Οι πετρελαϊκές εταιρείες των ΗΠΑ έχουν «υπερβολικά μεγάλα κέρδη», γρύλισε ο Ντ. Τραμπ, λόγω των υψηλών τιμών από την έλλειψη αργού πετρελαίου εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Δεν τον έπιασε βέβαια ...δυσανεξία για το καπιταλιστικό δισκοπότηρο του κέρδους. Αντίθετα, η κυβέρνησή του στηρίζει και με το παραπάνω τους Αμερικανούς πετρελαιάδες. Η παρέμβασή του έχει να κάνει με τη δυσαρέσκεια άλλων τμημάτων του κεφαλαίου, που πλήττονται από την αύξηση των τιμών της Ενέργειας και αισθάνονται «ριγμένα» από την πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ. Εχει να κάνει επίσης με τη λαϊκή δυσαρέσκεια που απογειώνεται εξαιτίας των πολεμικών ανατιμήσεων στα καύσιμα και σε βασικά αγαθά εξαιτίας του κόστους της Ενέργειας, ενώ ο πληθωρισμός προκαλεί πιέσεις στη FED για αύξηση των επιτοκίων, που σημαίνει ακριβότερο δανεισμό για τα μονοπώλια. Εν ολίγοις, ο πόλεμος στον οποίο πρωτοστατούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή δημιουργεί κερδοφόρες ευκαιρίες για τα μονοπώλια των ΗΠΑ, ενεργειακά και άλλα, τα απόνερα όμως επιδρούν στην οικονομία και οξύνονται οι ενδοαστικοί ανταγωνισμοί. Σε κάθε περίπτωση, τις συνέπειες τις πληρώνει ο λαός. Να σημειωθεί ότι στις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ το 72% είναι επικριτικοί για τον πόλεμο με το Ιράν, το 75% αποδίδουν ευθύνες στην κυβέρνηση για τον πληθωρισμό και το 79% δυσανασχετούν για τις τιμές της βενζίνης. Εξ ου και οι υποδείξεις του Αμερικανού Προέδρου στις πολυεθνικές της Ενέργειας να μειώσουν τις τιμές, επειδή «θα ήταν νεκρές χωρίς εμένα»...

«Η Ελλάδα θρηνεί ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο καθήκον, πολίτες που είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται και έναν φυσικό πλούτο να χάνεται ξανά (...) Οταν οι ίδιες τραγωδίες επαναλαμβάνονται, η ευθύνη είναι πρωτίστως πολιτική», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου, για τις φωτιές. Πρόσθεσε μάλιστα ότι «η κλιματική κρίση είναι πραγματικότητα, αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι». Πάει πολύ το ΠΑΣΟΚ και οι προηγούμενες κυβερνήσεις του να προσπαθούν να ξεπλυθούν από τις στάχτες και τα αποκαΐδια που προκάλεσε και η δική τους πολιτική, στα χνάρια της οποίας συνεχίζει και κλιμακώνει σήμερα η ΝΔ. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τις πυρκαγιές που κατέστρεψαν δάση και περιουσίες όλα τα προηγούμενα χρόνια, με τις κυβερνήσεις σταθερά να προβάλλουν ως άλλοθι τις καιρικές συνθήκες και την κλιματική αλλαγή. Ειδικά η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου πρωτοστάτησε στην επιτάχυνση της «πράσινης μετάβασης» στη χώρα μας, «μπουκώνοντας» τα μονοπώλια με δισ. ευρώ κρατικό και ευρωπαϊκό χρήμα. Καλύτερα λοιπόν να σιωπούν και να μην προκαλούν τον λαό. Είναι γελασμένοι αν νομίζουν πως όταν δεν τρώει το κουτόχορτο που του σερβίρουν, μασουλάει στωικά τους λωτούς της λήθης για τα διαχρονικά εγκλήματα της εμπρηστικής πολιτικής τους.

«Ποιο είναι το σκάνδαλο με τα σπιτάκια ανακύκλωσης;», αναρωτιέται ο Αδ. Γεωργιάδης, επικαλούμενος ότι υπάρχει κι άλλη εταιρεία που συμμετείχε στον διαγωνισμό, και τα κοστολόγησε στα ίδια πάνω - κάτω επίπεδα με την «Texan». Τα ίδια επικαλείται και η εταιρεία που βρίσκεται στο στόχαστρο της Ευρωπαίας εισαγγελέα, αποκαλύπτοντας τους σκληρούς ανταγωνισμούς που μαίνονται στο παρασκήνιο για ένα κομμάτι από την πίτα της «πράσινης» οικονομίας. Βέβαια, η πολιτική αντιπαράθεση που προκάλεσε η έρευνα για τις «σκανδαλώδεις» συμβάσεις είναι βολική για κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αφού εξαντλείται στο ποιος μπορεί «τίμια» και με «διαφάνεια» να προωθεί στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, με μοναδικό κριτήριο το κέρδος. Γιατί αυτό κρύβεται πίσω από την κυκλική οικονομία και τον έλεγχο της διαχείρισης των σκουπιδιών από τα μονοπώλια, που καμία σκασίλα δεν έχουν για το περιβάλλον. Αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο, που το αναδεικνύει το ΚΚΕ, ενώ η υπόθεση με τα «σπιτάκια» έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το ευρωπαϊκό χρήμα για να τρέχουν οι «πράσινες» μπίζνες είναι θερμοκήπιο σκανδάλων και ανταγωνισμών, στο κυνήγι του «νόμιμου» και ...λιγότερο «νόμιμου» κέρδους για τα μονοπώλια. Τη νύφη βέβαια την πληρώνει και εδώ ο λαός, που εκτός από τους «πράσινους» φόρους, που διαμορφώνουν κομπόδεμα για τα μονοπώλια, φορτώνεται και τα σκάνδαλα που προκαλούν οι ανταγωνισμοί και η διαπλοκή με το κράτος για το μεγαλύτερο κέρδος.