Σάββατο 30 Μάρτη 2019 - Κυριακή 31 Μάρτη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Δίνουμε με όλες μας τις δυνάμεις τη μάχη για ισχυρό ΚΚΕ παντού

Για τους κομμουνιστές, τα μέλη της ΚΝΕ, τους οπαδούς, τους ανθρώπους που συμπορεύονται με το ΚΚΕ σε όλα τα μέτωπα, καθώς και για την εργατική τάξη οι επόμενες μέρες είναι μέρες ευθύνης και μάχης.

Δεν πρέπει να πάει ούτε λεπτό, ούτε ώρα χαμένη. Παλεύουμε με ενθουσιασμό και αισιοδοξία, χωρίς να λογαριάζουμε κόπο. Ρίχνουμε όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις του Κόμματος, της ΚΝΕ, τους οπαδούς μας, τους συνεργαζόμενους στη μάχη, όλοι σαν ένας άνθρωπος.

Να φτάσει όσο το δυνατόν πιο πλατιά το μήνυμα «Ισχυρό ΚΚΕ παντού», ως η μοναδική πολιτική δύναμη που έχει σχέδιο και πολιτική πρόταση, που ανταποκρίνεται στα λαϊκά συμφέροντα, που αποτελεί μοναδική απάντηση στη μοιρολατρία, στον συμβιβασμό, στα σχέδια για συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης μετά τις εκλογές, κόντρα στις επιδιώξεις της αστικής τάξης για παραπέρα ενσωμάτωση στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Πολιτική πρόταση διεξόδου για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, για την εργατική εξουσία, τον σοσιαλισμό.

Να κατανοηθεί από ευρύτερα τμήματα του λαού ότι ισχυρό ΚΚΕ είναι η μοναδική λαϊκή αγωνιστική απάντηση στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Τώρα δεν δικαιολογείται κανείς να πει δεν ήξερα. Γιατί, δεν είμαστε στην εποχή πριν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Τώρα όσοι αισθάνονται αριστεροί, προοδευτικοί έχουν πείρα από τις ψεύτικες ελπίδες, από τα διλήμματα και τις αυταπάτες των «ρεαλιστικών λύσεων».

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν προδιαγεγραμμένη


Εμείς οι κομμουνιστές έχουμε χρέος να συμβάλουμε να κατανοήσει αυτός ο κόσμος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η πορεία του ήταν προδιαγεγραμμένη, από τη στιγμή που προσκύνησε την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, από τη στιγμή που ανέλαβε να διαχειριστεί το καπιταλιστικό σύστημα. Οτι τώρα πια μετά από όλα όσα μεσολάβησαν αυτά τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα, κανένα άλλοθι για να ξαναδείξει κανείς εμπιστοσύνη σ' αυτό το κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα του συστήματος και με αποστολή, χωρίς κανέναν δισταγμό, να κάνει τα πάντα για να το υπηρετήσει. Γι' αυτό παίρνει τα εύσημα από τους Αμερικανούς και άλλους εκπροσώπους του ιμπεριαλισμού.

Τώρα είναι η ώρα, όλος αυτός ο κόσμος που είδε τις ελπίδες του να διαψεύδονται, να μην αφήσει περιθώριο να τον διαψεύσουν ξανά, να κάνει το βήμα και να συμπορευτεί με το ΚΚΕ.

Για να δοθεί απάντηση και όχι συγχωροχάρτι στη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ που τσάκισαν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα με τα μνημόνια που εφάρμοσαν.

Για να δοθεί απάντηση και στην ακροδεξιά, στο φασισμό, στη ΧΑ, που εκμεταλλεύεται δημαγωγικά τη λαϊκή αγανάκτηση, επιδιώκοντας να σπείρει το δηλητήριο του ρατσισμού και του φασισμού. Που στρέφεται κατά των αγωνιστών εργατών, κατά των φτωχών αλλοδαπών, ενώ στην πραγματικότητα είναι το μαντρόσκυλο των αφεντικών, η ορντινάντσα του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστών.

Μοναδική επιλογή είναι το ΚΚΕ, που θα παίξει καταλυτικό ρόλο στο να αποκτήσει ο λαός εμπιστοσύνη στη δύναμή του, να ανασυνταχθεί το κίνημα, να προωθηθεί και να ισχυροποιηθεί η Κοινωνική Συμμαχία, για να δυναμώσει ο αγώνας για την ανατροπή, την εργατική εξουσία, τον σοσιαλισμό.

Το πραγματικό διακύβευμα των εκλογικών αναμετρήσεων

Στάση ευθύνης σημαίνει να κατανοούμε και να δώσουμε και στο λαό να κατανοήσει τι κρίνεται σ' αυτές τις εκλογές, ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα αυτής της μάχης.

Θα επιτρέψει ο λαός, με την ψήφο του στα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κ.ά.), που ευθύνονται για το τσάκισμα της ζωής και των δικαιωμάτων του, να αναβαθμιστούν, να αναδιοργανωθούν, για να συνεχίσουν ανεμπόδιστα την επιχείρηση πλήρους υποταγής του και στρατηγικής τους επικράτησης απέναντι στο κίνημα; Θα δεχτεί ο εργαζόμενος λαός να πετάξει στα σκουπίδια την πείρα του μπροστά σε εκβιαστικά διλήμματα και τις νέες αυταπάτες;

Θα ανεχτεί να τον χρησιμοποιήσουν ξανά, για να συνεχίσουμε στον ίδιο δοκιμασμένο δρόμο, που μας πάει απ' το κακό στο χειρότερο, ή θα αξιοποιήσει την ψήφο του και θα ενισχύσει το ΚΚΕ σε όλες τις κάλπες, για να ανοίξει ο δρόμος της πάλης για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής - λαϊκής οικογένειας;

Στάση ευθύνης και μάχης σημαίνει ότι, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο, δεν πρέπει να βάζουμε όρια στην επαφή μας και στη συζήτηση με τους συναδέλφους στους χώρους δουλειάς, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη γειτονιά, στο χωριό. Απευθυνόμαστε πλατιά, με κριτήριο την κοινωνική θέση του καθενός και της καθεμιάς που ανήκει στην εργατική - λαϊκή οικογένεια, ανεξάρτητα από την προηγούμενη πολιτική του τοποθέτηση.

Τώρα, μέσα στην εργατική τάξη, στα άλλα λαϊκά στρώματα υπάρχουν πείρα και προβληματισμός για τις εξελίξεις. Είναι πιο ώριμοι να καταλάβουν. Γιατί, ενώ η χώρα βγαίνει από την κρίση τα μνημόνια μένουν, επειδή με αυτά υπηρετούνται τα συμφέροντα των ισχυρών, των μεγάλων επιχειρηματιών, των μονοπωλιακών ομίλων. Να καταλάβουν, από την ίδια τους τη ζωή, ότι δεν υπάρχει «δίκαιη ανάπτυξη». Η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι μία και στηρίζεται μόνο πάνω στην εκμετάλλευση και την αδικία.

Μπορούν να απορρίψουν το ότι τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους καταδικάζονται να ζήσουν χειρότερα από αυτούς. Να καταλάβουν ότι τα κόμματα που τους τσάκισαν τη ζωή δεν θέλουν ούτε μπορούν να δώσουν λύσεις στις ανάγκες τους, να αποτελέσουν ελπίδα για αυτούς. Μπορούν και πρέπει να κατανοήσουν καλύτερα σε τι μεγάλους κινδύνους μπλέκει ο ελληνικός λαός, όταν, με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ και τη στήριξη της ΝΔ, η Ελλάδα γίνεται μια απέραντη βάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Να καταλάβουν αυτό που τους έλεγε και λέει σταθερά και για δεκαετίες το ΚΚΕ, για τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Αυτήν τη φορά, υπάρχει περισσότερος κόσμος που προηγούμενα ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και άλλα κόμματα, που βλέπει με ενδιαφέρον και παρακολουθεί τις θέσεις του ΚΚΕ. Εκτιμάει ότι το Κόμμα μας τους είπε την αλήθεια χωρίς να λογαριάζει πολιτικό κόστος. Σ' αυτόν τον κόσμο απευθυνόμαστε ιδιαίτερα, τον καλούμε όχι μόνο να εκτιμήσει το Κόμμα, αλλά και να το εμπιστευθεί, να του δώσει δύναμη.

Είναι σημαντικό να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι ένα πρώτο βήμα με την ψήφο στο ΚΚΕ, ανεξάρτητα αν συμφωνούν σε όλα μαζί του. Αυτή η μάχη όμως μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί για κάτι εξίσου και ακόμα πιο σημαντικό: Για να διευρυνθεί και να ανανεωθεί ο πολιτικός περίγυρος του Κόμματος. Να ενισχυθούν οι δεσμοί του, γιατί αυτό αποτελεί όρο και προϋπόθεση για την ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος και της ΚΝΕ. Για να μπουν νέες εφεδρείες και νέο αίμα στο κίνημα.

Απαιτείται ετοιμότητα και επαγρύπνηση, άμεση απάντηση σε κάθε επίθεση

Μαχητική στάση σημαίνει ότι αποφασίζουμε ατομικά και συλλογικά, προετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα βρούμε μπροστά μας, απ' τη δράση των άλλων δυνάμεων, του κράτους και της εργοδοσίας, χωρίς καμιά ταλάντευση και υποχώρηση. Αλλωστε, για εμάς όλα αυτά είναι γνωστά και αναμενόμενα.

Η μάχη, για άλλη μια φορά, θα είναι ύπουλη και σκληρή. Θα πέσουν σαν τις ύαινες ιδιαίτερα πάνω στα λαϊκά στρώματα, για να τους εκβιάσουν και να τους φοβίσουν. Η εξαγορά και τα ρουσφέτια θα δώσουν και θα πάρουν. Μαζί εργοδοσία, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ο καθένας τους ξεχωριστά και σε συμμαχία, θα πέσουν πάνω στον λαό που θέλει να απεγκλωβιστεί.

Οι μεγαλοεργοδότες και οι επιχειρηματίες παρεμβαίνουν παντού, ακόμα και στους πιο μικρούς δήμους, είναι «νύχι - κρέας» δήμαρχοι και επιχειρηματίες. Τρομοκρατούν και απειλούν εργαζόμενους να μην μπουν στα ψηφοδέλτια που στηρίζει το ΚΚΕ.

Φαίνεται πως έχουν διαμορφώσει σχέδιο πλαγιοκόπησης των οπαδών του Κόμματος. Σχέδιο δολιοφθοράς και προβοκάτσιας ενάντια στους κομμουνιστές δημάρχους, ενάντια συνολικά στις δημοτικές αρχές όπου πλειοψηφούν οι κομμουνιστές, αλλά και όπου βλέπουν ότι τα ψηφοδέλτια του Κόμματος απειλούν τα ιδιοτελή συμφέροντά τους. Απαιτείται ετοιμότητα, επαγρύπνηση, ικανότητα άμεσης απάντησης, ευρύτερης στήριξης, απέναντι σε κάθε επίθεση.

Ωστόσο, δεν είναι παντοδύναμοι. Μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε. Ετσι όπως αντιμετωπίζουμε και τους εργατοπατέρες, τη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ. Πλατιά τμήματα εργαζομένων στηρίζουν και θα στηρίξουν το ΚΚΕ γιατί εκτιμούν το Κόμμα, που για εκατό χρόνια έδωσε και δίνει αγώνες και θυσίες για τα δικαιώματά τους.

Δεν ξεκινάμε απ' το μηδέν. Τώρα βρισκόμαστε σε πιο προωθημένη θέση. Ολο το προηγούμενο διάστημα, έχει γίνει συνδυασμένη δουλειά, μέσα και γύρω απ' το Κόμμα και την ΚΝΕ. Εχουμε βάλει καλύτερες και πιο ισχυρές βάσεις.

Με ενιαίο κριτήριο μπροστά σε όλες τις κάλπες

Την προηγούμενη περίοδο αναπτύχθηκε σ' όλη την Ελλάδα μια πρώτη, σημαντική πολιτική δραστηριότητα. Επιβεβαιώνεται ότι υπάρχει αυξημένο κύρος του Κόμματος, έκφραση εμπιστοσύνης για τη συνέπεια λόγων και έργων. Εκφράζεται συσπείρωση ευρύτερων ανθρώπων που προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους, επανασυσπείρωση αγωνιστών και αριστερών, εργαζομένων και άλλων κατηγοριών, που συναντηθήκαμε μαζί τους στους αγώνες όλου του προηγούμενου διαστήματος.

Ολα αυτά δείχνουν δυνατότητες που πρέπει να αξιοποιηθούν μαζί με ορισμένες άλλες προϋποθέσεις, που αφορούν τη δική μας δουλειά, για να υπάρξουν αποτελέσματα.

Τώρα, με δική μας πρωτοβουλία πρέπει να βαθαίνει το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης και να κλιμακώνεται η ιδεολογικοπολιτική διαπάλη, φέρνοντας στο προσκήνιο, αναδείχνοντας ως κριτήρια ψήφου τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα και το ενιαίο περιεχόμενο του συνθήματος «Ισχυρό ΚΚΕ παντού». Να εξειδικεύεται η επιχειρηματολογία μας, παίρνοντας υπόψη την κοινωνική σύνθεση του ακροατηρίου, την πολιτική του ωριμότητα, αλλά να μην ακρωτηριάζονται τα κριτήρια της ψήφου ανάλογα με την κάλπη, με τον τίτλο του ψηφοδελτίου, ΚΚΕ ή «Λαϊκή Συσπείρωση», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παίρνουμε υπόψη τα ιδιαίτερα ζητήματα που υπάρχουν στις Περιφέρειες και τους δήμους, ούτε σημαίνει ότι υποτιμούμε κανένα πρόβλημα του λαού. Αντίθετα, παλεύουμε γι' αυτά και δείχνουμε τις αιτίες και τους υπεύθυνους, διεκδικούμε λύσεις για την ανακούφιση του λαού.

Ωστόσο, το ενιαίο κριτήριο απορρέει από τις εξελίξεις, υπάρχει αντικειμενικά. Απορρέει από το γεγονός ότι όλα τα προβλήματα, όλα τα ζητήματα που αφορούν στη ζωή του λαού καθορίζονται από τα συμφέροντα και τις πολιτικές της αστικής τάξης, από τις κυβερνήσεις, την ΕΕ, τα αστικά κόμματα, που καθορίζουν τις αντιλαϊκές πολιτικές. Αυτές οι πολιτικές εξειδικεύονται και υλοποιούνται από τις Περιφέρειες και τους δήμους.

Στο ενιαίο κριτήριο συμπεριλαμβάνονται:

-- Η καταψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ ως σημαιοφόρου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, με τη στήριξη της ΝΔ και άλλων πολιτικών δυνάμεων της αστικής τάξης. Η στάση όλων αυτών και η ευθύνη τους για εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στο όνομα της ανάπτυξης και της γεωστρατηγικής αναβάθμισης.

-- Η απόρριψη του μονόδρομου της ΕΕ, γιατί στην ΕΕ δεν υπάρχει ελπίδα ούτε προοπτική για τους λαούς. Γιατί, σε όλη την καπιταλιστική ΕΕ συντρίβονται τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, οι μισθοί, οι συντάξεις, οι εργασιακές σχέσεις, για να γίνει πιο κερδοφόρα και πιο αποδοτική για τους καπιταλιστές η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Η ίδια η πράξη αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει πτυχή της κοινωνικής ζωής σε ολόκληρη την ΕΕ που να μη χειροτερεύει. Η ΕΕ δεν βελτιώνεται προς όφελος των λαών, δεν γίνεται φιλολαϊκή, δεν εκδημοκρατίζεται, δεν εξανθρωπίζεται, δεν μπορεί να μετατραπεί σε Ευρώπη των εργαζομένων. Η ΕΕ είναι εχθρός των λαών.

-- Η απόρριψη του παραμυθιού ότι μετά τα μνημόνια βρισκόμαστε πια στη δίκαιη ανάπτυξη. Γιατί δεν υπάρχει δίκαιη ανάπτυξη μέσα σ' ένα άδικο σύστημα. Τα ψίχουλα και οι ψεύτικες υποσχέσεις δεν είναι δικαιοσύνη.

-- Η απόδοση ευθυνών για την άθλια κατάσταση στην Υγεία, για την υποβάθμιση της Παιδείας.

Ολα αυτά είναι που κρίνουν τη ζωή των εργαζομένων, της νεολαίας, αυτά αποτελούν βασικά κριτήρια ψήφου σε όλες τις κάλπες.

Επομένως, όσο περνάει απ' το χέρι μας, δεν πρέπει να χαθούν αυτά τα κριτήρια, ούτε στις Περιφέρειες, ούτε στους δήμους. Ούτε να κρυφτεί η ευθύνη περιφερειαρχών και δημάρχων που υπηρετούν κι αυτοί τις αντιλαϊκές πολιτικές. Δεν πρέπει να αφήσουμε οι μακέτες για τις «Ομορφες πόλεις», τις «Εξυπνες πόλεις», ακόμα και οι εξαγγελίες και τα μεγάλα σχέδια της αστικής τάξης, για τη «Ριβιέρα της Μεσογείου», την «αξιοποίηση του Ελληνικού», την «ανάπλαση του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης» και τόσα άλλα, να αλλοιώσουν τα κριτήρια της ψήφου. Δεν πρέπει τα προγράμματα ελεημοσύνης, διαχείρισης της φτώχειας, που προωθούν οι δημοτικές αρχές, να κρύψουν τον αντιλαϊκό τους ρόλο, τις ευθύνες τους για την έλλειψη μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας, αντισεισμικής θωράκισης, της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Για όλους αυτούς τους λόγους, επειδή η αντιλαϊκή πολιτική προωθείται σαν αλυσίδα απ' όλους τους κρίκους του συστήματος (ΕΕ, κυβερνήσεις, αστικά κόμματα, δήμους και Περιφέρειες), η μοναδική απάντηση που μπορεί να έχει αποτελέσματα για τον λαό είναι το ισχυρό ΚΚΕ παντού.

Να μην περάσει η λογική του «μικρότερου κακού»

Κρίσιμη προϋπόθεση επίσης είναι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην περάσει η λογική του «μικρότερου κακού» που καλλιεργεί συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ, συνδυασμένα με την πρόταση περί «προοδευτικού μετώπου», μαζί με τους σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους, ενάντια στον «κίνδυνο της δεξιάς και της ακροδεξιάς», στην Ευρώπη και την Ελλάδα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με όλα αυτά προσπαθεί να πετάξει την μπάλα «εκτός γηπέδου», έξω από τα πραγματικά διλήμματα, εκεί που τον βολεύει. Επικαλείται υποκριτικά τον «κίνδυνο της δεξιάς και της ακροδεξιάς», για να μη γίνει συζήτηση για την πολιτική του. Για να μη γίνεται συζήτηση ότι αυτός έφερε το τρίτο μνημόνιο και το ψήφισε μαζί με τη δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη και την ακροδεξιά του Καμμένου, με τον οποίο συγκυβερνούσε για τέσσερα χρόνια. Οτι μαζί του εφάρμοσε όλη την αντιλαϊκή πολιτική.

Οτι για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του ακροδεξιού Τραμπ, που βγαίνει Πρόεδρος με τις ψήφους της φασιστικής «Κου Κλουξ Κλαν», υπέγραψε τη συνθήκη των Πρεσπών.

Οτι με ευθύνη της κυβέρνησής του, σέρνεται επί τέσσερα χρόνια η δίκη της Χρυσής Αυγής και ο δολοφόνος του Π. Φύσσα κοιμάται σπίτι του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παριστάνει τον «μαχητή» κατά της ακροδεξιάς, εμφανίζεται σαν να τον βολεύει η δράση της Χρυσής Αυγής με τις προκλήσεις και τους τραμπουκισμούς της, την ίδια στιγμή που στελέχη του ακόμα και προχτές, την 25η Μαρτίου, στην κεντρική παρέλαση της Αθήνας, σε Χαλάνδρι κ.α. πόζαραν στις εξέδρες των επισήμων μαζί με τους εκπροσώπους της φασιστοσυμμορίας και έκαναν μαζί δηλώσεις στην κρατική τηλεόραση. Ενώ στην Καλλιθέα η αστυνομία ξυλοκόπησε τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές, που διαμαρτύρονταν για την προκλητική παρουσία της Χρυσής Αυγής, ενώ τα μέλη της έκαναν χιτλερικούς χαιρετισμούς.

«Δούρειος ίππος» το «προοδευτικό μέτωπο» του ΣΥΡΙΖΑ

Οσο για το «προοδευτικό μέτωπο»; Επιχειρεί να το στήσει με τα «μπάζα» που απέμειναν από τα ερείπια του παλιού ΠΑΣΟΚ που κατέρρευσε. Δηλαδή, με ανθρώπους δοκιμασμένους και ξεσκολισμένους στην προώθηση των αντιλαϊκών πολιτικών. Ακόμα και με πρόθυμους «εθελοντές αιμοδότες» από την ακραιφνή δεξιά, όπως η κ. Παπακώστα, η κ. Κουντουρά κ.ά. αστέρια της πασαρέλας της αστικής πολιτικής. Αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τα κόμματα των σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων που ευθύνονται για εγκλήματα όπως τους βομβαρδισμούς πριν από 20 χρόνια στη Γιουγκοσλαβία, για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε βάρος χωρών και λαών σε όλο τον κόσμο.

Το δήθεν «προοδευτικό μέτωπο» είναι ο νέος «δούρειος ίππος» για την άλωση των λαϊκών συνειδήσεων και ταυτόχρονα το όχημα για το στέριωμα του ενός πόλου του διπόλου ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που τόσο έχει ανάγκη το αστικό πολιτικό σύστημα σε μια περίοδο αστάθειας και ανασφάλειας. Δεν έχει πρόθεση την αναχαίτιση της δεξιάς και της ακροδεξιάς, γιατί τις έχει ανάγκη για να φοβίζει και να εξαπατά τον λαό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ούτε το «μικρότερο καλό» ούτε το «μικρότερο κακό», είναι το κακό που γίνεται όλο και χειρότερο. Γιατί εκτός όλων των άλλων απογοητεύει τον λαό και είναι ο αιμοδότης της δεξιάς και της ακροδεξιάς.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συμφωνούν στο χτύπημα του κινήματος

Εξίσου συνυπεύθυνη για τις αντιλαϊκές πολιτικές είναι και η ΝΔ, όχι μόνο γιατί ψήφισε όλα τα μνημόνια, αλλά και για το πρόγραμμά της για μετά τις εκλογές.

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν στην εφαρμογή αντιλαϊκών πολιτικών σε βάρος των εργαζομένων, στο χτύπημα του κινήματος.

Ο καβγάς μεταξύ τους έχει σκοπό να κρύψει την αντιλαϊκή πολιτική τους. Οι διαφορές τους βρίσκονται στο με ποιον επιχειρηματικό όμιλο βρίσκεται το κάθε κόμμα από τα δύο. Βρίσκονται στον ανταγωνισμό, ποιος θα βρίσκεται στην κυβερνητική εξουσία. Η οξύτητα της διαπάλης μεταξύ τους εκφράζει τον ανταγωνισμό και διαφορετικά συμφέροντα των ξεχωριστών ομίλων, για το ποιος θα έχει πιο ισχυρή εκπροσώπηση στη Βουλή, στην Ευρωβουλή, στις Περιφέρειες, στους δήμους.

Στρατηγικές διαφορές δεν υπάρχουν. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι οι δύο όψεις του ευρωΝΑΤΟικού νομίσματος, κάλπικες λίρες της αντιλαϊκής αστικής διαχείρισης, γι' αυτό πρέπει να καταψηφιστούν.

Να φτάσει παντού το μήνυμα της ανατροπής, της ισχυροποίησης του ΚΚΕ

Μόνο το ΚΚΕ και το ισχυρό εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι αυτά που μπορούν να βάλουν φραγμό σε αυτήν την αδιέξοδη πορεία, να πηγαίνουν τα πράγματα από το κακό στο χειρότερο. Να αντιμετωπίσουν το καταστροφικό δίπολο ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Να βάλουν τη Χρυσή Αυγή και την ακροδεξιά στο περιθώριο, εκεί που είναι η πραγματική τους θέση.

Δίνουμε τη μάχη, νύχτα μέρα μέχρι την κάλπη.

Μπαίνουμε στη μάχη κάθε μέρα όλο και περισσότεροι. Συγκροτούμε παντού εκλογικές επιτροπές, επιτροπές στήριξης του ΚΚΕ. Διοργανώνουμε πολλές συσκέψεις για συζήτηση και χρέωση δουλειάς. Στρατεύονται και αξιοποιούνται όλοι οι υποψήφιοι καθημερινά.

Απευθυνόμαστε άνθρωπο τον άνθρωπο, συζητάμε, ακούμε τη γνώμη του, τον καλούμε σε συσπείρωση και συστράτευση. Αναπτύσσουμε πρωτοβουλίες, για να φτάσει το μήνυμα ελπίδας και ανατροπής του ΚΚΕ παντού, στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο γιαπί, στο εμπορικό κατάστημα, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη γειτονιά, στο χωριό, παντού.

Να δυναμώσουν η συζήτηση και ο αγώνας, για το πώς θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τον λαό.

Το ΚΚΕ απλώνει το χέρι σ' όλους όσοι δεν συμβιβάζονται με τη μιζέρια, σ' όλους όσοι θέλουν την επόμενη μέρα να γίνει πιο ισχυρός ο αγώνας για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, για άλλη προοπτική. Βάζουμε στόχο να δυναμώσουν το ρεύμα και η δύναμη της λαϊκής αντιπολίτευσης με περισσότερες δυνάμεις στη Βουλή, στην Ευρωβουλή, στις Περιφέρειες και τους δήμους. Για να είναι πιο δυνατή η αντίσταση του λαού. Για να αναπτυχθεί πιο ορμητικά ο αγώνας για την ανατροπή, για την εργατική εξουσία, τον σοσιαλισμό.


Του
Κώστα ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ*
*Ο Κ. Παρασκευάς είναι μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - 67 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ
«Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία. Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει»

Ηταν πολλοί, όλοι τους άνθρωποι «απλοί σαν τα δέντρα μπροστά στον ήλιο»1.

Τα ονόματα ορισμένων τα γνωρίζουμε, τα τραγουδάμε, μα για πολλούς δεν θα ακούσουμε, δεν θα μάθουμε ποτέ.

Ολοι τους, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που δώσαν τη ζωή τους για να ξημερώσουν «καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο», για έναν κόσμο «στο μπόι των ονείρων, στο μπόι των ανθρώπων».

Η δύναμη, η ορμή των χιλιάδων αυτών ηρώων, όπως και του Νίκου Μπελογιάννη που εκτελέστηκε, μαζί με τους συντρόφους του Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο και Δημήτρη Μπάτση στις 30 Μάρτη 1952, πήγαζε από την αφοσίωσή τους στο δίκιο του λαού και το Κόμμα, από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στο σκοπό της πάλης τους, στο ιδανικό για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Ετσι κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα «μέτρα», να σταθούν μ' ένα χαμόγελο ακόμα και μπροστά στον ίδιο το θάνατο.

«Η περίπτωσή μου δεν είναι μοναδική»

Η αναφορά στους πολλούς δεν μειώνει διόλου, ούτε υποτιμά το μέγεθος της θυσίας του Ν. Μπελογιάννη, τη γενναιότητα και τον ηρωισμό, την προσφορά του στο λαό και το Κόμμα.

Ο ίδιος, άλλωστε, στις σημειώσεις που κρατούσε κατά τη διάρκεια της δεύτερης δίκης του και μέχρι την εκτέλεσή του, αναφερόμενος στην τύχη που είχαν χιλιάδες αγωνιστές, έγραψε:

Τμήμα ενός από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη
Τμήμα ενός από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη
«Η περίπ[τωσή] μου δεν είναι μοναδική. Είναι πολλές, πάρα πολλές»2.

Ας δούμε την «περίπτωσή» του. O Νίκος Μπελογιάννης απ' τα μαθητικά του χρόνια εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ, ενώ το 1934 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Για την επαναστατική δράση του διώχτηκε απ' το Πανεπιστήμιο, ενώ ακολούθησαν εξορίες και φυλακές. Η Κατοχή τον βρήκε έγκλειστο στην Ακροναυπλία. Το 1943 όμως κατάφερε να αποδράσει απ' το Νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου είχε μεταφερθεί ως άρρωστος, και ανέλαβε σειρά κομματικών χρεώσεων στην περιοχή της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) τοποθετήθηκε Πολιτικός Επίτροπος στη 10η και την 1η Μεραρχία, ενώ προηγούμενα είχε χρεωθεί στη Διαφώτιση του Γενικού Αρχηγείου, στη Σχολή Αξιωματικών κ.α. Μετά τη στρατιωτική ήττα του ΔΣΕ, πήρε και αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι μαχητές του ΔΣΕ, τον δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς, αρχικά στην Αλβανία και στη συνέχεια στη Ρουμανία. Στην 7η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ3.

Η δράση στην παρανομία

Στις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν μετά από τη λήξη της στρατιωτικής αναμέτρησης ΔΣΕ - αστικού στρατού, το ΚΚΕ προσανατολίστηκε από την πρώτη στιγμή στη συγκρότηση παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, υλοποιώντας στην πράξη το καθήκον και την ανάγκη οργανωτικής αυτοτέλειας του Κόμματος σε όλες τις συνθήκες.


Η παράνομη δράση σε συνθήκες ήττας και υποχώρησης του κινήματος, σκληρών διώξεων και εκτελέσεων απαιτούσε αυξημένη επαγρύπνηση, πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα, αυταπάρνηση, ικανότητα ανάπτυξης γερών δεσμών με το λαό, εξασφάλιση μέσων προπαγάνδας και διαφώτισης, δικτύου πληροφόρησης και μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Απαιτούσε τον επιτυχή συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δουλειά.

Για τα καθήκοντα των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, η 7η Ολομέλεια της ΚΕ (1950) σημείωνε:

«Αποστολή της παράνομης Κομματικής Οργάνωσης σήμερα είναι να εξασφαλίζει κάτω και απ' τις πιο δύσκολες συνθήκες γερή σύνδεση του Κόμματος με την εργατική τάξη και τ' άλλα λαϊκά στρώματα. Να διαφωτίζει και να κινητοποιεί τις μάζες πάνω στη γραμμή του Κόμματος για να την κάνει πράξη. Πρέπει να εξασφαλίζουμε αφοσιωμένους ως το θάνατο αγωνιστές, προπάντων στους βασικούς κρίκους της κομματικής διάρθρωσης, με γνώσεις και πείρα παράνομης δουλειάς. Να εξασφαλίσουμε γερό παράνομο μηχανισμό. Μπολσεβίκικη επαγρύπνηση και αυστηρή τήρηση των συνωμοτικών κανόνων»4.

Η δράση στο εσωτερικό στηριζόταν και ενισχυόταν με την αποστολή στελεχών του Κόμματος από το εξωτερικό, την αξιοποίηση αγωνιστών που έβγαιναν από τις φυλακές και τις εξορίες. Ξεχωριστή ήταν η συμβολή του ραδιοφωνικού σταθμού «Ελεύθερη Ελλάδα» και ειδικότερα της εκπομπής «Φροντιστήριο του Αγωνιστή». Η εκπομπή μετέδιδε κομματικές αποφάσεις και ανακοινώσεις, σχόλια και οδηγίες για τη λήψη μέτρων στήριξης της παράνομης και της νόμιμης δουλειάς και της εξασφάλισης της ενιαίας καθοδήγησης.

Δεκάδες ήταν τα στελέχη του Κόμματος που στάλθηκαν στην Ελλάδα, αφού προετοιμάστηκαν κατάλληλα, για να ενισχύσουν την παράνομη δουλειά, την ενδυνάμωση των Κομματικών Οργανώσεων, την ανάπτυξη αγωνιστικών δεσμών με τους εργαζόμενους. Ανάμεσά τους ήταν τα μέλη του ΠΓ Γιώργης Βοντίτσιος (Γούσιας), Κώστας Κολιγιάννης, Γιώργης Ερυθριάδης (Πετρής) και τα μέλη της ΚΕ Αύρα Παρτσαλίδου, Χαρίλαος Φλωράκης, Κώστας Λουλές, Ρούλα Κουκούλου, Μιλτιάδης Πορφυρογένης, Βασίλης Ζάχος, Καπέτα Αλέγκρα, Μήτσος Δάλλας και άλλοι.

Η πολύπλευρη δράση του ΚΚΕ σε συνθήκες παρανομίας και ιδιαίτερα στα χρόνια του λεγόμενου μετεμφυλιακού κράτους είναι αδύνατο να δοθεί μέσα σε λίγες γραμμές. Το σίγουρο είναι ότι η ηρωική δράση των μελών και των οπαδών του ΚΚΕ για την ανασυγκρότηση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων και ταυτόχρονα για την οργάνωση του αγώνα του λαού δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Αποτελεί δε την καλύτερη απάντηση στην αστική προπαγάνδα της εποχής (που μηρυκάζουν ακόμα ορισμένα φασιστοειδή και άλλοι) ότι η δράση του ΚΚΕ ήταν αποτέλεσμα της δράσης πρακτόρων ξένων συμφερόντων. Αποτελεί απάντηση και σε όσους αστούς και οπορτουνιστές ιστοριολογούντες διαχωρίζουν τον αγώνα των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων απ' την ηγεσία του ΚΚΕ, με τον απαράδεκτο ισχυρισμό ότι οι παράνομοι κομμουνιστές αναμετρούνταν με τον θάνατο στην Ελλάδα, τη στιγμή που η ηγεσία του Κόμματος βρισκόταν στην «ασφάλεια» του εξωτερικού5.

Η αποστολή του Μπελογιάννη στην Ελλάδα

Στις 7 Ιούνη 1950, ο Νίκος Μπελογιάννης έφτασε παράνομα στην Ελλάδα, με αποστολή την αναδιοργάνωση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων που είχαν δεχτεί συντριπτικά χτυπήματα απ' τους διωκτικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους και είχαν ελάχιστα μέλη.

Ταυτόχρονα, οι συνεχείς συλλήψεις και η διάδοση προβοκατόρικων φημών από την πλευρά της Ασφάλειας δημιουργούσαν σύγχυση και καχυποψία στις κομματικές δυνάμεις, διαμόρφωναν το έδαφος για υποψίες και τη διατύπωση άδικων κατηγοριών σε βάρος στελεχών του Κόμματος.

Οταν ο Μπελογιάννης ήρθε στην Ελλάδα, ήδη αρκετά στελέχη του Κόμματος που δρούσαν στη χώρα, θεωρούσαν τον Νίκο Πλουμπίδη, που είχε την ευθύνη της καθοδήγησης των παράνομων Οργανώσεων, ύποπτο, κάτι που υιοθετούσε και η καθοδήγηση του ΚΚΕ. Γι' αυτό και ο Νίκος Μπελογιάννης είχε λάβει εντολή να μην έρθει σε επαφή με τον παράνομο μηχανισμό που δρούσε στην Ελλάδα, αλλά παραβίασε την εντολή6.

Ο Μπελογιάννης έδωσε όλες τις δυνάμεις του για την ανάπτυξη των Κομματικών Οργανώσεων και για τον συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δράση, ενεργώντας ορισμένες φορές παράτολμα, στην προσπάθεια να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που εκτιμούσε ότι ήταν μεγάλες7. Ωστόσο, η δράση του δεν διήρκεσε πολύ. Εξήμισι περίπου μήνες μετά την άφιξή του στην Ελλάδα (20-12-1950) συνελήφθη.

Η πρώτη δίκη

Από τη σύλληψή του και για δέκα μήνες ο Νίκος Μπελογιάννης κρατήθηκε στην απομόνωση. Καθ' όλη τη διάρκεια της κράτησής του στάθηκε ανυποχώρητος, απέρριψε όλες τις δελεαστικές προτάσεις που του έγιναν για να σώσει τη ζωή του και να εξασφαλίσει μια λαμπρή καριέρα στο σύστημα.

Στο ίδιο διάστημα, ιδρύθηκε η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ)8 με βάση τη σχετική κατεύθυνση της 6ης Ολομέλειας (Οκτώβρης 1949) για τη δημιουργία πλατιού δημοκρατικού συνασπισμού9 και έγιναν και εθνικές εκλογές. Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είχε αποφασίσει ο Μπελογιάννης και ο Πλουμπίδης να είναι υποψήφιοι βουλευτές, μαζί με άλλους εξόριστους και φυλακισμένους, με στόχο η εκλογή τους, όσον αφορά τον Μπελογιάννη, να δημιουργήσει πρόσθετα εμπόδια στην εκτέλεση της αναμενόμενης θανατικής καταδίκης του και να ισχυροποιήσει την πολιτική πίεση για γενική πολιτική αμνηστία. Ωστόσο, ορισμένοι απ' τους μετέχοντες στην ΕΔΑ αντέδρασαν έντονα (Μιχάλης Κύρκος, Γιάννης Πασαλίδης, Ανδρέας Ζάκκας, Σταμάτης Χατζήμπεης, Γιάννης Κοκορέλης κ.ά.). Τελικά επήλθε συμφωνία, με βάση την οποία συμμετείχαν στα ψηφοδέλτια φυλακισμένοι και εξόριστοι, όχι όμως οι Πλουμπίδης - Μπελογιάννης10.

Στις 19 Οκτώβρη 1951, ξεκίνησε η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και άλλων 93 μελών και στελεχών του ΚΚΕ. Η δίκη διεξήχθη στο Εκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών με βασική κατηγορία την παράβαση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947, με τον οποίο είχε κηρυχθεί παράνομο το ΚΚΕ και οι «παραφυάδες» του.

Ο Νίκος Μπελογιάννης, απολογούμενος, υπερασπίστηκε με σθένος την πολιτική και τη δράση του ΚΚΕ. Είπε ανάμεσα σε άλλα:

«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτήν δικάζομαι. (...) Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ. Αυτά που θα πω δεν έχουν σκοπό να αναιρέσουν την ενοχή μου, αλλά να υποστηρίξουν την πολιτική γραμμή του Κόμματος και να υπερασπίσουν τη ζωή μου και αυτά που πιστεύω. (...) Το ΚΚΕ έχει ρίζες στο λαό, ποτισμένες με αίμα. Και δεν εξοντώνεται, ούτε με στρατοδικεία, ούτε με εκτελεστικά αποσπάσματα. Το ΚΚΕ ζητάει την ειρήνευση του τόπου, τη δημιουργική ανασυγκρότησή του και τη δημοκρατική του ανάπλαση (...) Γι' αυτή μας την πολιτική με δικάζετε. Και γι' αυτό τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Και γι' αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Θα δεχτώ με περηφάνεια και στωικότητα την καταδίκη μου και θαρραλέα θ' αντιμετωπίσω ακόμα και το εκτελεστικό σας απόσπασμα»11.

Στις 16 Νοέμβρη 1951, εκδόθηκε η απόφαση του Στρατοδικείου. Δώδεκα κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, τρεις σε ισόβια και δώδεκα σε ειρκτή ή φυλάκιση. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές ή αθωωθήκαν12.

Η δεύτερη δίκη και η εκτέλεση

Μια μέρα πριν εκδοθεί η απόφαση του Στρατοδικείου για τον Ν. Μπελογιάννη και τους άλλους 93 κατηγορούμενους, δημοσιεύτηκε στον Τύπο η ανακάλυψη απ' την Ασφάλεια ασυρμάτων του παράνομου κομματικού μηχανισμού που λειτουργούσαν στη Γλυφάδα και την Καλλιθέα13. Η εφημερίδα «Εμπρός», στη διαπασών του αντικομμουνισμού, έγραφε για «ευρύτατον δίκτυον κατασκοπείας εις βάρος της ασφάλειας του κράτους» και για «πράκτορες» του ΚΚΕ που μετέδιδαν «πληροφορίας κυρίως στρατιωτικής φύσεως εις Βουλγαρία»14.

Τα «στοιχεία» που συγκεντρώθηκαν απ' την ανακάλυψη των ασυρμάτων χρησιμοποιήθηκαν ώστε να μεθοδευτεί νέα δίκη, αυτήν τη φορά σε Τακτικό Στρατοδικείο, με βασική κατηγορία την παράβαση του ΑΝ 375/1936 «περί κατασκοπείας», που «εξασφάλιζε» την εκτέλεση των καταδικαζόμενων σε θάνατο.

Ετσι «ξεπεράστηκαν» τα εμπόδια της διεθνούς κατακραυγής εναντίον των εκτελέσεων, αλλά και η «δέσμευση» του πρωθυπουργού Ν. Πλαστήρα για την κατάργηση των Εκτακτων Στρατοδικείων και την παραπομπή των κατηγορούμενων ως παραβατών του ΑΝ 509/1947 στο Πενταμελές Εφετείο.

Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε στις 15 Φλεβάρη 1952 και μαζί με τον Μπελογιάννη κατηγορούμενοι ήταν ακόμα 28 κομμουνιστές και κομμουνίστριες.

Για άλλη μια φορά, ο Νίκος Μπελογιάννης στάθηκε ακλόνητος, κατέρριψε όλες τις κατηγορίες, υπερασπίστηκε θαρραλέα, ηρωικά το Κόμμα του:

«(...) Κατατέθηκε εδώ πέρα ότι κάθε κομμουνιστής είναι κατάσκοπος, ότι οι κομμουνιστές δεν είναι Ελληνες, ότι το ΚΚΕ δεν είναι ελληνικό. Νομίζω ότι ο πατριωτισμός ενός κόμματος δεν κρίνεται απ' τα λόγια, (...) ο πατριωτισμός ενός κόμματος ή και ατόμων ακόμα κρίνεται όταν κινδυνεύει η ανεξαρτησία, η ελευθερία και η ακεραιότητα της Πατρίδας μας. (...) Και αν θελήσει κανείς με τέτια κριτήρια να κρίνει το ΚΚΕ, θα δει ότι δεν είναι κόμμα προδοτικό, αλλά αντίθετα είναι καθαρά ελληνικό και πατριωτικό (...). Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία που διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά της ανθρωπότητας. Και η προσπάθειά μας, ο αγώνας μας, είναι να γίνει αυτή η θεωρία πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο (...). Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. (...) Ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο (...) και, όταν χρειαστεί, θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα»15.

Την 1η του Μάρτη εκδόθηκε η απόφαση του Στρατοδικείου. Ο Νίκος Μπελογιάννης και ο Ηλίας Αργυριάδης καταδικάστηκαν δύο φορές σε θάνατο. Οι Δημήτρης Μπάτσης, Ελλη Ιωαννίδου, Τάκης Λαζαρίδης, Νίκος Καλούμενος, Χαράλαμπος Τουλιάτος και Μιλτιάδης Μπισμπιάνος καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τέσσερις καταδικάστηκαν σε ισόβια, δύο σε 20 χρόνια κάθειρξη, τέσσερις σε 15 χρόνια κάθειρξη, δύο σε ειρκτή 10 χρόνων, δύο σε φυλάκιση 1 χρόνου και 7 απαλλάχτηκαν.

Στις 28 Μάρτη το Συμβούλιο Χαρίτων έκανε δεκτές τις αιτήσεις των τεσσάρων απ' τους οκτώ που καταδικάστηκαν σε θάνατο και απέρριψε τις άλλες. Πάρα τις διεθνείς αντιδράσεις που εκφράστηκαν από εκατομμύρια εργαζομένων, συνδικάτων, επιστημονικών φορέων, κομμάτων αλλά και επιφανών προσωπικοτήτων (Πικάσο, Πωλ Ελυάρ, Λουί Αραγκόν, Πάμπλο Νερούδα, Τσάρλι Τσάπλιν, Ναζίμ Χικμέτ κ.ά.), η κυβέρνηση Πλαστήρα προχώρησε στην εκτέλεση των τεσσάρων.

Στις 30 Μάρτη 1952, 4 παρά 10 το πρωί, μέρα Κυριακή - που δεν εκτελούσαν ούτε οι ναζιστές - εκτελέστηκαν στου Γουδή οι Νίκος Μπελογιάννης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος και Δημήτρης Μπάτσης.

«Η ζωή μου συνδέεται με την Ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του»

Για την «υπόθεση» Μπελογιάννη πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί απ' την πλευρά της αστικής τάξης και του οπορτουνιστικού - σοσιαλδημοκρατικού χώρου.

Απ' τη μια μεριά έχουμε την προσπάθεια να δικαιολογηθεί η εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη και κατ' επέκταση χιλιάδων ακόμα κομμουνιστών με το επιχείρημα της «παράνομης» δράσης τους, ότι όσα έκαναν στρέφονταν ενάντια στο «νόμο».

Σε τούτο έχει ήδη απαντήσει ο Νίκος Μπελογιάννης στην απολογία του στη δεύτερη δίκη:

«(...) Είναι κοινό μυστικό ότι το ΚΚΕ έχει παράνομο μηχανισμό. (...) Ο παράνομος μηχανισμός είναι μια κατάσταση νόμιμης άμυνας, όταν υπάρχουν νόμοι 509 και άλλα, για να μπορέσει να διατηρηθεί το Κόμμα που βρίσκεται στην παρανομία. Το ΚΚΕ εδώ στην Ελλάδα είναι από το 1925 στην παρανομία, από τον καιρό του Πάγκαλου (...)»16.

Προσθέτουμε, επίσης, ότι το τι είναι «δίκαιο» σε τελική ανάλυση δεν το καθορίζει η όποια νομοθεσία της κυρίαρχης τάξης. Στην Ιστορία της ανθρωπότητας είναι πολλές οι πράξεις που στρεφόμενες ενάντια στη «νομιμότητα» υπηρετούσαν ταυτόχρονα το δίκαιο των πολλών. Τέτοιες πράξεις ήταν ο ΕΑΜικός αγώνας ενάντια στους φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, ήταν η αντιδικτατορική πάλη κατά τα χρόνια 1967 - '74, αλλά και αυτή η ίδια η Γαλλική αστική Επανάσταση του 1789.

Ο Ν. Μπελογιάννης, στις σημειώσεις που κρατούσε μέχρι και πριν λίγο αντικρίσει το εκτελεστικό απόσπασμα, υπερασπιζόμενος μέχρι τέλους την ανάγκη ύπαρξης και ενδυνάμωσης του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, έγραψε ακόμα:

«(...) Λένε: 1. Παράνομος μηχανισμός. Από το 1903 ο Λένιν, συνδυασμός νόμιμης και παράνομης δουλειάς. Γλαύκα στην Αθήνα; Νόμιμη άμυνα. Το ΚΚΕ από το 1925 στην παρανομία. Σκοπός: το μεγάλωμα της επιρροής μας για να καταχτήσουμε την πλειοψηφία. Πώς θα το πετύχουμε; Δίνοντας εξετάσεις και αποδείχνοντας ότι είμαστε κόμμα του λαού και της Ελλάδας. Αυτό γίνεται με τις νόμιμες οργανώσεις. Και το πετυχαίνεις μόνον όταν διατηρείς και φυλάς την παράνομη οργάνωση. Γι' αυτό και η μάχη κατά των παράνομων οργανώσεων. Γι' αυτό και η δίκη, ένας σκοπός της είναι να τρομοκρατήσει όσους βοηθάνε την παράνομη οργάνωση»17.

Τα παραπάνω λόγια, γραμμένα την «ύστατη» ώρα, αποτελούν την πιο αποστομωτική μαρτυρία σε όσους κατά καιρούς έχουν γράψει ότι δήθεν ο Μπελογιάννης δεν συμφωνούσε με τη «σεχταριστική», όπως την χαρακτηρίζουν, παράνομη δράση.

Απ' την πλευρά του οπορτουνιστικού - σοσιαλδημοκρατικού χώρου, γίνεται χρόνια τώρα προσπάθεια να διαστρεβλωθεί η Ιστορία, να φέρουν τον Ν. Μπελογιάννη στα δικά τους μέτρα και ταυτόχρονα αξιοποιώντας το θυμικό (όπως πρωτοδίδαξε το ΠΑΣΟΚ) να πλασάρουν τον συμβιβασμό και την αντιλαϊκή πολιτική τους ως «συνέχεια» των αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας.

Και σε αυτούς έχει ήδη απαντήσει ο Μπελογιάννης:

«(...) Η ζωή μου συνδέεται με την Ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του (...) Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα τον δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω»18.

Η πραγματική τιμή στη θυσία του Ν. Μπελογιάννη, στον αγώνα των χιλιάδων «Μπελογιάννηδων», είναι να βαδίζουμε στα δικά τους βήματα δίχως καμία επιφύλαξη, κόντρα στον συμβιβασμό και την υποταγή, χωρίς να υποτασσόμαστε στον σημερινό αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, για να βρουν δικαίωση τα όνειρα, να αναζωογονηθεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, ν' ανθίσει το γαρύφαλλο της νιότης και της ελπίδας.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Ο στίχος αυτός, όπως και του τίτλου, είναι από ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου.

2. «Ριζοσπάστης», 19-3-2017

3. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, τόμ. Β', εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 2012, σελ. 246-247

4. «Το ΚΚΕ. Επίσημα Κείμενα», τόμ. 7, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 1995, σελ. 37-38

5. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, σελ. 258

6. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, σελ. 247

7. Ο.π.

8. Ο.π., σελ. 248-252

9. «Το ΚΚΕ. Επίσημα Κείμενα», τόμ. 7, σελ. 17

10. Βλ. αναλυτικά ό.π., σελ. 252-256

11. «Νέος Κόσμος», 12/1951, σελ. 63-64

12. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, σελ. 271

13. Βλ. αναλυτικά ό.π., σελ. 272-277

14. «Εμπρός», 15-11-1951

15. «Ριζοσπάστης», 31-3-2013

16. Ο.π. «Ριζοσπάστης», 31-3-2013

17. «Ριζοσπάστης», 19-3-2017

18. «Νέος Κόσμος», 12/1951, σελ. 63-64


Στρατής ΔΟΥΝΙΑΣ
Μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org