Σάββατο 27 Οχτώβρη 2001
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 4
ΑΠΟ ΜΕΡΑ ΣΕ ΜΕΡΑ

Κυβέρνηση «αυλοκολάκων»

Ε πιχειρώντας να εντοπίσουμε τι επιδιώκει ο πρωθυπουργός με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, θα μπορούσαμε να επισημάνουμε και ορισμένες άλλες πλευρές, όπως τόσες μέρες κάνουν διάφορες εφημερίδες και πολιτικοί αναλυτές, ότι ο Κ. Σημίτης επιχειρεί:

Την υποβάθμιση των φανερών και «κρυφών» εσωκομματικών αντιπάλων του, ώστε να συνεχιστεί η δική του κυριαρχία. Τον πλήρη έλεγχο των υπουργών, όχι μόνο σε ό,τι αφορά στο κυβερνητικό έργο, αλλά και σε ό,τι σχετίζεται με τη συμπεριφορά τους προς τα έξω, από την οποία διαμορφώνεται, εν πολλοίς, το «προφίλ» της κυβέρνησης. Την αναβάθμιση των «κολλητών» και την επιβράβευση των «αυλοκολάκων». Τη συγκρότηση ενός «ετοιμοπόλεμου», εκλογικού, κυβερνητικού σχήματος, το οποίο, με τη βοήθεια του νέου γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Κ. Λαλιώτη θα καλύψει «το χαμένο έδαφος» που δείχνουν τα γκάλοπ...

Αλλωστε, εκεί φαίνεται να στοχεύει η διόγκωση του κυβερνητικού σχήματος, με αθρόες προσλήψεις στη βάση και γεωγραφικών κριτηρίων, η διασπορά σε πολλά υπουργεία αρμοδίων για την Ολυμπιάδα - το ρουσφέτι που αναμένεται να εκδηλωθεί μέσω του «εθελοντισμού», δε θα έχει προηγούμενο - και η διαμόρφωση κλίματος σφοδρών «συγκρούσεων» με τη ΝΔ, όχι, βεβαίως, στο επίπεδο της πολιτικής, αλλά της παραπολιτικής.

Οι παραπάνω διάφορες επισημάνσεις για τις πρωθυπουργικές επιδιώξεις, που σχετίζονται με «ενδοκυβερνητικά» και «εσωκομματικά» προβλήματα, έχουν τη σημασία τους, έστω κι αν, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται να μην ενδιαφέρουν και να μην απασχολούν πολύ τον ελληνικό λαό, αφού με αυτά ή άλλα πρόσωπα, η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έχει μπει εδώ και πάρα πολλά χρόνια στον «αυτόματο πιλότο» του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μονοπωλίων.

Φυσικά, ουδείς σοβαρός άνθρωπος πιστεύει ότι αυτός ο ανασχηματισμός θα φέρει κάποια αλλαγή, προς το φιλολαϊκότερο, της κυβερνητικής πολιτικής. Οχι μόνο γιατί η εφαρμοζόμενη πολιτική χαρακτηρίζει τα πρόσωπα κι όχι τα πρόσωπα την πολιτική - αν και θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, μάλλον προς το αντιλαϊκότερο, παρά προς το φιλολαϊκότερο μυρίζει - αλλά, προπάντων, διότι για ν' αλλάξει μια πολιτική χρειάζεται η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα. Χρειάζεται, δηλαδή, η πάλη του μαζικού κινήματος για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Μέσα από τη λαϊκή πάλη συγκροτείται το Λαϊκό Μέτωπο, το οποίο θα επιβάλει την εξουσία του, για να εφαρμόσει μια πραγματικά «άλλη πολιτική», υπέρ των συμφερόντων του λαού και του τόπου. Αυτή την «άλλη πολιτική» δε θα τη βρει κανείς σε ανασχηματισμένες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, ούτε σε μελλοντικές κυβερνήσεις της ΝΔ, αλλά ούτε και σε κυβερνήσεις «συνεργασίας» κεντρο-αριστερο-δεξιού προσανατολισμού, διαχείρισης δηλαδή της κρίσης του συστήματος, που δε θα θίγουν στο ελάχιστο το αντιδραστικό «καπιταλιστικό οικοδόμημα» στη χώρα μας...


Παύλος ΡΙΖΑΡΓΙΩΤΗΣ




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org