Κυριακή 8 Ιούνη 2008
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Είναι επικίνδυνοι...

Β. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Τι να πρωτοπείς για τον τρόπο που μεταχειρίστηκαν τα ΜΜΕ τη δολοφονία του ηθοποιού Ν. Σεργιανόπουλου; Για το ότι είκοσι ήταν οι μαχαιριές του δολοφόνου του και 20 χιλιάδες εκείνες που έσκισαν στην κυριολεξία κάθε πλευρά της ζωής του με τα «έγκυρα ρεπορτάζ», «τις αυθεντικές πληροφορίες», τις φτηνές «αναλύσεις»; Για το ότι όλα αυτά είχαν για μόνιμο άλλοθι παρουσίασης την ταυτόχρονη αγιοποίηση του θύματος; Σκέφτηκε κανείς απ' όλους αυτούς πως αυτή η αγιοποίηση βάζει σε λειτουργία μηχανισμούς ταύτισης, δημιουργία προτύπων; `Η επειδή ακριβώς το σκέφτηκαν ακολούθησαν αυτήν την τακτική; Ο πετυχημένος, ο ήρωας των σίριαλ, ο εσωστρεφής, ο γλυκός, κ.ά., που όμως πάνε πακέτο με τα πάθη, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά κ.ά. είναι αθώο μείγμα; Πώς ανακατεύονται όλα αυτά σε νεανικές συνειδήσεις; Αφού είναι δεδομένο πως θα ανακατευτούν, πως θα δημιουργήσουν παράδειγμα για μίμηση τυχαία τραβήχτηκε τόσο πολύ το σκοινί από τους σοφούς του ηλεκτρονικού και έντυπου λόγου; Ακόμα και αν ήταν μόνο για λόγους ακροαματικότητας - αναγνωσιμότητας, δηλαδή κυνικής ανευθυνότητας με στόχο την εξασφάλιση της καλύτερης θέσης στον ανταγωνισμό πάλι είναι ένοχοι δηλητηρίασης ανθρωπίνων συνειδήσεων. Ομως, δεν είναι μόνο αυτό αλλά το ό,τι έχει ο καθένας προσφέρει. Δηλαδή, οι ίδιοι είναι ποτισμένοι τόσο πολύ από τέτοιες αξίες που όχι μόνο απόλυτα αποενοχοποιημένα τις διαδίδουν, αλλά συνειδητά επιδιώκουν να γίνουν αξίες των ανθρώπων του μόχθου, ιδιαίτερα της νεολαίας. Είναι συστατικό της κοινωνικής συνείδησης των αστών και την αναπαράγουν ως μαζική ψυχολογία, γιατί τους χρειάζεται για τη συντήρησή τους. Είναι επείγουσα πλέον ανάγκη η απόλυτη απόρριψή τους. Είναι επικίνδυνοι...

Πείνα και αρρώστιες

Στο «άνδρο» της ελεύθερης αγοράς, στις ΗΠΑ ο λαός είναι ελεύθερος να λιμοκτονεί ή να αρρωσταίνει από αυτό που τον ταΐζουν.

Τα σχετικά στοιχεία λένε ότι στις ΗΠΑ που χρησιμοποιούν μαζικά τα μεταλλαγμένα και είναι η μεγαλύτερη χώρα παραγωγής και εξαγωγής αγροτικών προϊόντων, 11 εκατομμύρια Αμερικανοί υποσιτίζονται και άλλα 22 εκατομμύρια δυσκολεύονται περιοδικά να καλύψουν τις διατροφικές τους ανάγκες με αποτέλεσμα 28 εκατομμύρια να ενταχθούν σε συσσίτια. Εδώ η πραγματικότητα καταρρίπτει ένα μύθο... Ομως, δεν είναι ο μόνος μύθος που καταρρίπτεται. Ο ισχυρισμός των οπαδών της ελεύθερης αγοράς ότι ο ανταγωνισμός βελτιώνει την ποιότητα και την καταλληλότητα των τροφίμων διαψεύδεται διαχρονικά από τα αλλεπάλληλα διατροφικά σκάνδαλα που δεν οφείλονται σε ατυχή περιστατικά, αλλά στο κυνήγι μεγαλύτερου κέρδους. Οσο οξύνεται ο ανταγωνισμός και συγκεντρώνεται η παραγωγή τροφίμων σε λίγα μονοπώλια, τόσο αυξάνεται και η επικινδυνότητα των τροφίμων, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το κέντρο ελέγχου και πρόληψης ασθενειών των ΗΠΑ το οποίο αποκαλύπτει ότι κάθε χρόνο 76 εκατομμύρια Αμερικανοί αρρωσταίνουν και 5 χιλιάδες χάνουν τη ζωή τους από την κατανάλωση ακατάλληλων τροφίμων. Ολα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που ισχυρίζεται ότι έχει το καλύτερο σύστημα ελέγχου των τροφίμων και οι βιομηχανίες τα καλύτερα συστήματα αυτοελέγχου...

Αντι-Ντίρινγκ

Το έργο γράφτηκε από τον Φ. Ενγκελς με τη μορφή πολεμικής κατά του Γερμανού θεωρητικού Ντίρινγκ. Η πολυμορφία των ζητημάτων που εξέταζε ο Ντίρινγκ και η πολεμική που έκανε στο μαρξισμό, έδωσε τη δυνατότητα στον Ενγκελς να αναπτύξει τις μαρξιστικές απόψεις σε διάφορους τομείς. Το βιβλίο είναι δομημένο με βάση τα τρία συστατικά στοιχεία του μαρξισμού, τη φιλοσοφία, την πολιτική οικονομία και το σοσιαλισμό. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου τίθενται τα βασικά προβλήματα του υλισμού και της διαλεκτικής καθώς και της υλιστικής αντίληψης της ιστορίας. Δίνεται απάντηση στο βασικό ζήτημα της φιλοσοφίας, εξετάζονται, ανάμεσα στα άλλα, ζητήματα ηθικής, κοινωνικής ισότητας καθώς και η σχέση ελευθερίας και αναγκαιότητας. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, ο συγγραφέας εκθέτει το αντικείμενο της πολιτικής οικονομίας. Αναδεικνύει το ρόλο της βίας στην εμφάνιση της νέας κοινωνίας και στην ανατροπή της παλιάς. Στο ίδιο μέρος παρουσιάζει τη μαρξιστική αντίληψη για την αξία, την απλή και σύνθετη εργασία, το κεφάλαιο και την υπεραξία κ.ά. Στο τρίτο μέρος, περιγράφει την ιστορία και τη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού. Δείχνει ότι ο μαρξισμός είναι η θεωρητική έκφραση του προλεταριακού κινήματος και δίνει χαρακτηριστικά της μελλοντικής, της κομμουνιστικής κοινωνίας, όταν η ανθρωπότητα πραγματοποιεί το άλμα από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Ζοζέ Σόκρατες

Κ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ

Αντιμέτωπος με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές βρέθηκε την περασμένη Πέμπτη ο Πορτογάλος πρωθυπουργός Ζοζέ Σόκρατες, καθώς βγήκαν στους κεντρικούς δρόμους της Λισαβόνας για να διαμαρτυρηθούν για την αναθεώρηση της εργατικής νομοθεσίας και την κοινωνική πολιτική που προωθεί η... σοσιαλιστική κυβέρνηση.

Περίπου 200.000 δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι - σύμφωνα με εκτιμήσεις της αστυνομίας - συγκεντρώθηκαν στη λεωφόρο Ελευθερίας φωνάζοντας συνθήματα και κρατώντας πανό για «αξιοπρεπή ζωή και εργασία για όλους» και ενάντια στην εντεινόμενη επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Πορτογάλων εργαζομένων και του λαού, σύμφωνα με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ο «σοσιαλιστής» πρωθυπουργός προωθεί νέες περικοπές των κοινωνικών δαπανών και την αναθεώρηση του εργατικού κώδικα, με την οποία μεταξύ άλλων θα γίνεται πιο εύκολη η απόλυση των εργαζομένων, τη στιγμή μάλιστα που έχουν ήδη περικοπεί τα επιδόματα της κοινωνικής πρόνοιας για τους κρατικούς υπαλλήλους, έχει αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης αλλά και τη φορολογία σε βάρος των εργαζομένων. Ανάμεσα στα άλλα «επιτεύγματα» της... σοσιαλιστικής κυβέρνησης είναι η αυξανόμενη ανεργία, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η ακρίβεια, καθώς και οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις ιδιαίτερα στους τομείς της Υγείας, της Εκπαίδευσης, της δημόσιας διοίκησης, της αγοράς της εργασίας κ.ά. Οι Πορτογάλοι εργαζόμενοι με πρωτοπόρο το Πορτογάλικο ΚΚ, δίνουν έναν αγώνα που είναι κοινός για όλες τις λαϊκές δυνάμεις σε όλη την ΕΕ, και στη χώρα μας.


Κ.Χ.

Οι εθνικιστές «πατριώτες»... .

Το 'χουμε ξαναπεί. Ο εθνικισμός ως κάλπικος πατριωτισμός πάει χέρι χέρι με τον ωμό αντικομμουνισμό. Πολύ περισσότερο όταν οι αναφορές γίνονται για ιστορικές περιόδους ανάτασης του λαϊκού επαναστατικού κινήματος, ως κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης και μάλιστα με την ανώτερη μορφή της, τον ένοπλο αγώνα, όπως για παράδειγμα η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ. Ετσι στα μέσα της περασμένης βδομάδας, με αφορμή την ψήφιση, επιτέλους, από την ελληνική Βουλή, μέτρων που προβλέπουν και για τους μαχητές τραυματίες του ΔΣΕ ό,τι ισχύει και για τους άλλους Αντιστασιακούς, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. βγήκε λάβρος στη Βουλή κατά του ΚΚΕ και του ΔΣΕ, χρίζοντας τον εαυτό του ως ισχυρό προστάτη της τιμής της «Πατρίδας» τως αφεντικών. Με κραυγές πρωτόγονου αντικομμουνισμού, ο Γ. Καρατζαφέρης και οι βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. Μ. Βορίδης και Α. Γεωργιάδης, «εξεμάνησαν» λέγοντας πως, τάχα, οι μαχητές του ΔΣΕ... «γύρισαν τα όπλα κατά της πατρίδας» και συνέχισαν λέγοντας: «Να υποχωρούμε, μονίμως, εμείς οι δεξιοί και να ντρεπόμαστε να πούμε ότι είμαστε δεξιοί και να ντρεπόμαστε να πούμε ότι σώσαμε το κράτος»!

... και οι πομπές τους

Ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. όπως και το κόμμα του είναι πασίγνωστο πως είναι χρήσιμοι στο σύστημα ενίοτε και για να κάνουν τη «βρώμικη» προπαγανδιστική δουλειά υπεράσπισης του κράτους της δικτατορίας των μονοπωλίων. Αλλά να μιλούν και για «Πατρίδα» πάει πολύ. Γιατί η άρχουσα τάξη εργαλείο της οποίας είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. στην Κατοχή, ένα μέρος της συνεργάστηκε με τους Γερμανοϊταλούς και ένα άλλο εγκατέλειψε το λαό στην τύχη των καταχτητών φεύγοντας για το Κάιρο. Για να επιστρέψει μετά τη λαϊκή απελευθέρωση της Ελλάδας και μαζί με τους κατοχικούς συνεργάτες των Γερμανών να πάρουν τα όπλα για να τσακίσουν το λαό προκειμένου να επιβάλουν ξανά την εξουσία τους και το κράτος τους ζητώντας βοήθεια από τους Αγγλους και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές συμμάχους τους. Αυτές τις πομπές υπερασπίζεται ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Και επανέρχεται χτες στο έντυπό του μιλώντας για «νομιμότητα» των κυβερνήσεων που έστρεψαν τα όπλα κατά του λαού και «παρανομία» του λαού που πήρε επίσης τα όπλα γιατί έπρεπε να το κάνει προκειμένου να μην αφανιστεί, να μην υποταχτεί. Αλλά αυτό είναι που τον πονάει τόσο ώστε να κραυγάζει αντικομμουνιστικά. Οτι ο λαός, με μπροστάρη την εργατική τάξη και το Κόμμα της, προτίμησε να πάρει τα όπλα αντί τις αλυσίδες που θέλαν να του φορέσουν διά των όπλων οι αστοί. Και ένα ακόμη ζήτημα. Οση αντικομμουνιστική χολή και αν χύσουν για το ΔΣΕ και το ΚΚΕ, αποκαλύπτουν πως μια ιστορική επαναστατική πραγματικότητα από τις πλέον ένδοξες στη νεότερη ιστορία του λαϊκού κινήματος τους κυνηγά σα φάντασμα ζωντανό και τους τρομάζει. Γι' αυτό και επανέρχονται, οι εθνικιστές «πατριώτες». Μόνο που το μπόι τους είναι σαν του χαμαιλέοντα, μπροστά στην ιστορία του ΔΣΕ.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org