Τετάρτη 6 Ιούνη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Το «θαύμα της ναυτιλίας» στηρίζεται στην τεράστια εκμετάλλευση των ναυτεργατών

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ - στις 17 Νοέμβρη 1918 - στον Πειραιά (Ακτή Μιαούλη και στοά Ριζάρη), στα γραφεία της Πανελλήνιας Ενώσεως Μηχανικών Εμπορικών Ατμοπλοίων. Η ίδρυση του Κόμματος της εργατικής τάξης έδωσε ώθηση για τη χειραφέτηση των «ταπεινών και καταφρονεμένων», για τη διαμόρφωση ταξικής συνείδησης και την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, για την εργατική εξουσία, τον Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.

Το ΚΚΕ μέσα σε σκληρές συνθήκες της ταξικής πάλης έχει πρωτοπόρα συμβολή και στους αγώνες των ναυτεργατών.

Στις μέρες μας, με την ασίγαστη πάλη των ταξικών σωματείων, με τη στήριξη του ΠΑΜΕ, οργανώθηκαν αγώνες, δόθηκαν σκληρές απεργιακές μάχες σε σύγκρουση με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, την αντιλαϊκή πολιτική των αστικών κυβερνήσεων και την ΕΕ, συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας για την αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων, την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος.

Δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική γραμμή» για τη «δίκαιη ανάπτυξη»

Η περίοδος που διανύουμε, χαρακτηρίζεται από έντονες και σημαντικές πολιτικές εξελίξεις.

Η κυβέρνηση αναλαμβάνει τον ρόλο του σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ, για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας. Μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο της ιμπεριαλιστικής συμμορίας ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, χρησιμοποιώντας τις υποδομές στην Αλεξανδρούπολη, στον Αραξο και τη Σούδα.

Η όξυνση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ με Ρωσία και Κίνα στο κουβάρι των ανταγωνισμών, καθώς και οι αντιφατικές σχέσεις αστικής τάξης Ελλάδας - Τουρκίας, εγκυμονούν άμεσο κίνδυνο πρόκλησης θερμού επεισοδίου στην περιοχή.

Γι' αυτό λέμε ότι η πολιτική της κυβέρνησης βάζει τον ελληνικό λαό στο στόχαστρο των μεγάλων ανταγωνισμών σε περίπτωση μιας μεγάλης ιμπεριαλιστικής αναμέτρησης στην περιοχή.

Επιβάλλεται παρέμβαση του λαού, να μην χύσει το αίμα του κάτω από ξένη σημαία, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Το κυβερνητικό σχέδιο για τη στρατηγική ανάπτυξης για το μέλλον και το «συμπληρωματικό μνημόνιο συνεργασίας», που ανακοίνωσε η ΕΕ με τα προαπαιτούμενα της 4ης «αξιολόγησης», καθώς και για την περίοδο μετά τον Αύγουστο του 2018, διαψεύδουν το παραμύθι της «καθαρής εξόδου», αποτελούν γέφυρα για τη συνέχιση και ένταση της επιθετικότητας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, της ΕΕ, του ΔΝΤ και των άλλων κομμάτων του κεφαλαίου στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και τη μεταμνημονιακή εποχή.

Η κυβέρνηση κρύβει ότι αυτή η ασθενική - ασταθής ανάπτυξη είναι και θα παραμένει βαμμένη με νέες θυσίες εργαζομένων και συνταξιούχων.

Χρειάζεται πολύ θράσος να μιλάει κανείς για τέλος της επιτροπείας (ΕΕ - ΔΝΤ - ESM), όταν παραμένουν όλοι οι μνημονιακοί νόμοι και μηχανισμοί της ΕΕ (ESM) και του αστικού κράτους.

Καθαρή έξοδος από τα μνημόνια για τους ναυτεργάτες, την εργατική τάξη, γενικότερα τους εργαζόμενους, τον λαό σημαίνει ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΝΟΜΩΝ - ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΑΠΩΛΕΙΩΝ - ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ.

ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ΝΔ και μεταμφιεσμένο ΠΑΣΟΚ σε Κίνημα Αλλαγής έχουν στρατηγική σύγκλιση στα βασικά ζητήματα και προσπαθούν να την συγκαλύψουν με κοκορομαχίες σε δευτερεύουσας σημασίας διαφωνίες.

Δεν μπορεί να υπάρξει εθνική γραμμή «δίκαιης ανάπτυξης» γιατί υπάρχουν αντίθετα ταξικά συμφέροντα. Από τη μια, εφοπλιστές - βιομήχανοι - τραπεζίτες και, από την άλλη, η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός.

Οι πρόσφατες δεσμεύσεις ενίσχυσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου, που επανέλαβε ο Αλ. Τσίπρας από το βήμα της έκθεσης «Ποσειδώνια» ενώπιον των εφοπλιστών, σηματοδοτούν ένταση της επίθεσης στους ναυτεργάτες για τη μεγιστοποίηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Οι εξελίξεις στον κλάδο της Ναυτιλίας

Ο κλάδος της Ναυτιλίας αποτελεί έναν από τους πυλώνες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και βρίσκεται διαχρονικά στις προτεραιότητες από όλες τις κυβερνήσεις, την αστική τάξη και το αστικό κράτος. Ολοι οι χώροι - Ποντοπόρος Ναυτιλία, Ακτοπλοΐα, Πορθμεία, Ρ/Κ - Ν/Κ, εφοδιαστικά σκάφη κ.ά. - βρίσκονται σε φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης ξεπερνώντας τα προ κρίσης επίπεδα, με τους Ελληνες εφοπλιστές να καταγράφονται στους πλουσιότερους καπιταλιστές στην Υδρόγειο.

Μέσα σε μια μεγάλη περίοδο 2009 - 2018, σε συνθήκες που οι ναυτεργάτες, η εργατική τάξη, οι άνθρωποι του μόχθου στενάζουν, το εφοπλιστικό κεφάλαιο αυξάνει τα κέρδη, τα πλοία, τη δύναμή του, χτίζει - κατά κανόνα - στα ναυπηγεία της Κίνας και της Ν. Κορέας και αγοράζει κάθε χρόνο από δεύτερο χέρι μεγάλο αριθμό πλοίων δισ. δολαρίων.

Σύμφωνα με τη διεθνή ναυτιλιακή κατάταξη το 2018, οι Ελληνες εφοπλιστές ελέγχουν το 20% περίπου της παγκόσμιας χωρητικότητας, με 5.487 καράβια αξίας 105,2 δισ. δολαρίων και επιπρόσθετα στο βιβλίο παραγγελιών η ναυπήγηση 249 νεότευκτων καραβιών αξίας 15,3 δισ. δολαρίων!

Ο ελληνόκτητος στόλος είναι 1η δύναμη παγκοσμίως και 1η δύναμη στην ΕΕ - ελέγχει το 40% της χωρητικότητάς της.

Αμύθητα κέρδη για το εφοπλιστικό κεφάλαιο, ενώ από την άλλη ένταση της εκμετάλλευσης για τους ναυτεργάτες.

Η χρηματοδότηση τόσο από ελληνικές όσο και διεθνείς τράπεζες στις 31/12/2017, που αφορούσε ναυτιλιακές εταιρείες ελληνικών συμφερόντων, είναι στα 53.994,96 εκατ. δολάρια.

Οι ελληνικές τράπεζες αύξησαν το μερίδιό τους, καθώς οι τέσσερις από τις πέντε ελληνικές τράπεζες που συμμετέχουν στη χρηματοδότηση της ναυτιλίας ενδυνάμωσαν το δανειακό χαρτοφυλάκιό τους, το οποίο αυξήθηκε κατά 4,25%, στα 9,09 δισ. δολάρια. Το 2008 το συνολικό χαρτοφυλάκιο των ελληνικών τραπεζών ανερχόταν στα 16.944,23 εκατ. δολάρια. Το μερίδιο των ελληνικών τραπεζών στην ελληνική ναυτιλία αυξήθηκε σε 16,84%, σε σύγκριση με 15,25% το 2016 και 14,63% το 2015.

Η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών σε ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες είναι (σε εκατομμύρια δολάρια): Τράπεζα Πειραιώς 2.750 - Εθνική Τράπεζα 2.428 - Alpha Bank 2.225 - Eurobank 1.524 - AegeanBank 164

Το ΚΚΕ απομυθοποίησε τη δημαγωγία των εφοπλιστών, της αστικής τάξης, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των άλλων πολιτικών εκπροσώπων της, τα περί «εθνικής συναίνεσης», «δίκαιης ανάπτυξης», «επιχειρηματικού δαιμονίου» των εφοπλιστών, αποκαλύπτοντας ότι δίκαιη ανάπτυξη σ' ένα άδικο σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει.

Το λεγόμενο «θαύμα» της ελληνόκτητης ναυτιλίας, η γιγάντωση της κερδοφορίας των Ελλήνων εφοπλιστών στηρίζεται στον υψηλό βαθμό εκμετάλλευσης των ναυτεργατών και στα προνόμια που καρπώνονται από τις κυβερνήσεις και το αστικό κράτος, μέσα από το σχετικό αντεργατικό θεσμικό πλαίσιο για τη Ναυτιλία (Ν.Δ. 2687/53, 27/1975, 330/76 κ.ά. νεότερους αντεργατικούς νόμους από τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ).

Το Ν.Δ. 2687/53 «περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού», καθώς επίσης και ο νόμος 27/1975 «περί φορολογίας πλοίων, επιβολής εισφοράς προς ανάπτυξη της εμπορικής ναυτιλίας, εγκαταστάσεως αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων και ρυθμίσεως συναφών θεμάτων», με τον οποίο καθορίζεται η φορολόγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου, είναι νόμοι αυξημένης τυπικής ισχύος - υπερισχύουν κάθε νόμου και υπουργικής απόφασης - έχουν την ίδια ισχύ με το Σύνταγμα και συνεπώς δεν μπορούν να καταργηθούν από κανέναν άλλο νόμο παρά μόνο από Συντακτική Βουλή, που θα τροποποιεί το Σύνταγμα σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 107 του Συντάγματος.

Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα που έθεσε μέσα από Συντακτική Βουλή την κατάργηση των φοροαπαλλαγών και των άλλων προνομίων των εφοπλιστών, γενικότερα του αντεργατικού θεσμικού πλαισίου για τη Ναυτιλία.

Εφοπλιστές - κυβέρνηση έχουν στο στόχαστρό τους την κατάργηση των ΣΣΕ, την ισοπέδωση της Κοινωνικής Ασφάλισης, με την εφαρμογή «των όρων σύμφωνα με τα διεθνώς κρατούντα», δηλαδή το σύνολο των ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων να δουλεύουν χωρίς συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα.

Οι ΣΣΕ δεν έχουν ανανεωθεί στα Ποντοπόρα, στα Μεσογειακά Φορτηγά, στα Α/Κ Φορτηγά κάτω 550 κοχ από το 2010. Η ανανέωση των ΣΣΕ στην Ακτοπλοΐα, τα Πορθμεία και Μεσογειακά Τουριστικά από το 2009 έως το 2017 γίνεται με μηδενικές αυξήσεις και την καταστρατήγησή τους από τους εφοπλιστές, μειώσεις των οργανικών συνθέσεων των καραβιών, εντατικοποίηση με 72 ώρες δουλειά τη βδομάδα - με τη βούλα της ΔΣ Εργασίας 180/1996 - χωρίς την πληρωμή των υπερωριών, φοροληστεία του εργατικού εισοδήματος, εργατικά ατυχήματα, επαγγελματικές ασθένειες, όξυνση όλων των προβλημάτων που θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια τη ζωή των ναυτεργατών.

Το εργασιακό γκέτο του λιμανιού καθρέφτης της καπιταλιστικής ανάπτυξης

Εφοπλιστές και βιομήχανοι επιδιώκουν την κατάργηση των κλαδικών ΣΣΕ, την υποχρεωτικότητα ασφάλισης των εργατών στο δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης σύμφωνα με τα διεθνή κρατούντα, τη μείωση των μισθών σε ναυτεργάτες στα 614 δολάρια, συνθήκες γαλέρας για τη μεγιστοποίηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Χαρακτηριστικές είναι οι εξελίξεις για τους εργάτες μετά την παραχώρηση του λιμανιού του Πειραιά στο κινεζικό μονοπώλιο της «Cosco». Οι 1.100 περίπου εργολαβικοί λιμενεργάτες στις προβλήτες ΙΙ ΚΑΙ ΙΙΙ στο ΣΕΜΠΟ δουλεύουν σε απάνθρωπες συνθήκες χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Ταυτόχρονα, προχωρούν οι προετοιμασίες να επεκταθούν οι επαχθείς όροι δουλειάς και για τους λιμενεργάτες και γενικότερα τους εργαζόμενους στο τμήμα του ΟΛΠ, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, μέχρι και τα μαντρόσκυλα της ΧΑ και τα τσιράκια τους ΠΑΣΚΕ, ΜΕΤΑ, ΔΑΚΕ, να προβάλλουν ως πρότυπο της καπιταλιστικής ανάπτυξης το σιδερόφραχτο γκέτο, την «Cosco» στο λιμάνι του Πειραιά, με κάλεσμα στους εφοπλιστές, στους επιχειρηματικούς ομίλους, στα μονοπώλια με το προκλητικό σύνθημα «FREESTRIKE» για το λιμάνι του Πειραιά!

Σε αυτές τις συνθήκες, οι κομμουνιστές παλεύουν στο εργατικό κίνημα με διεκδικητικό πλαίσιο - στόχους πάλης που υπηρετούν τις ανάγκες των ναυτεργατών, της εργατικής τάξης, για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εργασιακά - ασφαλιστικά δικαιώματα, την Υγεία, την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα...

Ρίχνουμε όλες μας τις δυνάμεις, μέσα από τις γραμμές του ταξικού εργατικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, με σχέδιο για την κλιμάκωση της πάλης το επόμενο διάστημα στα καράβια, με επίκεντρο το λιμάνι του Πειραιά και τα άλλα λιμάνια σε όλους τους χώρους δουλειάς και τους κλάδους στις Μεταφορές.

Το ΚΚΕ συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής αγώνων και θυσιών παραμένοντας το πιο νέο Κόμμα, γιατί πρεσβεύει το νέο, το μοναδικό προοδευτικό μέλλον που αντιστοιχεί στα συμφέροντα, στις ανάγκες των ναυτεργατών, της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, γιατί παλεύει για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.


Του
Γιώργου ΤΟΥΣΣΑ*
*Ο Γιώργος Τούσσας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

Συρρικνώνονται οι δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης

Περιγράφοντας τα προβλήματα που τάχα πάει να λύσει το νέο νομοσχέδιο για τις δομές υποστήριξης της Εκπαίδευσης, το οποίο συζητιέται αυτές τις μέρες στη Βουλή, ο υπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «υπάρχει μία σοβαρή αλλαγή στην οικογενειακή κουλτούρα, το 25% των οικογενειών είναι μονογονεϊκές (...) η βία αποτελεί ένα φαινόμενο που όλο και μεγαλύτερα ποσοστά της κοινωνίας αποκτούν εξοικείωση μαζί της, από τα βιντεοπαιχνίδια μέχρι την πραγματικότητα (...) δίπλα στους εθισμούς στις ουσίες έχει προστεθεί κάτι που έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας και αυτό είναι ο εθισμός στον ηλεκτρονικό λόγο». Ακολούθως ο υπουργός ισχυρίστηκε ότι «αυτό που αναζητούμε είναι με ποιον τρόπο θα συνδεθεί το σχολείο με την κοινωνία (...) ώστε να μην αγνοεί νέες πραγματικότητες του σχολείου. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με τον ασύνδετο τρόπο που γινόταν μέχρι τώρα», είπε.

Με βάση τα παραπάνω, τα Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕΚΕΣ), που ιδρύονται από ένα σε κάθε Περιφέρεια (με εξαίρεση την Αττική, την Κεντρική Μακεδονία και τις τρεις νησιωτικές, όπου θα ιδρυθούν περισσότερα), υποτίθεται ότι θα παίξουν το ρόλο του συντονισμού και θα βοηθήσουν έτσι καλύτερα το εκπαιδευτικό έργο. Ομως δεν είναι καθόλου έτσι. Τα ΠΕΚΕΣ θα είναι μια δομή πολύ μακριά από τη ζωντανή σχολική πραγματικότητα και θα στελεχώνονται από τους Συντονιστές Εκπαιδευτικού Εργου, που θα αντικαταστήσουν τους Σχολικούς Συμβούλους, αλλά θα είναι πολύ λιγότεροι. Για παράδειγμα, το ΠΕΚΕΣ Κρήτης θα στελεχώνεται από 20 περίπου Συντονιστές Εκπαιδευτικού Εργου (σήμερα υπάρχουν 55 Σχολικοί Σύμβουλοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης), οι οποίοι θα έχουν στην ευθύνη τους τις περίπου 800 σχολικές μονάδες της Πρωτοβάθμιας και τις 230 σχολικές μονάδες της Δευτεροβάθμιας και επιπλέον την ευθύνη για τους εκπαιδευτικούς των κλάδων τους. Πιστεύει κανείς ότι θα στηρίζουν στην πράξη τα σχολεία, όταν οι Συντονιστές θα θέλουν πάνω από 4 μήνες για να κάνουν μια απλή επίσκεψη σε κάθε σχολείο της ευθύνης τους; Ακόμα χειρότερη θα είναι η κατάσταση για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού ήδη σήμερα είναι ελλιπής η στήριξη που μπορούν να παρέχουν τα υποστελεχωμένα Κέντρα Διάγνωσης (ΚΕΔΔΥ), ενώ με το νομοσχέδιο θα συγχωνευθούν με τα Κέντρα Συμβουλευτικής (ΚΕΣΥΠ) και με άλλες ακόμα δομές, για να καλύψουν ένα τεράστιο φάσμα παρεμβάσεων σε τομείς όπως αυτούς που περιέγραψε ο υπουργός, που πολλές φορές είναι και επιστημονικά ασύνδετοι μεταξύ τους. Αλλο παράδειγμα είναι ότι καταργούνται τα Κέντρα που παρείχαν τεχνική στήριξη στα εργαστήρια πληροφορικής των σχολείων, και αντί αυτών θα αποσπάται ένας εκπαιδευτικός Πληροφορικής σε επίπεδο νομού για να κάνει αυτήν τη δουλειά!

Είναι παραπάνω από φανερό ότι η δήθεν «σύνδεση του σχολείου με την κοινωνία», που επικαλείται ο υπουργός, είναι για να πείσει μόνο όσους έχουν άγνοια των υποστηρικτικών δομών που υπάρχουν σήμερα στην Εκπαίδευση και του πόσο αυτές θα συρρικνωθούν μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου... Οπότε και πάλι το «μάρμαρο» θα το πληρώσουν, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες, άλλοτε οι εκπαιδευτικοί κι άλλοτε οι γονείς, στρεφόμενοι στον ιδιωτικό τομέα...


Γ. Σ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org