Πέμπτη 31 Οχτώβρη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Αξιοπιστία

«Η αξιοπιστία της ΕΕ θα κριθεί στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και στη ΝΑ Μεσόγειο (...) θα κριθεί από το αν θα καταφέρει να διασφαλίσει τη σταθερότητα στην περιοχή (...) θα κριθεί στη Μέση Ανατολή από το αν θα έχει έναν ουσιαστικό ρόλο για την ειρήνη στη Συρία, αλλά και τη δίκαιη επίλυση του Μεσανατολικού». Τα παραπάνω δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας μιλώντας στην 4η Σύνοδο της Ευρω-αραβικής Συνεργασίας, που γίνεται στην Αθήνα. Βέβαια, η «αξιοπιστία» της ΕΕ και η συμβολή της στη ...σταθερότητα και την ειρήνη έχουν ήδη κριθεί στα μάτια των λαών, με τη συμμετοχή της σε όλα τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα, από το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας έως τις επεμβάσεις στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη. Κρίθηκε και όταν κράτη - μέλη της ΕΕ βομβάρδισαν μαζί με τις ΗΠΑ πριν από ένα χρόνο τη Συρία, ή όταν ψηφίζουν όλοι μαζί τις επικίνδυνες αποφάσεις στις Συνόδους του ΝΑΤΟ. Η «αξιοπιστία» της ΕΕ κρίνεται επίσης στη Συμφωνία της με την Τουρκία για τους πρόσφυγες, που τους καταδικάζει σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης και σε διπλό εγκλωβισμό στην Ελλάδα, αλλά και στο γεγονός ότι αντιμετωπίζει την Τουρκία ως «στρατηγικό εταίρο», αποφασίζοντας κυρώσεις - χάδι για τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Οσο για το Μεσανατολικό, η «αξιοπιστία» της βγάζει μάτι από το γεγονός ότι συνεχίζεται η κατοχή στην Παλαιστίνη, όπως άλλωστε και στην Κύπρο, παρά τις προσδοκίες που καλλιέργησαν όλες οι αστικές δυνάμεις για «δίκαιη λύση» όταν η Κυπριακή Δημοκρατία έμπαινε στην ΕΕ. Αυτήν την «αξιοπιστία» ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ από την ΕΕ να επιβεβαιώσει, ξεπλένοντας χυδαία την ιμπεριαλιστική συμμαχία και τον βρώμικο ρόλο της σε ολόκληρη την περιοχή.

Διπλωματία

Κατά την ενημέρωση της Διαρκούς Επιτροπής Αμυνας και Εξωτερικών της Βουλής, ο ΥΠΕΞ Ν. Δένδιας, αναφερόμενος στην εντεινόμενη τουρκική επιθετικότητα, τόνισε πως «η εποχή της διπλωματίας των κανονιοφόρων, την οποία επαγγέλλεται και υλοποιεί η Τουρκία, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Ανήκει στον 19ο και ίσως στις αρχές του 20ού αιώνα. Ομως, φαίνεται ότι η Τουρκία δεν το έχει ακόμη αντιληφθεί». Αφότου λοιπόν μπαγιάτεψε το «αφήγημα» της «απομονωμένης» Τουρκίας, που «εξάγει την εσωτερική κρίση της», ο ΥΠΕΞ ανέσυρε άλλο επιχείρημα για τον εφησυχασμό του λαού, παρουσιάζοντας την Τουρκία ως τον γείτονα που δημιουργεί προβλήματα επειδή δεν έχει τάχα καταλάβει ότι οι εποχές άλλαξαν και ότι οι πολεμικές απειλές δεν είναι πλέον τρόπος για να διευθετούνται ζητήματα και διαφορές. Αναρωτιόμαστε όμως: Τι διαφορετικό σηματοδοτούν η ένταση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στις πετρελαιοπηγές της Συρίας, τα «πήγαινε - έλα» των ΑμερικανοΝΑΤΟικών στην Ανατ. Μεσόγειο, η διασπορά βάσεων σε όλη την ελληνική επικράτεια, η προώθηση στρατευμάτων των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην Ανατ. Ευρώπη, στα σύνορα με τη Ρωσία, με το πρόσχημα των ασκήσεων, η επικείμενη ναυτική αποστολή στον Περσικό Κόλπο ενάντια στο Ιράν; Ολοι αυτοί οι σχεδιασμοί αντανακλούν ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και παζάρια που οξύνονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε η «διπλωματία των κανονιοφόρων» να παίρνει τη θέση της «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, μετατρέποντας σε ναρκοπέδιο την περιοχή. Απέναντι σ' αυτές τις εξελίξεις, ο λαός χρειάζεται να επαγρυπνεί και να μην πατάει την μπανανόφλουδα που του πετάνε η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα για να τον κάνουν συμμέτοχο σε σχέδια και ανταγωνισμούς ξένους προς τα συμφέροντά του.

Ασπίδα

Από τη μία τσακώνονται για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου της κυβέρνησης, που βάζει νέα εμπόδια στην παροχή ασύλου στους πρόσφυγες, και από την άλλη διαγκωνίζονται για το ποιος από τους δύο είναι καλύτερος «εφαρμοστής» της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας και όλων των σχετικών αντιδραστικών αποφάσεων της ΕΕ. Από τη μία χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους κατατρεγμένους και από την άλλη δηλώνουν αμετακίνητοι συμμέτοχοι στο έγκλημα, παρέχοντας «γην και ύδωρ» στους φονιάδες των λαών. Για τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ ο λόγος, που σηκώνουν τους τόνους της κάλπικης αντιπαράθεσης με αφορμή το Προσφυγικό, την ώρα που δηλώνουν προσηλωμένοι στην πολιτική εγκλωβισμού χιλιάδων ξεριζωμένων στη χώρα μας μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες στους καταυλισμούς της ντροπής. Στον αντίποδα της ψευτοαντιπαράθεσης, ασπίδα προστασίας για τους πρόσφυγες μπορεί να υψώσει μόνο το εργατικό κίνημα, με την αλληλεγγύη και την πάλη του ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους και τις αιτίες της προσφυγιάς. Το κάλεσμα του ΠΑΜΕ στα συνδικάτα να βρεθούν με κάθε τρόπο στο πλευρό προσφύγων και μεταναστών, για δράση ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και την ελληνική εμπλοκή στα βρώμικα σχέδιά τους, πρέπει να αγκαλιαστεί από ακόμα περισσότερους. Αυτή είναι η μόνη απάντηση και στο ρατσισμό και την ξενοφοβία που υποδαυλίζονται από διάφορους θρασύδειλους, οι οποίοι κατά τ' άλλα χειροκροτούν τη συμμετοχή της Ελλάδας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Μύθοι

Φούντωσαν ξανά αυτές τις μέρες στα αστικά ΜΜΕ τα περί «εθνικής ομοψυχίας» με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Ανάμεσα σε άλλα πολλά, στην «Καθημερινή» του Σαββάτου διαβάζουμε ένα ειρωνικό άρθρο, το οποίο αναρωτιέται «Μήπως το "όχι" ανήκει στην Αριστερά;» και αναπαράγει τη γνωστή αναθεωρητική συκοφαντία για «τους ιστορικούς μύθους που οργάνωσε η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς στα χρόνια της μεταπολίτευσης στην εκπαίδευση και όχι μόνον». Ως τέτοιους «μύθους» το άρθρο παρουσιάζει την πρωτοπόρα αντιστασιακή δράση του ΕΑΜ με αιμοδότη το ΚΚΕ, τη φυγή του μεγαλύτερου τμήματος του αστικού κόσμου στην Αίγυπτο, το γεγονός ότι ο δικτάτορας Μεταξάς έβαλε την Ελλάδα στον πόλεμο έχοντας το βλέμμα στα ανταλλάγματα κυρίως από τους Αγγλους, και άλλα παρόμοια. Η ιστορική αλήθεια, όση προσπάθεια και αν κάνουν οι σύγχρονοι παραχαράκτες και κήρυκες της εξίσωσης φασισμού - κομμουνισμού, δεν αλλάζει. Και η αλήθεια λέει ότι ο ελληνικός λαός υπερασπιζόταν πραγματικά την πατρίδα και την ελευθερία του, με οργανωτή το ΚΚΕ, ενώ οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης είτε την κοπάνισαν για «άλλη γη, άλλα μέρη», είτε έμειναν εδώ και συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Αυτήν την αναντίρρητη αλήθεια, βέβαια, δεν τη γράφει κανένα εκπαιδευτικό βιβλίο, από εκείνα που διασπείρουν στη νεολαία τους πραγματικούς «αστικούς μύθους», όπως ότι «όλοι μαζί οι Ελληνες» πολέμησαν ενάντια στους κατακτητές...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1922 Αρχίζει η «Δίκη των Εξι», με την οποία η «φιλελεύθερη» παράταξη έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα έξι επιφανή στελέχη της «δεξιάς» (τους Δ. Γούναρη, Γ. Χατζηανέστη, Π. Πρωτοπαπαδάκη, Ν. Θεοτόκη, Γ. Μπαλτατζή και Ν. Στράτο), φορτώνοντας σε αυτούς την ευθύνη της εκστρατείας στη Μικρά Ασία, αν και για την τραγωδία του λαού η βενιζελική παράταξη ήταν εξίσου υπεύθυνη με τη μοναρχική. Οι «έξι» καταδικάστηκαν σε θάνατο στις 15/11/1922 και εκτελέστηκαν στου Γουδή.

1940 Ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, απευθύνει από τα κρατητήρια της Ασφάλειας το περίφημο Ανοιχτό Γράμμα του, καλώντας τον ελληνικό λαό σε αντίσταση κατά του φασίστα εισβολέα.

1961 Με απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, η σορός του Ι. Β. Στάλιν απομακρύνεται από το Μαυσωλείο στην Κόκκινη Πλατεία, ενώ το Στάλινγκραντ μετονομάζεται σε Βόλγκογκραντ.

1967 Συλλαμβάνεται στην Κύπρο ο Ραούφ Ντενκτάς, ενώ επιχειρούσε μαζί με άλλους να αποβιβαστεί κρυφά σε απόμερο σημείο της Καρπασίας.

1978 Τρία χρόνια μετά το θάνατο του δικτάτορα Φ. Φράνκο, επικυρώνεται από το ισπανικό Κοινοβούλιο το νέο Σύνταγμα της χώρας. Επίσημο πολίτευμα γίνεται η συνταγματική μοναρχία.

1980 Με επιτυχία στέφεται η απεργία των 200.000 δημοσίων υπαλλήλων στην Αθήνα και στην περιφέρεια. Αιτήματα των απεργών είναι η τιμαριθμική αναπροσαρμογή των μισθών τους, το πενθήμερο, ουσιαστικές φορολογικές ελαφρύνσεις, ομαλή μισθολογική εξέλιξη, καθορισμός του εφάπαξ κ.ά.

1984 Η Ινδή πρωθυπουργός Ιντιρα Γκάντι δολοφονείται από άνδρες της σωματοφυλακής της στο Προεδρικό Μέγαρο στο Νέο Δελχί. Ακολουθεί λουτρό αίματος σε ολόκληρη την Ινδία.

2002 Πεθαίνει ο δικαστικός και πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά την πτώση της χούντας, Μιχαήλ Στασινόπουλος.

2011 Οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» στον Ασπρόπυργο απαντούν στους εκβιασμούς και τις απειλές της εργοδοσίας για μειώσεις μισθών και απολύσεις με την κήρυξη απεργίας διαρκείας. Εναντίον τους επιστρατεύτηκε κάθε μέσο που είχε στη διάθεσή της η εργοδοσία, η απειλή της πείνας και της ανεργίας, τα αστικά ΜΜΕ που χυδαία συκοφαντούσαν τον αγώνα τους και βεβαίως η κρατική καταστολή, τα ΜΑΤ. Παρ' όλα αυτά, η ηρωική απεργία των χαλυβουργών θα διαρκέσει εννιά ολόκληρους μήνες, με τη συνδρομή και ενός πρωτοφανούς κύματος ταξικής αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε στις γραμμές της εργατικής τάξης της χώρας μας, αλλά και διεθνώς.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org