Τρίτη 3 Σεπτέμβρη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ανοίγουν δρόμοι διαφοροποίησης στην Ανώτατη Εκπαίδευση

Οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, στην τελευταία Σύνοδό τους, εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους μεταξύ άλλων και γιατί δεν τους δίνεται η δυνατότητα να έχουν λόγο στην επιλογή των φοιτητών τους στο νέο σύστημα πρόσβασης που εισάγει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Στην πραγματικότητα το νομοσχέδιο ανοίγει αντιδραστικούς δρόμους και δίνει λόγο στα ιδρύματα (όχι όμως τόσο όσο θα ήθελαν). Λέει συγκεκριμένα το νομοσχέδιο: «Ο καθορισμός του συντελεστή βαρύτητας σε ένα (1) μάθημα, από τα Πανελλαδικώς εξεταζόμενα, ανά Σχολή ή Τμήμα ή Εισαγωγική Κατεύθυνση πραγματοποιείται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, μετά από πρόταση του αρμόδιου οργάνου διοίκησης της Σχολής ή του Τμήματος». Τι μπορεί να σημάνει αυτό στην πράξη; Διαφοροποίηση ανάμεσα σε ομοειδή Τμήματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δηλαδή, για παράδειγμα, το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου μπορεί να βάζει υψηλότερο συντελεστή στο βασικό μάθημα από το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πάτρας, προκειμένου να διατηρήσει έναν ελιτίστικο χαρακτήρα αριστείας ή και το αντίστροφο, δηλαδή κάποιο Τμήμα να κατεβάζει το συντελεστή στο βασικό μάθημα σε σχέση με το ίδιο Τμήμα άλλης πόλης, προκειμένου να προσελκύσει περισσότερους φοιτητές. Αυτό στην πράξη σημαίνει Τμήματα που θα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την επιλογή φοιτητών και θα διαφοροποιούνται μεταξύ τους με διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με το επίπεδο των φοιτητών. Με ανάλογες επιπτώσεις στη συνέχεια, μετά την αποφοίτηση, στην αναζήτηση δουλειάς. Ποιος μπορεί να το αποκλείσει;

Διεκδικεί εύσημα καλού διαχειριστή

Με την εφαρμογή του «Καλλικράτη» θα αντιμετωπίσει την κυβερνητική πολιτική η διοίκηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Αυτό, τουλάχιστον, προκύπτει από τις θέσεις που διατυπώνει για το ζήτημα της διαθεσιμότητας όπου ζητά «να ολοκληρωθεί από όλους τους ΟΤΑ η σύνταξη των Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας με πρόβλεψη και των αρμοδιοτήτων του Ν. 3852/2010 ("Καλλικράτης")» Διεκδικώντας την εφαρμογή όσων προβλέπει το πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποδέχεται στην πράξη το ίδιο το πρόγραμμα, που στόχος του είναι η δημιουργία μεγάλων διοικητικών μονάδων, οι οποίες επιδιώκεται να αποτελέσουν εύφορο έδαφος για τη δράση του κεφαλαίου. Παράλληλα, ενώ δηλώνει δήθεν αντίθετη «στην αξιολόγηση Οργανικών Μονάδων και Ανθρώπινου Δυναμικού που μόνο στόχο έχει να δικαιολογήσει την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων» προτείνει «την πραγματική - ουσιαστική καταγραφή αναγκών και προσωπικού (...) λαμβάνοντας υπόψη τις αρμοδιότητες (130) που θα έπρεπε να μεταφερθούν με τον Ν.3852/2010 στις αρχές του 2013 ("Καλλικράτης")». Με άλλα λόγια, όχι μόνο ζητά την εφαρμογή του «Καλλικράτη» αλλά καλλιεργεί και την ψευδαίσθηση ότι σε ένα σύστημα όπου οι ανάγκες που εξυπηρετούνται και με βάση αυτές σχεδιάζουν και υλοποιούν πολιτικές οι εκάστοτε κυβερνήσεις είναι οι ανάγκες του κεφαλαίου σε βάρος των αναγκών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σ' αυτό το σύστημα η καταγραφή των αναγκών θα είναι σε όφελος των εργαζομένων. Στην ίδια λογική είναι και η θέση της ΠΟΕ ΟΤΑ πως εφόσον «προκύψει ότι υπάρχει πλεονάζον προσωπικό σε ΟΤΑ τότε μπορεί να υπάρξει μετακίνηση εντός του ίδιου ΟΤΑ ή σε άλλους όμορους». Ομως το προσωπικό που θα χαρακτηριστεί σαν «πλεονάζον» θα είναι γιατί περισσεύει με κριτήριο τις ανάγκες των κεφαλαιοκρατών και όχι της εξυπηρέτησης των λαϊκών αναγκών. Συμπερασματικά, η θέση της ηγεσίας της ΠΟΕ ΟΤΑ για δήθεν αξιολόγηση και κινητικότητα προς όφελος των εργαζομένων αποπροσανατολίζει και βάζει εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων, στην ανάπτυξη αγώνων ενάντια σε αυτή την πολιτική. Εκ του αποτελέσματος διευκολύνει τό πέρασμά της. Και το γνωρίζει, γι' αυτό κατά καιρούς καταφεύγει σε αγωνιστικές κορόνες περί απεργίας διαρκείας την ώρα ακριβώς που κάνει τα πάντα για να στείλει τους εργαζόμενους στα σπίτια τους. Τερτίπια του υπό εκκόλαψη νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Μεγαλύτερα κέρδη στην Ευρώπη απ' ό,τι στην Κίνα

Αρκετές μεγάλες εταιρείες ένδυσης στην Ευρώπη και στην Αμερική έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να επιστρέψουν μέρος της παραγωγής στην έδρα τους, δηλαδή να κατασκευάζουν ένα μέρος των προϊόντων στη χώρα τους. Τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αναπαράγουν έρευνες, σύμφωνα με τις οποίες ένα 48% των αμερικανικών εταιρειών ένδυσης, με τζίρο άνω των 10 εκατ. δολαρίων, όπως οι «Abercrombie», «Levi's», «Brooks Brothers», έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να μεταφέρουν την παραγωγή στη χώρα τους. Αντίστοιχα, στην Ευρώπη, το 15% της παραγωγής του εξωτερικού επέστρεψε στην Ισπανία και την Πορτογαλία, σύμφωνα με στοιχεία της Ισπανικής Ομοσπονδίας Ενδυμάτων (Fedecom).

Αυτή η τάση προκύπτει κύρια από το γεγονός ότι η αύξηση μισθών, η ανατίμηση του νομίσματος στην Κίνα, τα έξοδα μεταφοράς κ.ά. δεν την καθιστούν πλέον τόσο δημοφιλή για επενδύσεις. Βέβαια, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η επιστροφή των παραγωγικών μονάδων στην έδρα των επιχειρήσεων της κλωστοϋφαντουργίας δεν πρόκειται να γίνει αμέσως και τουλάχιστον όχι σε μεγάλο βαθμό, καθώς πολλές εταιρείες ένδυσης έχουν βρει στην Ασία άλλους προορισμούς για παραγωγή, πιο οικονομικούς, όπως το Βιετνάμ και το Μπανγκλαντές. Τι προκύπτει από τα παραπάνω; Πρώτον, ότι το κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους είναι αυτό που καθορίζει το πού θα επενδύσει μια πολυεθνική τα κεφάλαιά της. Με το ίδιο κριτήριο ανοίγουν και κλείνουν επιχειρήσεις, μεταφέρονται κεφάλαια από τον έναν κλάδο στον άλλο. Δεύτερον, ότι το μεγαλύτερο κέρδος είναι σε άμεση συνάρτηση με τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Τρίτον, ότι τώρα που στην Ευρώπη πέφτουν τα μεροκάματα και η εργατική δύναμη γίνεται φθηνότερη, οι πολυεθνικές της ένδυσης επιλέγουν να «επαναπατρίσουν» κεφάλαια, προσδοκώντας μεγαλύτερο κέρδος ακόμα και από το να είχαν τις επιχειρήσεις τους στην Κίνα, συνυπολογίζοντας τα έξοδα μεταφοράς κ.ά. Και, τέταρτον, ότι η ανταγωνιστικότητα μιας καπιταλιστικής οικονομίας, άρα και το κατά πόσο θα προσελκύει επενδύσεις, βασίζεται στο πόσο ξεζουμίζει την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Αρα, όσοι τρέφουν την αυταπάτη ότι θα σωθούν από την καπιταλιστική ανάπτυξη και τις ξένες επενδύσεις που διαφημίζει η κυβέρνηση, είναι σαν να υπογράφουν τη διά βίου φτωχοποίησή τους. Αλλος είναι ο δρόμος του λαού και ταυτίζεται με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με λαϊκή εξουσία και όχι με την υποταγή στις ορέξεις τους, για να αυξάνει η κερδοφορία τους.

Περί ιμπεριαλιστικής «νομιμότητας»

Την ώρα που οι Αμερικανοευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ «ακονίζουν τα μαχαίρια» τους για την εξαπόλυση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης στη Συρία, αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις που υιοθετούν τα προσχήματα που προβάλλονται, σηκώνουν το ζήτημα της «νομιμοποίησης της στρατιωτικής επίθεσης από τον ΟΗΕ». Από αυτή τη συζήτηση επιχειρείται να φύγει από την προσοχή το κύριο, δηλαδή η αιτία της νέας ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Συρία που έτσι και αλλιώς εξελίσσεται εδώ και τουλάχιστον 2 χρόνια.

Το ότι η Βρετανική Βουλή έχει επιφυλάξεις ή ότι ο Ομπάμα ζητάει την έγκριση του αμερικανικού Κογκρέσου, είναι εξελίξεις που δεν αλλάζουν την ουσία. Οι ιμπεριαλιστές κάνουν τις επεμβάσεις - και αυτό ισχύει σε όλο τον 20ό αιώνα και στις πιο πρόσφατες επεμβάσεις σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ, στο στήσιμο της λεγόμενης «Αραβικής Ανοιξης» στη Βόρεια Αφρική - για να εξασφαλίσουν τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα, να μοιράσουν σφαίρες επιρροής, να εξασφαλίσουν για λογαριασμό των μονοπωλιακών ομίλων πρόσβαση στις ενεργειακές πηγές και τους δρόμους - αγωγούς μεταφοράς της ενέργειας. Ιδιαίτερα σήμερα είναι μια διέξοδος σε αναξιοποίητα συσσωρευμένα κεφάλαια.

Οποιος χάνει αυτό το κριτήριο, όποιος βλέπει τις εξελίξεις στην πολιτική - και τη διεθνή - ξεκομμένες από την οικονομία, τα συμφέροντα που συγκρούονται και «πιάνεται» από τα διάφορα περί νομιμότητας, συνειδητά θέλει να «θολώσει τα νερά». Θέλει να αποπροσανατολίσει τις λαϊκές δυνάμεις για να κρύψει ότι ο ίδιος υπερασπίζεται με τον έναν ή άλλο τρόπο την οικονομική βάση της εκμεταλλευτικής κοινωνίας, δηλαδή την ύπαρξη των μονοπωλίων που κάνουν κουμάντο στα πάντα. Εκτός από τους αστούς τέτοιες δυνάμεις είναι και το ΚΕΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ και «αριστεροί» σε διάφορες περιοχές του πλανήτη που δεν καταδίκασαν εδώ και χρόνια την ιμπεριαλιστική επέμβαση που γίνεται στη Συρία, με «αιχμή του δόρατος» τους «αντικαθεστωτικούς» και μισθοφόρους από 29 χώρες, με τη στήριξη ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, Τουρκίας, Κατάρ, Σαουδικής Αραβίας κλπ. Μιλάνε για «αντιδημοκρατικό καθεστώς Ασαντ» ή εκθειάζουν την «Αραβική Ανοιξη» και τώρα ψάχνουν να κρυφτούν πίσω από τη «διεθνή νομιμότητα». Ενώ, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, θέλουν να εμφανίζονται ως καλύτεροι διαπραγματευτές.

Η περίπτωση και της Συρίας είναι καραμπινάτη ιμπεριαλιστική επέμβαση που εντάσσεται στα ευρύτερα σχέδια για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή, δηλαδή την αλλαγή της σκυτάλης της αστικής διαχείρισης σε κυβερνήσεις που θα προσαρμοστούν καλύτερα στις ανάγκες του κεφαλαίου. Αυτό βλέπουμε να εξελίσσεται στη Βόρεια Αφρική, στην Ανατολική Μεσόγειο. Η όποια κριτική στην αστική διακυβέρνηση επί Ασαντ στη Συρία δεν μπορεί να κρύψει την ουσία. Η Συρία έχει μπει στο στόχαστρο όχι για τις εσωτερικές της υποθέσεις. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που επιβεβαιώνεται στις εκτιμήσεις του, γιατί πυξίδα του ήταν και είναι η πάλη για τα συμφέροντα των εκμεταλλευόμενων. Οπως αναγνωρίζει σε κάθε λαό το δικαίωμα να επιλέγει ο ίδιος το δρόμο ανάπτυξης που θέλει, λέει στους εργαζόμενους ότι η αιτία των πολέμων δεν πρόκειται να εξαλειφθεί αν δεν ανατραπεί η εξουσία του κεφαλαίου. Και αυτό απαιτεί οι λαϊκές δυνάμεις να μην μπαίνουν συνειδητά ή ασυνείδητα κάτω από αστικές σημαίες και επιδιώξεις, αλλά να προτάξουν τη σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές τους.


Δημήτρης ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Επικίνδυνο σχέδιο για ένσημα - συντάξεις

Νέες ανατροπές στις επικουρικές συντάξεις και στην απόδοση των εφάπαξ προδιαγράφονται με την ευρεία σύσκεψη που συγκαλεί σήμερα το πρωί το υπουργείο Εργασίας. Μετά τον κουρνιαχτό που σήκωσε το υπουργείο Εργασίας για τις εισφορές που δεν απέδιδαν οι εργοδότες προς το επικουρικό ταμείο των εμποροϋπαλλήλων, τώρα έρχεται και η «λυπητερή». Μόνο που αυτή δεν απευθύνεται προς τους εργοδότες, αλλά στους εργαζόμενους - ασφαλισμένους οι οποίοι βέβαια δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για το αν αποδίδονταν ή όχι οι εισφορές προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Ετσι ενώ υποτίθεται πως -όπως ανακοινώνει το υπουργείο- «Σκοπός της σύσκεψης είναι να συζητηθεί και να αντιμετωπιστεί οριστικά το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής και εισφοροαποφυγής λόγω της έλλειψης ελέγχου και παρακολούθησης στο σύστημα καταβολής εισφορών και παροχών στα ταμεία της επικουρικής ασφάλισης και της παροχής εφάπαξ (ΕΤΕΑ, ΤΑΠΙΤ)», το «ζουμί» της υπόθεσης κρύβεται στη συνέχεια της ανακοίνωσης που κάνει σαφές ότι «στη σύσκεψη θα αποφασιστεί και θα ανακοινωθεί το νέο σύστημα των ενιαίων ρυθμίσεων στις εισφορές των Ταμείων, το νέο πλαίσιο των οργανωτικών και διαρθρωτικών αλλαγών καθώς και το τελικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους στον τομέα της επικουρικής ασφάλισης και της παροχής εφάπαξ για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα».

Οι εξελίξεις αυτές πρέπει να χτυπήσουν καμπανάκι για τους εργαζόμενους, πολύ περισσότερο που σε συνάρτηση με διάταξη η οποία ψηφίστηκε πέρυσι για τον τρόπο απόδοσης στα Ταμεία εφάπαξ των εισφορών από τους εργοδότες, όπου δε θα γίνεται αυτόματα η καταχώρηση των ενσήμων, αλλά αυτή θα γίνεται μετά από Πράξη Επιβολής Εισφορών και την επίδοση αυτής στον εργοδότη, η ευθύνη για την αναζήτηση και καταχώριση των εισφορών αυτών μεταφέρεται στους ίδιους τους ασφαλισμένους, που πρέπει να κυνηγάνε τους μη συνεπείς εργοδότες και τους εισφοροδιαφεύγοντες. Ανοίγει έτσι επικίνδυνος δρόμος για τους ασφαλισμένους, αφού η διασφάλιση των ενσήμων τους, της σύνταξής τους και ειδικά του εφάπαξ με το νόμο αυτό, και με δεδομένη την κατάσταση των ελεγκτικών μηχανισμών των Ταμείων, φορτώνεται στις πλάτες τους.

Οι «βλαχοδήμαρχοι»...

Αποπροσανατολιστικός καβγάς ξέσπασε ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και στον οποίο ενεπλάκη και η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδος διά του προέδρου της Κώστα Ασκούνη, με αφορμή την αναφορά του Αλ. Τσίπρα στην ομιλία του στην ΚΕ του κόμματός του για «βλαχοδήμαρχους» που έχουν εκλεγεί από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και πρέπει να «σαρωθούν». Η ΝΔ μιλά για προσβολή των ψηφοφόρων που στήριξαν και εξέλεξαν αυτούς τους δημάρχους, ο δε Κ. Ασκούνης λέει ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με αυτή την παρέμβαση επιλέγει «την πλήρη υποταγή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των δημάρχων στο κόμμα και στο κομματικό συμφέρον του ΣΥΡΙΖΑ, αγνοώντας προκλητικά κάθε έννοια αυτονομίας και αυτοτέλειας του θεσμού».

Ολοι τους κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Για την αναφορά του Αλ. Τσίπρα: Στις τοπικές εκλογές του 2010 ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ικαρία συνεργάστηκε με ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΛΑ.Ο.Σ., ενάντια στον υποψήφιο που στήριξε το ΚΚΕ. Και αυτός ο υποψήφιος εξελέγη -σύμφωνα με τη λογική του ΣΥΡΙΖΑ- «βλαχοδήμαρχος». Ακόμα, σε εκείνες τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ για να υποστηρίξουν -κατά τα λεγόμενα του Αλ. Τσίπρα «βλαχοδήμαρχους»- στους Δήμους Πετρούπολης, Ελευσίνας, Βόλβης Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, οι δήμαρχοι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όλα τα προηγούμενα χρόνια, όπου κι αν άσκησαν διοίκηση πρωτοστάτησαν στο να περάσουν αντεργατικές αντιλαϊκές ρυθμίσεις, όπως τα περίφημα stage, η λεγόμενη μερική απασχόληση, τοπικά σύμφωνα απασχόλησης, οι συμβασιούχοι. Ολα αυτά συνέβαλαν στο σημερινό αδιέξοδο που έχουν περιέλθει οι εργαζόμενοι στους δήμους σε όλη τη χώρα. Ακόμα, αποδέχτηκαν λογικές φορολόγησης των λαϊκών νοικοκυριών για να έχουν έσοδα οι δήμοι κ.ά.

... και οι υποκριτές

Για την υποκρισία της ΝΔ: Οι ψηφοφόροι, λαϊκές εργατικές οικογένειες, έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με την αντιλαϊκή πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι δήμαρχοι που στήριξε η ΝΔ. Βιώνουν τις επιπτώσεις του «Καλλικράτη» δηλαδή τη φορολόγηση, τις περικοπές σε υπηρεσίες, τις ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών των δήμων, το καθεστώς της λεγόμενης «επιτήρησης» στους δήμους που οδηγεί σε απολύσεις εργαζομένων και αύξηση φόρων όπως το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) και τόσα άλλα.

Για τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ: Η ηγεσία της ΚΕΔΕ είναι η πρώτη και καλύτερη στο να υπηρετεί πιστά τα κελεύσματα της κυβέρνησης. Τι άλλο να κάνει κάποιος δηλαδή, όταν (βλέπε ΚΕΔΕ) ζητά να συμμετάσχει στη διαδικασία αξιολόγησης προσωπικού και δομών των δήμων που θα οδηγήσει σε κλείσιμο υπηρεσιών (παιδικοί σταθμοί, προγράμματα πρόνοιας κ.ά.) και σε χιλιάδες διαθεσιμότητες, και απολύσεις εργαζομένων; Είναι η λογική της ΚΕΔΕ που υπηρετεί την πολιτική της συγκυβέρνησης. Οσον αφορά τα περί «αυτονομίας και αυτοτέλειας του θεσμού» ας τα αφήσει κατά μέρος ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ. Η Τοπική Διοίκηση είναι μηχανισμός του κράτους, είναι κρατική δομή που υπάρχει για να υλοποιεί αυτή την πολιτική.

Προς «Τα Νέα» και ΔΟΛ

«Εγώ πάλι περιμένω να δω τι άλλο κρύβεται πίσω από την πώληση του 902. Δεν αποκλείω να υπάρχουν και άλλοι δράκοι...». Αυτά έγραψαν τα χτεσινά «Νέα» του συγκροτήματος Λαμπράκη, που είναι στην πρώτη γραμμή της αντικομμουνιστικής εκστρατείας, με αφορμή την πώληση του «902». Ολο για δράκους ψάχνετε αλλά τελικά μήπως οι δράκοι είστε εσείς εκεί στο ΔΟΛ;

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Το αντιλαϊκό «κοκτέιλ»

Μπόλικος κουρνιαχτός σηκώνεται και πάλι γύρω από το μείγμα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης. Παρά τις όποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις, κοινή συνισταμένη και διακηρυγμένος στόχος είναι η διαμόρφωση του κατάλληλου «επιχειρηματικού κλίματος», η προσέλκυση των κεφαλαίων που αναζητούν κερδοφόρα διέξοδο σε κλάδους και τομείς της οικονομικής δραστηριότητας. Αφορμή για τη συζήτηση είναι η επικείμενη επίσκεψη της τρόικας στην Αθήνα, η οποία εξελίσσεται με φόντο τις γερμανικές εκλογές. Ανεξάρτητα από τις αντιθέσεις ανάμεσα στα τμήματα του κεφαλαίου, ανεξάρτητα από το πώς θα διαμορφωθεί στο άμεσο μέλλον το μείγμα της διαχείρισης και ανεξάρτητα αν για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους επιλεγεί το άμεσο «κούρεμα» ή το έμμεσο «κούρεμα» (όπως είναι η μείωση των επιτοκίων και η παράταση αποπληρωμής των δανείων) ή ένα τρίτο δάνειο, η επίθεση στο λαό θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί με νέα μέτρα.

Η συγκυβέρνηση εστιάζει την πολιτική και την προπαγάνδα της στην επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων στον κρατικό προϋπολογισμό. Για να το πετύχει, σμπαραλιάζει μισθούς και συντάξεις, κονδύλια που αφορούν στις λαϊκές ανάγκες (Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία κ.ά.), επιβάλλει αλλεπάλληλα χαράτσια και φόρους στα λαϊκά στρώματα. Αλλες δυνάμεις της διαχείρισης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, επικεντρώνουν την κριτική τους στην αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής και κόπτονται ότι το κρατικό χρέος «δεν είναι βιώσιμο». Ανησυχούν δηλαδή για το ότι δε θα γίνει κατορθωτή η αποπληρωμή του στους μεγαλοδανειστές! Από κοντά και τα διάφορα «Plan B», που εκπορεύονται με φόντο τους ανταγωνισμούς και τις κόντρες ανάμεσα στα μονοπώλια για τον επιμερισμό της χασούρας από την κρίση και την καταστροφή κεφαλαίου.

Το «κοκτέιλ» της αντιλαϊκής πολιτικής, που συζητιέται τις μέρες αυτές με αφορμή και τις γερμανικές εκλογές, έχει να κάνει με συνδυαστικά μέτρα που αφορούν στο νέο «κούρεμα» του κρατικού χρέους και για το ύψος του νέου πακέτου χρηματοδοτικής στήριξης στην Ελλάδα. Τόσο το ένα, όσο και το άλλο ενδεχόμενο, όπως επίσης η όποια αναλογία της «δόσης», συνεπάγονται αλλεπάλληλα νέα μέτρα, δίπλα σ' αυτά που έχουν ήδη αποφασιστεί. Αυτός είναι ο δρόμος της καπιταλιστικής ανάκαμψης, η οποία, προϋποθέτει τη διαμόρφωση φτηνότερης, περισσότερο ευέλικτης εργατικής δύναμης, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Και αυτό, γιατί ανεξάρτητα από τον πολιτικό μανδύα, η πολιτική όλων των κομμάτων που δεν αμφισβητούν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, είναι χτισμένη στο έδαφος της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

Η καπιταλιστική ανάκαμψη, όταν, όποτε και στο βαθμό που θα επέλθει, δεν πρόκειται να αλλάξει τη θέση των λαϊκών στρωμάτων. Τα μέτρα που πάρθηκαν το προηγούμενο διάστημα αποφασίστηκαν προκειμένου να έχουν «μόνιμο χαρακτήρα και απόδοση». Στάχτη στα μάτια είναι οι ισχυρισμοί για το τάχα διαφορετικό μείγμα διαχείρισης. Για το λαό υπάρχει ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, χωρίς τους καπιταλιστές και τις κρίσεις τους, με εργατική - λαϊκή εξουσία, με κεντρικό σχεδιασμό, για την αξιοποίηση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και το λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Εξέλιξη που απαιτεί τώρα οργάνωση και πάλη ενάντια σ' αυτά τα μέτρα και την πολιτική που τα υπηρετεί, σε συνδυασμό με την πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και μονομερή διαγραφή του χρέους.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org