Παρασκευή 29 Μάη 2015
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Μια «ιστορική στιγμή»...

Στις 27/5/2015, μετά από πρόσκληση του Συλλόγου του ΔΕΠ της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με την παρουσία του υπουργού Παιδείας, Α. Μπαλτά. Η συζήτηση ξεκίνησε με εισήγηση του υπουργού, που περιελάμβανε την παρουσίαση του νομοσχεδίου που έχει ολοκληρωθεί και πρόκειται να κατατεθεί πολύ σύντομα και περιλαμβάνει άρθρα που έρχονται να λύσουν άμεσες ανάγκες, ενώ το φθινόπωρο θα φέρει νέο νόμο-πλαίσιο, που θα τεθεί σε διάλογο για ένα χρόνο.

Τα σημαντικότερα σημεία της εισήγησης περιελάμβαναν τις προσπάθειές του για τη δημιουργία μιας «δημοκρατικής Παιδείας». Και πού έγκειται η δημοκρατική Παιδεία; Στο γεγονός ότι καταργούνται τα Συμβούλια Διοίκησης των ΑΕΙ, στη συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή των οργάνων διοίκησης, στην εκλογή των διευθυντών των σχολείων από τους καθηγητές και δασκάλους. Ομως, όλα αυτά σε ένα πλαίσιο που δεν αντιτίθεται στην «Μπολόνια» και γενικότερα στις επιταγές της ΕΕ, σε ένα πλαίσιο που αποδέχεται την επιχειρηματικότητα στην Παιδεία. Μάλιστα, έγινε αναφορά και στην ταξική Παιδεία με όρους ή σε ισορροπία με την ικανότητα των παιδιών να σπουδάζουν (όπως είπε).

Στη συνέχεια, έγιναν ερωτήσεις που ανέδειξαν τη «γύμνια» του υπουργείου και της πολιτικής της συγκυβέρνησης, αφού ούτε λίγο-ούτε πολύ αναδείχτηκε ο διαχειριστικός ρόλος τους:

1. Στην ερώτηση πότε θα διοριστούν οι ΕΤΕΠ/ΕΤΠ, αφού είπε πως είναι προτεραιότητά τους, στην επίμονη παρέμβαση των ενδιαφερομένων, αναγκάστηκε να πει πως δε γνωρίζει, γιατί δεν εξαρτάται από αυτόν.

2. Στην ερώτηση αφού δε θέλουν ταξική Παιδεία, γιατί δεν καταργούν τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, η απάντηση ήταν «θα το θέλαμε αλλά δεν μπορούμε».

3. Στην ερώτηση γιατί τα χρήματα που προορίζονται για εργολάβους δε δίνονται απευθείας σε καθαρίστριες και φύλακες, απάντησε πως δε γνωρίζει.

4. Στην ερώτηση αφού θέλει δημοκρατικό πανεπιστήμιο και καταργεί τα Συμβούλια, γιατί δεν καταργεί και τους Πρυτάνεις που εκλέχτηκαν από τα Συμβούλια, είπε πως δεν μπορεί να παρέμβει στο αυτοδιοίκητο των Ιδρυμάτων.

5. Στην ερώτηση αφού ο νόμος Διαμαντοπούλου είναι μνημονιακός, γιατί δεν τον καταργεί ολόκληρο, απάντησε πως αυτό θα γίνει με το νέο νόμο-πλαίσιο που θα έρθει τον Οκτώβρη.

6. Στην ερώτηση για το άσυλο, είπε πως θα συζητηθεί στο νέο νόμο-πλαίσιο.

7. Στην ερώτηση για το «μπλοκάκι» των ερευνητών, είπε πως δεν είναι στην αρμοδιότητά του, αν και καταλαβαίνει το πρόβλημα.

Κορυφαία στιγμή της κουβέντας ήταν η απάντηση σε ερώτηση καθηγητή του Χημικού: «Κύριε υπουργέ, τον Οκτώβρη θα μπω για εργαστήριο και θα πρέπει να πω στους φοιτητές ότι το μάθημα δεν μπορεί να γίνει γιατί δεν έχουμε αναλώσιμα, έχετε κάποια πρόταση να κάνετε;». Και απάντησε: «Συμπάσχω και κατανοώ, όμως επειδή χρήματα δεν υπάρχουν, στα πλαίσια της αλληλεγγύης μπορείτε να απευθυνθείτε σε συναδέλφους που μπορεί να τους περισσεύουν χρήματα ή υλικά, όπως χημικά αντιδραστήρια ή τετράδια και να κάνετε έτσι το εργαστήριό σας»!

Κι όμως, μετά από όλα αυτά, υπήρξαν κάποιοι στην αίθουσα (βλέπε πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου ΔΕΠ κ.ά.) που είδαν με ενθουσιασμό την όλη συζήτηση, σε τέτοιο βαθμό που την περιέγραψαν ως «ιστορική στιγμή»...

Αν υπάρχει μία ιστορικότητα στη συγκεκριμένη στιγμή, αυτή περιορίζεται στο γεγονός ότι το κίνημα σήμερα στο χώρο των Πανεπιστημιακών είναι πολύ κατώτερο των περιστάσεων και εδώ πρέπει να δώσουμε τη δική μας απάντηση.

Καμία υποχώρηση από το βασικό: Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Οποιαδήποτε άλλη συζήτηση μόνο σε βήματα προς τα πίσω μπορεί να οδηγήσει.


Ν.Α.

Με αφορμή το θέμα της Νεοελληνικής Γλώσσας στις πανελλαδικές εξετάσεις

Τη Δευτέρα 18/5 άνοιξε η αυλαία των Πανελληνίων Εξετάσεων με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η Επιτροπή Εξετάσεων επέλεξε ένα κείμενο με θέμα «την προστασία και αξιοποίηση της πολιτισμικής κληρονομιάς» και ζητούσε από τους μαθητές, όπως προβλέπεται, αφού το μελετήσουν και το αποδώσουν περιληπτικά, στη συνέχεια να δημιουργήσουν το δικό τους κείμενο, μια ομιλία σε ημερίδα του δήμου τους, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους «πρέπει το ευρύ κοινό να πλησιάσει και να γνωρίσει τους χώρους και τα μνημεία της πολιτισμικής μας κληρονομιάς» και «τις δραστηριότητες με τις οποίες οι πολίτες θα εξοικειωθούν με αυτά». Η επιλογή του θέματος, του κειμένου και των ερωτημάτων που τέθηκαν στους μαθητές δημιουργεί μια σειρά από προβληματισμούς.

Συντάκτης του κειμένου είναι ο Βασίλης Λαμπρινουδάκης, ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και γενικός γραμματέας του σωματείου ΔΙΑΖΩΜΑ, μιας κίνησης πολιτών που ίδρυσε ο Σταύρος Μπένος, πρώην δήμαρχος Καλαμάτας, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2007 και υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη. Η κίνηση αυτή, που έχει μπει και στα σχολεία, χρηματοδοτείται από κρατικούς και ευρωπαϊκούς πόρους (ΕΣΠΑ). Επίσης, μέσα από το site της καλεί την Τοπική Διοίκηση, τις «οικονομικές δυνάμεις της χώρας» και τους πολίτες να στηρίξουν οικονομικά τις δραστηριότητές της. Σε άλλη σελίδα του site μπορεί κανείς να δει αναλυτικά τους χορηγούς της προσπάθειας του σωματείου αυτού. Τράπεζες, γνωστή αεροπορική εταιρεία και στην κορυφή η φαρμακοβιομηχανία ΕLPEN και το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Οι «οικονομικές αυτές δυνάμεις» της χώρας, μαζί με τους δήμους, τις Περιφέρειες και τους πολίτες - δωρητές αποτελούν για το ΔΙΑΖΩΜΑ «ένα μεγάλο ποτάμι αγάπης και προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως δεν είναι κακό να περιλαμβάνεται στα θέματα των εξετάσεων ένα κείμενο που απηχεί τις απόψεις μιας κίνησης πολιτών, ιδιαιτέρως μάλιστα όταν περιβάλλονται από το κύρος και την αυθεντία ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Επομένως, οι μαθητές της Γ' Λυκείου, αδύναμοι να αμφισβητήσουν όσα διαβάζουν στο κείμενο, προχωρούν υποχρεωτικά σε μια αναπαραγωγή των θέσεών του στην ομιλία που καλούνται να συντάξουν. Συγκεκριμένα, οδηγούνται να αποδεχτούν: α) Πως οι φθορές και οι καταπονήσεις που υφίστανται οι αρχαίοι χώροι «θέασης» και «ακρόασης» δεν πρέπει να θεωρούνται εμπόδια για την καλλιτεχνική δραστηριότητα στα μνημεία, β) πως η δραστηριότητα αυτή είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για τη δημιουργία «συνείδησης εκτίμησης» και «προστασίας» των μνημείων μας, γ) πως η συνεργασία «αρχαιολόγων, ανθρώπων του θεάτρου, παραγόντων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλων διανοητών» (!) θα δημιουργήσει ένα πολύ καλό κλίμα για μια κοινή προσπάθεια ισορροπημένης και συνετής προσέγγισης του είδους αυτού των μνημείων, δ) πως η «οικείωση της πολιτισμικής κληρονομιάς» από το ευρύ κοινό δημιουργεί στην κοινωνία συνείδηση εκτίμησης και προστασίας των μνημείων μας και ε) πως η καλλιέργεια στο κοινό αυτής της τάσης προς τα μνημεία θα συμβάλει στην προστασία τους. Αναπαράγεται, δηλαδή, μέσα από το κείμενο η άποψη που έχει διατυπωθεί και για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος (όπως για όλα τα σοβαρά προβλήματα) πως η προστασία των μνημείων του πολιτισμού μας είναι θέμα παιδείας και εξοικείωσης.

Παραθέτουμε στο σημείο αυτό ένα απόσπασμα από το δοκίμιο του διακεκριμένου αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου για την καταστροφή του περιβάλλοντος και των μνημείων του πολιτισμού: «Το "πρόβλημα προστασίας του περιβάλλοντος κτλ. κτλ." δεν είναι ούτε πρόβλημα αισθητικό, ούτε πρόβλημα αγωγής, ούτε ακόμη πρόβλημα "κάποιου" ελέγχου ή "κάποιου" προγραμματισμού. Είναι στη βάση του πρόβλημα πολιτικό, όπως πολιτικά είναι όλα τα θεμελιακά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένα έθνος. Αλλά ακόμα και πρόβλημα "παιδείας" και μόνον αν το χαρακτήριζε κανείς, πάλι σε τελευταία ανάλυση θα έπρεπε να φτάσει στην ίδιαν αναγωγή, αφού ακριβώς αυτό το βασικό θέμα που ονομάζουμε "Παιδεία" είναι, περισσότερο ίσως από κάθε άλλο θέμα, πολιτικό».

Πόσο τυχαία είναι, όμως, η επιλογή του συγκεκριμένου άρθρου και η επακόλουθη προβολή της κίνησης πολιτών ΔΙΑΖΩΜΑ; Είναι απλώς ένα κείμενο που διαφημίζει ή προπαγανδίζει τους στόχους του σωματείου και προβάλλει το έργο του και τον ιδρυτή του, καθώς κατέκλυσαν όλα τα ΜΜΕ διθυραμβικά σχόλια και αναλύσεις για το έργο της κίνησης και του κ. Μπένου; Αποτελεί σύμπτωση πως άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» την 1η Απρίλη 2015 με συντάκτρια την Μαρία Κατσουνάκη και τίτλο «Μνημεία... ιδεοληψίας» στρέφεται ανοιχτά εναντίον του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), που αντιδρά στην πρόταση για δωρεά 3 εκατομμυρίων ευρώ από το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» για την αναβάθμιση και διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων του Κεραμεικού και της Βραυρώνας; Το άρθρο συνεχίζει με επίθεση στο ΣΕΑ που, κατά τη συντάκτρια, θεωρεί ξεπούλημα και εκμετάλλευση ό,τι δε χρηματοδοτείται από το κράτος. Για τους χορηγούς, όμως, υπάρχουν μόνο καλά λόγια, όπως, για παράδειγμα, ο αδιανόητος ισχυρισμός ότι «στην περίπτωση των μνημείων ο χορηγός ουδέποτε ζητάει αντισταθμίσματα ή ασκεί εξουσία». Στο σημείο αυτό επικαλείται και τη μαρτυρία του Σταύρου Μπένου και αναλύει τις θέσεις του ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ, που «αναβάθμισε το χορηγικό θεσμό»! Τέλος, φτάνει στο σημείο να χαρακτηρίσει τους αρχαιολόγους ακατάλληλους να προστατέψουν τα μνημεία, γιατί έχουν... ιδιοκτησιακή σχέση μαζί τους!

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να χτυπηθούν και να ξεπεραστούν όλα τα προσκόμματα που βάζουν όσοι αντιδρούν στην επιχειρηματική δράση στο χώρο του Πολιτισμού, με τρόπο μάλιστα ωμό και απροκάλυπτο, που φτάνει να αθωώνει τους ιδιώτες και να τους παρουσιάζει ως ανιδιοτελείς προστάτες της κληρονομιάς του λαού μας. Δεν υποστηρίζουμε σε καμιά περίπτωση πως το κράτος έχει κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για την αξιοποίηση (και όχι εκμετάλλευση) των έργων του πολιτισμού. Αυτό όμως δε σημαίνει πως θα πρέπει να απαλλαγεί από αυτή την υποχρέωσή του ή ότι θα στραφούμε στους αυτόκλητους σωτήρες, που βλέπουν ακόμα ένα «πεδίον δόξης λαμπρόν» για νέες επικερδείς επενδύσεις. Και η παρούσα κυβέρνηση όχι μόνο συνεχίζει την εκχώρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς στις ΜΚΟ, αλλά και το διαφημίζει κιόλας μέσα από το θέμα των εξετάσεων. Αυτές τις αντιλήψεις υιοθετεί και προπαγανδίζει το κείμενο που κλήθηκαν να κατανοήσουν και να συνοψίσουν οι μαθητές της Γ' Λυκείου και θα ήταν δύσκολο να αποδείξει κανείς πως ήταν μια αθώα, τυχαία επιλογή. Οπως ισχυρίζονται άλλωστε πολλοί, «ο τουρισμός είναι η βιομηχανία» μας και τα μνημεία ο πλούτος μας. Πέρα από όλα αυτά, όμως, υπάρχει η πραγματικότητα που αποκαλύπτει ξεκάθαρα πως στον καπιταλισμό όλα υποτάσσονται στο κέρδος των λίγων, ακόμα και τα έργα πολιτισμού, ακόμα και οι συνειδήσεις των μαθητών μας...


Σ. Π.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...
Κροκόδειλοι σε ρόλο εμπρηστή

Στις 5 του Ιούνη είναι η Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος. Ηδη, εξαγγέλλονται ημερίδες και εκδηλώσεις, όπου κυβερνητικοί και ευρωενωσιακοί φορείς, παχυλά χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ, επιχειρήσεις που ρυπαίνουν το περιβάλλον, από τη μια, και, από την άλλη, δίνουν λίγα χρήματα για τη σωτηρία του, στο πλαίσιο της εταιρικής... ευθύνης, θα συγκεντρωθούν για να συζητήσουν, να κάνουν απολογισμό της δράσης τους και να «θρηνήσουν» το κακό που κάνει ο άνθρωπος στο περιβάλλον. Ολοι τους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Αντιμετωπίζουν τη φύση ως πεδίο οικονομικής δραστηριότητας και όχι ως κοινωνικό αγαθό.

Η κατάσταση σε ό,τι αφορά την προστασία των δασών είναι αποκαλυπτική: Η παραπέρα υποβάθμιση των κρατικών φορέων που είναι αρμόδιοι για την προστασία και τη σωτηρία του περιβάλλοντος, είναι χαρακτηριστικό της σημερινής πολιτικής, που έχει στόχο να ιδιωτικοποιήσει και αυτό το κοινωνικό αγαθό, παραδίδοντάς το ακόμα περισσότερο στα χέρια ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων.

***

Είναι χαρακτηριστικό ότι η κύρια υπηρεσία διαχείρισης του δασικού πλούτου της χώρας, η Δασική Υπηρεσία, είναι μισοδιαλυμένη, αφού τα τελευταία χρόνια, δύο φορές οι κυβερνήσεις έχουν μειώσει τις οργανικές της θέσεις. Υπάρχουν ελλείψεις 40% σε δασολόγους, 50% σε τεχνολόγους και 30% σε δασοφύλακες. Οχι μόνο δεν υπάρχει προσωπικό για να διεξαχθούν περιπολίες στα δάση, αλλά αρκετές φορές δεν υπάρχουν κονδύλια για τον εφοδιασμό με καύσιμα των οχημάτων περιπολίας. Το κονδύλι που διατίθεται φέτος για την προληπτική δασοπροστασία (σ.σ. συνεργεία επιφυλακής και περιπολιών, καύσιμα) από τις «δημόσιες επενδύσεις» είναι 1.750.000 ευρώ. Από το «Πράσινο Ταμείο» διατίθενται 1.865.000 ευρώ. Τα ποσά είναι για τις ανάγκες 103 δασαρχείων και νομοδασαρχείων της χώρας. Παράλληλα, δεν υπάρχουν σύγχρονες και επικαιροποιημένες μελέτες αντιπυρικής προστασίας για τα δάση. Οι διαχειριστικές μελέτες, πλέον, καταρτίζονται μόνο για τη συντήρηση ελάχιστου τμήματος του δασικού οδικού δικτύου και για ελάχιστες αραιώσεις - κλαδεύσεις εκατέρωθεν των δασικών δρόμων.

Παράλληλα, με την τελευταία αντιδασική νομοθεσία επιτρέπονται πρακτικά όλες οι επεμβάσεις που ενδιαφέρουν τους μονοπωλιακούς ομίλους σε δασικά οικοσυστήματα, εθνικούς δρυμούς, προστατευόμενες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και παράκτιων, εξασφαλίζεται η «ελευθερία» της επιχειρηματικής δραστηριότητας των τουριστικών, βιομηχανικών, κατασκευαστικών και μεταλλευτικών ομίλων. Επιτρέπεται η χωροθέτηση, μέσα σε δάση, μιας μεγάλης κατηγορίας χρήσεων, από δεξαμενές καυσίμων και εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων, μέχρι μεγάλες τουριστικές μονάδες σε παράκτιες περιοχές της χώρας. Δίνει τη δυνατότητα εγκατάστασης ακόμα και βιομηχανικών μονάδων και επιχειρηματικών πάρκων μέσα στα δάση.

***

Από την άλλη, ο φορέας αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών, το Πυροσβεστικό Σώμα, ρίχνεται στη μάχη της αντιπυρικής περιόδου με γερασμένα αεροπλάνα, ακατάλληλα υδροφόρα πυροσβεστικά οχήματα, μειωμένο προϋπολογισμό, κενές οργανικές θέσεις, υπερεργασία με εξαντλητικά ωράρια και ελλείψεις σε ατομικό εξοπλισμό των πυροσβεστών, ανεπαρκείς πιστώσεις για υπερωρίες. Με τις αλλεπάλληλες μειώσεις στους προϋπολογισμούς του, που από το 2009 μέχρι φέτος ανέρχονται σε 132 εκατομμύρια ευρώ, καλείται, μετά και την προηγούμενη κατάργηση των 4.000 κενών οργανικών θέσεων μόνιμου προσωπικού (σ.σ. περίπου το 1/3 της συνολικής οργανικής του δύναμης), να σταθεί απέναντι στα πύρινα μέτωπα.

Το προσωπικό του είναι διασπασμένο στα τρία, με μόνιμους (8.500), πενταετούς θητείας (4.000) και εποχικούς (1.500). Οι δύο τελευταίες κατηγορίες εργαζομένων δουλεύουν με ελλιπή καθήκοντα και πετσοκομμένα εργασιακά δικαιώματα. Με τα πενιχρά κονδύλια που δίνονται, οι πυροσβέστες με τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις δεν δουλεύουν πέραν του ωραρίου μέχρι στιγμής, αφού αυτά δεν επαρκούν για τα νυχτερινά, τις αργίες και τα εκτός έδρας. Πέρσι, την αντιπυρική περίοδο χορηγήθηκαν χρήματα περίπου για 80 ώρες (σ.σ. οι ώρες κυμαίνονταν ανάλογα με την περιφέρεια), ανά άτομο, στα πεζοπόρα τμήματα (περίπου 1.000 άτομα). Για τους πενταετείς ήταν λίγες ώρες. Πολλοί πυροσβέστες διαθέτουν μόνο μία επιχειρησιακή στολή, αρβύλες και κράνη έχουν παλιώσει ενώ «προστατεύουν» τα πνευμόνια τους από τους καπνούς με ...χειρουργικές μάσκες.

Το ζήτημα της αντιμετώπισης των ελλείψεων, των καθυστερήσεων, της υποχρηματοδότησης, των υποδομών για αντιπυρική προστασία πρέπει να γίνει υπόθεση της πάλης του λαϊκού κινήματος, που και γι' αυτό θα πρέπει να βρίσκεται σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα, ιδιαίτερα την περίοδο των επόμενων καλοκαιρινών μηνών.

Βεβαίως, για να γλιτώσουν ουσιαστικά τα δάση χρειάζεται ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος ανάπτυξης, όπου η γη, τα δάση, τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής θα αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία και θα αναπτύσσονται με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, που θα αξιοποιήσει το σύνολο των παραγωγικών δυνάμεων προς όφελος των λαϊκών αναγκών. Σε έναν τέτοιο, ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, όπου κίνητρο της παραγωγής δε θα είναι το κέρδος αλλά η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, η κοινωνική αξιοποίηση των δασών μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων.


Γ. Α.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org