Κυριακή 6 Σεπτέμβρη 2015
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ
Με το ΚΚΕ στο δρόμο της αμφισβήτησης και της ανατροπής του σημερινού σάπιου συστήματος

Ολόκληρη η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη μεγάλη συγκέντρωση νεολαίας που διοργάνωσε η ΚΝΕ την Παρασκευή, στο Θησείο

Eurokinissi

Νέοι και νέες,

Το ΚΚΕ σάς απευθύνει κάλεσμα αγώνα, κάλεσμα μάχης.

Για να φτάσει σε όλο και περισσότερους νέους στις λίγες αυτές μέρες το ελπιδοφόρο μήνυμα του ΚΚΕ.

Οι «50 αποχρώσεις» των κομμάτων και των κυβερνήσεων του συστήματος μαυρίζουν τελικά τη ζωή της νεολαίας.

Γι' αυτό τώρα να ρίξουμε «κόκκινο στη νύχτα» της αβεβαιότητας, της ανασφάλειας, της υποβάθμισης της ζωής.

Το κόκκινο του αγώνα, της ελπίδας, της ανατροπής, για να πάρουν οι νέοι των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων τη ζωή στα δικά τους χέρια και να φτιάξουν μαζί με τους πατεράδες, τις μανάδες και τους παππούδες τους ένα δίκαιο κόσμο, χωρίς εκμετάλλευση.

Λύση στα καθημερινά αδιέξοδα που ζει η νεολαία υπάρχει: Με το ΚΚΕ, στο δρόμο της ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ και της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ του σημερινού σάπιου συστήματος.

Την ίδια στιγμή που η ανεργία στη νεολαία ξεπερνά το 50%, που η εργασιακή ζούγκλα έχει γίνει νόμος, που η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα για το μέλλον μεγαλώνουν, μια χούφτα κηφήνες κολυμπάνε στα κέρδη. Εξασφαλίζουν χλιδάτη ζωή γι' αυτούς μέχρι και για τα δισέγγονά τους.

Τα όσα είδαμε με το «mykonos gate» δείχνουν την απίστευτη χλιδή και τη σαπίλα αυτού του συστήματος.

Οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι καπιταλιστές - με μια λέξη - αρπάζουν τον πλούτο που παράγει ο εργαζόμενος λαός.

Απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων είναι τα αντιλαϊκά μέτρα που ρημάζουν τη ζωή μας


Την επόμενη μέρα των εκλογών, το πιο πιθανό είναι να υπάρξει μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Οι πρόθυμοι πολλοί και ο σκοπός ένας: Η υλοποίηση του 3ου σκληρού μνημονίου και των μέτρων που αυτό φέρνει, δηλαδή η συνέχεια στο δρόμο που χρεοκόπησε το λαό και τη νεολαία και με τα προηγούμενα μνημόνια.

Πέρα από πολλά ανούσια και ευτράπελα, μέχρι γελοιότητας, που μπορεί να έχετε ακούσει και θα ακούσετε στην προεκλογική περίοδο, δώστε προσοχή στην εξής σοβαρή δήλωση: «Το ζητούμενο πλέον είναι η κυβέρνηση που θα προκύψει να στοιχηθεί πλήρως πίσω από τις επιδιώξεις του συμφωνηθέντος προγράμματος προσαρμογής και να το εφαρμόσει έγκαιρα και αποτελεσματικά, καθώς αυτή είναι όντως η τελευταία προσπάθεια ανόρθωσης της ελληνικής οικονομίας»...

Αυτή ήταν η τοποθέτηση των βιομηχάνων πριν από λίγες μέρες, σε σχέση με το τι κρίνεται στις εκλογές.

Αυτή ακριβώς η θέση συνοδεύει και τις τοποθετήσεις των βασικών κομμάτων του παλιού και νέου κατεστημένου.

Αλλωστε, απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων είναι τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν ρημάξει τη ζωή του λαού μας και της νεολαίας.

Αυτοί ευθύνονται για την κατάντια της χώρας, για τη φτώχεια, την ανεργία που θερίζει τη νεολαία.

Ολους αυτούς υπηρετεί το σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα.


Δικό τους εργαλείο και όργανο είναι και οι κυβερνήσεις. Τέτοια ήταν και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που απέδειξε πολύ γρήγορα ότι όταν αποδέχεσαι σαν ιερό και όσιο τον καπιταλιστικό δρόμο και τις δεσμεύσεις της ΕΕ, τότε θα οδηγηθείς στην ίδια αντιλαϊκή πολιτική με τους προηγούμενους, να υπογράφεις μνημόνια.

Η πλειοψηφία της νεολαίας, που ζει στο πετσί της τη σύγχρονη βαρβαρότητα, έχει κάθε συμφέρον να απαντήσει στις επιδιώξεις των κάθε είδους εκμεταλλευτών του λαού:

Να εμπιστευθεί, να στηρίξει το ΚΚΕ, τη δύναμη του αγώνα, της ελπίδας και της ανατροπής.

Να δυναμώσει το ΚΚΕ γιατί τολμά και αποκαλύπτει το μεγάλο ένοχο για όσα ζει σήμερα η νεολαία: Την καπιταλιστική εξουσία και ιδιοκτησία. Τα κόμματα που υπερασπίζονται το εκμεταλλευτικό σύστημα.

Να δυναμώσει το ΚΚΕ για να δυναμώσει η λαϊκή αντίσταση στην ΕΕ και τις κυβερνήσεις που υπηρετούν το σάπιο σύστημα.

Το ΚΚΕ είναι το πιο γερό στήριγμα στον αγώνα ενάντια στην ανεργία, στην αμορφωσιά, στην υποβαθμισμένη ζωή, στη φτώχεια, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Να δυναμώσει το ΚΚΕ γιατί πρωτοστατεί, οργανώνει το λαϊκό αγώνα. Εχει σχέδιο, οργάνωση και πρόγραμμα ανατροπής του εκμεταλλευτικού συστήματος. Σταθερά υπερασπίζεται το δίκιο των καταπιεσμένων. Μάχεται ακούραστα και αταλάντευτα με στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού και των παιδιών του. Γιατί παλεύει για τη μόνη ρεαλιστική φιλολαϊκή λύση: Μία νέα κοινωνία σε μια νέα Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας.


Σε αυτά τα πλαίσια μπορεί η νεολαία να κατακτήσει τη ζωή που της αξίζει.

Η διέξοδος βρίσκεται στην ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας

Σήμερα μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς.

-- Την ίδια στιγμή που η φτώχεια αυξάνεται ραγδαία, την ίδια στιγμή τα ράφια των σούπερ μάρκετ είναι γεμάτα τρόφιμα και είδη λαϊκής κατανάλωσης.

-- Την ώρα που η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα ανάπτυξης και μπορούν να λύσουν μεγάλα προβλήματα, οι ασθενείς στερούνται φάρμακα, περίθαλψη, ιατρικές εξετάσεις και επεμβάσεις γιατί είναι πανάκριβα.

-- Την ίδια στιγμή που χιλιάδες νέοι μένουν ακόμα με τους γονείς τους γιατί δεν μπορούν για οικονομικούς λόγους να μείνουν μόνοι τους, να φτιάξουν τη ζωή τους, την ίδια στιγμή υπάρχουν πάνω από 200.000 αναξιοποίητες, απούλητες κατοικίες, στα χέρια κατασκευαστικών ομίλων και τραπεζών.

-- Την ίδια ώρα που φορτώνουν με νέους φόρους τις λαϊκές - εργατικές οικογένειες, η ολιγαρχία του πλούτου απολαμβάνει δεκάδες φοροαπαλλαγές.

Αυτές είναι μόνο ορισμένες από τις συνέπειες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Η αιτία του κακού, η καρδιά του προβλήματος είναι ότι μια χούφτα επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής και καρπώνονται τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι. Εχουν στα χέρια τους την πραγματική εξουσία.


Το ΚΚΕ δε λέει μεγάλες κουβέντες για να χαϊδεύει αυτιά.

Η διέξοδος από τη σημερινή βαρβαρότητα που ζει η νεολαία βρίσκεται στην ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας.

Αυτός είναι ο δρόμος της ανατροπής. Η κοινωνική ιδιοκτησία και η εξουσία του λαού.

Στη θέση της άναρχης ανάπτυξης με στόχο το καπιταλιστικό κέρδος, θα βάλει τη σχεδιασμένη ανάπτυξη, με κριτήριο την κάλυψη όλων των κοινωνικών και λαϊκών αναγκών.

Στη θέση της καπιταλιστικής ζούγκλας της αγοράς, του κλεισίματος των επιχειρήσεων, των συγχωνεύσεων και εξαγορών μεταξύ των ομίλων, της ανεργίας και της αναδουλειάς, της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ορθώνουμε την κεντρικά σχεδιασμένη κοινωνικοποιημένη οικονομία σε όλη τη βαριά και ελαφρά βιομηχανία, στον ορυκτό πλούτο, στους υδρογονάνθρακες, στην Ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στις μεταφορές, στις κατασκευές και υποδομές, στην αγροτική παραγωγή και τη βιομηχανία τροφίμων, γάλακτος, κρέατος, ποτών, χυμών, με παράλληλη ανάπτυξη όλων των δημόσιων κρατικών υπηρεσιών σε όφελος των εργαζομένων, για Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, ανάπτυξη του Πολιτισμού και του Αθλητισμού, που θα 'ναι δημόσια και δωρεάν.

Με την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία να συμμετέχουν ενεργά στον έλεγχο και το σχεδιασμό της παραγωγής και στους θεσμούς της νέας εξουσίας.

Αυτές είναι και οι προϋποθέσεις για πραγματική λύτρωση από τα δεσμά του κεφαλαίου, για μονομερή και ολοσχερή διαγραφή του χρέους, για αποδέσμευση από την ΕΕ.

Αυτό είναι το πραγματικό καινοτόμο και πρωτοπόρο σήμερα. Σε αυτόν το δρόμο μόνο μπορεί η νεολαία να απολαμβάνει τη ζωή που της αξίζει.

Το πραγματικά νέο και σύγχρονο δεν είναι τα κόμματα ή πρόσωπα που προστατεύουν το σύστημα

Το πραγματικά σύγχρονο είναι η νεολαία να ζήσει χωρίς την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που νιώθει σήμερα. Με μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με σύγχρονα δικαιώματα, ελεύθερο χρόνο.

Το πραγματικά νέο είναι οι λαϊκές οικογένειες να μην πληρώνουν απ' αυτά που δεν έχουν για τη μόρφωση των παιδιών τους, από το σχολείο μέχρι το πανεπιστήμιο.

Το πραγματικά σύγχρονο σήμερα είναι οι νέοι και οι νέες που τελειώνουν τις σπουδές τους να βρίσκουν δουλειά στο αντικείμενο σπουδών τους.

Να υπηρετούν με την έρευνα, τη γνώση και τη σκέψη τους τις ανάγκες του λαού και όχι να οδηγούνται, όπως σήμερα, στη μετανάστευση ή να μην μπορούν να βρουν δουλειά πάνω σε αυτό που σπούδασαν και έμαθαν.

Το πραγματικά νέο είναι οι νέοι που βρίσκονται στις σχολές της τεχνικής - επαγγελματικής εκπαίδευσης να μαθαίνουν ολοκληρωμένα την τέχνη που θέλουν, να αναβαθμιστούν οι σπουδές τους.

Αυτό είναι το νέο και το σύγχρονο. Αυτό αντιστοιχεί στην ανάπτυξη της παραγωγής και όχι οι απαρχαιωμένες υποδομές των σχολών και η πρακτική στη λάντζα και στην υποταγή στο δίκιο του εργοδότη.

Το πραγματικά νέο και σύγχρονο σήμερα είναι να διαμορφωθούν κρατικές και για όλους δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας. Οι υποδομές για αθλητική και αισθητική αγωγή να είναι υψηλού επιπέδου και για όλους τους νέους.

Οσοι υπερασπίζονται το σημερινό σάπιο σύστημα, που στερεί από τη νεολαία τις σύγχρονες ανάγκες, προσπαθούν να το εξωραΐσουν, να το καλλωπίσουν, να το ανανεώσουν, για να κάνουν λίφτινγκ στο καθεστώς της εκμετάλλευσης.

Αυτοί που δεν μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματα της νεολαίας, παρουσιάζουν σαν «νέο» διάφορα κόμματα ή πρόσωπα, προστατεύοντας το ίδιο το σύστημα.

Πέρα από τα συνθήματα, το σύστημα, που υπερασπίζονται όλα τα άλλα κόμματα και αυτοί που θέλουν και από κυβερνητική θέση να το υπηρετήσουν, είναι ό,τι πιο παλιό και σάπιο υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Και οδηγεί συνεχώς προς τα πίσω τη ζωή της νεολαίας.

Γι' αυτό και η σημερινή νέα γενιά ήδη ζει χειρότερα από την προηγούμενη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει στήριξη γιατί ισχυρίζεται ότι πρεσβεύει το νέο πολιτικό σύστημα απέναντι στο παλιό.

Αλήθεια, όμως, ποιες από τις αμαρτίες των παλιών δεν αντέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ;

-- Δεν εκμεταλλεύτηκε τον πόθο της νεολαίας και του λαού για να απαλλαγεί επιτέλους από τα μνημόνια και αντί γι' αυτό μας έφερε το 3ο και χειρότερο μνημόνιο;

-- Δεν πούλησε και αυτός το μεγάλο ψέμα ότι με μία ψήφο, τον περασμένο Γενάρη, αρκεί να βελτιωθεί η ζωή της νεολαίας, χωρίς να θιχτούν ούτε στο ελάχιστο οι μεγάλοι ένοχοι;

-- Δεν τήρησε στο ακέραιο μόνο τις δεσμεύσεις του για προνόμια και παροχές στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους;

-- Δεν υπηρέτησε πιστά τις απαιτήσεις των ομίλων, που από χέρι σημαίνουν μόνο νέες θυσίες για το λαό και τη νεολαία;

-- Δεν υπηρέτησε πιστά τις κατευθύνσεις και τις δεσμεύσεις της ΕΕ παρότι μας έλεγε ότι θα βαράει τα νταούλια και θα τους χορεύει; Κι αντί γι' αυτούς χόρεψαν αυτόν στο ταψί;

-- Δε συμμετείχε ενεργά σε ασκήσεις και στρατιωτικά γυμνάσια μαζί με το ΝΑΤΟ; Δεν προωθεί νέα αμερικανική βάση στο Αιγαίο;

-- Ακόμα και τις πρακτικές των πελατειακών σχέσεων ακολούθησε, παρότι δεν έχανε ευκαιρία στα προεκλογικά λόγια να μιλάει κατά της διαφθοράς και της ρουσφετολογίας...

Αυτά τα «έργα και ημέρες» δεν έχουν μόνο την υπογραφή Τσίπρα.

Εχουν και τις υπογραφές του Λαφαζάνη, του Στρατούλη και των υπολοίπων που τώρα έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ολο το προηγούμενο διάστημα, η λεγόμενη Λαϊκή Ενότητα έδινε το απαραίτητο «αριστερό» άλλοθι στην κυβέρνηση, ήταν το όχημα μέσα στην κυβέρνηση για να σέρνει το ριζοσπαστισμό του κινήματος, τη θέληση του λαού και της νεολαίας για να απαλλαγεί από τα μνημόνια, στην ενσωμάτωση, στον παροπλισμό, στην αγωνιστική καθυστέρηση, δίνοντας όλη την ευκαιρία να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα, και βγήκε μετά να μας πει ότι «είδε το φως το αληθινό» μόνο όταν η κυβέρνηση αποφάσισε τις εκλογές και είπε ότι θα τους βγάλει έξω απ' τις λίστες...

Δυστυχώς, βγαίνουν με περίσσιο θράσος να ζητήσουν την ψήφο των αριστερών, των ριζοσπαστών, της νεολαίας, των αγωνιστών, για να μας προτείνουν πάλι την ίδια εκδοχή του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που πλέον δοκιμάσαμε στην πλάτη μας, να σκορπίσουν ξανά ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες για μια αποτυχημένη πολιτική πρόταση και στρατηγική για τη δήθεν διέξοδο από την κρίση.

Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν αυτά ανάμεσα στις διάφορες εκδοχές της «πρώτη φορά αριστεράς», ο ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον κ. Τσίπρα, συνεχίζει να αυτοπροβάλλεται σαν το νέο, η δε ΝΔ υπό τον κ. Μεϊμαράκη τους λέει να φύγουμε μπροστά...

Αλήθεια, πόσο νέο είναι αυτό που πρόσφατα διαβάσαμε σε εφημερίδες ότι πολλοί δηλώνουν μία σχολή μόνο και μόνο για να πάρουν το πάσο, για να μπορούν να έχουν κάποια ελάφρυνση;

Μήπως το νέο είναι να μην μπορεί ένα νέο ζευγάρι να στείλει το παιδί του στον παιδικό σταθμό γιατί οι θέσεις στους δημόσιους είναι λίγες και τα λεφτά για τον ιδιωτικό πάρα πολλά;

Να αξιολογήσουμε και να αξιοποιήσουμε την πείρα που έχουμε αποκτήσει

Και η νεολαία πλέον έχει μεγαλύτερη πείρα. Πρέπει να αξιοποιήσει και την πείρα των παλιότερων.

Εχουμε δει, έχουμε ζήσει σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις.

Κυβερνήσεις μονοκομματικές, πολυκομματικές, σοσιαλδημοκρατικές, φιλελεύθερες, κυβερνήσεις συνεργασίας με τη συμμετοχή τεχνοκρατών και τώρα κυβέρνηση της «αριστεράς» με ολίγον βέβαια «λάιτ ακροδεξιά», κάποιους «ψεκασμένους»...

Εχετε δει πρόσωπα και κόμματα να λανσάρονται σα νέα αλλά να συνεχίζουν στην παλιά πεπατημένη. Στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής.

Ετσι «νέοι» και «παλιοί» μας φόρτωσαν το 1ο, 2ο και τώρα το 3ο μνημόνιο.

Την ίδια περίοδο είδαμε και αγώνες, κινήματα, όπως αυτό των «πλατειών» ή κινήματα μέσω του διαδικτύου, χωρίς ξεκάθαρο στόχο και προσανατολισμό, με άσφαιρα πυρά να δρουν τελικά παραλυτικά.

Αμα δεν βάζεις στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, τότε μοιραία σηκώνεις μετά τα χέρια ψηλά, παραδίνεσαι.

Ετσι, δυστυχώς, αξιοποιήθηκαν αρχικά ενάντια στο οργανωμένο λαϊκό κίνημα, για να αφομοιωθούν στη συνέχεια από το ίδιο το σύστημα και τα επιτελεία του.

Αυτά έπαθαν και οι διάφοροι Τσίπρες, Λαφαζάνηδες, άλλοι και άλλες όψιμες «πασιονάριες»...

Σήμερα, μπορούμε να αξιολογήσουμε και να αξιοποιήσουμε αυτήν την πείρα, αρνητική και θετική, από την πορεία του κινήματος.

Σήμερα, είναι πλέον σε περισσότερους καθαρό ότι για να πετύχει να πάρει και τον κατώτατο μισθό, για να ανακτήσει κάπως ο λαός τις απώλειες από τα μνημόνια, πρέπει να αντιπαρατεθεί το κίνημα και με τις αιτίες, όχι μόνο με ό,τι έρχεται ως συνέπεια. Δηλαδή, με τα βάθρα της κυρίαρχης πολιτικής, τις ρίζες του προβλήματος, που τις περισσότερες φορές είναι αθέατες για το λαό και τη νεολαία.

Να πάμε λοιπόν όλοι πιο βαθιά από αυτό που μοστράρεται, από την επιφάνεια των προβλημάτων.

Η αντίθεση με τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο, ως κίνητρο, ως αφετηρία, ως συνειδητή αμφισβήτηση σε πρώτη φάση, είναι ο λόγος εκείνος που μπορεί να κινητοποιήσει πιο σχεδιασμένα τον εργαζόμενο λαό, τη νεολαία, να γίνουμε δηλαδή σαν λαός, σαν κίνημα πιο ικανοί να οργανώσουμε την αντεπίθεση, αλλά και την προσωρινή υποχώρηση όταν χρειάζεται, για να προετοιμάσουμε τη νέα αντεπίθεση, να υπάρξουν κάποια αποτελέσματα.

Σε αυτόν το δρόμο όμως: Για να μην υποκύψουμε στις δυσκολίες του σήμερα και να φέρουμε πιο κοντά το αύριο.

Ο καθημερινός αγώνας είναι ταυτόχρονα και προετοιμασία για το νικηφόρο αύριο. Αυτό ισχύει και για την Ελλάδα και για κάθε λαό που ζει στην ΕΕ και γενικότερα στην Ευρώπη, στην περιοχή, στον καπιταλιστικό κόσμο.

Οσους νέους το σύστημα δεν τους έχει άμεσα του χεριού του, τους θέλει στην απέξω

Κατά καιρούς, στη νεολαία, το σύστημα έχει πλασάρει μια σειρά επιλογές σαν «νεανικές», «αντισυστημικές». Σαν απάντηση στο διεφθαρμένο και άδικο σύστημα.

Πιο παλιά έλεγαν ότι αντισυστημικό είναι να πάνε οι νέοι παραλία και να μην πάνε να ψηφίσουν. Αυτοί όμως πήγαιναν και έβγαζαν κυβερνήσεις και περνάγανε μέτρα που χτυπούσαν τη νεολαία.

Το Γενάρη έλεγαν να ψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να φύγουν οι άλλοι και ότι αυτό είναι το αντισυστημικό. Βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ και τελικά μαζί με τους άλλους που φύγανε ψήφισαν το 3ο μνημόνιο, το πιο βάρβαρο.

Πρόσφατα, στο δημοψήφισμα, παρουσίασαν ότι αντισυστημικό είναι η ψήφος στο ΟΧΙ, που όμως οι ίδιοι που τα έλεγαν αυτά, το μετέτρεψαν αυτό το μεγάλο ΟΧΙ μέσα σε λίγες ώρες σε ΝΑΙ.

Ακόμα και τη Χρυσή Αυγή την προβάλλανε ως αντισυστημική και ότι θα μπει στη Βουλή και θα δείρει τους κλέφτες και τελικά οι χρυσαυγίτες έδερναν μετανάστες και Ελληνες εργάτες και μέσα στη Βουλή ήταν κοτούλες όλα αυτά τα χρόνια, ιδιαίτερα τα δύο τελευταία.

Και με το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα μια χαρά είχε σχέσεις η Χρυσή Αυγή, και παρακαλάει παντού, φιλάει κατουρημένες ποδιές, ότι είναι νομιμόφρονες, άνθρωποι του συστήματος, ότι τους έχουν παρεξηγήσει και άλλα τέτοια ευτράπελα για να κοροϊδεύουν...

Σήμερα, ιδιαίτερα μέσα στη νεολαία, προβάλλεται η «παρακμιακή» ψήφος σαν ψήφος διαμαρτυρίας! Ψήφος σε απίθανους τύπους, που μέχρι πριν από λίγο τους ξεφτίλιζαν οι σατιρικές εκπομπές των καναλιών και σήμερα τους προβάλλουν σαν «κεντρώους», προωθώντας την πολιτική μπουρδολογία. Απίθανοι τύποι, που και αυτοί με τη σειρά τους λένε ότι θα συγκυβερνήσουν με οποιονδήποτε για να εφαρμόσουν την αντιλαϊκή πολιτική που μας έφερε ως εδώ και για να βάλουν τάξη στον Σόιμπλε, στην Μέρκελ και στην ΕΕ...

Μήπως με αυτούς τους τρόπους κάθε φορά ήθελαν τη νεολαία πιόνι στα σχέδιά τους και αντί να χτυπάει το σύστημα τελικά, επιδιώκει να του κάνει ενέσεις;

Αυτή η πείρα πρέπει να αξιοποιηθεί.

Θα γίνουμε πιόνια στους σχεδιασμούς τους ή θα φτιάξουμε το δικό μας σχέδιο μάχης;

Η πείρα μπορεί να γίνει δύναμη αγώνα και ανατροπής όταν συναντηθεί με το ΚΚΕ. Η οργή να μη γίνει φούσκα που θα σκάσει, που θα τη φέρει το σύστημα στα μέτρα του.

Να μην πάει στράφι. Οσους νέους το σύστημα δεν τους έχει άμεσα του χεριού του, τους θέλει στην απέξω, στην αποχή από τις κάλπες, στην αποχή από τους αγώνες.

Η δικαιολογημένη αποστροφή της νεολαίας στις διαδικασίες και τις λειτουργίες του αστικού πολιτικού συστήματος μπορεί να αποκτήσει άλλη δυναμική.

Η απογοήτευση, η αγανάκτηση για τα κόμματα του συστήματος να τους γυρίσει μπούμερανγκ, ενάντια σ' αυτούς που είναι ένοχοι κι όχι ενάντια στη νεολαία και τον εργαζόμενο λαό μας.

Δυναμώνοντας το ΚΚΕ, παλεύουμε ώστε ο λαός να πάρει την εξουσία.

Να τσακίσει τους θεσμούς του σημερινού σάπιου συστήματος και να μπουν στη θέση τους νέοι, λαογέννητοι θεσμοί. Που θα εξασφαλίζουν τη συμμετοχή των εργαζομένων και του λαού στην άσκηση και τον έλεγχο της εξουσίας.

Στα εκλεγμένα όργανα εξουσίας θα πρέπει να μετέχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων στις παραγωγικές μονάδες κυρίως και θα διασφαλίζεται η συμμετοχή των συνεταιρισμένων, των φοιτητών, των συνταξιούχων.

Ακόμα και στο ανώτατο όργανο εξουσίας για το σύνολο της χώρας, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι - βουλευτές δεν πρέπει να αποκόβονται από την παραγωγική διαδικασία, δε θα είναι μόνιμοι, αλλά ανακλητοί.

Ολοι τους υπερασπίζονται το σύστημα που μας έφερε εδώ

Στις 21 Σεπτέμβρη η χώρα έχει ανάγκη από δυνατό ΚΚΕ.

Το πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης είναι από τώρα δεδομένο, βάρβαρο και αντιλαϊκό.

Πώς θα το αντιπαλέψουμε; Πώς θα βάλουμε εμπόδια; Ποια δύναμη μπορεί να οργανώσει την αντίσταση;

Μήπως οι πρώην υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που δήλωναν ότι στηρίζουν την κυβέρνηση που φέρνει το μνημόνιο; Δηλαδή, οι διάφοροι Λαφαζάνηδες και σία;

`Η μήπως οι φασίστες της Χρυσής Αυγής που υπερασπίζονται σαν τα σκυλιά τα αφεντικά και το σύστημα;

Σωτήρες για τη νεολαία δεν υπάρχουν.

Οι λύσεις υπέρ του λαού δεν ανατίθενται σε κανέναν. Τις κάνει πράξη ο ίδιος ο λαός, με το κίνημά του.

Ολοι τους, με διαφορετική φρασεολογία για να μπερδεύει, υπερασπίζονται το σύστημα που μας έφερε ως εδώ.

Γι' αυτό στα προγράμματα και τις θέσεις των άλλων κομμάτων οι νέοι και οι νέες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών δε θα βρουν την απάντηση, τη λύση στα προβλήματα που ζουν σήμερα.

Θα βρουν μόνο τρόπους για το πώς αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν μαζί με τις συνέπειές τους.

Γι' αυτό καμία ψήφος που έφυγε να μην επιστρέψει στη ΝΔ ή στο ΠΑΣΟΚ και πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ, και τώρα που αυτός ο κόσμος είναι απογοητευμένος, δεν πρέπει να επιστρέψει στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Είναι φανατικοί υποστηρικτές της πολιτικής του κεφαλαίου, που έχει τσακίσει τις λαϊκές οικογένειες. Τώρα μπορεί με εμπιστοσύνη να κατευθυνθεί σωστά μόνο στο ΚΚΕ.

Στις θέσεις όλων των άλλων κομμάτων για την ανεργία θα βρει κανείς πανομοιότυπες προτάσεις.

Θέσεις απασχόλησης μέσω ΕΣΠΑ, κίνητρα στους επιχειρηματίες, όπως η απαλλαγή από τις ασφαλιστικές εισφορές, προγράμματα ολιγόμηνης απασχόλησης.

Μιλάμε, δηλαδή, για τα γνωστά προγράμματα που ανακυκλώνουν την ανεργία. Ολιγόμηνη, κακοπληρωμένη - πολλές φορές κι απλήρωτη - δουλειά, χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα, άδειες, πλήρη ασφάλιση και μετά ξανά στην ανεργία.

Και για το χρόνο της ανεργίας δεν προβλέπεται καν το εξευτελιστικό επίδομα του ΟΑΕΔ.

Οι προτάσεις τους είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων. Για να έχουν φτηνά νέα εργατικά χέρια, έτοιμα προς εκμετάλλευση.

Αυτές είναι και οι κατευθύνσεις της ΕΕ για την ανεργία των νέων. Για να ξεμπερδεύουν με ό,τι θυμίζει τη μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Μπουκώνουν με χρήμα κάποιους μονοπωλιακούς ομίλους. Με αυτά τα χρήματα προσλαμβάνουν με διάφορα προγράμματα νέους ανέργους για ένα διάστημα. Από την τσέπη των αφεντικών δεν μπαίνει φράγκο!

Αυτά τα συμφέροντα υπηρετούν και μέτρα που θα έρθουν το επόμενο διάστημα και προβλέπονται στο μνημόνιο 3, όπως η απελευθέρωση των απολύσεων.

Η λεγόμενη Λαϊκή Ενότητα είναι 100% συστημικό κόμμα

Ακριβώς αυτόν το δρόμο ανάπτυξης, αυτό το σύστημα υπερασπίζεται και η κακογραμμένη κόπια του ΣΥΡΙΖΑ, η λεγόμενη Λαϊκή Ενότητα.

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ 2, όπως έκαναν και όταν ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ, κολακεύουν τη νεολαία, μιλάνε με μεγάλα λόγια για την άθλια κατάσταση που ζει σήμερα η νέα γενιά, αλλά στο διά ταύτα, η πρότασή τους είναι πρόταση διαχείρισης του σάπιου συστήματος. Του συστήματος που γεννάει ανεργία, κρίσεις και φτώχεια.

Η λύση που προτείνουν ως έσχατο έστω μέτρο, η έξοδος δηλαδή από το ευρώ, με παραμονή στην ΕΕ και με τους καπιταλιστές στην εξουσία, θα οδηγήσει στα ίδια τραγικά αποτελέσματα.

Αλλωστε, αυτό που προτείνουν ήδη γίνεται. Υπάρχουν καπιταλιστικές χώρες εκτός ευρώ αλλά μέσα στην ΕΕ. Ας πάρουμε τη Βρετανία, που θεωρείται και πολύ ανεπτυγμένη οικονομία...

Πώς ζει εκεί η νεολαία;

Και εκεί η ίδια αντιλαϊκή πολιτική εφαρμόζεται κι ας έχει εθνικό νόμισμα. Τα δικά τους στοιχεία λένε ότι μόλις 1 στις 40 προσλήψεις γίνεται με όρους πλήρους απασχόλησης, ενώ η πλειοψηφία των εργαζομένων, ιδιαίτερα των νέων, δουλεύει με εργασιακές σχέσεις - λάστιχο και με «συμβάσεις μηδενικών ωρών». Την ίδια στιγμή, τα δίδακτρα είναι νόμος για τα πανεπιστήμια.

Για να μην πούμε για πιο αδύναμες οικονομίες, όπου η κατάσταση είναι ίδια και χειρότερη, όπως η Βουλγαρία ή η Ρουμανία. Και τι έγινε, δηλαδή, που έχουν εθνικό νόμισμα; Μεροκάματα πείνας, εργασιακές σχέσεις γαλέρας.

Η παραγωγική ανασυγκρότηση για την οποία μιλάνε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ 2 δε σημαίνει αντιμετώπιση της ανεργίας, σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς όρους.

Αυτά είναι ασυμβίβαστα με την καπιταλιστική ανάπτυξη και ανασυγκρότηση για την οποία ομολογούν ότι πασχίζουν κι αυτοί.

Μιλάνε μόνο για ορισμένες εθνικοποιήσεις σε κάποιους κλάδους. Δηλαδή, να γίνουν καπιταλιστική κρατική ιδιοκτησία ορισμένοι όμιλοι. Περσινά ξινά σταφύλια δηλαδή. Αφού και αυτές οι «εθνικοποιημένες» επιχειρήσεις θα λειτουργούν με τους όρους της υπόλοιπης αγοράς της βαρβαρότητας.

Τέτοιες παρεμβάσεις έχουν γίνει όλα τα προηγούμενα χρόνια, από τη δεκαετία του '80 ακόμα. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Γλίτωσαν τον καπιταλισμό από τις κρίσεις; Γλίτωσαν το λαό από τη χρεοκοπία;

Αν δεν βγάλεις από τη μέση τους παράγοντες που επιδεινώνουν τη ζωή των εργαζομένων και της νεολαίας, στα ίδια και χειρότερα καταλήγεις.

Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, με όποια κυβέρνηση στο τιμόνι της διαχείρισης και με όποιο νόμισμα, σημαίνει νέες απανωτές θυσίες για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτοί θα έχουν τον πλούτο και τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια τους.

Αυτοί θα καθορίζουν το τι παράγεται, το πόσο παράγεται με κριτήριο το κέρδος τους και μόνιμα θα την πληρώνει ο λαός και τα παιδιά του.

Γι' αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ 2 είναι 100% συστημικό κόμμα.

Να μην πιάσει τόπο το ρατσιστικό δηλητήριο της Χρυσής Αυγής

Αυτό το σύστημα δε φτιασιδώνεται. Δημιουργεί μόνο νέα θύματα, που είναι πάντα οι λαοί, σε όλο τον κόσμο.

Δημιουργεί τις καραβιές προσφύγων που βλέπουμε τον τελευταίο μήνα να φτάνουν στη χώρα μας, προσπαθώντας να γλιτώσουν από τους πολέμους που φουντώνουν στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, οι ιμπεριαλιστές, που δημιούργησαν το πρόβλημα, δεν πρόκειται να το λύσουν.

Η σπίθα που ανάβει τη φωτιά του πολέμου, είναι οι ανταγωνισμοί που οξύνονται στην περιοχή μας για το ποιος θα ελέγχει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, τους δρόμους του πετρελαίου.

Σε αυτούς τους ανταγωνισμούς παίρνει μέρος και η αστική τάξη της χώρας μας, μεγαλώνοντας τους κινδύνους για το λαό και τη νεολαία μας.

Δίνουμε το χέρι μας, δυναμώνουμε την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Τον αγώνα για να παρθούν άμεσα μέτρα για την υποδοχή και τη φιλοξενία αυτών των ανθρώπων, για όσες μέρες μείνουν στη χώρα μας, προτάσεις που έχει καταθέσει το Κόμμα μας.

Να μην πιάσει τόπο το ρατσιστικό δηλητήριο που βρήκαν ευκαιρία να ρίξουν πάλι οι φασίστες εγκληματίες της Χρυσής Αυγής.

Οι θέσεις και πολύ περισσότερο οι πράξεις της Χρυσής Αυγής για την ανεργία και τους ανέργους αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μια οργάνωση του κεφαλαίου, για μαντρόσκυλο των αφεντικών.

Τι κάνουν; Ανοίγουν δουλεμπορικά γραφεία.

Φακελώνουν Ελληνες ανέργους, τους πουλάνε με 18 ευρώ μεροκάματο σε επιχειρηματίες με τους οποίους έχουν σχέσεις.

Οπως τους εφοπλιστές, για τους οποίους με Ερωτήσεις στη Βουλή ζητούσαν περισσότερες φοροαπαλλαγές.

Αυτοί είναι οι φίλοι των ναζί. Οι εφοπλιστές, που πρώτοι αξιοποίησαν πάμφτηνους αλλοδαπούς εργάτες, για να απολύσουν Ελληνες ναυτεργάτες που είχαν συγκροτημένα δικαιώματα.

Οπως τους εργολάβους της Ζώνης. Γιατί αυτοί θέλουν να πέσουν τα μεροκάματα. Κανονικό γραφείο εξυπηρέτησης των επιχειρηματιών, δηλαδή...

Παλιότερα είχαν προτείνει να δουλεύουν οι άνεργοι στο Δημόσιο για 12 ευρώ.

Οταν μιλάνε για την ανεργία, δε μιλάνε για προστασία των ανέργων, αλλά για νέα κίνητρα - φοροαπαλλαγές, απαλλαγές και επιδοτήσεις - στα αφεντικά.

Η ναζιστική Χρυσή Αυγή εχθρεύεται ό,τι έχει να κάνει με τα δικαιώματα της νεολαίας, γιατί είναι δύναμη των εκμεταλλευτών.

Τώρα χρησιμοποιούν ξανά τη δημαγωγία, χαρακτηριστικό των φασιστικών οργανώσεων, την «αντιμνημονιακή ρητορεία», μπας και κρύψουν ότι είναι τσιράκια των αφεντικών, ντόπιων και ξένων.

Πρόσφατα, οι φασίστες έκαναν στη Βουλή Επερωτήσεις με αφορμή τα capital controls. Και βέβαια, πάλι για τα συμφέροντα επιχειρηματικών ομίλων ήταν η Ερώτησή τους. Τι κι αν οργίασε η εργοδοσία με υποχρεωτικές άδειες, με απληρωσιά, με εργοδοτική τρομοκρατία; Οι φασίστες στο μόνιμο χαβά τους. Μη χάσουν κάνα σεντ οι μεγάλες εξαγωγικές εταιρείες και τα λαμόγια που υπηρετούν...

Να μην της επιτρέψει η νεολαία να εμφανίζεται σαν «δύναμη αντιμνημονιακή, αντισυστημική». Είναι σάρκα από τη σάρκα του βρόμικου συστήματος, που φέρνει όλα αυτά τα δεινά για τη νεολαία...

Δυνατό ΚΚΕ, γιατί δεν κάνει σκόντο στις σύγχρονες ανάγκες μας

Πουθενά, σε κανένα κόμμα του συστήματος δε θα βρει κανείς θέσεις, προτάσεις και προφανώς δράση για τα οξυμένα προβλήματα της νεολαίας.

Τέτοια μέτρα θα τα επιβάλλει η λαϊκή αγωνιστική δράση. Ο οργανωμένος μαζικός αγώνας ανέργων και εργαζομένων με τα σωματεία, τις Επιτροπές Ανέργων, τις Λαϊκές Επιτροπές, το ΠΑΜΕ και με τη νεολαία στην πρώτη γραμμή. Στον αγώνα με προσανατολισμό ρήξης και ανατροπής, μαζί με τον εργαζόμενο λαό.

Ετσι θα μπορέσουμε να βάλουμε φρένο σε αντιλαϊκά μέτρα, να αποσπάσουμε έστω κάποιες κατακτήσεις, μέτρα ανακούφισης.

- Για να μην υπάρχει άνεργος χωρίς επίδομα ανεργίας, να μην είναι το επίδομα κάτω από 600 ευρώ, για να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης, των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, το αίσχος των voucher και της μερικής απασχόλησης. Για να έχουν όλοι και όλες μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.

- Για να μπορούν όλοι οι νέοι αγρότες στην επαρχία να μένουν στον τόπο τους, να καλλιεργούν, να μην ξεκληρίζονται ελέω ΚΑΠ, ΕΕ, συστήματος, να έχουν ικανοποιητικό εισόδημα και συνθήκες ζωής.

- Για να μη βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη οι λαϊκές οικογένειες για τη μόρφωση των παιδιών τους. Για να μπορούν τα παιδιά του λαού να μορφώνονται ολόπλευρα, χωρίς οι γονείς τους να ξοδεύουν ούτε ένα ευρώ. Να μην ξοδεύονται κόποι ζωής σε φροντιστήρια, νοίκια, σίτιση. Για να μη στοιβάζονται τα παιδιά σε τάξεις με 30άρια τμήματα και να φτάνουν Χριστούγεννα για να καλυφτούν έστω και οι στοιχειώδεις θέσεις εκπαιδευτικών.

- Για να μπορούν όλοι οι νέοι και οι νέες να έχουν πρόσβαση στον Αθλητισμό και στον Πολιτισμό, σε αναβαθμισμένες υποδομές, που δε θα κοιτάνε τα παιδιά στην τσέπη για τον αν μπορούν να το αντέξουν...

- Να διεκδικήσουμε τώρα λύση στο σοβαρό πρόβλημα της λειτουργίας των παιδικών σταθμών, που αφορά τα νέα ζευγάρια που δεν έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους για να πάνε για δουλειά ή ακόμα και για να ψάξουν για δουλειά. Γι' αυτό απαιτούμε: Να παρθούν τώρα και μέσα στην προεκλογική περίοδο όλα τα αναγκαία και έκτακτα μέτρα για την πλήρη λειτουργία των παιδικών σταθμών, να καλυφτούν όλες οι αιτήσεις και για όλα τα παιδιά, να διασφαλιστεί όλο το αναγκαίο προσωπικό και η αναγκαία έκτακτη χρηματοδότηση των δημοτικών δομών, χωρίς οι γονείς να αναγκαστούν να πληρώσουν για μια ακόμα φορά.

Δυναμώνουμε το ΚΚΕ, γιατί είναι η δύναμη που μπορεί να οργανώσει τον αγώνα για το δικαίωμα στη μόρφωση και τη ζωή της νεολαίας, για να δυναμώσει η λαϊκή αλληλεγγύη.

Αυτές τις θέσεις υπερασπίστηκε και πάλεψε και μέσα στη Βουλή το ΚΚΕ, με Ερωτήσεις, σχέδια νόμου και παρεμβάσεις.

Γι' αυτό, λοιπόν, δυνατό ΚΚΕ, γιατί δεν κάνει σκόντο τις σύγχρονες ανάγκες μας για να καλοπερνάνε μια χούφτα παράσιτα.

Παλεύει μαζί με όλους και όλες εσάς για ζωή με αξιοπρέπεια.

Δυνατό ΚΚΕ, γιατί είναι η μόνη εγγύηση σήμερα.

Δε δέχεται να κάτσει στο σβέρκο του λαού όπως άλλοι, να γίνει το αγωνιστικό άλλοθι σε κυβέρνηση εντός των τειχών της ΕΕ, αντιλαϊκή, του καπιταλιστικού συστήματος.

Δυνατό ΚΚΕ, γιατί εκφράζει το γνήσιο, το ανυποχώρητο ΟΧΙ στα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, προτείνοντας στο λαό έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, χωρίς κρίσεις, ανεργία, φτώχεια, πολέμους...

Στην απογοήτευσή σας, στην αμφισβήτησή σας απέναντι στο σύστημα, στα κόμματά του και στις κυβερνήσεις του, σε όσους διέψευσαν ελπίδες σας και προσδοκίες, από το Γενάρη έως σήμερα, μπορείτε να δώσετε ενεργητική και όχι παθητική απάντηση.

Να πάτε στην κάλπη. Και να ψηφίσετε ΚΚΕ. Αυτή είναι η απάντηση της νεολαίας σήμερα.

Τον Οκτώβρη το Φεστιβάλ της ΚΝΕ στην Αθήνα

Η ΚΝΕ, ειδικά μέσα από τα Φεστιβάλ της, έχει μεγάλη προσφορά στο χώρο του Πολιτισμού. Στην προβολή της Τέχνης που οξύνει την ευαισθησία, μαχητικοποιεί, ανοίγει ορίζοντες στη νέα γενιά, που της επιτρέπουν από καλύτερη θέση να διεκδικεί τα δικαιώματά της στη ζωή, που αμφισβητεί και στρατεύεται στο πλευρό και στο δίκιο του εργαζόμενου λαού για ένα καλύτερο αύριο.

Φέτος, το Φεστιβάλ της ΚΝΕ δυστυχώς συνέπεσε με το τελευταίο τριήμερο των εκλογών κι έτσι δεν ήταν μπορετό να πραγματοποιηθεί.

Απόψε, έχω τη χαρά και την τιμή, αλλά και την εξουσιοδότηση από το ΚΣ της ΚΝΕ, να σας ανακοινώσω ότι το 41ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του «Οδηγητή» θα γίνει μετά τις εκλογές, στο πάρκο «Τρίτση», στις 8-9 και 10 Οκτώβρη.

Με το γνωστό πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα και άλλες δραστηριότητες. Με τραγούδι, μουσική, χορό και όλα όσα ξέρετε και περιμένετε.

«Γιατί εμείς την ορμή μας την έχουμε από τους αιώνες... Θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές»...

Προχωράμε μπροστά, δυναμικά, συναντιόμαστε στους δρόμους τους αγώνα, συναντιόμαστε στα Φεστιβάλ μας, στις εκδηλώσεις μας, στις συγκεντρώσεις μας, στις περιοδείες μας, στις εξορμήσεις μας, σπίτι το σπίτι, άνθρωπο τον άνθρωπο, μέχρι την Κυριακή 20 Σεπτέμβρη και αμέσως μετά, την άλλη μέρα ξανά στο μετερίζι του αγώνα, για την προκοπή του λαού, για την προκοπή της νεολαίας.

Πολιτικές συγκεντρώσεις στο πλαίσιο του 41ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»
  • Σήμερα, Κυριακή:

-- Στα Τρίκαλα, στις 9 μ.μ., στο Μύλο Ματσόπουλου, με ομιλητή τον Αχ. Κανταρτζή, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής του ψηφοδελτίου του Κόμματος στο νομό Τρικάλων.

-- Στην Κατερίνη, στο πάρκο, στις 7.30 μ.μ., με ομιλήτρια την Θεανώ Καπέτη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

  • Την Τρίτη 8/9

-- Στην Πτολεμαΐδα, στις 8 μ.μ., στην κεντρική πλατεία, με ομιλητή τον Γιάννη Βήττα, Γραμματέα της ΕΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή.

  • Την Παρασκευή 11/9

-- Στην Καλαμάτα, στο Πάρκο Λιμενικού, με ομιλητή τον Κύριλλο Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

-- Στην Καβάλα, στο Πάρκο Φαλήρου, με ομιλητή τον Νίκο Σοφιανό, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή Επικρατείας.

-- Στα Γιάννενα, στο Πάρκο Λιθαρίτσια, με ομιλήτρια την Αλέκα Παπαρήγα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Κόμματος.

-- Στο Ηράκλειο, στη μουσική σκηνή «ΝΥΝ και ΑΕΪ», με ομιλητή τον Μ. Συντυχάκη, μέλος της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή του Κόμματος.

-- Στη Λέσβο, στις 8 μ.μ., στο πάρκο της Επάνω Σκάλας (ΙΚΑ) στη Μυτιλήνη, με ομιλητή τον Σταύρο Τάσσο, υποψήφιο βουλευτή.

-- Στην Καστοριά, στις 8 μ.μ., στην Πλατεία Μακεδονομάχων, με ομιλητή τον Μιχάλη Καραμπατζιά, μέλος της ΕΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.

  • Το Σάββατο 12/9:

-- Στην Αλεξανδρούπολη, στο Πάρκο Ακαδημίας, με ομιλητή τον Νίκο Σοφιανό.

-- Στην Κοζάνη, στις 8 μ.μ., στο Πάρκο (Γήπεδο), με ομιλητή τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

-- Στα Γρεβενά, στις 8 μ.μ., στην πλατεία λαχαναγοράς (Ρολόι), με ομιλητή τον Θανάση Χαστά, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφιο βουλευτή.

-- Στην Πάτρα, στο ΤΕΙ, με ομιλήτρια την Μαρίνα Λαβράνου, μέλος του Γραφείου Περιοχής Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ και υποψήφια βουλευτή.

Δραστηριότητα μελών του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
  • Αύριο, Δευτέρα

-- Στις 9 π.μ., ο Νίκος Σοφιανός, υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας, θα επισκεφθεί το 1ο Γυμνάσιο Γαλατσίου, το 1ο ΓΕΛ Γαλατσίου, το 1ο και 2ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου στην Γκράβα.

-- Στις 8 μ.μ., σε συγκέντρωση στο Μπραχάμι, στην πλατεία ΙΚΑ (Ηρώο), θα μιλήσει ο Τηλέμαχος Δημουλάς.

-- Στις 8 μ.μ. σε συγκέντρωση στην πλατεία Αφρατίου θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος.

  • Την Τετάρτη 9/9

-- Στις 7 μ.μ., στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Ηπειρωτών (Κλεισθένους 15 - 7ος όροφος), θα μιλήσει σε συγκέντρωση επαγγελματιών ο Δημήτρης Γόντικας.

-- Στις 8 μ.μ., στου Ζωγράφου, στην πλατεία Γαρδένιας, θα μιλήσει ο Κώστας Παρασκευάς.

-- Στις 8 μ.μ., στους Αμπελόκηπους, στην πλατεία Αγ. Δημητρίου, θα μιλήσει η Λουίζα Ράζου, υποψήφια βουλευτής Α΄ Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στην Καλλιθέα, στην πλατεία Δαβάκη, θα μιλήσει η Ελένη Μπέλλου.

-- Στις 8 μ.μ., στη Ν. Σμύρνη, θα μιλήσει ο Κύριλλος Παπασταύρου.

H ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ TOY ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
Υπόθεση ξένη και εχθρική στα λαϊκά συμφέροντα

Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του τρίτου μνημονίου (2015 - 2018), και σε συνέχεια της επόμενης δέσμης με τα προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα, αναμένεται να ξεκινήσουν τα παζάρια γύρω από το επίδικο ζήτημα της «ελάφρυνσης» του ελληνικού κρατικού χρέους. Βέβαια, η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, εδώ και καιρό, ήδη από τις προηγούμενες εκλογές, έχει κάνει «γαργάρα», κατά το κοινώς λεγόμενο, την κάθε σκέψη περί διαγραφής του χρέους, έστω και κατά ένα μικρό ποσοστό. Και βέβαια, δεν τυχαίο το γεγονός ότι στο σχέδιο του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, η υπόθεση της ελάφρυνσης του χρέους, αναφέρεται ως υπόθεση της συμφωνίας που υπέγραψαν με τους δανειστές, λέγοντας ότι υπάρχει «χρονοδιάγραμμα για την εκκίνηση των συζητήσεων που αφορούν την απομείωση και τους όρους αποπληρωμής του», χωρίς άλλες αναφορές για τον τρόπο που αυτό θα γίνει, όπως για παράδειγμα επιμήκυνση των περιόδων αποπληρωμής στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και μεγαλοδανειστές του ελληνικού αστικού κράτους, ή μείωση επιτοκίων κ.ά. Και κάνει την ευχή για αντιμετώπιση της λιτότητας, αν επιτευχθεί θετική συμφωνία.

Από κοντά και η ΛΑΕ - ΣΥΡΙΖΑ 2, στην προγραμματική της διακήρυξη, αναφέρεται σε «διακοπή πληρωμών του χρέους - τη μη βιωσιμότητα του οποίου αναγνωρίζει, από τη δική του σκοπιά, ακόμη και το ΔΝΤ - με στόχο τη συνολική διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του», ο δε Π. Λαφαζάνης έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στο ρ/σ «Real», 1/9/2015, ότι «το χρέος μονομερώς δεν μπορείς να το διαγράψεις, γιατί αν δεν το διαγράψει κι αυτός στον οποίο χρωστάς ή υποτίθεται ότι χρωστάς, η απαίτηση είναι υπαρκτή. Αυτό που μπορείς να κάνεις, είναι να δηλώσεις αδυναμία αποπληρωμής και να ζητήσεις διαπραγμάτευση για ρύθμισή του».

Τρώνε από τις σάρκες του λαού

Την ίδια ώρα, και ενώ ξεπέφτουν και οι τελευταίες μάσκες της «αριστερής διαχείρισης», αρχίζει να ξεκαθαρίζει το πεδίο και γύρω από τη διαχείριση του κρατικού χρέους. Σε αυτό το πλαίσιο, ανασύρεται από το προηγούμενο (δεύτερο) μνημόνιο, η ρήτρα που προβλέπει την «ελάφρυνση» με όρο και προϋπόθεση την εφαρμογή των αντεργατικών μέτρων, τα οποία, για την ώρα δεν έχουν ολοκληρωθεί. «Η ρήτρα αυτή έχει ανανεωθεί και υπάρχει και στη νέα συμφωνία, αφορώντας είτε στην παράταση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους, είτε στη μείωση των επιτοκίων», ξεκαθάρισε, τις προάλλες, ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γ. Ντάισελμπλουμ, ενώ ταυτόχρονα απέκλεισε κάθε συζήτηση για «κούρεμα». Στην πραγματικότητα, αποδεικνύεται το γεγονός ότι το κάθε μνημόνιο έρχεται να «κουμπώσει» πάνω στα προηγούμενα, αφού όλα μαζί εντάσσονται και υπηρετούν την ενιαία στρατηγική του κεφαλαίου.

Ταυτόχρονα, η ρήτρα της πιστής και απαρέγκλιτης εφαρμογής των μέτρων των μνημονίων για να συζητηθεί η αναδιάρθρωση του χρέους, σημαίνει ότι ο λαός θα πληρώνει διπλά και τριπλά ένα χρέος που δημιούργησαν οι αστικές κυβερνήσεις για λογαριασμό του κεφαλαίου, ενισχύοντας την καπιταλιστική ανάπτυξη. Και θα το πληρώνει διπλά και τριπλά, γιατί αφενός φοροληστεύεται για την αποπληρωμή του, περικόπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό δαπάνες κάλυψης λαϊκών αναγκών ως ένα ακόμη μέτρο εξασφάλισης κρατικού χρήματος για τις δόσεις, ενώ θα πληρώνει και με τα μέτρα των αντεργατικών, αντιλαϊκών νόμων του μνημονίου που θα αυξάνονται αν η οικονομική συγκυρία δεν είναι καλή, δεν πιάνονται τα πλεονάσματα κ.λπ.

Παράλληλα, οι κάθε είδους διαχειριστές και καλοθελητές του εκμεταλλευτικού συστήματος επιχειρούν να φέρουν στο προσκήνιο μια σειρά από ψεύτικα διλήμματα, διαχωρίζοντας το χρέος του αστικού κράτους σε βιώσιμο και μη βιώσιμο, σε επαχθές και επονείδιστο ή όχι, και άλλα παρόμοια, όπως π.χ. η ΛΑΕ ή η Ζ. Κωνσταντοπούλου και οι περί αυτήν, κ.λπ.

Ειδικότερα:

  • Για τη λεγόμενη βιωσιμότητα: Πρόκειται, κατά αρχήν, για την ικανότητα του αστικού κράτους να το αποπληρώνει στο «ακέραιο και εγκαίρως», όπως δεσμεύτηκε και η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς» και όχι μόνο από το τρίτο μνημόνιο, αλλά ήδη από το «προσύμφωνο» στο Γιούρογκρουπ της 20ής Φλεβάρη, με τη συμμετοχή δηλαδή και των υπουργών που πέρασαν στον ΣΥΡΙΖΑ 2.

Σήμερα, πλέον, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (Ευρωζώνη - ΔΝΤ), στο πλαίσιο ενός μεταξύ τους διαφαινόμενου συμβιβασμού, αλλάζουν τα κριτήρια «βιωσιμότητας». Χαρακτηριστικά, η καγκελάριος της Γερμανίας, Α. Μέρκελ, ως νέο κριτήριο για τη «βιωσιμότητα» του κρατικού χρέους έβαλε την ετήσια αποπληρωμή ποσών μέχρι το 15% του ΑΕΠ, βγάζοντας έτσι από το κάδρο της «βιωσιμότητας» τη διαμόρφωση της μάζας του κρατικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ και αναφέροντας μάλιστα ότι «υπάρχουν άλλα μέλη της ΕΕ που λένε ότι το δικό τους χρέος, παρά το γεγονός ότι είναι πιο μικρό από της Ελλάδας, συνεπάγεται μεγαλύτερη εσωτερική επιβάρυνση από αυτή της Ελλάδας σήμερα».

Η αποπληρωμή κρατικού χρέους μέχρι 15% του ΑΕΠ, σε σημερινούς όρους, μεταφράζεται σε πληρωμές τοκοχρεολυσίων ύψους 27 δισ. ευρώ. Παράλληλα, η όποια ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας και του ΑΕΠ, θα σηματοδοτεί την αποπληρωμή ακόμη μεγαλύτερων ποσών στα επόμενα χρόνια. Επί της ουσίας, πρόκειται για την εφαρμογή, διά της πλαγίας, της λεγόμενης «ρήτρας ανάπτυξης» για την εξυπηρέτηση του χρέους, που αποδείχνεται εξίσου καταστροφική για το λαό.

Την ίδια ώρα, καταγράφεται μια ορισμένη μετατόπιση της θέσης του ΔΝΤ, ως προς τον τρόπο διαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους, στην κατεύθυνση που εμφανίζεται να υποστηρίζει η πλευρά της Ευρωζώνης. «Μιλάμε για επιμήκυνση ωριμάνσεων, μείωση επιτοκίων, εξαιρέσεις για μια ορισμένη χρονική περίοδο. Δεν μιλάμε για διαγραφή χρέους», σημείωσε η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ. Σύμφωνα με την ίδια, «η συζήτηση για διαγραφή του χρέους δεν ήταν ποτέ ανοικτή, δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο να την ανοίξουμε αν τα πράγματα πάνε καλά». Υπενθυμίζεται το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καλόβλεπε προς την πλευρά του ΔΝΤ, περιμένοντας από αυτό στήριξη στην υπόθεση διαχείρισης του χρέους.

  • Για το «επαχθές και επονείδιστο» χρέος. Το ίδιο το κρατικό χρέος, στο σύνολό του, αποτελεί υπόθεση ξένη και εχθρική προς τα λαϊκά συμφέροντα. Συνδέεται αναπόσπαστα με τη φάση του οικονομικού κύκλου της αναπαραγωγής του κεφαλαίου, τους ρυθμούς της καπιταλιστικής ανάπτυξης ή πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας, αποτελεί σημαντικό εργαλείο διαχείρισης αυτής ακριβώς της ανάγκης για κερδοφόρες επενδύσεις. Αλλωστε, καπιταλιστικές επενδύσεις χωρίς κρατικό χρήμα δεν γίνονται. Γι' αυτό και δεν υπάρχει καπιταλιστικό κράτος που να μην έχει χρέη. Αλλά σε περίοδο οικονομικής κρίσης το μεγάλο χρέος δυσκολεύει τη διαχείρισή της για καπιταλιστική ανάκαμψη. Γι' αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει πώς θα πείσει τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, για την αναδιάρθρωσή του, αφού αυτό θα διευκολύνει τη χρηματοδότηση δημοσίων και ιδιωτικών καπιταλιστικών επενδύσεων με κρατικό χρήμα. Το χρέος συνδέεται, επίσης, με την επιλογή κάθε φορά του μείγματος της πολιτικής για τη στήριξη και ενίσχυση των μονοπωλίων του κάθε κράτους.

Να θυμίσουμε επίσης ότι το «κούρεμα» του 2012 (PSI) συνδυάστηκε με τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, εξέλιξη που με τη σειρά της οδήγησε σε σειρά από αντιλαϊκά μέτρα. Από την άλλη πλευρά, το «κούρεμα» των ελληνικών τραπεζικών ομίλων έδωσε το «σινιάλο» για νέα πακέτα στήριξης και διάσωσης, με τα «σπασμένα» της καπιταλιστικής κρίσης να φορτώνονται στις πλάτες του λαού.

Ποιος και πώς δημιουργεί το χρέος και η διέξοδος για το λαό

Με το κρατικό χρέος, καλύπτονται τα παραγόμενα ελλείμματα των κρατικών προϋπολογισμών, μέσω των οποίων στηρίζεται η καπιταλιστική ανάπτυξη. Το κρατικό χρέος αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη των υποδομών που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, όπως μεγάλα έργα, κόμβοι μεταφοράς κ.ά., τα οποία κατασκευάζονται και στη συνέχεια αξιοποιούνται από τους επιχειρηματικούς ομίλους. Με το κρατικό χρέος καλύπτονται ανάγκες χρηματοδότησης της κάθε καπιταλιστικής οικονομίας, στην περίπτωση ελλειμμάτων στις εμπορικές και άλλες δοσοληψίες με άλλα κράτη και αγορές, επιδοτήσεις επιχειρηματικών ομίλων για δικές τους κερδοφόρες επενδύσεις. Και βέβαια με το κρατικό χρέος αποπληρώνονται και οι πολεμικές δαπάνες του κράτους, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και των γεωστρατηγικών επιλογών της εγχώριας αστικής τάξης.

Εξίσου χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι το χρέος αρκετών κρατών, όπως και στην Ελλάδα απογειώθηκε και στη φάση της οξυμένης καπιταλιστικής κρίσης, όπως για διασώσεις τραπεζικών ομίλων, χρηματοδότηση άλλων μονοπωλιακών ομίλων, για την αποσόβηση των γενικότερων κλυδωνισμών στις καπιταλιστικές οικονομίες και στα μονοπώλια του κάθε χώρου, για να βοηθήσουν δηλαδή το κεφάλαιο να μην έχει απώλειες και να ενισχυθεί, από την καταστροφική δράση της οικονομικής κρίσης.

Η διαχείριση και η συσσώρευση του κρατικού χρέους, από τα αστικά κόμματα της χώρας, για λογαριασμό του κεφαλαίου, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο της λαϊκής ψήφου στις ερχόμενες εκλογές, με μια και μοναδική σκέψη, ότι οι άνθρωποι του μόχθου και μόνο θα το πληρώσουν, για να ενισχυθούν οι αντίπαλοί τους, οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και με αφορμή τη διαχείριση του χρέους σε βάρος τους πρέπει να αμφισβητήσουν τον καπιταλιστικό δρόμο παλεύοντας για διέξοδο σε όφελός τους. Η μοναδική διέξοδος για τα λαϊκά συμφέροντα στο δρόμο της ανατροπής είναι η πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, σε ρότα ρήξης με τα μονοπώλια, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Ολ' αυτά μπορούν να γίνουν μόνο με εργατική - λαϊκή εξουσία, που θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια και, με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, θα βάλει στην υπηρεσία της κάλυψης των αναγκών των εργαζομένων την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας με το λαό αποκλειστικό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Η ενίσχυση του ΚΚΕ στις εκλογές δυναμώνει την αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή πάλη, συμβάλλει στην ανασύνταξη του κινήματος, στην οργάνωση και ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας που θα παλεύει στην προοπτική ρήξης και ανατροπής.


Α. Σ.

ΣΥΡΙΖΑ
«Παράλληλο πρόγραμμα» εξαπάτησης του λαού

Μπροστά στις επερχόμενες εκλογές, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να εγκλωβίσουν το λαϊκό προβληματισμό στο δίλημμα τού ποιος μπορεί να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο που ψήφισαν από κοινού, με «το λιγότερο επώδυνο τρόπο».

Γι' αυτό αξίζει να δούμε επιγραμματικά ορισμένους άξονες της νέας συμφωνίας του Αυγούστου, του μνημονίου Τσίπρα, που προδιαγράφουν, με σχεδόν ανατριχιαστική ακρίβεια, το τι περιμένει τα λαϊκά στρώματα μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη.

Το γενικό πλαίσιο της νέας δανειακής συμφωνίας

Δε χρειάζεται να υπενθυμίσουμε πως η νέα δανειακή συμφωνία και το νέο μνημόνιο, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της, ψηφίστηκε από έναν ευρύτατο πολιτικό συνασπισμό κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, παραμονή του Δεκαπενταύγουστου.

Η συμφωνία αναφέρει πως «εξειδικεύει λεπτομερώς» τους όρους που συνδέονται με το νέο δάνειο που θα επικαιροποιούνται σε «τριμηνιαία βάση» και πως «η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει οποιαδήποτε μέτρα» μπορεί να κριθούν κατάλληλα για τους σκοπούς της συμφωνίας, κατόπιν διαβούλευσης και συμφωνίας με τους θεσμούς, πριν την «οριστικοποίηση και νομική έγκριση» των νέων αυτών μέτρων.

Οι γραμμές αυτές συμπυκνώνουν τις δεσμεύσεις που απορρέουν απ' τη συμφωνία που υπέγραψαν και οι δύο «μονομάχοι» για την πρώτη θέση στις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη, αποδεικνύοντας πως τα όποια «διορθωτικά μέτρα» στα οποία αναφέρονται, δεν μπορούν παρά να «χρυσώσουν το χάπι».

Στην πραγματικότητα, η συμφωνία που συνυπέγραψαν αποτελεί κατά βάση το βασικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί η κυβερνητική πολιτική την επόμενη περίοδο. Εχει συγκεκριμένους δημοσιονομικούς στόχους, εξειδίκευσή τους σε φόρους, μειώσεις στις συντάξεις, προώθηση αποκρατικοποιήσεων, νέα αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων, νέα προώθηση της απελευθέρωσης προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου.

Η ζοφερή πραγματικότητα του μνημονίου Τσίπρα για το λαό

Η νέα συμφωνία επικαιροποιεί τους δημοσιονομικούς στόχους για το επόμενο διάστημα. Με απλά λόγια, η νέα συμφωνία προβλέπει πως φέτος φόροι και δαπάνες είναι περίπου ίσα, ενώ για το 2018 προβλέπει περίπου 8 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους απ' ό,τι τα κρατικά έξοδα, με τη διαφορά να αυξάνεται όσο αυξάνεται το ΑΕΠ, αφού οι στόχοι έχουν τεθεί ως ποσοστά του ΑΕΠ. Ουσιαστικά, η συμφωνία προβλέπει νέα αύξηση των φόρων και νέα μείωση των δαπανών, ώστε αθροιστικά να φτάνουν τα 8 δισ. ή περίπου τις 2.500 ευρώ το χρόνο για τη μέση τετραμελή οικογένεια.

Το κείμενο της συμφωνίας αναφέρει πως «η πορεία των δημοσιονομικών στόχων είναι σύμφωνη με τους αναμενόμενους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, καθώς αυτή ανακάμπτει απ' τη βαθύτερη ύφεσή της στα χρονικά». Το απόσπασμα αυτό λέει πως οι στόχοι που τέθηκαν, δηλαδή το μικρό έλλειμμα φέτος και τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα απ' το 2018 και μετά, δεν είναι αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης του ΣΥΡΙΖΑ, όπως θέλει να ισχυρίζεται ο τελευταίος, αλλά αντίθετα αντανακλούν τις γενικότερες συνθήκες ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Η συμφωνία, επίσης, αναφέρει πως μέσα στο φθινόπωρο, δηλαδή αμέσως μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη, η κυβέρνηση θα καταθέσει το νέο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής στρατηγικής 2016-2019, το οποίο θα περιέχει «μεγάλη και αξιόπιστη δέσμη παραμετρικών μέτρων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Σε απλά ελληνικά, μέτρα ύψους περίπου 3-4 δισ. ευρώ αναμένονται να ψηφιστούν αμέσως μετά τις εκλογές.

Απ' αυτά, μέτρα 2 δισ. ευρώ πρέπει να ψηφιστούν μέχρι τον Οκτώβρη και είναι τελείως νέα, δηλαδή δεν έχει ακόμα καθοριστεί το περιεχόμενό τους.

Τέλος, η συμφωνία είναι επίσης σαφής αναφορικά με τυχόν πλεονάσματα που μπορεί να προκύψουν, πάνω απ' τους συμφωνημένους στόχους. Αναφέρει πως το 30% απ' αυτά θα πηγαίνει για την εξυπηρέτηση των δανείων, το 30% για παλαιές υποχρεώσεις του κράτους και το υπόλοιπο 40% θα είναι στη διάθεση της κυβέρνησης.

Περιλαμβάνονται πολύ καθορισμένα πεδία εφαρμογής, πολύ συγκεκριμένων πολιτικών, μέσα απ' τα οποία θα προκύψουν οι προαναφερόμενοι δημοσιονομικοί στόχοι.

Καταρχήν, η νέα συμφωνία περιλαμβάνει ένταση της φοροεπιδρομής στα λαϊκά στρώματα, με νέα μέτρα που αναμένονται το επόμενο διάστημα. Η αύξηση του ΦΠΑ στο 23% για μεγάλη γκάμα εμπορευμάτων, που προωθήθηκε ως προαπαιτούμενο, μεταφράζεται σε αύξηση του κόστους ζωής σχεδόν 1.000 ευρώ το χρόνο για μια τετραμελή οικογένεια, δηλαδή σε περισσότερο από ένα μισθό ετησίως. Ταυτόχρονα, η συμφωνία περιλαμβάνει ολόκληρη δέσμη φορολογικών μέτρων, τη μονιμοποίηση του ΕΝΦΙΑ και της εισφοράς αλληλεγγύης, την αύξηση της φορολόγησης για τα ενοίκια, την κατάργηση της ευνοϊκότερης φορολόγησης των αγροτών. Συγχρόνως, το μεγάλο κεφάλαιο παραμένει αφορολόγητο, καθώς οι πολλαπλοί τρόποι αποφυγής της φορολογίας δε θίγονται (τριγωνικές πωλήσεις, υπερτιμολογήσεις, αφορολόγητα αποθεματικά, αποσβέσεις γης, νόμιμες φοροαπαλλαγές). Η νέα φοροληστεία θα κατευθυνθεί προς τα λαϊκά στρώματα.

Τσεκούρι στις συντάξεις και στα επιδόματα

Τα λαϊκά στρώματα, επίσης, θα πληρώσουν το νέο τσεκούρωμα στις συντάξεις. Σε επίπεδο δημοσίων δαπανών, η νέα συμφωνία προβλέπει δραστική περικοπή τους κατά 0,25-0,5% του ΑΕΠ για το 2015 και 1% του ΑΕΠ για το 2016, δηλαδή περικοπή περίπου 2 δισ. ευρώ μέχρι το 2016, ενώ αναφέρει πως «απαιτούνται πολύ πιο φιλόδοξα μέτρα για την αντιμετώπιση των υφιστάμενων διαρθρωτικών μέτρων», επιπρόσθετα των αντιασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων που δρομολογήθηκαν με τα προηγούμενα μνημόνια.

Εκτός από την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης μέσα απ' τη φόρμουλα της ποινικοποίησης κάθε «πρόωρης» συνταξιοδότησης και τις αυξήσεις στις κρατήσεις των συντάξεων που ήδη ψηφίστηκαν, δρομολογούνται επιπρόσθετα μέτρα, όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ και η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος.

Εξάλλου, βασικός στόχος των αλλαγών του Ασφαλιστικού, που τίθεται ως βασικό παραδοτέο απ' τη συμφωνία, είναι η «στενότερη σύνδεση μεταξύ εισφορών και παροχών», δηλαδή η μεταφορά των ασφαλιστικών βαρών στις πλάτες των εργαζομένων, στη γραμμή της ανταποδοτικότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση. Με τον τρόπο αυτό, η Ασφάλιση σταματά να είναι κοινωνική. Μετατρέπεται σε ένα «λογαριασμό», απ' τον οποίο ο ασφαλισμένος εισπράττει ό,τι έχει καταβάλλει, εξαφανίζοντας έτσι τις υποχρεώσεις κράτους και εργοδοσίας στην Κοινωνική Ασφάλιση.

Στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων, το μνημόνιο Τσίπρα προβλέπει τη δημιουργία ενός Ταμείου αποκρατικοποιήσεων, στο οποίο «θα εισρεύσουν περιουσιακά στοιχεία 50 δισ.», με τον «όγκο» και τους ποσοτικούς στόχους αποκρατικοποιήσεων να αυξάνονται. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ πως το πρόγραμμά του περιλαμβάνει μόνο εννέα ιδιωτικοποιήσεις, σε αντίθεση με όσα ίσχυαν προηγουμένως, αποτελεί πολιτική εξαπάτηση. Το μνημόνιο Τσίπρα αναφέρει πως θα σχηματιστεί μια Ομάδα Δράσης, στόχος της οποίας θα είναι «ο εντοπισμός των περιουσιακών στοιχείων που θα μπορούσαν να ενταχθούν στο νέο Ταμείο και των καλύτερων λύσεων ρευστοποίησής του». Ο τρόπος ιδιωτικοποίησης και τα περιουσιακά στοιχεία που θα ρευστοποιηθούν είναι τελείως ανοικτά. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην ουσία εγκαταλείπει τις πολλαπλές προηγούμενες δεσμεύσεις του σχετικά με τις ιδιωτικοποιήσεις, όταν δήλωνε πως δε θα προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού, των περιφερειακών αεροδρομίων, πως θα ακυρωθούν ιδιωτικοποιήσεις όπως του ΟΠΑΠ κ.ά.

Η απάτη των «ισοδύναμων»

Προσπαθώντας να συσκοτίσουν αυτή την πραγματικότητα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να εμφανιστούν ως οι καλύτεροι διαχειριστές αυτής της κατάστασης.

Η ΝΔ κάνει λόγο για αναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας, εστιάζοντας στα περιβόητα «ισοδύναμα» μέτρα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να εμφανίσει πως η συμφωνία έχει πολλά «ανοικτά μέτωπα» και πως τρέχοντας ένα «παράλληλο πρόγραμμα» δίπλα στο μνημόνιο Τσίπρα, τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα για τα λαϊκά στρώματα. Αυτός είναι ο βασικός άξονας της επιχειρηματολογίας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως καταγράφεται και στο προεκλογικό του πρόγραμμα, που δημοσιεύτηκε στις αρχές της προηγούμενης βδομάδας.

Οι δύο αυτές επιχειρηματολογίες είναι στη βάση τους όμοιες. Ο στόχος απ' τη μια είναι εκλογικός. Κάθε ένας απευθύνεται σε ακροατήρια που θεωρεί πως τον ακούν προνομιακά και εμφανίζει στα λαϊκά στρώματα που ανήκουν σ' αυτό το ακροατήριο πως θα «τα προστατέψει», τουλάχιστον σχετικά. Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνει εμφατικά στους δημόσιους υπάλληλους πως δε γίνονται απολύσεις, ενώ η ΝΔ με απόλυτο τρόπο υποστηρίζει πως δε θα ψηφίσει τα μέτρα για τους αγρότες.

Ωστόσο, ο βαθύτερος, ο πραγματικός στόχος αυτής της συζήτησης είναι διαφορετικός. Επικεντρώνοντας σε ορισμένες επιμέρους πλευρές της νέας συμφωνίας, το σύστημα επιδιώκει να αποδεχτεί ο λαός ως μονόδρομο την πορεία που τον οδηγεί στη φτώχεια, στη χρεοκοπία. Η μεγάλη εικόνα είναι πως με τα δύο προηγούμενα μνημόνια, τα λαϊκά στρώματα έχασαν περίπου το 40-50% του βιοτικού τους επίπεδο και πως το νέο μνημόνιο Τσίπρα έρχεται να προσθέσει νέα βάρη σε μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, φόρους, κόστος ζωής, που αθροιστικά φτάνουν στο 20%.

Συγχρόνως, η όλη συζήτηση για τα «ισοδύναμα» μέτρα καλεί το λαό να αποδεχτεί το μέτρο και να διαλέξει την τσέπη απ' την οποία θα του τα πάρουν ή την ειδική ομάδα που θα το υποστεί, προσπαθώντας να διαχωρίσει τους εργαζόμενους μεταξύ τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση. Τα αστικά κόμματα προσπάθησαν να μεταφέρουν τη συζήτηση στο ψεύτικο ερώτημα: Σε ποια άλλη τσέπη του λαού πρέπει να μεταφέρουμε το κόστος; Οι φόροι είναι δεδομένοι, όπως είναι επίσης δεδομένο πως θα πληρωθούν απ' τα λαϊκά στρώματα. Η «ελευθερία επιλογής» που μας προτείνουν τα αστικά επιτελεία, είναι να διαλέξουμε αν προτιμάμε το ΦΠΑ στην εκπαίδευση, τη φορολόγηση του κρέατος ή τη φορολόγηση των τσιγάρων...

Η ελευθερία επιλογής για το λαό

Ο λαός δεν μπορεί να βελτιώσει τη θέση του με τα διάφορα «ισοδύναμα» μέτρα που προτείνουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αφού ξεκινούν έχοντας ως δεδομένο πως ο λαός θα πληρώσει.

Και δε θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά. Τα μέτρα δε λαμβάνονται τυχαία. Λαμβάνονται γιατί η έξοδος απ' την κρίση, η καπιταλιστική ανάπτυξη, η διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων, απαιτούν συνεχείς θυσίες απ' τα λαϊκά στρώματα. Αυτός είναι ο λόγος που τέτοια μέτρα φτηνής εργατικής δύναμης, δημοσιονομικής σταθερότητας για να χρηματοδοτούνται τα μονοπώλια, αύξησης εργάσιμου βίου, προωθούνται διαχρονικά σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο, με ή χωρίς μνημόνια, ανεξάρτητα απ' το χρώμα των κυβερνήσεων. Φιλολαϊκός καπιταλισμός απλά δεν υπάρχει.

Ομως, οι εργαζόμενοι έχουν «ελευθερία επιλογής». Μπορούν να επιλέξουν να βαδίσουν αποφασιστικά απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, στην άρχουσα τάξη, στους μονοπωλιακούς ομίλους, στο κράτος τους και στην ΕΕ που τους στηρίζει. Σε όλους αυτούς που πανηγυρίζουν απ' την υπογραφή της νέας συμφωνίας, γιατί στρώνει με ροδοπέταλα το δρόμο για τα δικά τους κέρδη.

Αυτό το δρόμο προτείνει το ΚΚΕ. Το δρόμο της οργάνωσης της πάλης απέναντι στα νέα μέτρα που έρχονται, στην απαίτηση ανάκτησης των απωλειών των τελευταίων ετών, ανοίγοντας το δρόμο για το ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, το δρόμο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας που μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες των εργαζομένων. Η καταδίκη των αστικών αδιεξόδων σε κάθε μορφή τους και η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ στις εκλογές του Σεπτέμβρη είναι ένα πρώτο αναγκαίο βήμα.


Του Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
*Ο Γρηγόρης Λιονής είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Με λεωφορεία και άλλα μεταφορικά μέσα μετακινούνται προς τον τόπο που ψηφίζουν ετεροδημότες από μια σειρά περιοχές της χώρας, μεταξύ άλλων προς:

-- Ηγουμενίτσα - Κέρκυρα

-- Αγρίνιο - Αρτα - Γιάννενα

-- Τρίκαλα - Καρδίτσα

-- Βόνιτσα - Πρέβεζα - Λευκάδα.

Για ετεροδημότες που έχουν γραφτεί στους ειδικούς καταλόγους

Οσοι ετεροδημότες έχουν υποβάλει αίτηση μέχρι τις 30 Ιούνη 2015 για να γραφτούν στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους ετεροδημοτών και να ψηφίσουν στον τόπο διαμονής τους ή είναι ήδη γραμμένοι σε αυτούς από παλιότερες εκλογές και δεν έχουν ζητήσει να διαγραφούν, δεν χρειάζεται να μετακινηθούν στον τόπο καταγωγής τους, στα δημοτολόγια του οποίου είναι γραμμένοι. Θα ψηφίσουν στον τόπο διαμονής τους.

Επειδή όμως τα λάθη στους εκλογικούς καταλόγους είναι συχνό φαινόμενο, ειδικά οι ετεροδημότες, χρειάζεται από τώρα, να βεβαιωθούν ότι έχουν συμπεριληφθεί στους ειδικούς καταλόγους ετεροδημοτών, διαφορετικά να εξασφαλίσουν έγκαιρα τη μετακίνησή τους στους τόπους καταγωγής τους.

Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να «επισκεφθούν» την ειδική εφαρμογή στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών «ΜΑΘΕ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΙΣ», ώστε να σιγουρευτούν για τον τόπο και το εκλογικό τμήμα στο οποίο θα ψηφίσουν.

ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΕΣ
Να μη χαθεί ούτε μία ψήφος για το ΚΚΕ!

Το ΚΚΕ καλεί τους ετεροδημότες να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις για την αποφασιστική ενίσχυσή του σε κάθε γωνιά της χώρας. Καλεί τους ετεροδημότες από σήμερα κιόλας:

  • Να ενημερωθούν για το πού ψηφίζουν.
  • Να εξασφαλίσουν έγκαιρα τα εισιτήριά τους, ιδιαίτερα όσοι ψηφίζουν μακριά από τον τόπο διαμονής τους.

Για κάθε πληροφορία και βοήθεια, μπορούν να επικοινωνούν με την Επιτροπή Ετεροδημοτών στα γραφεία της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ (Βερανζέρου και Κοτοπούλη 11, Ομόνοια).

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210.33.01.106, 210.33.02.411.

Ωρες επικοινωνίας: 9.00 - 21.00.

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ψάχνει «δικαίωση» και «συναίνεση» για νέα μέτρα υπέρ του κεφαλαίου

Οσο πλησιάζουμε στις εκλογές, τόσο κλιμακώνεται η προσπάθεια της ΝΔ, αξιοποιώντας το μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να εμφανιστεί «δικαιωμένη» για τη βάρβαρη πολιτική που στήριξε και υλοποίησε τα προηγούμενα χρόνια, όντας κορμός των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Να εδραιώσει την αντίληψη ότι η πολιτική αυτή ήταν μονόδρομος, ότι για το λαό δεν υπήρχε ούτε μπορεί να υπάρχει άλλη επιλογή. Ακόμα ακόμα να του αποσπάσει «δήλωση μετάνοιας», που στις εκλογές του Γενάρη την αποδοκίμασε εκλογικά. Να λανσαριστεί, δε, μπρος στα ντόπια κεφάλαια ως η αστική πολιτική δύναμη - πραγματικός εγγυητής της «ευρωπαϊκής πορείας» της χώρας, επειδή έχει την «τεχνογνωσία» των δύο πρώτων μνημονίων και τη βούληση να τα εφαρμόσει, να τρέξει καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, ιδιωτικοποιήσεις κ.ά.

Είναι κι αυτή μια υπηρεσία που προσφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα, στην ΕΕ και τα μονοπώλια, η άφεση αμαρτιών που στην πράξη έδωσε στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, συγκροτώντας μαζί τους επί διακυβέρνησής του ένα ευρύ κοινοβουλευτικό μέτωπο ψήφισης και υλοποίησης των βάρβαρων νόμων του τρίτου μνημονίου.

Κι ας τσακώνεται, από την άλλη, μαζί τους για την κυβερνητική «καρέκλα», το ποιος θα έχει την κύρια ευθύνη στη διαχείριση της αστικής εξουσίας, ενσωματώνοντας μέσα από αυτό το ψευτο-δίπολο λαϊκά στρώματα ακριβώς στην εφαρμογή της βαθιά αντιλαϊκής πολιτικής.

Φέρει τεράστια ευθύνη

Η ΝΔ, βέβαια, ψάχνοντας τη «δικαίωσή» της, αποσιωπά το γεγονός ότι με τα μέτρα που και η ίδια εισηγήθηκε, αποφάσισε και εφάρμοσε ως κυβέρνηση, στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του λαού υποχώρησε κατά 40 - 50%. Κυριολεκτικά σφαγιάστηκαν τα όποια δικαιώματα είχε κατακτήσει ο λαός προηγούμενα, οπωσδήποτε με τους αγώνες του, και μέσα σε έναν παγκόσμια ευνοϊκότερο συσχετισμό για το εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Εωλα είναι και τα επιχειρήματα της ηγεσίας της ότι λόγω «ανικανότητας» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και «λαθών» στις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, ο λογαριασμός ανέβηκε για το λαό, μέσα κι από το τρίτο μνημόνιο, άλλα 90 δισεκατομμύρια. Οτι η ίδια, ως κυβέρνηση, θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα.

Η ΝΔ αποσιωπά το γεγονός ότι ο λογαριασμός αυτός είναι το αποτέλεσμα των παζαριών με τους περιλάλητους «εταίρους» τους στην ΕΕ, στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ, στις ΗΠΑ, και όπου αλλού. Αφορά τη στήριξη ανάκαμψης της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας, που και πριν και τώρα και αργότερα την πληρώνει ο λαός. Αφορά την αποκατάσταση γραμμών ρευστότητας για τα ντόπια μονοπώλια, για την οποία και η ίδια η ΝΔ, ως γνήσια αστική πολιτική δύναμη, κόπτεται. Αφορά τη διασφάλιση της στρατηγικής επιλογής του ντόπιου κεφαλαίου για παραμονή στην ΕΕ και στο ευρώ, στόχο που πιστά υπηρέτησε και η ΝΔ, λέγοντάς το ανοιχτά άλλωστε, ότι γι' αυτό το λόγο υπερψήφισε το τρίτο μνημόνιο, φορτώνοντας επιπλέον βάρη στο λαό, άρα όντας και η ίδια συνυπεύθυνη.

Η γραμμή ΣΕΒ

Και, επιπλέον, όντας σε ανοιχτή γραμμή με το ντόπιο κεφάλαιο δεν μπορεί να αγνοήσει κατευθύνσεις που έδωσε π.χ. ο ΣΕΒ σε πρόσφατο εβδομαδιαίο δελτίο του, ότι «το ζητούμενο πλέον είναι η κυβέρνηση που θα προκύψει να στοιχηθεί πλήρως πίσω από τις επιδιώξεις του συμφωνηθέντος προγράμματος προσαρμογής και να το εφαρμόσει έγκαιρα και αποτελεσματικά, καθώς αυτή είναι όντως η τελευταία προσπάθεια ανόρθωσης της ελληνικής οικονομίας».

Χαρακτηριστική αποτύπωση της προτεραιότητας των Ελλήνων βιομηχάνων και συνολικά των κυρίαρχων τμημάτων του εγχώριου κεφαλαίου, ενόψει και των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, για διαμόρφωση κυβέρνησης και συνολικά συνθηκών προς πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων του τρίτου μνημονίου, καθώς μόνο έτσι μπορεί να έλθει η ανάκαμψη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων μονοπωλίων, με το παραπέρα ξεζούμισμα του λαού.

Αποζητούν «συναίνεση»

Εξ ου και γνωρίζουν ότι θα υπάρχει «πολιτικό κόστος» και αναζητούν τρόπο να το μοιραστούν σε κυβερνήσεις «συνεργασίας». Ο ίδιος ο Μεϊμαράκης μιλώντας την Τρίτη στο «Mega» υπογράμμιζε την ανάγκη συνεργασιών με όσο πιο πολλά κόμματα γίνεται, τονίζοντας ότι έχουν τελειώσει οι μονοκομματικές κυβερνήσεις, καθώς και ότι είναι «η εποχή των συζητήσεων και των συναινέσεων για να περάσουν οι μεταρρυθμίσεις και τα νέα μέτρα».

Μια μέρα αργότερα, άλλωστε, απ' το Ηράκλειο όπου βρέθηκε, φρόντισε να θυμίσει ότι στη Βουλή «η ΝΔ και άλλες πολιτικές δυνάμεις έδωσαν στήριξη δυνατή για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, με δικό μας προσωπικό, πολιτικό κόστος.

»Για πρώτη φορά πρωθυπουργός πήρε 251 κοινοβουλευτικές ψήφους και είχε τόσο μεγάλη δύναμη στο Κοινοβούλιο. Θα μπορούσε(σ.σ.: ο Αλ. Τσίπρας)να αναδειχθεί ως ένας εθνικός ηγέτης», πρόσθεσε ο Μεϊμαράκης αποδεχόμενος ουσιαστικά να αναγνωρίσει έναν τέτοιο ρόλο στον κατά τ' άλλα κύριο πολιτικό του αντίπαλο. Και πώς αλλιώς, βέβαια, εφόσον και οι δύο κινούνται στρατηγικά στις ίδιες ράγες, αυτές της εξυπηρέτησης των αναγκών της ντόπιας καπιταλιστικής οικονομίας.

Απεύχονται αυτοδυναμία

Επίσης, σημειώστε εδώ και την τοποθέτηση του μεγαλοστελέχους της ΝΔ Ν. Δένδια, την Τετάρτη στο ραδιοσταθμό «Real», ότι «υπό τις σημερινές συνθήκες δεν ξέρω αν είναι ευκταία η αυτοδυναμία. Με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα χρειάζεται τη συνεργασία όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτικών δυνάμεων».

Και ακόμα: «Τα προβλήματα πια είναι τόσο μεγάλα που η ευρύτερη στήριξη κάθε προσπάθειας είναι κάτι που θα βοηθήσει τελικά».

Ο ίδιος, μιλώντας την Πέμπτη στον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ, χαρακτήρισε «τεράστια» την «διαχειριστική ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο στη διαπραγμάτευση αλλά και σε ζητήματα όπως η Εκπαίδευση και η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ».

Ωστόσο, έσπευσε να προσθέσει ότι «με έναν άλλο, λογικό ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσαμε να συνεργασθούμε. Από την πλευρά μας είμαστε έτοιμοι να συνεργασθούμε με οποιαδήποτε πολιτική δύναμη πλην Χρυσής Αυγής»...

Μαζί στήνουν δόκανα στο λαό

Υπ' αυτό το πρίσμα δεν επιτρέπεται καμία δικαίωση της πολιτικής της ΝΔ. Καμία λαϊκή ψήφος που έφυγε από τη ΝΔ να μην ξαναπάει εκεί, παγιδευμένη σε υποσχέσεις για δήθεν καλύτερη διαχείριση του νέου μνημονίου, με λήψη «αντισταθμιστικών» μέτρων τάχα υπέρ του λαού, όπως με τρόπο καρμπόν υπόσχεται και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το «παράλληλο πρόγραμμά» του, που δήθεν θα τρέχει ταυτόχρονα με το τρίτο μνημόνιο, το μνημόνιο Τσίπρα.

Τα όσα λένε π.χ. και οι δυο τους για τη φορολόγηση των αγροτών, είναι χαρακτηριστικά για τα δόκανα που στήνουν στο λαό:

Τάζουν πως θα κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να μην πληγούν από τα νέα μνημονιακά μέτρα οι «κατά κύριο επάγγελμα» αγρότες. Και οι δύο αποσιωπούν το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών, λόγω μικρού κλήρου ή μικρής παραγωγής και σε κάθε περίπτωση λόγω εξευτελιστικών τιμών από τους μεσάζοντες, είναι αναγκασμένοι να κάνουν και δεύτερη, και τρίτη δουλειά.

Και είναι αυτοί ακριβώς που θα ξεκληριστούν, και μέσα από τη νέα, αγριότερη φορολόγησή τους, ανοίγοντας δρόμο για την ταχύτερη συγκέντρωση γης και παραγωγής στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου. Το οποίο μάλιστα θα στηρίζεται (και) με την ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση, όπως του υπόσχονται ανοιχτά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

Τέρμα πια στις αυταπάτες

Σε κάθε περίπτωση, δεν επιτρέπεται καμιά νέα καταστροφική αυταπάτη εφόσον την ψήφο στη ΝΔ και στα άλλα αστικά κόμματα ο λαός θα την βρει αμέσως μπροστά του, απέναντί του.

Την ψήφο αυτή η επόμενη κυβέρνηση, είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με κορμό τη ΝΔ, θα την βάλει στο τσουβάλι της, θα την επικαλείται ως νομιμοποίηση της πολιτικής της, θα την επικαλείται κάθε φορά που οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα θα διεκδικούν, θα αγωνίζονται ενάντια στα νέα μέτρα, στους νέους εφαρμοστικούς νόμους.

Γι' αυτό χρειάζεται εδώ και τώρα ψήφος χειραφέτησης από τη στρατηγική του κεφαλαίου και των κομμάτων του. Ψήφος στο ΚΚΕ, ψήφος διεξόδου από την καπιταλιστική κρίση σε όφελος του λαού. Σε ρήξη με την καπιταλιστική εκμετάλλευση και εξουσία. Με ένα πιο δυνατό ΚΚΕ παντού, και στη Βουλή, και στους χώρους δουλειάς, στα μεγάλα εργοστάσια, στις λαϊκές γειτονιές, στην ύπαιθρο, στους χώρους νεολαίας.

Πατριδογνωμόνιο
Ο κορμός κι ο Μανωλιός

«

Νάτος! Νάτος! ο διπολισμός». Μετά από κείνες τις απύλωτες μεγαλοστομίες ότι κλείνει ο ένας κύκλος της μεταπολίτευσης κι ανοίγει ο άλλος, ήρθε και η πραγματικότητα ως πρώτη φορά χωλή αριστερά με δεκανίκι από ούλτρα δεξιά κι έγιναν οι κύκλοι σα βάδισμα με οχτάρια μεθυσμένου. Μέχρι να στρώσει στη χειραγώγηση ο λαός και να του επιτρέπεται να φτιάχνει κόμματα και γκρουπούσκουλα σα διακοσμητικά στην τούρτα της χειραγώγησης βρήκαν ήδη το όνομα του κεντρικού πολιτικού σχεδιασμού εξουδετέρωσης και υποταγής του.

Και το όνομα αυτού Κορμός! Η κούκλα στην αστική βιτρίνα του αστικού κοινοβουλευτισμού πρέπει να φωτιστεί στον κορμό. Χεράκια, ποδαράκια και ενδυμασία βρίσκονται με τη σέσουλα. Και οι κορμοί μπορεί να είναι μόνον δύο. Ενας αριστερό - κεντρώο - προοδευτικό - ευρωδεξιό - σοσιαλδημοκρατικό και ψευτομπαρουτοκαπνισμένο αγαλματίδιο - κορμός που ως δεύτερη φορά αριστερά θα εμπεδωθεί και ως κουτσουρεμένο κούτσουρο. Κι ο άλλος δεξιό - κεντρώο - συντηρητικό - ευρωδεξιό - φιλελεύθερο - ψευτοαθάνατο άγαλμα φουριόζου Ελ - Σιντ. Είναι ο κορμός που πετυχαίνει την αναπαλαίωση επειδή την παραδέχεται ως κληρονομιά στα παιδιά του με προίκα τον πετυχημένο και εγκεκριμένο κι απ' τον άλλο κορμό ΕΝΦΙΑ.

Αντε και στήνονται οι δυο κορμοί. Ευκολότερα, έτσι κι αλλιώς από ένα ντιπέιτ. Χεράκια - ποδαράκια τώρα εξασφαλίζονται με υβριδικές μεταμοσχεύσεις και απίστευτες γενναιοδωρίες των γνωστών σοφών της αέναης αειφόρου κίνησης. Σπάει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δίνει δυο χεράκια, ένα δεξιό στο ΣΥΡΙΖΑ, ένα αριστερό στη Λ. ΕΝΟΤΗΤΑ. Σπάει κι η ΔΗΜΑΡ, κρύβει τον αντίχειρα του Φώτη στο ΣΥΡΙΖΑ, δίνει δαχτυλάκια στη Φώφη. Φεύγει κι απ' τη μέση ο ιστορικός δημοκρατικός εξαδάκτυλος κληρονόμος Γιωργάκης και μοιράζει τα ιμάτιά του, κάτι σαν Ιησούς που όμως αναφωνεί «συρρίκνωσα τα παιδιά που μου περισσεύουν, μαμά». Τα ενδυματολογικά τα αναλαμβάνει πάντα σ' αυτόν τον τόπο ο Μανωλιός που 'μαθε να φοράει τα ρούχα του αλλιώς, κοντά έναν αιώνα τώρα.

Το κεφάλι; Αυτό βγαίνει απ' τη λέξη και τη ρίζα της. Το κεφάλαιο δηλαδή που ποτέ δεν κόβεται Σύριζα εκτός κι αν εκτοξευθούν μαζικά ψηφοδέλτια - σφυροδρέπανα ως τη ρίζα του που σαν λερναία ύδρα ένα κόβεις στις Βρυξέλλες, άλλο βγαίνει στη Νέα Υόρκη, τρίτο βγάζει γλώσσα στο Τόκιο και πάει λέγοντας. Αυτό είναι σερβιρισμένο προ πολλού και δεδομένο, με μάσκες ή χωρίς, ταιριαστό και στον έναν και στον άλλο κορμό...

Σ' αυτή την εκστρατεία την πολλοστή απ' το '12 με το μαύρο της Χρυσής Αυγής να κυριαρχεί ως η χρησιμότερη πινελιά στη βιτρίνα της ευρωψωροκώσταινας και με αλλεπάλληλα μικρά και μεγάλα ηλεκτροσόκ απ' τα capital controls ως το φόνο του Φύσσα και τ' ανοιγμένα κεφάλια των ναυτεργατών στο Πέραμα, το ΚΚΕ στέκεται απ' έξω. Ούτε πελάτης της είναι αυτής της βιτρίνας, ούτε διακοσμητής της. Γιγάντιος προβολέας είναι η άρνησή του. Ανατρεπτικός των κρυμμένων σκοταδιών, των σκιών, της σκόνης και των λεκέδων από αίμα που κρύβονται πίσω απ' τις ταμπέλες των διαρκών πολιτικών εκπτώσεων που κατεβάζουν τις τιμές ιδεών, αρχών, αγώνων. Αυτοί που πουλάνε την ήττα των λαών και την ξερή συγκίνηση μιας χρήσης στη θέα πνιγμένων παιδιών μεταναστών, αυτό το φωτεινό ΟΧΙ στη βιτρίνα, το τρέμουν. Γιατί ο κορμός, αριστερός ή δεξιός, πάνε 100 σχεδόν χρόνια που το ψάχνει το παράσημο να το ακυρώσει, φορώντας το... Οσοι γελάστηκαν και καρφιτσώθηκαν και παρασημοφόρησαν ξεγελασμένοι αλλότρια στήθη ας αναμετρηθούν τώρα με το δικό τους παράσημο κόντρα στην κακοποιημένη ιστορία της δημοκρατίας. Τώρα ΚΚΕ.


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Δραστηριότητες Κομματικών Οργανώσεων του ΚΚΕ
Στην Αττική
  • Σήμερα, Κυριακή

-- Στις 7.30 μ.μ., σε συγκέντρωση στην Παλατιανή Πετρούπολης, στην πλατεία Γοργόνας, θα μιλήσει ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας.

-- Στις 8 μ.μ., σε συγκέντρωση στην Παιανία, στο παλιό Δημαρχείο Γλυκών Νερών (λεωφ. Λαυρίου), θα μιλήσει ο Γιάννης Μανουσογιαννάκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

-- Στις 7 μ.μ., στο Πολιτιστικό Στέκι της ΚΝΕ, θα μιλήσει σε επιστήμονες αυτοαπασχολούμενους από το χώρο της Υγείας ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας.

  • Αύριο, Δευτέρα

-- Στις 10 π.μ., η Αλέκα Παπαρήγα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, θα επισκεφτεί τη βιβλιοθήκη της Βουλής στην οδό Λένορμαν, στο παλιό Καπνεργοστάσιο.

-- Στις 10.30 π.μ., στο Αιγάλεω, ο Δήμος Κουμπούρης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής στην Αττική, θα μιλήσει σε σύσκεψη συνταξιούχων, στα γραφεία του σωματείου των συνταξιούχων (Ανδριανουπόλεως και Ελλης).

-- Στις 8 μ.μ., σε συγκέντρωση στον Ταύρο, στην πλατεία Παναγίτσας, θα μιλήσει ο Σπύρος Χαλβατζής, υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 9.30 π.μ., ο Σάββας Τσιμπόγλου, μέλος της ΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Α' Πειραιά, θα επισκεφτεί τη Μονάδα Υγείας Πειραιά (Οίκος Ναύτη) και στις 10.30 π.μ. τη Μονάδα Υγείας της οδού Μπουμπουλίνας στον Πειραιά.

-- Στις 7 π.μ., η Ελπίδα Παντελάκη, μέλος της ΚΕ και υποψήφια βουλευτής Α' Πειραιά, ο Γιάννης Ντουνιαδάκης και ο Ηλίας Σαλπέας, υποψήφιοι βουλευτές Α' Πειραιά, θα επισκεφτούν το γκαράζ του Δήμου Πειραιά.

-- Στις 10 π.μ., η Ελένη Γερασιμίδου, υποψήφια βουλευτής Αττικής, θα επισκεφτεί το Μουσικό Σχολείο Παλλήνης.

  • Την Τρίτη 8/9

-- Στις 8 μ.μ., στο Γαλάτσι, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Βεΐκου και Γαλατσίου), θα μιλήσει ο Πέτρος Αλέπης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

-- Στις 8 μ.μ., στην Ηλιούπολη, στην πλατεία Φλέμινγκ, θα μιλήσει η Αλέκα Παπαρήγα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

-- Στις 7.30 μ.μ., στα Σεπόλια, στο καφενείο «Ηπειρος», θα μιλήσει η Λιάνα Κανέλλη, υποψήφια βουλευτής Α' Αθήνας.

  • Την Τετάρτη 9/9

-- Στις 8 μ.μ., στη Δάφνη, στην πλατεία Ηρώων (Δημαρχείου), θα μιλήσει ο Γιώργος Πέρρος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στο Μαρούσι, στο σταθμό ΗΣΑΠ, θα μιλήσει ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στην Αγ. Παρασκευή, στην κεντρική πλατεία, θα μιλήσει η Αλεξάνδρα Μπαλού, υποψήφια βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στο Χολαργό, στο Δημαρχείο, θα μιλήσει η Εύη Γεωργιάδου, υποψήφια βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στη Γλυφάδα, στην πλατεία Αγ. Τρύφωνα, θα μιλήσουν οι υποψήφιοι βουλευτές Β' Αθήνας Γιώργος Μαυρίκος και Βίκυ Αράπη.

-- Στις 8 μ.μ., στην Αγ. Βαρβάρα, στο Πάρκο Μητέρας, θα μιλήσουν ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας και ο Κώστας Κακαράτζας, υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στο Κερατσίνι, στην πλατεία Λαού, θα μιλήσει ο Θοδωρής Χιώνης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας.

-- Στις 7.30 μ.μ., στη Νίκαια, στην πλατεία Δαβάκη (Περιβολάκι), θα μιλήσει ο Γιάννης Πρωτούλης.

-- Στις 7 μ.μ., στον Κορυδαλλό, στην πλατεία Αη Γιώργη, θα μιλήσει η Διαμάντω Μανωλάκου, υποψήφια βουλευτής Β' Πειραιά.

-- Στις 7.30 μ.μ., στον Αγ. Στέφανο, στο σταθμό του ΟΣΕ, θα μιλήσει ο Παναγιώτης Παπαγεωργόπουλος, μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής.

-- Στις 8 μ.μ., στο Κορωπί, στην πλατεία Αγάλματος, θα μιλήσει ο Γιάννης Τασιούλας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας.

-- Στις 8 μ.μ., στην Κηφισιά, στο αμφιθέατρο των εργατικών πολυκατοικιών, θα μιλήσει ο Σπύρος Χαλβατζής, υποψήφιος βουλευτής Β' Αθήνας.

Σε Μακεδονία και Θράκη
  • Σήμερα, Κυριακή

-- Στις 11 π.μ., η Κομματική Οργάνωση Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Τα προβλήματα των ΕΒΕ και η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ», στην αίθουσα του Σωματείου Συνταξιούχων ΟΑΕΕ, στη Θεσσαλονίκη. Θα μιλήσει ο Βασίλης Μαμάης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

  • Αύριο, Δευτέρα

-- Στις 9.30 π.μ., περιοδεία στην Πυροσβεστική, από τον Γιάννη Δελλή, υποψήφιο βουλευτή Α' Θεσσαλονίκης.

-- Στις 9.30 π.μ., στα Κουφάλια, περιοδεία του Σάκη Βαρδαλή, υποψήφιου βουλευτή Β' Θεσσαλονίκης. Στις 11 π.μ., περιοδεία στους εργαζόμενους της ΜΕΒΓΑΛ. Στις 7 μ.μ., περιοδεία στον Λαχανά.

Στη Δυτική Ελλάδα
  • Σήμερα, Κυριακή

-- Στις 11.30 π.μ., συγκέντρωση στην πλατεία των Δεμένικων, με ομιλήτρια την Μαρίνα Λαβράνου, μέλος του ΓΠ Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ και υποψήφια βουλευτή Αχαΐας.

-- Στις 8 μ.μ., συγκέντρωση στην πλατεία της Αρόης, με ομιλητή τον Σπύρο Μπέτση, μέλος του ΓΠ Δυτικής Ελλάδας.

-- Στις 8.30 μ.μ., συγκέντρωση στην Αχαγιά, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη», με ομιλητή τον Αλέκο Θανόπουλο, υποψήφιο βουλευτή Αχαΐας.

-- Στις 8.30 μ.μ., συγκέντρωση στο Χαλκιόπουλο Βάλτου, στο καφενείο της «Τσιαντή Μαρίνα», με ομιλητή τον Σπύρο Κοτοπούλη, υποψήφιο βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ.

-- Στις 8.00 μ.μ., συγκέντρωση στο Αιτωλικό, στην αίθουσα του Δημαρχείου, με ομιλητή τον Τίμο Παπανικολάου, μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ.

-- Στις 8 μ.μ., συγκέντρωση στο καφενείο στα Κομιτάτα, με ομιλητή τον Διονύση Γεωργόπουλο, μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας.

  • Αύριο, Δευτέρα

-- Στις 10 π.μ., περιοδεία - ομιλία στο ΚΕΑ Αράξου και στη «Frigoglass» από τον Νίκο Καραθανασόπουλο, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή Αχαΐας.

-- Στις 7 μ.μ., ομιλία στα Βραχνέικα, στην αίθουσα «Σταυροπούλου», από τους Τάκη Πετρόπουλο και Χριστίνα Κονδάκη, υποψήφιους βουλευτές Αχαΐας του ΚΚΕ.

-- Στις 8 μ.μ., ομιλία στο Ζαβλάνι από τον Δημήτρη Αγγελόπουλο, μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας.

-- Στις 9 μ.μ., σύσκεψη - συζήτηση για τις θέσεις του ΚΚΕ για τους αγρότες, στο πρώην Δημαρχείο Συμπολιτείας, με ομιλητή τον Νίκο Καραθανασόπουλο.

-- Στις 8 μ.μ., ομιλία στο Μεσολόγγι, στην αίθουσα του «Τρικούπειου Πολιτιστικού Κέντρου», από τον Νίκο Μωραΐτη, μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας και υποψήφιο βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας.

Στη Θεσσαλία
  • Σήμερα, Κυριακή

-- Στις 10.30 π.μ., ομιλία στο Ομόλιο Λάρισας με τον Ρίζο Μαρούδα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή.

Tα περιεχόμενα του τεύχους

Στο τεύχος 5/2015 της ΚΟΜΕΠ, που πρόκειται να κυκλοφορήσει, περιλαμβάνονται τα εξής:

-- Αρθρο με τίτλο «Ο ταξικός απολογισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ», το οποίο κωδικοποιεί τις στοχεύσεις και το περιεχόμενο του νέου μνημονίου και της σχετικής δανειακής σύμβασης, οικονομική βάση του προγράμματος οποιουδήποτε κόμματος το ψήφισε. Μέσα από τον απολογισμό αυτό αναδεικνύεται και η πορεία χειραγώγησης της λαϊκής δυσαρέσκειας, με βασικό όπλο αυτό της αυταπάτης περί δυνατότητας φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού.

-- Το άρθρο με τίτλο «Το οπορτουνιστικό ανάχωμα της Λαϊκής Ενότητας» αναφέρεται στο νέο πολιτικό σχηματισμό που προέκυψε από τα σπλάχνα του κυβερνητικού κόμματος. Παρουσιάζει όλη την πορεία προς το σχηματισμό του νέου κόμματος, αναδεικνύει ότι το πρόγραμμά του είναι πρόγραμμα αστικής διαχείρισης, ενώ καταγράφει και την κινητικότητα που υπάρχει με επίκεντρο την πρόεδρο της Βουλής.

-- Το άρθρο «Η πορεία της γαλακτοπαραγωγού αγελαδοτροφίας» κωδικοποιεί την κατάσταση και τις τάσεις στον κλάδο. Παραθέτει αναλυτικά τα δεδομένα του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ των μονοπωλίων που κυριαρχούν στον κλάδο και τις επιμέρους αγορές του, καθώς και την επίδραση των σχετικών κρατικών παρεμβάσεων στους εσωτερικούς συσχετισμούς του. Μέσα από την παραπάνω ανάλυση αναδεικνύεται η ωριμότητα και αναγκαιότητα ριζικών αλλαγών στον τρόπο οργάνωσης της αγροτικής παραγωγής, με πυρήνα την κοινωνικοποίηση της γης και της συγκεντρωμένης παραγωγής και τους αγροτικούς παραγωγικούς συνεταιρισμούς.

-- Στην ενότητα «Τέχνη - Επιστήμη» δημοσιεύονται δύο ενδιαφέροντα κείμενα - παρεμβάσεις σε ανάλογες εκδηλώσεις:

α) «Ο Ναζίμ Χικμέτ και η εποχή του», το οποίο αποτελεί παρέμβαση στο Επιστημονικό Συνέδριο της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Ν. Χικμέτ. Σ' αυτό παρουσιάζονται οι συνθήκες μέσα στις οποίες διαμορφώθηκε η συνείδηση του μεγάλου κομμουνιστή ποιητή και η στάση που κράτησε αυτός απέναντί τους.

β) «Με αφορμή τα 60 χρόνια από το θάνατο του Α. Αϊνστάιν». Το κείμενο παρουσιάζει την εποχή στην οποία έζησε κι έδρασε ο μεγάλος επιστήμονας, αλλά και τη στάση του τόσο απέναντι στους λαϊκούς αγώνες της εποχής του όσο και στην ίδια του την επιστήμη.

Τέλος, στο νέο τεύχος δημοσιεύεται το Κάλεσμα της ΚΕ για τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτέμβρη 2015.

Ο ταξικός απολογισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Προδημοσίευση αποσπασμάτων από το άρθρο της ΚΟΜΕΠ, τεύχος 5/2015

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε αποφασιστικά στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, στην προώθηση των κατευθύνσεων που υπηρετούν τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων, τη διασφάλιση φθηνής εργατικής δύναμης και νέων πεδίων κερδοφορίας στο κεφάλαιο.

Ο ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ ότι υπήρξε ανυποψίαστο θύμα εκβιασμού των δανειστών και υπέγραψε το 3ο μνημόνιο δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρέτησε προεκλογικά και μετεκλογικά τους στόχους της αστικής τάξης και έπαιξε ενεργό ρόλο για να υπάρξει η συγκεκριμένη κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Η πορεία από τη διαμόρφωση του προεκλογικού προγράμματος της Θεσσαλονίκης και τη μετεκλογική συμφωνία του Φλεβάρη, μέχρι την πρόταση Τσίπρα των 47 σελίδων και το δημοψήφισμα δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Ο Αλ. Τσίπρας πρωταγωνίστησε στον εκβιασμό του λαού με το ίδιο δίλημμα που χρησιμοποίησαν οι κυβερνήσεις του Γ. Παπανδρέου και του Αντ. Σαμαρά για να ψηφιστεί το νέο πακέτο μέτρων σφαγιασμού του λαού. Η πορεία αυτή ήταν προδιαγεγραμμένη, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αποδεχτεί πριν αναλάβει την κυβέρνηση να υπηρετήσει την ανταγωνιστικότητα των εγχώριων μονοπωλιακών ομίλων και τις δεσμεύσεις που ισχύουν για όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Οι υποσχέσεις για ηπιότερη, λιγότερο επώδυνη εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, που διαδέχτηκαν τα ριζοσπαστικά συνθήματα κατάργησης των μνημονίων, είναι εξίσου απατηλές. Τα βάρη του 3ου μνημονίου για τα λαϊκά στρώματα θα προστεθούν σ' αυτά των δύο προηγούμενων.

Οι όποιες διαφοροποιήσεις σχετικά με το ύψος των προβλεπόμενων πρωτογενών πλεονασμάτων και τους όρους αποπληρωμής του κρατικού χρέους δεν αφορούν την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων. Αποτελούν προσαρμογή των στόχων του κεφαλαίου στα νέα οικονομικά δεδομένα παράτασης της φάσης της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα και στοχεύουν στη διασφάλιση μεγαλύτερης κρατικής χρηματοδότησης, για να δοθεί ώθηση στην κερδοφορία των εγχώριων μονοπωλιακών ομίλων. Αποτελούν, επίσης, αντικείμενο της διαπάλης μεταξύ της Γερμανίας από τη μια και Γαλλίας - ΗΠΑ από την άλλη για τη γραμμή οικονομικής διαχείρισης και γενικότερα για το μέλλον της Ευρωζώνης.

Η στήριξη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από τον ΣΕΒ, τους τραπεζίτες, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, σ' όλες τις κρίσιμες πρόσφατες ψηφοφορίες, επιβεβαιώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το σταθερό ταξικό προσανατολισμό της προς όφελος του κεφαλαίου.

Η πορεία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποτελέσει πολύτιμο δίδαγμα για να μην επαναληφθεί άλλη μια φορά η κωμωδία του αντιμνημονιακού μετώπου, με νέο πρωταγωνιστή τη Λαϊκή Ενότητα του Παν. Λαφαζάνη ή το «Plan B» του Αλ. Αλαβάνου. Να αποτύχει η νέα προσπάθεια αφοπλισμού του κινήματος από δυνάμεις που ήταν συνένοχες σ' όλη την αντιλαϊκή πορεία της κυβέρνησης. Να χρεοκοπήσει η νέα προσπάθεια αποπροσανατολισμού του κινήματος με τα γνωστά συνθήματα για ρήξη με τις μνημονιακές κυβερνήσεις, που αφήνουν στο απυρόβλητο τον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία των μονοπωλίων, του κεφαλαίου και ουσιαστικά της καπιταλιστικής ΕΕ.

Η πορεία και η κατάληξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βοηθούν να αποκαλυφτεί ο μύθος της δυνατότητας φιλολαϊκής διαχείρισης από μια κυβέρνηση της «Αριστεράς» σε καπιταλιστικό έδαφος. Επιβεβαιώνουν το ιστορικό συμπέρασμα που προκύπτει απ' όλες τις παρόμοιες προσπάθειες στη Χιλή, στη Γαλλία, στην Ιταλία και πρόσφατα στην Κύπρο.

Επιβεβαιώνουν ότι καμιά αστική κυβέρνηση δεν μπορεί ούτε να ακυρώσει τους νόμους κίνησης της καπιταλιστικής οικονομίας ούτε να μεταβάλει τον ταξικό χαρακτήρα του αστικού κράτους, που υπηρετεί την τάξη των καπιταλιστών. Αποδεικνύουν ότι, όσο τα κλειδιά της οικονομίας βρίσκονται στα χέρια των μονοπωλιακών ομίλων, η κάθε κυβέρνηση θα χορεύει στο δικό τους ρυθμό, ανεξάρτητα από τα ριζοσπαστικά συνθήματα που μπορεί να χρησιμοποιήσει.

Δικαιώνουν, επίσης, τη στρατηγική επιλογή του ΚΚΕ να απορρίψει κάθε συμμετοχή ή στήριξη σε αστική κυβέρνηση, ανεξάρτητα από τον ιδεολογικό μανδύα της. Ο καθένας μπορεί σήμερα να σκεφτεί τις ολέθριες συνέπειες που θα είχε η αντίστροφη επιλογή, αν δηλαδή το ΚΚΕ έκανε το τραγικό λάθος να στηρίξει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Η πείρα που έχει συσσωρευτεί δεν αφήνει χώρο για νέα λάθη και νέες αυταπάτες. Η οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης προϋποθέτει αδιάλλακτη αντιπαράθεση με όλες τις εκδοχές του οπορτουνιστικού ρεύματος. Απαιτεί να μπει στο στόχαστρο ο πραγματικός αντίπαλος, η άρχουσα τάξη, να προετοιμαστεί η πραγματική ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Απαιτεί αποφασιστικά βήματα για την ανασύνταξη του κινήματος και την οικοδόμηση της Λαϊκής Συμμαχίας. Η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ παντού, και φυσικά στην κάλπη των επόμενων βουλευτικών εκλογών, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για ν' ανοίξει ο δρόμος της ρήξης και ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου, της αποδέσμευσης από την ΕΕ και της μονομερούς διαγραφής του χρέους προς όφελος του λαού.

Το οπορτουνιστικό ανάχωμα της Λαϊκής Ενότητας

Προδημοσίευση αποσπασμάτων από το άρθρο της ΚΟΜΕΠ, τεύχος 5/2015

Ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 2 βαδίζει στα χνάρια του προηγούμενου, συσκοτίζει τον πραγματικό αντίπαλο των εργαζομένων: Τα μονοπώλια, την τάξη των καπιταλιστών και την εξουσία τους. Επαναλαμβάνει τη μυθοπλασία της φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού. Υπόσχεται ότι η επιστροφή στην καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να διασφαλίσει μια κοινωνικά δίκαιη διανομή του πλούτου. Υπόσχεται, επίσης, ότι η υιοθέτηση μιας σειράς μέτρων κεϊνσιανής κατεύθυνσης μπορεί να εξαλείψει την περιοδική εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης. Προβάλλει, όπως και ο Τσίπρας, έναν απατηλό δρόμο ανάπτυξης, που δήθεν μπορούν να ευημερούν ταυτόχρονα οι μονοπωλιακοί όμιλοι και τα λαϊκά συμφέροντα. Πρόκειται για προσπάθεια συνειδητής εξαπάτησης του λαού. Ολόκληρη η ιστορία του 20ού αιώνα απέδειξε επανειλημμένα ότι οι κεϊνσιανές ρυθμίσεις δεν μπορούν να ματαιώσουν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης. Από τις κρίσεις των δεκαετιών του '30 και του '70 μέχρι τις μέρες μας, στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία αναδείχτηκε πως καμιά κεϊνσιανή εκδοχή της αστικής διαχείρισης δεν μπορεί να αποτρέψει την όξυνση της βασικής αντίθεσης του καπιταλισμού ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την καπιταλιστική ιδιοποίηση του παραγόμενου πλούτου, που αποτελεί τη βαθύτερη αιτία της εκδήλωσης των κρίσεων.

Η ιστορική πορεία της καπιταλιστικής ανάπτυξης σε διεθνές επίπεδο επιβεβαίωσε το μαρξιστικό θεωρητικό συμπέρασμα ότι για το κεφάλαιο είναι μονόδρομος η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, η διασφάλιση φτηνής εργατικής δύναμης, η αύξηση της ψαλίδας ανάμεσα στο επίπεδο της παραγωγικότητας και σ' αυτό του μισθού, ώστε το κεφάλαιο να συγκρατεί την τάση πτώσης του ποσοστού κέρδους.

Οποια και αν είναι η αναλογία κρατικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων, κρατικών και ιδιωτικών επενδύσεων, οι ανάγκες του κεφαλαίου για φτηνή εργατική δύναμη είναι δεδομένες.

Οι θέσεις της Λαϊκής Ενότητας αποκρύπτουν τον ταξικό χαρακτήρα του αστικού κράτους. Οι κρατικές επιχειρήσεις είναι ιδιοκτησία του αστικού κράτους ως συλλογικού καπιταλιστή και όχι «δημόσια - λαϊκή περιουσία». Εντός της «απελευθερωμένης» καπιταλιστικής αγοράς, κάθε επιχείρηση (ανεξάρτητα από το ποσοστό συμμετοχής του κράτους στη μετοχική της σύνθεση) λειτουργεί με κριτήριο το ποσοστό κέρδους της. Εφόσον είναι ζημιογόνα, φορτώνει τα βάρη στο λαό μέσω της κρατικής φορολογίας. Γι' αυτό, όμιλοι όπως η ΔΕΗ ΑΕ, τους οποίους ελέγχει ακόμα το κράτος, αυξάνουν το βαθμό εκμετάλλευσης των εργαζόμενών τους και τα τιμολόγια για τη λαϊκή κατανάλωση, ενώ ταυτόχρονα πωλούν φτηνότερο ρεύμα στα μονοπώλια. Σήμερα, η συζήτηση είναι εκ του πονηρού, σχετίζεται με την ανάγκη ανακεφαλαιοποίησής τους, συγχωνεύσεων κ.λπ. Είναι διαδικασία παρόμοια με την κρατικοποίηση των προβληματικών επιχειρήσεων που έκανε το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1980 και τα βάρη πήγαν στις πλάτες του λαού, τα βάρη της εξυγίανσης για να επανιδιωτικοποιηθούν επιχειρήσεις ικανές προς κερδοφορία.

Δηλαδή, είναι άλλος τρόπος διασφάλισης φτηνής χρηματοδότησης των επενδύσεων των ομίλων και ανάληψης των ζημιών που ουσιαστικά πληρώνουν οι εργαζόμενοι μέσω της φορολογίας, ειδικότερα στη φάση της καπιταλιστικής κρίσης, την οποία δεν μπορεί να ματαιώσει κανένας «δημόσιος έλεγχος» επί του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Ταυτόχρονα, η Λαϊκή Ενότητα τονίζει ότι, αν κριθεί αναγκαίο για την εφαρμογή του προγράμματος, δεν αποκλείει την έξοδο από την Ευρωζώνη. Η συγκεκριμένη θέση δεν αποκλείει καταρχάς τη διαχείριση μέσα στην Ευρωζώνη, που έτσι κι αλλιώς είναι αντιλαϊκή. Αλλά και στην περίπτωση της εξόδου, διευκρινίζεται ότι αυτή θα γίνει με συντεταγμένο τρόπο και όχι σε ρήξη με την ΕΕ. Διευκρινίζεται η παραμονή στην ΕΕ και συχνά προβάλλονται ως θετικό παράδειγμα τα κράτη της ΕΕ που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη.

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ - ΣΥΡΙΖΑ Νο 2
Πρόγραμμα σωτηρίας αυταπατών

Σεπτέμβρης 2014: «Γίνεται, πια, συνείδηση στην Ευρώπη ότι ο νεοφιλελευθερισμός απέτυχε και ότι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για την έξοδο από την κρίση είναι ο προοδευτικός δρόμος», δήλωνε ο Αλ. Τσίπρας απ' το βήμα της ΔΕΘ, παρουσιάζοντας το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, το οποίο αποτύπωσε τις απανωτές υπαναχωρήσεις του ΣΥΡΙΖΑ απ' τις υποσχέσεις που έδινε στο λαό αφότου αναδείχτηκε στην αξιωματική αντιπολίτευση, το καλοκαίρι του 2012.

Σεπτέμβρης 2015: «Οι βασικές συντεταγμένες του άλλου δρόμου έχουν ήδη προσδιοριστεί από πολλές αριστερές δυνάμεις. Η εναλλακτική λύση που υπερασπιζόμαστε επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε όλα τα καίρια προβλήματα της οικονομίας, της κοινωνίας, του κράτους», δηλώνει ο Π. Λαφαζάνης παρουσιάζοντας την προγραμματική διακήρυξη της Λαϊκής Ενότητας.

Σε ποιον δρόμο αναφέρονται; Στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και της ομαλοποίησης του εδάφους για να «ξανατρέξει» η καπιταλιστική οικονομία. Ο,τι δεν κατόρθωσε η «σθεναρή διαπραγμάτευση» του Τσίπρα, έρχεται ο Λαφαζάνης με το «εθνικό νόμισμα» να υποστηρίξει ότι θα το πετύχει, αυτό που διακαώς ποθεί η αστική τάξη: Ανάκαμψη κερδών.

Ο τρόπος επίτευξης ενός στόχου κοινού για το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της αστικής τάξης είναι ίσως και η μόνη διαφορά ανάμεσά τους, όπως και ότι πιο δύσκολα πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να χειραγωγεί το λαό με την αυταπάτη της φιλολαϊκής διαχείρισης του συστήματος, που τη λανσάρει τώρα η Λαϊκή Ενότητα, πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνοντας την αστική διαχείριση. Δεν είναι τυχαίο ότι η διακήρυξή της αποτελεί μια συρραφή θέσεων και προτάσεών του, σκόπιμα γενική και αόριστη, στο όνομα της απουσίας τάχα χρόνου για περαιτέρω επεξεργασία.

Περσινά ξινά σταφύλια προσφέρει στο λαό

Η ΛΑΕ ανασύρει τις ξεφτισμένες αντιμνημονιακές παντιέρες και τις αντιμερκελικές κορόνες. Αντιγράφει προτάσεις παλιότερες του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή για εθνικοποίηση των τραπεζών και άλλες απ' το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, για ευνοϊκή ρύθμιση του δημόσιου χρέους, με τον Π. Λαφαζάνη να το νομιμοποιεί υποστηρίζοντας ότι το χρέος δεν διαγράφεται μονομερώς, για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αφορολόγητο στα 12.000 κ.ά.

Σε ορισμένα σημεία είναι πίσω ακόμα κι απ' αυτό το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που δεν φημίστηκε για τη γενναιοδωρία του απέναντι στο λαό, καθώς επιφύλασσε μόνο κάποια ψίχουλα στην ακραία φτώχεια. Για παράδειγμα, ενώ εκεί διατυπωνόταν η υπόσχεση για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και αποκατάσταση της 13ης σύνταξης σε συνταξιούχους με έως 700 ευρώ σύνταξη, στη διακήρυξη της ΛΑΕ αναφέρεται «σταδιακή αύξηση κατώτερων μισθών και συντάξεων (...) Θα στηριχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και οι κοινωνικές δαπάνες για τη δημόσια δωρεάν Παιδεία, τη λαϊκή Υγεία, τον Πολιτισμό. Θα ενθαρρυνθεί η σταδιακή αύξησή τους σε συνάρτηση με τους αναπτυξιακούς ρυθμούς...»! Η συνάρτηση των όποιων υποσχέσεων προς τους εργαζόμενους με τους ρυθμούς ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας είναι μια αντιλαϊκή λογική, που παραπέμπει την υλοποίησή τους στη Δευτέρα Παρουσία. Δεν θα τηρηθούν ποτέ. Γιατί ποτέ οι καπιταλιστές δεν θα δεχτούν να αποχωριστούν ένα σημαντικό κομμάτι της πίτας που καταβροχθίζουν προκειμένου να μετατραπεί αυτό σε μισθούς, συντάξεις και δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα. Ο στόχος ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας είναι ασύμβατος με οποιαδήποτε συζήτηση για κάλυψη των αναγκών ή έστω για ουσιαστική ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών.

Η Λαϊκή Ενότητα «κρατάει» υποσχέσεις που ο ΣΥΡΙΖΑ έδινε στην αστική τάξη για αναπτυξιακές συνεργασίες με τρίτες χώρες, κατά προτίμηση τις BRICS. Για γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Για ρευστότητα, δηλαδή ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο για να επενδύσει. Ακόμα και προτάσεις, όπως για τερματισμό των ιδιωτικοποιήσεων και εθνικοποίηση των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, δικτύων και υποδομών, δεν κρύβει ότι τις εντάσσει στο γενικό στόχο της αναθέρμανσης της καπιταλιστικής οικονομίας. Ομολογεί ότι προορίζει αυτές τις επιχειρήσεις και υποδομές να αναλάβουν «ρόλο της ατμομηχανής της οικονομίας», για «μια ταχεία οικονομική αναζωογόνηση».

Εργαλείο ανάκαμψης του κεφαλαίου

Το ζήτημα του νομίσματος, για το οποίο πολύς λόγος γίνεται, η Λαϊκή Ενότητα εξηγεί ότι το βλέπει σαν ένα εργαλείο για την επίτευξη του στόχου. Σε συνέντευξή του, την περασμένη Παρασκευή, ο Π. Λαφαζάνης έκανε καθαρό ότι επιδίωξή του είναι «να βάλει τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης», εξήγησε ότι για να γίνει αυτό πρέπει να σταματήσει η λιτότητα, να περάσουν οι τράπεζες κάτω από δημόσιο έλεγχο για να δουλέψουν με «αναπτυξιακά κριτήρια», αλλά και να αξιοποιηθεί το εργαλείο του νομίσματος.

Στην Προγραμματική Διακήρυξη διατυπώνεται με ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια: «Η καθιέρωση εθνικού νομίσματος (...) είναι μια επιλογή που μπορεί να βάλει τη χώρα σε μια νέα, αναπτυξιακή τροχιά (...) Θα προσφέρει την αναγκαία ρευστότητα στην οικονομία, χωρίς τους επαχθείς όρους των δανειακών συμβάσεων, θα βοηθήσει στην ενίσχυση των εξαγωγών (...) Θα ευνοήσει τη δημιουργία θέσεων εργασίας». Οι θέσεις εργασίας είναι το «τυράκι στη φάκα» που στήνουν για το λαό. Ομως, η διεθνής πείρα λέει ότι η καπιταλιστική ανάκαμψη δεν συμβαδίζει με τη ριζική αντιμετώπιση της μεγάλης ανεργίας, συνοδεύεται όμως από θέσεις εργασίας κακοπληρωμένες, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, θέσεις μοιράσματος της ανεργίας. Αυτό ισχύει σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη, είτε βρίσκονται στο ευρώ είτε σε εθνικό νόμισμα.

Ο Π. Λαφαζάνης διευκρινίζει: «Αν μπορούσαμε εντός Ευρωζώνης να εφαρμόσουμε αυτό το πρόγραμμα, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα»! Αλλωστε, υπερασπίζονται την παραμονή στην ΕΕ ακόμα και μετά τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα. Επικαλούνται κι άλλες χώρες που είναι μέλη της ΕΕ, όχι όμως και της Ευρωζώνης.

Αυτό που προσπαθεί να συσκοτίσει είναι ότι η επιδίωξη ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας οδηγεί αντικειμενικά σε αντιλαϊκή πολιτική, ίδια στο περιεχόμενό της με αυτή που έφερε τα μνημόνια, είτε μέσα είτε έξω απ' το ευρώ.

Ο «ριζοσπαστικός φερετζές» μιας πρότασης διαχείρισης

Επαναφέρουν τετριμμένες υποσχέσεις για στήριξη των αδύναμων, στήριξη μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών, που διακήρυττε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έλιωσαν σαν κεράκι στο «καμίνι» του καπιταλιστικού δρόμου και της ΕΕ, όπου βαδίζει και η ΛΑΕ.

Ο περίφημος στόχος της αναδιανομής υπέρ των εργαζομένων είναι απάτη. Γιατί, όπως έχει αποδείξει η Ιστορία, ό,τι μπορεί να κερδίσει ο λαός το κερδίζει με ταξικούς αγώνες, με πάλη σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, τη στρατηγική του, είναι αποτέλεσμα πάλης και όχι αποτέλεσμα οποιασδήποτε αστικής διαχείρισης, όχι αποτέλεσμα μιας πολιτικής στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Αλλά διατυπώνουν και θέσεις που συγκαλύπτουν τη ρητή δέσμευση της Λαϊκής Ενότητας στο κυρίαρχο πρόταγμα του κεφαλαίου. Ισχυρίζονται ότι με τους καπιταλιστές να κρατάνε τα κλειδιά της ανάπτυξης, αυτή μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες των εργαζομένων. Οι θέσεις για «ανάπτυξη υπέρ του λαού», με «επίκεντρο τους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου», περί «δημοκρατικού κεντρικού και περιφερειακού σχεδιασμού» είναι απλώς ευφυολογήματα βγαλμένα από το λεξιλόγιο του ΣΥΡΙΖΑ πριν από το 2015. Γιατί κεντρικά σχεδιασμένη ανάπτυξη με επίκεντρο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες προϋποθέτει την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, τη μετατροπή του πλούτου σε κοινωνική ιδιοκτησία. Τότε θα υπάρξει πραγματική κατανομή του πλούτου υπέρ των εργαζομένων. Ο στόχος αυτός βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη όχθη από αυτόν της καπιταλιστικής ανάκαμψης, για την οποία κόπτεται ο ΣΥΡΙΖΑ 2.

Παλιά τους τέχνη κόσκινο όμως. Αυτό έκαναν όλα αυτά τα χρόνια, έπαιζαν συγκεκριμένο ρόλο στο πλαίσιο του ΣΥΝ και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και 25 χρόνια, εξωράιζαν το σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμά τους με ριζοσπαστικά συνθήματα και διακηρύξεις. Τώρα προσπαθούν να διασώσουν την αυταπάτη, την ψευδαίσθηση ότι ο καπιταλισμός εξανθρωπίζεται, ακυρώνοντας την πείρα που ανέδειξε η 7μηνη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οσοι νιώθουν αριστεροί, ριζοσπάστες, όσοι νέοι αμφισβητούν το σύστημα δεν πρέπει να την ξαναπατήσουν.


Β. Ν.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Είναι το ίδιο σάπια όπως το σύστημα που την τρέφει

Σε λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 18 Σεπτέμβρη, συμπληρώνονται δύο χρόνια από τη νύχτα που η Χρυσή Αυγή δολοφόνησε το νεολαίο Παύλο Φύσσα, παιδί μεταλλεργάτη, στο Κερατσίνι. Εξι μέρες πριν, στις 12 Σεπτέμβρη του 2013, τα τάγματα εφόδου της ναζιστικής - εγκληματικής οργάνωσης εξαπέλυσαν δολοφονική επίθεση με λοστάρια και αιχμηρά αντικείμενα σε βάρος πρωτοπόρων κομμουνιστών, συνδικαλιστών της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, στέλνοντας 9 από αυτούς αιμόφυρτους στο νοσοκομείο.

Τα δύο περιστατικά ήταν η «κορύφωση» της «δράσης» που είχε αναπτύξει όλη την προηγούμενη περίοδο η Χρυσή Αυγή, με δολοφονίες και χτυπήματα σε βάρος μεταναστών, επιθέσεις σε νεολαίους, ακόμα και μαθητές. Είχε ταχθεί ενάντια στην απεργία των Χαλυβουργών, παίρνοντας το μέρος του επιχειρηματία Μάνεση, είχε «εμφανιστεί» σε καταπέλτες ενάντια σε απεργίες των ναυτεργατών και πάει λέγοντας.

Η Χρυσή Αυγή είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος, που ανάλογα με τις ανάγκες του το μαζεύει ή το ξαμολάει. Είναι δύναμη κρούσης του κεφαλαίου, που με τη δημαγωγία, το ψέμα και το λαϊκισμό, την προσαρμογή της ανάλογα με τις περιστάσεις σαν το ερπετό, έχει στόχο να εγκλωβίσει λαϊκές συνειδήσεις, να υφαρπάξει γνήσιες λαϊκές ψήφους και με τη δύναμη που θα της έχουν δώσει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, να στραφεί στη συνέχεια εναντίον τους, υπονομεύοντας, ακόμα και χτυπώντας ανοιχτά το κίνημα, κάθε προσπάθεια αντίστασης που θα αναπτύσσεται ενάντια στα αφεντικά της.

Αυτή την περίοδο, αξιοποιώντας την απογοήτευση των εργαζομένων από τα κόμματα που εμπιστεύτηκαν, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, την ανέχεια που αντιμετωπίζουν λαϊκά στρώματα από την αντιλαϊκή πολιτική των αστικών κομμάτων, δε διστάζει να εμφανίζεται ως «η μοναδική αντιμνημονιακή, φιλολαϊκή επιλογή», όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα της. Ενώ, όπως δήλωσε ο κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος Χρ. Παππάς, στις 2 Σεπτέμβρη, στο ρ/σ «Real»: «Με την έννοια της αντιπλουτοκρατίας, αντικαπιταλισμού της κοινωνικής δικαιοσύνης και τα λοιπά, ναι είμαστε αριστεροί, ακραιφνείς αριστεροί»...

Μάλιστα, τώρα εμφανίζεται να προχωράει παραπέρα και να διεκδικεί και στην αστική διακυβέρνηση. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα της: «Μόνο μία αληθινά εθνική και λαϊκή κυβέρνηση θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα από το τέλμα που βρίσκεται σήμερα. Και αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι άλλη από το εθνικιστικό κίνημα της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να αντισταθεί στους διεθνείς εξουσιαστές».

Είναι φανερό ότι η Χρυσή Αυγή, ως γνήσιο παιδί του συστήματος, τροφοδοτείται από το θολό δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο», που λανσάρισαν τα αστικά επιτελεία και βέβαια υιοθέτησαν όλα τα αστικά πολιτικά κόμματα. Πατάει στις γνωστές ψευτοθεωρίες περί «Ελλάδας υπό κατοχή» που έχει χάσει την «εθνική της ανεξαρτησία», βγάζοντας, όπως είναι άλλωστε ο ρόλος της, λάδι το κεφάλαιο ως τάξη, δουλεύοντας για την εγχώρια αστική τάξη. Ο εμπλουτισμός τώρα της ρητορικής της με τα περί «αντιπλουτοκρατίας», «αντικαπιταλισμού» και κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι μία επιπλέον απόδειξη του ρόλου της.

Το ...πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής

Η Χρυσή Αυγή, όσο και αν προσπαθεί, όσο και αν επιδίδεται σε αντισυστημική ρητορεία, δεν μπορεί να κρύψει τους δεσμούς αίματος που έχει με τους εγχώριους επιχειρηματικούς ομίλους, με ντόπια μονοπώλια που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο τα συμφέροντά τους να εξυπηρετούνται και με άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες εκτός από την ΕΕ, χωρίς να θέτουν άμεσα ζητήματα εξόδου απ' το ευρώ, το αφήνουν ανοιχτό ως προοπτική. Εκφράζει, επίσης, ανάγλυφα την επιδίωξη της αστικής τάξης να εκμεταλλευτεί τη γεωστρατηγική θέση της χώρας και τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές, για να αναβαθμίσει το ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή, σπρώχνοντας τη χώρα και το λαό βαθύτερα στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς που εντείνονται, προκειμένου να ενισχύσει την κερδοφορία της.

Τι λέει, λοιπόν, η Χρυσή Αυγή; Επισημαίνει ότι «το ευρώ απεδείχθη η καταστροφή μας. Εθνικό νόμισμα ισοδυναμεί με εθνική ανεξαρτησία και αυτός οφείλει να είναι βασικότερος στόχος μιας εθνικής ηγεσίας», χωρίς όμως να θέτει σήμερα ζήτημα εξόδου από την Ευρωζώνη. Οπως, άλλωστε, έχουν δηλώσει στελέχη της, «το ευρώ το έχουμε πληρώσει και δε θα το χαρίσουμε».

Η Χρυσή Αυγή επαναφέρει το μύθο της «εθνικής ανάπτυξης», μιας οικονομικής ανάπτυξης προς το συμφέρον του «έθνους», δηλαδή και του κεφαλαίου και των εργαζομένων, που θα στηρίζεται στην «οικονομική αυτάρκεια». Πώς θα επιτευχθεί αυτό σύμφωνα με τη ΧΑ; Μα με την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, των ενεργειακών κοιτασμάτων της χώρας. Ετσι, σύμφωνα με τη ΧΑ: «...θα δημιουργηθούν, μέσω της εκμετάλλευσης του εθνικού μας πλούτου, με γεωτρήσεις υδρογονανθράκων, νέα ορυχεία για πολύτιμους λίθους και σιδηρομεταλλεύματα. Τα έσοδα από αυτή τη μεγάλη εθνική προσπάθεια θα διατεθούν στον πρωτογενή τομέα, σε νέες γεωργικές, κτηνοτροφικές και αλιευτικές μονάδες και αμέσως μετά στην προσπάθεια αναδημιουργίας μίας εθνικής βιομηχανίας». Ομως, επειδή το τεράστιο έργο της έρευνας και της εξόρυξης δεν μπορεί να στηριχθεί με ελληνικά κεφάλαια, η ΧΑ προτείνει προκήρυξη «διεθνούς διαγωνισμού» για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι τα περί εθνικής αυτάρκειας κ.λπ. πάνε περίπατο, αφού μια τέτοια εξέλιξη ανοίγει στην πραγματικότητα το δρόμο για συμπράξεις με ξένα μονοπώλια στον τομέα της Ενέργειας ανεξαρτήτου εθνικότητας, αν δηλαδή θα είναι αμερικάνικα, ρωσικά, αγγλικά ή γαλλικά και μάλιστα σε έναν τομέα που η ΧΑ προβάλλει ως τη βάση πάνω στην οποία θα στηρίξει το όποιο σχέδιο ανάπτυξης. Βεβαίως, τα περί ισότιμης και επωφελούς συνεργασίας είναι κουραφέξαλα, αφού σε συνθήκες καπιταλισμού και εντός του ιμπεριαλιστικού συστήματος, τους όρους τούς επιβάλλει πάντα ο ισχυρότερος.

Οι ...αντισυστημικές θέσεις της ΧΑ για το χρέος

Οι θέσεις που εκφράζει η ΧΑ για το χρέος είναι, όπως ήταν αναμενόμενο, παρόμοιες με αυτές που εκφράζουν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ενώ επιχειρεί με τη σειρά της να νομιμοποιήσει το χρέος που έχει δημιουργήσει το κεφάλαιο, στη συνείδηση του λαού. Αναφέρει λοιπόν: «Η ΧΑ στοχεύει στον άμεσο λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους και όλων των δανειακών συμβάσεων από το 1974 μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονη σύσταση ειδικών ελεγκτικών ομάδων, που να κάνουν φύλλο και φτερό τα αρχεία όλων των υπουργείων και των δημοσίων οργανισμών. Σε ανάλογες κινήσεις έχουν προβεί ακόμα και κράτη - "μπανανίες" της Λατινικής Αμερικής όπως ο Ισημερινός. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει στην Ελλάδα, διότι έτσι θα προκύψει και ποιοι έλαβαν τις μίζες και το μαύρο χρήμα». Τι κάνει η Χρυσή Αυγή; Ο,τι και τα άλλα αστικά κόμματα. Προσπαθεί να αποκρύψει ότι το χρέος φέρει τη σφραγίδα της κερδοφορίας του κεφαλαίου, προσπαθώντας να πείσει ότι είναι δημιούργημα κάποιων λαμόγιων. «Πρωτίστως, όμως, θα προκύψει επισήμως ποιο μέρος του χρέους είναι παράνομο και επαχθές, το οποίο και το κράτος μας θα αρνηθεί να το αποπληρώσει», που σημαίνει ότι όπως και να έχει, ο λαός θα πρέπει να πληρώσει ένα χρέος που δημιούργησαν άλλοι. Βέβαια, εδώ πρέπει να πούμε ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ως πρόεδρος της Βουλής, πήρε τα πρωτεία της Χρυσής Αυγής. Σύστησε τη λεγόμενη «Επιτροπή αλήθειας για το χρέος» και κατάφερε να ...βρει τελικά ποιο μέρος του χρέους είναι ...«επαχθές, επονείδιστο» κ.λπ., κ.λπ.

Οι ...ρηξικέλευθες προτάσεις της ΧΑ για την ανεργία

Η ΧΑ αξιοποιεί και την ανεργία για να χύσει το φασιστικό της δηλητήριο στην εργατική τάξη. Προκειμένου να σκιάσει ότι η ανεργία είναι σύμφυτη με το καπιταλιστικό σύστημα, ότι η μεγάλη εκτίναξή της είναι προϊόν της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης (που είναι εξαφανισμένη από τις θέσεις της), στις αναλύσεις της αναφέρει ότι «το μνημόνιο βύθισε τη χώρα σε βαθιά ύφεση και εκτόξευσε τα ποσοστά της ανεργίας. Το πρόβλημα αυτό εδράζεται στις θλιβερές μεταπολιτευτικές πολιτικές, που οδήγησαν σε διάλυση κάθε παραγωγικής διαδικασίας και στο να πλημμυρίσει η χώρα με λαθρομετανάστες». Η ΧΑ προτείνει μία λύση άμεση: «Απέλαση όλων των λαθρομεταναστών σημαίνει εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας για τους Ελληνες». Η ΧΑ ξεχνά να μας πει ότι οι μετανάστες εργάτες αξιοποιούνται ως φτηνό εργατικό δυναμικό και ότι η ίδια είχε στήσει δουλεμπορικά, που στο όνομα του «οι Ελληνες να έχουν δουλειά», εξασφάλιζαν μεροκάματα πείνας, συμπιέζοντας και τα μεροκάματα των Ελλήνων εργαζομένων κάτω από τα επίπεδα αυτά των μεταναστών. Το παιχνίδι γνωστό και παλιό στον καπιταλισμό. Αντί να παλεύουν από κοινού Ελληνες και ξένοι εργάτες για ίδια μεροκάματα, για από κοινού προστασία δικαιωμάτων τους, να σκοτώνονται για μια θέση εργασίας, για το ποιος θα αντικαταστήσει τον άλλον με μεροκάματα πείνας χωρίς δικαιώματα. Ποιον συμφέρει αυτό το διαίρει και βασίλευε; Μα το κεφάλαιο, που πετυχαίνει να ρίξει ενιαία μισθούς Ελλήνων και ξένων.

Απαιτεί ευθέως τη χρηματοδότηση του κεφαλαίου

Οι θέσεις της ΧΑ για την Υγεία συμπεριλαμβάνουν την εξής μία: «Επιδότηση της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας και προτίμηση της αγοράς φαρμάκων που παράγονται στην Ελλάδα - και όχι εισαγόμενων - για τα δημόσια νοσοκομεία». Οσο για τα νοσοκομεία, αυτά κατά τη ΧΑ θα σωθούν αν «τεθεί άμεσα φραγμός στις πρακτικές τις διεφθαρμένης και κλεπτοκρατικής διαχείρισης».

Προτείνει, ακόμα, «φοροαπαλλαγές για επενδυτές επιχειρηματίες, πλοιοκτήτες που απασχολούν μόνο Ελληνες εργαζόμενους». Βέβαια, πουθενά στο 24σελιδο «πρόγραμμά» της, αλλά και στα προεκλογικά φυλλάδια που έχει τυπώσει, δεν αναφέρει ούτε λέξη για εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Και πώς να το πει, όταν στη Βουλή δεν κάνει άλλη δουλειά από το να καταθέτει Ερωτήσεις για την υπεράσπιση των εργοδοτών, όταν η ίδια στέλνει τους μπράβους της να χτυπήσουν τους εργάτες, όπως αυτούς της Ζώνης, όταν διεκδικούν αξιοπρεπή μεροκάματα και μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς. Οταν προσπαθεί να στήσει δουλεμπορικά γραφεία που τα βαφτίζει «σωματεία», για να προσφέρει τσάμπα εργατικά χέρια στα αφεντικά της. Τέτοια απόπειρα είναι σε εξέλιξη στο Πέραμα, σε απόσταση μερικών μέτρων από την πύλη της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, ενώ δουλεμπορικό είχε στήσει πέρσι στη Χαλκίδα, στέλνοντας Ελληνες εργαζόμενους να δουλεύουν με 18 ευρώ μεροκάματο και ανασφάλιστοι.

Το είπαμε και το ξαναλέμε: Καμία λαϊκή ψήφος στη Χρυσή Αυγή. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα οφείλουν να απομονώσουν τα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής από παντού, από κάθε χώρο δουλειάς, κάθε εργατογειτονιά. Να δυναμώσουν το ΚΚΕ, φέρνοντας πιο κοντά την προοπτική για την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, τη συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής συμμαχίας, τη δύναμη που μπορεί να στείλει στο σκουπιδοτενεκέ τα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής και τη μήτρα που τα γεννά.


Α. Ζ.

Δοκίμασες ... και τα κονδύλιά τους

Η αλήθεια για το «πακέτο Γιούνκερ»

Από την υπογραφή συμβάσεων έργων στην Περιφέρεια Αττικής το 2013 με χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ

Eurokinissi

Από την υπογραφή συμβάσεων έργων στην Περιφέρεια Αττικής το 2013 με χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ
O ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, αυτοί που θα «έσκιζαν τα μνημόνια», επιστρατεύουν τώρα σωρούς από ψέματα, για να πείσουν ότι το δικό τους μνημόνιο που το ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ, το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ διαφέρει από αυτά των προκατόχων τους. Ενα από αυτά είναι ότι το ΣΥΡΙΖΑίικο μνημόνιο συνοδεύεται δήθεν από το «αναπτυξιακό πακέτο Γιούνκερ», ύψους 35 δισεκατομμυρίων ευρώ...

Η πρώτη απάτη είναι ότι το παρουσιάζουν σαν «δώρο - μπόνους» της ΕΕ. Κάτι σαν τις προσφορές στα σούπερ μάρκετ: «Στο τρίτο μνημόνιο δώρο ένα πακέτο κονδυλίων από την ΕΕ»... Η αλήθεια όμως είναι ότι τα χρήματα αυτά αποτελούν το μερίδιο που αντιστοιχεί στην Ελλάδα (όπως και στα υπόλοιπα κράτη - μέλη της ΕΕ) από τα «διαρθρωτικά ταμεία» για τη λεγόμενη «πολιτική συνοχής» της ΕΕ και τις άμεσες ενισχύσεις στους αγρότες στο πλαίσιο της ΚΑΠ, για ολόκληρη την επταετία 2014 - 2020.

Το ποσό αυτό προέρχεται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, που αποτελείται από τις εισφορές των κρατών - μελών από τους κρατικούς προϋπολογισμούς τους και ποσοστό από τα έσοδα του ΦΠΑ. Πρόκειται, δηλαδή, για χρήματα που έχουν πληρώσει οι εργαζόμενοι από την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος με τη βαριά άμεση και έμμεση φορολογία τους. Πιο συγκεκριμένα το ποσό αυτό αφορά 20 δισ. ευρώ από τα ταμεία για τη λεγόμενη «πολιτική συνοχής», ενώ 15 δισ. αποτελούν οι άμεσες ενισχύσεις κατά βάση στους μεγαλοαγρότες, στο πλαίσιο της ΚΑΠ. Μάλιστα, το ποσό αυτό είναι σημαντικά μειωμένο, περίπου κατά 20%, σε σχέση με το αντίστοιχο που διατέθηκε στην Ελλάδα από τον ευρωενωσιακό προϋπολογισμό για την προηγούμενη επταετία 2007-2013, το οποίο ανερχόταν σε 42 δισ. ευρώ (24 δισ. από τα «ταμεία συνοχής» και 18 δισ. για άμεσες ενισχύσεις στους αγρότες).1

Χρηματοδότησαν την αντιλαϊκή θύελλα

Η δεύτερη μεγάλη απάτη είναι ο ισχυρισμός τους ότι αυτά τα χρήματα θα ωφελήσουν το λαό. Η αλήθεια είναι ότι ο λαός δεν έχει λαμβάνειν ούτε σεντ από τα χρήματα αυτά, που θα καταλήξουν στις τσέπες των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, εγχώριων και διεθνών, όπως έγινε και με τα προηγούμενα «πακέτα».

Αλήθεια, τι έγιναν τα 24 δισ. ευρώ της προηγούμενης περιόδου 2007 - 2013 από τα λεγόμενα «ταμεία συνοχής», που κι αυτά τα διαφήμιζε το 2007 η κυβέρνηση Καραμανλή της ΝΔ; Με βάση μάλιστα τα στοιχεία της Επιτροπής της ΕΕ το ποσό αυτό απορροφήθηκε μέχρι σήμερα κατά 90%. Πού πήγαν λοιπόν τα χρήματα αυτά; Κάλυψαν μήπως καμία λαϊκή ανάγκη; Διατέθηκαν για την κατασκευή σχολείων, νοσοκομείων, παιδικών σταθμών, έργων αντιπλημμυρικών, αντιπυρικών, προστασίας του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας κ.λπ.; Μήπως εμπόδισαν το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα και τη χρεοκοπία της εργατικής - λαϊκής οικογένειας; Μήπως ανακούφισαν τους ανέργους;

Τίποτε από αυτά. Ξεκοκαλίστηκαν από μεγαλοεργολάβους, κατασκευαστικούς ομίλους, εφοπλιστές, βιομήχανους, τραπεζίτες και μεγαλέμπορους, αυγαταίνοντας τα κέρδη τους, την ίδια στιγμή που μαζί με τις αστικές κυβερνήσεις, την ΕΕ και την τρόικα σάρωναν σε ερείπια τη ζωή και τα δικαιώματα του λαού, φορτώνοντάς του τα βάρη της δικής τους κρίσης και του δικού τους χρέους. Ακριβώς στα ίδια παράσιτα θα καταλήξουν και τα 20 δισ. της τρέχουσας περιόδου 2014 - 2020, που διαφημίζει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Χρήμα με ουρά για τα μονοπώλια

Η Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «Νέο ξεκίνημα για την εργασία και την ανάπτυξη στην Ελλάδα» αποκαλύπτει πού ακριβώς θα κατευθυνθούν τα νέα κονδύλια:

-- Ενα δισ. ευρώ θα αποδεσμευτεί άμεσα για να πληρωθούν τα καθυστερούμενα στους ομίλους που είχαν αναλάβει διάφορα έργα την περίοδο 2007 - 2013.

-- Αλλο ένα δισ. ευρώ θα αποδεσμευτεί επίσης άμεσα για προκαταβολές σε εκείνους τους ομίλους που έχουν αναλάβει νέα έργα, για να μην βάλουν ούτε ένα ευρώ από την τσέπη τους.

-- Περίπου 4 δισ. ευρώ θα διατεθούν στα γνωστά τρωκτικά που με αδρή αμοιβή οργανώνουν άχρηστα σεμινάρια κατάρτισης, τσεπώνοντας τα κοινοτικά κονδύλια. Επίσης, θα δοθούν για επιδοτήσεις σε επιχειρήσεις για ολιγόμηνες προσλήψεις νέων εργαζομένων και πρακτικάριων με συνθήκες γαλέρας, που συνοδεύονται από απολύσεις εργαζομένων με συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα. Ακόμα θα δοθούν εκ νέου σε εργολάβους για 5μηνα «προγράμματα απασχόλησης» με μισθούς 300 - 400 ευρώ που παρακρατούνται μάλιστα για μήνες, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης, μην έχοντας χρήματα ούτε για τα στοιχειώδη.

-- Αλλο 1,3 δισ. ευρώ θα διατεθεί και πάλι σε επιχειρήσεις για επενδύσεις «στην καινοτομία και σε έρευνα» για την «τόνωση της μελλοντικής ανταγωνιστικότητάς τους», όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

-- Ενα περίπου δισ. ευρώ θα καταλήξει στα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στους τομείς των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, μετά τον αντίστοιχο περιορισμό κατά 50% της δράσης της ΔΕΗ στους αντίστοιχους κλάδους, σύμφωνα και με τις προβλέψεις του μνημονίου.

-- 3 δισ. ευρώ προορίζονται για τα μονοπώλια των μεταφορών, για να διευκολύνουν την επέλασή τους στα προς ιδιωτικοποίηση λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρομικά δίκτυα και αυτά που έχουν ήδη αναλάβει με τις συμβάσεις παραχώρησης των οδικών δικτύων.

-- Με 2,5 δισ. ευρώ θα προικιστούν και οι όμιλοι που ετοιμάζονται να αρπάξουν τα φιλέτα της διαχείρισης αποβλήτων.

-- Τέλος, 4,7 δισ. ευρώ προορίζονται για τις μεγάλες μονοπωλιακές μονάδες υδατοκαλλιεργειών, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα του ποσού αυτού θα ενισχύσει τις μεγάλες καπιταλιστικές αγροτικές εκμεταλλεύσεις«για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού γεωργικού τομέα». Προωθείται έτσι η συγκέντρωση της γης στα χέρια λίγων καπιταλιστών μεγαλοαγροτών και επιταχύνεται το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Η τελευταία θα δει τις αγροτικές επιδοτήσεις να μειώνονται από τα 18 στα 15 δισ. ευρώ για το 2014-2020, όπως άλλωστε προβλέπει η νέα ΚΑΠ, ενώ τα μέτρα του 3ου μνημονίου (φορολογία από το πρώτο ευρώ με 26%, προκαταβολή φόρου στο 100%, αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών στο τριπλάσιο, αύξηση του ΦΠΑ σε βασικά αγροτικά εφόδια και ζωοτροφές, κατάργηση της επιστροφής ΦΠΑ) θα ολοκληρώσουν την καταστροφή της. Αυτό το έγκλημα έχει την υπογραφή τόσο του ΣΥΡΙΖΑ (και του νούμερου 1 και του νούμερου 2) όσο και της ΝΔ που δημαγωγούν προεκλογικά χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για όλα όσα οι ίδιοι και οι κυβερνήσεις τους έφεραν.

Να σημειωθεί ότι υπάρχει ακόμα ένα πακέτο χρηματοδότησης υπό την επωνυμία «Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων», που με ζεστό χρήμα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και την ΕΕ επιχειρεί να κινητοποιήσει συνολικά 315 δισ. για να δοθεί ώθηση στην καπιταλιστική ανάκαμψη.

Και μετά από αυτό το πάρτι των δισεκατομμυρίων που ρέουν άφθονα για τους μονοπωλιακούς ομίλους τι απομένει για το λαό; 280 εκατομμύρια ευρώ που θα διατεθούν από το «Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους Απόρους», δηλαδή τα ψίχουλα που πέφτουν από το φαγοπότι των καπιταλιστών για τα θύματα της πιο ακραίας φτώχειας, σε συσσίτια για τους πεινασμένους, κουβέρτες για τους άστεγους...

Υπάρχει πείρα πλέον

Αυτό είναι λοιπόν το «αναπτυξιακό πακέτο» που διαφημίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ως δήθεν «αντιστάθμισμα» του βάρβαρου, αντιλαϊκού μνημονίου Τσίπρα. Για άλλη μια φορά κοροϊδεύει αισχρά το λαό ότι η ανάπτυξη των κερδών των μονοπωλίων θα ωφελήσει δήθεν τον ίδιο. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο η Λαϊκή Ενότητα, όπως και τα άλλα αστικά κόμματα, πουλάνε το χιλιοειπωμένο παραμύθι ότι τα δισεκατομμύρια με τα οποία θα μπουκώσουν τα μονοπώλια θα δημιουργήσουν δήθεν θέσεις εργασίας. Ψέμα πάνω στο ψέμα. Οι χρηματοδοτήσεις της ΕΕ στη συντριπτική πλειοψηφία τους κατευθύνονται σε επενδύσεις έντασης κεφαλαίου για γρήγορη και εγγυημένη κερδοφορία. Οι όποιες θέσεις δημιουργηθούν θα είναι προσωρινές και συνεπάγονται δουλειά χωρίς δικαιώματα, με άθλιες συνθήκες, μισθούς πείνας, ένταση στο έπακρο της εκμετάλλευσης. Αυτά τα χρήματα, λοιπόν, υπηρετούν την καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, τον πραγματικό δηλαδή αντίπαλο, με τον οποίο ο λαός πρέπει να συγκρουστεί.

Ο λαός μας σήμερα έχει την ωριμότητα και την εμπειρία να κρίνει πού τον οδήγησαν όλα τα κόμματα της καπιταλιστικής διαχείρισης, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, που ορκίζονται στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που τον θέλουν αλυσοδεμένο στη φυλακή των λαών, την ΕΕ. Να ξεσκεπάσει απομονώνοντας δυνάμεις σαν την εγκληματική ναζιστική ΧΑ που ποντάρει στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ «για να σταθεί στα πόδια της η χώρα», δηλαδή το μεγάλο κεφάλαιο που κι αυτή υπηρετεί. Να αποκαλύψει την απάτη περί «καλής ΕΕ» και «κακής Ευρωζώνης», που μπορεί δήθεν να φέρει λαϊκή ευημερία, όπως ισχυρίζεται η νεόκοπη Λαϊκή Ενότητα.

Μοναδική ελπίδα και διέξοδος για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ παντού και στις εκλογές. Η συμπόρευση με τους κομμουνιστές στους τόπους δουλειάς, στο χωριό, στις λαϊκές γειτονιές. Για τη συγκρότηση μιας ισχυρής Λαϊκής Συμμαχίας, την αποφασιστική ενίσχυση της αντιμονοπωλιακής - αντικαπιταλιστικής πάλης της, για να πάρει ο λαός την εξουσία, να γίνει ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει, κι έτσι να αποτινάξει τα δεσμά της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ και να διαγράψει μονομερώς το χρέος της πλουτοκρατίας.

Παραπομπή:

1. Βλ. Ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Νέο ξεκίνημα για την εργασία και την ανάπτυξη στην Ελλάδα COM (2015) 400 της 15-7-2015.


Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ

Με το ΚΚΕ υπάρχει λύση στο δρόμο της ανατροπής

Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές του περασμένου Γενάρη με «αντιμνημονιακή» ρητορεία και τώρα αναδεικνύεται στον καλύτερο προπαγανδιστή όχι μόνο των μνημονίων, αλλά συνολικά της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Ισχυρίζεται ότι το δικό του μνημόνιο είναι καλύτερο από τα προηγούμενα, ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος για το λαό πέρα από αυτόν που διάλεξε ο Αλ. Τσίπρας το βράδυ της 12ης Ιούλη, στη Σύνοδο Κορυφής που αποφάσισε το 3ο μνημόνιο.

Η επιλογή αυτή του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε την ευκαιρία στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ να εμφανίζονται δικαιωμένοι για την πολιτική που εφάρμοσαν με τα προηγούμενα δύο μνημόνια.

Ολοι μαζί παρουσιάζουν σαν μονόδρομο τις θυσίες για την καπιταλιστική ανάπτυξη, την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ. Αποθεώνουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων ως το «κλειδί» για την ανάκαμψη της οικονομίας και παραμυθιάζουν το λαό ότι θα ωφεληθεί ο ίδιος από αυτή.

Αλλά και όσοι προβάλλουν ως διέξοδο την καπιταλιστική Ελλάδα με εθνικό νόμισμα, όπως η Λαϊκή Ενότητα, τις ίδιες υπηρεσίες προσφέρουν στο σύστημα.

Αποσπούν το νόμισμα από τις σχέσεις παραγωγής και τη συμμετοχή της χώρας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, αποθεώνουν την καπιταλιστική ανάκαμψη και υπόσχονται να την πετύχουν ταχύτερα με εξωτερική υποτίμηση και αναπροσανατολισμό των συμμαχιών για την αστική τάξη.

Υπάρχει άλλος δρόμος...


Ο δρόμος των λαϊκών θυσιών χωρίς τέλος για την καπιταλιστική ανάκαμψη, δεν είναι μονόδρομος. Το ΚΚΕ λέει ότι υπάρχει άλλος δρόμος, έξω από αυτόν που υπερασπίζονται όλα τα αστικά κόμματα, ανεξάρτητα από τις παραλλαγές τους.

Υπάρχει δυνατότητα να γλιτώσει ο λαός από την ανεργία, τα υψηλά όρια στην ηλικία συνταξιοδότησης, τη βαριά φορολογία, το αίσχος στην Υγεία και την Παιδεία, την αγωνία της επιβίωσης, τη διατροφική εξάρτηση, το φόβο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Υπάρχει δυνατότητα να καταπολεμηθούν η φτώχεια, η ανασφάλεια για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού, το άγχος για το μέλλον της επόμενης γενιάς, που είτε αποκλείεται μαζικά από την παραγωγή, είτε μεταναστεύει, είτε μπαίνει στην παραγωγή με πολύ χειρότερους όρους απ' ότι η προηγούμενη γενιά.

Υπάρχει τρόπος σήμερα να αξιοποιηθούν για λογαριασμό του λαού τα τεράστια επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, οι παραγωγικές δυνατότητες που διαθέτει η Ελλάδα και κάθε χώρα, να εξαλειφθούν οι κρίσεις και οι συνέπειες που έχουν στο λαό. Υπάρχει η δυνατότητα να εξαλειφθούν η ανισομετρία στην ανάπτυξη και η ανισοτιμία στις σχέσεις με άλλα κράτη που προκύπτει από αυτή.

Το ΚΚΕ λέει ότι υπάρχει σήμερα η δυνατότητα ο λαός να ζήσει καλύτερα, να δημιουργήσει προϋποθέσεις για πραγματική ευημερία. Οτι μπορούν όλοι οι άνθρωποι να έχουν τη δουλειά και την αξιοπρέπειά τους, σύγχρονες και δωρεάν παροχές Υγείας και Πρόνοιας, κανένα παιδί να μη στερείται το σχολείο, τη μόρφωση, την επαγγελματική εκπαίδευση.


Το ΚΚΕ λέει ότι δεν είναι μονόδρομος τα μνημόνια και οι θυσίες για την ανάκαμψη της οικονομίας, η ΕΕ των μονοπωλίων, όλη η σαπίλα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και των διακρατικών σχέσεων που διαμορφώνονται στο εσωτερικό τους.

Σε τελική ανάλυση, δεν είναι μονόδρομος ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης. Υπάρχει κι άλλος δρόμος, αυτός της λαϊκής εξουσίας με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, αποδέσμευση από την ΕΕ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, μονομερή διαγραφή του χρέους. Σ' αυτό το δρόμο, που προϋποθέτει ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ και την εξουσία τους, καλεί το λαό να βαδίσει το ΚΚΕ.

Και μπορεί το διακύβευμα στις εκλογές να μην είναι ο δρόμος ανάπτυξης, αλλά η ισχυροποίηση του ΚΚΕ στην κάλπη είναι δείγμα χειραφέτησης του λαού από την αστική ιδεολογία και πολιτική, μπορεί να συμβάλει πολύτροπα στην άνοδο της ταξικής πάλης, στη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας για τη Λαϊκή Εξουσία, που προτείνει το ΚΚΕ.

Η πρόταση του ΚΚΕ είναι για το σήμερα
  • Λένε ορισμένοι: Ακόμα κι αν όλα αυτά που λέει το ΚΚΕ είναι καλά και σωστά, μέχρι να γίνουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει... Εχει το ΚΚΕ πρόταση για το σήμερα;

Η πραγματοποίηση της πρότασης διεξόδου του ΚΚΕ δεν θα κριθεί στις εκλογές, αφορά όμως το σήμερα, είναι αναγκαία και ρεαλιστική για το τώρα. Αν ο λαός το αποφασίσει και πιστέψει στη δύναμή του, είναι στο χέρι του να φέρει τα πάνω κάτω, «να τους πάρει φαλάγγι».

Το κάλεσμα πάλης του ΚΚΕ για την ανασύνταξη του κινήματος και τη συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας απευθύνεται σήμερα στους εργαζόμενους και στα άλλα λαϊκά στρώματα, ανεξάρτητα από τα ιδεολογικά τους πιστεύω, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους καταβολές. Η συνάντηση των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ, των μικρών και μεσαίων αγροτών στο κίνημα, με σαφή αντικαπιταλιστικά - αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά, είναι αυτό που μπορεί σήμερα να ανοίξει το δρόμο προς το ξέφωτο της λαϊκής ευημερίας.

Ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από τη ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ και την εξουσία τους. Είναι ο δρόμος της ανατροπής, που για να τον διασχίσει ο λαός νικηφόρα χρειάζεται δυνατό ΚΚΕ.

Παλεύοντας μέσα απ' αυτό το δρόμο, ο λαός θα μετράει βήματα στους καθημερινούς αγώνες που δίνει για να μπλοκάρει τα βάρβαρα μέτρα, να τα καθυστερήσει ή και να τα ματαιώσει, να αποσπάσει ορισμένες κατακτήσεις, να ανακτήσει απώλειες και να δημιουργήσει προϋποθέσεις ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών.

Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να πυκνώσει τις γραμμές των συνδικάτων, να τα αναζωογονήσει, να τα ανασυγκροτήσει ως όργανα ταξικής πάλης και όχι κοινωνικής συναίνεσης και στήριξης κυβερνήσεων. Ετσι μπορούν να αλλάζουν οι συσχετισμοί υπέρ του λαού. Να αποκτά ο λαός τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να συγκρουστεί, να επιβάλει τη διέξοδο προς όφελός του.

Χρειάζεται να απεμπλακεί ο λαός από τους ενδοαστικούς σχεδιασμούς και τις αντιθέσεις, να χαράξει δική του γραμμή πάλης, που απαντάει στα δικά του συμφέροντα και δεν τον μετατρέπει σε ουρά των επιδιώξεων της μιας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου.

Γι' αυτό έχει σημασία και η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ. Για να δυναμώσει η φωνή της μοναδικής διεξόδου υπέρ του λαού, η μοναδική δύναμη που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής, της σύγκρουσης μέχρι το τέλος.

Δεν θα είμαστε μόνοι
  • Μια άλλη ερώτηση που τίθεται συχνά είναι η εξής: Αν βγούμε από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, δεν θα μας «εξαφανίσουν» την επόμενη μέρα;

Η ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου στη χώρα μας δεν θα γίνει σε κατάσταση «νηνεμίας» στην Ευρώπη και παγκόσμια. Ιστορικά, οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές δεν περιορίστηκαν σε μια μόνο χώρα, ακόμα κι αν ξεκίνησαν απ' αυτήν.

Αλλά και αντίστροφα, η ανατροπή του καπιταλισμού σε μια χώρα όξυνε την ταξική πάλη και σε άλλες, συνέβαλε σε αντίστοιχες αλλαγές, ενέπνευσε την αλληλεγγύη των κινημάτων από άλλες καπιταλιστικές χώρες.

Ηδη, η βαθιά καπιταλιστική κρίση στην Ευρωζώνη και παγκόσμια, απέδειξε ότι στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν σταθερές και θέσφατα. Αυτό που κάποτε φαινόταν αδύνατο, όπως η διάλυση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, σήμερα παραμένει ένα πιθανό ενδεχόμενο, στη βάση των ισχυρών ανταγωνισμών που αναπτύσσονται ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη, στο έδαφος της κρίσης.

Το ζητούμενο είναι να γίνουν οι όποιες αλλαγές με την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα, σε κατεύθυνση που να υπηρετεί τα πραγματικά του συμφέροντα, και όχι να σέρνεται το λαϊκό κίνημα πίσω από επιδιώξεις που υπηρετούν τα συμφέροντα της μιας ή της άλλης μερίδας της αστικής τάξης μέσα στο ίδιο κράτος ή των ανταγωνιζόμενων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Η Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας δεν θα είναι μόνη. Το λαϊκό κίνημα σε μια σειρά άλλες χώρες θα πάρει αργά ή γρήγορα τον ίδιο δρόμο. Η ιστορική πείρα δείχνει επίσης ότι σε τέτοιες συνθήκες ποτέ δεν μπορεί να δημιουργηθεί αρραγές μέτωπο όλων των άλλων καπιταλιστικών κρατών. Υπάρχουν ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που η λαϊκή εξουσία πρέπει να αξιοποιήσει προς όφελος της.

Σε κάθε περίπτωση, αν ο λαός είναι αποφασισμένος να υπερασπιστεί τις επιλογές και τα πραγματικά του συμφέροντα, τότε δύσκολα μπορεί να νικηθεί. Η συνειδητή παλλαϊκή συμμετοχή στην υπεράσπιση της νέας εξουσίας και των επιτευγμάτων της, είναι το ανυπέρβλητο πλεονέκτημά της.

Η λαϊκή διακυβέρνηση θα επιδιώξει να αναπτύξει ισότιμες και αμοιβαία επωφελείς διακρατικές σχέσεις με άλλες χώρες που είτε ανέτρεψαν κι αυτές τον καπιταλισμό, είτε παραμένουν καπιταλιστικές και δεν στέκονται εχθρικά απέναντι στη νέα εξουσία, υπολογίζοντας βέβαια το δικό τους συμφέρον απέναντι στους ανταγωνιστές τους.

Μπορούμε να ανοίξουμε δρόμο
  • «Πώς μπορούμε να εμπιστευθούμε μια πρόταση που δοκιμάστηκε στο παρελθόν και απέτυχε ενώ σήμερα δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να ακολουθεί αυτό που προτείνει στην Ελλάδα το ΚΚΕ;», ρωτάνε μερικοί.

Η πρώτη απόπειρα των εργαζομένων, των λαών, να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, της σοσιαλιστικής επανάστασης, μπορεί να ηττήθηκε, όμως η προσφορά της είναι ανεκτίμητη στην Ιστορία των λαών, στην Ιστορία που γράφεται απ' τα κάτω. Είναι ανεκτίμητη σε κατακτήσεις και δικαιώματα.

Οφείλουμε να μελετήσουμε, να βγάλουμε συμπεράσματα για το πώς και το γιατί οδηγηθήκαμε στην ήττα, που κόστισε σε όλη την ανθρωπότητα, όχι μόνο στους λαούς που την έζησαν άμεσα με την αντεπανάσταση. Αυτό κάνουμε ως ΚΚΕ.

Οι απαντήσεις πρέπει να αναζητηθούν στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση απ' αυτήν που προβάλλουν διάφοροι απολογητές του καπιταλισμού. Αυτό που ηττήθηκε ήταν η παραβίαση των αρχών του σοσιαλισμού, της νέας κοινωνίας, η διατήρηση ή ενίσχυση στοιχείων του παλιού, της παλιάς κοινωνίας, του παλιού τρόπου παραγωγής, που συνεχίζουν να διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την ανατροπή τους.

Τα συμπεράσματα αυτά είναι χρήσιμα για να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη, για να μπορέσει η επόμενη προσπάθεια να ξεκινήσει από καλύτερη αφετηρία. Εξάλλου, πάντα στην ανθρώπινη κοινωνία υπήρχαν και τα πισωγυρίσματα. Ποτέ το νέο δεν κυριάρχησε αμέσως και απευθείας.

Σήμερα, όλες οι κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις, πρώτα απ' όλα η καπιταλιστική οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της στο λαό, οι μεγάλες δυσκολίες της καπιταλιστικής ανάκαμψης, η μεγάλη ψαλίδα ανάμεσα στις δυνατότητες της παραγωγής και στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ο κίνδυνος ενός νέου ιμπεριαλιστικού πολέμου, φανερώνουν ότι οι λαοί, οι εργαζόμενοι, είναι αναγκασμένοι εκ των πραγμάτων να ακολουθήσουν το δρόμο της ρήξης με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ανεργία...

Με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και τον κεντρικό σχεδιασμό, θα καταπολεμηθεί και η ανεργία, που είναι σύμφυτη με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας και η επέκταση της παραγωγής σε κλάδους που σήμερα φθίνουν, ή δεν υπάρχουν καθόλου, θα απορροφήσει εργατικό δυναμικό.

Το ίδιο θα γίνει και με την κοινωνικοποίηση των μεγάλων αγροτοκτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, την ανάπτυξη σύγχρονων κρατικών επιχειρήσεων και την παράλληλη λειτουργία παραγωγικών συνεταιρισμών. Για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών που διαρκώς διευρύνονται, θα απαιτηθεί η μαζική πρόσληψη εργαζομένων στους κλάδους της Υγείας, της Πρόνοιας, της Παιδείας, στην Ερευνα, στον πολιτισμό και αλλού.

Η κατανομή λοιπόν των εργαζομένων δεν θα γίνεται πια άναρχα με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, αλλά με βάση το κεντρικό σχεδιασμό, με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Επίσης, σε μια κοινωνία που δεν υπάρχουν οικονομικές κρίσεις, δεν υπάρχει μαζική καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων που οδηγεί την ανεργία στα ύψη. Μόνο στο πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας μπορεί να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας, που παράγει ο καπιταλισμός.

  • Υπάρχουν ωστόσο και κάποιοι που καλοπροαίρετα ρωτάνε: Σήμερα, σε πολλά καπιταλιστικά κράτη η ανεργία είναι σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Γιατί λέει το ΚΚΕ ότι μόνο με τη δική του πρόταση μπορεί να εξαλειφθεί η ανεργία;

Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι η ανεργία σε ορισμένα καπιταλιστικά κράτη εμφανίζεται πράγματι χαμηλή, αλλά πουθενά δεν έχει εξαλειφθεί. Για παράδειγμα, σε μια από τις πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες, σ' αυτή της Ευρωζώνης, η ανεργία το Μάη του 2015 ήταν στο 10,9%, με μεγάλες διακυμάνσεις στο εσωτερικό της. Επομένως, ανεργία και καπιταλισμός είναι όπως το νύχι με το κρέας.

Επιπλέον, η χαμηλή ανεργία δεν είναι μόνιμη κατάσταση, η απασχόληση ακολουθεί τις διακυμάνσεις της παραγωγής. Δηλαδή, σε περιόδους ανάπτυξης της οικονομίας η ανεργία μειώνεται και αντίστροφα αυξάνεται σε περιόδους κρίσης. Επομένως, το αν θα έχει κάποιος δουλειά εξαρτάται από τα σκαμπανεβάσματα της οικονομίας, που είναι αγιάτρευτη αρρώστια στον καπιταλισμό.

Αυτή είναι η μια πλευρά. Η άλλη έχει να κάνει με τον τρόπο που καταγράφονται άνεργοι και απασχολούμενοι στον καπιταλισμό. Η μεγαλύτερη κερδοφορία του κεφαλαίου έχει συντρίψει κυριολεκτικά κάθε έννοια σταθερής δουλειάς με δικαιώματα. Η τάση είναι να κυριαρχούν ολοένα και περισσότερο οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, που σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε τα στοιχειώδη, ακόμα και σε εκείνους που δεν καταγράφονται στους άνεργους.

Και στην Ελλάδα έχουμε τέτοια πείρα. Χιλιάδες νέοι συμμετέχουν σε προγράμματα περιστασιακής απασχόλησης και ενώ δεν καταγράφονται στις λίστες των ανέργων, οι αποδοχές και οι όροι δουλειάς τούς καταδικάζουν σε μισοζωή.

Μπορούμε να ζήσουμε με τη δική μας εξουσία...
  • Αναρωτιούνται κάποιοι: Και σε προηγούμενες περιόδους, πολλές επιχειρήσεις ήταν κρατικές. Αυτό όμως δεν απέτρεψε τη χρεοκοπία, ενώ μεγαλούργησαν το ρουσφέτι και η διαφθορά. Το ίδιο δε θα γίνει και τώρα, αν εφαρμοστεί η πρόταση του ΚΚΕ;

Το ΚΚΕ δεν υπερασπίζεται το παλιότερο και σημερινό καθεστώς της κρατικής ιδιοκτησίας σε ορισμένες επιχειρήσεις. Το σημερινό κράτος, η σημερινή εξουσία είναι όργανο της κυρίαρχης αστικής τάξης. Επομένως, τα δικά της γενικά συμφέροντα υπηρετεί και η κρατική ιδιοκτησία σε ορισμένα μέσα παραγωγής.

Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα και σε προηγούμενες εποχές, όταν το κράτος, με επιχειρήσεις δικής του ιδιοκτησίας, ανέλαβε να στήσει υποδομές αναγκαίες για την καπιταλιστική ανάπτυξη, που κανένας ιδιώτης δε θα μπορούσε ποτέ να φτιάξει. Ανέλαβε να εξασφαλίσει φθηνή Ενέργεια στη βιομηχανία, την ίδια ώρα που τσάκιζε τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά, λιμάνια, που θα στηρίζουν τους εφοπλιστές κ.λπ.

Εχουμε επίσης το παράδειγμα όπου στην Ελλάδα κρατικοποιούνταν οι προβληματικές επιχειρήσεις για να «εξυγιανθούν» με χρήματα του λαού και να επιστρέψουν κερδοφόρες στο κεφάλαιο. Αντίστροφα, την εποχή των «απελευθερώσεων», το κράτος ιδιωτικοποιεί τομείς και επιχειρήσεις όπου διατηρεί ακόμα κάποιες θέσεις.

Κρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις στον καπιταλισμό εναλλάσσονται, πάντα με κριτήριο τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτός ο κρατικός τομέας αξιοποιείται και κυρίως αξιοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια ως μηχανισμός εξαγοράς εργατικών - λαϊκών συνειδήσεων, ενσωμάτωσης στο σύστημα. Ωστόσο, σήμερα, οι συνθήκες δουλειάς στις επιχειρήσεις όπου το κράτος διατηρεί ακόμα μερίδιο, έχουν εξομοιωθεί πλήρως με αυτές στον αμιγώς ιδιωτικό τομέα.

Το κράτος της εργατικής - λαϊκής εξουσίας δεν θα στηρίζεται στους θεσμούς και τους μηχανισμούς του σάπιου κράτους του κεφαλαίου και των μονοπωλίων. Θα στηρίζεται σε θεσμούς που θα γεννήσει η εργατική - λαϊκή πάλη στο δρόμο της ανατροπής. Σε αυτούς τους θεσμούς θα εξασφαλίζεται η εργατική - λαϊκή συμμετοχή, ο εργατικός - λαϊκός έλεγχος. Οι αιρετοί και ανακλητοί στα όργανα της εξουσίας δεν θα έχουν κανένα υλικό προνόμιο από αυτή τους τη συμμετοχή.

Αυτή η εξουσία θα πραγματοποιήσει την κοινωνικοποίηση στα μέσα παραγωγής, θα οργανώσει τον κεντρικό σχεδιασμό για την κατανομή πόρων, εργατικής δύναμης, κλάδων κ.λπ. Οι εργαζόμενοι, μέσω αυτών των θεσμών, θα έχουν ενεργό συμμετοχή στην εξειδίκευση του κεντρικού σχεδιασμού, στη διεύθυνση, στην ανάπτυξη της πρωτοβουλίας. Αυτή η μαζική κινητοποίηση των εργαζομένων μέσω των θεσμών της δικής τους εξουσίας μπορεί να γίνει μια μεγάλη δύναμη, ικανή να αντιμετωπίσει δυσκολίες και προβλήματα που σίγουρα θα προκύψουν σε αυτήν τη διαδικασία.

Μπορούμε να ζήσουμε με τον πλούτο στα χέρια μας...
  • Αυτή την περίοδο, ολοένα και περισσότεροι θέτουν καλοπροαίρετα το εξής ρώτημα: Καλά είναι αυτά που λέει το ΚΚΕ, αλλά πώς μπορεί να σταθεί μόνη της μια Ελλάδα που δεν παράγει τίποτα και όλα τα εισάγει;

Καταρχήν και σήμερα παράγει η Ελλάδα, αλλά η παραγωγή βρίσκεται στα χέρια λίγων επιχειρηματικών ομίλων και πραγματοποιείται με κριτήριο το κέρδος. Ομως, το τι παράγεται και το πόσο παράγεται, καθορίζεται από αυτούς που έχουν στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής, τους μετόχους των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, των μονοπωλιακών ομίλων.

Το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουν υποβαθμιστεί κλάδοι που θα μπορούσαν να καλύψουν λαϊκές ανάγκες (π.χ. κλωστοϋφαντουργία), ότι εισάγει προϊόντα (π.χ. αγροτικά) που θα μπορούσε να καλύψει με τη δική της παραγωγή, είναι αποτέλεσμα του ότι η παραγωγή πραγματοποιείται με στόχο το καπιταλιστικό κέρδος.

Αυτό είναι που σπρώχνει κεφάλαια να κινούνται σε κλάδους που έχουν το μεγαλύτερο κέρδος, που οδηγεί στο να παράγονται π.χ. λεμόνια για εξαγωγή και μετατροπή σε χυμό, και την ίδια στιγμή να εισάγονται από την Αργεντινή.

Το κυνήγι του κέρδους, ο ανταγωνισμός, που βρίσκεται στη φύση του συστήματος, δεν επιτρέπουν τον κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής με βάση τις ανάγκες του λαού, των εργαζομένων. Επίσης, η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ενωση δημιουργεί περιορισμούς στην ανάπτυξη ορισμένων κλάδων προς όφελος ανταγωνιστών τους, άλλων κρατών, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και διεθνούς αγοράς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία.

Η Ελλάδα διαθέτει παραγωγικές δυνάμεις (πρώτες ύλες, Ενέργεια, εργατικό δυναμικό) που μπορούν να απογειώσουν την παραγωγή, να την επεκτείνουν και σε κλάδους όπου σήμερα κυριαρχούν συντριπτικά οι εισαγωγές.

Προπάντων, διαθέτει πρώτες ύλες που είναι αναγκαίες για την παραγωγή μέσων παραγωγής, σημαντικά αποθέματα σε μεταλλευτικούς ορυκτούς πόρους, όπως βωξίτη, μεταλλικά ορυκτά (χρυσό, νικέλιο, χαλκό), δομικούς ορυκτούς πόρους (περλίτη, λευκόλιθο, μάρμαρα κ.ά.).

Διαθέτει επίσης επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό με υψηλή ειδίκευση, έμπειρο εργατικό δυναμικό σε βιομηχανικούς και άλλους κλάδους. Υπάρχουν, δηλαδή, όλες οι προϋποθέσεις να δοθεί ώθηση στην παραγωγή, από τη στιγμή που τα μέσα παραγωγής θα πάψουν να είναι ιδιοκτησία των καπιταλιστών και θα γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία, θα τεθούν δηλαδή κάτω από εργατικό - λαϊκό έλεγχο.

Αρα λοιπόν η Ελλάδα έχει παραγωγικές δυνατότητες, μπορεί να αναπτύξει και άλλες, αρκεί να φύγει από τη μέση το κίνητρο του καπιταλιστικού κέρδους, να φύγουν οι δεσμεύσεις που προκύπτουν από την ενσωμάτωση στην ΕΕ και το ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ετσι θα απελευθερωθούν παραγωγικές δυνάμεις που τώρα συνθλίβονται.

  • Από εδώ προκύπτει ένα ακόμα ερώτημα που τίθεται συχνά: Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει οικονομία χωρίς ιδιώτες, αφού αυτοί βάζουν τα λεφτά για να γίνουν οι επιχειρήσεις, να φτιαχτούν θέσεις εργασίας και να παραχθούν προϊόντα;

Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι επαύλεις και τα κότερα των κηφήνων - μεγαλοεργοδοτών, ντόπιων και ξένων, δεν είναι τίποτε άλλο παρά κλεμμένος ιδρώτας των εργαζομένων. Δεν τα βρήκαν από τους «παππούδες» τους, δεν είναι αποτέλεσμα της προσωπικής τους δουλειάς, του δικού τους ιδρώτα. Ολα είναι προϊόντα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Αυτοί είναι οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου.

Αν λείψουν οι εργαζόμενοι δεν παράγεται τίποτα. Γι' αυτό η εργοδοσία φοβάται όπως ο διάολος το λιβάνι την απεργία. Επειδή διακόπτεται η παραγωγή και εμποδίζεται η κερδοφορία. Αν όμως λείψουν οι καπιταλιστές, οι ιδιοκτήτες δηλαδή των επιχειρήσεων, δε σημαίνει ότι θα λείψει και η παραγωγή. Αυτό το νόημα έχει το σύνθημα «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

Γι' αυτό είναι απάτη ότι ο λαός είναι υποχρεωμένος να στηρίξει, να βάλει πλάτη στην καπιταλιστική ανάκαμψη και ανάπτυξη, για να βγει η καπιταλιστική οικονομία από την κρίση, προκειμένου να υπάρχουν κέρδη - παραγωγή - θέσεις εργασίας κ.λπ.

Με τα μέσα παραγωγής στα χέρια τους, ο λαός και οι εργαζόμενοι μπορούν να αποκτήσουν τη δυνατότητα να οργανώσουν με κεντρικό σχεδιασμό την παραγωγή και να τη διευθύνουν προς όφελός τους, με κριτήριο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες. Ετσι θα εξαλειφθούν οι αιτίες που γεννάνε τις καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις, όπως η αναρχία της παραγωγής, το κυνήγι του κέρδους, ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός.

Καμιά ΑΝΤΑΡΣΥΑ !... συμβιβασμός

Οι ζυμώσεις που εντάθηκαν τις προηγούμενες βδομάδες για συμπόρευση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη ΛΑΕ τελικά ευοδώθηκαν μόνο κατά το ήμισυ, με τις οργανώσεις ΑΡΑΝ - ΑΡΑΣ να αποχωρούν από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κάθοδο με το κόμμα Λαφαζάνη και τις υπόλοιπες να αποφασίζουν την αυτόνομη κάθοδο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές.

Η εξέλιξη αυτή, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνει (τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση) την «όλη ΑΝΤΑΡΣΥΑ» αλλά ένα τμήμα της, είναι απόδειξη του πόσο κοντά βρίσκεται η λογική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το σοσιαλδημοκρατικό, κεϊνσιανό πρόγραμμα διαχείρισης της ΛΑΕ. Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποίησαν συναντήσεις με τον Λαφαζάνη, απηύθυναν κάλεσμα πολιτικής συνεργασίας και ξεκίνησαν διεργασίες κοινής εκλογικής καθόδου, χωρίς τελικά να καταλήξουν (όλες οι συνιστώσες) σε συμφωνία. Και μόνο όμως ότι συζητά κανείς με δυνάμεις όπως η ΛΑΕ δείχνει τι γραμμή έχει, πόσο κοντά βρίσκεται το περιτύλιγμα του «μεταβατικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος» με το πρόγραμμα φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που προβάλλει η ΛΑΕ.

Ετσι και αλλιώς, τα επιχειρήματα που πρόβαλλαν ΑΡΑΝ - ΑΡΑΣ για τη συνεργασία με το κόμμα Λαφαζάνη είναι σε συνέχεια, όχι σε ρήξη με τη συνολική λογική που πρόβαλλε συνολικά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το προηγούμενο διάστημα. Λένε: «Το πολιτικό πλαίσιο της Λαϊκής Ενότητας αποτυπώνει βασικές πλευρές του μεταβατικού προγράμματος (παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, εθνικοποιήσεις, παραγωγική ανασυγκρότηση με κέντρο τις δυνάμεις της εργασίας, συντακτική εθνοσυνέλευση, έξοδος από ευρωζώνη, ρήξη και σύγκρουση με τις επιλογές και πολιτικές της ΕΕ, προοπτική αποδέσμευσης), αναφέρεται ρητά σε μια λογική οργανωμένου λαού, αυτοοργάνωσης, κλιμάκωσης των αγώνων, παραπέμπει σε μια πορεία κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων με σοσιαλιστική προοπτική. Αυτό το πλαίσιο επιτρέπει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προχωρήσει σε εκλογική συνεργασία με τη Λαϊκή Ενότητα και άλλα κομμάτια που έρχονται σε ρήξη με το ΣΥΡΙΖΑ με λογική ριζοσπαστική και αγωνιστική».

Οι δυνάμεις των ΑΡΑΝ - ΑΡΑΣ ως φύλλο συκής για την προσχώρησή τους στη ΛΑΕ εφηύραν την επονομαζόμενη «αναγκαστική αντιφατικότητα» αυτής της εκλογικής συνεργασίας. Λένε: «Μέσα στην αναγκαστική αντιφατικότητα τέτοιων διαδικασιών ο χώρος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς έχει τη δυνατότητα να δώσει τη μάχη ώστε να ηγεμονεύσουν κρίσιμες πλευρές μιας αντικαπιταλιστικής, ριζοσπαστικής οπτικής». Να λοιπόν πώς με μια λεξούλα μετατρέπεται η συμπόρευση με το πρόγραμμα ...φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού της ΛΑΕ σε «αντικαπιταλιστικό» δήθεν κρίκο συσπείρωσης.

Η συζήτηση εξάλλου περί των όρων συνεργασίας μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι νέα, είναι σχεδόν ατέρμονη. Ούτε είναι νέο να μη συμφωνούν με κάποια πολιτική δύναμη σε μια φάση και να τα βρίσκουν σε επόμενη. Αυτό είναι που έγινε με τον Α. Αλαβάνο, με τον οποίο δεν κατάφεραν αρχικά να συμπλεύσουν στις Ευρωεκλογές του 2014, συμφώνησαν όμως και τελικά κατέβηκαν μαζί στις προηγούμενες βουλευτικές και τώρα ο Αλαβάνος μεταπήδησε πρώτος - πρώτος στη ΛΑΕ. Δεν άλλαξε ο Αλαβάνος, που μέχρι χτες κοπτόντουσαν τα στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ - και του ΝΑΡ ιδιαίτερα - ότι χωρούσε μετά βαΐων και κλάδων στο αντικαπιταλιστικό μέτωπο και σήμερα του δίνουν αφειδώς τηλεοπτικό χρόνο σε κανάλια τύπου ΣΚΑΪ, ούτε βέβαια άλλαξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Είναι διπλή ένδειξη τόσο του τυχοδιωκτισμού (στην εκλογική συνεργασία) όσο όμως και της πραγματικής σύμπλευσης επί της ουσίας των δύο πλευρών.

Περισσότερα τους «ενώνουν» παρά τους χωρίζουν με τη ΛΑΕ

Αλλωστε, αν δει κανείς τελικά τους λόγους που «εμπόδισαν» την κοινή κάθοδο ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΛΑΕ δε θα βρει βαθιά χάσματα. Δικαιολογείται κυρίως σε δύο άξονες: ότι δεν υπάρχει συμφωνία στην πολιτική κατεύθυνση και ότι δεν εξασφαλίζονται όροι ισοτιμίας (στη σύνθεση των ψηφοδελτίων / μοίρασμα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, και την προβολή του ονόματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Βέβαια, όταν μια πολιτική συνεργασία φτάνει στο «παρά πέντε» και σε προχωρημένες συζητήσεις ώστε να μιλάμε για «όρους ισοτιμίας» μπορεί εύκολα κανείς να καταλάβει ότι δεν είναι το σοβαρότερο εμπόδιο αλλά απλά είναι κομμάτι του πολιτικού παζαριού ανάμεσα στα δύο μέρη (ισχυρότερου και λιγότερο ισχυρού), το οποίο μπορεί είτε εύκολα να ξεπεραστεί είτε να προβληθεί ως «δήθεν» αξεπέραστο εμπόδιο. Ας μπούμε λοιπόν στο ζουμί:

Λένε ότι σε προγραμματικό πλαίσιο δεν υπάρχει επαρκής συμφωνία καθώς «Ο χαρακτήρας του μετώπου που προτείνεται από τη ΛΑΕ ορίζεται ως ''αντιμνημονιακός, δημοκρατικός, πατριωτικός, προοδευτικός'', πράγμα που δεν εκφράζει τον ριζοσπαστισμό, την ταξικότητα και το πολιτικό βάθος του ΟΧΙ». Και ποια είναι η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που τη χωρίζει «άβυσσος» από αυτό; Στο κάλεσμα πολιτικής συνεργασίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ οι άμεσοι πολιτικοί στόχοι περιγράφονται ως εξής: 1. «Ανατροπή όλων των μνημονίων». 2. «''Μονομερής'' ικανοποίηση των αιτημάτων του εργατικού και λαϊκού κινήματος» (βλ. μισθοί, συντάξεις κ.λπ.), 3. «Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και στρατηγικών επιχειρήσεων», 4. «Παύση πληρωμών στους δανειστές τοκογλύφους, μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους». 5. «Αμεση έξοδο από την Ευρωζώνη, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ». 6. «Υπεράσπιση και διεύρυνση των εργατικών και λαϊκών δημοκρατικών δικαιωμάτων». Τι από αυτά δεν χωράει στο πρόγραμμα της ΛΑΕ; `Η μήπως αν έμπαινε μια διατύπωση παραπάνω για την ΕΕ και όχι μόνο για την Ευρωζώνη θα μετατρέπονταν σε επαναστάτες του μεταβατικού προγράμματος για το σοσιαλισμό ο Λαφαζάνης, η Ζωή και η Ραχήλ; Μαζί τους κάθεται ήδη ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, απ' τα ιδρυτικά στελέχη του ΝΑΡ και από τους βασικούς αρθρογράφους του «Πριν» για μεγάλο διάστημα.

Αλλωστε, και μέσα στις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που παραμένουν η απόφαση για μη-συνεργασία δεν πέρασε «αναίμακτα» (βλ. π.χ. κείμενο 24 στελεχών του ΝΑΡ που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, πρόταση που μειοψήφησε στην ΠΕ του ΝΑΡ κ.ά.). Επίσης, η αποχώρηση ΑΡΑΝ και ΑΡΑΣ αλλάζει τα δεδομένα και τις ισορροπίες στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με ΝΑΡ και ΣΕΚ να έχουν μείνει ως οι βασικές συνιστώσες και με βέβαιες τις έντονες διεργασίες που θα υπάρξουν ενόψει της συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία ήδη πολλάκις έχει αναβληθεί.

Το «μεταβατικό» πρόγραμμα οδηγεί το λαό στην ενσωμάτωση

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρίσκεται αντιμέτωπη με τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα της δικής της γραμμής. Ολο το προηγούμενο διάστημα ακολούθησε γραμμή ουράς στον ΣΥΡΙΖΑ (την εκλογική νίκη του οποίου σχεδόν πανηγύριζε παρουσιάζοντάς την ως «αλλαγή σελίδας»), ενίσχυε το φλερτ με τις δυνάμεις της Αριστερής Πλατφόρμας που την αντιμετώπιζε ως τον «καλό ΣΥΡΙΖΑ», συμμετείχε στις φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις για τη διαπραγμάτευση, συμπαρατάχθηκε με το ψευτοδίλημμα του δημοψηφίσματος και τώρα αντικειμενικά βρίσκεται πολιτικά στην «αγκαλιά» του Λαφαζάνη. Εχει ευθύνες για την καλλιέργεια αυταπατών για τον ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο για τις δυνάμεις της ΛΑΕ, έχει ευθύνη για τον εγκλωβισμό εργατικού - λαϊκού κόσμου στο ψευτοδίλημμα καπιταλιστική Ελλάδα του ευρώ ή της δραχμής και στο δρόμο αστικής διαχείρισης που προβάλλει η ΛΑΕ. Και έκανε μάλιστα κριτική στο ΚΚΕ που ξεσκέπαζε τις δυνάμεις Λαφαζάνη και άλλων που εμφανίζονταν ως αντιπολίτευση μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι το ΚΚΕ τάχα δεν βλέπει τη δυναμική των διαφοροποιήσεων, ότι είναι ανθενωτικό και άλλα γνωστά. Ακόμη και τώρα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνει άλλοθι στο κόμμα Λαφαζάνη, αντιμετωπίζοντάς το με μια λογική που λέει λίγο-πολύ ότι δεν είναι «τόσο» ριζοσπαστικό όσο πρέπει και συγκαλύπτει την πραγματική πολιτική του κατεύθυνση, την καπιταλιστική ανάκαμψη για το κεφάλαιο με δραχμή, που είναι εξίσου αντιλαϊκή με εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ.

Είτε με συμπόρευση με τον Λαφαζάνη είτε μόνη της, η περιβόητη γραμμή του «μεταβατικού προγράμματος» οδηγεί από διαφορετικούς δρόμους στον ίδιο προορισμό, στην ενσωμάτωση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όλα τα τελευταία χρόνια έριξε νερό στο μύλο του θολού αντιμνημονίου και έβαλε το λιθαράκι της στον αποπροσανατολισμό του λαϊκού κινήματος. Νοθεύει το ταξικό πολιτικό κριτήριο, προβάλλοντας το αντι-ευρώ και το αντι-ΕΕ ξεκομμένο από το ζήτημα της εξουσίας.

Οι αντιφάσεις του προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι τόσο μεγάλες που επαναφέρει στα κείμενά της και ορισμένες διατυπώσεις όπως: «Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση για φιλολαϊκές αλλαγές χωρίς ρήξη με την αστική τάξη», «χωρίς να κλονιστεί και τελικά να αφαιρεθεί ο πλούτος, η ιδιοκτησία και η εξουσία των δυνάμεων του κεφαλαίου» κλπ. Αν είναι όμως έτσι, γιατί αλήθεια κατηγορούν το ΚΚΕ ότι τα παραπέμπει όλα στο μέλλον και μιλάει για σοσιαλισμό χωρίς μεταβατικό πρόγραμμα; Πού βρίσκεται το μεταβατικό σε αυτή τη θέση; Και σε ποια βάση ασκούν κριτική στο ΚΚΕ που χαρακτηρίζει τη ΛΑΕ «ανάχωμα»;

Ωρα να βγουν συμπεράσματα

Η γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι προτάσεις της είναι χρεοκοπημένες από παλιά και η ίδια η πορεία της ζωής και της ταξικής πάλης τις απορρίπτει για ακόμη μια φορά. Κατηγορούν το ΚΚΕ για αναχωρητισμό και ηττοπάθεια. Ηττοπάθεια είναι να σέρνεσαι πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτα και τον Λαφαζάνη τώρα στις εκλογές και στο κίνημα. Γραμμή μαχητική, γραμμή ελπίδας είναι για το λαό η γραμμή και πρόταση πάλης του ΚΚΕ, που αποκαλύπτει την αλήθεια, που αρνείται να μπει στο κάδρο των αστικών σχεδιασμών, με όποιο πρόσημο και αν έχουν. Είναι καιρός να βγουν συμπεράσματα καθώς δοκιμάστηκε και η αριστερή κυβέρνηση αλλά και η λογική στήριξης και πίεσής της διά του κινήματος. Το ΚΚΕ έχει πρόταση εξουσίας για το λαό, όχι πρόταση για μια κυβέρνηση. Δουλεύει ακούραστα για την ταξική πολιτική συνειδητοποίηση και οργάνωση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, για την ανασύνταξη του κινήματος, για να ισχυροποιείται το ρεύμα συνολικής αμφισβήτησης του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Αυτή η προοπτική μπορεί να δυναμώσει με την ενίσχυση, τη συμπόρευση με το ΚΚΕ και στις εκλογές, και στους αγώνες, και παντού.


Του
Κώστα ΜΠΟΡΜΠΟΤΗ*
*Ο Κώστας Μπορμπότης είναι μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ

Ο Δ. Κουτσούμπας

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, θα είναι υποψήφιος στις εκλογικές περιφέρειες της Β' Αθηνών και της Βοιωτίας.

ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ
Δοκιμασμένοι αγωνιστές, στην πρώτη γραμμή της πάλης του λαού

Τους ακατάλυτους δεσμούς του ΚΚΕ με την εργατική τάξη, τη νεολαία, τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες, τη μικρομεσαία αγροτιά, τους ανθρώπους της Επιστήμης, της Τέχνης και του Πολιτισμού, τους αγώνες και τις αγωνίες του λαού και της νεολαίας της χώρας μας, έρχονται να αναδείξουν και τα ψηφοδέλτια του Κόμματος σε όλη την Ελλάδα για την εκλογική μάχη της 20ής Σεπτέμβρη, τα οποία παρουσιάζει σήμερα ο «Ριζοσπάστης».

Ολοι οι υποψήφιοι του ΚΚΕ είναι δοκιμασμένοι αγωνιστές, ικανοί να μεταφέρουν τις θέσεις του Κόμματος, το μαχητικό και ελπιδοφόρο μήνυμα του ΚΚΕ, απ' άκρη σ' άκρη σε όλη τη χώρα. Να καταθέσουν τη δική τους συμβολή στη μάχη για την αλλαγή συσχετισμών παντού, για ν' ανοίξει με την πάλη του ο λαός το δρόμο της ανατροπής, με ένα πιο δυνατό ΚΚΕ παντού, στη Βουλή και πάνω απ' όλα στους χώρους δουλειάς, στα μεγάλα εργοστάσια, στις λαϊκές γειτονιές, στην ύπαιθρο, στους χώρους νεολαίας.

Οπως επιβεβαίωσε για μια ακόμα φορά και η πείρα του τελευταίου 7μήνου, όταν άλλοι καλλιεργούσαν κλίμα αναμονής ή και στήριξης της «περήφανης διαπραγμάτευσης» που οδήγησε στο νέο μνημόνιο για λογαριασμό του κεφαλαίου, οι κομμουνιστές βουλευτές, οι αγωνιστές που στελεχώνουν και σήμερα τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ, είχαν για βασικό χαρακτηριστικό στοιχείο τους τη σύνδεσή τους με τα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις, γενικότερα με τους τόπους δουλειάς, σε αντιπαράθεση με τις αυταπάτες των αστικών επιτελείων και την εργοδοτική επιθετικότητα, τις άθλιες εργασιακές συνθήκες και το καθεστώς της εκμετάλλευσης.

Μαζί με τους ανθρώπους του μόχθου στις εργατογειτονιές, στήριγμα των εργατικών - λαϊκών κινητοποιήσεων.

Ηταν η φωνή του λαού, των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του, εκφράζοντας τις αγωνίες, τα βάσανα του λαού μας και της νεολαίας, βάζοντας στο επίκεντρο τα δικαιώματά του και τις σύγχρονες ανάγκες του, κόντρα στη μοιρολατρία και το συνεχές χαμήλωμα των απαιτήσεων. Εδωσαν τη μάχη για την οργάνωση του κινήματος, της αντίστασης και της αλληλεγγύης, για να αποκτά η εργατική - λαϊκή πάλη προσανατολισμό ρήξης με το κεφάλαιο, την ΕΕ, την εξουσία τους.

Στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ βρίσκονται μέλη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, αλλά και αγωνιστές και αγωνίστριες συνεργαζόμενοι/-ες μαζί του, διατηρώντας τις ιδιαίτερες απόψεις τους, που όμως είναι αποφασισμένοι να συμπορευτούν με το ΚΚΕ στις ερχόμενες μάχες, για το καλό του λαού.

Είναι άνθρωποι που δραστηριοποιούνται σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου. Εργάτες στα εργοστάσια, υπάλληλοι σε μαγαζιά, στο Δημόσιο, επαγγελματίες, αγρότες, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, επιστήμονες, καθηγητές Πανεπιστημίου, ένστολοι.

Ανάμεσα στους υποψήφιους βουλευτές του ΚΚΕ είναι εργαζόμενοι συνδικαλιστές, πρόεδροι μεγάλων Ομοσπονδιών του ιδιωτικού τομέα, κλαδικών Συνδικάτων, Εργατικών Κέντρων, στελέχη του ΠΑΜΕ. Από τον αγροτικό χώρο, εκλεγμένοι σε Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων, στελέχη από την ΠΑΣΥ.

Στα ψηφοδέλτια συμμετέχουν, επίσης, επαγγελματίες αυτοαπασχολούμενοι, πρόεδροι Εμπορικών Συλλόγων, άλλων Σωματείων, στελέχη της ΠΑΣΕΒΕ. Γυναίκες από γυναικείους Συλλόγους, την ΟΓΕ και άλλους φορείς του κινήματος.

Βρίσκονται νέοι και νέες της ΚΝΕ και των νεολαιίστικων αγώνων, του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος.

Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, καθηγητές από την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, επιστήμονες από διάφορους άλλους κλάδους, από το χώρο της Υγείας, της Δικαιοσύνης, των τεχνικών επιμελητηρίων, από το χώρο της δημοσιογραφίας.

Αγωνιστές από το χώρο του Πολιτισμού και του Αθλητισμού. Απόστρατοι από τις Ενοπλες Δυνάμεις, όσο και από τα Σώματα Ασφαλείας.

Στις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη ψηφίζουμε - δυναμώνουμε το ΚΚΕ!

Για να δυναμώσει η λαϊκή αντίσταση στο νέο μνημόνιο και σε κάθε αντιλαϊκή συμφωνία και νόμο, η λαϊκή αντίσταση σε κάθε κυβέρνηση αντιλαϊκής διαχείρισης, σε κάθε λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου, όπως η ΕΕ.

Ενισχύουμε το ΚΚΕ παντού, για να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις οργάνωσης, ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, ενίσχυσης της λαϊκής συμμαχίας, με σταθερή πυξίδα την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.

  • Στο 3σέλιδο που ακολουθεί, δημοσιεύονται οι υποψήφιοι βουλευτές του ΚΚΕ σε όλη τη χώρα. Υπενθυμίζουμε ότι οι εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη διεξάγονται με το σύστημα της λίστας (όπως γίνονται και οι ευρωεκλογές), επομένως δεν μπαίνουν σταυροί στα ψηφοδέλτια των κομμάτων. Οι βουλευτές κάθε κόμματος εκλέγονται με βάση τη σειρά που αναγράφονται στο ψηφοδέλτιο.
Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ

ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΑΛΕΚΑ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, συνεργαζόμενος, ιστορικός, καθηγητής στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

ΧΙΩΝΗΣ ΘΟΔΩΡΗΣ, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ

ΡΙΤΣΟΥ ΕΡΗ, συνεργαζόμενη, συγγραφέας

ΟΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, συνεργαζόμενος, ηθοποιός

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ

ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, συνεργαζόμενος, πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, πρώην προπονητής της Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ

ΠΡΩΤΟΥΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, επικεφαλής του Τμήματος για την Εργατική - Συνδικαλιστική Δουλειά της ΚΕ του ΚΚΕ, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής

ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ ΜΑΙΡΙΝΗ, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ)

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΚΗΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, επικεφαλής της Ιδεολογικής Επιτροπής και του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ, μηχανολόγος μηχανικός

ΓΚΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, στέλεχος της ΠΑΣΥ, περιφερειακός σύμβουλος Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας

ΣΟΦΙΑΝΟΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθήνας

Τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ σε όλη την Ελλάδα
ΑΤΤΙΚΗ
Α΄ Αθήνας

ΚΑΝΕΛΛΗ ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ (ΛΙΑΝΑ), συνεργαζόμενη, δημοσιογράφος, δικηγόρος, βουλευτής, ΣΙΩΡΑΣ ΗΛΙΑΣ, γιατρός, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων του νοσοκομείου «Ο Ευαγγελισμός», ΡΑΖΟΥ ΛΟΥΙΖΑ, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΕΛΙΟΣ, λογιστής, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ, δικηγόρος, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής, ΛΕΑΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, συνεργαζόμενος, δημοσιογράφος αθλητικού ρεπορτάζ, ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΛΙΛΑ, ηθοποιός, μέλος ΔΣ Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), ΛΙΤΣΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, οικοδόμος, πρόεδρος Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, ΛΙΟΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ, χημικός μηχανικός, ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑ ΤΑΤΙΑΝΑ, μέλος ΔΣ Σωματείου Χρηματοπιστωτικού, ΜΕΛΑ ΕΥΑ, εικαστικός, πρόεδρος Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, ΜΠΕΝΑΤΟΥ ΑΛΕΚΑ, πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου «Η Αναγέννηση», ΠΑΝΟΥΤΣΑΚΟΥ ΒΕΤΑ, επόπτης Δημόσιας Υγείας, μέλος Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΤΟΥ ΝΑΥΣΙΚΑ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικής Υγείας, ΠΕΡΡΑΚΗΣ ΑΛΕΚΟΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής, ΓΚΟΓΚΑΚΗ ΝΤΙΝΑ, πρόεδρος Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΤΑΘΗΣ, πρόεδρος Συλλόγου Αυτοαπασχολούμενων - Επαγγελματιών και Εμπόρων Δήμου Αθήνας, ΓΑΡΔΟΥΝΗ ΤΟΝΙΑ, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ.

Β΄ Αθήνας


ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, ΠΑΦΙΛΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής, Γενικός Γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ), ΚΑΤΣΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ ΣΠΥΡΟΣ, μέλος της Γραμματείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, αντιπρόεδρος ΣΦΕΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΡΟΥΛΑ, οδοντίατρος, πρόεδρος Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ποντίων Αθήνας, ΠΕΡΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, ΜΑΥΡΙΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, Γενικός Γραμματέας της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ), ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, συνεργαζόμενος, συνδικαλιστής ΠΟΕ - ΟΤΑ, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, ΤΑΣΙΟΥΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Οικοδόμων, ΑΡΑΠΗ ΒΙΚΥ, συνεργαζόμενη, φιλόλογος, πρώην βουλευτής ΔΗΚΚΙ, ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, μουσικός - συνθέτης, ΒΡΕΤΤΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ, δικηγόρος, δημοτικός σύμβουλος Ν. Σμύρνης, ΜΑΡΓΑΝΕΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, δημοτικός σύμβουλος Περιστερίου, μέλος του Προεδρείου της ΕΕΔΥΕ, ΜΠΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, μέλος της διοίκησης της ΟΤΟΕ, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αθήνας, ΚΑΡΑΝΤΟΥΣΑΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, συνεργαζόμενος, γιατρός, μέλος του ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων στο νοσοκομείο ΚΑΤ, ΔΑΓΚΑ ΒΙΒΗ, δημοτική σύμβουλος Αιγάλεω, μέλος του Προεδρείου της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), ΡΕΤΖΙΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ψυχίατρος, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) και του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΝΕΛΑ, ιδιωτική υπάλληλος, αντιδήμαρχος Καισαριανής, ΣΑΚΚΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ, πρόεδρος Σωματείου Λιθογράφων, ΣΙΑΝΤΟΥ ΟΛΓΑ, νοσηλεύτρια, μέλος ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), ΜΕΝΕΓΑΚΗ ΕΛΕΝΗ, πρόεδρος Συνδικάτου Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος (ΚΙΔΕ), ΣΑΡΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, τραγουδιστής - τραγουδοποιός, ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, ΤΑΒΟΥΛΑΡΗ ΓΙΩΤΑ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Φαρμάκου, ΤΣΑΓΚΑΤΑΚΗ ΜΑΡΙΑ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ΣΤΑΘΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΘΗΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Φαρμάκου, ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΕΥΗ, μηχανικός, ΑΥΓΕΡΟΣ ΘΟΔΩΡΟΣ, εκπαιδευτικός, μέλος Κεντρικής Διοίκησης ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, δημοτικός σύμβουλος Αγ. Αναργύρων, συνδικαλιστής ΕΛΤΑ, ΚΑΚΑΡΑΤΖΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Πωλητών Λαϊκών Αγορών, ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, αρχιτέκτονας, ΡΟΥΤΖΟΥΝΗ ΕΥΑΝΘΙΑ, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Εργαζομένων ΟΤΕ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, ΔΡΙΜΑΛΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΔΟΕ, ΚΙΟΥΛΑΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, γιατρός, ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, πρόεδρος ΟΒΣΑ, ΚΑΜΠΑΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, χημικός μηχανικός, μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας Ενέργειας, ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΣ, δημοτικός Σύμβουλος Χαϊδαρίου, ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΣ, γιατρός, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων νοσοκομείου «ΜΕΤΑΞΑ», ΚΙΟΥΣΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος ΔΣ Σωματείου Οδηγών ΟΑΣΑ, ΚΟΤΣΑΜΠΑΣ ΘΩΜΑΣ, πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Πετρούπολης, ΣΚΑΛΟΥΜΠΑΚΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, δικηγόρος, μέλος του Προεδρείου της ΟΓΕ, ΚΑΡΑΤΖΑ ΛΟΥΛΑ, υπεύθυνη του Τμήματος Κατά των Ναρκωτικών της ΚΕ του ΚΚΕ, δημοτική σύμβουλος Χαλανδρίου, ΧΑΛΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑ, πρόεδρος Σωματείου Χρηματοπιστωτικού, ΧΟΥΡΔΑΚΗΣ ΧΑΡΗΣ, επικεφαλής Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ) και μέλος του ΔΣ του Πανελλήνιου Συνδέσμου Τυφλών, ΨΗΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ, μέλος ΔΣ ΣΑΤΑ.

Α΄ Πειραιά


ΝΤΟΥΝΙΑΔΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, συνεργαζόμενος, απόστρατος υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΕΛΠΙΔΑ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, γενική γραμματέας της ΕΕΔΥΕ, δημοτική σύμβουλος Πειραιά, ΤΣΙΜΠΟΓΛΟΥ ΣΑΒΒΑΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρόεδρος ΠΕΜΕΝ, ΞΕΚΑΛΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, ΣΑΛΠΕΑΣ ΗΛΙΑΣ, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, ΑΜΠΑΤΙΕΛΟΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, ΚΟΝΤΑΞΙΔΑΚΗ ΓΙΩΤΑ, συντηρήτρια έργων ζωγραφικής, ΖΑΜΠΕΤΑ ΕΛΣΑ, πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών.

Β΄ Πειραιά

ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΩ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής, ΜΠΕΝΕΤΑΤΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Νίκαιας, ΤΟΥΣΣΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρώην ευρωβουλευτής, ΕΥΑΓΓΕΛΑΚΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, Α΄ Γραμματέας ΠΕΜΕΝ, ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, αυτοαπασχολούμενος, δημοτικός σύμβουλος Κερατσινίου, ΚΡΟΚΟΥ ΚΑΤΙΑ, μέλος του Προεδρείου της ΟΓΕ, ΞΟΥΡΑΦΗΣ ΝΙΚΟΣ, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Πειραιά, ΠΟΥΛΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής, ΒΑΡΕΛΑΣ ΤΑΚΗΣ, εικαστικός, μέλος του ΔΣ του Επιμελητηρίου Εικαστικών Ελλάδας, ΠΑΠΟΥΤΣΙΔΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, οδοντίατρος, δημοτική σύμβουλος Κορυδαλλού, ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΣΤΕΛΛΑ, δικηγόρος.

Αττικής


ΓΚΙΟΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος της ΚΕ, υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, βουλευτής, ΓΕΡΑΣΙΜΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ, συνεργαζόμενη, ηθοποιός, βουλευτής, ΚΟΥΜΠΟΥΡΗΣ ΔΗΜΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, ΣΥΡΙΓΟΣ ΒΑΛΣΑΜΟΣ, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Λαυρίου, ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ, πρόεδρος Σωματείου στη Χημική Βιομηχανία, ΤΟΠΑΛΙΑΝΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, γιατρός ΙΚΑ, δημοτικός σύμβουλος Μενιδίου, ΒΑΣΙΛΑΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, μέλος ΔΣ Σωματείου «Ιντρακόμ», ΔΑΡΔΑΛΗΣ ΝΙΚΟΣ, εκπαιδευτικός, μέλος ΟΛΜΕ, δημοτικός σύμβουλος Αρτέμιδας, ΠΑΜΦΙΛΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, αυτοαπασχολούμενος, δημοτικός σύμβουλος Λαυρεωτικής, ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗΣ, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας, ΡΕΜΠΑΠΗΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ ΑΛΕΚΟΣ, οικοδόμος, ΒΑΡΔΑΒΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, νοσηλευτής, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων στο Θριάσιο Νοσοκομείο, μέλος ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ, δημοτικός σύμβουλος Ελευσίνας, ΤΑΚΑΣ ΝΙΚΟΣ, γραμματέας Συνδικάτου Τουρισμού - Επισιτισμού - Ξενοδοχείων Αττικής, ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΟΥΛΗ, ιδιωτική υπάλληλος, δημοτική σύμβουλος Μενιδίου, ΤΡΙΓΑΖΗ ΡΟΥΛΑ, δικηγόρος, ΤΣΙΟΥΜΠΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, δημοτικός σύμβουλος Ανω Λιοσίων, ΤΣΙΧΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΓΗΣ, πρόεδρος Σωματείου Συνταξιούχων Μεσογείων, ΧΑΣΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, μέλος ΔΣ Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών, δημοτικός σύμβουλος Ωρωπού.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Α΄ Θεσσαλονίκης

ΔΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, ΖΑΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ, τραπεζοϋπάλληλος, ευρωβουλευτής, ΖΙΩΓΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας, πρώην βουλευτής, ΣΤΟΛΤΙΔΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ, εργαζόμενος ΟΤΕ, γραμματέας Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, μέλος Γραμματείας ΠΑΜΕ, ΚΑΛΑΝΤΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ, συνταξιούχος εμποροϋπάλληλος, μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, πρώην βουλευτής, ΤΗΛΙΚΙΔΟΥ ΡΕΝΑ, συνεργαζόμενη, συνταξιούχος καθηγήτρια ΤΕΙ, ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, συνεργαζόμενος, ψυχίατρος, μέλος του ΔΣ του Εθνικού Συμβουλίου κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ), ΜΩΥΣΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ, λογίστρια, ΠΑΠΑΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσσαλονίκης, ΚΟΤΑΝΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, εμποροϋπάλληλος, δημοτικός σύμβουλος Π. Μελά, ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ ΝΙΚΟΣ, συνεργαζόμενος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, πρώην πρόεδρος Α΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, ΤΑΤΣΙΟΥΛΗ ΑΝΘΗ, συνεργαζόμενη, καθηγήτρια μουσικής, ερμηνεύτρια, ΒΑΛΑΝΑΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, συνεργαζόμενος, δικηγόρος, ΚΑΠΕΤΑΝΓΙΩΡΓΗ ΡΑΝΙΑ, πρόεδρος ΣΜΑΕΘ, μέλος γραμματείας ΠΑΣΕΒΕ, ΤΣΙΑΟΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ, πρόεδρος Σωματείου Επισιτισμού, ΚΑΤΣΑΝΗ - ΤΕΡΖΗΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΡΕΝΑ, εκπαιδευτικός, δημοτική σύμβουλος Νεάπολης - Συκεών, ΜΕΛΑΝΕΦΙΔΟΥ ΣΟΝΙΑ, δικηγόρος, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσ/νίκης, ΡΑΪΖΗ ΗΛΕΚΤΡΑ, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, άνεργη μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών, ΖΩΚΑΣ ΝΙΚΟΣ, μηχανικός, ελεύθερος επαγγελματίας, γραμματέας ΕΔΥΕΘ, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ

Β΄ Θεσσαλονίκης

ΒΑΡΔΑΛΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής, ΚΥΓΙΑΚΗ ΕΛΕΝΗ, ψυχολόγος, ΡΕΒΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, οικοδόμος, ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ, κτηνίατρος, περιφερειακός σύμβουλος Κ. Μακεδονίας, πρώην βουλευτής, ΜΑΑΪΤΑ ΤΖΑΜΑΛ ΟΔΥΣΣΕΑΣ, φυσικός, δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας - Χορτιάτη, ΠΟΛΥΖΩΙΔΟΥ ΒΑΣΩ, ιδιωτική εκπαιδευτικός, δημοτική σύμβουλος Βόλβης, μέλος του Συντονιστικού Στρυμονικού ενάντια στην επένδυση Χρυσού, ΜΩΥΣΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Χαλκηδόνας, ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ ΛΙΝΑ, δικηγόρος, δημοτική σύμβουλος Δέλτα, ΛΕΟΝΤΙΑΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, συνεργαζόμενος, ιδιωτικός υπάλληλος, ΜΑΚΡΗ ΧΑΡΑ, αυτοαπασχολούμενη, ΗΛΙΟΥ ΚΩΣΤΑΣ, μεταλλεργάτης, μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, ΜΠΑΡΑΚΟΣ ΣΤΑΘΗΣ, ναυτεργάτης

Σέρρες

ΣΑΡΑΝΤΙΔΟΥ ΦΙΛΙΩ, υπάλληλος ΔΕΥΑΣ, ΦΑΡΜΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ, μέλος ΔΣ Κρεοπωλών Σερρών, ΜΑΝΔΑΝΑΣ ΖΗΣΗΣ, οικονομολόγος, ΔΗΜΙΖΑΣ ΠΕΤΡΟΣ, εργαζόμενος ΟΤΕ, ΒΡΑΤΟΛΗ - ΓΙΑΝΝΑΡΙΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, συνεργαζόμενη, γεωπόνος, ΠΙΣΙΟΣ ΣΑΚΗΣ, κτηνοτρόφος, ΚΟΥΡΕΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, ΤΑΤΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, μελισσοκόμος

Κιλκίς

ΦΑΧΟΥΡΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, συνεργαζόμενος, αρχιτέκτονας, δημοτικός σύμβουλος Κιλκίς, μέλος του ΔΣ Αρχιτεκτόνων Ν. Κιλκίς, ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ, κοινωνιολόγος, ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ, λογιστής, ΧΑΤΖΗ ΕΙΡΗΝΗ, αγρότισσα, πρόεδρος Συλλόγου Γυναικών Νομού Κιλκίς, ΤΑΤΙΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ, οικοδόμος

Πιερία

ΣΑΛΠΙΣΤΗΣ ΝΙΚΟΣ, δικηγόρος, ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ, ελεύθερος επαγγελματίας, πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Ν. Παντελεήμονα, ΜΑΚΡΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ, φαρμακοποιός, ΤΟΛΙΟΥ ΣΙΣΥ, φυσικός, Επιτροπή Ειρήνης Ν. Πιερίας, ΚΑΠΝΙΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, ηλεκτρολόγος μηχανικός, ΚΛΙΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Ιδιωτικών Υπαλλήλων «Η πρωτοπορία»

Πέλλα

ΟΥΓΓΡΙΝΟΣ ΑΛΕΚΟΣ, γεωπόνος στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, πρόεδρος Γεωπόνων Δημοσίων Υπαλλήλων Παραρτήματος Γιαννιτσών, μέλος της ΔΕ ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Μακεδονίας, ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΚΑΙΤΗ, λογίστρια, ΦΟΥΝΤΑΛΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, συνταξιούχος ΔΕΗ, μέλος του ΔΣ Συνταξιούχων ΔΕΗ Ν. Πέλλας, δημοτικός σύμβουλος Εδεσσας, ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ, γραμματέας Σωματείου Ιδιοκτητών Φορτηγών ΔΧ Αυτοκινήτων Γιαννιτσών, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑ, συνταξιούχος, ΔΡΟΣΟΓΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ, συνταξιούχος

Ημαθία

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΙΡΗ, αντιπρόεδρος Συλλόγου Φοροτεχνικών Ημαθίας, ΤΑΜΠΑΚΗ - ΣΟΦΡΟΝΩΦ ΙΩΑΝΝΑ, εκπαιδευτικός, ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, μέλος ΔΣ ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ Νάουσας, ΤΣΙΤΣΗΣ ΣΑΚΗΣ, κλωστοϋφαντουργός, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Νάουσας, μέλος της ΕΕ του ΔΣ της Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος Ελλάδος (ΟΕΚΙΔΕ), ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΟΛΓΑ, λογίστρια, ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ, εργάτης,

Χαλκιδική

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ, νηπιαγωγός, δημοτική σύμβουλος Πολυγύρου, ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ ΜΑΡΙΑ, εκπαιδευτικός, μέλος επιτροπής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού Ν. Ρόδων, ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ, συνεργαζόμενος, συνταξιούχος ελεύθερος επαγγελματίας, ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, αντιπρόεδρος Αδέσμευτου Αγροτικού Συλλόγου Χαλκιδικής, ΜΩΥΣΙΑΔΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ιδιωτική υπάλληλος

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΘΡΑΚΗ
Εβρος

ΔΕΥΤΕΡΑΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ, ακτινολόγος ιατρός, Επίκουρος Καθηγητής, δημοτικός σύμβουλος Αλεξανδρούπολης, πρόεδρος Ενωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θράκης, ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Βορείου Εβρου, ΤΡΕΛΛΗ ΦΑΝΗ, πρόεδρος Σωματείου Συνταξιούχων ΙΚΑ Αλεξανδρούπολης, μέλος Γραμματείας ΠΑΜΕ, δημοτική σύμβουλος, ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ - ΜΑΡΚΟΥ ΜΑΡΙΑ, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ΣΙΣΚΟΥ ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ, λογοθεραπεύτρια, μέλος ΔΣ Συλλόγου Γυναικών Αλεξανδρούπολης, ΓΚΑΤΖΙΔΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος

Ροδόπη

ΦΑΚΙΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ, παιδίατρος, δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής, ΚΕΛΕΣ ΧΑΣΑΝ ΧΟΥΣΕΪΝ, αγροτοκτηνοτρόφος, ΣΠΟΡΙΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, οδοντίατρος, ΚΑΚΟΥΛΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ (ΣΟΝΙΑ), γεωλόγος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Γυναικών Ν. Ροδόπης, ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, πρόεδρος Σωματείου Συνταξιούχων ΙΚΑ Ροδόπης

Ξάνθη

ΜΑΧΑΙΡΙΔΟΥ ΒΟΥΛΑ, δημόσιος υπάλληλος, πρόεδρος ΔΣ Συλλόγου Γυναικών Ξάνθης, ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, βιομηχανικός εργάτης, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ξάνθης, μέλος Γραμματείας ΠΑΜΕ, ΧΑΤΖΟΓΛΟΥ ΜΟΥΡΑΤ, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ξάνθης, ΡΟΪΔΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΓΙΩΤΑ), πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ξάνθης, μέλος ΔΣ Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων 2ου νηπιαγωγείου, ΒΟΥΖΑΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος Γραμματείας ΠΑΣΕΒΕ

Δράμα

ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, αγρότης, δημοτικός σύμβουλος Δράμας, ΜΗΤΡΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, τεχνολόγος γεωπόνος, μέλος Γραμματείας ΠΑΣΕΒΕ, ΔΡΑΝΟΒΑΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΝΑ (ΛΙΝΑ), συνταξιούχος, πρώην πρόεδρος Μουσικοδραματικού Συλλόγου Χωριστής «Η Αναγεννηθείσα Μακεδονία», ΜΑΛΛΗ ΜΑΡΙΑ, δασκάλα, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας, μέλος ΔΣ Συλλόγου Γυναικών Δράμας, ΜΠΑΤΖΕΛΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, αγρότης

Καβάλα

ΠΟΤΟΛΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Καβάλας, ΧΡΥΣΑΦΗΣ ΝΙΚΟΣ, αγρότης, δημοτικός σύμβουλος Θάσου, ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, πρόεδρος Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Καβάλας, μέλος Γραμματείας Καβάλας του ΠΑΜΕ, ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ, γεωπόνος, μέλος Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ, ΚΑΓΙΑΣΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, μέλος της Γραμματείας Καβάλας της ΠΑΣΕΒΕ, μέλος του ΔΣ του Εμπορικού Συλλόγου Καβάλας, μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Θέατρο Πολιτών» και μέλος του ΔΣ ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, ΠΗΛΙΤΣΗ ΧΑΪΔΟΥΛΑ (ΧΑΡΙΣ), συνταξιούχος ΙΚΑ

ΗΠΕΙΡΟΣ
Ιωάννινα

ΕΞΑΡΧΟΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος Ομοσπονδίας Οικοδόμων, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων, πρώην βουλευτής, ΤΣΟΥΜΑΝΗ ΟΛΥ, δικηγόρος, περιφερειακή σύμβουλος Ηπείρου, ΠΡΕΝΤΖΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, νοσηλευτής, μέλος ΔΣ της ΠΟΕΔΗΝ, μέλος ΔΣ ΑΔΕΔΥ, ΤΑΣΙΟΥΛΑΣ ΤΑΚΗΣ, ηλεκτρολόγος, δημοτικός σύμβουλος Ιωαννίνων, μέλος ΔΣ ΓΣΕΒΕΕ, ΣΔΟΥΚΟΣ ΤΑΚΗΣ, συνεργαζόμενος, κτηνοτρόφος, δημοτικός σύμβουλος Κόνιτσας, ΚΙΤΣΟΥ ΛΟΥΚΙΑ, μέλος ΔΣ Ενωσης Γονέων και Κηδεμόνων Ιωαννίνων, ΤΟΥΚΛΙΑΡΙΔΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, πρόεδρος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ιωαννίνων

Λευκάδα

ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ, γιατρός, δημοτική σύμβουλος Λευκάδας, ΒΕΡΡΟΙΩΤΗΣ ΑΛΕΚΟΣ, οικοδόμος, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Λευκάδας, ΚΑΒΒΑΔΑΣ ΘΩΜΑΣ, λογιστής

Κέρκυρα

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΥΡΣΙΝΗ, αρχαιολόγος, ΜΙΧΑΗΛ ΜΙΧΑΛΗΣ, απόστρατος ανθυποπυραγός, ΖΕΡΒΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ, συνεργαζόμενος, μέλος ΔΣ Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κέρκυρας, ΜΠΟΡΜΠΟΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Κέρκυρας, ΠΑΠΙΚΙΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, συνεργαζόμενος, εργαζόμενος στη ΔΕΗ

Πρέβεζα

ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, μέλος ΔΣ Φαρμακευτικού Συλλόγου Πρέβεζας, ΜΙΣΙΡΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Πρέβεζας, ΠΑΡΛΑ ΕΥΗ, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πρέβεζας, ΚΑΡΑΜΑΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, μηχανικός

Αρτα

ΖΟΡΜΠΑ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ (ΡΙΤΑ), φαρμακοποιός, ΑΛΗΦΤΗΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, εργάτης, ΓΑΛΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Αρτας, ΓΕΙΤΟΝΑ ΟΛΓΑ, φοιτήτρια, ΜΠΕΤΣΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αρτας

Θεσπρωτία

ΔΗΜΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΔΩΡΗΣ), συνταξιούχος ΕΒΕ, δημοτικός σύμβουλος Ηγουμενίτσας, ΓΚΙΚΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ, οικοδόμος, ΤΣΟΥΡΑ ΜΑΡΙΑ, ιδιωτική υπάλληλος, ΜΠΡΕΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ, φαρμακοποιός

ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Κοζάνη

ΒΗΤΤΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, δικηγόρος, περιφερειακός σύμβουλος, ΤΣΙΓΚΑ ΕΦΗ, γεωπόνος, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), ΕΓΡΕΣ ΑΒΡΑΑΜ, μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ, ΣΤΟΛΤΙΔΗΣ ΝΩΝΤΑΣ, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Κοζάνης, ΣΤΡΑΒΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, συνταξιούχος, ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ, εργαζόμενος ΔΕΗ, πρόεδρος Σωματείου ΣΕΕΕΝ, μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Πτολεμαΐδας, ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πτολεμαΐδας

Γρεβενά

ΧΑΣΤΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, ΓΑΛΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, εκπαιδευτικός, ΚΛΕΙΣΙΑΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Γρεβενών, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Γρεβενών

Καστοριά

ΧΑΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, εκπαιδευτικός, δημοτική σύμβουλος Καστοριάς, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Καστοριάς, ΖΕΓΑ ΓΕΩΡΓΙΑ, πρόεδρος Σωματείου Γουνεργατών, ΜΟΣΧΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών και Κτηνοτροφικών Προϊόντων Καστοριάς

Φλώρινα

ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΜΑΝΟΛΗΣ, εργαζόμενος ΔΕΗ, ΚΑΡΑΤΖΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, δικηγόρος, περιφερειακός σύμβουλος, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Φλώρινας, ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΚΛΥΜΗΣ, αυτοαπασχολούμενος, ΤΟΡΛΑΚΙΔΟΥ ΓΙΩΤΑ, ιδιωτική υπάλληλος, μέλος του ΔΣ Εργατικού Κέντρου Φλώρινας

ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
Αχαΐα

ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής, ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, εργαζόμενος «Coca - Cola 3Ε», μέλος της Γραμματείας Αχαΐας του ΠΑΜΕ, μέλος ΔΣ κλαδικού σωματείου Τροφίμων - Ποτών, ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΚΗΣ, πρώην καλαθοσφαιριστής, προπονητής μπάσκετ, μέλος Αθλητικού Οργανισμού Δήμου Πατρέων, ΛΑΪΝΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, γιατρός ρευματολόγος, δημοτικός σύμβουλος Αιγίου, ΛΑΒΡΑΝΟΥ ΜΑΡΙΝΑ, πολιτικός επιστήμονας, ΚΟΥΡΗ ΗΡΑ, συνεργαζόμενη, φιλόλογος, πρώην δημοτική σύμβουλος Πατρέων, ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΝΑΝΣΥ, συνταξιούχος, πρώην εργαζόμενη στο νοσοκομείο «Αγ. Ανδρέας», ΚΟΝΔΑΚΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, γραμματέας ΔΣ Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πατρών και Περιχώρων, ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΚΟΣ, αγρότης, πρόεδρος του Συλλόγου Παραγωγών Λαϊκών Αγορών Νομού Αχαΐας, δημοτικός σύμβουλος Δυτικής Αχαΐας, ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΕΤΗ), δικηγόρος, ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΙΟΥΛΙΑ, δημοτική σύμβουλος Πατρέων

Ηλεία

ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, μηχανικός, ελεύθερος επαγγελματίας, δημοτικός σύμβουλος Πύργου, ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑ ΝΑΤΑΣΑ, συνεργαζόμενη, Ιδιωτική Υπάλληλος, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Αμαλιάδας, ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΑΒΑ, εκπαιδευτικός, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Ηλείας, ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΤΡΥΦΩΝ, εκπαιδευτικός, πρώην δήμαρχος Ανδρίτσαινας, ΚΟΛΟΣΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Ηλιδας, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ηλείας, δημοτικός σύμβουλος Ζαχάρως, ΤΣΑΣΗ ΖΩΗ, πρόεδρος Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κυλλήνης

Αιτωλοακαρνανία

ΜΩΡΑΪΤΗΣ ΝΙΚΟΣ, βουλευτής, ΝΙΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, συνταξιούχος, πρώην διεθνής διαιτητής, ΚΟΤΟΠΟΥΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αιτωλοακαρνανίας, ΔΗΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αγρινίου, ΜΥΛΩΝΑ ΓΕΩΡΓΙΑ, οδοντίατρος, μέλος ΔΣ Ενωσης Γονέων Αγρινίου, ΚΡΙΚΟΥ ΒΑΣΩ, εκπαιδευτικός, ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, οικοδόμος, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Αγρινίου, ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, εκπαιδευτικός, ΣΤΑΘΕΛΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, αυτοαπασχολούμενος

Ζάκυνθος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, τραπεζοϋπάλληλος, γραμματέας Εργατικού Κέντρου Ζακύνθου, ΚΟΡΦΙΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, δάσκαλος, περιφερειακός σύμβουλος Ιονίων Νήσων, ΚΑΛΟΓΕΡΙΑ ΜΑΙΡΗ, δικηγόρος

Κεφαλονιά - Ιθάκη

ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ - ΒΑΛΛΙΑΝΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, πολιτικός μηχανικός, ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ, εκπαιδευτικός πρόεδρος ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς - Ιθάκης, ΓΑΒΡΙΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Κεφαλονιάς - Ιθάκης.

ΚΡΗΤΗ
Ηράκλειο

ΣΥΝΤΥΧΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, κοινωνιολόγος, βουλευτής, ΓΩΝΙΑΝΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Οικοδόμων Ηρακλείου, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου, ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ ΛΙΝΑ, χημικός, εργαζόμενη στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ερευνας (ΙΤΕ), πρόεδρος Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών Χημικού Τμήματος, ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, δημοσιογράφος, ΚΑΡΚΑΒΑΤΣΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Αστερουσίων, δημοτικός σύμβουλος Αρχανών - Αστερουσίων, ΚΟΚΟΣΑΛΗ ΜΑΡΙΑ, αρχαιολόγος, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου, ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ, αντιπρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου, ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ, γιατρός, Πρόεδρος Επιτροπής Ειρήνης Ηρακλείου, ΣΚΕΠΑΡΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ηλεκτρονικός, ΧΟΥΣΤΟΥΛΑΚΗ ΝΑΤΑΣΑ, αρχαιολόγος, μέλος Ομάδας Γυναικών της ΟΓΕ Γαζίου, ΧΡΥΣΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων

Χανιά

ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΑΛΕΚΟΣ, πολιτικός επιστήμονας, ΒΟΥΡΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας Εμπόρων Κρήτης, ΚΟΥΜΑΚΗ ΑΛΕΚΑ, ιδιωτική υπάλληλος, πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου, ΛΟΥΤΣΕΤΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ, πολιτικός μηχανικός, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ Δυτικής Κρήτης, ΜΕΛΗΣΑΚΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, απόστρατος πυρονόμος, ΡΗΓΑΝΑΚΟΣ ΦΩΤΗΣ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Χανίων

Ρέθυμνο

ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ, οικοδόμος, ΑΓΓΕΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, φυσικός εφαρμογών ΕΜΠ, μέλος ΔΣ Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ΚΑΜΠΟΥΡΟΥΔΗ ΜΑΡΙΑΝΝΑ, ιδιωτική εκπαιδευτικός, ΜΑΝΟΥΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ρεθύμνου

Λασίθι

ΣΙΜΕΩΝΙΔΗΣ ΣΙΜΟΣ, οικονομολόγος, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, ξενοδοχοϋπάλληλος, μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού νομού Λασιθίου, ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ, φαρμακοποιός, μέλος ομάδας Γυναικών της ΟΓΕ Σητείας, ΚΟΤΣΙΦΑΚΗ ΜΑΡΙΑ, συνταξιούχος

ΑΙΓΑΙΟ
Σάμος

ΚΑΡΟΥΤΣΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ, πρόεδρος Συνδικάτου Οικοδόμων Ικαρίας, ΔΡΑΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ, Συνταξιούχος ΔΕΗ, ΒΡΥΝΙΩΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, λογίστρια, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Σάμου

Λέσβος

ΤΑΣΣΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, συνεργαζόμενος, σεισμολόγος, βουλευτής, πρόεδρος ΕΕΔΥΕ, ΚΟΜΝΗΝΑΚΑ ΜΑΡΙΑ, δικηγόρος, ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, αγροτοκτηνοτρόφος, ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, αντιπρόεδρος Εργατικού Κέντρου Λέσβου, ΑΓΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, πρόεδρος Παραρτήματος Εργατικού Κέντρου Λέσβου στη Λήμνο, μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας Οικοδόμων, δημοτικός σύμβουλος Λήμνου

Δωδεκάνησος

ΠΟΤΣΟΣ ΚΑΛΕΤΟΣ (ΤΑΚΗΣ), ιδιωτικός υπάλληλος, δημοτικός σύμβουλος Ρόδου, ΜΑΚΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ (ΚΙΚΗ), ξενοδοχοϋπάλληλος, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, ΧΟΥΛΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ, κοινωνιολόγος, οικοδόμος, δημοτικός σύμβουλος Καλύμνου, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ξενοδοχοϋπάλληλος, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Ρόδου, ΓΙΑΝΝΕΖΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ, εκπαιδευτικός, ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Κω, ΜΙΧΑΪΛΙΔΗ ΝΤΕΠΗ, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Ρόδου και μέλος ΔΣ της ΟΓΕ

Κυκλάδες

ΣΙΓΑΛΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, περιφερειακός σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου, ΠΑΓΟΥΝΗ ΦΩΤΕΙΝΗ, ιδιωτική υπάλληλος, ΓΚΙΚΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, ιστορικός, ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑ ΦΡΑΤΖΕΣΚΑ, αδιόριστη εκπαιδευτικός, ΚΑΪΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, δημοτικός σύμβουλος Σύρου, ΧΡΥΣΟΛΩΡΑΣ ΘΟΔΩΡΟΣ, δημοτικός σύμβουλος Σερίφου

Χίος

ΑΜΠΑΤΖΗ ΣΤΥΛΙΑΝΗ (ΣΤΕΛΛΑ), πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Χίου, ΚΟΥΝΟΥΠΑΣ ΜΑΡΚΟΣ, οδοντίατρος, ΖΩΦΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, συνταξιούχος, ΚΑΚΑΡΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΣ, αγρότης - συνταξιούχος Δημοσίου

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Μεσσηνία

ΚΑΤΣΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ, συνεργαζόμενος, δικηγόρος, ΔΙΑΣΑΚΟΣ ΝΙΚΟΣ, οδοντίατρος, μέλος ΔΣ Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, ΧΡΗΣΤΕΑ ΣΤΕΛΛΑ, μεταλλειολόγος, μέλος ΔΣ Σωματείου Επισκευαστών Αυτοκινήτων Μεσσηνίας, ΚΑΝΤΖΙΛΙΕΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, κτηνίατρος, δημοτική σύμβουλος Καλαμάτας, ΚΟΥΦΑΛΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, αντιπρόεδρος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας, πρόεδρος Ενωσης Γονέων και Κηδεμόνων Καλαμάτας, ΚΟΥΚΟΥΜΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ, δάσκαλος, δημοτικός σύμβουλος Τριφυλίας, ΖΑΦΕΙΡΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ, Γραμματέας Τομεακού Συμβουλίου Μεσσηνίας της ΚΝΕ, σπουδάστρια ΤΕΙ

Λακωνία

ΛΕΒΕΝΤΑΚΗΣ ΔΗΜΟΣ, δημοτικός σύμβουλος Σπάρτης, ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ, δασκάλα, δημοτική σύμβουλος Μονεμβασιάς, ΚΟΙΛΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, αρτοποιός, δημοτικός σύμβουλος Ευρώτα, ΒΟΥΛΟΥΜΑΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, πολιτικός μηχανικός, ΒΑΛΙΩΤΗ ΕΛΕΝΗ, Γραμματέας του Τομεακού Συμβουλίου Λακωνίας της ΚΝΕ

Αρκαδία

ΓΟΝΤΙΚΑΣ ΝΙΚΟΣ, μέλος ΔΣ Σωματείου Εφοριακών Νομών Μεσσηνίας - Λακωνίας - Αρκαδίας, περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου, ΠΑΝΟΥΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ, μηχανολόγος μηχανικός, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας, ΚΟΛΟΒΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, μέλος Πανελλαδικής Γραμματείας ΠΑΣΥ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, δημοτικός σύμβουλος Μεγαλόπολης, ΡΑΔΑΙΟΥ ΣΜΑΡΩ, πολιτικός μηχανικός

Αργολίδα

ΑΓΓΕΛΟΥ ΝΙΚΟΣ, συνεργαζόμενος, κτηνοτρόφος, μέλος Πανελλαδικής Γραμματείας ΠΑΣΥ, ΚΟΛΙΖΕΡΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, εργάτης στο εργοστάσιο χυμοποίησης ΡΕΑ, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων της ΕΑΣ Αργολίδας, ΓΚΙΟΚΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, ελεύθερη επαγγελματίας, ΜΠΑΒΕΛΗ ΝΑΥΣΙΚΑ, μέλος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Αργολίδας, ΜΠΑΒΕΛΛΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, γιατρός, μέλος ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Αργολίδας

Κορινθία

ΤΣΑΡΜΠΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κορινθίας, ΚΕΛΛΑΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, γραμματέας ΔΣ Εργαζομένων ΔΕΥΑ Δήμου Σικιωνίων, ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΗΛΙΟΣ, συνεργαζόμενος, οφθαλμίατρος, ΝΤΟΡΜΠΑΡΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ, εργάτης, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων στον Κλάδο του Μετάλλου στο Νομό Κορινθίας, ΑΝΤΩΝΕΛΟΥ ΡΕΓΓΙΝΑ, εποχιακή εργαζόμενη σε συσκευαστήρια, μέλος Ομάδας Γυναικών Αγίων Θεοδώρων της ΟΓΕ, ΔΙΚΑΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος της Γραμματείας Κορινθίας του ΠΑΜΕ

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ
Εύβοια

ΜΑΡΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής, ΝΤΟΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΑ (ΣΟΦΙΑ), εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΟΓΕ, περιφερειακή σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας, ΚΟΥΚΟΥΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ - ΡΑΧΙΩΤΗ ΒΑΓΓΕΛΙΩ, συνταξιούχος, ΤΖΑΒΑΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας, Πρόεδρος Συνδικάτου Τροφίμων - Ποτών Εύβοιας - Βοιωτίας, ΛΙΑΓΚΑΚΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Μαντουδίου, δημοτικός σύμβουλος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγ. Αννας, ΠΥΘΟΥΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑ, φιλόλογος, δημοτική σύμβουλος Διρφύων - Μεσσαπίων, ΤΡΑΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, χημικός

Φθιώτιδα

ΜΠΑΣΔΕΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, γεωπόνος, ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, γιατρός, μέλος του ΔΣ της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Λαμίας και του Ιατρικού Συλλόγου Φθιώτιδας, ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, μέλος του σωματείου της ΛΑΡΚΟ και του Εργατικού Κέντρου Φθιώτιδας, πρόεδρος Συνδικάτου Μετάλλου Φθιώτιδας, ΜΠΟΥΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ, συνεργαζόμενος, αρχιτέκτων μηχανικός, ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, πρόεδρος Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Φθιώτιδας, μέλος του Εργατικού Κέντρου Φθιώτιδας, ΚΑΨΑΛΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ, αγρότισσα, μέλος ΔΣ Συλλόγου ΟΓΕ Λαμίας, ΜΠΑΦΟΥΤΣΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΑ, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Φθιώτιδας

Ευρυτανία

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, εργάτης, ΛΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, τεχνολόγος μηχανικός, ΠΑΠΑΡΟΪΔΑΜΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, συνταξιούχος τραπεζοϋπάλληλος, δημοτικός σύμβουλος Καρπενησίου

Φωκίδα

ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, δημοτικός σύμβουλος Δελφών, πρόεδρος Συνταξιούχων ΙΚΑ Φωκίδας, ΤΣΕΛΕΣ ΔΡΟΣΟΣ, μηχανικός περιβάλλοντος, ΓΩΓΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ (ΑΛΕΚΟΣ), πρώην εργαζόμενος στο ΕΘΝΟΣ, μέλος ΔΣ Ενωσης Προσωπικού Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΠΗΕΑ)

Βοιωτία

ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, ΚΟΤΣΙΚΩΝΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ, δικηγόρος, δημοτικός σύμβουλος Λιβαδειάς, ΤΟΥΛΟΥΜΑΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ, δικηγόρος, δημοτικός σύμβουλος Θήβας, ΤΖΑΝΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ, τεχνολόγος γεωπόνος, μέλος ΔΣ Εμπόρων Λαϊκών Αγορών Βοιωτίας, ΚΑΒΑΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, βιομηχανικός εργάτης, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Θήβας, πρόεδρος ΔΣ Συνδικάτου Χημικής Βιομηχανίας Βοιωτίας «Ο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ»

ΘΕΣΣΑΛΙΑ
Λάρισα

ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, γιατρός, βουλευτής, ΜΑΡΟΥΔΑΣ ΡΙΖΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ, ΤΣΙΑΠΛΕΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Λάρισας, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας ΠΑΜΕ, ΑΒΡΑΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, οδοντίατρος, ΓΑΒΑΛΑ ΜΑΡΙΑ, δικηγόρος, ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ, πρόεδρος Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Λάρισας, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Λάρισας, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ, πανεπιστημιακή γιατρός στο ΠΠΝΛ, ΚΑΣΣΙΔΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, συνεργαζόμενος, δημοτικός σύμβουλος Αγιάς, ΛΙΤΣΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, πρόεδρος Σωματείου Ιδιωτικών Κλινικών Λάρισας, ΣΤΑΜΟΥΛΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, μέλος ΔΣ Εμπορικού Συλλόγου Λάρισας, δημοτικός σύμβουλος Κιλελέρ, ΤΣΙΚΡΙΤΖΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, αγρότης

Μαγνησία

ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, εργαζόμενος στη ΜΕΤΚΑ (όμιλος «Μυτιληναίος»), πρόεδρος Σωματείου Μετάλλου «Μήτσος Παπαρήγας», μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Βόλου και Ομοσπονδίας Μετάλλου, ΝΑΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, δημοτικός σύμβουλος Βόλου, πρώην βουλευτής, ΑΓΓΕΛΗΣ ΝΙΚΟΣ, αγροτοσυνδικαλιστής, ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, αυτοαπασχολούμενος, ΚΩΤΗ - ΡΟΥΣΗ ΑΓΟΡΗ (ΡΙΤΣΑ), εκπαιδευτικός, μέλος του ΔΣ της ΟΓΕ, πρόεδρος Συλλόγου Γυναικών Μαγνησίας, ΛΟΥΜΑ ΡΕΝΑ, αυτοαπασχολούμενη, ΡΗΓΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ, δασκάλα, ΤΣΑΛΟΥΧΑΣ ΘΟΔΩΡΟΣ, συνταξιούχος ΟΤΑ, δημοτικός σύμβουλος Βόλου

Τρίκαλα

ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, δικηγόρος, ΚΑΪΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Τρικάλων, ΜΠΑΚΑΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, νοσηλεύτρια, συνδικαλιστικό στέλεχος, μέλος του ΔΣ της ΟΓΕ, ΝΤΟΥΡΛΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ, μηχανικός, ΤΣΙΑΜΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, λογιστής, ΚΑΠΕΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ, αδιόριστη εκπαιδευτικός

Καρδίτσα

ΜΠΟΥΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ, ΑΓΓΕΛΟΥ ΛΗΔΑ, γιατρός, ΚΟΥΤΡΑ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ, αδιόριστη εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων, ΚΡΑΝΙΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας, δημοτικός σύμβουλος Καρδίτσας, ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, δημοτικός σύμβουλος Παλαμά, ΤΣΙΟΥΤΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας

Κώστας ΒΟΥΤΣΑΣ

Ηθοποιός

Ψηφίζω πάντα ΚΚΕ, να δυναμώσει, για να κάνει αφόρητη τη νίκη αυτών που μας κυβερνάνε.

Νικολέτα ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ

Ηθοποιός

Γιατί η ψήφος μας είναι πολύτιμη και πλέον δεν χαρίζεται... Κερδίζεται.

Δημήτρης ΤΖΟΥΜΑΚΗΣ

Ηθοποιός

Δαγκωτό ΚΚΕ για να σταματήσει η βάσανος των παιδιών και το αβέβαιο μέλλον τους.

Προσδοκώ ότι έστω, τελευταία στιγμή, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, οι παππούδες και οι πατεράδες αυτών των παιδιών θα ξέρουν ποια πολιτική δύναμη τους λέει την αλήθεια και θα στρατευτούν με αυτούς που βλέπουν κάθε μέρα να αγωνίζονται στα εργοστάσια, στους δρόμους και τις γειτονιές. Με αυτούς που λένε την αλήθεια και είναι στο πλευρό τους, και να πιστέψουν ότι όχι μόνο μπορούν να ξανακερδίσουν αυτά που είχαν αλλά να κατακτήσουν τα πάντα. Δουλειά, Υγεία, Παιδεία για όλους. Για να ξαναγυρίσει το χαμόγελο των παιδιών μας.

Βαγγέλης ΚΟΡΑΚΑΚΗΣ

Μουσικός

Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος εμπιστοσύνης, γιατί είναι το μοναδικό κόμμα που μιλά με συνέπεια και λέει τα πράγματα όπως είναι, για την τραγική κατάσταση που βιώνουμε σήμερα.

Το ΚΚΕ θα είναι πάλι δίπλα σου και την επομένη των εκλογών, σε όλους τους αγώνες για τα δικαιώματα του εργαζόμενου και της νεολαίας, που έχουν πληγεί απ' όλα τα μνημόνια που έχουν υπογράψει όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Σάββας ΣΤΡΟΥΜΠΟΣ

Σκηνοθέτης - ηθοποιός

Η κρίση του καπιταλισμού στη χώρα μας και διεθνώς δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εντός αυτού του συστήματος. Αυτό έχει πλέον αποδειχτεί. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που βάζει ξεκάθαρα το ζήτημα της ανατροπής του καπιταλισμού με οργάνωση και σχέδιο, προς όφελος των εργαζομένων και της κοινωνίας κι αυτό σήμερα είναι αναγκαίο πιο πολύ παρά ποτέ!

Μαίρη ΡΑΖΗ

Ηθοποιός

Ψηφίζω ΚΚΕ για τη συνέπεια λόγων και πράξης. Για τη σοβαρότητά του και την ανιδιοτέλεια των αγωνιστών του. Γιατί οι αναλύσεις, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις του επαληθεύονται πάντα κι αυτό είναι απόδειξη του ρόλου που παίζει στο πλευρό του λαού.

Κώστας ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Σκηνοθέτης - ηθοποιός

Ψηφίζω ΚΚΕ, γιατί είναι το μοναδικό Κόμμα που έχει αποδείξει σ' όλη του την πορεία ότι υπερασπίζεται με συνέπεια τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, που είναι συνυφασμένα με την πρόοδο και την πορεία προς την πραγματική κοινωνική αλλαγή.

Κατερίνα ΤΣΑΒΑΛΟΥ

Ηθοποιός

Ψηφίζω ΚΚΕ, γιατί είναι ό,τι πιο σταθερό για όλο τον κόσμο σ' αυτή τη σαθρή πραγματικότητα.

Γιώτα ΒΕΗ

Τραγουδίστρια

ΚΚΕ γιατί μπόρεσε να προβλέψει σωστά και με ακρίβεια όλα όσα τραγικά μας συμβαίνουν από την αρχή της κρίσης. Διαθέτει δηλαδή διορατικότητα, που οφείλεται στην καθαρότητα της σκέψης και των ιδεών του, αλλά και στην ανιδιοτέλειά του.

ΚΚΕ γιατί παρότι οι ρίζες του βρίσκονται πολύ μακριά, στην Οκτωβριανή Επανάσταση κι ακόμα πιο πριν, ξέρει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του σήμερα. Είναι πάντα νέο και μοντέρνο.

ΚΚΕ γιατί είναι σαν τη μύγα του Σωκράτη, που αν και ενοχλητική, τελικά μας κάνει καλό: μας τσιγκλά, μας ξυπνά, μας βγάζει από τη νωθρότητα και την απραξία.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα κόμματα που θέλουν να παραστήσουν τα προοδευτικά, τα φιλολαϊκά, τα «αριστερά», τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν, δανείζονται συνθήματα και ιδέες από το ΚΚΕ. Επειδή, όμως, δεν έχουν την καθαρότητα της σκέψης και της ψυχής του ΚΚΕ, αργά ή γρήγορα αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Δεν είναι παρά φτηνές απομιμήσεις, που με την κούφια φλυαρία τους προσπαθούν να μας ξεγελάσουν, να μας παραπλανήσουν, για να παραδοθούμε στην αδράνεια και τις άσκοπες θυσίες για λογαριασμό των λίγων.

Για το σήμερα και το αύριο, τώρα και πάντα ΚΚΕ.

Γιατί στηρίζω - ψηφίζω ΚΚΕ

Ο «Ριζοσπάστης» ξεκινά από σήμερα - και θα συνεχίσει τις επόμενες μέρες - τη δημοσίευση δηλώσεων στήριξης του ΚΚΕ μπροστά στις επερχόμενες εκλογές, στις 20 του Σεπτέμβρη.

Ανθρωποι από το χώρο του Πολιτισμού, των Γραμμάτων, του Αθλητισμού, επιστήμονες, συνδικαλιστές, εξηγούν τους λόγους για τους οποίους θα ρίξουν το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην κάλπη. Για τους λόγους που δεν πρέπει οι εργαζόμενοι να δεχτούν για ακόμη μια φορά να τους κλέψουν την ψήφο. Μιλούν για την ανάγκη συμπόρευσης με το ΚΚΕ, ώστε να δυναμώσει η ελπίδα, η δύναμη αγώνα κι ανατροπής για τις σύγχρονες ανάγκες και το δίκιο του λαού, απέναντι στη βαρβαρότητα του τρίτου μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που στήριξαν και ΝΔ - ΠΑΣΟΚ- Ποτάμι και απέναντι στα νέα αναχώματα.

Στις 20 του Σεπτέμβρη υπάρχει λύση.

Να γίνουμε πρωταγωνιστές, να μπούμε σφήνα στα σχέδιά τους.

Δημήτρης ΛΕΝΤΖΟΣ

Στιχουργός

Τώρα πια, για άλλη μια φορά οι μάσκες έπεσαν και φάνηκε το ρωγμώδες και σάπιο πρόσωπο του συστήματος, καθώς επίσης και ο βασιλιάς γυμνός επί σκηνής.

Οσα μεγάλα μας είπαν οι πρωταγωνιστές, ήταν κουβέντες του αέρος, άλλωστε αυτοί ξέρουν να τον πουλάνε κιόλας.

Και μας λένε χωρίς καμία ντροπή και φειδώ (ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, τι να κάνουμε;), λερώνοντας έτσι για πολλοστή φορά τις λέξεις και το νόημά τους.

Για τη μεγάλη λοιπόν αποκατάσταση των λέξεων και του νοήματός τους: Αξιοπρέπεια, τιμή, πατρίδα, εργασία, θυμός, ανάγκη, αλληλεγγύη, ανατροπή, αγώνας και όνειρο, αλλά και για τόσες άλλες λέξεις.

Τώρα, δυνατά ΚΚΕ.

Γιάννης ΛΕΜΠΕΣΗΣ

Τραγουδοποιός, τοπογράφος - μηχανικός

Η καθημερινή, πλήρης και ουσιαστική επιβεβαίωση των θέσεων του ΚΚΕ και συγκεκριμένα ότι είναι αδύνατον εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης των μονοπωλίων να βρουν ανταπόκριση και να εισακουσθούν τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, καθιστά, κατά τη γνώμη μου, αυτονόητο και αναγκαίο τον αγώνα για το δυνάμωμα του ΚΚΕ, ώστε ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι να επιστρέφει και να αξιοποιείται από τους ίδιους και όχι από τους καπιταλιστές και τους μισθοφόρους τους. Επειδή, δυστυχώς, είναι η μόνη ΚΑΘΑΡΗ και ΑΛΗΘΙΝΗ φωνή που υπάρχει στο πολιτικό μας σύστημα στηρίζω το ΚΚΕ και το ψηφίζω πάλι στις εκλογές της 20/9/2015. Επίσης, αγωνίζομαι για την αύξηση της δύναμής του έτσι ώστε να μπορεί από πιο ισχυρή θέση να υπερασπίζεται τους εργαζόμενους και τους μη προνομιούχους, όπως κάνει σε όλη την ένδοξη Ιστορία του.

Κώστας ΚΑΖΑΚΟΣ

Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Εσείς, της Γης οι κολασμένοι,

Σκλάβοι της πείνας, της σκληρής δουλειάς,

Ο κόσμος άλλαξε, δεν περιμένει,

Σπάστε τις αλυσίδες της σκλαβιάς!

Δεν ήρθατε στη Γη για να βασανιστείτε

Και στην άλλη ζωή ν' ανταμειφθείτε!

Αν δεν καταλάβουμε τώρα, που έπεσαν οι μάσκες, την ταξικότητα των προβλημάτων, θα χαθούμε!

Κάθε Εργατική ψήφος που δεν πέφτει για να δυναμώσει τη φωνή του ΚΚΕ, είναι μια ψήφος που χάνεται στον ωκεανό της Πλάνης και της Αγνοιας!

Κάθε Αγροτική ψήφος που δεν πέφτει για να δυναμώσει τη φωνή του ΚΚΕ, είναι μια ψήφος που χάνεται στον ωκεανό της Αδιαφορίας και της Υποταγής.

Κάθε Φοιτητική ψήφος που δεν πέφτει για να δυναμώσει τη φωνή του ΚΚΕ, είναι μια ψήφος που χάνεται στον ωκεανό του Φόβου.

Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος στην Αξιοπρέπεια, στην Υπερηφάνεια και στη Δημιουργία!

Αβραμίδου Δέσποινα, Μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων Δ. Κορυδαλλού

Αγγελίδης Χρήστος, Ανεργος

Αδαμίδου Ασπασία, Δημοτική υπάλληλος

Αθανασόπουλος Θανάσης, Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στην περιφερειακή ενότητα Μεσσηνίας

Ακριβοπούλου Συνοδή, Συνταξιούχος

Αλεξόπουλος Κωνσταντίνος, Δ/ντής Δημ. Σχ. Αγ. Αθανασίου Δράμας

Αλή Δαή Σαϊμέ, Αγρότης από Ροδόπη

Αλή Οσμάν Χασάν, Αγρότης από Ροδόπη

Αναστασάκη Μαρία, Ειδικευόμενη ψυχιατρικής κλινικής ΠΑΓΝΗ

Αντωνόπουλος Ευάγγελος

Αποστολίδης Φώτης, Γραμματέας σωματείου εργαζ. Δήμου Πεύκης - Λυκόβρυσης

Αραπογιάννη Αγγελική, Καθηγήτρια Πληροφορικής και Επικοινωνίας ΕΚΠΑ

Αργυροπούλου Ιωάννα, Μέλος σωματείου καθαριστριών

Αρναούτ Μεχμέτ Τζελαετίν, Ελεύθερος επαγγελματίας από Ροδόπη

Ασλανίδης Κωνσταντίνος, Δημόσιος Υπάλληλος

Ασπρογέρακα Νικολέτα, Συνταξιούχος

Βαγιακάκος Γιάννης, Γιατρός ακτινολόγος ΠΕΔΥ Ηρακλείου

Βαρελά Αθανασία, Φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής

Γαλιατσάτος Κώστας, Δικαστικός επιμελητής

Γεράκης Ηλίας, Δικηγόρος

Γερασίμου Βαγγέλης, Χημικός - Μηχανικός από Καβάλα, Γραμματέας ΤΕΕ Ανατολικής Μακεδονίας

Γεωργιάδης Νίκος, Διδ. Ιστορίας

Γεωργίου Ηλίας, Πρόεδρος κριτών Στίβου Δυτικής Αττικής

Γιανουχαηλίδου Ελένη, Καθηγήτρια

Γκιόκα Σοφία, Εργαζόμενη με 5μηνο στο Δ. Κορυδαλλού

Γκιόκας Ηλίας - Διονύσης, ΔΣ ΕΣΥΝ Νέας Ιωνίας

Γραμματικού Ελένη, Ανεργη, μέλος ΟΓΕ Σαλαμίνας

Γρατσινόπουλος Γιάννης, Δικηγόρος

Δαλέζιος Γιάννης, Αναπληρωτής καθηγητής φυσιολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστημίου Κρήτης

Δανδουλάκης Μανώλης, Συνταξιούχος δημοσιογράφος - αθλητικογράφος

Δεμέτη Ευαγγελία, Συνταξιούχος ΙΚΑ

Δημητριάδου Πόπη, Συνταξιούχος, μέλος ΟΓΕ Σαλαμίνας

Διλιντάς Γιώργος, Δρ. Αεροναυπηγός Μηχανικός

Εμμανουηλίδου Ευθυμία, Εκπαιδευτικός

Ερμείδης Συμεών, Αυτοκινητιστής, μέλος ΔΣ ΟΕΒΕΝΗ, ΔΣ ιδιοκτητών ταξί Ηρακλείου

Ευαγγέλου Ελένη, Καθηγήτρια ΤΕΙ Αθήνας

Ζαμπετάκη Μαρία, Αναπλ. Γραμματέας σωματείου καθαριστριών

Ζαρωνάκης Νίκος, Πρόεδρος σωματείου εργαζομένων ΔΕΥΑ νομού Ηρακλείου

Ζαχαριάδου Αφροδίτη, Λογοθεραπεύτρια, Ιδιωτική Υπάλληλος από Καβάλα

Ζαχαροπούλου Μαρία, Κοινωνική λειτουργός παιδοψυχιατρικής κλινικής ΠΑΓΝΗ

Ζέρβας Βαγγέλης, Φαρμακοϋπάλληλος, συνδικαλιστής στο Φάρμακο

Ζορμπαδάκη Αθανασία, Εργαζόμενη Δ. Περάματος

Ζουρδος Κώστας, Εργαζόμενος στο Δ. Περάματος

Ζωγράφος Γιώργος, Μαθηματικός

Ιωαννίδου Κασσιανή, Εκπ/κός Ελεγκτική Επιτροπή Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Δράμας

Καλδέλης Χριστόφορος, Συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός

Καλλιγέρης Παναγιώτης, Τοπογράφος ΤΕ, εργαζόμενος με 5μηνο στο Δ. Περάματος

Καλογεράκης Νίκος, Οδοντίατρος, Αγίες Παρασκιές Ηρακλείου

Καλογερογιάννη Μαριάννα, Δημόσιος υπάλληλος

Καλογερογιάννη Σοφία, Πολιτικός μηχανικός ΤΕ, εργαζόμενη στο Δ. Περάματος

Καλογερογιάννης Παναγιώτης, Δημόσιος υπάλληλος

Καλπίδης Δημήτρης, Μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων Δ. Κορυδαλλού

Κάππα Γλυκερία, Οικιακά

Κάππας Γιώργος, Τεχνικός ΟΤΕ

Κάππας Κωνσταντίνος, Συνταξιούχος

Καραγκούνης Βαγγέλης, Πρόεδρος σωματείου ΕΤΕΠ ΕΚΠΑ

Καρατσομπάν Καδριέ, Αγρότισσα από Ροδόπη

Καρυπίδης Χάρης, Γραμματέας σωματείου εργαζ. Δήμου Αγ. Αναργύρων - Καματερού

Κασφίκη Μάχη, ΔΣ Συλλόγου Γυναικών Νέας Ιωνίας

Καφφέ Ελεάννα, Μεταδιδακτορική ερευνήτρια ΕΚΕΒΕ «Α. Φλέμινγκ»

Κεφαλά Ελένη, Μέλος ΔΣ Συλλόγου Γονέων /Ιδιωτική Υπάλληλος

Κλαμπατσέα Χρυσάνθη, ΔΣ Σωματείου Συνταξιούχων Νέας Ιωνίας

Κλαμπατσέας Μανώλης, Συνταξιούχος ΕΛΤΑ

Κοϊνάκη Σοφία, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Γυναικών Νέας Ιωνίας

Κοκολάκης Γρηγόρης, Οικονομολόγος

Κοκολάκης Νίκος, Συνταξιούχος, πρώην εργαζόμενος ΤΕΙ Κρήτης

Κολιούσης Ευθύμιος, Μέλος ΔΣ σωματείου εργαζ. Δήμου Πεύκης - Λυκόβρυσης

Κολοζώφ Σταύρος, Γλύπτης από Καβάλα

Κοντέας Ανδρέας, Δικηγόρος

Κοντογιάννης Γιάννης, Δικηγόρος

Κοσμίδου Ουρανία, Δικαστική υπάλληλος

Κοτζαμάνης Μιχάλης, Συνταξιούχος ΙΚΑ

Κουζέλης Νάσος, Καθηγητής ΤΕΙ Αθήνας

Κούλης Ανδρέας, Συνταξιούχος

Κουπαλίδης Παναγιώτης, ΔΣ Σωματείου Συνταξιούχων Νέας Ιωνίας

Κουραμάς Κωνσταντίνος, Αυτοαπασχαλούμενος ΤΑΞΙ

Κουτεντάκη Ειρήνη, Επικουρική επιμελήτρια Β΄ ψυχιατρικής κλινικής ΠΑΓΝΗ

Κουτρούλης Δημήτρης, Ιατροδικαστής

Κρεμαστάς Χρήστος, Δικηγόρος

Κτενά Αφροδίτη, Καθηγήτρια ΤΕΙ Αθήνας

Κυρούσης Λευτέρης, Καθηγητής Μαθηματικού ΕΚΠΑ

Κωνσταντίνου Ιωάννης, Εμπορος

Λαγγούσης Σπύρος, ΔΣ Σωματείου Συνταξιούχων Χαλανδρίου

Λαμπρίδης Γιώργος, Μέλος ΔΣ ΕΤΕ ΔΕΗ

Λαμπροπούλου Ελένη, Μέλος σωματείου καθαριστριών

Λεσγίδης Γιώργος, Βιοτέχνης

Λουκά Αννα, Ελεύθερη επαγγελματίας

Μακρίδης Φώτης, Ανεργος

Μαρίου Μαρίνα, Συνταξιούχος

Μάρκου Φωτεινή, Μέλος σωματείου καθαριστριών

Μάστορη Ηλέκτρα, Ιδιωτική Υπάλληλος

Μαστρογιωργάκη Μαρία, Συνταξιούχος, κάτοικος Βιάννου

Μεγαλοφώνου Πέρσα, Αναπληρώτρια καθηγήτρια Βιολογίας ΕΚΠΑ

Μεμέτ Χουσεΐν, Αγρότης από Ροδόπη

Μερτζανάκης Γιώργος, Λογιστής

Μεσιάδης Νίκος, Συνταξιούχος

Μητσάκου Κυριακή, Ταμίας σωματείου Καθαριστριών

Μιχαήλ Μαρίνα, Μέλος σωματείου καθαριστριών

Μιχαήλ Χρήστος, Γραμματέας Συλλόγου Εκτακτου Προσωπικού ΤΕΙ Αθήνας

Μούντανος Μάριος, Ανεργος, απολυμένος από τα «Praktiker», μέλος της Επιτροπής Ανέργων του σωματείου ιδιωτικών υπαλλήλων νομού Μεσσηνίας

Μουρελάτος Γιώργος, Μέλος ΔΣ Αρτοποιών Αθηνών

Μπαλαμούτης Αναστάσιος, Δικηγόρος

Μπαμιατζής Στέλιος, Ρεπόρτερ - δημοσιογράφος

Μπέσης Νίκος, Σεκιούριτι

Μπίρδας Λάμπρος, Δικηγόρος

Μπιτσακάκης Μανώλης, Συνταξιούχος, αντιστασιακός, κάτοικος Βιάννου

Νιάνιου Γιωργία, Συνταξιούχος

Ντζελέπη Ιωάννα, Κοιν. Λειτουργός, εργαζόμενη στο δήμο Περάματος

Ξαγοράρης Γιώργος, Δικαστικός επιμελητής

Παζούλης Ελευθέριος, ΔΣ Σωματείου Συνταξιούχων Νέας Ιωνίας

Παπαγιαλιάς Μπάμπης, Γραμματέας ΕΔΑ

Παπαδόπουλος Ευδόκιμος, Ανεργος

Παπαδοπούλου Ελευθερία, Διευθύντρια παιδιατρικής κλινικής ΠΑΓΝΗ

Παπαϊωάννου Γεωργία, Επίκουρη καθηγήτρια Φυσικού ΕΚΠΑ

Παπασπύρου Λαμπρινή, Ιδιωτική Υπάλληλος

Πατεράκης Νίκος, Γιατρός πνευμονολόγος, Αρκαλοχώρι Ηρακλείου

Πατρινού Βασιλική, Μέλος ΔΣ σωματείου καθαριστριών

Πεταλάς Αγης, Δικηγόρος

Πετρίδης Γιάννης, Πρώην ειδ. γραμματέας του ΣΕΓΑΣ, πρόεδρος του αθλητικού σωματείου «Ηλίας Βεργίνης»

Πιτσώλης Κωνσταντίνος, Συνταξιούχος

Πυρομάλη Αγγελική, Φαρμακοποιός

Ραμπιας Γιάννης, Καθηγητής ΤΕΙ Αθήνας

Ρουμελιώτη Γεωργία, Μέλος ΔΣ σωματείου καθαριστριών

Ρουμελιώτης Γιάννης, Εργαζόμενος στο δήμο Αγ. Αναργύρων - Καματερού

Ρουμελιώτης Χρήστος, Μέλος ΔΣ σωματείου εργαζ. Δήμου Αγ. Αναργύρων - Καματερού

Σακήρ Μουχαρέμ, Αγρότης από Ροδόπη

Σαμοθρακίτης Κώστας, Συνταξιούχος

Σίσκος Χρήστος, Οδοντίατρος

Σκαλόπουλος Γιάννης, Πολιτικός μηχανικός - ποιητής

Σκούρας Χρήστος, Σεκιούριτι

Σοφιανός Απόστολος, Ιδιωτικός Υπάλληλος από Καβάλα

Σταματέλου Σταυρούλα, Εργαζόμενη με 5ηνο στο Δ. Περάματος

Σταυρόπουλος Βασίλης, Χαλυβουργός

Στεργιοπούλου Μαριάννα, Καθηγήτρια Αγγλικής

Στρατινα Μαρία, Μέλος ΔΣ σωματείου εργαζ. Δ. Περάματος

Στυλιανού Κώστας, Επιμελητής Α΄ νεφρολογικής κλινικής ΠΑΓΝΗ

Σφούνης Νέστορας, Μηχανολόγος - Μηχανικός από Καβάλα, προϊστάμενος ΔΕΣΦΑ

Τάβλα Μαρία, Συνταξιούχος

Τερζανίδου Μαρία - Ειρήνη, Ταμίας ΔΣ σωματείου ΕΚΕΒΕ «Α. Φλέμινγκ»

Τζελας Γρηγόρης, Αντιπρόεδρος σωματείου εργαζ. Δήμου Πεύκης - Λυκόβρυσης

Τσάκαλος Χάρης, Μέλος ΔΣ σωματείου ΕΔΙΠ ΕΜΠ

Τσάκωνα Ζωή, Δικηγόρος

Τσελέντης Γεράσιμος, Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Δ. Κορυδαλλού

Τσιροζίδης Απόστολος, Συνταξιούχος

Τσούνας Ευθύμιος, Ανθυποπυραγός ε.α.

Φουντουκίδης Λάζαρος, Δημοτικός υπάλληλος

Φραγκιαδάκης Θέμης, Πρόεδρος σωματείου εργαζομένων ΠΑΓΝΗ

Φωτιάδη Μαρία, Εργάτρια του Πολιτισμού και της Τέχνης

Φωτοπούλου Χρύσα, Δημοσιογράφος

Χάμπλας Διονύσης, Πολιτικός μηχανικός, πολεοδόμος του Δήμου Ηρακλείου

Χαρανάς Κώστας, Δικηγόρος

Χαρίτου Παναγιώτα, Δημόσιος Υπάλληλος

Χασάν Σινάν, Αγρότης, πρόεδρος Τοπικού Συμβουλίου Πάσσου Ν. Ροδόπης

Χατζηπαρασκευά Ελένη, Εργαζόμενη στο Δ. Κορυδαλλού

Χουσεΐν Νουρή Οζτζάν, Αρχαιολόγος

Χρηστάκη Μαρία, Δρ. Βιολόγος - τοξικολόγος, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Χρηστάκης Γιώργος, Πρόεδρος σωματείου Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου

Χρηστάκης Δημήτρης, Καθηγητής ΤΕΙ Κρήτης

Χρυσοφάκη Κατερίνα, Περιφερειακή σύμβουλος Κρήτης και Νήσων, Σωματείο Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής - Πειραιώς (ΣΕΤΑΠ)

Νέες υπογραφές στήριξης στην πολιτική πρόταση του ΚΚΕ

Δημοσιεύουμε νέες υπογραφές στο κάλεσμα στήριξης της πολιτικής πρότασης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, από εργαζόμενους, ανέργους αυτοαπασχολούμενους, γυναίκες, νέους, εκλεγμένους σε φορείς του κινήματος, στα συνδικάτα, στις οργανώσεις των αυτοαπασχολουμένων, σε άλλους μαζικούς φορείς, αλλά και καλλιτέχνες, διανοούμενους, απόστρατους αξιωματικούς, ανθρώπους του Αθλητισμού, εκλεγμένους στην Τοπική Διοίκηση κ.ά. Ενας ακόμα κατάλογος με 160 υπογραφές έρχεται να προστεθεί στο σύνολο, που έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις 1.000.

Το κάλεσμα στήριξης, ανάμεσα σε άλλα, σημειώνει: «Ολοι εμείς ενώνουμε τη φωνή μας και καλούμε όλους όσοι πίστεψαν ότι με το ΟΧΙ λένε ΟΧΙ στη λιτότητα, στην πολιτική της ΕΕ, που με τα μνημόνια διαρκείας της καταδικάζει τους λαούς σε διαρκή φτώχεια και εξαθλίωση... και βλέπουν ότι το ΟΧΙ τους γίνεται ΝΑΙ σ' ένα νέο μνημόνιο, ότι τα κόμματα που τους ζήτησαν να στηρίξουν το ΟΧΙ (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ) αξιοποίησαν την ψήφο τους, για να φέρνουν μαζί με τα κόμματα που στήριξαν το ΝΑΙ (ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ) το ένα μετά το άλλο τα πακέτα των σκληρών μνημονιακών μέτρων...

Σας καλούμε να συμβάλουμε όλοι μαζί στην κοινωνική συμμαχία εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών, που θα παλέψει σε γραμμή ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο, τα μονοπώλια και την εξουσία τους».

Μειωμένες δαπάνες για Υγεία - Φάρμακο
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε τον πετσοκομμένο προϋπολογισμό σε Υγεία - Πρόνοια της προηγούμενης κυβέρνησης, παρ' όλο που ως αντιπολίτευση τον είχε καταψηφίσει. Στον τελευταίο Κρατικό Προϋπολογισμό προβλεπόταν μειωμένη χρηματοδότηση για το 2015 κατά 32% για τα νοσοκομεία και κατά 30% για τον ΕΟΠΥΥ, σε σχέση με τα αντίστοιχα ούτως ή άλλως ανεπαρκέστατα και πετσοκομμένα κονδύλια του 2014. Αυτό εκφράστηκε με τις επικίνδυνες ελλείψεις για τα νοσοκομεία και τις μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας σε προσωπικό, σε υγειονομικά υλικά, μηχανήματα, φάρμακα κ.λπ.

Αυτό όμως δεν είναι άλλοθι, γιατί η διατήρηση των μειωμένων δημόσιων δαπανών είναι πολιτική επιλογή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως άλλωστε και το σύνολο των αντεργατικών μνημονιακών νόμων της προηγούμενης περιόδου, που έχουν οδηγήσει στην απόλυτη και σχετική επιδείνωση των όρων ζωής και υγείας του λαού.

Στο 3ο μνημόνιο διατηρείται η κρατική υποχρηματοδότηση. Προβλέπεται όριο δαπανών για την Υγεία μέχρι και το 2018 τα 1,4 δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Μάλιστα ακόμα και αυτό το ποσό θα βρίσκεται υπό αίρεση προς τα κάτω ανάλογα με την υλοποίηση των δημοσιονομικών στόχων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κουρουμπλής λίγο πριν το 3ο μνημόνιο δήλωνε ότι «αν ο προϋπολογισμός για την Υγεία δεν αυξηθεί στα 1,8 δισ. ευρώ θα έχουμε ανθρωπιστική κρίση».

  • Αντίστοιχη κατεύθυνση εφαρμόζεται και στη φαρμακευτική δαπάνη. Ο ΕΟΠΥΥ μέχρι και το 2018 θα δίνει για φάρμακα έως 1,94 δισ. ευρώ κάθε χρόνο, τα οποία είναι μειωμένα κατά 60 εκατ. ευρώ σε σχέση με τα ανεπαρκέστατα 2 δισ. το 2015, οδηγώντας τους ασθενείς να πληρώνουν και αυξημένες συμμετοχές στα αποζημιούμενα από τον ΕΟΠΥΥ φάρμακα και εξολοκλήρου τα φάρμακα από τους αυξανόμενους καταλόγους της «αρνητικής λίστας» και των ΜΗΣΥΦΑ.

Οι ρυθμίσεις του μνημονίου σχετικά με τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης αφορά το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία και όχι τη μείωση των πληρωμών από τους ασθενείς. Αντίθετα από αυτούς θα έχουμε περαιτέρω αύξηση. Απόδειξη είναι ότι ενώ το 2009 (πριν την κρίση) το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία (δημόσια φαρμακευτική δαπάνη) πλήρωσαν 5,2 δισ. για φάρμακα και οι ασφαλισμένοι ως συμμετοχή πλήρωσαν 524 εκατ., σταδιακά το 2014 οι δαπάνες έφτασαν τα 2,2 δισ. και 750 εκατ. αντίστοιχα. Δηλαδή, κράτος και ασφαλιστικά ταμεία πλήρωσαν κατά 57,7% λιγότερο, ενώ οι ασφαλισμένοι - κατά πολύ λιγότεροι αφού αυξήθηκαν οι ανασφάλιστοι - πλήρωσαν συμμετοχή κατά 43,1% περισσότερο.

Είναι ισχυρό το ενδεχόμενο της περαιτέρω αύξησης των εισφορών των εργαζομένων ή αύξησης της συμμετοχής των ασθενών στα αποζημιούμενα από τον ΕΟΠΥΥ φάρμακα ή και αύξησης των φαρμάκων της «αρνητικής λίστας», ώστε να μη γίνεται υπέρβαση του «πλαφόν» της ασφαλιστικής φαρμακευτικής δαπάνης, αφού οι πληρωμές των ασθενών δεν υπολογίζονται σ' αυτήν. Ταυτόχρονα, υπηρετεί και τους φαρμακοβιομήχανους ώστε να μειώσουν ή και να καταργήσουν τα ποσά που επιστρέφουν, ανάλογα με το ύψος της υπέρβασης προς τον ΕΟΠΥΥ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ στα μέτρα για τη φαρμακευτική περίθαλψη των ανασφάλιστων προέβλεπε τους ίδιους όρους με αυτούς των ασφαλισμένων, δηλαδή να πληρώνουν κανονικά συμμετοχή. Είναι επίσης ανοιχτό - στο πλαίσιο της απελευθέρωσης - τόσο το ωράριο των φαρμακείων όσο και το ιδιοκτησιακό καθεστώς και η πώληση των ΜΗΣΥΦΑ από καταστήματα εκτός φαρμακείων, με αρνητικές συνέπειες στους αυτοαπασχολούμενους φαρμακοποιούς.

«Σφαγείο» στην Πρόνοια
  • Αντίστοιχα για την Πρόνοια προβλέπεται μείωση του προϋπολογισμού στα 900 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο, από 1,8 δισ. ευρώ που ήταν μέχρι το 2015. Η μείωση αυτή θα φέρει άγριες επιπλέον περικοπές στα προνοιακά επιδόματα και στα επιδόματα αναπηρίας (μόνο αυτά ήταν 800 εκατ. ευρώ). Ενέχει τον κίνδυνο να κλείσουν ή να γίνει ανταποδοτική η λειτουργία των προνοιακών ιδρυμάτων που παρέχουν υπηρεσίες για βρέφη και παιδιά χωρίς οικογένεια ή οικογένεια προβληματική, αναπήρους κ.λπ., να απολυθούν εργαζόμενοι.

Με την πρόβλεψη του μνημονίου 3 για την εφαρμογή της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ οι αναπηρικές συντάξεις και τα επιδόματα θα συνδέονται αντίστοιχα με τα χρόνια ασφάλισης και με τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Ως συνέπεια θα είναι η άγρια περικοπή τους.

Συγκεκριμένα:

-- Ενας εργαζόμενος που είχε 5 χρόνια δουλειάς, μετά από σοβαρό ατύχημα, η αναπηρική του σύνταξη δεν μπορούσε να είναι κατώτερη των 387 ευρώ. Μετά την εφαρμογή του μνημονίου 3 θα πάρει μόνο 87 ευρώ.

-- Καταργούνται οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις σε βαριά αναπήρους και χρονίως πάσχοντες, όπως από μεσογειακή αναιμία, αιμορροφιλία, νεφροπαθείς, παραπληγικοί κ.λπ. Θα παίρνουν σύνταξη στα 62 και στα 67 χρόνια, όταν το προσδόκιμο ζωής για κάποιους από αυτούς δε φτάνει ούτε τα 55 χρόνια.

-- Ο ΣΥΡΙΖΑ νομοθέτησε σε ακόμα αντιδραστικότερη κατεύθυνση την εφαρμογή των κριτηρίων για την παροχή επιδομάτων και αναπηρικών συντάξεων. Τάχα για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος και τη μη ταλαιπωρία των αναπήρων στα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ), προώθησαν μέτρα εκσυγχρονισμού του συστήματος περικοπών με τον νόμο 4331.

Πρακτικά, εάν κάποιος πληροί τα εισοδηματικά, περιουσιακά, οικογενειακά και άλλα κριτήρια, με τα οποία έχει δικαίωμα να διεκδικήσει κάποια ενίσχυση, τότε μόνο θα παραπέμπεται στα ΚΕΠΑ, για να κριθεί εάν έχει και τον απαιτούμενο βαθμό αναπηρίας. Δηλαδή, οι κρατικές παροχές για τις πρόσθετες ανάγκες του αναπήρου δε συνδέονται με αυτή καθαυτή την αναπηρία αλλά εάν δεν έχει «στον ήλιο μοίρα» ή και οικογένεια για να τον συνδράμει. Πρωταγωνιστής αυτού του νομοσχεδίου και των αντιλαϊκών μέτρων ήταν ο αναπληρωτής υπουργός Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ 1, Δ. Στρατούλης, στέλεχος σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ 2.

Αυτό που προωθούν είναι ένα «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» για τους πλέον εξαθλιωμένους, με το οποίο οι ανάπηροι θα καλούνται να καλύψουν όχι μόνο τις γενικές τους ανάγκες, όπως ο υπόλοιπος πληθυσμός, αλλά και τις πρόσθετες ανάγκες που απορρέουν από την αναπηρία τους.

Οι παραπάνω περικοπές, ανεξάρτητα από τη μορφή «σοκ» με την οποία εφαρμόζονται λόγω των συνθηκών της βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και της επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, είναι απολύτως σύμφωνες με την πολιτική δραστικής μείωσης των κρατικών δαπανών στον τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών της ΕΕ, έχουν μόνιμη εφαρμογή και στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάκαμψης, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων και του κράτους τους.

Γι' αυτό από κανένα κόμμα της αστικής διαχείρισης δεν υπήρξε ούτε υπάρχει πολιτική για την ανάπτυξη ενός δημόσιου δωρεάν πρωτοβάθμιου συστήματος Υγείας, το οποίο να απευθύνεται πριν απ' όλα στους υγιείς - πριν αρρωστήσουν - που είναι και η βασική αποστολή της πρόληψης. Το αντίθετο μάλιστα έχουν αποπειραθεί να κάνουν. Π.χ. η Νέα Δημοκρατία (Βορίδης) να περικόψει κρίσιμες προληπτικές εξετάσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ (Κουρουμπλής) να επιβάλει επιπλέον πληρωμές στους καρκινοπαθείς επειδή δεν έκαναν προληπτικές εξετάσεις.

  • Με το 3ο μνημόνιο αυξήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές των συνταξιούχων στον κλάδο Υγείας από το 4% στο 6% υπολογιζόμενο στο σύνολο της κύριας σύνταξης (πριν από τις περικοπές του 2010) και αντίστοιχα επιβλήθηκαν κρατήσεις 6% στις επικουρικές συντάξεις.

Ακόμα και το γνωστό 5ευρω στα νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας προβλέπεται από τον Οκτώβρη του 2015 είτε να επανακαθιερωθεί είτε να επιβληθεί ισοδύναμο μέτρο αφαίμαξης των ασθενών. Επίσης, η αύξηση του ΦΠΑ από το 13% στο 23% για τις εργασίες που παρέχει ο ιδιωτικός επιχειρηματικός τομέας στην Υγεία ανοίγει το δρόμο για επιπλέον επιβάρυνση των ασθενών που εξαναγκάζονται να απευθύνονται σ' αυτόν λόγω των σοβαρών ελλείψεων του δημόσιου τομέα (υποστελέχωση, μακρόχρονα ραντεβού για χειρουργεία, θεραπείες, ακτινοβολίες κ.λπ.).

Μισή ... «σταγόνα» προσλήψεις
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ εξήγγειλε αρχικά 6.000 προσλήψεις, για να καταλήξει στις 4.500 μέχρι τέλος του 2015. Ισχυρίζεται ότι αυτές οι 4.500 «γλίτωσαν» από το 3ο μνημόνιο και το «σερβίρει» ως κατάκτηση της κυβέρνησης κατά τη διαπραγμάτευση με τους «θεσμούς». Ακόμα και αυτή η εξαγγελία περιορίστηκε σε 2.440 υγειονομικούς, όπου ανακοινώθηκε «η έναρξη των διαδικασιών» για την πρόσληψή τους πρακτικά για το 2016, εάν γίνουν.

Η γενική γραμμή της κυβέρνησης, την οποία παρουσιάζει ως «κατόρθωμα», είναι ορισμένες «επείγουσες και στοχευμένες» προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, ως «σωτηρία» των δημόσιων νοσοκομείων και του ΠΕΔΥ. Κάποιες προσλήψεις ενδεχομένως να γίνουν. Ολες οι κυβερνήσεις έκαναν προσλήψεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το προηγούμενο διάστημα, κατά κύριο λόγο, τέτοιες «προσλήψεις» έκανε. Επίσης, ζήτησε έγκριση από την ΕΕ για προγράμματα 48μηνων συμβάσεων για άνεργους υγειονομικούς, ενώ προωθεί 3.025 θέσεις μέσω των 5μηνων προγραμμάτων Κοινωφελούς Εργασίας του ΟΑΕΔ.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι ακόμα και αν γίνουν το 100% αυτών που εξαγγέλθηκαν, θα είναι σταγόνα στον ωκεανό. Θα συνεχίσουν να δυσκολεύονται στη λειτουργία τους οι δημόσιες μονάδες Υγείας, με ό,τι συνεπάγεται για τους ασθενείς και την εντατικοποίηση της δουλειάς των υγειονομικών. Οι προηγούμενες απώλειες σε προσωπικό δεν πρόκειται να αναπληρωθούν. Δεν καλύπτονται ούτε καν οι συνταξιοδοτήσεις των δύο τελευταίων χρόνων.

Μάλιστα, μεγάλο μέρος αυτών των προσλήψεων θα είναι για θέσεις επικουρικών, με «μπλοκάκια», κ.λπ. διότι δεν κοστίζουν στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού πληρώνονται από τα έσοδα των κρατικών νοσοκομείων. Η υποστελέχωση των δημόσιων μονάδων Υγείας καθώς και η παραπέρα διεύρυνση των προσωρινών και ελαστικών εργασιακών σχέσεων άρχισαν να εφαρμόζονται αρκετά χρόνια πριν από την οικονομική κρίση και αποσκοπούν στη μείωση του κόστους λειτουργίας των δημόσιων μονάδων Υγείας, στο πλαίσιο της προσαρμογής της λειτουργίας τους ως επιχειρήσεων του κράτους, με αύξηση των εσόδων και μείωση των εξόδων. Το 3ο μνημόνιο προβλέπει για την αξιολόγηση του δημόσιου τομέα και για όσες υπηρεσίες δε θα μπορούν να ανταποκριθούν - π.χ. λόγω υποστελέχωσης - να αξιοποιηθούν από τον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα.

Σε αυτήν τη βάση ο απελθών υπουργός Υγείας ανανέωσε τη σύμβαση ανάμεσα στον ΕΟΠΥΥ και στις ιδιωτικές κλινικές για υπηρεσίες ΜΕΘ, καθώς και για άλλες ιατρικές πράξεις, όπως εμβολιασμούς, ακτινοθεραπείες, διακαθετηριακές βαλβίδες. Ο υπουργός ρύθμισε έτσι την αγορά αυτών των υπηρεσιών από τα υποχρηματοδοτούμενα από το κράτος ασφαλιστικά ταμεία.

Η ανακοίνωσή του, «χωρίς επιπλέον επιβάρυνση των ασθενών», είναι διφορούμενη αφού δεν έχει αναιρεθεί ο κανονισμός του ΕΟΠΥΥ που προβλέπει συμμετοχή των ασθενών στη νοσηλεία στον ιδιωτικό τομέα από 30% έως 50% επί του νοσηλίου. Επιπλέον, τι θα γίνει όταν ένας ασθενής εξαναγκαστεί να νοσηλευτεί στον ιδιωτικό τομέα εκτός της γ' θέσης που προβλέπει η συμφωνία; Ποιος θα πληρώσει τη διαφορά, η οποία αυξάνει αντίστοιχα και τις τιμές σε υγειονομικό υλικό κ.λπ.;

Παίρνει απ' τους φτωχούς, για τους εξαθλιωμένους
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει ως θετικό έργο τα μέτρα που πήρε για την αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης», που τη θεωρεί αποτέλεσμα των μνημονίων. Κυρίως προβάλλει αυτά που αφορούν τη δωρεάν παροχή ορισμένης ποσότητας ρεύματος, την επιδότηση ενοικίου και την κάρτα για τη δωρεάν προμήθεια τροφίμων.

Μάλιστα, η αρμόδια υπουργός Φωτίου, παρουσιάζοντας τα μέτρα στις 24 Ιούνη 2015, είπε: «...Προσέξτε, από τις 300.000 αιτήσεις οι 293.000 ζητάνε σίτιση. Αυτό σημαίνει ότι σε αυτήν τη χώρα, ο πληθυσμός πεινάει. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του μνημονίου, αυτό είναι το πιο απάνθρωπο πρόσωπο της ανθρωπιστικής κρίσης, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε ούτε σε μνημόνια, ούτε στις λιτότητες των προηγούμενων μνημονίων, διότι δεν αντέχει πια ο κόσμος και βρισκόμαστε σε οριακή θέση».

Παρόμοια μέτρα υλοποιούνταν και από τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Είναι μέτρα που υλοποιούν τις κατευθύνσεις και τα προγράμματα της ΕΕ, που επιδιώκει να διαχειριστεί ένα μικρό μέρος όσων ανήκουν στην ακραία φτώχεια. Για τη σχετική εξαθλίωση - η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη αριθμητικά - δε λένε κουβέντα.

Μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τα άλλα αστικά κόμματα, επιδιώκουν να καταγράφονται αυτά τα μέτρα στις λαϊκές συνειδήσεις ως απόδειξη της φιλολαϊκής πολιτικής τους, αφού σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες της κρίσης «παίρνουν έστω και αυτά τα ελάχιστα μέτρα». Για να αναδεικνύεται το δήθεν «ανθρώπινο πρόσωπο» του καπιταλισμού, να ενισχύουν την προσμονή και την ελπίδα στα λαϊκά στρώματα ότι «τώρα παίρνονται αυτά τα μέτρα και όταν με το καλό έρθει η καπιταλιστική ανάπτυξη, θα ικανοποιούνται περισσότερο οι λαϊκές ανάγκες».

Ομως, η εκτεταμένη και η ακραία φτώχεια, που παίρνει μεγάλες διαστάσεις στις περιόδους της καπιταλιστικής κρίσης, είναι αποτέλεσμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Αυτόν υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα των επιμέρους διαφορών. Με βάση αυτό, η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών θα βρίσκεται σε όλο και μεγαλύτερη διάσταση από τις τεράστιες δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, αφού αυτές αξιοποιούνται, είτε σε περιόδους οικονομικής κρίσης είτε ανάπτυξης, από τους επιχειρηματικούς ομίλους, για την εξασφάλιση του μέγιστου δυνατού κέρδους.

Ας δούμε τη «γαλαντομία» αυτών των μέτρων στη σίτιση: Μια 4μελής και πάνω οικογένεια, για να πάρει είδη τροφίμων αξίας 220 ευρώ το μήνα, πρέπει να έχει μοναδικό ανώτατο όριο εισοδήματος 6.000 ευρώ το χρόνο. Δηλαδή, μια οικογένεια που «ζει» με 10,7 ευρώ τη μέρα, την επιχορηγεί με 7,3 ευρώ τη μέρα για να τη «βγάλει»!!!

Η ίδια λογική ισχύει και για την παροχή δωρεάν ποσότητας ρεύματος. Μια οικογένεια με τέτοια εισοδήματα θα διαλέγει αν θα μαγειρέψει, θα έχει ζεστό νερό ή σόμπα το χειμώνα! Το δε ανεπαρκές επίδομα στέγασης δόθηκε σε λιγότερες από το 50% των οικογενειών που πληρούσαν τα κριτήρια της κυβέρνησης, κριτήρια ακραίας φτώχειας.

Πρόκειται για την πολιτική «παίρνω από τους φτωχούς για να ενισχύσω τους εξαθλιωμένους». Τέτοιου είδους χαρακτήρα είναι τα μέτρα για την «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης» και σε αυτή τη βάση, με αυτά τα κριτήρια, μονιμοποιούνται οι παντός είδους μηχανισμοί, από το κράτος, τις ΜΚΟ, την εκκλησία κ.λπ., εξειδικεύοντας τις αντίστοιχες κατευθύνσεις της ΕΕ.

ΥΓΕΙΑ - ΠΡΟΝΟΙΑ - ΦΑΡΜΑΚΟ
Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ εχθρεύεται τις λαϊκές ανάγκες

Αποκαλυπτική και χρήσιμη για συμπεράσματα, μπροστά στις εκλογές, η επτάμηνη κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ

Η 7μηνη κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ στην Υγεία είναι αποκαλυπτική για τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της πολιτικής του και χρήσιμη για την εξαγωγή συμπερασμάτων, ενόψει και των εκλογών. Αναδεικνύονται ο ταξικός χαρακτήρας των λαϊκών προβλημάτων σε Υγεία - Πρόνοια, ως αποτέλεσμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής - που υποστηρίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ - αλλά και η ανάγκη συσπείρωσης με την πολιτική διεξόδου του ΚΚΕ.

Η πολιτική και τα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ στην Υγεία - Πρόνοια αποτελούν συνέχεια των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που ξεκίνησαν πριν από την κρίση, όταν υπήρχαν και στην Ελλάδα υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, όπως αντίστοιχα έγινε και στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ. Αυτήν την πολιτική υπηρετεί και το πρόγραμμα διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που αποφάσισε στην πρόσφατη συνδιάσκεψη.

Προκειμένου να κρύψει ο ΣΥΡΙΖΑ την αντιλαϊκή του στρατηγική, που διαπερνά το πρόγραμμά του και στα θέματα Υγείας - Πρόνοιας - Φαρμάκου, χρησιμοποιεί χοντρά ψέματα. Οπως ότι τα μέτρα που προσυπέγραψε με το μνημόνιο δεν αποτελούν δική του πολιτική, υποχρεώθηκε να τα πάρει και γι' αυτό ψάχνει για «ισοδύναμα» που θα αντισταθμίζουν τα αρνητικά μέτρα.

Τα «ισοδύναμα» πράγματι μπορεί να βρεθούν, αλλά θα αποτελούν διαφορετικά εργαλεία υλοποίησης των ίδιων αντιλαϊκών στόχων. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του χαρατσιού των 25 ευρώ για την εισαγωγή στα κρατικά νοσοκομεία που επιχείρησε να εφαρμόσει η ΝΔ (Γεωργιάδης). Τότε αντέδρασαν και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συμφώνησαν όταν βρέθηκε το ισοδύναμο μέτρο της αύξησης του φόρου καπνού.

Οι Λαϊκές Επιτροπές στην πρώτη γραμμή της πάλης για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία - Πρόνοια
Οι Λαϊκές Επιτροπές στην πρώτη γραμμή της πάλης για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία - Πρόνοια
Ο ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμά του υποστηρίζει τις πληρωμές από το λαό για την Υγεία γι' αυτό δεν υπάρχει καμία αναφορά στο «δωρεάν». Προβάλλει ένα άλλο «μείγμα» χρηματοδότησης από πληρωμές των ασθενών με εισοδηματικά κριτήρια. Σε αυτήν τη βάση μιλάει για «δίκαιη χρηματοδότηση», με δεδομένη τη δραστική μείωση της χρηματοδότησης από το κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Αυτό, λοιπόν, που καθορίζει και διαμορφώνει την πολιτική του είναι η πλήρης συμφωνία του με τη στρατηγική της ΕΕ για την καπιταλιστική οικονομία, στη βάση του «κόστους - οφέλους» ή, αλλιώς, «ισότητας - αποτελεσματικότητας».

Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος αντικειμενικά απαιτείται η διαμόρφωση ακόμα πιο «φτηνών» εργαζομένων, όπου η εργατική δύναμη και όλες οι υπηρεσίες Υγείας που σχετίζονται με την αναπαραγωγή της, την πρόληψη και την αποκατάστασή της να «κοστίζουν» ακόμα φτηνότερα για το κεφάλαιο και το κράτος του. Αυτή η πολιτική προωθείται με τη μείωση του «μη μισθολογικού κόστους», στο οποίο περιλαμβάνεται η κρατική και εργοδοτική χρηματοδότηση για την ανάπτυξη των υπηρεσιών Υγείας.

Από εκεί πηγάζει η εκτίμηση ότι η στρατηγική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ - στήριξης του κεφαλαίου - αντικειμενικά αντιστρατεύεται την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών στην Υγεία - Πρόνοια. Αυτή είναι η κυρίαρχη αιτία της αντιλαϊκής πολιτικής του και όχι οι δήθεν πιέσεις για υπογραφή του 3ου μνημονίου. Γι' αυτό ασκούσε και θα ασκεί αντιλαϊκή πολιτική, είτε με το «παράλληλο πρόγραμμα», είτε με το μνημονιακό, όσο η στρατηγική του επιλογή είναι με τα μονοπώλια και όχι με το λαό.

Κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Υγείας τον περασμένο Μάη
Κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Υγείας τον περασμένο Μάη
Επιβεβαιώνεται γιατί η ανάπτυξη που προτείνει το ΚΚΕ είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος για τα συμφέροντα του λαού, όπου η εργατική - λαϊκή εξουσία μπορεί να αξιοποιήσει την παραγωγικότητα, την τεχνολογία, την επιστήμη, το εξειδικευμένο υγειονομικό προσωπικό και να παρέχει αυτές τις εργασίες και τα προϊόντα καθολικά και δωρεάν.

Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση που διαμορφώνεται και με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ στην Υγεία και την Πρόνοια, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο ψήφου για το λαό μπροστά στις εκλογές. Να πει: Τους δοκίμασα όλους. Τώρα με το ΚΚΕ για ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, για να ανοίξουμε το δρόμο της ανατροπής.


Από διαδήλωση των συνταξιούχων με αιχμή τα προβλήματα στην Υγεία
Από διαδήλωση των συνταξιούχων με αιχμή τα προβλήματα στην Υγεία



Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org