Τετάρτη 27 Φλεβάρη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τα κεριά...

Παπαγεωργίου Βασίλης

Ενα 8χρονο αγόρι που ζούσε στην Αλεξανδρούπολη, έπαιρνε κεριά από την εκκλησία για να έχει φως και να διαβάζει στο σπίτι του... Μια χτεσινή είδηση που εξοργίζει και αναδεικνύει όπως και πολλές άλλες, την αρρώστια, τη σαπίλα αυτού που ζει ο εργαζόμενος, το φτωχό νοικοκυριό, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης.

Στο σπίτι του μικρού η ανώνυμη εταιρεία της ΔΕΗ είχε κόψει το ρεύμα επειδή η οικογένειά του δεν είχε να πληρώσει. Η ΔΕΗ που μετρά τα τεράστια κέρδη της κάθε μέρα στο χρηματιστήριο (σ.σ. κι αυτή χτεσινή είδηση στον οικονομικό Τύπο: «...τόσο η μετοχή του ΟΤΕ όσο και της ΔΕΗ έκλεισαν με κέρδη +1,31% και +2,88% αντίστοιχα»). Η ΔΕΗ που υπάρχει και λειτουργεί για να παρέχει φως, ζέστη, ενέργεια στο λαό και που έχει αναπτύξει το δίκτυό της με το μόχθο όλων των εργαζομένων, αυξάνει τα τιμολόγια με αποτέλεσμα οικογένειες να παγώνουν ή να ζουν στο σκοτάδι. Μόνο τα 4 τελευταία χρόνια τα λαϊκά νοικοκυριά πληρώνουν 50% ακριβότερο ρεύμα.

Είναι αναγκαίο να γίνει πράξη άμεσα αυτό που πολλές φορές έχει ζητήσει το ΚΚΕ: Να μην κοπεί σε κανένα σπίτι το ρεύμα. Να καταργηθούν όλοι οι φόροι και τα χαράτσια από τα τιμολόγια της ΔΕΗ. Να μειωθούν τώρα δραστικά τα τιμολόγια της ΔΕΗ για τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες. Ομως, το ζήτημα της ενέργειας, της ηλεκτροδότησης των νοικοκυριών, δεν μπορεί να αφήνεται στις ορέξεις του κάθε ιδιώτη επιχειρηματία. Για το λαό και την οριστική επίλυση των προβλημάτων του και σε αυτόν τον τομέα είναι αναγκαία η διαμόρφωση ενός ενιαίου αποκλειστικά κρατικού φορέα ενέργειας, που θα αξιοποιεί σχεδιασμένα όλες τις δυνατότητες της χώρας για φθηνή ενέργεια και με σεβασμό στο περιβάλλον. Αυτή τη λύση προτείνει μόνο το ΚΚΕ και είναι ενταγμένη σε έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης προς όφελος του λαού.

Συσσωρεύουν πείρα οι αγρότες...

«Δουλεύουμε για τις μεγάλες εταιρείες στην παραγωγή και το εμπόριο αγροτικών μηχανημάτων και καλλιεργητικών εφοδίων». Την παραπάνω επισήμανση μας την έκανε αγρότης που συναντήσαμε στο μπλόκο της Νίκαιας, από το χωριό Προάστιο Καρδίτσας, και να πώς αιτιολόγησε τη γνώμη του αυτή: Στην περιοχή του, μας είπε, πριν από λίγα χρόνια μεγάλη μερίδα παραγωγών απασχολούνταν στην τευτλοκαλλιέργεια. Η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς είχε πάρει δάνεια από την τότε κρατική Αγροτική Τράπεζα για την προμήθεια σπαρτικών μηχανών και τευτλοεξαγωγέων, μηχανήματα απαραίτητα για την καλλιέργεια και συγκομιδή του συγκεκριμένου αγροτοβιομηχανικού προϊόντος, καθώς η φύση του δεν επιτρέπει τη χειρωνακτική εργασία. Πολλά από αυτά τα δάνεια χορηγούνταν στα πλαίσια διαφόρων «σχεδίων βελτίωσης» των καλλιεργειών, τα οποία «έτρεχαν» όταν στην Ευρωπαϊκή Ενωση είχε ανοίξει η συζήτηση για την αναθεώρηση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς (ΚΟΑ) ζάχαρης στα πλαίσια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Ολα τα σενάρια κατά τη διάρκεια της συζήτησης αυτής προέβλεπαν την κατακόρυφη μείωση της συγκεκριμένης καλλιέργειας για τα κράτη - μέλη της ΕΕ και συνεπώς την κατάργηση των σχετικών επιδοτήσεων...

... από τη σκληρή τους καθημερινότητα

Η υιοθέτηση τελικά αυτών των σχεδίων είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση της συγκεκριμένης καλλιέργειας στη χώρα μας και το κλείσιμο, οριστικό ή σχεδόν οριστικό, των εργοστασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (ΕΒΖ). Διότι η πρώτη ύλη για την παραγωγή ζάχαρης συνέφερε τα κυρίαρχα μονοπώλια της ΕΕ να εισάγεται είτε από τα «υπερπόντια εδάφη» όπου καλλιεργείται ζαχαροκάλαμο, είτε από άλλες χώρες σε αντίστοιχο γεωγραφικό μήκος και πλάτος που οι εδαφοκλιματικές συνθήκες ευνοούν αυτήν την καλλιέργεια. Το ζήτημα είναι ότι - εκτός από το κλείσιμο των εργοστασίων της ΕΒΖ με όλες τις αρνητικές συνέπειες - ο μηχανολογικός εξοπλισμός, που κόστισε τεράστια ποσά και στους αγρότες αλλά συνολικά στην οικονομία της χώρας και στο εμπορικό της ισοζύγιο, πλέον μένει στα αζήτητα και σκουριάζει στις αποθήκες. Ωστόσο, τα δάνεια που πήραν τότε οι παραγωγοί, συνεχίζουν να τα ξεπληρώνουν μέχρι σήμερα - και ποιος ξέρει για πόσο ακόμη - στην Τράπεζα Πειραιώς, που στο μεταξύ «αγόρασε» την ΑΤΕ...

Η χειραγώγηση στην Ιταλία

Πολύς ντόρος γίνεται από τα επιτελεία των αστών, με τις εκλογές στην Ιταλία, την 3η μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρωζώνη. Το αποτέλεσμα της κάλπης, λένε, έβγαλε ακυβερνησία που θα οδηγήσει σε αστάθεια και θα επηρεάσει και την υπόλοιπη ΕΕ... Χαρακτηριστικός είναι και ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Αυγής», που μιλάει για «Μήνυμα των Ιταλών στις Βρυξέλλες και τη Μέρκελ» και για «Φτάνει πια» που δήθεν είπαν. Τι έγινε στην πραγματικότητα; Οι εργαζόμενοι της Ιταλίας, χρόνια χειραγωγημένοι στις αυταπάτες της διαχείρισης του καπιταλισμού, με την καθοριστική συμβολή και του ευρωκομμουνιστικού ρεύματος, εγκλωβίστηκαν ανάμεσα στη «Σκύλλα» της κεντροαριστεράς και τη «Χάρυβδη» της κεντροδεξιάς, του Μπερσάνι και του Μπερλουσκόνι αντίστοιχα. Επίσης επέλεξαν την άσφαιρη εκτόνωση μέσω του λαϊκιστή Γκρίλο, που αναδεικνύεται τρίτη δύναμη και εμφανίζεται ως δήθεν αντισυστημικός προβάλλοντας ζητήματα διαφθοράς, ενώ έχει διαχειριστική πολιτική. Το σχετικά μικρό ποσοστό (10%) που πήρε ο Μόντι, που τοποθετήθηκε ως πρωθυπουργός με συμφωνία κεντροδεξιάς - κεντροαριστεράς για να προχωρήσει τις αλλαγές που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, δεν μπορεί να απομονώνεται από το συνολικό αρνητικό για το λαό αποτέλεσμα και ως «μομφή στη Μέρκελ και τις Βρυξέλλες».

Το οπορτουνιστικό μόρφωμα της λεγόμενης «Επανάστασης των Πολιτών» (από κόμματα μέλη του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς - Κομμουνιστική Επανίδρυση, Κόμμα Ιταλών Κομμουνιστών, Οικολόγους και άλλες δυνάμεις με συνθήματα ενάντια στη διαφθορά), που είχε καθαρά πρόγραμμα σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης του καπιταλισμού και άφηνε ανοιχτή την «πόρτα» συνεργασίας με την κεντροαριστερά, σημείωσε μεγάλη υποχώρηση σε ψήφους και ποσοστά.

Στην Ιταλία, δεκαετίες τώρα, έχουν δοκιμαστεί πολλά και διάφορα μείγματα διαχείρισης και πολλά «κόλπα» χειραγώγησης του λαού. Με την επιχείριση «Καθαρά χέρια», ενάντια δήθεν στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, εξαφανίστηκαν κυριολεκτικά παραδοσιακά αστικά κόμματα, όπως των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών, που όμως αντικαταστάθηκαν με νέα, όπως π.χ. του Μπερλουσκόνι, δείχνοντας ότι η αστική τάξη βρίσκει πάντα λύσεις για να συνεχίζει την εκμετάλλευση και τη χειραγώγηση των εργαζομένων, να αφαιρεί συνεχώς κατακτήσεις και δικαιώματα. Η χρόνια υποχώρηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος εξαιτίας της λεγόμενης «κυβερνώσας αριστεράς», δηλαδή της οπορτουνιστικής μετάλλαξης του κάποτε Κομμουνιστικού Κόμματος, με εκλογικά ποσοστά πάνω από 30%, που ακολουθούσε τη γραμμή του λεγόμενου «ιστορικού συμβιβασμού» με τους αστούς, και συμμετοχή σε κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης, οδήγησε στο συμβιβασμό και την υποταγή των εργαζομένων στο καπιταλιστικό σύστημα. Οδήγησε συνδικάτα να κάνουν δημοψηφίσματα για το πόσο θα χάσουν οι εργάτες στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» και της «διάσωσης θέσεων εργασίας». Η ανυπαρξία ουσιαστικής εναλλακτικής διεξόδου για τα λαϊκά στρώματα και επαναστατικής στρατηγικής έχει ως αποτέλεσμα οι εργάτες να στοιχίζονται κάτω από τις σημαίες των αστών.

Ολα τα παραπάνω δείχνουν και την ουσία της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που καλεί σε εναλλαγή κυβέρνησης που θα φέρει τάχα φιλολαϊκές λύσεις με τα μονοπώλια στην οικονομία και στην εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ερμηνεύει το εκλογικό αποτέλεσμα ως αντίθεση στην πολιτική της Μέρκελ. Αλλά ποιο το όφελος για το λαό; Επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ εκθείαζε την πολιτική Μόντι και μάλιστα καλούσε την κυβέρνηση να συμμαχήσει μαζί του στα πλαίσια της ΕΕ και της Ευρωζώνης... Να γιατί πρέπει ο λαός να βγάλει συμπεράσματα. Το αποτέλεσμα είναι ήττα για το εργατικό κίνημα της Ιταλίας. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους είναι η αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική πάλη, αυτή θα δώσει διέξοδο σε όφελός τους.


Δημήτρης ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Επενδύσεις με συντριβή του λαού

Γρηγοριάδης Κώστας

Σήμερα, ο Αντ. Σαμαράς θα παραστεί στην υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και στην πολυεθνική καπνοβιομηχανία «Phillip Morris», βάσει της οποίας η τελευταία δεσμεύεται επί μία τριετία να απορροφά το 50% της εγχώριας παραγωγής καπνού. Η υπογραφή θα γίνει στο Μέγαρο Μαξίμου, παρουσία του «νούμερο 2» στην ιεραρχία της πολυεθνικής. Σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση, το διάστημα 2013 - 2015, η αξία της συμφωνίας θα ανέλθει στα 180 εκατ. ευρώ. Την Παρασκευή ο Αντ. Σαμαράς «μετακομίζει» στον Πειραιά, όπου στις εγκαταστάσεις της «Cosco» θα υπογραφεί η τριμερής συμφωνία συνεργασίας ανάμεσα στην COSCO, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και τη «Hewlett-Packard», για τη μεταφορά των εμπορευμάτων της τελευταίας από τον Πειραιά προς τις χώρες της Ευρώπης. Μόλις χτες, ο υπουργός Ανάπτυξης επανέλαβε τις επαφές που είχε ξεκινήσει ο Αντ. Σαμαράς με εκπροσώπους πολυεθνικών, μοιράζοντας υποσχέσεις για προνόμια και νέα μέτρα στην υπηρεσία της κερδοφορίας τους. Καθεμιά από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες είναι μια σκηνή στο θέατρο των εντυπώσεων που στήνει προκειμένου να πείσει το λαό ότι για το δικό του καλό πασχίζει να φέρει επενδύσεις και να τροφοδοτήσει ανάπτυξη. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική, όπως αναλυτικά έχουμε γράψει για μία προς μία τις επιχειρηματικές συμφωνίες που διαφημίζει η κυβέρνηση. Ειδικά για το ζήτημα της «Phillip Morris», είναι τουλάχιστον πρόκληση να θριαμβολογεί η κυβέρνηση ότι σώζει τους καπνοκαλλιεργητές, όταν η εγχώρια παραγωγή καπνού, που έδινε εισόδημα σε χιλιάδες οικογένειες φτωχών αγροτών, έχει στην κυριολεξία εξαφανιστεί από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ. Μόνο από το 2004 (αναθεώρηση της ΚΑΠ) μέχρι το 2006, η ποσόστωση για την Ελλάδα έπεσε από τους 126.000 τόνους στους 23.000 και η πτωτική πορεία συνεχίζεται. Ας αφήσουν, λοιπόν, τα σάπια ότι κυνηγάνε επενδύσεις για το καλό του λαού. Τα μονοπώλια είναι οι μόνοι κερδισμένοι και η κερδοφορία τους χτίζεται στα συντρίμμια των δικαιωμάτων του λαού.


Παπαγεωργίου Βασίλης

Με αφορμή τις ελλείψεις προσωπικού στα νοσοκομεία

Γρηγοριάδης Κώστας

Τα απολογιστικά στοιχεία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης που δημοσιοποιήθηκαν χτες σχετικά με το προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία δείχνουν ότι το 2012 αποχώρησαν λόγω συνταξιοδότησης συνολικά 4.285 άτομα και έγιναν μόλις 153 προσλήψεις και 29 μετακινήσεις από άλλους οργανισμούς. Ο υπουργός Υγείας έχει παραδεχτεί ότι αποχώρησαν 750 γιατροί το 2011 και 703 το 2012. Σύμφωνα με άλλα στοιχεία οι κενές οργανικές θέσεις στα δημόσια νοσοκομεία φτάνουν τις 22.000!

Αυτή είναι μία πλευρά μόνο από την τραγική κατάσταση που βιώνουν ασθενείς, ασφαλισμένοι, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Στρατηγικός στόχος και βασική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης για όλα τα κράτη - μέλη είναι η καθιέρωση της ενιαίας ελάχιστης παροχής δημόσιων υπηρεσιών Υγείας - Πρόνοιας - φαρμάκων για όλους τους εργαζόμενους - συνταξιούχους. Αυτό που ονομάζουν «Βασικό Πακέτο Παροχών». Κι όποιος αντέξει...

Τι σημαίνει αυτό; Επιγραμματικά: Μείωση της κρατικής χρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος Υγείας - Πρόνοιας (νοσοκομεία - Κέντρα Υγείας - ασφαλιστικά ταμεία - προνοιακά ιδρύματα και κοινωνικά επιδόματα). Λειτουργία των δημόσιων μονάδων Υγείας με επιχειρηματικά κριτήρια προκειμένου να «αυτοχρηματοδοτηθούν» από την πώληση υπηρεσιών Υγείας. Μετακύλιση των δαπανών στα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότησή τους από το κράτος και τους επιχειρηματίες, την ανεργία, τη μείωση των μισθών, τη «μαύρη» εργασία κ.λπ., αδυνατούν να αντεπεξέλθουν και προχωρούν σε συνεχείς περικοπές των παροχών προς τους ασφαλισμένους και αύξηση των πληρωμών.

Οι εργαζόμενοι είναι οι αποκλειστικοί παραγωγοί όλου του τεράστιου πλούτου που υπάρχει και που μπορεί να καλύψει πλήρως και δωρεάν τις ανάγκες όλου του πληθυσμού χωρίς όρους και προϋποθέσεις σε υπηρεσίες Υγείας για την πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση, αξιοποιώντας όλα τα σύγχρονα μέσα και τις κατακτήσεις της επιστήμης. Αυτό απαιτεί την ανάπτυξη ενός ενιαίου συστήματος Υγείας - Πρόνοιας με κεντρικό σχεδιασμό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης, με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με κοινωνικοποίηση όλων των επιχειρηματικών μονάδων Υγείας που πληρούν τις προϋποθέσεις.

«Αν» δεν πειραχτούν τα μονοπώλια...

Διάψευση των σχεδίων για νέα μείωση στους μισθούς είδαν διάφορα αστικά ΜΜΕ στην προχτεσινοβραδινή τηλεοπτική συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών. Τι είπε ο Γιάννης Στουρνάρας; Οτι δε θα γίνει μείωση μισθών και δε θα εφαρμοστούν νέα μέτρα, «αν» εφαρμοστεί απαρέγκλιτα το δημοσιονομικό πρόγραμμα. «Αν», δηλαδή, προχωρήσουν ανεμπόδιστα όλες οι αποφάσεις και τα μέτρα που ήδη αλλάζουν εφιαλτικά τη ζωή των εργατικών - λαϊκών οικογενειών: Γενικεύουν τις ατομικές Συμβάσεις. Συνδέουν την εξέλιξη των μισθών (ωριμάνσεις κ.τ.λ.) με την «ανταγωνιστικότητα» και τους δείκτες της ανεργίας, συμπληρωμένα με τη φοροληστεία. Μέτρα και αποφάσεις, δηλαδή, που ήδη δίνουν τη δυνατότητα στους εργοδότες να χτυπούν ανελέητα τους μισθούς.

Το «αν» που κάθε φορά τονίζουν τα κυβερνητικά στελέχη που κατά τ' άλλα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δε θα έρθουν νέα μέτρα, κρύβει όλη την ουσία. Είναι το «αν» - δαμόκλειος σπάθη που κρέμεται πάντα πάνω από όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι το ίδιο «αν» που χρησιμοποιούσαν το περασμένο Σαββατοκύριακο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, εξηγώντας πως οι μισθοί θα αποκατασταθούν «αν» ανακάμψει η οικονομία (δηλαδή τα κέρδη των επιχειρήσεων).

... δε θα πειραχτούν κι οι εργάτες

Τέτοια «αν» δεν κρύβουν παρά το προστακτικό «να» με το οποίο οι μεγαλοεργοδότες προλογίζουν κάθε φορά τις νέες τους απαιτήσεις για κλιμάκωση της αντεργατικής εφόδου. Μάλιστα, πολλές φορές, δεν αποτελεί παρά ωμή παραπλάνηση των εργαζομένων, που δήθεν μένουν να προσδοκούν αποκλιμάκωση της επίθεσης ή οφέλη που ισοσκελίζουν -υποτίθεται- την επίθεση που δέχονται. Φερετζές της συνεχούς αντεργατικής επίθεσης. Τα παραδείγματα είναι άφθονα. Για παράδειγμα, πριν δυο χρόνια, προκειμένου να ενισχύσουν κι άλλο τα κέρδη τους, οι εφοπλιστές ζητούσαν επίμονα τη μείωση μιας σειράς «τελών υπέρ τρίτων» μεταξύ των οποίων ήταν και χρήματα που κατέβαλλαν στο ΝΑΤ. «Αν», έλεγαν, συμβεί αυτό, θα μειωθούν τα εισιτήρια στα πλοία, θα «ανασάνουν» οι επιχειρήσεις του κλάδου. Με αυτόν τον τρόπο πολιορκούσαν την κοινή γνώμη εκβιάζοντας και την ανοχή των εργαζομένων του κλάδου. Τι έγινε τελικά; Και τα «τέλη» αυτά μειώθηκαν και τα εισιτήρια αυξήθηκαν.

Αυτά τα «αν», μαθαίνουν στους εργαζόμενους να εξαρτούν την ίδια τους την επιβίωση από το αν οι μεγαλοεπιχειρηματίες «αντέχουν» να τους δώσουν μισθούς, να κρατούν ανοιχτά τα εργοστάσια, να κρατούν το ίδιο προσωπικό. Δηλαδή, από το αν συγκεντρώνουν ή όχι τα κέρδη που προσδοκούν ή που απαιτεί η επιβίωσή τους στην ελεύθερη αγορά. Αλλά για να αναπαράγονται τα κέρδη χρειάζονται συνεχή αντεργατικά μέτρα. Αυτό πρέπει να συνειδητοποιούν οι εργαζόμενοι και να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Πεδίο ανταγωνισμών οι υδρογονάνθρακες

Το έδαφος για συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου της χώρας, με γνώμονα τα συμφέροντα της ντόπιας ολιγαρχίας και στο φόντο των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, στρώνει η τρικομματική κυβέρνηση. Η διαφαινόμενη ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο ελληνικό θαλάσσιο χώρο, σε συνδυασμό με τα σχέδια μετατροπής της χώρας σε διαμετακομιστικό κόμβο Ενέργειας, έχει ανοίξει την όρεξη σε εγχώριους και ξένους μονοπωλιακούς ομίλους. Η στρατηγική της κυβέρνησης, με στόχο την ενίσχυση της θέσης της ντόπιας αστικής τάξης, κύρια των ομίλων της Ενέργειας και των εφοπλιστών, κινείται σε δύο άξονες. Ο πρώτος αφορά στις ανοιχτές προσκλήσεις προς τα μονοπώλια να επιλέξουν την Ελλάδα ως χώρα «επενδύσεων» στον τομέα της Ενέργειας, με στόχο να προσελκύσει συσσωρευμένα κεφάλαια.

Ο δεύτερος αφορά στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης να ανοίξει την πόρτα για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών του Αιγαίου, που επιθυμεί διακαώς η αστική τάξη σε Ελλάδα και Τουρκία και προκρίνουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, στα πλαίσια των γεωστρατηγικών τους επιδιώξεων. Στο πεδίο της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, ήδη δρομολογούνται εξελίξεις που οξύνουν τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς. Από την επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου, Φρ. Ολάντ, στην Ελλάδα, προέκυψε το «ενδιαφέρον» του γαλλικού μονοπωλίου ΤΟΤΑL για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου της Ελλάδας σε Αιγαίο, Ιόνιο και Κρήτη. Η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ, που θα μεταφέρει αζέρικο αέριο στην Κεντρική Ευρώπη, ανέδειξε την πρόθεση του μονοπωλιακού ομίλου ΒP, που ελέγχει το κοίτασμα φυσικού αερίου στο Αζερμπαϊτζάν, να χρησιμοποιήσει το ελληνικό έδαφος ως κόμβο μεταφοράς.

Ακόμα πιο πέρα: Η ιδιωτικοποίηση των υποδομών των ΔΕΣΦΑ και ΔΕΠΑ έχει προσελκύσει ρωσικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια. Ταυτόχρονα, Ελληνες εφοπλιστές αγοράζουν και κατασκευάζουν δεξαμενόπλοια για τη μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου και εγχώριοι επιχειρηματικοί όμιλοι επιδιώκουν συμπράξεις με ξένα μονοπώλια Ενέργειας για τη μεταφορά και τη διάθεση φυσικού αερίου. Την ίδια ώρα, έχει επανέλθει στο προσκήνιο το θέμα της οριοθέτησης ΑΟΖ στο Αιγαίο, με την κυβέρνηση να αναζητά συμβιβασμούς στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ προκειμένου να βρεθεί «χρυσή τομή» για τη συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Μόνο τυχαίες δεν είναι χρονικά οι δηλώσεις των Σαμαρά - Ολάντ για καθορισμό υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ προκειμένου να προχωρήσει η εκμετάλλευση των ελληνικών ενεργειακών αποθεμάτων, τα οποία έσπευσαν να αναγάγουν σε «πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ευρώπης».

Καθόλου τυχαία δεν είναι και η κίνηση της Τουρκίας να ορίσει «οικόπεδα» προς έρευνα για την αναζήτηση υδρογονανθράκων επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νότια της Ρόδου, αμφισβητώντας ανοιχτά τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Ειδικότερα όταν τα παραπάνω πραγματοποιούνται ενόψει της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Αγκυρα, για τη συνεδρίαση του «Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας». Η επιδίωξη της κυβέρνησης να δώσει προς εκμετάλλευση στα μονοπώλια τα κοιτάσματα στο Αιγαίο οδηγεί σε λύσεις συνεκμετάλλευσης και στη διαπραγμάτευση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ. Είναι φανερό ότι η στρατηγική της ντόπιας αστικής τάξης, όπως εκφράζεται από την κυβέρνηση, είναι παράγοντας όξυνσης των αντιθέσεων στην περιοχή μας και εστία κινδύνων για το λαό, ο οποίος δεν έχει κανένα λόγο να συρθεί πίσω από το ένα ή το άλλο μονοπώλιο, πίσω από τη μια ή την άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org