Κυριακή 3 Αυγούστου 2008
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 5
ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πατριδογνωμόνιο
«Διασυνοριακές συγχωνεύσεις»

Οπου κι αν σταθώ, μ' όποιον κι αν μιλήσω, διακρίνω έναν πανικό για τον επερχόμενο χειμώνα που όλοι τον περιμένουν μετά βεβαιότητος μαύρο κι άραχλο από οικονομικής πλευράς, γκρίζο από πλευράς ηθικού και ζοφερό από πλευράς προοπτικών. Κι όμως, πολλαπλασιάστηκαν οι άνθρωποι που σπάνια τα καλοκαίρια μιλούν για την ανάγκη ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής και δεν είναι πια τόσοι πολλοί αυτοί που καταπτοημένοι έχουν πεισθεί πως τίποτα δεν αλλάζει.

Κάποια παρήγορα σημάδια είναι, σύντροφοι, δυσδιάκριτα μέσα στο καλοκαίρι με την ελεγχόμενη ειδησεογραφία να κρύβει τα σημεία και τέρατα της υποτιθέμενης θερινής ραστώνης. Ο Ουμπέρτο Εκο έγραψε κι αιτιολόγησε εκείνο το υπέροχο «δεν υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο». Κι όμως μπήκαμε σ' αυτόν με δράματα και δράσεις και καθόλου θαύματα. Ποιος, για παράδειγμα, θα καταλάβει ή θα πάρει πρέφα ανάμεσα στα συνασπισμίτικα κοκοριλίκια, τις πασοκονεοδημοκρατικές λεκτικές φανφάρες και το σίριαλ των αδιάφορων επαναλήψεων στην τηλεόραση, την είδηση που έρχεται, από πού αλλού, από τις Βρυξέλλες; Πρέπει, λέει, και η χώρα μας να εφαρμόσει κοινοτική οδηγία του 2005 περί «εταιρικών διασυνοριακών συγχωνεύσεων». Σαν κατιτίς το ωραίο ν' ακούγεται. Προς θεού μην πάει ο νους σας σε Κόσσοβα και «Μακεδονίες». Οχι, η Ευρώπη διατάζει να συγχωνευτούν εταιρείες διασυνοριακώς, ούτως ώστε να μειώσουν το κόστος λειτουργίας τους και ν' αυξήσουν τα κέρδη τους. Μες στο κατακαλόκαιρο ο αρμόδιος κύριος Φώλιας υπουργός ανήρτησε το νομοσχέδιο ενσωμάτωσης της οδηγίας προς διαβούλευσιν τάχα μου δήθεν διαδικτυακή. Ετσι, οι εργαζόμενοι στις εταιρείες, μαζί με τ' αφεντικά, ανάμεσα στις αγωνίες για φθηνό καρπούζι, ενοικιαζόμενο δωμάτιο και δέστρα για θαλαμηγό, σαν ένα σώμα μια ψυχή, μια «κοινωνία» θ' αναζητήσουν διά των διασυνοριακών συγχωνεύσεων φθηνά εργατικά χέρια, φθηνές απολύσεις κι άλλα τέτοια. Ω αγία οικονομική διπλωματία!..

Μοιάζει αδιάφορη η είδηση μες στο κατακαλόκαιρο. Και πάντως λιγότερο διεγερτική και συγκινητική από την ίδρυση των ιδιωτικών κολεγίων και πανεπιστημίων. Θεωρητικά δεν αγγίζει τους πολλούς. Από άποψη ορολογίας είναι δυσνόητη. Από πολιτική ουσία όμως είναι αποκαλυπτική για το πώς το κεφάλαιο, ανάμεσα στον Κάρατζιτς, στις πυρκαγιές, στο νεκρό Αυστραλόπουλο και τα βρετανικά μεθυσμένα ανήλικα ξέκωλα, σαν τη σουπιά απλώνει το μελάνι των ειδήσεων του Αυγούστου κι από πίσω κάνει τα σύνορα εταιρικό μπίζνεςπλαν και υπερπολιτική ισχύ πάνω από λαούς κι εργαζόμενους σε μια Ευρώπη της συναινετικής λαϊκής συμφοράς.

Διάλεξα αυτήν την καθόλου ελκυστική είδηση αυτήν την Κυριακή για να επισημάνω πως ο τελευταίος μήνας του φετινού καλοκαιριού συνεπάγεται και έναρξη της προεκλογικής περιόδου για τις ευρωεκλογές τον πρώτο μήνα του επόμενου. Και γιατί στο ενδιάμεσο θα χαθεί στην τρέχουσα πολιτική μπουρδολογία περί ποιότητας της ζωής του πολίτη κάθε δυνατότητα για σοβαρή συζήτηση περί Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Σ' αυτό το φοβισμένο καλοκαίρι, ενθαρρυντικός είναι ο βαθμός συνειδητοποίησης από μεγάλη μερίδα των εργαζομένων κάθε μεγαλόστομης πολιτικής απάτης. Ολοένα και περισσότεροι συνειδητοποιούν πως πίσω από τις βρυξελλιώτικες λέξεις και οδηγίες κρύβονται ωμές εφαρμογές πολιτικών του μεγάλου κεφαλαίου...


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org