Αυτό που συζητήθηκε ήταν το σχέδιο της ΕΕ να αντικαταστήσει με δικά της στρατεύματα την «ειρηνευτική δύναμη» του ΟΗΕ στον Λίβανο, που αποχωρεί στο τέλος του 2026. Στην αναμπουμπούλα του πολέμου και με το Ισραήλ να ανοίγει κυριολεκτικά τον δρόμο, η ιμπεριαλιστική ΕΕ σπεύδει να αναβαθμίσει τη στρατιωτική παρουσία της στην περιοχή και να διασφαλίσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων της, καθώς μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη όπως η Γαλλία έχουν στενές οικονομικές και άλλες σχέσεις με τον Λίβανο. Η συνάντηση στην Αθήνα προδίδει την ατζέντα της κυβέρνησης να δηλώσει παρούσα σε μια ακόμα ευρωατλαντική αποστολή, που θα επιτηρεί τις σφαγές των Ισραηλινών και θα δένει με πιο γερά νήματα την Ελλάδα με το πολεμικό μέτωπο της Μέσης Ανατολής.

Τις δημογραφικές μεταβολές επικαλείται το υπουργείο Παιδείας για να δικαιολογήσει τις νέες συγχωνεύσεις και συμπτύξεις τμημάτων και σχολείων, ενώ κομπάζει ότι καλύπτει τις ανάγκες σε προσωπικό, οι οποίες βέβαια είναι μειωμένες. Σε συνέντευξη στον «ΣΚΑΪ» η υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι από το 2016 έως το 2026 καταγράφονται περίπου 30.000 λιγότερα παιδιά στην Α' Δημοτικού, γεγονός που «σταδιακά μεταβάλλει τις ανάγκες και το μέγεθος του σχολικού δικτύου». Χαρακτήρισε δε τις συγχωνεύσεις, υποβιβασμούς ή αναστολές λειτουργίας σχολικών μονάδων «έσχατο μέτρο» που υλοποιείται «μόνο όταν τα πραγματικά μαθητικά δεδομένα το επιβάλλουν, και πάντοτε εντός του θεσμικού πλαισίου». Αφήνουμε στην άκρη τις τεράστιες ευθύνες της σημερινής και όλων των κυβερνήσεων για την πορεία του δημογραφικού, όπου επιδρά καθοριστικά η μεγάλη δυσκολία των λαϊκών οικογενειών - και κυρίως των νέων ζευγαριών - να τα βγάλουν πέρα με το κόστος της στέγης, τους μισθούς στον πάτο, την εμπορευματοποιημένη Υγεία και Παιδεία για να «αυξάνονται και πληθύνονται» τα κέρδη μιας χούφτας μονοπωλίων. Τα 25 και 27 παιδιά ανά τμήμα δεν είναι η απάντηση στο δημογραφικό, ούτε προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Είναι επιλογή των κυβερνήσεων για να μειώσουν το «λειτουργικό κόστος» της Εκπαίδευσης, κλείνοντας τμήματα και σχολεία, αφαιρώντας δασκάλους, μειώνοντας κονδύλια. «Συγχωνεύουν» διαρκώς τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών, αυξάνουν το κόστος της Εκπαίδευσης για τα λαϊκά νοικοκυριά κι από πάνω χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το δημογραφικό...

«Ρευστότητα» και «φτηνά δάνεια» ετοιμάζεται να ξανασερβίρει η κυβέρνηση στη ΔΕΘ ως «στήριξη» τάχα των μικρομεσαίων. Η νέα έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα. Δάνειο από το Ταμείο Ανάκαμψης πήρε μόλις το 2,4% των επιχειρήσεων χωρίς προσωπικό. Στις επιχειρήσεις με τζίρο πάνω από 300.000 ευρώ το ποσοστό ανεβαίνει στο 13,1%. Σχεδόν οι μισές μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις έχουν μηδενικά ρευστά διαθέσιμα ή αποθέματα που φτάνουν το πολύ για έναν μήνα. Και δεν είναι μόνο αυτό... Οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, που θεωρούνται «διαρθρωτικό πρόβλημα» της ελληνικής οικονομίας, πληρώνουν και τον λογαριασμό του Ταμείου Ανάκαμψης, αφού η αύξηση της φορολογίας τους ήταν ένα από τα προαπαιτούμενα για την εκταμίευση των πόρων. Να λοιπόν ποια είναι η περιβόητη «στήριξη των ΜμΕ»: Οι βιοπαλαιστές πληρώνουν μαζί με τους εργαζόμενους το Ταμείο που ενισχύει τους μεγάλους ομίλους και από πάνω τους κοροϊδεύουν ότι έχουν «ευκαιρίες» να πάρουν κομμάτι από την «πίτα». Μπροστά στη ΔΕΘ, αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ έχουν πραγματικά την ευκαιρία να απαντήσουν στον εμπαιγμό και στην πολιτική που τους συνθλίβει: Με μαζική συμμετοχή στο πανελλαδικό παλλαϊκό συλλαλητήριο, με γενναία βήματα στην κοινή δράση και στη συμμαχία με την εργατική τάξη.

1658 Πεθαίνει ο Αγγλος στρατιωτικός και πολιτικός Ολιβερ Κρόμγουελ, ηγέτης στον εμφύλιο πόλεμο κατά του βασιλιά Καρόλου του Α' και «Λόρδος Προστάτης» της Μ. Βρετανίας το 1653 - 1658.

1783 Η Βρετανία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία των πρώην αποικιών της, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (Συνθήκη του Παρισιού).

1843 Ξεσπά στην Αθήνα το Κίνημα της 3ης Σεπτέμβρη, που εξαναγκάζει τον βασιλιά Οθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα.

1929 Η Ασφάλεια συλλαμβάνει δύο συντάκτες, δύο τυπογράφους και έναν διορθωτή του «Ριζοσπάστη» με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

1939 Δύο μέρες μετά την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία, η Βρετανία και η Γαλλία τής κηρύσσουν τον πόλεμο, χωρίς ωστόσο να ρίξουν τουφεκιά. Είναι ο λεγόμενος «παράξενος πόλεμος», ο οποίος στην πραγματικότητα δεν ήταν καθόλου παράξενος, αφού οι ιμπεριαλιστές ευελπιστούσαν σε μια προέλαση της φασιστικής πολεμικής μηχανής προς ανατολάς (δηλαδή στη Σοβιετική Ενωση).

1943 Γενική απεργία κηρύσσεται στη Βέροια κατά της ομηρίας, της τρομοκρατίας και της υποχρεωτικής εργασίας. Ολοι οι χώροι δουλειάς νεκρώνουν, ενώ οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν από διαδηλωτές.

1943 Μετά την ολοκληρωτική κατάληψη της Σικελίας αρχίζει η απόβαση των Συμμαχικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Βρετανίας και Καναδά) στην κυρίως Ιταλία. Την ίδια μέρα η Ιταλία συνθηκολογεί και ο πόλεμος συνεχίζεται με τις γερμανικές δυνάμεις που παραμένουν στην ιταλική χερσόνησο.

1954 Η κυβέρνηση Παπάγου ανακοινώνει τη σύλληψη πάνω από 60 στελεχών του ΚΚΕ (μεταξύ των οποίων ήταν ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Λεωνίδας Τζεφρώνης, ο Κυριάκος Τσακίρης κ.ά.). Ο Γ. Παπανδρέου συγχαίρει τα Σώματα Ασφαλείας.

1954 Πεθαίνει η ηθοποιός Μαρίκα Κοτοπούλη.

1974 Ιδρύεται το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ).

1984 Πεθαίνει ο κομμουνιστής ηθοποιός Μάνος Κατράκης. Στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής και στα χρόνια του εμφυλίου, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της Αντίστασης. Απολύεται από το Εθνικό Θέατρο για τις ιδέες του, συλλαμβάνεται, του ζητούν να υπογράψει δήλωση, αρνείται και εξορίζεται στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Αη Στράτη μέχρι το 1952. Αλλά και αργότερα ήταν πάντα από τους πρώτους σε όλους τους λαϊκούς αγώνες και πάντα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, μέχρι τον θάνατό του. Σε εποχές γενικού ξεπουλήματος ο Μάνος Κατράκης, είτε με το λόγο του «Προμηθέα» είτε με τη συμμετοχή του στην Αντίσταση, στο συνδικαλιστικό κίνημα, στις διεκδικήσεις του ΚΚΕ, τίποτε άλλο δεν επιζητούσε από το να υπηρετήσει τον άνθρωπο.

«Η ζωή άρχισε από τότε που μπήκα στο Κόμμα μου», είχε πει ο ίδιος. «Διάλεξα να είμαι κομμουνιστής. Αισθάνομαι υπερηφάνεια για το Κόμμα, για τις εκατοντάδες χιλιάδες τους συντρόφους, που αποτελούν τον κορμό του μεγάλου δέντρου του μέλλοντος. Από αυτό αντλούμε όλη τη δύναμη για την τελική δικαίωση των αγώνων και θυσιών του λαού μας. Από τη ζωοδότρα πηγή αυτού του λαού παίρνουμε εμείς οι καλλιτέχνες το υλικό, που το κάνουμε λόγο, εικόνα, ποίηση, μουσική, θέατρο και ό,τι άλλο βοηθά στην καλυτέρευση του νου και της ψυχής».