή κοινωνία, αλλά να ματώνεις για να δημιουργήσεις συνθήκες όπου θα μπορέσουν να ευδοκιμήσουν πολιτικές υπέρ των πολλών», την ίδια ώρα που μίλαγε για τη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης, τη φοροεπιδρομή και τα νέα μέτρα ενίσχυσης του κεφαλαίου με τον «αναπτυξιακό νόμο». Αλλά εκεί που το... απογείωσε, ήταν όταν τον έπιασε ο ποιητικός οίστρος, προσπαθώντας να υπερασπιστεί την αισχρή αυτή πολιτική υπέρ του κεφαλαίου με τους στίχους του Μαγιακόφσκι, ότι «το μέλλον δε θα 'ρθει μονάχο του έτσι νέτο σκέτο, αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς»! Φανταζόμαστε ότι σε επόμενο ένθετο της «Αυγής», οι ΣΥΡΙΖΑίοι θα μας πούνε ότι ο Μαγιακόφσκι εννοούσε τα... αντιλαϊκά μέτρα και τα μνημόνια που ψηφίζει η σημερινή κυβέρνηση!

Υποκριτική ανησυχία

Παίζει με τον πόνο του λαού ο πρωθυπουργός, που φέρνοντας την πραγματικότητα στα μέτρα του, κατά τη συνάντησή του χτες με την γενική διευθύντρια του Περιφερειακού Γραφείου Ευρώπης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), Σουζάνα Γιάκαμπ, αναφέρθηκε σε κάποιες «πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης υπέρ της καθολικής πρόσβασης των πολιτών σε ένα αναβαθμισμένο και ολοκληρωμένο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας»... Οσοι, βεβαίως, γνωρίζουν την κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία και την ανυπαρξία Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, αντιλαμβάνονται ότι απλά ο Αλ. Τσίπρας κάνει το μαύρο άσπρο για να υπερασπιστεί την κυβέρνησή του και το αντιλαϊκό της έργο. Εργο που στον τομέα της Υγείας κοστίζει κυριολεκτικά ανθρώπινες ζωές, κάτι που δεν μπορεί να κρυφτεί. Εξ ου και στη συνάντηση «και από τις δύο πλευρές εκφράστηκε ανησυχία για την επιβράδυνση των δεικτών Υγείας του ελληνικού πληθυσμού κατά τα τελευταία χρόνια και επισημάνθηκε η ανάγκη εμβάθυνσης στην πρόληψη και την αγωγή Υγείας», και τονίστηκε «η ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης του τομέα της Υγείας, σε αντίθεση με τις περικοπές που προκρίθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη». Υποσχέσεις δίχως αντίκρισμα αφού το δικαίωμα του λαού σε πλήρεις, σύγχρονες, δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας είναι μεταξύ αυτών που τσακίζονται ανάμεσα στη Σκύλλα της περικοπής δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα και τη Χάρυβδη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, που ανθεί εκεί όπου ο δημόσιος υποβαθμίζεται.

«Κοινωνική δικαιοσύνη»

Στα «κάγκελα» βγήκε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρ. Αλεξιάδης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια για το Ασφαλιστικό, όταν οι βουλευτές του ΚΚΕ ανέδειξαν ότι η κυβέρνηση αποτελειώνει την Κοινωνική Ασφάλιση για να ενισχύσει την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου όπως, για παράδειγμα, των εφοπλιστών. Μάλιστα, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Ν. Καραθανασόπουλος ρώτησε τους υπουργούς Εργασίας και Οικονομικών να πουν έστω ένα φορολογικό ή άλλο μέτρο που να αγγίζει τους εφοπλιστές, συνολικά τους επιχειρηματικούς ομίλους.

«Το 2015, σε σχέση με το 2014 και τα προηγούμενα χρόνια, ο τομέας της Ναυτιλίας έχει πληρώσει πολύ περισσότερους φόρους από ό,τι πλήρωνε», κόμπασε ο Τρ. Αλεξιάδης, ενώ ζήτησε και τα ρέστα λέγοντας: «Φαντάζομαι να μην ταυτίζεστε με τους κύκλους του εξωτερικού που θέλουν η ελληνική ναυτιλία να επιβαρυνθεί φορολογικά σε εκείνο το επίπεδο που να μην είναι πλέον ανταγωνιστική»! Ο υπουργός ομολόγησε τι είναι αυτό που «καίει» την κυβέρνησή του. Η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και στην προκειμένη περίπτωση του εφοπλιστικού. Γι' αυτό άλλωστε δεν άγγιξαν όλες τις προκλητικές φοροαπαλλαγές, όπως π.χ. το αφορολόγητο πετρέλαιο, όταν για τους αγρότες το κατάργησε, ενώ με τον «αναπτυξιακό νόμο» προετοιμάζει και άλλα προνόμια. Αυτό εννοούν όταν μιλάνε για «κοινωνική δικαιοσύνη»...

Αναζητώντας εναλλακτικές

Η είδηση έχει ως εξής: Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Βέλγιο, Δανία και Σουηδία, με επιστολή τους στην Κομισιόν, ζητούν - σύμφωνα με τις διαρροές - να μπορούν να κάνουν πρόσθετους ελέγχους στα σύνορά τους για τουλάχιστον ένα εξάμηνο ακόμα, επικαλούμενες «διαρκείς παραλείψεις» στα εξωτερικά σύνορα.

Θυμίζουμε ότι, όταν τον περασμένο Νοέμβρη, μετά το μακελειό στο Παρίσι, η Γαλλία έθεσε απευθείας θέμα πρόσθετων ελέγχων, πολλοί είχαν βιαστεί να το βαφτίσουν «κλείσιμο συνόρων». Στη Γαλλία έχει ανοίξει μια ολόκληρη συζήτηση σχετικά με την προστασία συνολικά των εθνικών συμφερόντων, στην οποία πρωταγωνιστούν εκπρόσωποι απ' όλο το αστικό φάσμα, θέτοντας προβληματισμούς για την πορεία της ΕΕ.

Η ουσία είναι ότι, με αφορμή και το Προσφυγικό, εκδηλώνονται μια σειρά αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, που έχουν ως αιτία την καπιταλιστική οικονομική κρίση και τις δυσκολίες εξόδου απ' αυτήν καθώς και τις μεταβολές στο συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια σειρά θεμέλια της ΕΕ τίθενται σε αμφισβήτηση όχι από τη σκοπιά των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων, αλλά από την πλευρά των επιδιώξεων αστικών τάξεων. Την ίδια στιγμή, βέβαια, αναζητούνται νέες εναλλακτικές μορφές συνεργασίας του κεφαλαίου, με πρωταγωνιστές «ευρωσκεπτικιστές» και μη. Νέες συμμαχίες «ψήνονται» και νέα «μαχαίρια» βγαίνουν, με ζητούμενο πάντα τη μέγιστη δυνατή εκμετάλλευση των εργαζομένων.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1267 Η Εκκλησία της Βιέννης διατάζει όλους τους Εβραίους να φορούν ένα διακριτικό σήμα.

1878 Γεννιέται ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Παρθένης.

1905 Γεννιέται ο λαϊκός συνθέτης Μάρκος Βαμβακάρης.

1910 Απεργούν οι σιγαροποιοί του Πειραιά. Πιστεύοντας ότι η εισαγωγή των μηχανών στη σιγαροβιομηχανία ευθύνεται για τα προβλήματά τους, οι απεργοί προβαίνουν σε καταστροφές μηχανολογικού υλικού.

1910 Ολοκληρώνεται στο Βελιγράδι η πρώτη Βαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη. Ηταν η πρώτη απόπειρα του νεαρού τότε σοσιαλιστικού κινήματος στα Βαλκάνια για συντονισμό δράσης στις χώρες της περιοχής.

1923 Ο σοβιετικός διπλωμάτης Β. Βορόφσκι δολοφονείται στη Λοζάνη της Ελβετίας, όπου μετέβη για να συμμετάσχει στη Συνδιάσκεψη για τον τερματισμό του πολέμου με την Τουρκία.

1940 Αρχίζει η εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας σε Ολλανδία, Βέλγιο και εν συνεχεία στη Γαλλία. Η Ολλανδία συνθηκολογεί μετά από μόλις 4 μέρες, ενώ το Βέλγιο μετά από 2 βδομάδες.

1940 Στη Μ. Βρετανία παραιτείται η κυβέρνηση Τσάμπερλεν. Συγκροτείται κυβέρνηση συνασπισμού με επικεφαλής τον Ου. Τσόρτσιλ.

1941 Απεργία των εργατών της βιομηχανικής περιοχής της Λιέγης στο κατεχόμενο από τους ναζί Βέλγιο.

1943 Εκτελείται στην Καισαριανή ο Κώστας Λαζαρίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας του Εργατικού ΕΑΜ. Οταν οι Γερμανοί τού πρότειναν να τον εξαγοράσουν και να σώσει τη ζωή του, εκείνος τους απάντησε: «Πέστε στα κτήνη ότι οι κομμουνιστές δεν πουλιούνται, μα πεθαίνουν για το Κόμμα τους και το λαό τους».

1944 Εκτελούνται 92 κομμουνιστές (μεταξύ αυτών και πολλοί παλιοί εξόριστοι που η μεταξική δικτατορία είχε παραδώσει στους κατακτητές) στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, εκ των οποίων οι 10 ήταν γυναίκες.

1945 Παρά την άγρια τρομοκρατία, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι τιμούν την Πρωτομαγιά (που μεταφέρθηκε για τις 10/5) με γενική πανελλαδική απεργία, στην οποία κυριαρχούν τα συνθήματα «Ψωμί, τιμαριθμικό μεροκάματο, συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες, δημοκρατία».

1947 Το Κογκρέσο των ΗΠΑ εγκρίνει το σχέδιο του Αμερικανού Προέδρου Χάρι Τρούμαν για παροχή βοήθειας σε Ελλάδα, Τουρκία και Ιράν, προκειμένου να «αντιμετωπίσουν τον κομμουνιστικό κίνδυνο».

1956 Οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές εκτελούν δι' απαγχονισμού τα στελέχη του κυπριακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα Μιχάλη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου. Γενική απεργία στην Κύπρο.

1980 Ο Γεώργιος Ράλλης ορκίζεται πρωθυπουργός, διαδεχόμενος τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που έχει εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

1982 Πεθαίνει ο Γερμανός θεατρικός συγγραφέας Πίτερ Βάις.

1981 Ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας, Φρανσουά Μιτεράν, εκλέγεται Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

1994 Ο Νέλσον Μαντέλα ορκίζεται Πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής.

1994 Στην Ιταλία, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ορκίζεται πρωθυπουργός της κυβέρνησης συμμαχίας, στην οποία συμμετέχουν και οι νεοφασίστες της «Εθνικής Συμμαχίας» για πρώτη φορά μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org