Πέμπτη 5 Γενάρη 2012
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Αγωνιστικά με την ΠΑΣΥ

Παπαγεωργίου Βασίλης

Η αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και των κυβερνώντων έχει οδηγήσει σε αναβρασμό τη μικρομεσαία αγροτιά. Χρόνο με το χρόνο τα προβλήματα όλο και οξύνονται και οι φτωχοί και μικροί αγρότες και κτηνοτρόφοι οδηγούνται με γοργούς ρυθμούς στην εξαθλίωση και το ξεκλήρισμα. Το 2012 φέρνει από χέρι ακόμα χειρότερα μέτρα, ακόμα μεγαλύτερα χαράτσια για τη μικρομεσαία αγροτιά. Το 2012 αναμένεται να ληφθούν ακόμα χειρότερες αποφάσεις στο πλαίσιο της αναθεώρησης της ΚΑΠ για το 2014 - 2020. Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση η ΠΑΣΥ κλιμακώνει τον αγώνα και προχωράει πανελλαδικά σε πολύμορφες κινητοποιήσεις το τρίτο δεκαήμερο του Γενάρη, με διεκδικητικό πλαίσιο που προβάλλει άμεσες και ουσιαστικές λύσεις και δίνει προοπτική στον αγώνα. Ο αγώνας της αγροτιάς θα πρέπει να δοθεί για την επίτευξη λύσεων στα άμεσα οξυμένα προβλήματα σε συνδυασμό με την πάλη για ανατροπή της ακολουθούμενης αντιλαϊκής - αντιαγροτικής πολιτικής. Η προοπτική επιβίωσης της μικρομεσαίας αγροτιάς βρίσκεται σε μιαν άλλη αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας, προς όφελος συνολικά του λαού. Μια αγροτική ανάπτυξη έξω και μακριά από τα σημερινά πλαίσια της ΚΑΠ και της καπιταλιστικής οργάνωσης της παραγωγής, η οποία θα στηρίζεται στον κεντρικό παραγωγικό σχεδιασμό, στις καθετοποιημένες κρατικές αγροτικές μονάδες παραγωγής και στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς, για να εξασφαλίζεται έτσι ένα ικανοποιητικό εισόδημα στους μικρομεσαίους αγρότες και φτηνά και υγιεινά διατροφικά προϊόντα για τον ελληνικό λαό. Η αγροτιά καλείται στις κινητοποιήσεις που έρχονται να απομονώσει τους υπονομευτές του αγώνα της και τους εκφραστές των συμφερόντων των επιχειρηματιών μεγαλοαγροτών, των εμποροβιομηχάνων και των μονοπωλίων, της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ, του μνημονίου και των συγκυβερνώντων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. Οι φτωχοί και μικροί αγρότες και κτηνοτρόφοι καλούνται επίσης να συνειδητοποιήσουν ότι για να έχει προοπτική ο αγώνας τους πρέπει να είναι κοινός με την εργατική τάξη και τ' άλλα λαϊκά στρώματα, γιατί κοινά είναι τα προβλήματα, κοινός ο αντίπαλος, κοινά και τα συμφέροντά τους.

Αθωώνουν την αντιλαϊκή πολιτική

Ο υπουργός Υγείας «δίνει τη "μάχη" του μέσα από τα παράθυρα των TV» και παίρνει «τρικυμιώδεις αποφάσεις». Διακατέχεται από «ανικανότητα» διαρκείας και μια συσσωρευμένη «δουλικότητα», η οποία βρίσκει διέξοδο στις «προσταγές των τροϊκανών». Αυτή είναι η ανάλυση της πλειοψηφίας της Ομοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ελλάδας (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) σε πρόσφατη ανακοίνωσή της για όσα συμβαίνουν με τον ΕΟΠΥΥ, τα φάρμακα, απλήρωτους εργαζόμενους στον κλάδο κλπ.

Την ώρα που η πλειοψηφία της ΟΣΝΙΕ διαπιστώνει στρατηγική «προκειμένου να διαλύσουν ό,τι έχει απομείνει και στον κλάδο της Υγείας», την αποδίδει στις προσταγές των τροϊκανών, λες και τα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν μιλούν για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της Υγείας, που είναι στρατηγικός τομέας για τις επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων. Δεν αρκεί να διαπιστώνει μια συνδικαλιστική ηγεσία τα προβλήματα, ούτε να ζητάει «να εφαρμοστεί η εργατική νομοθεσία» για τους απλήρωτους εργαζόμενους. Η τρικυμία στα μυαλά των εργαζομένων προκαλείται, όταν οι συνδικαλιστές αναλώνονται σε «ψυχογραφήματα» υπουργών, αθωώνουν τις διαχρονικές πολιτικές των κυβερνήσεων και δεν κάνουν λόγο για κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία.

Πολύ μεγαλύτερη τρικυμία προκαλείται, όταν η πλειοψηφία της ΟΣΝΙΕ θεωρεί ότι «είναι μονόδρομος οι κινητοποιήσεις και η απαλλαγή από όλους αυτούς τους καρεκλοκένταυρους καριερίστες της ΕΕ». Ούτε λίγο - ούτε πολύ ζητούν δηλαδή να έρθουν κάποιοι άλλοι που θα είναι μεν με το σύστημα, αλλά όχι με τους καριερίστες της ΕΕ για να βρούμε την υγειά μας. Αυταπάτες ή πιο σωστά αθωώνουν την αντιλαϊκή πολιτική...

Η ευρυζωνικότητα τους έλειπε...

«Εργο πνοής για την ελληνική περιφέρεια», χαρακτήρισε ο υπουργός Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδης την ανάπτυξη δικτύου ευρυζωνικών συνδέσεων (γρήγορο ίντερνετ) στις αγροτικές περιοχές.

Μιλάμε για 200 εκατ. ευρώ σε ορίζοντα 10ετίας και με όρους ΣΔΙΤ, συμπράξεων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, όπως αποφάσισε η σχετική διυπουργική. Κάτι που ευθύς εξαρχής θέτει το ζήτημα των προϋποθέσεων για τη χρήση από τους αγρότες και κυρίως του κόστους.

Αλλά πέρα από αυτό, πρόκειται για μια εξαγγελία και ένα πρόγραμμα που έρχεται να «ακουμπήσει» στη ρημαγμένη παραγωγικά και οικονομικά φτωχή αγροτιά, από τις πολιτικές της ΕΕ και των πρόθυμων ευρω-κυβερνήσεων. Τι να την κάνει την ευρυζωνικότητα ένας αγρότης που δεν μπορεί να ζήσει από την καλλιέργεια των λίγων χωραφιών του; Τι να την κάνει μια αγροτική οικονομία που δεν μπορεί να εξασφαλίσει - με τις σημερινές καπιταλιστικές συνθήκες - την τροφή του λαού;

Καλή είναι η ευρυζωνικότητα και πρέπει να υπάρχει, αλλά κυρίως πρέπει να υπηρετεί ένα σκοπό. Κι αυτός δεν μπορεί να είναι οι θετικοί ισολογισμοί μερικών εταιρειών του τηλεπικοινωνιακού κλάδου που θα κάνουν μπίζνες με δημόσιο χρήμα, ούτε η τυχόν εξυπηρέτηση λίγων μεγάλων καπιταλιστικών αγροτικών μονάδων σε απομακρυσμένες περιοχές, που έχουν ανάγκη το ίντερνετ, για να πλασάρουν τα προϊόντα τους.

Ο σκοπός θα είναι η σύγχρονη τεχνολογία να γίνει εργαλείο ανάπτυξης προς όφελος του λαού και της φτωχής αγροτιάς. Τότε και μόνο τότε θα μιλήσουμε σοβαρά για έργο «πνοής». Αλλά αυτό με καπιταλισμό δε γίνεται.

Σαρώνουν τα πάντα

Η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης είναι κεντρικός στόχος των κεφαλαιοκρατών και των κυβερνήσεών τους. Με αυτό τον τρόπο επιχειρούν να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Να διασφαλίσουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους, σε βάρος των εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Αυτός είναι ο στόχος που κρύβεται πίσω από όρους και φράσεις όπως, μισθολογικό, μη μισθολογικό κόστος και διάφορα άλλα. Οταν οι καπιταλιστές λένε αυτό εννοούν αύξηση της απλήρωτης εργασίας. Για την εργατική τάξη ο μισθός, η ασφάλιση, οι παροχές, η σύνταξη αποτελούν δικαιώματα ως αποτέλεσμα της δουλειάς τους, τα οποία στο πλαίσιο του καπιταλισμού είναι ασφαλώς αναντίστοιχα των αναγκών και στη συγκεκριμένη περίοδο της κρίσης είναι σε τέτοιο βαθμό συρρικνωμένα που τίθεται πλέον ζήτημα επιβίωσης. Οσο πέφτουν οι μισθοί, μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές, οι παροχές Υγείας, κ.λπ., τόσο μεγαλώνει η απλήρωτη δουλειά, γίνεται φθηνότερη η εργατική δύναμη, αυξάνεται η κερδοφορία.

Ας δούμε ένα παράδειγμα γι' αυτό που λένε «μη μισθολογικό κόστος»: Οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία (κύρια και επικουρική σύνταξη, ασθένεια), ΟΑΕΔ, ΟΕΚ και ΟΕΕ από έναν εργαζόμενο με μεικτές μηνιαίες αποδοχές 1.000 ευρώ είναι το 45%, δηλαδή 450 ευρώ, 165 από τον εργαζόμενο και 285 ευρώ από τον εργοδότη. Στην πραγματικότητα και τα δύο ποσά είναι μέρος των αποδοχών των εργαζομένων. Γιατί από αυτά τα χρήματα, που είναι προϊόν της εργασίας τους και μάλιστα λιγότερο από αυτό που έχουν δουλέψει, παίρνουν συντάξεις, μια σειρά επιδόματα, όπως της ανεργίας, παροχές για ασθένεια κ.ά. Η μείωση των εισφορών αυτών έστω κατά 10% θα επιφέρει μείωση της τάξης των δύο δισεκατομμυρίων ευρώ στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων για το 2012, με βάση τα επίσημα στοιχεία.

Χτες ο πρωθυπουργός, στις συναντήσεις του με τους «κοινωνικούς εταίρους», έθεσε μια σειρά ζητήματα: Την κατάργηση του κατώτατου μισθού της ΕΓΣΕΕ, του 13ου και 14ου μισθού, των μισθολογικών ωριμάνσεων. Τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, την επέκταση της ευέλικτης εργασίας! Σε συνδυασμό με την επισήμανση ότι «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές» είναι δεδομένη η πρόθεση των μονοπωλίων και των κυβέρνησεών τους να εφαρμόσουν με κάθε τρόπο τους νέους βαθιά αντεργατικούς - αντιλαϊκούς σχεδιασμούς τους. Η στήριξη των σχεδίων αυτών από τις δυνάμεις του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού είναι έμπρακτη. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ εμφανίστηκε πρόθυμος να συζητήσει για τη μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους».

Για τους εργάτες πρέπει να είναι καθαρό το εξής: Είναι οι μοναδικοί παραγωγοί του πλούτου. Ο,τι παίρνουν - και είναι πολύ λιγότερα από αυτά που πρέπει και είναι δυνατόν να απολαμβάνουν - δεν αποτελεί κόστος. Είναι μόνο ένα μέρος της εργασίας τους που πληρώνεται από τους κεφαλαιοκράτες. Για να μπορούν οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα να ζουν και να καλύπτουν όλες τους τις ανάγκες, που είναι ιδιαίτερα αυξημένες, πρέπει να γκρεμίσουν την εξουσία του κεφαλαίου. Σ' αυτή τη ρότα να αναπτύξουν την ταξική πάλη με το ΠΑΜΕ για να βάλουν εμπόδια στη νέα σφαγή, κόντρα στο κεφάλαιο, κόντρα στις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, απορρίπτοντας κάθε «διάλογο», κάθε «διαπραγμάτευση» για να χάσουν ό,τι δικαίωμα τους απέμεινε. Να συμπορευτούν με το ΚΚΕ. Για να καταργήσουν τους κεφαλαιοκράτες.


Χρήστος ΜΑΝΤΑΛΟΒΑΣ

Στημένη παράσταση ενάντια στο λαό...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΔΗΛΑΔΗ, ΤΙ ΑΛΛΟ πρέπει να γίνει για να καταλάβει κανείς ότι κυβέρνηση και «κοινωνικοί εταίροι» κοροϊδεύουν τον κόσμο και τους εργαζόμενους με μια κακόγουστη στημένη παράσταση;

Οταν ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΕΒ βγαίνει από τη συνάντηση με τον Λ. Παπαδήμο και δηλώνει πως θα κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύσει τον κατώτατο μισθό, τι μπορεί να υποθέσει κανείς;

Φυσικά οι βιομήχανοι δεν τρελάθηκαν, αντιθέτως, όπως είπε ο Δ. Δασκαλόπουλος, ζητούν ένα «μέσο κόστος εργασίας», που «θα βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα», δηλαδή μειώσεις μισθών. Γιατί και το λεγόμενο μη μισθολογικό που προσθέτουν μέρος του μισθού είναι, της κλεμμένης από τους εργάτες υπεραξίας.

Ομως, σίγουρα όλοι μαζί έχουν βαλθεί να τρελάνουν εμάς με όσα απίστευτα λένε! Τέτοια που ούτε ακόμη και ο πιο αδαής δεν μπορεί να «χάψει»...

Αλλωστε, ποια καλύτερη διασφάλιση για τον κατώτατο μισθό από το να αμείβονται όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας με αυτόν; Δηλαδή, να ισοπεδωθούν όλοι οι μισθοί προς τα κάτω;

ΤΣΑΝΤΙΣΤΗΚΕ Ο Π. Μπεγλίτης γιατί, λέει, εμπλέκεται ο ΛΑ.Ο.Σ. στα ...εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ και θέτει θέμα «σοβαρής ηγεσίας» στο πρώην κυβερνών κόμμα προκειμένου να παραμείνει στην κυβέρνηση Παπαδήμου!

Δεν έχει όμως δίκιο να παραπονιέται! Πώς να το κάνουμε, έχει αναπτυχθεί ...οικειότητα ανάμεσα στα δύο κόμματα οπότε γι' αυτό «παίρνει το θάρρος» και μιλάει για το ΠΑΣΟΚ ο Καρατζαφέρης!

Μήπως ξέχασε τον καιρό που το ΠΑΣΟΚ εξυμνούσε την «υπεύθυνη» στάση του ΛΑ.Ο.Σ. όταν ψήφιζαν μαζί αντιλαϊκά νομοσχέδια και φυσικά το περίφημο μνημόνιο; Ξέχασε τις «χαριτωμένες» φιλοφρονήσεις μεταξύ στελεχών και υπουργών του ΠΑΣΟΚ και στελεχών του ΛΑ.Ο.Σ.;

Είναι δυνατόν τώρα να ...συμπεριφέρονται έτσι ψυχρά μεταξύ τους και να μη νοιάζεται ο ένας για τον άλλον; Σε τελική ανάλυση ...στην ίδια κυβέρνηση είναι. Πολιτικά ...ξαδερφάκια.


Παπαγεωργίου Βασίλης

Συντονισμός «διά χειρός» ΣΕΒ

Παπαγεωργίου Βασίλης

Κάτι παραπάνω από αυτονόητη η στήριξη που πρόσφερε ο πρόεδρος του ΣΕΒ στην τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου. Συμμαχική κυβέρνηση του κεφαλαίου είναι και άρα είναι δεδομένη η στήριξη της ηγεσίας των βιομηχάνων, που άλλωστε είχε «εργαστεί» επίμονα για τη συγκρότηση της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου. Προφανώς αυτός είναι ο λόγος που ο Δ. Δασκαλόπουλος αναλαμβάνει να συντονίσει τα αστικά κόμματα που συμμετέχουν στη συγκυβέρνηση του δικού τους μαύρου μετώπου, απευθύνοντας δημόσια σχετικές προτροπές. «Τα κόμματα και τα πρόσωπα που τη στηρίζουν πρέπει να μάθουν να μιλούν με μια φωνή και να πράττουν με μια θέληση. Αυτό είναι το χρέος τους, αλλά είναι και το συμφέρον τους», δήλωσε ευθέως μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό, επικαλούμενος ότι «η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει αναλάβει ουσιαστικά μία αποστολή εθνικής σωτηρίας». Πρόκειται, βέβαια, για τη σωτηρία του κεφαλαίου που περνάει μέσα από μια καταιγιστική αντιλαϊκή επίθεση που καταστρέφει τη ζωή του λαού και τα δικαιώματά του. Αυτό ακριβώς πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός και να μη δώσουν την παραμικρή ανοχή στην κυβέρνηση του μαύρου μετώπου και να οργανώσουν εδώ και τώρα την ταξική πάλη, για να παρεμποδίσει την εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων και την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει. Ταυτόχρονα, πρέπει να βάλει ευθέως στην προοπτική της πάλης του την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, γιατί δεν αρκεί να αλλάξει μόνο το πολιτικό προσωπικό ή τα κόμματα.

Χειραφέτηση από εκβιασμούς και ιδεολογήματα

«Βάναυση ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, μέσω εσωτερικής υποτίμησης και όχι έξοδο από το ευρώ», προτείνει για την Ελλάδα το διεθνές πρακτορείο «Μπλούμπεργκ», εκφράζοντας τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, αλλά και της εγχώριας πλουτοκρατίας. Στο άρθρο του πρακτορείου, που φέρει τον τίτλο «Η λιγότερο κακή επιλογή για την Ελλάδα φαίνεται να είναι η εσωτερική υποτίμηση», αποδοκιμάζεται η έξοδος από το ευρώ «επειδή το κόστος της εξόδου θα είναι τεράστιο», εννοείται για τους δανειστές, αλλά και την Ευρωζώνη και αυτά την ώρα που όλο αυτό το κόστος το πληρώνει ο λαός που έχει χρεοκοπήσει, για τον οποίο ουδόλως ενδιαφέρεται το όργανο του παγκόσμιου καπιταλισμού. Από τη σκοπιά αυτή θεωρεί ότι η εσωτερική υποτίμηση, μέσω της δραστικής μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης, είναι η καλύτερη λύση για τα συμφέροντα της διεθνούς πλουτοκρατίας. «Εάν η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα υποτίμησης της δραχμής θα μπορούσε να μειώσει την τιμή των εξαγωγών της και να αυξήσει την τιμή των εισαγωγών της, με αυτόν τον τρόπο. Επειδή αυτό δε συμβαίνει, πρέπει να αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα πιο βάναυσα: Με την περικοπή των μισθών, η οποία με τη σειρά της απαιτεί επίμονα υψηλό ποσοστό ανεργίας για την καταστολή της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων», αναφέρει χαρακτηριστικά το πρακτορείο. Την έξοδο από το ευρώ απέρριψε εκ νέου χτες ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, αλλά την ίδια στιγμή κλιμακώνεται η ιδεολογική τρομοκρατία με τα κάλπικα ψευτοδιλήμματα περί εξόδου από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή, ακριβώς για να περάσουν τα μέτρα που υλοποιούν τη στρατηγική της «εσωτερικής υποτίμησης», δηλαδή του ακόμη μεγαλύτερου τσακίσματος του εργατικού εισοδήματος. Ο λαός πρέπει να χειραφετηθεί από τους εκβιασμούς και τα ιδεολογήματα και να πάρει την απόφαση να πάρει τις τύχες του στα χέρια του.

«Προσδόκιμο» κατάργησης των συντάξεων

Το προσδόκιμο ζωής των φτωχών Γερμανών έχει μειωθεί κατά πολύ, την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η γερμανική κυβέρνηση πριν από μερικές μέρες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το λεγόμενο προσδόκιμο ζωής για τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα έπεσε από τα 77,5 χρόνια το 2001 στα 75,5 χρόνια το 2010. Ειδικά στα κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, η πτώση του προσδόκιμου ζωής των φτωχών είναι ακόμη μεγαλύτερη: Από τα 77,9 χρόνια μειώθηκε στα 74,1 χρόνια. Παρόλα αυτά, η γερμανική κυβέρνηση ετοιμάζεται πυρετωδώς να αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης πέρα από το 67ο έτος ηλικίας, χρησιμοποιώντας ξανά ως όχημα το διαβόητο προσδόκιμο ζωής, καταργώντας στην πραγματικότητα το δικαίωμα της σύνταξης. Ο επικεφαλής του συμβουλίου οικονομικών εμπειρογνωμόνων της γερμανικής κυβέρνησης Βόλφγκανγκ Φραντς δήλωσε χτες ότι η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης πέραν του 67ου έτους ηλικίας, που έχει ήδη αποφασιστεί, αποτελεί αναγκαιότητα για τη Γερμανία, επικαλούμενος ...την επιμήκυνση του προσδόκιμου ορίου ζωής. «Το γεγονός αυτό καθιστά αναγκαίο να αναθεωρηθεί το όριο πλήρους συνταξιοδότησης στο 68ο έτος μέχρι το 2045 και στο 69ο έτος έως το 2060», δήλωσε σε γερμανική εφημερίδα ο επικεφαλής του «συμβουλίου των σοφών» της καγκελαρίου Α. Μέρκελ, που δε δίστασε να εμφανίσει ως «γεγονός» ένα τερατώδες ψέμα. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι η σύνδεση του ορίου συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, προκειμένου να αυξηθούν τα όρια πέρα από το 67ο έτος, περιλαμβάνεται στο «σύμφωνο για το ευρώ», που ψηφίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τον περασμένο Μάρτη. Αλλά, το βασικό τους ζήτημα είναι, ανεξάρτητα από το προσδόκιμο ζωής, να μειωθεί δραστικά το κονδύλι που δίνεται γενικά για συντάξεις, είτε από το κράτος είτε από την εργοδοσία, αφού θα αργούν οι εργαζόμενοι να βγαίνουν στη σύνταξη, ενώ θα ζουν λιγότερα χρόνια. Είναι ένας ακόμη τρόπος ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Οι εκβιασμοί δε θα περάσουν

Τώρα που έφτασαν να κουβεντιάζουν για το «ψητό», για την ολοκληρωτική ισοπέδωση και κατάργηση κάθε έννοιας συλλογικών διαπραγματεύσεων και κατώτατων μισθών ώστε να εξασφαλίσουν ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη για το κεφάλαιο, τώρα έχουν την ανάγκη να επιλέξουν το σκιάχτρο με το οποίο θα επιχειρήσουν να τρομάξουν τους εργαζόμενους. Αυτό που βρήκαν - και οι εκπρόσωποι των τριών κομμάτων της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου άρχισαν ήδη να το κραδαίνουν - είναι ο φόβος να βρεθούμε εκτός ΕΕ, ο τρόμος μην απομείνουμε χωρίς ευρώ, η καταστροφή που θα επέλθει σ' αυτή την περίπτωση.

Ο εκβιασμός και η τρομοκράτηση των πλατιών λαϊκών στρωμάτων αποτελούσαν ανέκαθεν πάγια τακτική προκειμένου να επιβληθούν μέτρα και πολιτικές σε βάρος των πολλών. Μέτρα και πολιτικές που τσαλαπατούσαν τα δικαιώματα των εργαζομένων και των άλλων φτωχών λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων, για να περνάνε οι ρυθμίσεις που εξασφάλιζαν ακόμα περισσότερα κέρδη και μεγαλύτερη ισχύ στην οικονομική ολιγαρχία. Με την κυβέρνηση Παπανδρέου και με τον εκβιασμό της επαπειλούμενης πτώχευσης της χώρας δεν άφησαν τίποτα όρθιο. Μέσα σε ενάμιση χρόνο άρπαξαν από τους εργαζόμενους δεκάδες δισεκατομμύρια, για να χρηματοδοτήσουν τις τράπεζες και τα άλλα παράσιτα του συστήματός τους που βουλιάζουν στην κρίση την οποία οι ίδιοι προκάλεσαν. Και πέρασαν τόσα αντιδραστικά μέτρα που έκαναν τη ζωή εφιάλτη για εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά.

Τώρα, με την κυβέρνηση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ., περνούν στη δεύτερη φάση του σχεδίου τους. Μπορεί στον αφρό να βρίσκεται η συμφωνία του Οκτώβρη για «κούρεμα» ενός μικρού μέρους του χρέους, στόχος τους όμως είναι να κλιμακώσουν την άμεση οικονομική αφαίμαξη των κοινωνικών ομάδων που δεν έχουν εξοντωθεί ακόμα πλήρως και, κυρίως, να καθηλώσουν την τιμή της εργατικής δύναμης στα τρία - τέσσερα κατοστάρικα το μήνα, επίπεδα που θεωρούν ότι θα δώσουν ανάσες στους εκπροσώπους του κεφαλαίου για να ξεπεράσουν την κρίση.

Ωστόσο γνωρίζουν καλά ότι οι εργαζόμενοι δε θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια. Γι' αυτό και μας εκβιάζουν. Κυβέρνηση και τροϊκανοί μαζί. Τη μια λένε ότι δε θα δοθεί νέο δάνειο, αν δεν προηγηθεί η συμφωνία για το «κούρεμα», την άλλη αφήνουν να εννοηθεί ότι ακόμα και μετά τη συμφωνία, όλα θα κρέμονται από μια κλωστή κ.ο.κ. Και τι είναι αυτό που διακυβεύεται; Η παραμονή, λένε, της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ. Είναι τόσο θρασείς, που φτάνουν στο σημείο να εκβιάζουν ότι τάχα θα είναι απώλεια η έξοδος από τον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό, που στη λαϊκή συνείδηση όλο και πιο πολύ είναι ταυτισμένος με την πτώχευση και τη χρεοκοπία των εργαζομένων. Μας απειλούν ότι θα χάσουμε το ευρώ, όταν στη ζωή έχει αποδειχθεί ότι οι πολιτικές που οδήγησαν στη δημιουργία και ευνοούν την ενίσχυσή του, είναι πολιτικές διαμετρικά αντίθετες στα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων. Πρόκειται για απειλές και εκβιασμούς που θα πέσουν στο κενό. Πολύ περισσότερο που η προοπτική για το λαό και τη χώρα βρίσκεται στην έξοδο από την ΕΕ και τη ζώνη του ευρώ και στη μονομερή διαγραφή του κρατικού χρέους από μια εργατική - λαϊκή εξουσία, που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής και με κεντρικό σχεδιασμό η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη θα είναι προς όφελος ολόκληρου του λαού.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org