«Η Ουκρανία και η Ρωσία βρίσκονται σε μια μάχη για να συντρίψουν τα ενεργειακά συστήματα η μία της άλλης - μια εκστρατεία η οποία θα καθορίσει τις μελλοντικές ειρηνευτικές συνομιλίες». Αυτά είπε σε συνέντευξή του στο «Politico» ο αναπληρωτής υπουργός Ενέργειας της Ουκρανίας. Θύμισε μάλιστα τα ουκρανικά χτυπήματα σε διυλιστήρια βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας, τις ευρωενωσιακές κυρώσεις για το ρωσικό φυσικό έριο, αλλά και τα χτυπήματα της Ρωσίας σε ουκρανικές ενεργειακές υποδομές, τα οποία άφησαν στο σκοτάδι ουκρανικές πόλεις. Αν κάτι επιβεβαιώνουν οι δηλώσεις αυτές, είναι ότι ο ενεργειακός πόλεμος αποτελεί συστατικό στοιχείο του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Αυτό αποτυπώνεται και στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, με τα χτυπήματα σε υποδομές και πλοία.

Η Ενέργεια αποτελεί «αγωγό κινδύνων» που ενώνει τα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με τις εξελίξεις στο ένα να τροφοδοτούν τη σύγκρουση στα άλλα. Απ' αυτήν τη σκοπιά, ο στόχος της αστικής τάξης να γίνει - με το αζημίωτο και με τη στήριξη όλων των κομμάτων - το πρωτοπαλίκαρο στα σχέδια των ΗΠΑ για «ενεργειακή κυριαρχία», από την Ανατ. Μεσόγειο έως τα Βαλκάνια και την Ουκρανία, χτυπάει «καμπάνα» για τον λαό. Τα σχέδια αυτά δεν σημαίνουν μόνο πανάκριβη Ενέργεια για τα νοικοκυριά, αλλά μετατρέπουν σε στόχο και τις ενεργειακές υποδομές, με ανυπολόγιστους κινδύνους, όπως δείχνουν και οι πρόσφατες λίστες που κυκλοφορούν με πιθανούς στόχους αντιποίνων για τις επιθέσεις στο Ιράν, ανάμεσά τους τη Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη. Κανένας εφησυχασμός δεν χωρά. Αντίθετα, τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει παντού ο αγώνας εναντίον της εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο και των συμφερόντων που αυτή υπηρετεί.

Μετά από κάθε μεγάλη πυρκαγιά, τα κόμματα που ορκίζονται στην ΕΕ προσπαθούν να δικαιολογήσουν και να αναβαπτίσουν την πολιτική που οδήγησε στον όλεθρο. Αποθεώνουν για παράδειγμα τα κονδύλια της ΕΕ, που είναι πληρωμένα από τους λαούς και υπόκεινται στον «χρυσό κανόνα» της πολιτικής του «κόστους - οφέλους». Γι' αυτό δεν είναι επιλέξιμα έργα αναγκαία για την προστασία του λαού, που όμως δεν έχουν ανταποδοτικότητα για το κεφάλαιο. Αλλη βασική κατεύθυνση της ΕΕ είναι η διαχείριση των πυροσβεστικών μέσων με κριτήριο και εδώ το κόστος που αποδυναμώνει τις δυνατότητες κάθε κράτους - μέλους να αντιμετωπίσει μεγάλες πυρκαγιές, οι οποίες συνήθως δεν ξεσπούν σε μία μόνο χώρα. Ταυτόχρονα, δεν βγάζουν άχνα για το γεγονός ότι οι κυβερνητικές επιλογές απορρέουν από την κοινώς αποδεχόμενη - πλην ΚΚΕ - στρατηγική της «ανθεκτικότητας» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που εντάσσει την Πολιτική Προστασία ως μηχανισμό στις συμφωνίες και στα σχέδια των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, ενώ ακόμα και ο προσανατολισμός και η ιεράρχηση σε προμήθεια εξοπλισμού για την πυρόσβεση αφορούν μέσα «διπλής χρήσης», πολεμική και πολιτική. Πίσω από τους καπνούς και τα αποκαΐδια, οι ένοχοι για την επαναλαμβανόμενη καταστροφή είναι γνωστοί: Είναι το επιλεκτικά ανίκανο κράτος και οι κυβερνήσεις του, η εμπρηστική πολιτική του κέρδους και οι αντιλαϊκές κατευθύνσεις της ΕΕ. Απέναντι σ' αυτά πρέπει να δυναμώσουν η πάλη του λαού και η σύγκρουση με επίκεντρο την προστασία του περιβάλλοντος, της περιουσίας και της ζωής.

1765 Γεννιέται ο Μανιάτης κοτζαμπάσης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, πρόεδρος της επαναστατικής κυβέρνησης (Εκτελεστικό) το 1823 - 1824.

1865 Πεθαίνει ο Φαναριώτης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος της επαναστατικής κυβέρνησης (Εκτελεστικό) το 1822 - 1823 και τέσσερις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.

1881 Γεννιέται ο Βρετανός (Σκοτσέζος) βιολόγος Αλεξάντερ Φλέμινγκ, που μαζί με την γυναίκα του, Αμαλία, ανακάλυψαν την πενικιλίνη (βραβείο Νόμπελ Ιατρικής 1945).

1944 Τμήματα του 30ού Συντάγματος του ΕΛΑΣ ανατινάζουν στο Μουχαρέμι Χάνι γερμανική αμαξοστοιχία, που συνοδευόταν από ισχυρή στρατιωτική δύναμη. Στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν 190 και αιχμαλωτίστηκαν 60 Γερμανοί και Ιταλοί στρατιώτες.

1945 Οι Αμερικανοί ρίχνουν την πρώτη ατομική βόμβα στην ιαπωνική πόλη της Χιροσίμα. Σε 90.000 έως 166.000 εκτιμώνται οι άνθρωποι - άμαχος πληθυσμός - που πέθαναν είτε άμεσα είτε ως αποτέλεσμα των φριχτών εγκαυμάτων, της δηλητηρίασης από τη ραδιενέργεια κ.λπ. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που δεν υπαγορευόταν από καμία πολεμική ανάγκη. Τρεις μέρες αργότερα θα ακολουθήσει και νέα ρίψη ατομικής βόμβας, στην πόλη Ναγκασάκι.

1949 Δολοφονείται στη Μακρόνησο με άγρια βασανιστήρια ο κομμουνιστής Γιώργος Σαμπατάκος, φοιτητής της ΑΣΟΕΕ.

1951 Ιδρύεται το κόμμα του «Ελληνικού Συναγερμού» υπό τον στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο, που στις εκλογές της 9ης Σεπτέμβρη του ίδιου έτους ήρθε πρώτο με 36,53%.

1976 Το βράδυ της 6ης Αυγούστου 1976 το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Χόρα» παραβιάζει για πρώτη φορά την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Το πρωί της 7ης Αυγούστου γίνεται η δεύτερη παραβίαση. Η κυβέρνηση Καραμανλή καταθέτει προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ζητώντας την πολιτική καταδίκη της Τουρκίας και τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. Το «Χόρα» επέστρεψε στη Σμύρνη στις 17 Αυγούστου. Οι προσφυγές της ελληνικής κυβέρνησης στους διεθνείς οργανισμούς έμειναν χωρίς αποτέλεσμα.