Τετάρτη 3 Ιούνη 2009
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ψήφος αντίστασης

Παπαγεωργίου Βασίλης

Συνεπής στην τακτική αποπροσανατολισμού των εργαζομένων από τις ευθύνες που έχει για την αφόρητη ακρίβεια και για τις δυσκολίες που περνούν τα λαϊκά νοικοκυριά βλέποντας τα εισοδήματά τους συνεχώς να απαξιώνονται και πιστή στην προσπάθειά της να βγάζει λάδι την πολιτική της «ελεύθερης αγοράς», δηλαδή την πολιτική ενίσχυσης των μονοπωλίων, η κυβέρνηση ανακοίνωσε χτες ότι 16 εταιρείες προχώρησαν μέσα στο Μάη σε μειώσεις 452 κωδικών και άλλες 4 σε ανακλήσεις ανατιμήσεων.

Βεβαίως, για χρόνια, τόσο η σημερινή κυβέρνηση, όσο και οι προηγούμενες αποσιωπούσαν, και εξακολουθούν και σήμερα να το κάνουν, τις αλλεπάλληλες ανατιμήσεις που επέβαλαν τα μονοπώλια σε όλα ανεξαιρέτως τα είδη καθημερινής ανάγκης, εκτινάσσοντας στα ύψη τις τιμές και, φυσικά, και τα κέρδη τους. Αποσιωπούν, ακόμη, ότι οι όποιες μειώσεις τιμών ή ανακλήσεις ανατιμήσεων σε τιμές ήδη πολύ υψηλές, είναι προσωρινές και για καθαρά επιχειρηματικούς λόγους, που και πάλι έχουν έναν και μοναδικό στόχο: Τη διασφάλιση των προκλητικών επιχειρηματικών κερδών.

Αυτή η πολιτική που δημιουργεί και οξύνει τα αδιέξοδα για τους εργαζόμενους, συσσωρεύοντας ολοένα και μεγαλύτερο πλούτο στα χέρια της ολιγαρχίας, δεν είναι άλλη από την πολιτική που εκπορεύεται από την ΕΕ, την οποία με σθένος υπερασπίζονται τα δύο μεγάλα κόμματα και οι υπόλοιποι θιασώτες του «ιδεώδους» της «Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Σ' αυτήν την πολιτική και τους εκφραστές της, οι εργαζόμενοι μπορούν να δώσουν ψήφο ηχηρής καταδίκης και αντίστασης την Κυριακή, παίρνοντας υπόψη τους ότι ψήφος αντίστασης στην πολιτική της ενίσχυσης των μονοπωλίων είναι η ψήφος στο ΚΚΕ.

Αντι-ΚΚΕ μονοτονία και λαϊκισμός

Ολο και περισσότερο μίσος για το ΚΚΕ εκπέμπει κάθε μέρα ο Γ. Καρατζαφέρης. Εχει - βλέπετε - πλήρη επίγνωση των δυσκολιών της αποστολής που με μεγάλη προθυμία έχει αναλάβει: να σπιλώσει δηλαδή το ΚΚΕ, συκοφαντώντας το ασύστολα, έτσι ώστε να μειώσει την εκλογική του επιρροή και να βάλει πρόσθετα εμπόδια στην ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος. Επιδιώκει δηλαδή ένα αδύνατο λαϊκό κίνημα έτσι που να μην είναι σε θέση να αντισταθεί αποτελεσματικά στην αντιλαϊκή πολιτική που θέλει να επιβάλει το κεφάλαιο. Να μην μπορεί να περάσει στην ολομέτωπη μαζική οργανωμένη αντεπίθεση και να διεκδικήσει όλα αυτά που αναλογούν στους εργαζόμενους, σαν μοναδικούς παραγωγούς του πλούτου. Ετσι ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ έχει κολλήσει κυριολεκτικά τη βελόνα στα ίδια και τα ίδια και που επαναλαμβάνει μονότονα - και ας είναι χιλιοαπαντημένα - επενδύοντας στην τακτική Γκαίμπελς.

Παράλληλα, βέβαια, με τον γκαιμπελισμό καλλιεργεί και τον άκρατο λαϊκισμό. Πρόκρινε λοιπόν προεκλογικά να δώσει από το κομματικό ταμείο 1.000.000 ευρώ στο ταμείο φτώχειας, παρακινώντας και τα άλλα κόμματα να τον ακολουθήσουν. Μάλιστα αυτή του την ενέργεια την έχει κάνει και διαφημιστικό σποτ. Ετσι είναι: πρώτα υιοθετεί και ψηφίζει σε Ευρώπη και Ελλάδα όλους τους νόμους και τις ντιρεκτίβες που σωρεύουν κέρδη στους πλουτοκράτες και κάνουν αφόρητη τη ζωή των λαϊκών οικογενειών και μετά παριστάνει τον φιλάνθρωπο.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από φιλανθρωπίες. Διεκδικούν ό,τι τους ανήκει και τους το κλέβουν με νόμιμα και παράνομα μέσα οι εκμεταλλευτές τους. Και όσους τους θέλουν στα γόνατα, να ψωμοζητούν εκλιπαρώντας κάτι από τα αποφάγια των εκμεταλλευτών τους, που το παίζουν φιλάνθρωποι, δε θα αργήσουν να στείλουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Να μη βγουν «αλώβητοι» από τις κάλπες

«Οι ελληνικές τράπεζες βγαίνουν αλώβητες από την πρώτη φάση της κρίσης», διαπίστωνε σε διθυραμβικούς τόνους ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Γιούρομπανκ Ν. Καραμούσης χτες το πρωί στο ραδιοσταθμό «Σίτι». Την ίδια διαπίστωση έκανε λίγο αργότερα στη γενική συνέλευση της Εθνικής ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Τ. Αράπογλου, προχωρώντας μάλιστα στην πρόβλεψη ότι «η Εθνική Τράπεζα είναι ικανή να διέλθει αλώβητη μέσα από την παρούσα δίνη που μεταμορφώνει το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα και να διατηρήσει τις αποδόσεις προς τους μετόχους της σε υψηλά επίπεδα». Τα στοιχεία βέβαια «δικαιώνουν» τους τραπεζίτες. Μόνο το α' τρίμηνο του 2009 - το χειρότερο της κρίσης σύμφωνα με κάποιους «αναλυτές» - οι τράπεζες είχαν κέρδη 550 εκατ. ευρώ, εννοείται χάρη και στο πακέτο στήριξης των 28 δισ. ευρώ. Γενικότερα, οι εισηγμένες εταιρείες στο χρηματιστήριο είχαν κέρδη 2,8 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή όμως καθόλου αλώβητοι δε βγαίνουν από την κρίση οι εργαζόμενοι. Μέσα σε ένα οκτάμηνο χάθηκαν 163.729 θέσεις εργασίας, ενώ στο πρώτο τρίμηνο του 2009 πετάχθηκαν στην ανεργία 36.586 εργαζόμενοι, δίχως βέβαια ποτέ να καταμετρώνται οι διαθεσιμότητες, η εκ περιτροπής εργασία (εργάσιμη βδομάδα 4 ημερών), η μη καταβολή μισθών, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η ανασφάλιστη εργασία κ.ο.κ. Το συμπέρασμα είναι σαφές. Δεν μπορεί η εργατική τάξη να αφήσει να βγουν αλώβητα από την κάλπη τα κόμματα του ευρωμονόδρομου που κάνουν τα πάντα για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες της.

Να τιμωρηθεί η πολιτική τους

Η επικέντρωση της συζήτησης στα σκάνδαλα, λίγο πριν την κάλπη των ευρωεκλογών της Κυριακής, από τα κόμματα της πλουτοκρατίας, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, έχει πρωταρχικό στόχο να αποπροσανατολιστούν τα λαϊκά στρώματα. Σε αυτό σιγοντάρουν με τον τρόπο τους και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Αυτό που επιδιώκουν είναι να μη φανεί ότι μήτρα των σκανδάλων, από τα «ομόλογα» και το Βατοπέδι μέχρι τις «άγονες γραμμές» της ακτοπλοΐας, την «Ζήμενς» και τις μίζες, είναι το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα, που στηρίζουν και εκτρέφουν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με τις πολιτικές τους, οι οποίες είναι σε πλήρη εναρμόνιση με τις πολιτικές του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και της ΕΕ. Καπιταλισμός χωρίς «σκάνδαλα» δε νοείται. Και αν υποθετικά πούμε ότι μπορεί να υπάρξει, πάλι το μεγαλύτερο σκάνδαλο θα είναι η «νόμιμη» κλεψιά του εργάτη, του εργαζόμενου, από τον καπιταλιστή, δηλαδή από αυτόν που κατέχει τα μέσα παραγωγής και λυμαίνεται τον πλούτο που μόνον οι εργαζόμενοι παράγουν.

Οι Κ. Καραμανλής και Γ. Παπανδρέου από τα προεκλογικά μπαλκόνια, όλες αυτές τις μέρες, επιδίδονται σε ένα ρεσιτάλ «ηθικότητας», ότι ο ένας «θα μπήξει το μαχαίρι πιο βαθιά στο κόκκαλο» από τον άλλο, ότι «θα φέρει την πραγματική κάθαρση, για να μπούνε κανόνες στην αγορά» και άλλα τέτοια. Ολα αυτά είναι μια καθαρή απάτη. Και ο λαϊκός κόσμος έχει αρχίσει να τους παίρνει χαμπάρι. Καταλαβαίνει ότι σκάνδαλο είναι η ίδια η πολιτική τους, που τη βιώνουν στο πετσί τους:

-- Είναι οι μισθοί των εργατών και οι συντάξεις των απόμαχων της δουλειάς, που δεν φτάνουν ούτε για τα μισά του μήνα.

-- Είναι το γεγονός ότι πληρώνουν χοντρά τη λεγόμενη δημόσια Υγεία - Πρόνοια, Παιδεία, τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό των παιδιών τους.

-- Είναι οι απολύσεις, που γίνονται όταν οι επιχειρηματίες, που ...κλαίγονται για την κρίση, επιδοτούνται αδρά απο το κράτος τους.

-- Είναι οι απλήρωτοι ναυτεργάτες στα καράβια του Αγούδημου.

-- Είναι η τρομοκρατία της εργοδοσίας της πολυεθνικής «Τζάμπο», που με τις πλάτες των κυβερνώντων θέλει να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική δράση.

Αυτά είναι μόνο λίγα ενδεικτικά παραδείγματα, που δείχνουν ότι η ταξική πάλη, η ρήξη με το κεφάλαιο (και τα συνακόλουθα σκάνδαλά του) αποτελεί την μόνη διέξοδο για τα λαϊκά στρώματα.

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή τάχθηκε υπέρ της διαλεύκανσης όλων των υποθέσεων σκανδάλων, υπογραμμίζοντας, ωστόσο, πως δεν έχει καμία αυταπάτη ότι το καπιταλιστικό σύστημα θα τα κουκουλώσει. Και, ταυτόχρονα, οι κομμουνιστές με τη δράση και την πράξη τους συμβάλλουν να δυναμώσει το κίνημα. Βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, αντιπάλεψαν απολύσεις, προετοίμασαν την αντίσταση και την αντεπίθεση. Δεν έσπειραν αυταπάτες για κοινωνική συναίνεση, ταξική συνεργασία, για κοινωνική ΕΕ, όπως οι οπορτουνιστές του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό το ΚΚΕ δικαιούται να λέει στα λαϊκά στρώματα ότι η κόκκινη ψήφος την Κυριακή στην ευρωκάλπη, που θα τιμωρήσει τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, θα δώσει νέες δυνατότητες, νέα όπλα στον αγώνα τους.


Δημήτρης ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Το σκάνδαλο της εκμετάλλευσης...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΒΡΕ, ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ που όλοι ανακάλυψαν τώρα την Ουρουγουάη και τις «διαδρομές του μαύρου χρήματος». Κι έμειναν άναυδοι από έκπληξη...

Δηλαδή, πού ακριβώς είναι το ...περίεργο; Οντως, το σύστημα έχει πολλές πλευρές. Τους απολύτως νόμιμους τρόπους, για να εκμεταλλεύεται τους λαούς, και τους ...λιγότερο νόμιμους.

Τις «λεωφόρους» της κερδοφορίας, όπου κυκλοφορούν τα ...βαριά οχήματα (εταιρείες, πολυεθνικές, ναυτιλιακές, χρηματιστηριακές κ.λπ.), και τις «υπόγειες διαβάσεις», όπου τα στελέχη των εταιρειών αυτών - και όσοι μπλέκονται μαζί τους - κάνουν το «κομπόδεμά» τους.

Και τίποτε από αυτά δεν ...αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο, σας βεβαιώνουμε. Αλλωστε, και οι τοποτηρητές του Διεθνούς Δικαίου, τους ίδιους δρόμους ακολουθούν.

Ετσι, λοιπόν, όλοι αυτοί οι δρόμοι και παράδρομοι δεν ανήκουν σε ...χωριστό σχεδιασμό. Είναι ένα ενιαίο σχήμα, με τον ίδιο ακριβώς στόχο.

ΠΑΝΤΩΣ, Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ακολουθεί το «δρόμο της υπευθυνότητας», όπως δήλωσε, και δεν ξέρει από τέτοια πράγματα. Ολοι γύρω του φαίνεται να είναι ...ειδικοί στο θέμα, εκτός από αυτόν.

Ας του δώσουν λίγο τα φώτα τους, όμως. Να καταλάβει κι αυτός, βρε παιδί μου, πώς γίνονται τα κόλπα. Μη μένει στο σκοτάδι. Ενας αγνός υπεύθυνος ηγέτης, που όλοι τον εκμεταλλεύονται.


Γρηγοριάδης Κώστας

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ, δεν το συζητάμε! Ακούνε για «οφ σορ», «μίζες», «ειδικά κονδύλια», και τους σηκώνεται η τρίχα. Πού φτάσαμε απορούν, σε τι κατάπτωση βρίσκεται η χώρα.

Στον καιρό τους, βλέπετε, όλα τούτα ήταν άγνωστες λέξεις. Οι υπουργοί τους συναλλάσσονταν τίμια με επιχειρηματίες, με όλα τα δεδομένα πάνω στο τραπέζι, λουσμένα από το φως της διαφάνειας.

Γιατί, βλέπετε, τότε οι επιχειρηματίες ήταν τίμιοι και δεν έβαζαν πάνω από όλα το κέρδος τους, έκαναν πράγματα για τον τόπο και τους πολίτες.

Τώρα τελευταία έγιναν παλιοχαρακτήρες...

Εκτός από το Κολωνάκι υπάρχει και το Θριάσιο...

Παπαγεωργίου Βασίλης

Θέλει ο ...καημένος να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει. Τι μας είπε πάλι χτες ο Λαζόπουλος, εν μέσω κραυγαλέων παραινέσεων για αποχή στις εκλογές της Κυριακής; Οτι το ΚΚΕ κακώς δε θέλει να δώσει στον εισαγγελέα και στον εφοριακό τα ονόματα των μελών και των φίλων που το ενισχύουν οικονομικά. Και πως σήμερα το ΚΚΕ δεν είναι στην παρανομία για να ανησυχεί τι θα κάνει ο εισαγγελέας ή ο εργοδότης με τα ονόματα όσων ενισχύουν οικονομικά το Κόμμα. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να πει αυτό που όλοι οι άλλοι γυροφέρνουν αυτές τις μέρες μιλώντας για τα οικονομικά του ΚΚΕ. Οτι, δηλαδή, όπως ένας υπουργός μπορεί να χρηματιστεί για να κλείσει μια συμφωνία, με τον ίδιο τρόπο ένας συνδικαλιστής μπορεί να «τα αρπάξει» για να μην αντιδράσει σε μια συμφωνία. Εμφανής ο συνειρμός. Ενας συνδικαλιστής και ένα κόμμα μπορεί να χρηματίζονται ακόμα και αν δεν ασκούν εξουσία, προκειμένου να κάτσουν ήσυχα, να μην ενοχλήσουν την εργοδοσία. Καλοδουλεμένη πράγματι η αθλιότητα. Προφανώς ο γελωτοποιός κάνει πως δεν ξέρει ότι οποιοσδήποτε συνδικαλιστής του ΚΚΕ, ακόμα και να σκεφτεί να χρηματιστεί, την ίδια ώρα θα βρεθεί εκτός Κόμματος. Βέβαια, για τη συνείδηση που κουβαλάει ο Λαζόπουλος και το σύστημα που με συνέπεια υπηρετεί, το παράδειγμα του Νίκου Νικολόπουλου που πέταξε στα μούτρα της εργοδοσίας στα «Τζάμπο» 50.000 ευρώ, είναι από ενοχλητικό μέχρι απαγορευμένο. Γι' αυτό τα βρώμικα υπονοούμενα βρίσκουν χώρο στην εκπομπή του, την ίδια ώρα που για τέτοια παραδείγματα ντομπροσύνης και ακεραιότητας, στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σύνολο των συνδικαλιστών στο ταξικό κίνημα, ο εν λόγω γελωτοποιός φροντίζει να μην περισσέψει ούτε λεπτό στον τηλεοπτικό του χρόνο. Οσο για την παρανομία, εκτός από το Κολωνάκι υπάρχει και το Θριάσιο, τα Οινόφυτα, η Βιομηχανική Περιοχή του Κιλκίς και πάει λέγοντας. Ας επιχειρήσει καμιά φορά να ψάξει τις συνθήκες μέσα στις οποίες οι εργαζόμενοι σ' αυτά τα εργοστάσια δουλεύουν και προσπαθούν να δράσουν συνδικαλιστικά. Θα του φύγει πράγματι η μαγκιά, για να μιλήσουμε κι εμείς στη γλώσσα που ο ίδιος αρέσκεται να χρησιμοποιεί στις εκπομπές του...

Οι «τιμητές» των «θεσμών»...

«Το απώτατο όριο για τις εθνικές εκλογές είναι ο Μάρτιος αλλά την απόφαση θα τη λάβουμε τότε» είπε προχτές το βράδυ ο Γ. Παπανδρέου σε τηλεοπτική συνέντευξή του στον ΑΝΤ, προαναγγέλλοντας ότι το ΠΑΣΟΚ θα προκαλέσει πρόωρες εκλογές με την ευκαιρία της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας το Μάρτη του 2010. Χτες στον «Αλφα» η θέση άλλαξε και έγινε ακόμα πιο ξεκάθαρη. «Θα πάμε σε εκλογές ακόμα και αν υποψήφιος είναι ο Κάρολος Παπούλιας», δήλωσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζονται σαν «τιμητές» των αστικών θεσμών, φαίνεται ότι μπροστά στην ανακατάληψη της πολιτικής εξουσίας μπορούν να «νερώσουν» και λίγο το «κρασί» τους... Ο Κάρολος Παπούλιας προέρχεται από τους κόλπους του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι «επιτυχημένος» στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά αυτό δεν εμπόδισε σε τίποτα τον Γ. Παπανδρέου να δηλώσει ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δε θα στηρίξουν την επανεκλογή του. Μόλις προχτές ο πρωθυπουργός ανακάλεσε το χαρακτηρισμό «αρχιερέας» της διαπλοκής που είχε χρησιμοποιήσει το 2004 για τον Κ. Σημίτη, ενώ βουλευτές της ΝΔ πρότειναν τον πρώην πρωθυπουργό ακόμα και για την προεδρία της Δημοκρατίας.

Γίνεται για πολλοστή φορά φανερό ότι οι εταίροι του δικομματισμού δεν έχουν κανενός είδους φραγμό όταν πρόκειται για την κατάληψη της εξουσίας. Τους «θεσμούς» και τα «πρόσωπα» τους χρησιμοποιούν κατά το δοκούν, άλλοτε για την εδραίωσή τους στην εξουσία και άλλοτε για την αναρρίχηση σ' αυτήν, αλλά πάντα με γνώμονα τη θωράκιση του αστικού συστήματος και την προάσπιση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Αυτά τα πολιτικά παιχνίδια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ οφείλουν να καταδικάσουν και στην κάλπη τα λαϊκά στρώματα.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Προοδευτικό είναι ό,τι συμφέρει το λαό

Πολλή σπέκουλα πέφτει σε έννοιες όπως «προοδευτικό» και «συντηρητικό», από αυτούς που θέλουν να σπείρουν τη σύγχυση στο λαό και να καλλιεργήσουν την απογοήτευση, με απώτερο στόχο τον αποπροσανατολισμό και τον έλεγχο των λαϊκών συνειδήσεων. Δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά το δίλημμα επικαιροποιείται κάθε φορά σε προεκλογικές συνθήκες.

Προσπαθούν, μέσα από μια διαδικασία φθοράς των αξιών και διαστρέβλωσης των εννοιών, είτε να «ξορκίσουν» και να εκχυδαΐσουν το προοδευτικό, είτε να το ονομάσουν συντηρητικό και, τελικά, να αποτρέψουν το λαό από να ενισχύσει τις δυνάμεις, που, σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, παλεύουν πραγματικά για την πρόοδο. Στην οποία πρόοδο δίνουν και τον ορισμό που τους συμφέρει, ταυτίζοντας το προοδευτικό με ό,τι συντελεί στη συντήρηση του καπιταλιστικού συστήματος, δηλαδή στην ...πρόοδο της εκμετάλλευσης.

Ομως, ό,τι συμφέρει το λαό, δηλαδή τους εργαζόμενους και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, αποτελεί στοιχείο και προϋπόθεση της ανθρώπινης προόδου. Τι είναι, τελικά, εκείνο που συμφέρει το λαό, την εργατική τάξη; Είναι η διαρκής βελτίωση της ζωής του σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, που προφανώς, μέσα σ' ένα εκμεταλλευτικό σύστημα, προϋποθέτει διαρκή ταξικό αγώνα με σχέδιο και στρατηγική που φθάνει μέχρι και την πολιτική εξουσία. Tα πράγματα είναι καθαρά και δε χωράνε ερμηνείες. Αυτοί που έχουν τάξει ως στόχο τους να εμποδίσουν, για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, την πρόοδο, προβαίνουν σε ανιστόρητους χαρακτηρισμούς, ότι, τάχα, οι κομμουνιστές είναι «συντηρητικοί», «παρωχημένοι», «οπισθοδρομικοί» και «δογματικοί». Τίποτα πιο ψεύτικο και πιο απατηλό.

Θεωρούν ότι είναι οπισθοδρομικό το να δουλεύουν όλοι οι εργαζόμενοι 5 μέρες τη βδομάδα, 7 ώρες τη μέρα με ανθρώπινο μισθό, ενώ, αντίθετα, θεωρούν ως προοδευτικό την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα και τα υπερκέρδη των μονοπωλίων. Θεωρούν ως συντηρητικό αίτημα τη δωρεάν Παιδεία, τη δωρεάν Υγεία, την Κοινωνική Πρόνοια και την Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, ενώ γι' αυτούς είναι προοδευτικό η εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αναγκών και το σαφάρι της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας πάνω σε αυτές. Θεωρούν δογματισμό την αντίσταση στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ενωση, και στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, γιατί γι' αυτούς αποτελεί πρόοδο η εξέλιξη προς το επιθετικότερο του καπιταλιστικού συστήματος. Εξίσου πρόοδος γι' αυτούς είναι οι πράσινες μπίζνες στο όνομα της «πράσινης οικονομίας». Το ίδιο πρόοδος είναι να ανέβουν τα όρια συνταξιοδότησης στα 67, ακόμα και πάνω από 70, ενώ είναι οπισθοδρόμηση η περιφρούρηση των δικαιωμάτων εργαζομένων και συνταξιούχων, που έχουν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα τα τελευταία 100 χρόνια.

Ολα αυτά δείχνουν μιαν αλήθεια, πως η πρόοδος δεν είναι μια ουδέτερη έννοια, αλλά αποκτά δυναμική και ταξικό περιεχόμενο, όταν στο προσκήνιο βγαίνουν δυναμικά τα λαϊκά προβλήματα και οι λαϊκές ανάγκες. Αυτό ενοχλεί τις δυνάμεις του συστήματος, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και τους άλλους εταίρους του ευρωμονόδρομου, και απαντούν σπέρνοντας σύγχυση. Ομως, η απάντηση είναι μια και προοδευτική. Ψήφος στο ΚΚΕ στην κάλπη της 7ης Ιούνη και μαζί στους αγώνες από την επόμενη κιόλας μέρα.

Κοροϊδία ΠΑΣΟΚ με τα «stage»

Το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 2639/98 θέσπισε τα «stage». Δηλαδή την ανασφάλιστη εργασία των νέων για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα με εξευτελιστικές αμοιβές. Προχτές με συνεντεύξεις του σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς ο Γ. Παπανδρέου τάχτηκε κατά των «stage» στο δημόσιο τομέα γιατί, όπως είπε, υπηρετούν την «κομματικοκρατία» και «κρατούν σε ομηρία χιλιάδες νέους ανθρώπους». Φυσικά δεν πρότεινε να καταργηθούν, αλλά να ισχύουν μόνο για τον ιδιωτικό τομέα, ώστε έτσι να μη γίνονται ...«αντικείμενο κομματικής εκμετάλλευσης». Να μη θιγεί λοιπόν το απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς και τους νέους ανθρώπους αντί να τους εκμεταλλεύεται το κράτος και να τους έχει σε «ομηρία» να τους εκμεταλλεύονται οι μεγαλο - επιχειρηματίες. Οσο για την «κομματική εκμετάλλευση», αυτή κανένας δεν πρέπει να τρέφει ψευδαισθήσεις ότι θα πάψει να υφίσταται σ' ένα σύστημα που το μεγάλο κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι συνδέονται με «δεσμούς αίματος». Απαραίτητο συνοδευτικό για τις προσλήψεις σε μια μεγάλη επιχείρηση, πολλές φορές αποτελούν οι «συστατικές επιστολές» από «γαλαζοπράσινα» βουλευτικά και υπουργικά γραφεία. Δεν το λέμε εμείς. Ο Κ. Καραμανλής στο παρελθόν και ο Γ. Παπανδρέου σήμερα έχουν καταγγείλλει τις «ουρές» που δημιουργούνται έξω από αυτά...




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org