Τρίτη 7 Αυγούστου 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Εγγύηση

Σαν χάρτινος πύργος καταρρέουν οι διακηρύξεις περί «ασφάλειας» και «σταθερότητας» στα Βαλκάνια από την ενίσχυση της παρουσίας των ΝΑΤΟ και ΕΕ, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στις σχέσεις Κοσσόβου - Σερβίας, με την εμπλοκή και της Αλβανίας. Θυμίζουμε ότι η Αλβανία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ, το Κόσσοβο είναι ένα «καθαρόαιμο» ΝΑΤΟικό προτεκτοράτο και η Σερβία διεκδικείται από ΝΑΤΟ και ΕΕ ανταγωνιστικά προς τη ρωσική επιρροή, που είναι ισχυρή στη χώρα αυτή. Σε κάθε περίπτωση, η Σερβία είναι μέλος του «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη», ένα από τα πολλά ΝΑΤΟικά παραμάγαζα, που στόχο έχουν να ρυμουλκήσουν χώρες μη μέλη της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας στους ευρύτερους σχεδιασμούς της. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, λοιπόν, οι ΕυρωΝΑΤΟικοί παρεμβαίνουν και στις τρεις αυτές χώρες. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η κόντρα Σερβίας - Κοσσόβου οξύνεται, η συζήτηση για νέα αλλαγή συνόρων φουντώνει και η Αλβανία ανακοινώνει ότι από 1/1/2019 καταργεί τα σύνορα με το Κόσσοβο, ενώ στο παρασκήνιο δουλεύονται παλιότερες προτάσεις για κοινό υπουργικό συμβούλιο και άλλα κρατικά όργανα, στην προοπτική της «μεγάλης Αλβανίας». Κι αν αναρωτιέται κανείς για το ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης σε όλα αυτά, θα διαπιστώσει ότι ασκεί πίεση στους Σέρβους να αναγνωρίσουν το Κόσσοβο και να συμβιβαστούν με τους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, λειτουργώντας η ίδια ως πρώτο βιολί σ' αυτά τα επικίνδυνα σχέδια, πουλώντας παραμύθια στο λαό περί ΝΑΤΟικών εγγυήσεων στα σύνορα και στην ειρήνη στη Βαλκανική.

Προλάβανε

«Φταίει που δεν προλάβαμε μέσα σε 3 χρόνια να διορθώσουμε ό,τι έγινε σε 40», λένε με ύφος τα κυβερνητικά στελέχη στην προσπάθειά τους να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού για τις εγκληματικές τους ευθύνες σε ό,τι αφορά την πρόσφατη τραγωδία. Μάλιστα, από το Σαββατοκύριακο πασπαλίζουν το αφήγημα και με ολίγον από «έξοδο από τα μνημόνια» ισχυριζόμενοι ότι φταίει τάχα ο κορσές των μνημονίων που δεν τους επέτρεψε να κατευθύνουν τα κονδύλια που θα ήθελαν σε αντιπυρική προστασία και συνολικά στις λαϊκές ανάγκες. Μιλάμε για πρόκληση ολκής με στόχο να κρυφτεί ότι «το κράτος είχε συνέχεια» και εδώ, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πήρε τη σκυτάλη από τις προηγούμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις, πηγαίνοντας παραπέρα το ίδιο έργο της ανάπτυξης και του σχεδιασμού με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου, της υποβάθμισης των μηχανισμών πυροπροστασίας, αντιπλημμυρικών έργων, αλλά και συνολικά Υγείας, Πρόνοιας κ.ο.κ. Μάλιστα, η πρόκληση γίνεται διπλή και τριπλή, αν αναλογιστεί κανείς ότι μια χαρά «πρόλαβε» η κυβέρνηση μέσα σε τρία χρόνια να ενισχύσει και να θωρακίσει το αντεργατικό πλαίσιο, να δώσει δεκάδες προνόμια, φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, να χώσει ακόμα πιο βαθιά τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην περιοχή μετατρέποντάς τη σε απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση. Η άλλη πλευρά αυτού του νομίσματος, της ανάπτυξης προς όφελος του κεφαλαίου, είναι που αφήνει έκθετα σε τεράστιους κινδύνους τα εργατικά - λαϊκά στρώματα.

Ανακύκλωση...

Οι φονικές πυρκαγιές στην Αττική είχαν εκτοπίσει προς στιγμήν από τα πρωτοσέλιδα των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων τις περιγραφές για τον ...μεταμνημονιακό «παράδεισο» που περιμένει το λαό μετά τα τέλη Αυγούστου. Αλλά, όπως φαίνεται, η προσπάθεια της κυβέρνησης να χειραγωγήσει τη λαϊκή αγανάκτηση επαναφέρει άρον άρον στην προπαγάνδα το εμπόριο ελπίδας και ψευτοπαροχών στα πιο φτωχά από τα λαϊκά στρώματα. Ετσι, δειλά δειλά εμφανίζονται ξανά ειδήσεις του τύπου «φοροελαφρύνσεις 1 δισ. το 2019» (άραγε σε ποιον;) και «κοινωνικό μέρισμα 700 εκατ. ευρώ το 2018 ενόψει ΔΕΘ», που «απογειώνεται» στα 2,8 δισ. ευρώ την περίοδο 2020 - 2022. Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να ξεπεράσει τον «κάβο» της φονικής πυρκαγιάς, επαναφέροντας όλο το πακέτο των ψευτοπαροχών που υπόσχεται στα φτωχότερα από τα λαϊκά στρώματα, ως απόδειξη τάχα της συμμετοχής τους στο μερτικό της «δίκαιης ανάκαμψης».

... της κοροϊδίας

Οι εξαγγελίες αυτές, όμως, είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής που κατακαίει το λαό στις πυρκαγιές και τον πνίγει στις πλημμύρες. Το υπερ-πλεόνασμα από τα πρωτογενή πλεονάσματα, το οποίο υποτίθεται ότι θα διατεθεί στο λαό, προέρχεται από το φορο-ξεζούμισμά του, αλλά και από την περικοπή κρατικών δαπανών που έχουν άμεση σχέση με την ικανοποίηση ακόμα και των πιο στοιχειωδών αναγκών του, για να πιάνονται οι στόχοι του κεφαλαίου. Τέτοιες είναι και οι περικοπές στις δαπάνες για την πρόληψη των πυρκαγιών και των πλημμυρών, για την πυρόσβεση και πάει λέγοντας. Μάλιστα, τα χρήματα που εξοικονομεί το κράτος από αυτές τις περικοπές μετατρέπονται κατά βάση σε φοροελαφρύνσεις και προνόμια για το κεφάλαιο και μόνο ένα μικρό μέρος καταλήγει ως εφάπαξ βοήθημα στους φτωχότερους των φτωχών. Με άλλα λόγια, ανακύκλωση της φτώχειας, αλλά και της κοροϊδίας από την πλευρά της κυβέρνησης, και μάλιστα πάνω στις στάχτες που αφήνει η πολιτική της.

Εργα «μη επιλέξιμα»...

Μια ακόμα πλευρά του θέματος που αναδεικνύει σήμερα από το πρωτοσέλιδό του ο «Ριζοσπάστης», είναι και τούτο: Η κατασκευή έργων και υποδομών, που να προστατεύουν το λαό, είναι σαφές ότι δεν είναι πρώτη προτεραιότητα για το κράτος και την ΕΕ του κεφαλαίου. Αυτή η πραγματικότητα αποτυπώνεται και στο ποια έργα θεωρούνται επιλέξιμα, για να χρηματοδοτηθούν από το περίφημο ΕΣΠΑ, καθώς τα κριτήρια (μεταξύ αυτών και της ανταποδοτικότητας για τους επιχειρηματικούς ομίλους) αφήνουν «εκτός» έργα ζωτικής σημασίας για την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού.

Αυτό το διαπιστώνει εύκολα κανείς βλέποντας και τις προβλέψεις στον κρατικό προϋπολογισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ή των προϋπολογισμών των Περιφερειών για τα αντιπλημμυρικά έργα και άλλες σχετικές υποδομές.

Τα έργα που προτάσσονται είναι αυτά που συμβάλλουν στην ενίσχυση των μονοπωλιακών ομίλων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Ρυθμιστικό Σχέδιο για την Αττική, που δείχνει τις προτεραιότητες της άρχουσας τάξης, δίνεται βάρος σε έργα που αφορούν τον τουρισμό πολυτελείας, τη μεταφορά εμπορευμάτων κ.λπ. Τα έργα υποδομών, αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά, δεν βρίσκουν θέση στους κωδικούς των προϋπολογισμών...

Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά τα μέτρα για τα δάση μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, που συμβάλλουν σε τέτοια πλημμυρικά φαινόμενα. Δηλαδή, μηδαμινά κονδύλια, ενώ υπάρχουν κωδικοί για δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που εξυπηρετούν το κεφάλαιο.

Ενα άλλο στοιχείο είναι το γεγονός ότι τα μεγάλα έργα που γίνονται (οδικοί άξονες, αεροδρόμια κ.λπ.) δεν λαμβάνουν υπόψη την αντιπλημμυρική θωράκιση των γύρω περιοχών, δεν είναι ενταγμένα σε έναν συνολικό σχεδιασμό για κάθε περιοχή και γενικότερα για κάθε λεκάνη απορροής, επηρεάζοντας αρνητικά την αντιπλημμυρική προστασία.

Τέλος, ο όποιος αντιπλημμυρικός σχεδιασμός είναι τόσο αποσπασματικός από δήμο σε δήμο, ακόμα και από Περιφέρεια σε Περιφέρεια, που, πολύ συχνά, ακόμα κι αυτά τα έργα που γίνονται, σώζουν ένα δήμο ή μια περιοχή και πνίγουν τον γειτονικό...


Κ.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org