Τετάρτη 9 Ιούνη 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Η απεργία είναι όπλο για τους εργαζόμενους, δεν είναι παιχνίδι ούτε συμβολισμός

Μέσα στο νομοσχέδιο - έκτρωμα της κυβέρνησης της ΝΔ, που φέρνει τις ανατροπές του αιώνα, περιέχονται νέες αντιδραστικές αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο, πατώντας πάνω σε προηγούμενες διατάξεις και κυρίως στον απεργοκτόνο νόμο του ΣΥΡΙΖΑ.

Με αφορμή τα γεγονότα της προηγούμενης βδομάδας στο λιμάνι του Πειραιά, βγήκαν σαν έτοιμοι από καιρό έξω από τα λαγούμια τους όλα εκείνα τα τρωκτικά που τον καιρό της πανδημίας έκαναν φύλλο και φτερό κάθε πρωτόκολλο υγείας, πλούτισαν και αύξησαν την κερδοφορία τους πάνω στη δυστυχία και τον πόνο του λαού, αυτοί που στοίβαζαν τους ανθρώπους μέσα στα καράβια σαν σαρδέλες.

* * *

Με έναν προβοκατόρικο σχεδιασμό, κράτος, εργοδοσία και η πλειοψηφία των ΜΜΕ καταλόγισαν ενιαία και σε συντονισμό μια τυχοδιωκτική ενέργεια ενός σωματείου στο ΠΑΜΕ και στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα συνολικά, δείχνοντας ακριβώς ποιος είναι ο στόχος τους. Από τη μία στόχευσαν στην ενοχοποίηση του απεργιακού αγώνα μπροστά στην κατάθεση ενός βαθιά αντεργατικού νομοσχεδίου και από την άλλη εφηύραν ένα επιπλέον άλλοθι ώστε να προχωρήσει η κυβέρνηση σε ένα αναμορφωμένο σχέδιο χτυπήματος της απεργίας, η οποία έμμεσα ταυτίζεται με εγκληματική ενέργεια.

Η απεργία δεν είναι μια απουσία από την εργασία αλλά ευθεία αντιπαράθεση με το σύστημα της εκμετάλλευσης, καθώς αποτελεί δράση που κατευθύνεται στη διακοπή της καπιταλιστικής παραγωγής. Γι' αυτό άλλωστε κάθε απεργία που θίγει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων βρίσκει απέναντί της «λυτούς και δεμένους» από το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία έως τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τις έδρες των δικαστηρίων.

Παρά όμως το ευρύ οπλοστάσιο που έχει εξασφαλίσει η εργοδοσία από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις, κοιτάει μακροπρόθεσμα, εξελίσσει την τακτική της, με το μάτι στην επόμενη μέρα, επιδιώκει να τελειώνει μια για πάντα με τις απεργίες και τη συνδικαλιστική δράση.

* * *

Πλάι τους βρίσκονται συνειδητά ή ασυνείδητα πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που διαχρονικά προσφέρουν την καλύτερη υπηρεσία στην εκάστοτε κυβέρνηση, αδυνατίζοντας, απαξιώνοντας και λερώνοντας τις αγωνιστικές μορφές πάλης και το δικαίωμα στην απεργία.

Η απεργία ως μορφή πάλης είναι σύγκρουση και όχι τηλεοπτικό σόου. Δεν είναι ούτε σαματάς ούτε συμβολισμός. Απεργιακούς ακτιβισμούς πραγματοποιούν όσοι έχουν απέχθεια στη συνειδητή λαϊκή πάλη, αυτοί που δεν έχουν εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους, όσοι βρίσκονται σε απόσταση από τους καημούς και τους προβληματισμούς των ανθρώπων του μόχθου, όσοι φτιάχνουν αγωνιστικά προφίλ και τα κορνιζάρουν με τις πλάτες και τη στήριξη της εργοδοσίας.

Η εμπειρία άλλωστε είναι μεγάλη για τον ρόλο συνδικαλιστικών και πολιτικών δυνάμεων που είτε θεωρούν τις απεργίες αναχρονιστικές και πως «έχουν φάει τα ψωμιά τους», όπως έχει αναφέρει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, είτε ως φωνακλάδες θα προτείνουν άκοπα απεργίες διαρκείας χωρίς να κουνούν το μικρό τους δαχτυλάκι για την οργάνωσή τους, οι οποίες θα υποβαθμίζονται αυτόματα σε δίωρες συμβολικές στάσεις εργασίας, χωρίς εργάτες - απεργούς. Αλλοι, όπως ο Κυρίτσης του ΣΥΡΙΖΑ, πιάνουν πάτο όταν μπροστά στην κλιμάκωση μιας μάχης όπου απαιτείται μαζική εργατική απάντηση, υπονομεύουν την απεργία, τη θεωρούν «ελάχιστη υπόθεση» μπροστά στην κυβερνητική εναλλαγή, η οποία θα δώσει τάχα οριστικές λύσεις, ενδεχομένως με έναν νόμο και ένα άρθρο, προσδοκώντας ψήφους από τους εργατικούς αγώνες.

* * *

Ο ταξικός αντίπαλος διαβάζει την Ιστορία, όπως και εμείς. Βγάζει τα δικά του συμπεράσματα και γνωρίζει πως η προσωρινή υποχώρηση των εργαζομένων έχει ημερομηνία λήξης. Γι' αυτό λυσσάει και παίρνει επιπλέον μέτρα, που ενδεχομένως σήμερα φαίνονται υπερβολικά με βάση το μέγεθος των αγώνων. Αξιοποιεί την υποχώρηση του κινήματος για να πάρει πίσω κατακτήσεις που είχαν αποσπαστεί με αίμα και θυσίες και παράλληλα δημιουργεί το έδαφος για να καταστείλει φωνές που αντιστέκονται, τη συλλογική δράση, τη συνδικαλιστική πάλη.

Το δικαίωμα στην απεργία είναι αδιαπραγμάτευτο και η ίδια η απεργία όπλο που δεν θα το αφήσουμε να γίνει ούτε συμβολική ενέργεια ούτε παιχνίδι. Κυρίως όμως είναι όπλο που δεν μπορεί να περιοριστεί σε νόμους και διατάξεις των εκμεταλλευτών μας, δεν παζαρεύεται στα τραπέζια των «κοινωνικών διαλόγων». Η απεργία στηρίζεται στη θέληση των εργατών να συγκρουστούν με την εργοδοσία και το κράτος της, για τις διεκδικήσεις τους, για τη ζωή τους. Οσες τροπολογίες και να φέρουν για να την αλλοιώσουν και να τη μετατρέψουν σε άηχο πυροτέχνημα, να γνωρίζουν πως ούτε τη χαρίζουμε σε τυχοδιωκτισμούς ούτε την παραδίδουμε στους εργατοπατέρες, κυρίως όμως δεν θα παίρνουμε την άδεια των εργοδοτικών ενώσεων, λ.χ. των εφοπλιστών, ή του υπουργού για να τους αντιμετωπίζουμε στους χώρους δουλειάς και στους δρόμους, για να διεκδικούμε τον πλούτο που παράγουμε.


Θανάσης ΓΚΩΓΚΟΣ
Μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για την εργατική συνδικαλιστική δουλειά

Πισώπλατα χτυπήματα στην απεργία λίγες ώρες πριν από την πραγματοποίησή της

Καλλιέργεια ηττοπάθειας, ανοιχτά καλέσματα σε απεργοσπασία, βιασύνη να εφαρμόσουν το νομοσχέδιο αν και ακόμα δεν έχει ψηφιστεί και διάφορα ακόμα εμπόδια βάζουν στην αυριανή απεργία δυνάμεις της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και συνδικαλιστές τους σε μια σειρά από χώρους.

Πρώτος και καλύτερος ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κυρίτσης, ο οποίος σε μια απροκάλυπτη παραδοχή τού πώς το κόμμα του θέλει να αξιοποιήσει τη «μητέρα των μαχών», όπως λένε οι ΣΥΡΙΖΑίοι, δήλωνε χτες ...σίγουρος ότι η κυβέρνηση της ΝΔ θα καταφέρει να περάσει το νομοσχέδιο. Και αναπαράγοντας με τον πιο ωμό τρόπο το δηλητήριο της αναποτελεσματικότητας των αγώνων έγραψε στο Twitter: «Το εργασιακό νομοσχέδιο του Χατζηδάκη μαθηματικά θα ψηφιστεί όσο μαζική και αν είναι η απεργία. Οι εργαζόμενοι πρέπει να στηρίξουν τις πολιτικές δυνάμεις που όχι μόνο θα αντιπαλέψουν, αλλά και που μπορούν να αλλάξουν αυτούς τους αντεργατικούς νόμους ως κυβερνητική πλειοψηφία». Ενα ανοιχτό σαμποτάρισμα της απεργιακής κινητοποίησης, κοροϊδεύοντας κατάμουτρα τους χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους σε όλη τη χώρα που ετοιμάζονται να απεργήσουν για δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα για να μην περάσει το νομοσχέδιο, που μπαίνουν στο στόχαστρο της εργοδοσίας, που συγκρούονται σε κάθε χώρο δουλειάς. Μια πραγματική πρόκληση, που βλέπει το νομοσχέδιο ως αφορμή για να μαζέψει «κουκιά» μπας και καταφέρει την κυβερνητική εναλλαγή, για να συνεχίσει από εκεί που θα σταματήσει η σημερινή κυβέρνηση. Το έχει ξανακάνει άλλωστε.

Κι αν κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, εκλεγμένοι βουλευτές του βάζουν τέτοια απροκάλυπτη «πλάτη» στην κυβέρνηση και στην εργοδοσία, τι θα περίμενε κανείς να κάνουν τα συνδικαλιστικά τους στελέχη στους χώρους δουλειάς; Είναι χαρακτηριστικό ότι τρέχουν «πρώτοι και καλύτεροι» να εφαρμόσουν διατάξεις του νομοσχεδίου, το οποίο κατά τ' άλλα χαρακτηρίζουν «αιτία πολέμου». Πρώτο παράδειγμα ο ΣΕΥΤΠΕ (Σύλλογος Εργαζομένων στις Υπηρεσίες της Τράπεζας Πειραιώς), όπου διεξάγονται αρχαιρεσίες και με ευθύνη της διοίκησής του (συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ) εφαρμόζεται ηλεκτρονική ψηφοφορία, δηλαδή ένα από τα άρθρα που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο - έκτρωμα, και που στόχο έχει την υπονόμευση των συλλογικών διαδικασιών στα σωματεία. Παρόμοια είναι και η στάση συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ σε σωματεία που εφαρμόζουν ηλεκτρονική ψηφοφορία. Ενώ, πριν ακόμα γίνει νόμος το απαράδεκτο νομοσχέδιο, δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ τρέχουν να τροποποιήσουν καταστατικά σε σωματεία για να προβλέψουν τις «ηλεκτρονικές ψηφοφορίες», όπως κάνουν στον Πανελλήνιο Σύλλογο Υπαλλήλων ΟΤΕ (ΠΑΣΥΠ ΟΤΕ), όπου συγκάλεσαν έκτακτη Γενική Συνέλευση αντιπροσώπων για να αλλάξουν το άρθρο που αφορά τις αρχαιρεσίες προσθέτοντας το εξής: «Σε κάθε περίπτωση, και ειδικά στην περίπτωση που διενεργείται ψηφοφορία με ηλεκτρονικό τρόπο, διασφαλίζεται το απόρρητο της ψήφου και η μυστικότητα της ψηφοφορίας».

Κοντά στα παραπάνω πρέπει να προστεθούν οι ανοιχτές προσπάθειες απεργοσπασίας. Υπάρχουν σωματεία όπου πλειοψηφούν συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ που ακόμα δεν έχουν βγάλει ούτε μια ανακοίνωση για την απεργία, όπως από τον κλάδο των σούπερ μάρκετ. Ενώ οι πλειοψηφίες στα σωματεία της ΕΘΕΛ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) σπάνε την απεργία και δρομολογούν λεωφορεία τις ώρες μετακίνησης των εργαζομένων από και προς τη δουλειά τους, συμβάλλοντας έτσι στο στήσιμο απεργοσπαστικού μηχανισμού για λογαριασμό της κυβέρνησης. Στη δε Ομοσπονδία Μετάλλου είναι χαρακτηριστικό ότι η ηγεσία της (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) έστειλε επιστολή στα σωματεία σταθερής τροχιάς που ήδη έχουν αποφασίσει 24ωρη απεργία, να τη μετατρέψουν σε ...στάση εργασίας.

Υπάρχει βέβαια και η ανοιχτή υπονόμευση της απεργίας από την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ και όσες δυνάμεις παρατάσσονται μαζί της στο συνδικαλιστικό κίνημα. Στην πράξη καλούν τους εργαζόμενους να βρουν «θετικά στοιχεία» στο νομοσχέδιο και οργανώνουν συγκεντρώσεις με «αίτημα» μια ...καπιταλιστική ανάπτυξη δίχως αντεργατικά μέτρα («Με εξαθλιωμένους εργαζόμενους ανάπτυξη δεν γίνεται» γράφει η αφίσα της ΓΣΕΕ).

Κόντρα στις δυνάμεις αυτές, κόντρα στην κυβέρνηση και την εργοδοσία που της τρέχουν τα σάλια για την εφαρμογή του νομοσχεδίου, κόντρα στην ανοιχτή υπονόμευση και τα πισώπλατα χτυπήματα στην αυριανή κρίσιμη απεργία, τα εκατοντάδες συνδικάτα που εδώ και μήνες συγκροτούν το απεργιακό τους μέτωπο θα δώσουν τη μεγάλη μάχη. Και η επιτυχία αυτής της μάχης, το να «νεκρώσουν» οι χώροι δουλειάς και να πλημμυρίσουν με απεργούς οι δρόμοι θα αποτελέσει την πολύτιμη παρακαταθήκη για την κλιμάκωση της πάλης. Ορος για μια τέτοια κλιμάκωση είναι να απομονωθούν οι δυνάμεις που κηρύττουν τη μοιρολατρία, που θέλουν τους εργαζόμενους όχι πρωταγωνιστές στην οργάνωση της πάλης τους αλλά «χειροκροτητές» της κυβερνητικής πολιτικής, θεατές στο δικομματικό παιχνίδι της κυβερνητικής εναλλαγής.

Στο χέρι των απεργών εργατών, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων και της νεολαίας, των συνταξιούχων που αύριο θα βρεθούν στους δρόμους είναι να τους διαψεύσουν. Στους χώρους δουλειάς που αυτές τις μέρες γίνονται «μελίσσια» οργάνωσης της πάλης θα δοθεί και η μάχη κόντρα στο εργοδοτικό ξεσάλωμα. Κι αυτό μπορούν να το εγγυηθούν οι δυνάμεις που βάζουν πλάτη στην απεργία, όχι στην κυβέρνηση και την απεργοσπασία.


Δ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org