Κυριακή 4 Μάη 2014
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Υπηρετώντας το κεφάλαιο
«ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ»: Τρέχει για ...συνεργασίες

Διαθέσιμος για συνεργασίες δηλώνει, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, και ο επικεφαλής του κόμματος «Το Ποτάμι», Σταύρος Θεοδωράκης. Ετοιμος να παράσχει υπηρεσίες στο σύστημα από την επομένη κιόλας των ευρωεκλογών.

Ενδεικτικά, μιλώντας μεσοβδόμαδα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, υποστήριξε ότι η χώρα έχει ανάγκη ένα «εθνικό σχέδιο δράσης» και κυρίως «να κάτσουν οι πολιτικοί κάτω να δουλέψουν, να μην έχουν τις έτοιμες λύσεις από το εξωτερικό, είτε με τη μορφή των μνημονίων, είτε με τη μορφή άρνησης των μνημονίων - γιατί και τα δύο είναι το ίδιο λαϊκίστικα. Εμείς έχουμε την τόλμη και θα το επιχειρήσουμε, και θα δούμε αν και οι άλλοι έχουν την τόλμη».

Ξαναδείχνοντας τη διαθεσιμότητά του να στηρίξει σχήματα συνεργασίας εξασφαλίζοντας κυβερνητική σταθερότητα και ευρύτερες κοινωνικές συναινέσεις ώστε να περάσουν και νέα αντιλαϊκά μέτρα, εκτίμησε ότι η δημιουργία της τριμελούς κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ το 2012) ήταν ορθή, καθώς αποτέλεσε «μία πράξη ευθύνης επειδή ήμαστε στο παρά πέντε μιας μεγάλης καταστροφής». Επίσης, εκτίμησε ότι σε οικονομικό επίπεδο η κυβέρνηση «περιέσωσε κάποια πράγματα»...

Περιγράφοντας τη μεθόδευση όπου θα πρωταγωνιστεί την επομένη των ευρωεκλογών, είπε: «Οταν τελειώσουν οι ευρωεκλογές και πάμε σε εθνικές εκλογές, εμείς θα πούμε τις 20 τομές που προτείνουμε για την ελληνική κοινωνία και θα καλέσουμε τα άλλα κόμματα να πουν τις απόψεις τους γι' αυτές και εκεί θα φανεί αν μπορούμε να συνεργαστούμε».

Χρυσή Αυγή: Σαφείς θέσεις υπέρ του κεφαλαίου

Η Χρυσή Αυγή, προσπαθώντας να εμφανιστεί χρήσιμη στο σύστημα όχι μόνο ως μπράβος των αφεντικών αλλά και ως δύναμη προώθησης των θέσεων του κεφαλαίου, ενσωμάτωσε στα ψηφοδέλτιά της διάφορους διακεκριμένους αστούς παράγοντες: Στελέχη επιχειρήσεων, μεγαλογιατρούς κ.ά.

Τις προηγούμενες μέρες ανακοίνωσε ως υποψήφιό της για την Ευρωβουλή τον οικονομολόγο Γεώργιο Γαλέο, στέλεχος ελβετικών εταιρειών, όπως τον διαφήμισε. Προηγουμένως φέρεται να ήταν στενός συνεργάτης του Μάκη Βορίδη, νυν στέλεχος της ΝΔ.

Ο Γαλέος σκιαγραφούσε σε διαδικτυακή εκπομπή της Χρυσής Αυγής (22/04/14) την ταξική κατεύθυνση της οικονομικής πρότασής της: «Εάν υπάρχει τρόπος το κεφάλαιο να βγάλει χρήματα, πιστεύετε εσείς ότι δε θα το κάνει; Εγώ πιστεύω ότι μόλις βρούνε την ευκαιρία, μόλις δούνε μια Ελλάδα που να έχει νόμους, να έχει φορολογικούς νόμους, ώστε να μην αλλάζει η εφορία κάθε μέρα ή κάθε μήνα, να αλλάζουν οι νόμοι, και υπάρχει μια σταθερότητα, τότε αν μπορούνε οι ξένοι επενδυτές και οι ντόπιοι επενδυτές να επενδύσουν και να βγάλουν κάτι περισσότερο απ' ό,τι θα έβγαζαν στο εξωτερικό, είμαι σίγουρος ότι θα 'ρθουν εδώ». Εξάλλου, ο Γαλέος είπε ότι πέρα από τη μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου χρειάζεται και σταθερότητα... Ο,τι ζητά και ο Σαμαράς!

Ο συνομιλητής του, Ηλίας Κασιδιάρης, φρόντισε να γίνει ακόμα πιο αποκαλυπτικός, τονίζοντας ότι το ζήτημα είναι η προσέλκυση των επενδύσεων που σήμερα δεν είναι εφικτή, λόγω της μεγάλης φορολογίας του κεφαλαίου.

Με άλλα λόγια, η ΧΑ στρώνει κόκκινο χαλί στο μεγάλο κεφάλαιο, ξένα και ντόπια μονοπώλια, τους τάζει νέα προνόμια (φοροελαφρύνσεις), ο δε λαός υποταγμένος (εξ ου και οι επιθέσεις των νεοναζί στους εργάτες) θα θρέφεται από τα ξεροκόμματα της όποιας αστικής ανάκαμψης. Δηλαδή, ακριβώς ό,τι προπαγανδίζει η κυβέρνηση, αλλά με πιο ...«αντισυστημικό στιλ».

ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
«Κινούμενη άμμος» παγίδα για το λαό

Επιταχύνονται οι διεργασίες ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού σκηνικού. Μάλιστα, εκτιμάται ότι την επομένη των εκλογών, και με ορίζοντα τις βουλευτικές εκλογές, η κινητικότητα αυτή θα ενταθεί παραπέρα, ορισμένοι, δε, αναφέρονται σε συνολική αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος.

Το γεγονός ότι τα σενάρια προβάλλονται έντονα, συστηματικά και μεθοδικά, έχει σκοπό όχι μόνο την προετοιμασία για μετά τις εκλογές του Μάη αλλά ο εργαζόμενος να ψηφίσει ελπίζοντας ότι κάτι καλό θα βγει από το ένα ή άλλο σχέδιο αναδιάταξης. Δηλαδή, να μην είναι απλά το αποτέλεσμα της ψήφου, αλλά να λειτουργήσουν ως κριτήριο ψήφου για τους εργαζόμενους.

Ενδεικτικό της πρεμούρας κέντρων και παράκεντρων της αστικής τάξης να προσαρμοστεί το πολιτικό τους προσωπικό στις νέες συνθήκες και ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου, είναι και η ανοιχτή παρέμβασή τους στην όλη διαδικασία, η προσπάθειά τους να την τρέξουν, να την καναλιζάρουν.

Εγραφε την προηγούμενη Κυριακή το κύριο άρθρο του «Βήματος», υπογεγραμμένο από τον εκδότη του: «Οι κεντρώοι ψηφοφόροι που θα δώσουν το "παρών" στις κάλπες μπορούν να ανασυντάξουν το πολιτικό σκηνικό».

Η εφημερίδα συμπλήρωνε στις μέσα σελίδες: «Σε κάθε περίπτωση, οι επερχόμενες ευρωεκλογές μοιάζουν με ναρκοπέδιο. Ολα μοιάζουν επισφαλή και αβέβαια. Και παρ' ότι τα αποτελέσματά τους δεν ορίζουν τη διακυβέρνηση της χώρας, είναι κρίσιμες ως καθοριστικές γι' αυτή. Στις ευρωεκλογές θα κριθούν τα περισσότερα. Θα καταφανεί αν η κυβέρνηση αντέχει, αν η διεκδίκηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σοβαρή, αν τα νέα σχήματα γίνονται αποδεκτά από την κοινωνία και αν οι πολίτες εν τέλει αποδέχονται τον δύσκολο ευρωπαϊκό δρόμο ή είναι έτοιμοι να αποδεχθούν άλλους, άγνωστους και απάτητους».

Προσθέστε εδώ και τι έγραφε την ίδια μέρα (27/4/2014) η «Αυγή», δημοσιογραφικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, προπαγανδίζοντας ανοιχτά συνεργασίες των αστικών δυνάμεων την επομένη των εκλογών:

«Ποιος μπορεί να ηγηθεί για τη συγκρότηση και επανένωση (ΑΝΕΛ, Πολύδωρας κ.λπ.) μιας φιλελεύθερης παράταξης που θα προτάξει τα εθνικά συμφέροντα; (...) Τι εμπόδιζε την ηγεσία της ΔΗΜΑΡ μια συνεργασία με την Ρένα Δούρου στην Αττική, ώστε να πολλαπλασιάσει τις πιθανότητες νίκης στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας και να την απαλλάξει από το φαύλο εκπρόσωπο των διαπλεκόμενων συμφερόντων; Ο ΣΥΡΙΖΑ διατυπώνει τα κρίσιμα εθνικά διακυβεύματα. Σε τι διαφωνεί η ΔΗΜΑΡ; Γιατί από τώρα επιχειρεί να κάψει την πιθανότητα συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ, στην περίπτωση που οι ψήφοι του κόμματος του κ. Καμμένου χρειάζονται για το σχηματισμό κυβέρνησης, λέγοντας πως οι ΑΝΕΛ είναι "χρυσαυγίτες με πολιτικά"; Ελεος! Η πατρίδα μας κινδυνεύει με ισόβια υποδούλωση και αφανισμό»...

Απέναντι στον ορυμαγδό σεναρίων οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να δουν καθαρά, κριτήριό τους πρέπει να είναι το ποια τάξη, ποιες κοινωνικές δυνάμεις εκφράζουν τα κόμματα με την πολιτική τους, ανεξάρτητα το πώς αυτά τα κόμματα αυτοπροσδιορίζονται. Γι' αυτό βασικός δείκτης είναι η στάση τους απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τη στρατηγική του κεφαλαίου, απέναντι στο αίτημα του κεφαλαίου για ενίσχυση της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Ολα τα άλλα είναι περί διαγραμμάτων...

Στην πράξη, άλλο μπορεί να νομίζεις ότι ψηφίζεις και άλλο μετά να σου βγει... Γι' αυτό τα σενάρια πρέπει να λειτουργήσουν ως κριτήριο ψήφου ...απ' την ανάποδη. Ο λαός να μην παραμυθιαστεί. Αντίθετα, με την ψήφο του να τα δυσκολέψει, να ορθώσει εμπόδια, να μην τα διευκολύνει.

Και ο μόνος τρόπος είναι η ψήφος στο ΚΚΕ. Γιατί απέναντι στην κινούμενη άμμο του πολιτικού συστήματος, η μόνη επιλογή που δε μεταμορφώνεται και δε μεταλλάσσεται, που δε λέει άλλα τώρα για να κάνει άλλα μετά, που δίνει δύναμη στο λαό και την προοπτική της πραγματικής ανατροπής, είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ.

Πατριδογνωμόνιο
ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΜΟΝΙΟ
Game ψευδαισθήσεων over!

Χάρι Πότερ; Δεν είμαι ο Χάρι Πότερ; Υπάρχει, όχι ηγέτης αλλά, απλά, υποψήφιος της «οποιασδήποτε» αριστεράς σε «οποιοδήποτε» ακροατήριο πλην του αμερικανικού εφηβικής και μετεφηβικής ηλικίας, αυτού που ξαπλώνει σε υπνόσακο μπροστά από το πολυκατάστημα για να πάρει πρώτος την κονσόλα χ ψ ω, που θα θεωρούσε τη δήλωση «πολιτική»; Αυτός ο «κωδικός» προεκλογικής επικοινωνίας πού ακριβώς στέκεται στην έστω συριζαίικη πίστα τελικού σταδίου, ως απάντηση στην πολυδιαφημισμένη τους ανθρωπιστική κρίση;

Για όποιον δεν κατάλαβε, το μνημόνιο είναι εγχειρίδιο παιχνιδιού του καπιταλισμού, που απλώς δίνει και παίρνει μονάδες με τα χτυπήματά του, σ' έναν μοντέρνο και ικανό χρήστη που παίζει «mortal combat» (θανάσιμη μάχη) ζωντανά στο διαδίκτυο όπου κι αν βρίσκεται. Ο Αλέξις δεν παίζει με τις λέξεις απλώς. Εχει μέσα του αναπτύξει μια «πρωτοτυπία». Θεωρεί τον εαυτό του μια ζωντανή διαφήμιση. Ενα σλόγκαν τεράστιο διαφήμισης της διαχειριστικής αριστεράς του, με όρους «κόκα κόλα πάει με όλα» ή ακόμη και πιστωτική κάρτα τύπου «αμέρικαν εξπρές, μη φεύγεις απ' το σπίτι σου δίχως αυτήν»...

Δεν είναι ρηχότητα πολιτικού λόγου η επιστράτευση του μαθητευόμενου χαριποτερισμού. Είναι στρατηγική επικοινωνιακή πολιτική επιλογή που προφανώς ενισχύθηκε σε μέσα και έμπνευση μετά το περιβόητο ταξίδι του στις ΗΠΑ. Τους είπε τι θέλει, του είπαν τι να κάνει για να το πετύχει εξομοιώνοντας τις «αλέες» (τους πίσω θλιβερούς κι επικίνδυνους δρόμους των βίαια γκετοποιημένων τσιμεντένιων φαβελών των αμερικάνικων μεγαλουπόλεων που πρωταγωνιστούν στα σίριαλ) με τις σκηνοθετημένες ή και πραγματικές σκηνές ευτελισμένης απελπισίας των Ελλήνων νεόπτωχων. Τι Πενσιλβάνια και σκοτεινό Λας Βέγκας, τι Σεπόλια και Γκάζι ένα πράμα! Απ' τη μια ο Γλέζος θα ενδύεται το χιτώνα του Ελ Σιντ στα δρακουλιάρικα του γεωστρατηγικού ηλεκτρονικού παιγνίου Θράκη. Κι απ' την άλλη, ο προσαρμοσμένος στην καπιταλιστική κονσόλα Αλέξις ο Α' ο νεότερος, με το ραβδάκι του και τα φιλαράκια του, στην ειδική καπιταλιστική σχολή με αυτοκρατορικού κατάλοιπου εγγλέζικη γκλαμουριά, αντιΧάρι αντιΠότερ greek style, θα καλύψουν την γκάμα των ψηφοφόρων που μεγάλωσαν με το «ποιος είσαι, η Δομή είσαι;» και σήμερα ασκούν ακτιβισμό με τουίτερ.

Τάζει ό,τι και ο Σαμαράς, κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ και διόρθωση των μεγάλων αδικιών των μνημονίων, και τα άλλα τα αριστερά, σιγά σιγά, θα διορθωθούν. Ανάλογα με τις ίντριγκες και τα μίση - πάθη των διδακτόρων του Κολεγίου των Μάγων. Με τις εξατομικευμένες ικανότητές τους, δηλητηριαστές, τηλεκινητικοί, φλογοβόλοι, χαμαιλέοντες, εκτοξευτές πάγου, θα έρθουν Μηλιοί, Τσακαλώτοι, Λαπαβίτσες, Βαρουφάκηδες, στην πίστα της διόρθωσης της αδικίας. Ως δε την τελική εξόντωση των κακών καπιταλιστών, οι καλοί κι αριστεροί διορθωτές του συστήματος, ολογραμματικοί κι ανίκητοι, με αριστερά και πασοκοπατριωτικά ρεύματα να λυσσομανάνε ολούθε, οι συριζαίοι Αποκαταστάτες, θα τα βρουν. Κάπου στο έπαθλο ευρώ, θα συναντηθούν για το κοινό καλό της ειρήνευσης στην πάλη των τάξεων, ο Δραγασάκης κι ο Λαφαζάνης, με τη Δούρου να επιλέγει για οικόσημο το Ζ του Γαβρά και να κλαίνε οι φασίστες που ξέμειναν σ' εκείνα τα παλιά φριχτά με τα «άγια δισκοπότηρα» - τα γκράαλ και τα μουστάκια - σβάστικες. Δύναμη Ζωής (όχι για να μη νομίζει κι η Κωνσταντοπούλου ότι δεν την παίζουν οι φιλενάδες της )...

Η αριστερή πίστα δεν είναι στα μπουζούκια. Είναι στην κονσόλα. Game ψευδαισθήσεων over! Ο επόμενος που θα ρωτήσει γιατί δεν ενώνεστε οι κομμουνιστές με τους αριστερούς, κερδίζει μια υποτροφία στο Κολέγιο των Μάγων ή θέση γραμματέα στην Κομισιόν με έδρα τις Βρυξέλλες και πάει για τρέλες στις Σεϊχέλες...


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Οι εξελίξεις στα κόμματα της συγκυβέρνησης
ΝΔ: «Κεντροδεξιά» με λίγο από «Κεντροαριστερά» και αναθεώρηση

Eurokinissi

Στη ΝΔ προωθείται η μετεξέλιξη του κόμματος σε μια πιο κεντρώα παράταξη, με αφομοίωση στελεχών και της κεντροαριστεράς. Η συμπερίληψη στο ευρωψηφοδέλτιο της Φωτεινής Τομαής - Κωνσταντοπούλου, πρώην συζύγου του πρώην προέδρου του ΣΥΝ Νίκου Κωνσταντόπουλου, είναι χαρακτηριστική. Ταυτόχρονα, ακούγονται απόψεις για συνεργασία και με το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη, που έτσι και αλλιώς δηλώνει διαθέσιμος για τέτοιες συμπλεύσεις.

H συνταγματική αναθεώρηση που προωθεί η ηγεσία του κόμματος εντάσσεται στην προσπάθεια θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος, σε συνθήκες που σταθερές κυβερνήσεις δε θα προκύπτουν ως μονοκομματικές αλλά κυβερνήσεις συνεργασίας. Σε αυτό αποσκοπούν μέτρα όπως:

Δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών. Θέσπιση ασυμβίβαστου του αξιώματος του υπουργού με την ιδιότητα του βουλευτή. Αλλαγή εκλογής και ενίσχυσης του ρυθμιστικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στήσιμο, ενδεχομένως, και άλλων εκτελεστικών οργάνων. Καθιέρωση σταθερού εκλογικού συστήματος. Ισχυροποίηση των εγγυήσεων για αποφυγή πρόωρων εκλογών. Τοποθέτηση μόνιμου υπηρεσιακού υφυπουργού για τον προϋπολογισμό με 5ετή θητεία και αντίστοιχου μόνιμου υφυπουργού Εξωτερικών. Κατάργηση των γενικών γραμματέων στα υπουργεία κ.ά.

Βεβαίως, το ζήτημα αυτό παραπέμπεται για μετά τις εκλογές, με δεδομένο ότι υπάρχουν διαφωνίες στο εσωτερικό της κυβέρνησης για τους στόχους της αναθεώρησης. Σε κάθε περίπτωση, η ΝΔ προβάλλει συνδυασμένα ότι η έξοδος της οικονομίας από την κρίση χρειάζεται αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, ώστε να εξασφαλίζεται η πολιτική σταθερότητα.

ΠΑΣΟΚ: Ανοιχτές προσκλήσεις και στον ΣΥΡΙΖΑ

Στο ΠΑΣΟΚ, η σημερινή ηγετική ομάδα (Βενιζέλου) ποντάρει στην εκλογική σύμπραξη της «Ελιάς» για αναμόρφωση της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας. Ωστόσο, η δημοσκοπική καθίζηση του εγχειρήματος δίνει αέρα στα σχέδια του περιβάλλοντος Παπανδρέου που εμφανίζεται να φλερτάρει με τη ΔΗΜΑΡ. Εχουν πέσει στο τραπέζι σενάρια ακόμα και για μια πιθανή κυβερνητική συνεργασία από την παρούσα Βουλή, με προηγούμενη απομάκρυνση από την προεδρία και αντιπροεδρία της κυβέρνησης των Σαμαρά και Βενιζέλου, αντίστοιχα.

Παραπέρα, νεότερες δηλώσεις του Παπανδρέου («Εγώ ΠΑΣΟΚ ήμουν, είμαι και θα είμαι. Και πριν και τώρα και μετά τις ευρωεκλογές [...] Ολοι εμείς που αγωνιστήκαμε ιστορικά για τις αρχές και τις αξίες της Δημοκρατικής Παράταξης, γνωρίζουμε πώς να υπερασπιζόμαστε την ιστορική διαδρομή και προσφορά της στον τόπο και την Ελληνική κοινωνία.Οπως γνωρίζουμε και πώς να την οδηγήσουμε στο μέλλον»), αναθερμαίνουν σενάρια που τον θέλουν μετά τις ευρωεκλογές και τα αναμενόμενα χαμηλά ποσοστά της «Ελιάς», να αμφισβητεί ανοιχτά τις επιλογές Βενιζέλου, ίσως και τον ίδιο τον νυν πρόεδρο, ακόμα και επαναδιεκδικώντας την ηγεσία του κόμματος.

Αξιοσημείωτη είναι και μια στροφή που έχει κάνει τελευταία η ηγεσία Βενιζέλου, κρατώντας ανοιχτές τις πόρτες για μια πιθανή συνεργασία όχι μόνο με τη ΔΗΜΑΡ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Είπε ο Βενιζέλος, Τρίτη βράδυ σε διακαναλική συνέντευξή του: «Η χώρα έχει για, μια μεγάλη περίοδο, ανάγκη από κυβερνήσεις συνεργασίας. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας πρέπει να είναι προοδευτικές, είναι η πρώτη μας επιλογή. Εάν δεν μπορούν να είναι προοδευτικές γιατί δε φτάνουν οι αριθμοί, πρέπει να είναι δημοκρατικές, φιλοευρωπαϊκές, υπεύθυνες».

Απαντώντας, δε, στην ερώτηση αν έχει κόψει τις γέφυρες με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Βενιζέλος εμφανίστηκε περίπου παραπονούμενος: «Κοιτάξτε, γέφυρα με την Αξιωματική Αντιπολίτευση υπάρχει, εμείς ήμασταν πάντα ανοιχτοί, αλλά η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο κ. Τσίπρας προσωπικά έκανε την επιλογή να μας βρίζει, να χυδαιολογεί, να συκοφαντεί, να απειλεί, να εκβιάζει».

Προηγήθηκε, την προηγούμενη βδομάδα, δήλωση (στην «Εφημερίδα των Συντακτών») της Κατερίνας Μπατζελή, μεγαλοστελέχους του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιας ευρωβουλευτή με την «Ελιά», ότι«δεν πρέπει να ορθώνονται τείχη μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Η προοπτική,εφόσον το υπαγορεύσουν οι συνθήκες, μιας προγραμματικής κυβερνητικής συμφωνίας θα πρέπει να παραμείνει ανοιχτή».

Η ίδια, μιλώντας μεσοβδόμαδα στο ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ «Στο Κόκκινο», τόνισε ότι εάν το ΠΑΣΟΚ πάρει κάτω από το 12% (το ποσοστό του στις εθνικές εκλογές Ιούνη του 2012) «παύει να υπάρχει το αντικειμενικό πρόβλημα και είναι υποκειμενικό, άρα υπάρχει πρόβλημα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ», θέτοντας έτσι και ζήτημα ηγεσίας. Πρόσθεσε ότι εφόσον το ΠΑΣΟΚ κρατήσει τις δυνάμεις του, τότε «θα πρέπει να ξεκινήσει ευρύτερα ο διάλογος για τη συγκρότηση της κεντροαριστερού πόλου. Να ενωθούμε, διότι είναι απολύτως απαραίτητος αυτός ο πυλώνας του κεντρώου σοσιαλδημοκρατικού χώρου».

Τι θα κάνει o ΣΥΡΙΖΑ για το λαό αν κυβερνήσει;

Αποκαλυπτικός ο Αλ. Τσίπρας σε συνέντευξη στην τηλεόραση του «Alpha»

Με φράσεις όπως «εγώ δεν είμαι Χάρι Πότερ», «εμείς δεν μπαίνουμε σε μια λογική παροχολογίας», «εμείς δεν ερχόμαστε να γυρίσουμε στο 2009 (...) Το 2009 είχαμε πάρα πολλά στρεβλά πράγματα σ' αυτή τη χώρα», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνέντευξη στην τηλεόραση του «Alpha», την περασμένη Πέμπτη, έδωσε το περίγραμμα των παρεμβάσεων που στοχεύει να κάνει άμεσα μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, για να αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή του λαού, όπως οι ίδιοι υπόσχονται. Αξίζει να παρακολουθήσουμε βήμα βήμα τις εξαγγελίες του Αλ. Τσίπρα.

1. Ρίχνοντας τροχιοδεικτικές για όσα θα ακολουθήσουν, ο Αλ. Τσίπρας επικαλέστηκε εξ αρχής το επιχείρημα της καμένης γης. Ρωτήθηκε: «Θα σας έλεγε ένας κακεντρεχής ο Τσίπρας μόλις βγει θα πει παρέλαβα καμένη γη, το κλασικό...». Απάντησε: «Αδικο θα έχω;».

2. Για την κατάργηση των μνημονίων. Ρωτήθηκε: «Τι σημαίνει πρακτικά καταργώ τα μνημόνιο;». Απάντησε: «Τα μνημόνια (...) με όποια εκδοχή και αν τα πάρουμε, δεν παύει να είναι 400 διαφορετικοί εφαρμοστικοί νόμοι (...) Εμείς έχουμε στόχο να τους καταργήσουμε (...) Και τους 400. Προφανώς αντιλαμβάνεστε ότι κάποια πράγματα θα γίνουν άμεσα, κάποια πράγματα σε ένα βάθος χρόνου». Δηλαδή, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι! Ο πυρήνας των μέτρων που ψηφίστηκαν με τα μνημόνια, θα ζει και θα βασιλεύει με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αφού θα μπορεί να επικαλείται ότι δεν είναι ακόμα η ώρα να καταργηθεί ο ένας ή ο άλλος εφαρμοστικός, καλλιεργώντας φρούδες προσδοκίες στο λαό ότι αυτό θα γίνει στο μέλλον.

3. Για τον κατώτερο μισθό. Είπε ο Αλ. Τσίπρας: «Φέρνουμε το μισθό, τον κατώτατο μισθό εκεί που έχουμε υποσχεθεί, στα 751 ευρώ (...) Η επαναφορά του κατώτατου μισθού δεν έχει δημοσιονομικό κόστος, διότι είναι στον ιδιωτικό τομέα. Η επαναφορά του μισθού στα 751 ευρώ είναι μέσα στα πλαίσια των αλλαγών που θα γίνουν για την επανασυγκρότηση του εργασιακού θεσμικού πλαισίου, έτσι;». Εδώ κοροϊδεύει ασύστολα. Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να εγγυηθεί αύξηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ «επανασυγκροτήσει το εργασιακό θεσμικό πλαίσιο», το οποίο σημαίνει να καταργήσει το νόμο (ΚΥΑ) που ορίζει κατώτερο μισθό 586 ευρώ, αυτός δεν θα επανέλθει στα 751 ευρώ, όπως προέβλεπε η προηγούμενη Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση (2010 - 2012), που έχει λήξει. Ο καθορισμός του νέου κατώτερου μισθού θα γίνει με διαπραγμάτευση ανάμεσα στον ΣΕΒ και την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, όπως άλλωστε προβλέπει και η νέα ΕΓΣΣΕ. Ομως, ποιος εργοδότης θα δώσει αύξηση 22% (32% αν μιλάμε για τους κάτω των 25 ετών) και ποια συμβιβασμένη πλειοψηφία (συμπεριλαμβανομένων και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ) θα οργανώσει αγώνες για να τη διεκδικήσει;

4. Για το 13ο και 14ο μισθό. Ρωτήθηκε: «13ος, 14ος μισθός θα επανέλθει στο δημόσιο τομέα;». Απάντησε: «Κοιτάξτε, λοιπόν, αυτά είναι βήματα τα οποία θα δούμε και θα τα προχωρήσουμε σταδιακά. Και θα συναρτηθεί όλο αυτό με την εξέλιξη της οικονομίας, έτσι; Δηλαδή, αν η οικονομία αρχίσει να ανακάμπτει. Το σχέδιο, δηλαδή, αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης δεν θα εμπεριέχει την αποκατάσταση των μισθών του 13ου και 14ου. Αυτά λέω, λοιπόν, και είμαι ειλικρινής όταν τα λέω, θα έρθουν στην πορεία, μόλις η οικονομία ξαναπάρει μπρος και θα μπορέσουμε να αρθούμε στα πόδια μας». Καταρχήν, το ίδιο επιχείρημα μπορούν να επικαλεστούν και οι εργοδότες, αν οι εργαζόμενοι τους ζητήσουν αυξήσεις στους μισθούς. Σε κάθε περίπτωση, ο Αλ. Τσίπρας λέει ορθά - κοφτά ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι, πολλοί από τους οποίους έχασαν μέχρι και το 40% του ετήσιου εισοδήματος σε σχέση με το 2009, δεν έχουν να περιμένουν ούτε καν την αποκατάσταση των δώρων Χριστουγέννων - Πάσχα και του επιδόματος άδειας στον (ήδη) κουτσουρεμένο μισθό τους.

5. Για την ανάταξη των συντάξεων. Ρωτήθηκε: «Επαναφορά στις συντάξεις εκεί που ήταν;». Απάντησε: «Τις χαμηλότερες ναι, σταδιακά και το σύνολο των συντάξεων. Αντιλαμβάνεστε, ο σχεδιασμός ο δικός μας πρέπει να βασίζεται και στα δεδομένα τα δημοσιονομικά που θα έχουμε εκείνη τη στιγμή. Αλλιώς είναι να σχεδιάζουμε με δεδομένα 2012, αλλιώς με δεδομένα Μαΐου 2014, αλλιώς όταν θα γίνουν οι εκλογές, δεν ξέρω πότε θα γίνουν». Δηλαδή, και στο θέμα των συντάξεων, τα πάντα θα εξαρτηθούν από την εξέλιξη της οικονομίας. Μόνο που σε ό,τι αφορά τις κατώτερες συντάξεις, οι βασικές μειώσεις προήλθαν από την περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης. Αν αποδεχτούμε τη λογική του Αλ. Τσίπρα για τη (μη) αποκατάσταση του 13ου και 14ου μισθού, τότε μάλλον και οι συνταξιούχοι των 300 και των 400 ευρώ θα πρέπει να κρατούν πολύ μικρό (έως καθόλου) καλάθι...

6. Για τις απολύσεις στο Δημόσιο. Ρωτήθηκε: «Αρα, πρόεδρε, αυτούς (σ.σ. τους απολυμένους στο Δημόσιο) θα τους προσλάβετε πίσω;». Απάντησε: «Αυτό που λέμε εμείς, με πολύ μεγάλη ειλικρίνεια, είναι ότι τις μεγάλες αδικίες του μνημονίου θα τις αποκαταστήσουμε (...) Εχουμε δεσμευθεί ότι όλες οι απολύσεις που γίνανε πέρα και έξω από τα όρια του Συντάγματος θα αποκατασταθούν. Και το έχουμε δεσμευτεί αυτό διότι είναι χρέος μας απέναντι στο Σύνταγμα (...) Κι εν πάση περιπτώσει η τρόικα τους έχει πιάσει τους στόχους σε σχέση με τη συρρίκνωση του Δημοσίου (...) Εμείς ερχόμαστε να αποκαταστήσουμε τις μεγάλες αδικίες, δεν ερχόμαστε να υποσχεθούμε σε όλους όλα». Αρα, το μόνο που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να επαναπροσλάβει εκείνους τους εργαζόμενους, που οι απολύσεις τους από το Δημόσιο είναι «αντισυνταγματικές». Ποιος, όμως, θα το κρίνει αυτό; Τα ίδια δικαστήρια που έκριναν συνταγματικά τα μνημόνια και όλα τα άλλα μέτρα σε βάρος του λαού. Επικαλείται μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ σαν επιχείρημα ότι η τρόικα «έχει πιάσει τους στόχους της», δίνοντας κάλυψη στις χιλιάδες απολύσεις.

7. Τελικά, τι θα κάνει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για το λαό που υποφέρει; Λέει ο Αλ. Τσίπρας: «Εδώ εμείς έχουμε επεξεργαστεί ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης το οποίο θα υλοποιήσουμε χωρίς να το θέσουμε σε καμία διαπραγμάτευση (...) Αυτά τα οποία αφορούν παροχές στο δημόσιο τομέα, προτεραιότητά μας θα είναι να αντιμετωπίσουμε την ανθρωπιστική κρίση, σας λέω και πάλι. Αρα, πρώτα θα δώσουμε σε αυτόν που είναι άνεργος και δεν έχει επίδομα, πρώτα θα δώσουμε σε αυτόν που δεν έχει ούτε ένα μισθό και του κόβουνε το ρεύμα. Αυτά, αυτές θα είναι οι πρώτες προτεραιότητές μας». Εδώ είναι το κλειδί. Διαχείριση της ακραίας φτώχειας θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως προσπαθεί να κάνει και η σημερινή κυβέρνηση, παίρνοντας από τους φτωχούς για να δώσει ψίχουλα στους ακόμα φτωχότερους. Για τους υπόλοιπους, η «λύση» που προτείνουν όλα τα κόμματα που θέλουν να ασκήσουν διαχείριση στο έδαφος του καπιταλισμού, είναι ίδια: Συμβιβασμός με το χαμήλωμα των απαιτήσεων και προσδοκίες ότι ένας άλλος διαχειριστής - σωτήρας θα τους τραβήξει από το βούρκο...

ΣΥΡΙΖΑ
Ο πιο «καλός ο μαθητής» του κεφαλαίου και της ΕΕ

«Στο τέλος θα υπάρξει συμβιβασμός»... Η δήλωση ανήκει στον Δ. Παπαδημούλη, έγινε στις 11 Ιούνη του 2012, όταν ενώπιον μεγαλοεπιχειρηματιών έδωσε εξηγήσεις για τον ψηφοθηρικό χαρακτήρα των συνθημάτων-υποσχέσεων που μοίραζε τότε το κόμμα του. Η παρέμβαση Παπαδημούλη είχε γίνει στη διάρκεια εκδήλωσης που διοργάνωσε η Κεντρική Ενωση Επιμελητηρίων Ελλάδας (ΚΕΕΕ) με θέμα «Οι προτάσεις των κομμάτων για την έξοδο από την κρίση». Ο συμβιβασμός, στον οποίο αναφέρεται, είναι εκείνος που θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ως κυβέρνηση θα διαπραγματεύεται στα ευρωενωσιακά διαβούλια για λογαριασμό της αστικής τάξης και των αξιώσεών της να στηριχθεί η ανάκαμψη της κερδοφορίας της. Δεν πρέπει να υπάρχει ούτε μία αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση στις περιβόητες διαπραγματεύσεις στην ΕΕ δεν θα εκπροσωπεί το λαό, θα διαπραγματεύεται για λογαριασμό του κεφαλαίου ζητήματα όπως το «κούρεμα» του χρέους, μέτρα δημοσιονομικής σταθερότητας κ.λπ.

Οι εργαζόμενοι έχουν πείρα από την πορεία ανάπτυξης προ κρίσης, που τους έταζαν το μοίρασμα της πίτας, τα «χρυσά κουτάλια» της ΕΕ, της ΟΝΕ, τους έταζαν αδιάκοπη ανάπτυξη. Εχουν επίσης πείρα από την ίδια την πορεία της κρίσης, τις δυσβάσταχτες θυσίες και το φόρτωμά της στο λαό. Πείρα που μπορεί να αξιοποιηθεί ανοίγοντας πλατιά στο λαό τη συζήτηση «Ανάπτυξη για την εργατική τάξη και το λαό ή για το κεφάλαιο και τα μονοπώλια;». Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, με τη στάση του συσκοτίζει αυτό το πραγματικό ερώτημα. Λέει στους εργαζόμενους: «Υπάρχει και φιλολαϊκός δρόμος μέσα στον καπιταλισμό», «μπορεί να αλλάξει, να γίνει φιλολαϊκή η ΕΕ». Η γραμμή αυτή είναι δηλητήριο για τους εργαζόμενους, είναι εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια χειραφέτησης και ριζοσπαστικοποίησης. Φανερώνει γιατί από την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ ο λαός δεν μπορεί να βγει ωφελημένος.

Το παλιό και γνώριμο «αριστερό άλλοθι»

«Πρώτον: Τόσο η Αριστερή Πλατφόρμα όσο και το Αριστερό Ρεύμα ουδέποτε ψήφισαν την ΕΕ και οποιαδήποτε Συνθήκη της ΕΕ (...) Δεύτερον: Κανείς δεν προσφέρει άλλοθι σε κανένα και πολύ περισσότερο το Αριστερό Ρεύμα και η Αριστερή Πλατφόρμα που μάχονται για την ισχυροποίηση και ριζοσπαστικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ»...

Σε αδρές γραμμές έτσι απαντά η «Αριστερή Πλατφόρμα» του ΣΥΡΙΖΑ στην κριτική ότι ο ρόλος που της έχει ανατεθεί είναι να παρέχει άλλοθι σε μια γραμμή εξόφθαλμα αντιλαϊκή, αφού αφορά τη διαχείριση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Να συγκρατεί με νόθα ριζοσπαστική φρασεολογία εντός του ΣΥΡΙΖΑ δυνάμεις που απωθούνται από τα διαπιστευτήρια που κάθε τρεις και λίγο καταθέτει η ηγεσία του κόμματος στους καπιταλιστές, τις λυκοσυμμαχίες τους και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. 'Η να συνομιλεί, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, με ένα κοινό που έχει αναφορά στους αγώνες του κομμουνιστικού κινήματος, που δραστηριοποιείται στο κίνημα. Ακόμα, να καλλιεργεί αυταπάτες, μαζί και το δικό της άλλοθι για τη στάση της, με ισχυρισμούς όπως ότι θέλει και μπορεί να «μπολιάσει» τον ΣΥΡΙΖΑ με ριζοσπαστισμό κι αυτός με τη σειρά του να «μεταλλάξει» ριζοσπαστικά την ΕΕ, τον καπιταλισμό και πάει λέγοντας.

Επαναλαμβάνεται δηλαδή το παλιό και γνώριμο τρικ της «αριστερής σοσιαλδημοκρατίας». Ολα τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα από τότε που έγιναν καθαρά αστικά κόμματα, συμμετέχοντας σε αστικές κυβερνήσεις, διατηρούσαν στο εσωτερικό τους και μια «αριστερή πτέρυγα» που έλεγε στους δυσαρεστημένους εργαζόμενους από τη «δεξιά στροφή» να κάνουν υπομονή, ότι θα αλλάξουν τα πράγματα, ότι οι «δεξιές στροφές» είναι κινήσεις τακτικής, ότι υπάρχουν δυνατότητες τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα να πάνε αριστερά κλπ. Εξασφαλίζοντας έτσι και τη δυνατότητα αυτών των κομμάτων να παρεμβαίνουν και να χειραγωγούν το εργατικό κίνημα. Κάτι που άλλωστε έχουμε ζήσει και στην Ελλάδα με το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό έγινε περισσότερο καθαρό μετά την τελευταία συνεδρίαση της ΚΠΕ, στα μέσα Απρίλη. Τα στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας» επιχείρησαν να κατασιγάσουν το θόρυβο για το «λευκό» τους στην ευρωδιακήρυξη - επειδή απορρίφθηκαν τροπολογίες τους που αφορούσαν τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο ενδεχόμενο εξόδου της χώρας απ' την Ευρωζώνη - με διαβεβαιώσεις ότι οι διαφωνίες τους είναι «εντός των τειχών», επαληθεύοντας ότι ο ρόλος τους είναι να θολώνουν τα νερά για τη στρατηγική που υπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η Σόφη Παπαδόγιαννη τόνισε ότι η θέση της «Αριστερής Πλατφόρμας» είναι ενισχυτική της θέσης της πλειοψηφίας και η εικόνα διχασμού δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ πριν δεν ήταν τόσο ενωμένος. Ο ίδιος ο Π. Λαφαζάνης ομολόγησε πως αν η μειοψηφία επιμένει στην τόνωση της «ριζοσπαστικής» συνθηματολογίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι γιατί διαφορετικά δεν πρόκειται να δει κυβέρνηση ούτε με το κιάλι. «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειπε το ριζοσπαστισμό του, τότε θα έχανε την ορμή του και σε τελευταία ανάλυση τη δυνατότητά του να κατακτήσει την κυβερνητική εξουσία», ανέφερε.

Αλλωστε, η «Αριστερή Πλατφόρμα» ως ρεύμα με επικεφαλής διαχρονικά τον Π. Λαφαζάνη έχει τις συστάσεις του. Ενσωματώνει τις δυνάμεις που επιχείρησαν να διαλύσουν το ΚΚΕ, να στερήσουν από την εργατική τάξη την πολιτική της πρωτοπορία, το Κόμμα της.

Εξι χρόνια μετά το «Ναι» του ΣΥΝ στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ήρθε η Συνθήκη του Αμστερνταμ που την τροποποιούσε επί το αντιλαϊκότερο, θεσμοθετούσε νέες εκχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, έπληττε συνδικαλιστικά, πολιτικά δικαιώματα κλπ. Ο ΣΥΝ, αφού βασανίστηκε για «ναι», επέλεξε το «παρών» σε μια προσπάθεια και να στηρίξει τη στρατηγική της ΕΕ, αλλά και να μην ξεγυμνωθεί μπροστά στο λαό που είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται τι σηματοδοτούσε για τη ζωή του το Μάαστριχτ. Το «Αριστερό Ρεύμα» στήριξε την απόφαση αυτή, που πάρθηκε μετά από εισήγηση του Ν. Κωνσταντόπουλου, στο Διαρκές Συνέδριο του κόμματος τον Απρίλη του 1998.

Δεν ήταν πάντα μειοψηφία στο κόμμα. Για παράδειγμα, το 2000, το 3ο τακτικό Συνέδριο, εκτός απ' την εσωκομματική κυριαρχία του «Ρεύματος», επικύρωσε και την προσήλωσή του στην ΕΕ και την πορεία σοσιαλδημοκρατικοποίησης του κόμματος. Το «Αριστερό Ρεύμα» στήριξε στην ΚΠΕ και στις Οργανώσεις την εισήγηση Κωνσταντόπουλου και τις Θέσεις που:

Εξυμνούσαν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ, αν και «προϋποθέτει βούληση των κρατών να εκχωρήσουν μέρος της κυριαρχίας τους σε μια υπερεθνική πολιτική δομή».

Χαρακτήριζαν την ΟΝΕ, δηλαδή το ευρώ, «σημαντική και θετική εξέλιξη», αφού «διαμορφώνει δυνατότητες για την καλύτερη αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων και εξασφαλίζει μεγαλύτερες δυνατότητες να παρακολουθήσουμε σε ποιο βαθμό θα επηρεάσουμε τις ευρωπαϊκές εξελίξεις».

Κήρυτταν αφοσίωση στον ευρωμονόδρομο: «Ο ελληνικός λαός, η κοινωνία πρέπει να πεισθούν ότι η προοπτική της χώρας βρίσκεται στην προοπτική της ευρωπαϊκής ενοποίησης, είναι ανάγκη να πεισθεί ότι τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα στη σημερινή περίοδο δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν στα όρια του εθνικού κράτους».

Κι επειδή πάντα είναι χρήσιμοι οι βάρβαροι, προσέθεταν πως «η μονομερής προώθηση της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης (...) έθεσε την Ευρώπη υπό την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ηγεμονία και κηδεμονία των ΗΠΑ». Οπου ΗΠΑ βάλτε σήμερα Μέρκελ και συμπληρώνεται η εικόνα της διαχρονικής κοροϊδίας του λαού από τον τότε ΣΥΝ, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ.

Πριν λίγες ημέρες στη Βουλή ο Π. Λαφαζάνης πήρε πάνω του την υπεράσπιση της γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ, παρεμβαίνοντας στην κόντρα Στουρνάρα - Δραγασάκη, με αφορμή δηλώσεις του δεύτερου περί δημοψηφίσματος. Ανέφερε: «Δεν ξέρετε ότι δεν είναι επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ η έξοδος από την Ευρωζώνη;»!

Υποβαθμίζοντας στο επίπεδο του «λέμε και καμιά βλακεία...» τη θέση της «Αριστερής Πλατφόρμας», ο Π. Λαφαζάνης πρόσθεσε: «Αν κατατίθεται μία διαφορετική άποψη ή μία ιδιαίτερη άποψη στις εσωκομματικές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το εκλαμβάνετε ως διχοστασία;».

ΕΕ: Ο λύκος δεν γίνεται αρνάκι

Εκτός απ' το να ψηφίσει για να διώξει την κυβέρνηση Σαμαρά, ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί το λαό να ψηφίσει για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στην ΕΕ και να ανατραπούν οι δεσμεύσεις που είναι αντιλαϊκές. Πρόκειται για σωστή κοροϊδία, ανάλογη των αυταπατών που καλλιεργούσε για την εκλογή Ολάντ και τον «άνεμο αλλαγής» που αυτός θα έφερνε στην ΕΕ.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κρύβει ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση ως ένωση καπιταλιστικών κρατών είναι στήριγμα του κεφαλαίου, οι αποφάσεις της που συνθέτουν τη βαθιά αντιλαϊκή στρατηγική δεν τίθενται σε διαπραγμάτευση, επιβάλλονται απ' τις σύγχρονες ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας, που καμία κυβέρνηση «δεν μπορεί να αγνοήσει», όπως με αφοπλιστική ειλικρίνεια έχει ομολογήσει ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος.

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΕ περιλαμβάνουν: Την πραγματοποίηση Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης για το χρέος, αλλαγές στον τρόπο χρηματοδότησης των κρατών από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, την αλλαγή θεσμικών αρμοδιοτήτων ανάμεσα στα διάφορα όργανα της ΕΕ (Ευρωκοινοβούλιο, Κομισιόν κλπ.), τη σχετική χαλάρωση των ελέγχων στα κράτη-μέλη κλπ. Είναι προτάσεις που προβάλλονται από ένα τμήμα αστικών τάξεων των κρατών-μελών (κυρίως τα λεγόμενα κράτη του Νότου), αλλά και πολιτικών δυνάμεων στην ΕΕ (σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθερους, ευρωσκεπτικιστές, εθνικιστές κ.ά.). Σηματοδοτούν αναγκαίες προσαρμογές για την «επιβίωση της ΕΕ» στις σημερινές συνθήκες, με στόχο τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Ολα αυτά βεβαίως δεν αλλάζουν το χαρακτήρα της ΕΕ. Δεν προτείνονται με στόχο την ελάφρυνση του λαού, την αποκατάσταση εισοδημάτων, την επανάκτηση κατακτήσεων, παρόλο που ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει προσπάθεια να αφήσει το υπονοούμενο ότι αυτές οι αλλαγές στην ΕΕ συνδέονται με τέτοιους στόχους.

Τι άραγε θα αλλάξει για τους εργαζόμενους αν υιοθετηθούν αυτές οι αλλαγές;

Η μεταρρύθμιση της ΕΕ, που επαγγέλλεται ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν αλλάζει τον αντιλαϊκό δρόμο που έχει σκαφτεί από τις αρχές ίδρυσής της. Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που ανήγαγε σε υπέρτατο νόμο την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Το δρόμο αυτό διάνοιξαν μετέπειτα συνθήκες και αποφάσεις που προσάρμοζαν τις προηγούμενες στα κάθε φορά δεδομένα των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων. Σήμερα αυτό το κάνει η στρατηγική «Ευρώπη 2020», το «Σύμφωνο για το ευρώ+», το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο», η «Ενισχυμένη Οικονομική Διακυβέρνηση», το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο», οι μηχανισμοί των «μνημονίων διαρκείας» και της συνεχούς μείωσης του «κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος», που από την 1/1/2014 γενικεύτηκαν για όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Ολες αυτές οι αποφάσεις είχαν και έχουν ως σκοπό να υπηρετήσουν «σιδερένιους» κανόνες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, οι οποίοι υπάρχουν και θα υπάρχουν όσο την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής θα την έχει το κεφάλαιο και δεν αλλάζουν ούτε τιθασεύονται ό,τι και να διακηρύσσει ο καθένας.

ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ
«Στρογγυλό τραπέζι» για τους κινδύνους του φασισμού

Στις 9 Μάη, 69 χρόνια μετά την Αντιφασιστική Νίκη

Στις 9 Μάη του 1945 η κόκκινη σημαία του Κόκκινου Στρατού υψωνόταν στο Ράιχσταγκ, σημαίνοντας το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τη συντριβή του φασισμού. Ο φασισμός και ο πόλεμος ήρθαν από τα σπλάχνα της βαθιάς εκμεταλλευτικής κοινωνίας, του κεφαλαίου και εξακολουθούν και σήμερα, 69 χρόνια μετά την Αντιφασιστική Νίκη, να απειλούν τους λαούς.

Την Παρασκευή 9 Μάη 2014, στις 10.00 το πρωί, στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ διοργανώνει «Στρογγυλό Τραπέζι», με θέμα «Κίνδυνοι του φασισμού στην Ευρώπη», στο οποίο θα μιλήσουν στελέχη των ΚΚ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, εμπειρογνώμονες από αυτές τις χώρες, καθώς και από τη Λετονία.

Την εισαγωγική τοποθέτηση θα κάνει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Την ίδια μέρα, στις 9 το πρωί, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ θα τιμήσει την Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών καταθέτοντας στεφάνι στο Μνημείο του Σοβιετικού Στρατιώτη στην Καλλιθέα (Συγγρού και Φιλαρέτου).

Καλούνται τα παραρτήματα να παραβρεθούν στην εκδήλωση με τα λάβαρα και τις κόκκινες σημαίες.

Δραστηριότητα υποψήφιων ευρωβουλευτών του ΚΚΕ
Σήμερα, Κυριακή

-- Περιοδεία στο Βελεστίνο και συγκέντρωση στο Αερινό Μαγνησίας, στις 11.30 π.μ., με ομιλήτρια την Μαρία Γαβαλά.

-- Στις 7.30 μ.μ. στην Πεύκη, στην πλατεία Λ. Ειρήνης και Πλαστήρα θα μιλήσουν ο Κ. Παπαδάκης, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και μέλος της ΚΕ και ο Π. Ασβεστάς, υποψήφιος δήμαρχος Λυκόβρυσης - Πεύκης.

-- Στις 11 π.μ. στα Μελίσσια, στην πλατεία Αγ. Γεωργίου θα μιλήσουν η Γιώτα Ταβουλάρη, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Αν. Καρατζής υποψήφιος δήμαρχος Πεντέλης - Μελισσίων.

-- Στις 11 π.μ. στην Αργυρούπολη στο αναψυκτήριο Flamingo (Ανεξαρτησίας 31, Αργυρούπολη) θα μιλήσει η Βίκυ Αράπη.

Αύριο, Δευτέρα

-- Στις 7 μ.μ. συγκέντρωση στον Αγιο Σύλλα, με ομιλητή τον Γ. Νταγκουνάκη.

-- Στις 7.30 μ.μ. στη Γλυφάδα, στην πλατεία Αγ. Τρύφωνα θα μιλήσουν ο Σπ. Μπότσης, μέλος του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟ Αττικής, η Μαιρήνη Στεφανίδη υποψήφια ευρωβουλευτής και ο Στ. Τάσσος υποψήφιος δήμαρχος Γλυφάδας.

-- Στις 7.30 μ.μ. στη Βούλα στην Πνευματική Εστία θα μιλήσουν ο Κ. Ζιώγας, μέλος της ΚΕ, η Βίκυ Αράπη υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Κ. Πασακυριάκος υποψήφιος δήμαρχος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης.

-- Στις 10 π.μ., στη ΜΕΒΓΑΛ, θα περιοδεύσει ο Σ. Ζαριανόπουλος.

-- Στις 10 π.μ. στο νοσοκομείο ΝΙΜΙΤΣ θα μιλήσει ο Γ. Ντουνιαδάκης.

-- Στις 12 μ. στο ΚΑΠΗ Βούλας θα μιλήσουν η Βίκυ Αράπη, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Κ. Πασακυριάκος, υποψήφιος δήμαρχος Βούλας - Βάρης - Βουλιαγμένης.

-- Στις 9 π.μ. στον Πυροσβεστικό Σταθμό Περιστερίου και στις 12.00 στον Πυροσβεστικό Σταθμό του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος» θα μιλήσει ο Μ. Μιχαήλ.

-- Κεντρική συγκέντρωση στην πλατεία Ρήγα Φεραίου των Τρικάλων, στις 8.30 μ.μ., με ομιλητές τους Ρ. Μαρούδα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Βάσω Μπακάση, υποψήφια αντιπεριφερειάρχη Τρικάλων, Γ. Καΐκη, υποψήφιο δήμαρχο Τρικκαίων.

Την Τρίτη, 6/5

-- Στις 9 π.μ. στον Πυροσβεστικό Σταθμό του Ρέντη, στις 10.30 π.μ. στον Πυροσβεστικό Σταθμό του Πειραιά και στις 12.00 στον Πυροσβεστικό Σταθμό του Ν. Ικονίου θα μιλήσει ο Μ. Μιχαήλ.

-- Στις 7 π.μ. στους εργαζόμενους του ΣΕΜΠΟ στον ΟΛΠ θα μιλήσει ο Γ. Τούσσας.

-- Στις 10 π.μ. στις Σχολές Νηπιαγωγών θα περιοδεύσει ο Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος.

Ανασκόπηση της αντιδραστικής στρατηγικής της ΕΕ «Ευρώπη 2020»

Οσο πλησιάζουμε προς τις ευρωεκλογές, τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη συμμετοχή και των άλλων αστικών κομμάτων, προβάλλουν ψευτοδιλήμματα για να αποπροσανατολίσουν το λαό, να εγκλωβίσουν εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις στον ευρωμονόδρομο.

Η συγκυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει το δίλημμα της πλουτοκρατίας, «σταθερότητα ή περιπέτεια», σαν δίλημμα του λαού. Η σταθερότητα που προβάλλουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι σταθερότητα στην εφαρμογή των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων και στην προώθηση νέων, ακόμη πιο άγριων, για την αύξηση της κερδοφορίας των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών. Η περιπέτεια που θέλουν να αποφύγουν είναι ο κίνδυνος επιβράδυνσης της κερδοφορίας τους, η αυξανόμενη λαϊκή αμφισβήτηση της διακρατικής ένωσης του κεφαλαίου της ΕΕ και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, προβάλλει τα διλήμματα «Μέρκελ ή Ελλάδα - ΣΥΡΙΖΑ ή μνημόνια» για να αθωώσει την ΕΕ και την ελληνική αστική τάξη. Εμφανίζονται λάβροι κατά της Μέρκελ και της «νεοφιλελεύθερης» πολιτικής της, που δήθεν επιβάλλει στην ΕΕ, για να κρύψουν ότι τα μνημόνια διαρκείας τα έχουν συμφωνήσει όλες οι αστικές κυβερνήσεις των κρατών - μελών, κεντροδεξιές και κεντροαριστερές, όπως αυτή του Φρανσουά Ολάντ που διαφήμιζε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ανισότιμες σχέσεις μεταξύ των κρατών - μελών είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ. Οι αστικές τάξεις των κρατών - μελών, και η ελληνική, εκχωρούν με τη θέλησή τους τμήμα κυριαρχικών δικαιωμάτων τους στην ΕΕ. Οχι βέβαια γιατί είναι εθελόδουλες, όπως προβάλλουν ο ΣΥΡΙΖΑ και διάφορες άλλες οπορτουνιστικές και «ευρωσκεπτικιστές» δυνάμεις, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή το «Σχέδιο Β» του Αλαβάνου, αλλά για να θωρακίσουν την οικονομική και πολιτική κυριαρχία τους, αξιοποιώντας τη συγκεντρωμένη δύναμη πυρός που τους παρέχει η διακρατική συμμαχία τους στο πλαίσιο της ΕΕ.

Ολα για να μείνει στο απυρόβλητο η ΕΕ, να κρυφτεί η στρατηγική σύγκλιση και συμφωνία των κομμάτων της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο διαγκωνισμός ανάμεσα στους δύο πόλους, ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, συνίσταται στο ποιος καλύτερα μπορεί να εξασφαλίσει τους όρους καπιταλιστικής ανάπτυξης για το κεφάλαιο, με παροπλισμένο το εργατικό κίνημα, με «κοινωνική συνοχή», για την ενίσχυση της κερδοφορίας και της εξουσίας των μονοπωλίων.

Στις σημερινές συνθήκες αναιμικής - ευμετάβλητης καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ευρωζώνη και έντασης της επιθετικότητας της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων ενάντια στους λαούς στο σύνολο των κρατών - μελών, σε συνδυασμό με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με επίκεντρο την Ουκρανία μεταξύ ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και της Ρωσίας, αλλά και με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην Ασία, στην Αφρική, με κίνδυνο να πάρουν τη μορφή γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης, οι θέσεις και η δράση του ΚΚΕ αποτελούν σημαντική συμβολή για τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας και την ενίσχυση της αντιμονοπωλιακής - αντικαπιταλιστικής πάλης.

Τα αντεργατικά μέτρα

Η προεκλογική περίοδος αξιοποιείται από τα κοινοτικά όργανα, τις κυβερνήσεις και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου για τη διαμόρφωση και την προώθηση νέων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωενωσιακών μονοπωλίων.

Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τον Ιούνη, αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το τελευταίο επί Ελληνικής Προεδρίας, αναμένεται να συζητήσει την ενδιάμεση ανασκόπηση της αντιδραστικής Στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Θα χαράξει, δηλαδή, τη νέα φάση της βάρβαρης αντιλαϊκής επίθεσης, ενιαία, ενάντια στους εργαζόμενους στα κράτη - μέλη της ΕΕ, που θα κληθούν να επικυρώσουν οι πολιτικοί εκφραστές του κεφαλαίου και στο Ευρωκοινοβούλιο, επικαλούμενοι τη δήθεν νωπή «δημοκρατική νομιμοποίησή» τους. Στην Ελλάδα τα αντιλαϊκά μέτρα εξειδικεύονται στην «4η Εκθεση Αξιολόγησης για το δεύτερο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής της Ελλάδας», που από κοινού συνέταξαν συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, Κομισιόν, ΕΚΤ και ΔΝΤ και υλοποιούνται με το νέο «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015 - 2018», που κατατέθηκε στη Βουλή.

Αποδεικνύεται περίτρανα πως οι εξαγγελίες της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα υπάρξουν άλλα αντιλαϊκά μέτρα είναι προεκλογική κοροϊδία. Η συγκυβέρνηση ετοιμάζεται αμέσως μετά τις ευρωεκλογές να περάσει σε νέο γύρο επίθεσης στα δικαιώματα και τη ζωή της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Στην Εκθεση Αξιολόγησης περιγράφεται όλη η αντεργατική λαίλαπα που έχουν συναποφασίσει τα όργανα της ΕΕ με τις κυβερνήσεις και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου:

  • Μέχρι το Σεπτέμβρη του 2014 θα αναθεωρηθεί η νομοθεσία για την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.
  • Θα μειωθεί με νόμο ο κατώτατος μισθός για τους μακροχρόνια ανέργους.
  • Η συγκυβέρνηση τον Οκτώβρη του 2014 θα παρουσιάσει νομοθετικό πλαίσιο για τη ρύθμιση των «εργασιακών σχέσεων, εργατικών δράσεων και λειτουργίας των σωματείων». Να βάλει, δηλαδή, στο «γύψο» το δικαίωμα της απεργίας προκειμένου να εξασφαλιστούν η «εργασιακή ειρήνη» και η απρόσκοπτη λειτουργία των μονοπωλιακών ομίλων. Επιστρατεύει το δόγμα «νόμος και τάξη», τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και θεσμούς του αστικού κράτους για να χτυπήσει τους αγώνες του ταξικού εργατικού κινήματος, να περιορίσει την ταξική πάλη, προς όφελος των συμφερόντων των μονοπωλίων. Να περιοριστεί δραστικά το δικαίωμα της απεργίας και να ρυθμιστούν νομοθετικά από το αστικό κράτος οι όροι λειτουργίας και δράσης των σωματείων, ώστε να χτυπηθούν το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και οι αγωνιστικές μορφές δράσης του.
  • Πρόσθετο νομοθετικό πλαίσιο για την επέκταση της δράσης των «δουλεμπορικών γραφείων».
  • Η κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων θα λάβει μόνιμο χαρακτήρα, καθώς προβλέπεται η δημιουργία μόνιμου μηχανισμού διαθεσιμότητας δημόσιων υπαλλήλων, ο οποίος θα κάνει μετατάξεις και απολύσεις.
  • Νέα μέτρα υποβάθμισης των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας, με νέο γύρο συνένωσης νοσοκομείων, νέες περικοπές δαπανών των μεγάλων νοσοκομείων, μετακινήσεις υγειονομικού προσωπικού.
  • Ενταξη όλων των Ταμείων επικουρικής ασφάλισης στο νέο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης, από 1-7-2014, με αποτέλεσμα ακόμη πιο δραματική μείωση των επικουρικών συντάξεων. Επίσης, από 1-1-2015 αντίστοιχες μειώσεις θα ισχύσουν και για τις κατηγορίες συνταξιούχων για τους οποίους προβλέπεται η καταβολή εφάπαξ αποζημίωσης. Η κυβέρνηση μέχρι την παραπάνω ημερομηνία θα πρέπει να έχει υποβάλει ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για την αναδιάρθρωση του δημόσιου συνταξιοδοτικού συστήματος.
  • Το σχέδιο «Αθηνά» θα περάσει σε δεύτερη φάση, ώστε να ολοκληρωθεί η συγχώνευση πανεπιστημίων και σχολών. Για τις πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες σχολικές μονάδες, επιταχύνεται η προώθηση της οικονομικής και οργανωτικής αυτονομίας τους.
  • Θα αναθεωρηθεί το νομοθετικό πλαίσιο για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων το καλοκαίρι του 2014, με στόχο τον έλεγχο της δράσης και λειτουργίας των κομμάτων, κατά τα ευρωενωσιακά πρότυπα, με πρόσχημα την «καταπολέμηση» της διαφθοράς.
Θωράκιση του αστικού κράτους

Η παρουσίαση στις 29-4-2014 από τον πρωθυπουργό των προτάσεων της ΝΔ για συνταγματική αναθεώρηση συνδέεται με την επιδίωξη της αστικής τάξης να προσαρμόσει και συνταγματικά τη λειτουργία και οργάνωση του αστικού κράτους στην ένταση της κρατικής βίας και καταστολής, στο δόγμα «νόμος και τάξη», για το χτύπημα του ταξικού εργατικού κινήματος, για το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής με τις λιγότερες δυνατές αντιστάσεις. Γι' αυτό τα κόμματα του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου κάνουν τα πάντα για να μην αναδειχτούν στις ευρωεκλογές, στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές τα πραγματικά διλήμματα: Ανάπτυξη για ποιον; Για τα μονοπώλια ή για το λαό; Οτι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος στο έδαφος του καπιταλιστικού δρόμου, με τα δεσμά της ΕΕ. Προσπαθούν να θολώσουν τα κριτήρια της λαϊκής ψήφου, να κρύψουν τον πραγματικό ένοχο για τα βάσανα της λαϊκής οικογένειας.

Προβάλλουν την τρόικα, για να κρύψουν ότι η ΕΕ, με την Κομισιόν και την ΕΚΤ, πρωτοστατεί στην αντιλαϊκή επιδρομή. Στήνουν ανώδυνους καβγάδες για το «μνημόνιο» για να κρύψουν ότι η ΕΕ έχει νομοθετήσει για όλα τα κράτη - μέλη μνημόνια διαρκείας, που πρωταρχικό στόχο έχουν να επιβάλλουν διαρκώς, σε βάθος δεκαετιών, τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, για να διασφαλίζονται τα κέρδη των καπιταλιστών. Κρύβουν ότι τα μνημόνια διαρκείας είναι πλέον νόμος της ΕΕ. Ομόφωνα οι αστικές κυβερνήσεις και το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου στο Ευρωκοινοβούλιο έχουν θεσπίσει σιδερένιους μηχανισμούς για την ενιαία εφαρμογή της στρατηγικής του κεφαλαίου σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Με το «Σύμφωνο Σταθερότητας», τις διακρατικές συμφωνίες που υπέγραψαν μεταξύ τους οι αστικές κυβερνήσεις («Σύμφωνο για το ευρώ+», «Ενιαίος Μηχανισμός Στήριξης», «Δημοσιονομικό Σύμφωνο») και τη νομοθεσία για το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο» και τους 6+2 Κανονισμούς για την «Ενισχυμένη Οικονομική Διακυβέρνηση» (το λεγόμενο «εξαπλό» και «διπλό» πακέτο), έχουν χαλκεύσει νέα, ακόμη πιο βαριά δεσμά ενάντια στους λαούς. Στο στόχαστρο των μνημονίων διαρκείας βρίσκονται οι μισθοί και οι συντάξεις, η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Αυτή είναι η αλήθεια που προσπαθούν να κρύψουν τα κόμματα της ΕΕ, που ταυτίζονται στην επιχείρηση εξωραϊσμού της λυκοσυμμαχίας του κεφαλαίου.

Στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου σε ολόκληρη την ΕΕ

Επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι ο πόλεμος που έχουν εξαπολύσει η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και οι προηγούμενες, μαζί με την ΕΕ, αποτελεί στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου σε ολόκληρη την ΕΕ, εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες - μέλη της, ανεξάρτητα από το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος τους. Αποτελεί στρατηγική επιδίωξη του κεφαλαίου που χρονολογείται από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ - το μεγαλύτερο μνημόνιο των μνημονίων - που ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε κράτος - μέλος επιβάλλονται μνημόνια για την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Η καπιταλιστική κρίση αξιοποιείται από τους μονοπωλιακούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό τους, για να προωθηθούν με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να μειωθεί στο κατώτερο σημείο η τιμή της εργατικής δύναμης σε κάθε χώρα της ΕΕ. Είναι ενιαία στρατηγική του κεφαλαίου και ενιαία προωθείται σε όλα τα κράτη - μέλη, προσαρμοσμένη βέβαια στο διαφορετικό επίπεδο της καπιταλιστικής τους ανάπτυξης. Πάνω σ' αυτή τη στρατηγική χτίζονται καθημερινά μέτρα και ευρωενωσιακοί νόμοι, που επιβάλλονται σε κάθε κράτος - μέλος.

Από τη μία ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ κάνουν τα πάντα για να κρύψουν ότι και μετά το τέλος των «μνημονίων» με τη σημερινή μορφή τους και με την όποια αναιμική και ασταθή καπιταλιστική ανάκαμψη, πάνω στα ερείπια των εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων, οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες - μέλη θα συνεχίσουν να ματώνουν, κάτω από τα δεσμά του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Αποδεικνύεται η κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ περί «ικανού διαπραγματευτή» εντός της ΕΕ. Τι θα κάνει αν γίνει κυβέρνηση; Θα υποβάλλει τον κρατικό προϋπολογισμό στα ευρωενωσιακά όργανα για έγκριση ή όχι; Θα εφαρμόσει την «ενισχυμένη οικονομική διακυβέρνηση» που επιβάλλει διαρκείς μειώσεις μισθών και συντάξεων, διάλυση των εργασιακών σχέσεων, αντικατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας από ατομικές, μεγαλύτερη αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα - τα κέρδη των μονοπωλίων; Κι αν αρνηθεί να την εφαρμόσει πώς θα γίνει αυτό χωρίς σύγκρουση με την ΕΕ και την εξουσία των μονοπωλίων; Είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπατά το λαό, με ψέματα και αυταπάτες που θα καταρρεύσουν με πάταγο την επόμενη κιόλας μέρα.

Γιατί ΚΚΕ

Ο εργαζόμενος λαός, που έχει ματώσει από την αντιλαϊκή λαίλαπα, θα εξακολουθήσει να πληρώνει ακριβά την ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Γι' αυτό πρέπει να τιμωρήσει σκληρά τα κόμματα της συγκυβέρνησης του κεφαλαίου ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Τον ΣΥΡΙΖΑ που τον θέλει μαντρωμένο στον ευρωμονόδρομο για να αυγαταίνουν τα κέρδη των «υγιών επιχειρηματιών». Τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, τους χειροκροτητές και τις παραφυάδες της λυκοσυμμαχίας των μονοπωλίων, είτε εμφανίζονται ως θολό «Ποτάμι», είτε ως «Ελιά», Ανεξάρτητοι Ελληνες ή ΔΗΜΑΡ. Να απομονώσει τη φασιστική οργάνωση των εγκληματιών της Χρυσής Αυγής, μαντρόσκυλο του καπιταλιστικού συστήματος.

Μόνο η ψήφος στο ΚΚΕ, η ενίσχυσή του παντού, στις ευρωεκλογές, στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές μπορεί να δώσει δύναμη στο λαό. Γιατί το ΚΚΕ δεν έχει δεσμεύσεις απέναντι στην πλουτοκρατία και τις ενώσεις της. Γιατί αποκαλύπτει την αλήθεια για την αντιλαϊκή στρατηγική και το χαρακτήρα της ΕΕ. Για να οργανώνει έγκαιρα και αποτελεσματικά την πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα. Γιατί αγωνίζεται να δυναμώσει η αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική γραμμή πάλης της Λαϊκής Συμμαχίας ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων και της ΕΕ, η μόνη ικανή να φέρει αποτελέσματα, να αποσπάσει κατακτήσεις, να καθυστερήσει μέτρα, να φέρει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική. Γιατί το ΚΚΕ αποτελεί εγγύηση για τη νίκη της Λαϊκής Συμμαχίας της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για την κατάκτηση της Εργατικής - Λαϊκής Εξουσίας, που θα βάλει τέλος στην κυριαρχία των μονοπωλίων, θα λυτρώσει τον εργαζόμενο λαό από τα δεσμά της ΕΕ και το χρέος της πλουτοκρατίας, θα τον αναδείξει κυρίαρχο του πλούτου που παράγει και του ανήκει.


Του Γιώργου ΤΟΥΣΣΑ*
*Ο Γιώργος Τούσσας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος ευρωβουλευτής του Κόμματος

Το πρόγραμμα του Γ. Μαρίνου

Το πρόγραμμα του Γιώργου Μαρίνου για τις επόμενες μέρες περιλαμβάνει:

-- Αύριο, Δευτέρα, στις 9.30 π.μ. περιοδεία στο Μαρμάρι, στις 11 π.μ. περιοδεία στην Κάρυστο.

-- Την Τρίτη 6/5, στις 8 μ.μ. ομιλία στην κεντρική πλατεία των Ψαχνών. Θα χαιρετήσει η υποψήφια δήμαρχος Διρφύων - Μεσσαπίων, Γεωργία Πύθουλα.

-- Την Τετάρτη 7/5, στις 7 μ.μ. ομιλία στην κεντρική πλατεία της Ερέτριας, θα χαιρετίσει η υποψήφια δήμαρχος Ερέτριας, Ασημίνα Καραμπέτσου.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
Μη χαθεί άλλος χρόνος, συστράτευση με το ΚΚΕ

Αποσπάσματα από την ομιλία στο Περιφερειακό Τμήμα Στερεάς του Οικονομικού Επιμελητηρίου

Ο Γ. Μαρίνος
Ο Γ. Μαρίνος
Σε εκδήλωση του Περιφερειακού Τμήματος Στερεάς Ελλάδας του Οικονομικού Επιμελητηρίου με θέμα «Το όραμα για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας την επόμενη περίοδο διακυβέρνησης 2014-2019» μίλησε ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στη Στερεά Ελλάδα. Ο «Ρ» παραθέτει αποσπάσματα από την τοποθέτησή του:

«Είναι φανερό πως ο κάθε συνδυασμός που διεκδικεί τη διοίκηση της Περιφέρειας μπορεί να παραθέσει σειρά ζητημάτων και να αναφέρει ότι θα πάρει το άλφα ή το βήτα μέτρο, για έργα και υποδομές, για το περιβάλλον, διάφορες υπηρεσίες, μπορεί να μιλήσει για "παραγωγική ανασυγκρότηση", "ανάπτυξη" κλπ.

Επιτρέψτε μας, όμως, να πούμε πως αυτά είναι λόγια του αέρα, αν οι ανακοινώσεις αυτές αποσυνδεθούν από τη στάση του κάθε συνδυασμού σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα (...)

Αν είσαι υπέρ του δρόμου ανάπτυξης με κριτήριο το κέρδος και την επιχειρηματικότητα, όπως το λένε κάποιοι "κομψά", αν είσαι υπέρ της ΕΕ και της διαχείρισης των μεγάλων συμφερόντων, μοιραία στην περιφέρεια, που είναι ήδη μέρος του κρατικού μηχανισμού, θα λειτουργήσεις ως φορέας της αντιλαϊκής πολιτικής, όπως γίνεται σήμερα, όπως έγινε με τις νομαρχίες.

Η στάση απέναντι στα παραπάνω καθοριστικής σημασίας ζητήματα καθορίζει, κατά τη γνώμη μας, τον προσανατολισμό, την πορεία του κάθε συνδυασμού στην περιφέρεια - ό,τι κι αν ισχυρίζεται προεκλογικά.

Η Περιφέρεια της Στερεάς δεν είναι αυτόνομη, είναι μια από τις 13 περιφέρειες της χώρας, γι' αυτό δεν περιέχουν κόκκο αλήθειας οι θέσεις των συνδυασμών που ισχυρίζονται πως θα μετατρέψουν τη Στερεά σε "όαση" - θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, θα ανοίξουν εργοστάσια και θα αντιμετωπίσουν τα λαϊκά προβλήματα.

Προδιαγεγραμμένη η πορεία τους

Το τσιμεντάδικο της Χαλκίδας
Το τσιμεντάδικο της Χαλκίδας
Λέμε συγκεκριμένα πρώτα απ' όλα για τους συνδυασμούς της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ ότι από τη στιγμή που στηρίζουν την ΕΕ και την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου ή την "περιφερειακή πολιτική", που συνδέεται και με τον "Καλλικράτη", θα κινηθούν στην πράξη στην εξής κατεύθυνση:

-- Συνέχιση της πολιτικής που επιβάλλει αυξημένα τέλη για τις εργατικές, λαϊκές οικογένειες, συνέχιση της "ανταποδοτικότητας" για τις υπηρεσίες της Τοπικής Διοίκησης.

-- Διαχείριση του ΕΣΠΑ προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων και στήριξη των σχεδιασμών που θεωρούν ως επιλέξιμα έργα αυτά που υπηρετούν το κεφάλαιο και ως μη επιλέξιμα τα έργα που αφορούν τις λαϊκές ανάγκες.

-- Εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ, των κυβερνήσεων με κορμό τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, των αποφάσεων των υπουργείων.

-- Διαιώνιση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, όπως έγινε με τα γνωστά "Τοπικά Σύμφωνα" που χτύπησαν τις Συλλογικές Συμβάσεις, διαχείριση των 5μηνων και άλλων προγραμμάτων μισής δουλειάς - μισής ζωής με 490 ευρώ μισθό χωρίς ασφάλιση κλπ.

-- Συντήρηση της άθλιας κατάστασης που επικρατεί στα νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας, αλλά και στο ΠΕΔΥ, που χαρακτηρίζονται από επικίνδυνες ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, τεχνολογικό εξοπλισμό, επιβολή εισιτηρίων και άλλων χαρατσιών.

-- Αποδοχή του ξεκληρίσματος της μικρομεσαίας αγροτιάς αφού είναι υπέρμαχοι της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), ιδιωτικοποίηση της Κωπαΐδας.

-- Ανοχή στους βιομήχανους που ευθύνονται για τη μόλυνση του Ασωπού, με τα συμφέροντα που γεμίζουν τους ορεινούς όγκους π.χ με ανεμογεννήτριες.

Παραθέτουμε αυτά τα λίγα μόνο παραδείγματα για να τονίσουμε ότι για να διεκδικήσεις μαζί με το λαό, απαιτείται να αντιπαλεύεις το βάρβαρο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, την ΕΕ και την αντιλαϊκή πολιτική, τα μεγάλα συμφέροντα.

Η ρεαλιστική πρόταση του ΚΚΕ

Αυτό είναι στο κέντρο της προσοχής μας. Γι' αυτό λέμε στο λαό της περιοχής να μη χάσει άλλο χρόνο, να στρατευτεί με το ΚΚΕ και τη "ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ" στον αγώνα για:

  • Αποδέσμευση από την ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία γιατί έβαλε και βάζει το λαό μας σε μεγάλες περιπέτειες.
  • Μονομερή διαγραφή του χρέους γιατί δεν το δημιούργησαν οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες.
  • Κοινωνικοποίηση των οικονομικών εργαλείων, του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι, με το λαό στην εξουσία.

Σ' αυτή την κατεύθυνση παλεύουμε και υποστηρίζουμε πως μόνο όταν ο ορυκτός πλούτος, η Ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, γενικότερα η βιομηχανία, το τραπεζικό σύστημα και άλλοι νευραλγικοί τομείς και κλάδοι της οικονομίας γίνουν λαϊκή περιουσία, μόνο αν γίνουν λαϊκή περιουσία οι καπιταλιστικές αγροτικές εκμεταλλεύσεις και συγκροτηθούν αγροτικοί παραγωγικοί συνεταιρισμοί, μπορεί να αναπτυχθεί η οικονομία σχεδιασμένα, να αποφευχθούν κρίσεις, να εξασφαλιστεί το δικαίωμα στην πλήρη - σταθερή εργασία για όλους, δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες και Παιδεία, να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες.

Το παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ, ενός σημαντικού εργαλείου που απαξιώνεται και οδηγείται σε ιδιωτικοποίηση ή κλείσιμο, το παράδειγμα της Αμυντικής Βιομηχανίας, της ΕΑΒ, που συρρικνώνεται κι αυτή σύμφωνα με κατευθύνσεις της ΕΕ, το παράδειγμα του τσιμεντάδικου της ΑΓΕΤ στη Χαλκίδα, της "Σέλμαν", της "Νεοσέτ" και των άλλων εργοστασίων που κλείνουν οι καπιταλιστές, γιατί έχουν άλλες επιχειρηματικές επιλογές ή γιατί εκτιμούν πως είναι χαμηλό το ποσοστό κέρδους, αναδεικνύουν την αναγκαιότητα και τη ρεαλιστικότητα της πολιτικής πρότασης του ΚΚΕ που η βάση της είναι τα λαϊκά συμφέροντα.

Αυτή η πολιτική πρόταση μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από την πάλη μιας ισχυρής λαϊκής συμμαχίας, με κορμό την εργατική τάξη, τη φτωχή αγροτιά και τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους της πόλης, με ισχυρό ΚΚΕ».

Οι κατευθύνσεις της λαϊκής πάλης

Στις εκλογές καλούμε τις εργατικές, λαϊκές οικογένειες της περιοχής να στηρίξουν το ΚΚΕ και τη «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ», ακόμα κι αν δεν συμφωνούν στο σύνολο της πολιτικής μας πρότασης, ακόμα κι αν με την ψήφο τους θέλουν να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους για την αντιλαϊκή πολιτική και την ΕΕ.

Ομως, θέλουμε να τονίσουμε πως ακριβώς η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ μας δίνει δύναμη και αγωνιζόμαστε στην πρώτη γραμμή για κάθε λαϊκό πρόβλημα, χωρίς καμιά υποτίμηση. Κι αυτό αφορά το εργατικό, λαϊκό κίνημα, τους χώρους δουλειάς και τους κλάδους, την Τοπική Διοίκηση. Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα και θα μπορούσα να μιλήσω για ώρες για την πείρα που έχουμε συγκεντρώσει στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, σε εργατικούς αγώνες, στους αγώνες της αγροτιάς (...)

Η πάλη της «ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ» στην περιφέρεια και στους δήμους θα κινηθεί στις εξής κατευθύνσεις:

  • Διεκδίκηση των παρακρατημένων κρατικών πόρων της Τοπικής Διοίκησης που είναι περίπου 10 δισ. ευρώ, χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, αφού αυτά προέρχονται από τη φορολόγηση των λαών.
  • Σύγκρουση με τη λογική της ανταποδοτικότητας, δωρεάν ύδρευση, αποχέτευση, πολιτιστικές, αθλητικές δραστηριότητες που μπορεί να παρέχει η Τοπική Διοίκηση.
  • Για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, ενάντια στις απολύσεις και στη διαθεσιμότητα. Αμεση προστασία και ανακούφιση των ανέργων και των οικογενειών τους. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην ιδιωτικοποίηση ή το κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ.
  • Στήριξη του αγώνα της αγροτιάς ενάντια στο ξεκλήρισμα, τη μείωση και τον αφανισμό των καλλιεργειών της περιοχής σε σύγκρουση με τις κατευθύνσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), να μην περάσουν τα σχέδια κατά των μικρομεσαίων αγροτών στην Κωπαΐδα και να εμποδιστεί η άλωσή της από τα μεγάλα συμφέροντα, να αποτραπεί η ιδιωτικοποίηση του «Οργανισμού Κωπαΐδας», να διεκδικηθεί αποκλειστικά δημόσιος οργανισμός διαχείρισης των υδάτινων πόρων, έργα άρδευσης και αποστράγγισης του κάμπου.
  • Στήριξη των μικρών Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων, που στενάζουν από την ισχυροποίηση των μονοπωλίων, την αβάστακτη φορολογία, τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές και την τοκογλυφία των τραπεζών.
  • Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα Υγείας - Πρόνοιας, δωρεάν φάρμακο, κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Πλήρη χρηματοδότηση και στελέχωση των νοσοκομείων (Λαμίας, Αμφισσας, Χαλκίδας, Καρπενησίου, Λιβαδειάς, Θήβας, Καρύστου, Κύμης) και των Κέντρων Υγείας, με προτεραιότητα στην πρόληψη και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα. Για την άμεση αντιμετώπιση των μεγάλων ελλείψεων σε κλινικές, γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή. Για την ανατροπή της απαράδεκτης κατάστασης που επιβάλλει στις εργατικές λαϊκές οικογένειες να πληρώνουν άμεσα ή έμμεσα για νοσηλεία, διαγνωστικές εξετάσεις, φάρμακα.
  • Αποκλειστικά δημόσια - δωρεάν Παιδεία, ενάντια στην πολιτική του σχολείου της αγοράς, στήριξη των σπουδαστών των ΤΕΙ, των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ, με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό και σύγχρονη υποδομή.
  • Στήριξη των σχολείων Ειδικής Αγωγής, των θεραπευτηρίων χρόνιων παθήσεων, των γηροκομείων, στήριξη των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και των οικογενειών τους, στο πλευρό των ηλικιωμένων.
  • Στήριξη των πολύτεκνων οικογενειών.
  • Σύγχρονο οδικό δίκτυο και άμεσα μέτρα εκσυγχρονισμού των απαρχαιωμένων και επικίνδυνων αξόνων της Εύβοιας, της Ευρυτανίας, της Φωκίδας, πάλη για την κατάργηση των διοδίων.
  • Πάλη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ιαματικών πηγών, για το δικαίωμα στην ελεύθερη χρησιμοποίησή τους από τις λαϊκές οικογένειες.
  • Για το δικαίωμα στην υγιεινή διαβίωση σε περιβάλλον που δε θα υπονομεύεται από τις χωματερές και από τη μόλυνση του νερού από τα απόβλητα, τα λύματα των βιομηχανιών, στον Ασωπό - Οινόφυτα, στα Μεσσάπια, με απρόβλεπτες συνέπειες για την υγεία των κατοίκων και για την αγροτική παραγωγή.
  • Για τη διάσωση του Παρνασσού, της Οίτης, του Καλλίδρομου, της Δίρφης και των άλλων βουνών από τα μεγαλοσυμφέροντα, την υλοποίηση σχεδίου ουσιαστικής δασοπροστασίας.
  • Για αντιπλημμυρικά έργα στο Σπερχειό, το Ληλάντιο Πεδίο και σε άλλες περιοχές για να αντιμετωπιστούν χρόνια προβλήματα με πλημμύρες σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κατοικίες.
  • Μέτρα αντισεισμικής προστασίας σε μια περιοχή με μεγάλη συχνότητα σεισμών όπως δείχνει η πείρα από την Αταλάντη, την Αμφίκλεια κ.α.
  • Δωρεάν παιδικούς σταθμούς, με επαρκή προσωπικό, χωρίς τροφεία.
  • Πολιτιστικές και αθλητικές υποδομές και ανάπτυξη της πάλης ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά, με επιμονή στην πρόληψη και στα στεγνά προγράμματα απεξάρτησης.

(...) Ο λαός μας έχει πείρα, έζησε κάθε μορφής διαχείριση, έζησε πολλές κυβερνήσεις και Τοπικές Διοικήσεις που εφάρμοσαν αντιλαϊκή πολιτική, μπορεί να δώσει αποφασιστική απάντηση με ισχυρό ΚΚΕ και «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ», στις ευρωεκλογές, τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, να οργανωθεί καλύτερα, να δυναμώσει την απαιτητικότητά του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΤΟΥΝΙΑΔΑΚΗΣ
Εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους η συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς

Συνέντευξη με τον υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, συνεργαζόμενο με το Κόμμα, υποναύαρχο ε.α. ΠΝ

Από άσκηση μονάδας άμεσης επέμβασης

Eurokinissi

Από άσκηση μονάδας άμεσης επέμβασης
Με τον υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, υποναύαρχο ε.α. Γιάννη Ντουνιαδάκη, συζητάμε σήμερα για την ΕΕ και την Κοινή Πολιτική Αμυνας και Ασφάλειας, για τα τύμπανα του πολέμου στην περιοχή, το ρόλο των στρατιωτικών και βεβαίως για τη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.

-- Μετά από μια ευδόκιμη υπηρεσία στις Ενοπλες Δυνάμεις, σας είδαμε να δραστηριοποιείστε στην ΚΕΘΑ και τώρα στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ για τις ευρωεκλογές. Πώς συνδέεται η στρατιωτική σας υπόσταση με αυτές τις πολιτικές επιλογές;

- Πρώτ' απ' όλα να σημειώσουμε ότι στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ εντάχθηκα ως συνεργαζόμενος. Η πρόσκληση αυτή του Κόμματος ήταν πολύ τιμητική τόσο προς το πρόσωπό μου όσο και προς τους συναδέλφους μου γενικότερα. Δικαιολογημένα νομίζω αναρωτιέστε γιατί και πώς ένας απόστρατος στρατιωτικός φθάνει να αποδεχτεί την πρόσκληση που του έγινε να συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Οι βασικοί λόγοι είναι γιατί:

  • Η πρόταση έγινε από ένα πατριωτικό κόμμα που στη σχεδόν εκατόχρονη ζωή του έχει αγωνιστεί με συνέπεια γι' αυτόν τον τόπο και το λαό του. Ενα κόμμα που όσο και αν προσπάθησαν δεν κατάφεραν να αμαυρώσουν την ηθική του υπόσταση.
  • Το ΚΚΕ δεν μοιράζει υποσχέσεις για κυβερνητικές θέσεις όπως άλλα κόμματα.
  • Το κόμμα αυτό είχε σταθερά αρνητική στάση απέναντι στην ΕΕ και περνώντας τα χρόνια επιβεβαιώθηκε!


Αυτό που βαραίνει ιδιαίτερα για εμάς τους στρατιωτικούς είναι οι υποσχέσεις ότι στην ΕΕ τάχα θα λύναμε όλα τα προβλήματα της χώρας και κύρια αυτά που εμείς οι στρατιωτικοί συνηθίσαμε να λέμε και εθνικά. Παρά την ένταξη της χώρας, εξακολουθούμε να έχουμε γκρίζες ζώνες, απειλή πολέμου (casus belli), «σχέδια Ανάν» για την Κύπρο κ.λπ.!

Από την αποστρατεία μου και μετά, όπως είπατε, δραστηριοποιήθηκα στην Κίνηση για την Εθνική Αμυνα (ΚΕΘΑ). Πρόκειται για μια Κίνηση απόστρατων αξιωματικών διαφόρων πολιτικών πεποιθήσεων που ιδρύθηκε το 2000 και από τότε καταθέτει προτάσεις γύρω από τα προβλήματα των στρατιωτικών, την άμυνα της χώρας, την εθνική ανεξαρτησία, την ειρήνη, «τον Πατριωτικό Προσανατολισμό, το Δυνάμωμα της Ενότητας με το Λαό και την Αναγνώριση του Εργου των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ)». Παράλληλα, υπήρξε μια δραστηριοποίηση στο φιλειρηνικό κίνημα. Ο προβληματισμός γύρω από τα «εθνικά» ζητήματα, τις συμμαχίες της χώρας, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, που προκύπτει από την αρθρογραφία των μελών αλλά και ολόκληρη η δραστηριότητα της Κίνησης είναι προσβάσιμη σε όλους από την ιστοσελίδα της Κίνησης (http://ketha.gr/index.html).

Επιθετικοί οργανισμοί

-- Στη γειτονιά μας ηχούν ξανά τύμπανα πολέμου και η ελληνική κυβέρνηση δείχνει συχνά ότι βιάζεται να συμμετάσχει σε πολεμικές προετοιμασίες. Πώς κρίνετε αυτήν την κατάσταση;

Ο Γιάννης Ντουνιαδάκης
Ο Γιάννης Ντουνιαδάκης
-- Πράγματι, η κυβέρνηση δεν επηρεάζεται ούτε από την κρίση προκειμένου να κάνει αισθητή τη στρατιωτική παρουσία της χώρας, όπου το ΝΑΤΟ και η ΕΕ αποφασίσουν. Από την αρχή του έτους ξαναέστειλε φρεγάτα στον Ινδικό ωκεανό, ενώ διέθεσε το στρατηγείο στη Λάρισα (προσωπικό, επικοινωνίες κ.ά.) για την επιχείρηση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Η με κάθε ευκαιρία προβολή της «γεωστρατηγικής» θέσης της χώρας από την κυβέρνηση είναι σαν να αναζητά ρόλο από τα μεγάλα αφεντικά. Ομως, όπως το ΝΑΤΟ έτσι και η ΕΕ, ωθούμενη από την ανάγκη να επικρατήσει στους ανταγωνισμούς της με άλλες δυνάμεις σε οικονομικό και στρατηγικό επίπεδο, θα γίνεται όλο και πιο επιθετική και επομένως θα εμπλέκει και την Ελλάδα σε επεμβάσεις και διόλου απίθανο σε πολέμους.

-- Η ΕΕ, λένε τα κυρίαρχα κόμματα στη χώρα μας, είναι εγγύηση για την ειρήνη και την ασφάλεια. Με μια παραλλαγή και ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι η ΕΕ με αλλαγή των συσχετισμών στα όργανά της μπορεί να γίνει εγγύηση για την ειρήνη και την ασφάλεια. Από την ενασχόλησή σας με την Κοινή Πολιτική Αμυνας και Ασφάλειας της ΕΕ, τι εμπειρία προκύπτει και ποιες είναι οι προοπτικές; Γίνεται αρνί ένας ιμπεριαλιστικός οργανισμός;

-- Για τα εθνικά θέματα αναφερθήκαμε νωρίτερα. Γενικότερα τώρα, αναρωτιέμαι πώς μπορεί να «εξασφαλίσει» την ειρήνη και την ασφάλεια ένας οργανισμός σαν την ΕΕ που από το 2003 έχει εξαπολύσει 31 επεμβατικές αποστολές σε όλο τον κόσμο. Ενδεικτικά, αν θυμηθούμε ποιος ήταν ο ρόλος της - ο πραγματικός, όχι αυτόν που μας πλασάρουν - στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, στη λεγόμενη αραβική «άνοιξη», στις περιπτώσεις της Συρίας ή της Ουκρανίας, θα αντιληφθούμε τι είδους «ασφάλεια» προωθεί η ΕΕ μαζί με το μεγάλο της συνέταιρο το ΝΑΤΟ.

Η ΕΕ, μεταξύ άλλων, διαθέτει ειδική υπηρεσία «Εξωτερικής Δράσης» 3.500 ατόμων, που προωθεί την «Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας» (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ και το υποσύνολό της την «Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Αμυνας» (ΚΠΑΑ). Στο πλαίσιο αυτών δρα σ' όλο τον κόσμο αφενός στρατιωτικά, στηριγμένη στο ΝΑΤΟ και σε συντονισμό με τις ΗΠΑ, αφετέρου σε τομείς όπως, αστυνομικό, δικαστικό, διαχείρισης συνόρων κ.ά.

Από τις 16 αποστολές (7.000 ατόμων) σε εξέλιξη σήμερα, στρατιωτικές διεξάγονται σε: Βοσνία - Ερζεγοβίνη («Αλθέα»), Κέρας της Αφρικής - Ινδικό ωκεανό μέχρι και το παράκτιο έδαφος της Σομαλίας («Αταλάντα»), Μάλι, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, επίσης Σομαλία. Κάθε είδους ευρωενωσιακή επέμβαση, που γίνεται από το υστέρημα των λαών της Ευρώπης, ανεξάρτητα πόσο αθώα πλασάρεται, αποτελεί εργαλείο για την εμπέδωση του οικονομικού όσο και του γενικότερου ελέγχου της ΕΕ και των μεγάλων συμφερόντων που εκπροσωπεί, σε περιοχές υψηλής στρατηγικής αξίας. Χώρες που συνήθως διαθέτουν ορυκτό πλούτο, ή τέτοια γεωγραφική θέση ώστε να ελέγχονται γραμμές συγκοινωνιών, ή δρόμοι μεταφοράς υδρογονανθράκων.

Δεν είναι εύκολα αντιληπτό πώς τα αυτοαποκαλούμενα «αριστερά» κόμματα λογαριάζουν να αλλάξουν μια ένωση 28 χωρών, σαν αυτήν που περιγράψαμε πιο πάνω και με δεδομένη την πρόβλεψη για στρατιωτική δράση εντός και εκτός των συνόρων της.

Παιδιά του λαού

-- Μαθαίνουμε συχνά για ασκήσεις του στρατού με αποστολή την «αντιμετώπιση πλήθους». Ποια είναι η γνώμη σας για τη χρήση των Ενόπλων Δυνάμεων ως μηχανισμού καταστολής;

-- Εκτός από τις ασκήσεις αυτού του τύπου, είδαμε στρατιωτικούς να βγαίνουν εκτός στρατοπέδων για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Ας βγάλουν οι αναγνώστες μας τα συμπεράσματά τους για την επίδραση ΕΕ και ΝΑΤΟ στα δόγματα, στην εκπαίδευση και τις αποστολές των ελληνικών ΕΔ και πόσο αληθινές είναι οι κατά καιρούς κυβερνητικές διευκρινίσεις ότι οι στρατιωτικές μονάδες εκπαιδεύονται στην «καταστολή πλήθους» μόνο για τις ευρωΝΑΤΟικές τους υποχρεώσεις και «όχι για το εσωτερικό της χώρας»...

Με την ευκαιρία να θυμίσω επίσης και τις σχετικά πρόσφατες δηλώσεις του πρώην αρχηγού ΓΕΝ, που προς τιμήν του έκανε γνωστό ότι τρεις φορές στη θητεία του, ζητήθηκε να κατέβει ο στρατός στο δρόμο! Πρόκειται για απαράδεχτη χρήση των ΕΔ.

Η αποστολή των ΕΔ είναι για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Στο ειδικό φυλλάδιο που εξέδωσε το ΚΚΕ, απευθυνόμενο προς τους στρατιωτικούς, αστυνομικούς, πυροσβέστες και λιμενικούς σημειώνει: «Η θέση σας δεν είναι απέναντι στο λαό που διεκδικεί και αγωνίζεται. Είναι μαζί του! Σας καλούμε να αφουγκραστείτε και να συναντηθείτε με τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες και επαγγελματίες που αγωνίζονται για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, για φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Η συντριπτική πλειοψηφία σας είστε παιδιά του λαού. Γιοι και κόρες λαϊκών οικογενειών που υπηρετείτε σε δύσκολες συνθήκες».

Πρέπει να σκεφτούν

-- Στην προσπάθειά της να εμφανιστεί σαν πατριωτική δύναμη η ναζιστική Χρυσή Αυγή παίρνει κατά καιρούς πάνω της την υπεράσπιση των στρατιωτικών. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η στάση που πρέπει να κρατούν οι στρατιωτικοί απέναντι σ' αυτό το ναζιστικό μόρφωμα;

-- Πράγματι εμφανίζεται έτσι, αλλά θα πρέπει να σκεφτούν αν μπορεί να θεωρηθούν πατριώτες οι θιασώτες της χούντας του '67, ή οι επίγονοι των ταγματασφαλιτών - συνεργατών των ναζί κατακτητών του '40 - '44. Είναι δυνατό να λογαριάζονται πατριώτες αυτοί που κυνήγησαν, φυλάκισαν, εξόρισαν και βασάνισαν τους αγωνιστές της δημοκρατίας ή της Εθνικής Αντίστασης; Οι συνάδελφοι εν ενεργεία και απόστρατοι πρέπει να κλείσουν τα αυτιά τους στα συνθήματα μίσους που εκτοξεύει η ΧΑ προς καθετί αντίθετο ή ξένο. Ο πραγματικός πατριώτης στρατιωτικός υπερασπίζεται τα σύνορα της πατρίδας και διαφυλάττει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, ώστε να εξασφαλίζεται αξιοπρεπής ζωή στο λαό της. Συγχρόνως όμως κάθε τίμιος πατριώτης σέβεται τον πατριωτισμό ενός γειτονικού λαού και δεν διακατέχεται από μίσος εναντίον του.

-- Το σύνολο των αστικών πολιτικών δυνάμεων πίνει νερό στο όνομα των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα πίστευε κάποιος ότι η ζωή των στρατιωτικών θα ήταν στα πούπουλα με τόση φροντίδα. Είναι έτσι;

-- Δεν είναι καθόλου έτσι! Τα κόμματα εξουσίας και όχι μόνο θεωρούν παραδοσιακά τις ΕΔ προνομιακό χώρο επιρροής τους. Εχει καλλιεργηθεί και στους ίδιους τους στρατιωτικούς η άποψη ότι δήθεν αποτελούν ένα ιδιαίτερο κομμάτι του ελληνικού λαού, τάχα προνομιούχο, μια λογική που διευκολύνει ακριβώς όσους έχουν στο μυαλό τους να αξιοποιηθούν οι ΕΔ σε βάρος του «εχθρού» - λαού! Υποτίθεται ως κάτι ξεχωριστό οι στρατιωτικοί θα είχαν και την αντίστοιχη φροντίδα από την ηγεσία. Στην πραγματικότητα τα στελέχη απαξιώθηκαν και εισέπραξαν την κοροϊδία με τα ειδικά μισθολόγια, τις αποδοχές, τα επιδόματα που καταργήθηκαν με τη μία, ενώ πολλές φορές οι στρατιωτικοί χρησιμοποιήθηκαν σαν αντικείμενο κοινωνικού αυτοματισμού, αν και υπέστησαν εν ενεργεία και απόστρατοι βάρβαρες περικοπές στους μισθούς τους. Θα χρειαζόταν μια ολόκληρη συνέντευξη για να συζητήσει κανείς για συνθήκες δουλειάς, ωράρια, κοινωνική μέριμνα των οικογενειών των συναδέλφων.

ΛΟΥΙΖΑ ΡΑΖΟΥ
Η σωτηρία για το λαό δε θα έρθει έξω από τη δράση του

Συνέντευξη με το μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφια ευρωβουλευτή του Κόμματος

-- Οι εκλογές δεν είναι βουλευτικές, όμως, αντικειμενικά τίθεται το ζήτημα της διακυβέρνησης. Γιατί το ΚΚΕ επιμένει ότι καμία κυβερνητική εναλλαγή στο έδαφος του καπιταλισμού, είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε με άλλο συνδυασμό κομμάτων, δεν πρόκειται ούτε καν να ανακουφίσει το λαό;

-- Γιατί ο δρόμος ανάπτυξης της οικονομίας που αυτά τα κόμματα υποστηρίζουν είναι εχθρικός για την πλατιά πλειοψηφία του λαού, υπηρετεί τη μακροημέρευση της εξουσίας του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και οι αντίστοιχες κυβερνήσεις, είτε είναι της ΝΔ, είτε του ΣΥΡΙΖΑ, με τους ανάλογους συμμάχους τους, δεν πρόκειται να πάρουν μέτρα που θα οδηγούν στην ουσιαστική ανακούφιση του λαού. Από τη στιγμή που αποδέχονται και στηρίζουν την ΕΕ, από τη στιγμή που πίνουν νερό στο όνομα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, θα υλοποιούν πάντα μια πολιτική που θα στηρίζεται στη διαιώνιση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Θα διατηρούν και θα διευρύνουν όλο το αντιλαϊκό πλέγμα νόμων που εξασφαλίζει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Οι παροχές πτωχοκομείου της ΝΔ με το «κοινωνικό μέρισμα» και το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» ή η αποκατάσταση του κατώτατου μισθού και η επιδοματολογία που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται πολύ μακριά από την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού μας.


Η έντονη πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με το ζήτημα της κυβερνητικής εναλλαγής, μπροστά στις ευρωεκλογές, γίνεται γιατί αυτές αξιοποιούνται ώστε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να υφαρπάξουν τη λαϊκή ψήφο και να την αξιοποιήσουν, η μεν σαν έγκριση για συνέχιση της βαθιάς αντιλαϊκής της πολιτικής και ο δε σαν πρόκριμα για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Πρόκειται για τις δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Ο λαός έχει κάθε συμφέρον να κοντύνει εκλογικά και τους δύο και κάθε πρόθυμο κυβερνητικό συνεταίρο τους.

Ο δρόμος της ανακούφισης για το λαό και της ικανοποίησης των αναγκών του περνάει μέσα από την αγωνιστική συσπείρωση και τη στοχευμένη πάλη του, μέσα από την αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ, που παλεύει καθημερινά για τα ζωτικά προβλήματα επιβίωσης των εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Ας μην περιμένουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αγρότες, οι ΕΒΕ κανέναν σωτήρα από τα πάνω και έξω από τη δική τους δράση, να τους λύσει τα προβλήματα. Η οικοδόμηση της συμμαχίας τους είναι αυτή που θα ανοίξει το δρόμο για τη δική τους λαϊκή εξουσία και σ' αυτήν την υπόθεση το ΚΚΕ καταθέτει όλες του τις δυνάμεις.

Ολο και πιο επικίνδυνη για τους λαούς η ΕΕ

-- «Βγαίνουμε οριστικά από τα μνημόνια», λέει η κυβέρνηση, «έχετε κρυφή ατζέντα, έχετε ήδη υπογράψει νέο μνημόνιο», απαντά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποια είναι η πραγματικότητα;

-- Και οι δύο λένε ψέματα στο λαό. Βρισκόμαστε επισήμως σε καθεστώς μνημονίων διαρκείας, όπου με ή χωρίς τρόικα αλλά πάντα εντός ΕΕ, θα οδηγούν σε νέες θυσίες το λαό, θα υποθηκεύουν το μέλλον της νέας γενιάς. Η αποδοχή των ευρωενωσιακών συνθηκών και συμφωνιών στο όνομα της δημοσιονομικής και πολιτικής σταθερότητας στις χώρες - μέλη θα είναι τα σύγχρονα δεσμά για τους λαούς της Ευρώπης και το δικό μας, αυτή είναι η αλήθεια. Οσοι λένε ότι η μήτρα του κακού βρίσκεται στο ότι η ΕΕ παρεξέκλινε των αξιών της ή στο ότι βρίσκεται κάτω από την μπότα του νεοφιλελευθερισμού και της Μέρκελ, εξωραΐζουν και συγκαλύπτουν τον ιμπεριαλιστικό της χαρακτήρα ως συμμαχίας του κεφαλαίου, που θα πορεύεται μέσα από τις αντιφάσεις και τους ανταγωνισμούς της και θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και επικίνδυνη για τους λαούς.

-- Παράλληλα με τις διεργασίες για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, πριν λίγες μέρες ήρθαν ξανά στο προσκήνιο θέματα όπως η συνταγματική αναθεώρηση και η αλλαγή του νόμου για το συνδικαλισμό. Τι σχέση έχουν με τις συνολικότερες διεργασίες και τι πρέπει να λάβει υπόψη του ο λαός σε σχέση με αυτά τα θέματα μπροστά στις εκλογές;

-- Είναι αλήθεια ότι σχεδιάζουν και συζητούν στα επιτελεία τους αυτά τα ζητήματα. Τους απασχολεί να εδραιώσουν και να θωρακίσουν την εξουσία της αστικής τάξης και του πολιτικού της συστήματος. Το «κράτος επιτελείο», «ευέλικτο» και «αποτελεσματικό», απαιτεί από τη σκοπιά τους τις απαραίτητες συνταγματικές αλλαγές και προσαρμογές.

Το κυριότερο όμως είναι ότι τα επιτελεία της ΕΕ και η κυβέρνηση, σε συνεργασία με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας προετοιμάζουν παρέμβαση στην οργάνωση του εργατικού κινήματος και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και ιδιαίτερα στο απεργιακό δικαίωμα. Θέλουν να δυσκολέψουν τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα, στην οργάνωση της πάλης, στις κινητοποιήσεις. Η απρόσκοπτη κερδοφορία απαιτεί σιγή νεκροταφείου μέσα στους τόπους δουλειάς. Δεν πρέπει να τους περάσει. Η αγωνιστική ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, με το ξεπέρασμα και την απομόνωση του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, είναι όρος για να μπει φραγμός σ' αυτούς τους αντεργατικούς σχεδιασμούς. Ολοι αυτοί - ΕΕ, κυβέρνηση, κόμματα του κεφαλαίου - πρέπει να καταδικαστούν και στις κάλπες, δυναμώνοντας το ΚΚΕ που είναι ο πραγματικός, σταθερός και αταλάντευτος υπερασπιστής των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.

-- Αρκετή συζήτηση γίνεται και για τους «συσχετισμούς εντός ΕΕ» και την ανάγκη αλλαγής τους: Νότος - Βορράς, σοσιαλδημοκρατία - δεξιά, «ευρωπαϊστές» - «ευρωσκεπτικιστές». Ποια είναι η βάση αυτής της συζήτησης και κατά πόσο σχετίζεται με τα λαϊκά συμφέροντα;

-- Πρόκειται για αστικές διεργασίες και διαχωριστικές γραμμές που έχουν να κάνουν με το πώς και από ποιες πολιτικές δυνάμεις θα εξασφαλιστούν καλύτερα η διεύρυνση και η μεγέθυνση των κερδών του κεφαλαίου. Εκφράζουν διαφορετικούς σχεδιασμούς και συμφέροντα τμημάτων του κεφαλαίου, τη διαπάλη που διεξάγεται μεταξύ τους. Διαπερνούν οριζόντια το πολιτικό σύστημα κάθε χώρας και αφήνουν το ίχνος τους πάνω σε κινήσεις που αφορούν την προσπάθεια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

Η λαϊκή δυσαρέσκεια για την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ δεν πρέπει να εγκλωβιστεί κάτω από επίπλαστες για τα δικά του συμφέροντα διαχωριστικές γραμμές. Η άμβλυνση των συνεπειών που προκαλούνται από τη δράση του σιδερένιου νόμου της καπιταλιστικής οικονομίας, όπως είναι η ανισόμετρη ανάπτυξη, δεν συνιστά φιλολαϊκή πολιτική. Η συμμαχία του καπιταλιστικού Νότου απέναντι στον καπιταλιστικό Βορρά θα έχει θύματα τους εργάτες από το νοτιότερο έως το βορειότερο άκρο της ΕΕ. Γι' αυτό η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να στρατευτούν κάτω από τα συνθήματα και τους αστικούς στόχους, είτε εκφράζονται με σοσιαλδημοκρατικό, νεοφιλελεύθερο, ευρωσκεπτικιστικό εθνικιστικό ή οπορτουνιστικό προσωπείο.

Μόνο το ΚΚΕ δεν υποχωρεί στις απαιτήσεις των μονοπωλίων

-- Ποιο είναι, επομένως, το πραγματικό δίλημμα που μπαίνει μπροστά στο λαό στην προσεχή τριπλή εκλογική αναμέτρηση;

-- Το πραγματικό εργατικό δίλημμα που αντικειμενικά υπάρχει, ανεξάρτητα από την έκταση και το βάθος που συνειδητοποιείται σ' αυτή τη φάση, και που έχει επίπτωση στις εργατικές - λαϊκές οικογένειες είναι: Με την ΕΕ και τα μονοπώλια ή αποδέσμευση με το λαό στην εξουσία; Ανάπτυξη για το κέρδος με τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα κόμματά τους να κάνουν κουμάντο ή ανάπτυξη για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών με το λαό κυρίαρχο να αξιοποιεί σχεδιασμένα τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας;

Ο λαός πρέπει να προσπεράσει τα εμπόδια, τις ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες που του καλλιεργούν κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, επιχειρηματικά συμφέροντα και μέσα ενημέρωσης και να φτάσει μπροστά και στις τρεις κάλπες με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και του ΚΚΕ στο χέρι.

Η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ απαντά με τον καλύτερο τρόπο, αφού είναι το μόνο κόμμα που δεν υποχωρεί μπροστά στις απαιτήσεις των μονοπωλίων, δεν παζαρεύει πόσα θα χάσουν οι εργαζόμενοι. Είναι κόμμα δοκιμασμένο στα δύσκολα, με επεξεργασμένες και επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις για όλα τα προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.

Δεν θα προδώσει το λαό, δεν θα καθίσει στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων με τους βιομηχάνους και τους τραπεζίτες, ούτε θα πιάσει κυβερνητικές καρέκλες «στήνοντας στο σβέρκο του λαού χορό». Είναι το μόνο κόμμα που αποκάλυψε τον πραγματικό ένοχο για τα βάσανα του λαού και συνέβαλε, χωρίς να λογαριάσει κόπους και θυσίες, στην οργάνωση της αντίστασής του απέναντι σε όλες τις αντιλαϊκές πολιτικές. Το ΚΚΕ θα είναι η πραγματική εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, μάχιμο και πρωτοπόρο στην υπόθεση της συγκρότησης της Λαϊκής Συμμαχίας για να ανοίξει ο δρόμος ώστε να περάσει ο πλούτος σ' αυτούς που τον παράγουν, με αποδέσμευση από την ΕΕ και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, μονομερή διαγραφή του χρέους με εργατική - λαϊκή εξουσία.

Δραστηριότητα μελών του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Αύριο, Δευτέρα

-- Στις 7.30 μ.μ. στην Αργυρούπολη, στην πλατεία Βάρναλη, θα μιλήσουν η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, ο Κώστας Σιέττος, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, και ο Θοδωρής Λιάππης, υποψήφιος δήμαρχος Ελληνικού - Αργυρούπολης.

Την Τετάρτη 7/5

-- Στις 7.30 μ.μ. στην Καλλιθέα, πλατεία Δαβάλη, θα μιλήσουν η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, η Ειρήνη Ελευθεριάδου, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, και ο Βασίλης Δημόπουλος, υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας.

Την Πέμπτη 8/5

-- Στις 8 μ.μ. στο Ιλιον στην κεντρική πλατεία θα μιλήσουν η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, ο Μπάμπης Μαυροθαλασσίτης, υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος, και η Σταυρούλα Τσίτσου, υποψήφια δήμαρχος Ιλίου.

Την Παρασκευή 9/5

-- Στην πλατεία Δαβάκη (Περιβολάκι), στις 7.30 μ.μ., σε συγκέντρωση των ΚΟ Νίκαιας - Ρέντη, θα μιλήσουν ο Κ. Παρασκευάς, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, η Βίκυ Αράπη, υποψήφια ευρωβουλευτής, και ο Στ. Μπενετάτος, υποψήφιος δήμαρχος Νίκαιας - Ρέντη.

-- Στην πλατεία Ηρώων στο Πέραμα, στις 8 μ.μ., σε συγκέντρωση της ΚΟΒ Περάματος, θα μιλήσουν η Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η Αθηνά Ζύμαρη, υποψήφια δήμαρχος Περάματος, και ο Ν. Αμπατιέλος, υποψήφιος ευρωβουλευτής.

ΓΙΑΝΝΕΝΑ
Δικάζεται τη Δευτέρα ο Τ. Τασιούλας

Παράσταση διαμαρτυρίας στα Δικαστήρια στις 9 π.μ. διοργανώνουν οι ΚΟ του ΚΚΕ

Στην παράσταση διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιήσουν αύριο Δευτέρα, στα Δικαστήρια Ιωαννίνων, στις 9 το πρωί, καλούν οι Τομεακές Οργανώσεις του ΚΚΕ, μιας και τη μέρα αυτή δικάζεται ο εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και υποψήφιος δήμαρχος Ιωαννιτών με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», Τάκης Τασιούλας, για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις που έγιναν στην Εφορία Ιωαννίνων το 2011. Ο κομμουνιστής υποψήφιος δήμαρχος, μέλος της διοίκησης της ΟΕΒΕ και της ΓΣΕΒΕΕ, μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΕΒΕ, σέρνεται στα δικαστήρια γιατί υπερασπίστηκε το δικαίωμα των εργαζομένων, ανέργων, αυτοαπασχολούμενων και φτωχών αγροτών να παλέψουν ενάντια στα χαράτσια και τη φοροληστεία, που έχουν οδηγήσει χιλιάδες οικογένειες στην εξαθλίωση και την ανεργία.

ΚΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ
Εκδήλωση τιμής για τον Ν. Σουκατζίδη

Η ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ πραγματοποιεί εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 70 χρόνια από την εκτέλεση του Ναπολέοντα Σουκατζίδη και των 199 συντρόφων του στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την 1η Μάη του 1944. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα Κυριακή, στις 11 π.μ., στο Αρκαλοχώρι, στην ομώνυμη πλατεία.

Θα μιλήσουν ο Στέλιος Ορφανός, μέλος της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης, και ο Κώστας Προυκάκης, υποψήφιος δήμαρχος Μινώα - Πεδιάδος.

Εκδήλωση των Κλαδικών Οργανώσεων Κεντρ. Μακεδονίας του ΚΚΕ

Εκδήλωση με θέμα «Οχι στα δεσμά της ΕΕ και των μονοπωλίων. Ψηφίζουμε, δυναμώνουμε το ΚΚΕ παντού», οργανώνουν οι Κλαδικές Οργανώσεις Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, αύριο Δευτέρα, στις 7 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Στην εκδήλωση θα μιλήσει ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.

Συγκεντρώσεις με τον Θ. Παφίλη
  • Σε συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης θα μιλήσει αύριο Δευτέρα, ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής. Θα χαιρετίσουν η Ειρήνη Ελευθεριάδου, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Αγγελος Βρεττός, υποψήφιος δήμαρχος Ν. Σμύρνης.
  • Την Τετάρτη 7/5, ο Θ. Παφίλης θα μιλήσει στις 7.30 μ.μ. στο Γαλάτσι, πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Γαλατσίου και Βεΐκου). Θα χαιρετίσουν η Μαιρήνη Στεφανίδη, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Γρ. Χαραλαμπίδης, υποψήφιος δήμαρχος Γαλατσίου.
Το πρόγραμμα του Ν. Σοφιανού

Το πρόγραμμα του Ν. Σοφιανού, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιου δημάρχου Αθήνας, για τις επόμενες μέρες περιλαμβάνει:

-- Σήμερα, Κυριακή: Στις 7.30 μ.μ. θα μιλήσει στην πλατεία Αγ. Σώστη στο Ν. Κόσμο. Θα χαιρετίσουν η Βίκυ Αράπη, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Γιώργος Πέρρος, μέλος της ΚΕ και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Κεντρικού Τομέα.

-- Αύριο, Δευτέρα: Στη 1 μ.μ. συνάντηση με την Επιτροπή Αγώνα Γουδή στα γραφεία του συνδυασμού (Παλαιολόγου 10). Στις 7.30 μ.μ. θα μιλήσει στον Αγ. Παντελεήμονα Αχαρνών. Θα χαιρετίσουν ο Γ. Πέρρος, μέλος της ΚΕ και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Κεντρικού Τομέα και ο Λ. Νικολάου - Αλαβάνος, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.

-- Την Τρίτη, 6/5: Περιοδεία στα καταστήματα της Λ. Ηρακλείου και της οδού Αγ. Λαύρας, στα Ανω Πατήσια. Στις 7.30 μ.μ. ομιλία σε ανοιχτή συγκέντρωση στην πλατεία Αγ. Βαρβάρας, στα Ανω Πατήσια. Στη συγκέντρωση θα μιλήσουν επίσης ο Γ. Πέρρος και ο Λ. Νικολάου - Αλαβάνος.

Για τους ετεροδημότες

Το ΚΚΕ καλεί τους ετεροδημότες να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις, ώστε να μη χαθεί ούτε μία ψήφος που προορίζεται για το ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ καλεί τους ετεροδημότες από σήμερα κιόλας:

  • Να ενημερωθούν για το πού ψηφίζουν.
  • Εγκαιρα να εξασφαλίσουν τα εισιτήρια όσοι ψηφίζουν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους.
  • Για κάθε πληροφορία και βοήθεια μπορούν να επικοινωνούν με το εκλογικό κέντρο του Κόμματος στην Αθήνα, στα γραφεία της ΚΟ Αττικής (Βερανζέρου και Κοτοπούλη 11).
  • Οι Επιτροπές Ετεροδημοτών λειτουργούν καθημερινά από τις 9.00 έως τις 21.00. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210.33.01.106, 210.33.02.411, 210.52.49.111.
Εκδήλωση στον Εύδηλο

Η Τομεακή Επιτροπή Ικαρίας και Φούρνων του ΚΚΕ διοργανώνει εκδήλωση, με θέμα «Ανάπτυξη για ποιον; Η περίπτωση της Ικαρίας», σήμερα Κυριακή, στις 7.30 το απόγευμα, στο «Κατσούλειο» στον Εύδηλο. Θα μιλήσει ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος της ΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας και της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.

Περιοδείες της Οργάνωσης Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ

Περιοδείες σε μέρη όπου μορφώνεται, εργάζεται ή συχνάζουν νέοι πραγματοποιεί τις επόμενες ημέρες η Οργάνωση Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ, με υποψηφίους της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Στο πλαίσιο αυτό, προγραμματίζονται οι εξής περιοδείες:

Σήμερα Κυριακή:

-- Στις 16.00 στο αθλητικό κέντρο στο Στάδιο Κορωπίου με τον Βαγγέλη Ρεμπάπη, υποψήφιο δήμαρχο Κορωπίου.

-- Στις 19.00 στο αθλητικό κέντρο στο Στάδιο Παλλήνης με τον Χρήστο Δάλλα, υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο Γέρακα - Παλλήνης.

Αύριο Δευτέρα:

-- Στις 19.00 στο ΙΕΚ Νέας Ιωνίας με την Βούλα Τσίγκα, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφια στο Βόρειο Τομέα της Περιφέρειας Αττικής.

-- Στις 19.00 στο εσπερινό ΕΠΑΛ του Κορωπίου με τον Βαγγέλη Ρεμπάπη, υποψήφιο δήμαρχο Κορωπίου.

Τρίτη 6 Μάη:

-- Στις 19.00 στο ΙΕΚ Μεταμόρφωσης με τον Πέτρο Μαρκομιχάλη, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφιο στον Κεντρικό Τομέα της Περιφέρειας της Αττικής.

-- Στις 20.00 στο Νυχτερινό ΕΠΑΛ Ν. Φιλαδέλφειας με την Δανάη Γκούμα, υποψήφια δήμαρχο Νέας Φιλαδέλφειας- Νέας Χαλκηδόνας.

Ερωφίλη

Τραγουδίστρια

Πιστεύω πως είναι απαραίτητο να ακούγεται η καθαρή και σταθερή φωνή του ΚΚΕ, γιατί είναι ο μόνος δρόμος για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο αύριο, είναι ο δρόμος της συνεχούς πάλης ενάντια στα δεινά του λαού που δημιουργούν τα συμφέροντα των λίγων και η ακόρεστη απληστία του καπιταλιστικού συστήματος. Γι' αυτό ψηφίζω ΚΚΕ.

Γιώργος Νικολόπουλος

Γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, υποψήφιος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για την Αντιπεριφέρεια Λάρισας

Τις τελευταίες δεκαετίες, σχεδόν κάθε χρόνο, συμμετέχω στις αγροτικές κινητοποιήσεις και στα μπλόκα ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων, που καταστρέφει τους μικρομεσαίους αγρότες. Μέσα στους αγώνες είδα καθαρά ποιος είναι με τους αγρότες και ποιος εναντίον τους, ποιοι πρωτοστατούν στην πάλη της αγροτιάς και ποιοι απέχουν απ' αυτήν και την υπονομεύουν. Προέρχομαι από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και συνεργάζομαι με το συνδυασμό της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για την Περιφέρεια Θεσσαλίας, με επικεφαλής τον Βαγγέλη Μπούτα, όπως έκανα και στις περιφερειακές εκλογές του 2010, γιατί πιστεύω ότι έτσι μπορώ να προσφέρω στον αγώνα για τα συμφέροντα της αγροτιάς και όλου του λαού. Θεωρώ ότι η απάντηση στην αντιαγροτική - αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης πρέπει να είναι ενιαία στην κάλπη και των τριών εκλογικών μαχών.

Τάσος Σωτηράκης

Συνθέτης - Ηθοποιός - Μουσικός

Είμαι 34 χρόνων. Αν και προέρχομαι από κομμουνιστική οικογένεια, ποτέ οι γονείς μου δε με πίεσαν ή προσπάθησαν να με βάλουν στη διαδικασία να ψηφίσω ΚΚΕ. Ακόμα καλύτερα, με άφησαν να ανακαλύψω μόνος μου την πολιτική μου ταυτότητα. Πάντα, όμως, ήταν εκεί για να απαντήσουν στην κάθε μου ερώτηση και πάντα χωρίς καμιά προσπάθεια να με στρέψουν υπέρ ή κατά κάποιου πολιτικού καθεστώτος.

Οπως όλοι που θέλουν να μάθουν Ιστορία, την έμαθα έξω από τα βιβλία του σχολείου. Στην αρχή και λόγω επαγγέλματος και ιδιοσυγκρασίας, πίστευα ότι ψηφίζω ΚΚΕ από ρομαντισμό σε μια θεωρία, η οποία δεν μπορεί να βρει εφαρμογή, αλλά μιλάει για την ουσιαστική πραγμάτωση της κοινωνίας. Μεγαλώνοντας και μπαίνοντας δυναμικά στον επαγγελματικό και κοινωνικό τομέα της ζωής έμαθα πως αν υπάρχει κάτι που πραγματικά μπορεί να δώσει λύση σε αυτό το ολοκληρωτικό καθεστώς που βιώνουμε είναι η θέση ενός κόμματος που δεν έχει αλλάξει ποτέ και υποστηρίζει πως δύναμη, αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής βασίζονται στην οργάνωση, στην εργατική συσπείρωση, στην αξιοκρατία και τον ευγενή ανταγωνισμό.

Πιστεύω σε αυτό πραγματικά. Πέρα από ρομαντισμούς. Ποτέ δε συμφώνησα σε όλα με το ΚΚΕ. Αλλά αυτό το θεωρώ υγεία. Ευτυχώς που υπάρχει ένα κόμμα που δεν είναι αγέλη. Με τα όποια καλά και κακά του. Αν είναι να υπάρξει αλλαγή, είναι μόνο αυτή. Ολα τα άλλα είναι επανάληψη μιας ιστορίας χειρότερης από σαράκι. Αν είναι να υπάρξει αλλαγή ας είναι από ένα κόμμα που μέχρι στιγμής έχει βγει αληθινό. Ψηφίζω ΚΚΕ, γιατί δε θέλω να περάσει η ζωή από μπροστά μου με εμένα απλό θεατή...!

Γιάννης Γεωργίου Καπελούζος

Αντισμήναρχος ε.α.

Οπως το ΝΑΤΟ έτσι και η ΕΕ σε τίποτα δεν συνέβαλε για την επίλυση των προβλημάτων στο Αιγαίο που δημιουργούν οι τουρκικές διεκδικήσεις, ενώ στο ζήτημα της Κύπρου στήριξε το «σχέδιο Ανάν» και ετοιμάζει το επόμενο. Μαζί ΝΑΤΟ - ΕΕ εξαπολύουν επεμβάσεις σ' όλη τη Γη, αιματοκυλώντας ξένους λαούς και εκθέτοντας τον δικό μας σε νέους κίνδυνους. Από την άλλη πλευρά, αυτό που έχουν υποστεί οι οικογένειές μας και όλος ο ελληνικός λαός στο πλαίσιο της κρίσης δεν είναι παρά αποτέλεσμα αποφάσεων της ΕΕ που ήδη ανανεώνονται στο ίδιο μοτίβο: Σε βάρος των λαών και σε όφελος των μεγάλων συμφερόντων. Στις ερχόμενες ευρωεκλογές, περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, κλείνουμε τα αυτιά μας στα κόμματα που επιμένουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να είναι με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, γυρίζουμε την πλάτη στη ναζιστική Χρυσή Αυγή και την εγκληματική της δράση και ως γνήσιοι πατριώτες ψηφίζουμε ΚΚΕ για το συμφέρον του λαού και το συμφέρον της πατρίδας.

Μιχάλης Σοφικίτης

Ταξίαρχος (ΠΖ) ε.α.

Τώρα που οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας μας προσδεδεμένες στα ιμπεριαλιστικά νέα δόγματα περί «νέων απειλών» εκτρέπονται από την υπεράσπιση της άμυνάς μας και στρέφονται σε αποστολές που στοχοποιούν το λαϊκό κίνημα, αναγορεύοντάς το σε εχθρό. Τώρα λοιπόν κάθε στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων που αγανακτεί ή δε συμφωνεί πρέπει να εμπιστευτεί το μόνο πατριωτικό κόμμα που επί έναν αιώνα αγωνίζεται με συνέπεια και θυσίες για ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Στηρίζουμε το ΚΚΕ και ενισχύουμε τα αγωνιστικά του ψηφοδέλτια για να γίνει ο λαός πιο δυνατός παντού: Στην Ευρωβουλή, στην περιφέρεια, στους δήμους.

Ιφιγένεια Βαμβακίδου

Ιστορικός, Πρόεδρος Τμήματος Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας

Εκλογές 2014: ΚΚΕ και απλά μαθήματα ιστορίας στην οικονομική κρίση.

Από τα μαθήματα ιστορίας και πολιτικής φιλοσοφίας αντλούμε υλικό και επιχειρήματα για την πολιτική υποστήριξη του ΚΚΕ στις εκλογές:

  • Ιστορικά «μιλώντας», στα Χειρόγραφα 1844, ο Karl Marx δηλώνει μια αλλαγή που σημαίνει ότι μετά το έργο του Feuerbach αρχίζει η θετική, ουμανιστική και φυσιοκρατική κριτική.
  • Στα Χειρόγραφα, το ερευνητικό και αναλυτικό ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το πεδίο της καθαρής θεωρίας στο πεδίο της θετικής κριτικής της πολιτικής οικονομίας.
  • Μέσω της προβληματικής του ουμανιστικού φυσιοκρατισμού του Feuerbach, ο Karl Marx ολοκληρώνει την Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους και του Δικαίου (1843).
  • Σύγχρονα «μιλώντας» στο διαχρονικό θεατρικό μονόλογο του Χάουαρντ Ζιν, «Ο Μαρξ στο Σόχο» παρακολουθούμε τις οικονομικές θεωρίες του Μαρξ που έχουν σπάσει το φράγμα του χρόνου και είναι επίκαιρες. Ενα έργο με εντάσεις, με συγκινησιακή λειτουργία που ανατρέπεται από κωμικά στοιχεία. Πρόκειται για ένα έργο που προσελκύει ανθρώπους όλων των τάξεων.
  • Ο Μαρξ επιστρέφει για να αποδείξει πως οι ιδέες του δεν έχουν πεθάνει. Οι άνθρωποι με τους οποίους έζησε, αγάπησε και διαφώνησε παρελαύνουν μέσα από την παράσταση σαν να είναι παρόντες. Γνώριζε ότι κάποιοι θα παρερμηνεύσουν τις ιδέες του, αλλά τεκμηρίωσε την παρακμή του καπιταλισμού, ώστε κάτι νέο να βγει από όλα αυτά.

Και αν αυτή του η πεποίθηση ακούγεται ριζοσπαστική, ας θυμηθούμε πως «ριζοσπαστικός» σημαίνει ότι ασχολείσαι με τη ρίζα ενός προβλήματος. To ΚΚΕ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ με τους πολίτες - εμάς. Υπάρχει πιο επαναστατική πράξη από το να λες την αλήθεια στους ψηφοφόρους;

Χρυσόστομος Πάσχος

Αγρότης, μέλος του ΔΣ της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στη Θεσσαλία

Αποφάσισα να συμπαραταχτώ με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» και να είμαι υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο της Περιφέρειας Θεσσαλίας γιατί:

Απαρτίζεται από ανθρώπους γνωστούς για τη στάση τους μπροστά στην αντιλαϊκή λαίλαπα που εξαπέλυσαν ΕΕ και κυβερνήσεις. Είναι αγωνιστές των αγροτικών μπλόκων, των συλλαλητηρίων, των αγωνιστικών διεκδικήσεων.

Από την εμπειρία του προηγούμενου διαστήματος είδα ποιοι είναι μαζί μου στον αγώνα για να παραμείνουμε οι αγρότες στα χωράφια μας και ποιοι είναι απέναντι.

Διαπίστωσα ότι το ΚΚΕ, που στηρίζει τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης», είναι η μοναδική δύναμη συνέπειας λόγων και έργων.

Θεωρώ ότι η ενίσχυση των ψηφοδελτίων της «Λαϊκής Συσπείρωσης» θα πολλαπλασιάσει τη δύναμη και τη δυναμική του ταξικού, αγωνιστικού κινήματος και θα ανοίξει δρόμο για βαθύτερες αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος μας.

Δηλώσεις στήριξης του ΚΚΕ
Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Ηθοποιός

Να 'μαστε πάλι εδώ. Παρόντες... Προεκλογικά... Προ των εκλογών. Προ των επιλογών μας. Και προ των ευθυνών μας. Για άλλη μια φορά, θα χρειαστεί να μεταφράσουμε την πραγματικότητα... και να πάρουμε θέση!

Και παρ' όλο που μπορεί να φτάσουμε στο συμπέρασμα πως αυτά που συμβαίνουν δεν μπορεί να είναι πραγματικά, ή μάλλον είναι τόσο πραγματικά όσο πραγματική είναι η πραγματικότητα... εμείς οφείλουμε να πάρουμε θέση!

Για την ώρα, δείχνουμε να είμαστε φοβισμένοι. Αλλά,... τι φοβόμαστε, άραγε; Μήπως το να αναλάβουμε την ευθύνη και το κόστος της όποιας αλλαγής;... Ποιος ξέρει; Πάντως, για την ώρα ο «εχθρός» φαίνεται πως έκανε πολύ καλά τη δουλειά του: έχει το πάνω χέρι! Ενώ ο λαός μας δείχνει να είναι μουδιασμένος, αναποφάσιστος, ανέτοιμος και πάνω απ' όλα φοβισμένος! Γιατί;... Η λύση, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται στο αντίθετο τού κάθε συμπτώματος! Π.χ. ... Δεν ξέρει; Τότε, να μάθει! Δεν άκουσε; Να ακούσει! Δεν έμαθε; Να μάθει! Δεν κατάλαβε; Να καταλάβει! Δεν πληροφορήθηκε; Να πληροφορηθεί! Δεν τόλμησε; Να τολμήσει! Δεν αντέδρασε; Να αντιδράσει! Κ.λπ. κ.λπ... Φτάνουν πια οι δικαιολογίες! Ας πάρουμε... μια θέση!

Ας πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας! Αλλιώς θα παραμείνουμε δέσμιοι μιας πλειοψηφίας που είναι, ίσως, σε σύγχυση αλλά, όπως και να το κάνουμε, ορίζει τη ζωή μας! Ας μη χάσουμε, και πάλι, άλλη μιαν ευκαιρία. Ας είμαστε παρόντες και ας πάρουμε θέση!

Και να θυμόμαστε πως: πριν την όποια μεγάλη επανάσταση θα χρειαστεί να προηγηθεί ίσως μια μεγαλύτερη ατομική, προσωπική και εσωτερική εξέγερση! Ο εξεγερμένος άνθρωπος ας είναι το ζητούμενο του καιρού μας...

Δηλώνω παρών! Ψηφίζω ΚΚΕ!

Γιατί ο λαός χρειάζεται ισχυρό ΚΚΕ;

Με ποια κριτήρια θα πρέπει οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα να σταθούν μπροστά στην κάλπη; Πώς μπορούν να αξιοποιήσουν τις εκλογές με βάση τα δικά τους συμφέροντα; Ο νους θα πρέπει να είναι στην επόμενη μέρα των εκλογών και το τι έχουν να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι, ο λαός.

Την επομένη των εκλογών, όλα όσα ευθύνονται για την κατάσταση των εργαζομένων θα είναι εδώ. Τίποτα δεν θα έχει αλλάξει, είτε αποδυναμωθεί η συγκυβέρνηση και ισχυροποιηθεί η αξιωματική αντιπολίτευση, είτε όχι.

Τα μονοπώλια θα συνεχίσουν να κάνουν κουμάντο στην οικονομία. Για την ανταγωνιστικότητά τους, θα συνεχίσουν να ζητάνε μέτρα και ανατροπές σε βάρος των εργαζομένων, του λαού. Η ΕΕ θα είναι κι αυτή εδώ, είτε στο Ευρωκοινοβούλιο ενισχυθούν οι σοσιαλδημοκράτες όλων των αποχρώσεων, είτε οι «φιλελεύθεροι».

Για παράδειγμα, οι ερχόμενες εκλογές δεν πρόκειται να απαλλάξουν το φτωχομεσαίο αγρότη από την ΚΑΠ, που θέλει να τον ξεκληρίσει, για να ενισχυθούν οι αγροτοκαπιταλιστές, να συγκεντρωθεί η γη και η παραγωγή σε ακόμα λιγότερα χέρια. Δεν πρόκειται να απαλλάξουν τον αυτοαπασχολούμενο από την επιθετικότητα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που διεισδύουν και κυριαρχούν σε κάθε τομέα της οικονομίας.

Οι νεολαίοι δεν πρόκειται να σωθούν από την ανεργία, δεν θα ξυπνήσουν σε μια χώρα όπου οι εργασιακές σχέσεις θα προσομοιάζουν έστω σε αυτές που γνώρισαν οι γονείς τους τις προηγούμενες δεκαετίες, σε μια προηγούμενη φάση εξέλιξης του καπιταλισμού.

Οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, για το ποιο θα κυριαρχήσει σε βάρος του άλλου, θα συνεχίσουν να οξύνονται και να τροφοδοτούν αντιθέσεις ανάμεσα στις αστικές τάξεις διαφορετικών κρατών, αλλά και στο εσωτερικό τους.

Τα μέτρα που βρίσκονται στην «ουρά» και αφορούν σε ζωτικής σημασίας αναδιαρθρώσεις για το κεφάλαιο (ιδιωτικοποιήσεις, απελευθερώσεις τομέων της οικονομίας, μέτρα που μειώνουν την τιμή της εργατικής δύναμης) δεν πρόκειται να αποσυρθούν, ακόμα κι αν το μείγμα της διαχείρισης τροποποιηθεί στην Ελλάδα και στην ΕΕ, ακόμα κι αν παγιοποιηθούν τα σημάδια για σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας.

Αρα, καμιά ανατροπή δεν πρόκειται να υπάρξει προς όφελος του λαού την επομένη των εκλογών, όποιο αποτέλεσμα κι αν προκύψει, στο βαθμό που θα αφορά την ανακατανομή ψήφων ανάμεσα σε κόμματα που θέλουν να ασκήσουν διαχείριση στο έδαφος του καπιταλισμού και στο πλαίσιο της ΕΕ, ενώ υπόσχονται στο λαό ότι το δικό τους μείγμα θα τον σώσει. Που του λένε ότι με την ενίσχυσή τους όλα τριγύρω θα αλλάξουνε, ενώ όλα θα μένουν ίδια.

Δύναμη δοκιμασμένη

Προκύπτει, λοιπόν, το ερώτημα: Τι είναι αυτό που πρέπει να επιδιώξει ο λαός και με την ψήφο του; Τι είναι αυτό που απαντάει σήμερα στο μέγεθος της επίθεσης που δέχεται; Που θα του επιτρέψει με άλλο μάτι να βλέπει το μέλλον, να προσδοκά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά για τον ίδιο και την οικογένειά του;

Αυτό που χρειάζεται, είναι να έχει την επομένη των εκλογών έναν δυνατό και αξιόπιστο σύμμαχο στους αγώνες, οργανωτή της πάλης του. Να έχει ισχυρή στο πλευρό του μια δύναμη δοκιμασμένη στο πεδίο των ταξικών αγώνων, που δεν του λέει ψέματα, που δεν τα δίπλωσε ποτέ, που ανεξάρτητα από αδυναμίες και ελλείψεις στη δράση, έχει καθαρό πού πρέπει να πάνε τα πράγματα, όχι μόνο για να ανακουφιστεί ο λαός, αλλά και για να αλλάξει ριζικά η κατάσταση προς όφελός του.

Τέτοια δύναμη είναι μόνο το ΚΚΕ. Γι' αυτό έχει σημασία να βγει δυναμωμένο και στις εκλογές. Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με όλα τα άλλα κόμματα, δεν έχει καμιά εξάρτηση και καμιά δέσμευση απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους, στην ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Είναι το μοναδικό κόμμα που βάζει στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο των εργαζομένων, του λαού, το κεφάλαιο, τα μονοπώλια και την ΕΕ που αποτελεί στήριγμά τους.

Είναι το μοναδικό κόμμα που προτείνει πραγματική διέξοδο για το λαό, παλεύει για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε να γίνουν τα μέσα παραγωγής λαϊκή ιδιοκτησία, να αποδεσμευτεί η χώρα από την ΕΕ και τις άλλες λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου. Να οργανωθεί η οικονομία με κριτήριο τις δυνατότητες που προσφέρει η κοινωνική και τεχνολογική εξέλιξη για την ικανοποίηση των σύγχρονων και διευρυμένων λαϊκών αναγκών.

Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι η μόνη που μπορεί να εκφράσει όλη την γκάμα της δυσαρέσκειας απέναντι στην ΕΕ, είτε αυτή αφορά τη διαμαρτυρία για τα αντιλαϊκά μέτρα που συναποφασίζουν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου, είτε φτάνει μέχρι τη συνειδητοποίηση της ώριμης ανάγκης να ανατραπεί η εξουσία του κεφαλαίου στην Ελλάδα και η λαϊκή εξουσία να αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ, να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για το εργατικό - λαϊκό κίνημα των άλλων κρατών.

Ψήφος που δεν μεταλλάσσεται

Κριτήριο για την ισχυροποίηση του ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη πρέπει να είναι και τα διάφορα αντιλαϊκά σενάρια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, στα οποία όλα τα άλλα κόμματα προσπαθούν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους. Η αναμόρφωση αυτή δε γίνεται προς όφελος του λαού. Στόχο έχει να διασφαλίσει στο κεφάλαιο σταθερές κυβερνητικές λύσεις, τώρα που δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η δικομματική εναλλαγή, για να προχωρά ανεμπόδιστα η πολιτική στήριξης της κερδοφορίας του, με τη συμμετοχή ή έστω ανοχή του λαού, με μεγαλύτερη καταστολή του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Απ' αυτή τη σκοπιά, η ψήφος στο ΚΚΕ είναι η μόνη που δε θα «μεταγγιστεί» στα διαφόρων ειδών αντιλαϊκά σενάρια μετά τις εκλογές. Με τη ρευστότητα που επικρατεί σήμερα στο πολιτικό σύστημα και τους σχεδιασμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη από τα αστικά επιτελεία, η ψήφος σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα θα αξιοποιηθεί την επομένη των εκλογών για να «ωριμάσουν» συμμαχίες που φτάνουν μέχρι το επίπεδο της διακυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλιστεί η «κυβερνητική σταθερότητα», που όλοι λένε ότι υπηρετούν.

Τη δύναμή του το ΚΚΕ θα την καταθέσει στο εργατικό κίνημα και τη Λαϊκή Συμμαχία

Στις σημερινές συνθήκες, ζητούμενο είναι να αναδειχτεί ο λαός σε ισχυρή μαχητική αντιπολίτευση. Οχι μόνο απέναντι στην τωρινή ή στην επόμενη κυβέρνηση, αλλά συνολικά ενάντια στην πολιτική που υπηρετεί την καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα.

Αυτό σημαίνει εργατικό κίνημα δυνατό, ταξικό, που με τους αγώνες του θα δυσκολεύει την επίθεση, θα παλεύει για να πάρει ανάσα η εργατική - λαϊκή οικογένεια. Αλλά, ταυτόχρονα, θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να βγει ο λαός στο προσκήνιο, να επιβάλει ριζικές αλλαγές προς όφελός του.

Για να γίνει αυτό, χρειάζεται ανασύνταξη του κινήματος. Χρειάζεται να δυναμώσει ο ταξικός πόλος πρώτα και κύρια στους τόπους δουλειάς, ενάντια στο κεφάλαιο, στη μεγαλοεργοδοσία, τα συμφέροντα της οποίας υπαγορεύουν την κυρίαρχη πολιτική, ανεξάρτητα από μείγμα διαχείρισης.

Πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή συμμαχία, να ριζώσει παντού και να καρπίσει η κοινή δράση της εργατικής τάξης με τα φτωχά λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης, με αντικαπιταλιστικούς - αντιμονοπωλιακούς στόχους πάλης.

Σε τέτοιους αγώνες πρωτοστάτησαν και θα συνεχίσουν να πρωτοστατούν οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες. Στην ανάπτυξη της λαϊκής πάλης μ' αυτά τα χαρακτηριστικά «κατέθεσε» το ΚΚΕ τις 277.204 ψήφους που πήρε στις εκλογές του Ιούνη του 2012.

Αλήθεια, πώς εκφράστηκε στο κίνημα η εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ στις 1.655.086 ψήφους και στο 26,89%; Τι αντανάκλαση είχε στους αγώνες η «ανατροπή» που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι έγινε το βράδυ των εκλογών;

Το δυνάμωμα του ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε στην παραπέρα υποχώρηση του κινήματος. Ενίσχυσε αυταπάτες ότι η σωτηρία για το λαό θα έρθει από μια «αριστερή» κυβέρνηση, που θα ασκήσει διαχείριση στο έδαφος του καπιταλισμού, μέσα στην ιμπεριαλιστική ΕΕ. Ανατροφοδότησε τη λογική της ανάθεσης, ότι μέσα από τις εκλογές και την ψήφο για ανάδειξη κυβέρνησης θα έρθει η λύση για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Σήμερα, οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστατούν στη συγκρότηση του νέου εργοδοτικού συνδικαλισμού, που θα παίξει τον ίδιο ρόλο με τον «παλιό», αν προκύψει κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Απ' αυτές τις εξελίξεις κερδισμένη βγαίνει η μεγαλοεργοδοσία, παίρνουν αέρα τα πανιά της.

Οι εργαζόμενοι έχουν πείρα. Με βάση αυτή να διαμορφώσουν το κριτήριο της ψήφου. Να ενισχύσουν το ΚΚΕ στις επικείμενες εκλογές, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούν σε όλα μαζί του, από το αν προσεγγίζουν κριτικά την πολιτική του πρόταση.


Π.

Ο παράδεισος ... του Μεσοπρόθεσμου

Η κατάθεση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2015-2018 συνοδεύθηκε από τις γνωστές κυβερνητικές εξαγγελίες για την έξοδο από την κρίση χωρίς νέα μέτρα και από αντεγκλήσεις απ' τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ για πρόγραμμα εξόντωσης των εργαζομένων, που υπογραμμίζει την ανάγκη άμεσης αλλαγής στο μείγμα διαχείρισης.

Το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει έξοδο της καπιταλιστικής οικονομίας από την κρίση και εμφάνιση θετικών ρυθμών ανάπτυξης, ξεκινώντας από το 2014, για να φθάσουν ή και να ξεπεράσουν το 3,5% ετησίως. Χωρίς αμφιβολία, η εξαγγελία τέτοιων θετικών αποτελεσμάτων για το ρυθμό ανάπτυξης έχει και προπαγανδιστικό χαρακτήρα απ' τη σκοπιά της κυβέρνησης. Παρ' όλα αυτά, από καταβολής καπιταλισμού, η οικονομία διατρέχει εναλλάξ φάση κρίσης και ανάπτυξης. Είναι δεδομένο ότι τελικά η κρίση θα τελειώσει και η καπιταλιστική οικονομία θα περάσει σε φάση ανάπτυξης. Μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι το 2014 είναι έτος σχετικής σταθεροποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας και αβέβαιης, σταδιακής μετάβασης σε περιορισμένη ανάπτυξη1. Φυσικά, το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης, μιας επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης στην Ευρωζώνη ή αρνητικών επιπτώσεων από την ακολουθούμενη κρατική πολιτική μπορεί να μεταβάλει την οικονομική κατάσταση.

Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν οδηγεί ούτε καν σε ανάκτηση των απωλειών

Ωστόσο, το πραγματικό επίδικο για τα λαϊκά στρώματα δεν είναι η φάση του κύκλου της καπιταλιστικής οικονομίας, αν δηλαδή ο ρυθμός του ΑΕΠ είναι θετικός ή αρνητικός. Πραγματικό επίδικο για τους εργαζόμενους είναι οι μισθοί και οι συντάξεις τους, οι κοινωνικές κρατικές παροχές, η κρατική φορολογία, γενικότερα το βιοτικό τους επίπεδο. Με αυτό το κριτήριο κρίνουν για την ακολουθούμενη πολιτική, με αυτό το κριτήριο πρέπει να κρίνουμε και το κυβερνητικό πρόγραμμα.

Η καπιταλιστική ανάπτυξη, όπως αποτυπώνεται και στις επίσημες κυβερνητικές διακηρύξεις του Μεσοπρόθεσμου, είναι αντιλαϊκή. Δεν οδηγεί ούτε καν σε ανάκτηση των τεράστιων απωλειών δεκάδων δισ. που γνώρισαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία έτη. Παρά την προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ, δεν προβλέπεται καμιά αύξηση μισθών, καμιά αύξηση συντάξεων, καμιά αύξηση των κοινωνικών παροχών.

Αντίθετα, το Μεσοπρόθεσμο και συνολικά η κυβερνητική πολιτική, προβλέπει μέτρα επιδείνωσης της κατάστασης των εργαζομένων. Μετά την αντιλαϊκή επιδρομή 6 δισ. ευρώ από μειώσεις παροχών και αύξηση της φορολογίας των λαϊκών στρωμάτων, που έχει ήδη αποφασιστεί για το 2014, αλλά δεν έχουν ακόμα εφαρμοστεί, το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει επιπρόσθετες αυξήσεις στους έμμεσους φόρους που ξεπερνούν τα 4 δισ. ευρώ ετησίως μέχρι το 2018, μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και αυξήσεις στους άμεσους φόρους, που αθροιστικά μεταφράζονται σε πάνω από 1 δισ. ευρώ επιπρόσθετη επιβάρυνση. Αν συνυπολογίσει κανείς και την περαιτέρω μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου, που πρακτικά ήδη δρομολογείται, η νέα επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων από φορολογία και μειώσεις μισθών ξεπερνά τα 5 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2018. Πέραν αυτού, το ίδιο το Μεσοπρόθεσμο προϋπολογίζει την ανάγκη νέων μέτρων σχεδόν 3 δισ. ευρώ για τη διετία 2015-2016, που δεν έχουν ακόμα συγκεκριμενοποιηθεί.

Απ' την άλλη, στο Μεσοπρόθεσμο καταγράφεται η πρόσθετη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων μέσα από τη μείωση των ασφαλιστικών εργοδοτικών εισφορών κατά 3%, που φθάνει τα 500 εκατ. ευρώ ετησίως. Μόνο αυτό το σκέλος χρηματοδότησης των ομίλων είναι πολλαπλάσιο του εφάπαξ «κοινωνικού μερίσματος» που διανέμει προεκλογικά η κυβέρνηση.

Συγχρόνως, η κυβερνητική πολιτική για το επόμενο διάστημα επιφυλάσσει επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων σε όλα τα μέτωπα. Στο στόχαστρο βρίσκονται οι επικουρικές συντάξεις και γενικότερα το ασφαλιστικό σύστημα, ενώ προετοιμάζονται και ριζικές αντιλαϊκές μεταβολές στα εργασιακά δικαιώματα. Προωθείται ριζική μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα, μέσα από την κατάργηση των τριετιών για τους μακροχρόνια ανέργους, καταδικάζοντάς τους σε μόνιμη απασχόληση με τον κατώτατο μισθό, απελευθέρωση των απολύσεων, επαναφορά του εργοδοτικού «lockout» και άλλες αντιλαϊκές αλλαγές στην όποια συνδικαλιστική προστασία είχαν καταφέρει να κερδίσουν με τους αγώνες τους οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια.

Η υπόσχεση της μειωμένης ανεργίας

Οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές υπόσχονται απ' την άλλη πως η καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να θεραπεύσει τη «νούμερο 1 μάστιγα» της ελληνικής κοινωνίας, την ανεργία. Στο Μεσοπρόθεσμο μάλιστα αποτυπώνεται ως κυβερνητικός στόχος η μείωση της ανεργίας στο 16% στο τέλος του 2018, από 26% στο τέλος του 2013.

Ομως, ο στόχος της ανεργίας στο 16%, υπεραισιόδοξος με τα σημερινά δεδομένα, είναι άραγε στόχος πανηγυρισμού για τα λαϊκά στρώματα; Ακόμα και αν οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν «μέχρι κεραίας», η κυβέρνηση μας καλεί να θεωρήσουμε επιτυχία ότι ένας στους έξι θα βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας και μάλιστα σχεδόν για μια ολόκληρη δεκαετία. Ο κυβερνητικός στόχος ισοδυναμεί με τη δημιουργία περίπου 500.000 νέων θέσεων εργασίας μέσα σε λιγότερο από 5 χρόνια, πατά σε ατεκμηρίωτες προβλέψεις. Αλλωστε, οι δείκτες επίσημης ανεργίας δεν καταγράφουν την υποαπασχόληση (αρκούν λίγες ώρες εργασίας εβδομαδιαία για να θεωρείται κανείς ως εργαζόμενος) ή τους κατεστραμμένους αυτοαπασχολούμενους που δεν έχουν δουλειά, αλλά δεν θεωρούνται άνεργοι. Η πραγματική ανεργία είναι σημαντικά υψηλότερη και θα παραμείνει εξαιρετικά υψηλή για το μεσοπρόθεσμο μέλλον.

Κυρίως, όμως, η απλή ανάγνωση του τυπικού ποσοστού ανεργίας δεν λέει τίποτα για τις συνθήκες εργασίας και τους μισθούς όσων δουλεύουν. Τα αντιλαϊκά μέτρα όλου του προηγούμενου διαστήματος, μαζί και με τα νέα που προετοιμάζονται, έχουν κατεδαφίσει μισθούς και δικαιώματα των εργαζομένων. Οσοι βρουν δουλειά, θα δουλεύουν πραγματικά με μισθούς πείνας, με ελαστικό ωράριο που ήδη για ορισμένες κατηγορίες δεν υπολογίζει ούτε καν κυριακάτικη αργία, με ελάχιστα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Η πολιτική στήριξης της «ενεργητικής απασχόλησης», που περιγράφεται μέσα στο Μεσοπρόθεσμο ως βασικός κυβερνητικός στόχος, σημαίνει πως οι νέοι εργαζόμενοι θα δουλεύουν αμειβόμενοι με το επίδομα ανεργίας, το οποίο μάλιστα δεν θα το καταβάλλει ο εργοδότης τους.

Αυτός είναι ο κυβερνητικός παράδεισος της καπιταλιστικής ανάπτυξης και των θυσιών που πιάνουν τόπο. Συνέχιση των θυσιών για τα λαϊκά στρώματα για να διασφαλίζεται η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων. Η καπιταλιστική ανάπτυξη, που σχεδιάζουν, προϋποθέτει τέτοια βάρβαρα μέτρα εναντίον του λαού.

Η αντιλαϊκή επίθεση δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία

Η όξυνση της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων δεν αφορά μόνο την «Ελλάδα της κρίσης, του μνημονίου και της τρόικας», όπως προσπαθούν να μας πείσουν, από διαφορετικές οπτικές, τα αστικά επιτελεία. Για να πειστεί κανείς, αρκεί να δει τις τελευταίες εξελίξεις σε άλλες χώρες της ΕΕ.

Για να πάρουμε μόνο ένα παράδειγμα, αξίζει να σημειώσουμε τα αντιλαϊκά μέτρα που ανακοινώθηκαν πρόσφατα στην «ισχυρή» Γαλλία, τη δεύτερη σε μέγεθος οικονομία της Ευρωζώνης, που δεν έχει μνημόνια και τρόικα. Ο Γάλλος πρωθυπουργός ανακοίνωσε δημοσιονομικά μέτρα ύψους 50 δισ. ευρώ, από μειώσεις μισθών των κρατικών υπαλλήλων, μειώσεις κοινωνικών δαπανών της Κεντρικής και της Τοπικής Διοίκησης και από περικοπές στο σύστημα κοινωνικής περίθαλψης. Την ίδια στιγμή προωθεί νέες φοροαπαλλαγές 10 δισ. ευρώ για το μεγάλο κεφάλαιο, ενώ στόχος είναι και η μείωση του «εργατικού κόστους» συνολικά κατά 30 δισ. ευρώ ετησίως. Η γαλλική άρχουσα τάξη προωθεί ήδη τη μείωση του κατώτατου μισθού για «τους νέους και όσους δεν μπορούν να βρουν για μεγάλο διάστημα δουλειά».

Αντιλαϊκά μέτρα προωθούνται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι στρατηγικές της ΕΕ για δημοσιονομική σταθερότητα, μόνιμους ελέγχους των προϋπολογισμών των κρατών-μελών, για μνημόνια διαρκείας με προώθηση αναδιαρθρώσεων και πολιτική φθηνότερης εργατικής δύναμης αφορούν και δεσμεύουν όλα τα κράτη-μέλη της.

Η ΕΕ και οι δεσμεύσεις της δεν αλλάζουν!

Τα αντιλαϊκά μέτρα που λαμβάνονται σε ολόκληρη την ΕΕ δεν είναι αποτέλεσμα του νεοφιλελεύθερου δογματισμού της Μέρκελ, όπως διατείνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά στις σημερινές συνθήκες όξυνσης του διεθνούς ανταγωνισμού, οι μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν υπαρξιακή ανάγκη τη λήψη αντιλαϊκών μέτρων, τη διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης για να εξασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητά τους απέναντι στους διεθνείς αντιπάλους τους. Στη πραγματικότητα το σύνολο αυτών των μέτρων υπηρετεί την άρχουσα τάξη σε κάθε κράτος-μέλος, διασφαλίζει τη διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου σε κάθε κράτος-μέλος. Ουσιαστικά, στις σύγχρονες συνθήκες, ο καπιταλισμός επιβάλλει τη λήψη τέτοιων μέτρων. Γι' αυτό και τέτοια μέτρα λαμβάνονται από κάθε αστική κυβέρνηση εντός ή εκτός της ΕΕ, σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα μέτρα που προωθεί η ΕΕ είναι λογικά, όταν στόχος της παραγωγής είναι το κέρδος και κριτήριο της παραγωγής το ποσοστό κέρδους του επενδεδυμένου κεφαλαίου.

Ακριβώς για το λόγο αυτό, η ΕΕ δεν αποτελεί ένα γενικό, ουδέτερο πεδίο διαπάλης. Η ΕΕ είναι μια διακρατική ιμπεριαλιστική συμμαχία. Από την ίδρυσή της, με τους στόχους και τους προσανατολισμούς της, η ΕΕ αποτελεί φύλακα των κερδών και της εξουσίας της άρχουσας τάξης. Στηρίζει την άρχουσα τάξη κάθε κράτους-μέλους στην προώθηση αντιλαϊκών μέτρων, της πολιτικής φθηνότερης εργατικής δύναμης, στην αντιμετώπιση του εργατικού κινήματος.

Συγχρόνως, ο ανισόμετρος χαρακτήρας της καπιταλιστικής ανάπτυξης οδηγεί σε διαφορετική ανάπτυξη των διαφορετικών ομίλων στο εσωτερικό κάθε κλάδου, από κλάδο σε κλάδο, από χώρα σε χώρα. Η ανάπτυξη, τα συμφέροντα και οι ανάγκες των μονοπωλιακών ομίλων της ΕΕ δεν συγκλίνουν αλλά αποκλίνουν. Γι' αυτό και συμμαχούν απέναντι στην εργατική τάξη, αλλά βρίσκονται σε έναν ανελέητο, διαρκή αγώνα μεταξύ τους, που εκφράζεται και στο εσωτερικό της ΕΕ, για μερίδια αγοράς, κρατικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις, για πλευρές της εφαρμοζόμενης πολιτικής.

Η υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ για μια διαφορετική κυβέρνηση και ένα άλλο διαχειριστικό μείγμα, σε επίπεδο χώρας και ΕΕ, με το οποίο θα κερδίζουν οι εργαζόμενοι χωρίς να αμφισβητείται η εξουσία των μονοπωλιακών ομίλων είναι ξεκάθαρη πολιτική απάτη.

Γι' αυτό και διέξοδος για τους εργαζόμενους δεν είναι η αναζήτηση μιας λύσης που θα συμβιβάζει τα συμφέροντά τους με τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών, που θα αντιμετωπίζει την αντιλαϊκή πολιτική ως απότοκο της Μέρκελ, του Μνημονίου και του νεοφιλελεύθερου δογματισμού.

Αντίθετα, οι εργαζόμενοι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν τον πραγματικό αντίπαλο που ευθύνεται για τα δεινά τους. Την άρχουσα τάξη, το κράτος της, την ΕΕ που τη στηρίζει. Να οργανώσουν τον αγώνα ρήξης και σύγκρουσης με το κράτος των μονοπωλίων, για το μονόδρομο ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, το δρόμο της αποδέσμευσης από την ΕΕ και διαγραφής του χρέους με εργατική λαϊκή εξουσία και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.

Σημειώσεις

1. Αναλυτικά στην ΚΟΜΕΠ τ.3 / 2014, Κείμενο του Τμήματος Οικονομίας για τις Οικονομικές Εξελίξεις.


Του Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
*Ο Γρηγόρης Λιονής είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΣΥΡΙΖΑ
Χίλιες δυο αποδείξεις της στρατηγικής σύμπλευσης...

Για το λαό, υπάρχει ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με εργατική - λαϊκή εξουσία
Για το λαό, υπάρχει ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με εργατική - λαϊκή εξουσία
Από τα λεγόμενα πρωτογενή πλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό και την έξοδο στις χρηματαγορές μέχρι την «ελάφρυνση» του κρατικού χρέους και τους ρυθμούς ανάκαμψης του ΑΕΠ και από εκεί στις προτάσεις και τους σχεδιασμούς για το νέο «αναπτυξιακό μοντέλο»... Τα παραπάνω αποτελούν διαδοχικούς κρίκους γύρω από το μείγμα της αντιλαϊκής πολιτικής που θα εφαρμοστεί στην επόμενη φάση. Αποτελούν δομικά υλικά της δημόσιας συζήτησης, των αντιπαραθέσεων και ανταγωνισμών, που εκδηλώνονται σε έδαφος απόλυτα ξένο και εχθρικό με τα λαϊκά συμφέροντα. Σε αυτό το πλαίσιο, απόλυτα επικίνδυνη και αποπροσανατολιστική είναι και η συζήτηση για το ποιος είναι ο «καλύτερος» διαχειριστής, ο «ικανότερος» να παζαρέψει στο πλαίσιο της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ δήθεν για τα λαϊκά συμφέροντα.

Η ίδια ακριβώς συζήτηση, τα παζάρια και οι ανταγωνισμοί εκδηλώνονται στους κόλπους της ΕΕ. Ολόκληρο το αντιλαϊκό πακέτο («ελάφρυνση χρέους, «ανάπτυξη» ελληνικής οικονομίας) μπαίνει στη ατζέντα των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (συμβούλιο Γιούρογκρουπ) στην αυριανή συνεδρίαση, στις 5 Μάη.

Ο πρώην επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, υποψήφιος σήμερα για την προεδρία της Κομισιόν Ζ. Κ. Γιούνκερ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο για ένα νέο «κούρεμα» πάνω στο κρατικό χρέος. Και, βέβαια, δεν τον «έπιασε ο πόνος» για την κατάσταση του ελληνικού λαού. Κεντρικό ζητούμενο είναι η λεγόμενη βιωσιμότητα του χρέους, δηλαδή ο βαθμός ικανότητας απρόσκοπτης αποπληρωμής του. Είτε με «κούρεμα», είτε με επιμήκυνση και μείωση επιτοκίων, η συζήτηση γύρω από την «ελάφρυνση» αφορά στην απελευθέρωση κεφαλαίων, προκειμένου αυτά να διοχετεύονται κατά τις επόμενες δεκαετίες στην ενίσχυση των μονοπωλίων, τμημάτων του κεφαλαίου, στη διαπάλη τους για το ποιος θα πάρει κεφάλι στην κούρσα του ανταγωνισμού για την απόσπαση περισσότερων κερδών.

Ιδιας υφής είναι και η συζήτηση για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ επαίρεται για μια «επιτυχία» που βασίστηκε στην εξαθλίωση των λαϊκών μαζών, σε μια εξέλιξη που με τη σειρά της άνοιξε την πόρτα της «διεξόδου» στις χρηματαγορές, δηλαδή της άντλησης δανεικών κεφαλαίων απευθείας από τις διεθνείς τράπεζες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, την ίδια ώρα που εστιάζει την «κριτική» του γύρω από τη «στημένη έξοδο στις αγορές» ή εμφανίζεται να προβληματίζεται για το κατά πόσον τα «πλεονάσματα» είναι πραγματικά ή αποτέλεσμα λογιστικών «τρικ», στην πραγματικότητα, πρώτα και κύρια αγωνιά για τη διατηρησιμότητα και των πλεονασμάτων στα επόμενα χρόνια.«Καλό είναι οι θριαμβολογούντες της κυβέρνησης να μας εξηγήσουν αν θεωρούν επιτυχία τους ότι τo 2013 το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας έφθασε το 12,7% του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος έφτασε το 175,1%», ήταν χαρακτηριστικό το σχετικό σχόλιο του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά τη συγκυβέρνηση. Πρόκειται για προτάσεις και προβληματισμούς που προβάλλονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και από ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΔΝΤ), επίσης και μέσα στους κόλπους της ΕΕ των μονοπωλίων. Η συζήτηση και η διαπάλη γύρω από τα πλεονάσματα και τα ελλείμματα, στην πραγματικότητα έρχεται να συντηρήσει το φαύλο κύκλο διαχείρισης του κρατικού χρέους, με την αντιλαϊκή διελκυστίνδα να αφορά τον επιμερισμό της χασούρας ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τα κράτη και τις κυβερνήσεις τους.

Ανάπτυξη για ποιον;

«Επενδυτικά ταμεία», για τη διοχέτευση «φτηνής» ρευστότητας στους ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους, ειδικά αναπτυξιακά πλάνα, φοροαπαλλαγές και ενισχύσεις στους κεφαλαιοκράτες, ο πακτωλός του ΕΣΠΑ μέχρι το 2020, πολυεπίπεδες παρεμβάσεις που διασφαλίζουν την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου είναι το επίδικο αντιλαϊκό λάφυρο για τους επιχειρηματικούς ομίλους, που θα πάρουν κεφάλι στην κούρσα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας.

Τα παραπάνω προβλέπονται στο λεγόμενο «Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης» που διαβουλεύεται η συγκυβέρνηση με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τη σύμφωνη γνώμη της Κομισιόν και της ΕΕ. Προδιαγράφονται ειδικές ενισχύσεις σε επιλεγμένους κλάδους και τομείς της οικονομίας και της παραγωγής, που εμφανίζουν «συγκριτικά πλεονεκτήματα» σε διεθνές επίπεδο. Η έμφαση στην «παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών» εστιάζει τόσο στο σκέλος των εξαγωγών -αντικειμενικά, δηλαδή, για κλάδους και επιχειρήσεις που μπορούν να σταθούν ανταγωνιστικά στο διεθνές πεδίο- όσο και στις υποδομές στο εσωτερικό της χώρας, όπως διαμετακομιστικά κέντρα, δίκτυα Ενέργειας, λιμάνια, αεροδρόμια, οδικά δίκτυα και άλλες παρεχόμενες υπηρεσίες στο πλαίσιο του διεθνούς καταμερισμού.

Οι «οριζόντιες παρεμβάσεις» της επόμενης περιόδου αφορούν στη σταδιακή μείωση της φορολογίας των επιχειρηματικών κερδών κατά το βαθμό που επέρχεται η οικονομική ανάκαμψη, στη δημιουργία «ευνοϊκού κλίματος για επενδύσεις και διευκόλυνσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας», στις ιδιωτικοποιήσεις, στη συνεχή βελτίωση των δημοσιονομικών συνθηκών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η καπιταλιστική ανάπτυξη συνεπάγεται τη μονιμοποίηση και επέκταση των αντιλαϊκών μέτρων που πάρθηκαν στη φάση της καπιταλιστικής κρίσης, γιατί μόνο έτσι μπορεί να ενισχυθεί και να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου στη διαρκή διαπάλη για την απόσπαση κομματιών της επιχειρηματικής πίτας και των κερδών. Το «εθνικό σχέδιο» της συγκυβέρνησης προβλέπει περισσότερη «ευελιξία στην αγορά εργασίας», παραπέρα ελαφρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές της εργοδοσίας, μειώσεις φόρου στα επιχειρηματικά κέρδη. Παράλληλα, διαπιστώνεται ότι θα απαιτηθεί σημαντικό χρονικό διάστημα, μέχρις ότου η επίσημη ανεργία αποκατασταθεί σε «φυσιολογικά επίπεδα», προτείνοντας τη διαμόρφωση συστημάτων «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» και προγράμματα διαχείρισης ακραίων φαινομένων φτώχειας, η οποία θα εξαπλώνεται σε ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του λαϊκού πληθυσμού.

ΣΥΡΙΖΑ και ΣΕΒ, σαν δυο σταγόνες νερό

Αυτή είναι η ανάπτυξη του κεφαλαίου, για την οποία κόπτεται, προτείνοντας το δικό της μείγμα πολιτικής και η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του κόμματος Γ. Μηλιός, σε ομιλία του στο Συνέδριο «Να αλλάξουμε την Ευρώπη» που διοργάνωσε το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και το δίκτυο Transform! (Βρυξέλλες, 10/4/2014) έβαλε στο τραπέζι και τα παρακάτω αποκαλυπτικά:

«Τη ριζική αλλαγή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) με γνώμονα το συμφέρον των λαών της Ευρώπης και την ανάπτυξη». Σε αυτό πλαίσιο, επιχειρούν να εμφανίσουν την ΕΚΤ (και μέλος της τρόικας παρεμπιπτόντως...) ως δυνάμει φιλολαϊκή δύναμη!

«Η αποπληρωμή τους χρέους να συνοδεύεται από κοινωνικά και αναπτυξιακά κίνητρα, από μια ρήτρα ανάπτυξης». Εν ολίγοις, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την αποπληρωμή του κρατικού χρέους ανάλογα με το βαθμό ανάκαμψης του παραγόμενου ΑΕΠ και της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Πρόκειται δηλαδή για μια ακόμη «εναλλακτική» λύση επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του χρέους από το λαό, αντίστοιχη με αυτή που προβάλλει και η συγκυβέρνηση.

«Δημόσια (δηλαδή κρατική) χρηματοδότηση για τις επιχειρήσεις συμπεριλαμβανομένης και εκείνης από την ΕΚΤ με συγκεκριμένους κανόνες και κριτήρια». Η πρόταση, αποσκοπεί στη φτηνή χρηματοδότηση των επιχειρηματικών ομίλων απευθείας από την ΕΚΤ, η οποία, εκτός των άλλων, έχει αναλάβει και το ρόλο του θεματοφύλακα της νομισματικής πολιτικής, στο πλαίσιο της Ευρωζώνης.

«Η ΕΚΤ πρέπει να επαναχρηματοδοτεί τις τράπεζες με χαμηλό επιτοκιακό κόστος, μόνο εφόσον οι τράπεζες χρηματοδοτούν επενδύσεις που ικανοποιούν συγκεκριμένα κοινωνικά και οικολογικά κριτήρια».

Για τη «χρηματοδότηση των νέων δημοσίων δαπανών», η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, προτείνει τη «δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού - χρηματοδοτικού θεσμού, ο οποίος θα διοικείται και θα ελέγχεται δημοκρατικά».

Το πόσο «ριζοσπαστικές» και «φιλολαϊκές» είναι οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται και από το γεγονός ότι μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό με τις παρεμβάσεις των κυρίαρχων τμημάτων της ελληνικής αστικής τάξης σε ό,τι αφορά το ζήτημα της «ελάφρυνσης» του χρέους. Χαρακτηριστικές ήταν π.χ. οι δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου κατά τη συνάντηση που είχε την περασμένη βδομάδα στην Ουάσιγκτον με την επικεφαλής του ΔΝΤ, Κ. Λαγκάρντ: «Μετά από 4 χρόνια σκληρής λιτότητας (...) που γονάτισε το παραγωγικό δυναμικό της χώρας είναι ζωτική ανάγκη να επανέλθει η Ελλάδα σε τροχιά ανάπτυξης» επισήμανε, και πρόσθεσε ότι «η βιωσιμότητα του χρέους, ως έχει σήμερα, απαιτεί για την επόμενη οκταετία μια μονομερή μεταβίβαση πόρων προς τους δανειστές μας που κυμαίνεται γύρω στα 10 δισ. ευρώ». Σε αυτό το πλαίσιο, πρότεινε τη «διευθέτηση» του χρέους, έτσι ώστε «και οι δανειστές να εξυπηρετούνται και ο κοινωνικός ιστός μας να μη διαλυθεί»...

Πόσο διαφέρει, άραγε, αυτή η τοποθέτηση των Ελλήνων βιομηχάνων από τις παραπάνω θέσεις του Γ. Μηλιού ή από το «non paper» που διένειμε την Παρασκευή ο ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε ιδιαίτερη συγκυρία που μόνο αισιοδοξία δεν εμπνέει: Υπέρογκο χρέος που αποτρέπει τις επενδύσεις, αποσαθρωμένη οικονομία μετά από σωρευτική ύφεση 25% και διεθνές οικονομικό περιβάλλον που πασχίζει με πολύ κόπο να βγει από μια πολυετή στασιμότητα»...

***

Είναι φανερό το γεγονός ότι τόσο η συγκυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙZA, ανεξάρτητα από διαφορές στο προτεινόμενο μείγμα πολιτικής, συμπλέουν σε ό,τι αφορά τη στρατηγική κατεύθυνση. Η λυκοσυμμαχία της ΕΕ, τα όργανα και οι θεσμοί της, που έχουν οικοδομηθεί αποκλειστικά και μόνον για τη στήριξη των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, αποτελούν βασικούς πυλώνες της αντιλαϊκής πολιτικής.

Ο καβγάς μεταξύ της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπαρκτός σε ό,τι αφορά τον μεταξύ τους ανταγωνισμό για το ποιος θα κατοχυρωθεί ως ικανότερος διαχειριστής της εξουσίας και των συμφερόντων της αστικής τάξης, σχετίζεται με την επίσης υπαρκτή διαπάλη μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του κεφαλαίου που ανταγωνίζονται μεταξύ τους, αλλά ταυτόχρονα είναι πέρα για πέρα αποπροσανατολιστικός για το λαό και ξένος προς τα συμφέροντά του.

Απέναντι στην κλιμάκωση της επίθεσης του κεφαλαίου, μοναδική διέξοδος και λύση για τα λαϊκά συμφέροντα είναι η πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, σε ρότα συνολικής ρήξης με τα μονοπώλια και την εξουσία τους.


Α. Σ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org