Παρασκευή 8 Ιούλη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Παλιά κόλπα

Πρώτα ψηφίζουν και μετά κλαίνε: Ο λόγος για τους κυβερνητικούς βουλευτές, που, επαναλαμβάνοντας το γνωστό σίριαλ, αρχίζουν τα παράπονα για τα άδικα μέτρα που οι ίδιοι ψήφισαν. Την προηγούμενη βδομάδα ήταν η Αννα Βαγενά, που, με επιστολή της στον πρωθυπουργό, απηύθυνε «έκκληση» για «ισοδύναμο μέτρο» στην «άδικη» κατάργηση του ΕΚΑΣ που η ίδια ψήφισε... Το ισοδύναμο, μάλιστα, που ανακάλυψε ήταν οι μειώσεις των «μεγάλων μισθών του Δημοσίου» (!). Χτες ακολούθησαν κι άλλοι παραπονιάρηδες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζουν ότι είναι άδικες οι περικοπές και αναρωτιούνται τι θα γίνει με τη δημιουργία του «ταμείου αλληλεγγύης»... «Παλιά μου τέχνη, κόσκινο» το δούλεμα από τα στελέχη και τους βουλευτές όλων των κυβερνήσεων. Πρώτα «σώζουν τη χώρα» και μετά κάνουν αντιπολίτευση στον εαυτό τους, για να ξεγελάνε όσους δεν πείστηκαν ότι ...σώθηκαν.

Κανονικότητα

Πανηγυρίζει το υπουργείο Εργασίας για την επικύρωση - όπως λέει - από τους «κοινωνικούς εταίρους», τις εργοδοτικές οργανώσεις και τη ΓΣΕΕ, της Εκθεσης για την αδήλωτη εργασία, την οποία κατάρτισε η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας. Ο υπουργός Εργασίας έσπευσε μάλιστα να δηλώσει ότι «είναι ιδιαίτερα σημαντική η επιβεβαίωση από όλους τους κοινωνικούς εταίρους της ανάγκης να επιστρέψει η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή κανονικότητα, στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο». Προφανώς εκεί στο υπουργείο αστειεύονται. Αλήθεια για ποια «ευρωπαϊκή κανονικότητα» και ποιο «ευρωπαϊκό μοντέλο» μιλάει ο Γ. Κατρούγκαλος; Μήπως δεν βλέπουμε τι γίνεται στη Γαλλία, χώρα οικονομικά ισχυρή και χωρίς μνημόνια, όπου η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση με τον νόμο «Ελ Κομρί» σαρώνει και εκεί τα εργατικά δικαιώματα για λογαριασμό του κεφαλαίου; Και με ποιους άραγε θα επιδιώξει αυτήν την «επιστροφή» το υπουργείο Εργασίας; Με τους εργοδότες που συστηματικά εφαρμόζουν όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που διαθέτουν και που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει αφήσει ανέγγιχτο; Ρητορικά τα ερωτήματα που δείχνουν την κοροϊδία της κυβέρνησης. Οσο για την αδήλωτη μαύρη εργασία, στην οποία διακρίνονται τα μέλη των εργοδοτικών οργανώσεων που «επικύρωσαν» - τρομάρα τους - την Εκθεση, δεν μας λείπει η διάγνωση του προβλήματος. Κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν υπήρξε ούτε πριν την κρίση, ούτε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ούτε από τη σημερινή. Γι' αυτό και ανακυκλώνουν το πρόβλημα, φτιάχνουν εκθέσεις και σχέδια επί χάρτου, με σκοπό όχι να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, αλλά για άλλη μια φορά να το κουκουλώσουν, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά

Προς

ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και κάποιους αποσκιρτήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ, που, αφού στήριξαν από κυβερνητικά πόστα την αντιλαϊκή πολιτική, πασχίζουν να εγκλωβίζουν το λαό με μνημόσυνα στο «αντιμνημόνιο».

Δεν εξανασυνάντησα

τέτοιο κουτί* ρημάδι

Να βάζεις ΟΧΙ το πρωί

να βγαίνει ΝΑΙ το βράδυ.

*το κουτί ρημάδι είναι η κάλπη

Οι έγνοιες της ΛΑΕ

Ο Γ. Τόλιος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της ΛΑΕ, σε δήλωσή του για τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια αναφέρει, μεταξύ των άλλων, ότι «ωστόσο η πορεία προς τη φτωχοποίηση, την παραγωγική αποψίλωση, την ανεργία και τον αφελληνισμό των επιχειρήσεων δεν είναι μοιραία ούτε αναπόφευκτη. Υπάρχει λύση, την οποία όμως η κυβέρνηση δεν θέλει, ούτε μπορεί να εφαρμόσει στα πλαίσια των μνημονιακών πολιτικών. Σήμερα προβάλλει περισσότερο από ποτέ η ανάγκη εθνικοποίησης - κοινωνικοποίησης των τραπεζών, η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα και η εξασφάλιση ρευστότητας στην οικονομία. Επίσης, χρειάζεται ρύθμιση των "κόκκινων δανείων" με "Σεισάχθεια" στα "κόκκινα" λαϊκών νοικοκυριών, απαγόρευση των πλειστηριασμών α' κατοικίας και αντιμετώπιση των επιχειρηματικών δανείων με ειδικές ρυθμίσεις για τις βιώσιμες επιχειρήσεις».

Αν αφαιρέσουμε τις αναγκαίες περικοκλάδες, η πρόταση της ΛΑΕ είναι φανερό πως είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα επιχειρηματικών ομίλων που είναι είτε στα χέρια Ελλήνων καπιταλιστών είτε στα χέρια ξένων, για δε τους εργαζόμενους και το λαό έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Η φτωχοποίηση, η ανεργία κι όλα τα άλλα «τέρατα» που κατατρύχουν την εργατική - λαϊκή οικογένεια είναι ταυτισμένα με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, στο πλαίσιο του οποίου τίποτα δεν μπορεί να απαλλάξει το λαό απ' την παρουσία τους, ούτε το εθνικό νόμισμα όπως αποδεικνύει η ζωή στα καπιταλιστικά κράτη που έχουν τέτοιο.

Φάτε καπιταλισμό

Από πρόσφατο Ενημερωτικό Δελτίο της ελληνικής πρεσβείας στη Μόσχα, σε παράγραφο τιτλοφορούμενη ως «Αλλαγή στις διατροφικές προτιμήσεις των Ρώσων καταναλωτών εν μέσω κρίσης»: «Σύμφωνα με στοιχεία έκθεσης (...) που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, οι Ρώσοι έχουν καταφύγει στην αγορά φθηνότερων και χαμηλότερης ποιότητας τροφίμων, καθώς η οικονομική κρίση τους αναγκάζει να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες. Αν και η ποσότητα των θερμίδων που καταναλώνονται από το μέσο όρο των Ρώσων καταναλωτών παραμένει η ίδια, οι καταναλωτές εμφανίζονται να αντικαθιστούν τα λαχανικά, τα φρούτα και τα ψάρια με το ψωμί, τις πατάτες και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Με τους πραγματικούς μισθούς να έχουν μειωθεί κατά 9,5% το περασμένο έτος, η συνολική κατανάλωση προϊόντων διατροφής μειώθηκε κατά 4,2%. Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, η συνεχιζόμενη επιδείνωση του πραγματικού εισοδήματος των πολιτών θα τους αναγκάσει, ενδεχομένως, στο άμεσο μέλλον να στρέψουν τις προτιμήσεις τους περισσότερο προς τα δημητριακά, το αλεύρι, το βούτυρο, τα εποχιακά λαχανικά και τη ζάχαρη». Φάτε καπιταλισμό παιδιά.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org