Σάββατο 26 Οχτώβρη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Στόχος, η συγκέντρωση γης και ακίνητης περιουσίας

Ο φόρος στα ακίνητα είναι μόνιμος. Και είναι καρμανιόλα για τα λαϊκά νοικοκυριά, την ίδια ώρα που φοροελαφρύνει τη μεγάλη ακίνητη περιουσία, δηλαδή τους αστούς. Το αστικό κράτος έχει επιβάλει 21 συνολικά φόρους στα ακίνητα. Αλλά τούτος ο τελευταίος είναι αβάσταχτος και ήρθε σε συνθήκες κρίσης, άρα έξαρσης της ανεργίας, συνθήκες που αξιοποιούν οι αστικές κυβερνήσεις για δραστικό χτύπημα του εργατικού, του λαϊκού εισοδήματος για να ξελασπώσει το κεφάλαιο από την καταστροφική της δύναμη, δηλαδή συνθήκες που ωθούν στη φτώχεια και στην απόλυτη εξαθλίωση. Και αυτός ο φόρος γίνεται μοχλός ενίσχυσης μιας μερίδας του κεφαλαίου, που καραδοκεί να αρπάξει γη και ακίνητα. Στην Ελλάδα, υπάρχει, συγκριτικά με άλλες χώρες, μεγάλος βαθμός ιδιοκατοίκησης και μικρής ιδιοκτησίας σε γη. Αυτό θεωρείται δείκτης ευημερίας. Με αυτόν το φόρο, όπως και με τους άλλους, αλλά και με το τεκμαρτό εισόδημα λόγω ιδιοκατοίκησης, στη φορολογία ανθρώπων του μόχθου που είναι άνεργοι ή πάμφτωχοι, άρα που τους αναγκάζουν να πουλήσουν τη μικροϊδιοκτησία για να πληρώσουν τους φόρους, έρχονται οι μεγαλοεπιχειρηματίες των λεγόμενων REAL ESTATE να αγοράσουν κοψοχρονιά αυτές τις ιδιοκτησίες, ή ακόμη να τους τις αφαιρέσουν και μέσω κατασχέσεων λόγω αδυναμίας να πληρώσουν την αβάσταχτη φορολογία. Ετσι επιταχύνεται η συγκέντρωση της γης στα χέρια των μονοπωλιακών ομίλων για να προχωρήσουν τα επενδυτικά τους σχέδια, αφού χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες γης θα εξαναγκαστούν να ξεπουλήσουν την όποια ακίνητη περιουσία κατέχουν γιατί η κατοχή της γίνεται πλέον αβάσταχτη. Αυτός είναι ο στόχος και μέσω αυτού του φόρου.

Φαρμακερές... θεραπείες

Δυο νέες θεραπείες για την αντιμετώπιση του κακοήθους μελανώματος παρουσιάστηκαν από γιατρούς.

Τα φάρμακα και για τις δύο περιπτώσεις παράγονται από πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες. Το ένα στοιχίζει 8.000 ευρώ και μπορεί να χρειαστεί να το παίρνει ο άρρωστος μέχρι και δύο χρόνια. Το άλλο στοιχίζει 58.000 ευρώ και χορηγείται τέσσερις φορές. Στην Ελλάδα οι άρρωστοι από κακόηθες μελάνωμα είναι κοντά στους 200.

Οι 100 άρρωστοι θα χρειαστούν οπωσδήποτε θεραπεία με το πρώτο φάρμακο. Δηλαδή ο ΕΟΠΥΥ -η συμμετοχή του αρρώστου είναι μηδενική- θα πληρώσει: 8.000 Χ 24 μήνες Χ 100 άτομα = 19,2 εκατ. ευρώ. Για τους άλλους 100 το κοστολόγιο είναι το εξής: 58.000 Χ 4 φορές Χ 100 άτομα = 23,2 εκατ. ευρώ.

Φαρμακεροί, βέβαια, οι υπολογισμοί. Αλλά έτσι γίνεται η κοστολόγηση των φαρμάκων, που πρέπει να καλύπτει την καινοτομία - όπως λένε οι πολυεθνικές- αλλά, πρωτίστως, και την κερδοφορία - που δεν το λένε οι πολυεθνικές. Η ζωή και ο θάνατος -όσο κι αν οι γιατροί διατείνονται ότι η επιστήμη είναι υπεράνω των αριθμών- αποτελούν «μια αγορά πολλών δισεκατομμυρίων», όπως έλεγαν, πρόσφατα, μια ελληνική και μια ξένη εταιρεία που έκαναν συμφωνία για την παραγωγή νέων φαρμάκων βιοτεχνολογίας.

Αυτά ισχύουν όταν το φάρμακο είναι εμπόρευμα και χρησιμοποιείται ως μέσο κερδοφορίας. Αυτά δε θα συμβαίνουν όταν οι πρόοδοι της επιστήμης και τα φάρμακα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Οταν δηλαδή θα κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής...

ΜΑΡΞ - ΕΝΓΚΕΛΣ
Κείμενα για την οικονομική κρίση

Η βαθιά αφομοίωση αυτού του έργου αποτελεί απαραίτητο όρο για την κατανόηση των νομοτελειών της πολιτικής δράσης και για την περαιτέρω ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας.

Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει κείμενα των Μαρξ και Ενγκελς για την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Η επιλογή των άρθρων έγινε από τη γερμανική έκδοση Marx Engels Werke (MEW) και την αγγλική έκδοση Marx Engels Collected Works (MECW).

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται είναι δύο ειδών: α) Αρθρα εφημερίδων τα οποία σχεδόν στο σύνολό τους είναι ανταποκρίσεις του Μαρξ από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη στο διάστημα που αυτός ήταν απεσταλμένος της αμερικανικής εφημερίδας «New York Daily Tribune» για την Ευρώπη (1851-1862). Γι' αυτόν το λόγο επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στη βασική οικονομική κρίση αυτής της περιόδου (την κρίση του 1857) ταυτόχρονα με τις αναφορές, τον εντοπισμό ομοιοτήτων και διαφορών με τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις, αλλά και τις προβλέψεις για το μέλλον. β) Αλληλογραφία ανάμεσα στους Μαρξ - Ενγκελς και άλλα στελέχη του εργατικού κινήματος, η οποία επικεντρώνεται στη μακροχρόνια ύφεση του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Αγκελα Μέρκελ

Η «υπηρεσιακή» μέχρι ώρας καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ (λόγω του παζαριού που είναι σε εξέλιξη ανάμεσα σε χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες για σχηματισμό κυβέρνησης διαχείρισης) επιχείρησε να ανεβάσει τους τόνους με αφορμή τις παρακολουθήσεις των τηλεπικοινωνιών από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, Γερμανών πολιτών και αξιωματούχων, μεταξύ αυτών και της ίδιας.

Η αντίδραση της Μέρκελ, αναμενόμενη για ένα υπαρκτό γεγονός, που άλλωστε χρησιμοποιούν οι μυστικές υπηρεσίες σε όλο τον κόσμο, έχει προφανώς βαθύτερα αίτια, καθώς συμβαίνει σε μια περίοδο που οξύνεται η καπιταλιστική κρίση και οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη. Τα ίδια «παράπονα» έκαναν και οι αξιωματούχοι της Γαλλίας αλλά και άλλων χωρών, μιας και τα αμερικανικά «αυτιά» είχαν ιδιαίτερα διευρυμένο πεδίο.

Ομως το διακύβευμα έχει σχέση με τη φαγωμάρα για το ποιος θα έχει το δυνατόν μικρότερες απώλειες από τη συγχρονισμένη παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, που στις παραγωγικές δυνάμεις που καταστρέφονται εκτός από τους εργάτες, απαξιώνεται και μέρος του κεφαλαίου. Οι τομείς που γίνεται διαπάλη είναι πολλοί και περιλαμβάνουν ενεργειακούς πόρους, νέες αγορές, νέες τεχνολογίες και καινοτομίες ανάμεσα σε άλλα. Αν είναι δυνατόν λοιπόν, τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία να μη θέλουν να έχουν «μάτια» και «αυτιά» παντού. Η ενδοαστική διαπάλη, είτε σε επίπεδο ενός καπιταλιστικού κράτους, είτε μιας διακρατικής καπιταλιστικής συμμαχίας όπως η ΕΕ ή άλλες, είτε σε επίπεδο διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος δεν αλλάζει τη στόχευση των αστών που είναι η διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Και αυτό οι εργάτες και οι άλλοι εκμεταλλευόμενοι δεν πρέπει να το ξεχνούν ποτέ.


Δ. Κ.

Πού το πάνε;

Πρόσφατα ο Αντ. Σαμαράς στην ομιλία του στις ΗΠΑ, ως πολέμιος υποτίθεται των «άκρων», προπαγάνδισε την επικίνδυνη θεωρία ταύτισης της φασιστικής εγκληματικής δράσης κατά του εργατικού, του λαϊκού κινήματος, με τη δράση του εργατικού - λαϊκού κινήματος και ιδιαίτερα την πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών βάσεων κλπ. Προχτές η ΝΔ επανήλθε διά της εκπροσώπου Τύπου της, κατατάσσοντας στα «άκρα» τις δυνάμεις που παλεύουν «ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τη νεοαποικιοκρατία και τη δύναμη των πολυεθνικών εταιρειών», τη «διάλυση του ΝΑΤΟ, το γενικό αφοπλισμό και την κατάργηση των στρατιωτικών βάσεων εντός ΕΕ».

Στην ΕΕ συζητούν την ποινικοποίηση ακόμη και της έκφρασης διαφορετικών από τις επίσημες κρατικές και με νόμους κατοχυρωμένες ιδεολογικοπολιτικές τοποθετήσεις για ιστορικά ζητήματα. Και ξέρουμε ότι επίσημη κρατική τοποθέτηση είναι η ταύτιση ναζισμού - κομμουνισμού, η ταύτιση των φασιστικών καθεστώτων με τα σοσιαλιστικά. Ηδη η αντίθεση σ' αυτή τη σάπια ανιστόρητη θεωρία διώκεται σε χώρες της ΕΕ όπως οι Βαλτικές, όπως διώκονται και οι κομμουνιστές.

Προχτές στη Βουλή η κυβέρνηση έφερε και ψήφισε τροπολογία, σύμφωνα με την οποία «όποιος με πρόθεση παραβιάζει κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί σε βάρος κρατών ή οντοτήτων ή οργανισμών ή φυσικών ή νομικών προσώπων, με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή με κανονισμούς της ΕΕ τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών, εκτός αν από άλλη διάταξη προβλέπεται βαρύτερη ποινή»...

Πού το πάνε με όλα τα παραπάνω; Να σηκώσουν νέα εμπόδια στην αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική πάλη του εργατικού, του λαϊκού κινήματος, ποινικοποιώντας αυτόν τον αγώνα κόντρα στη βαρβαρότητα. Ηθικά για την εργατική τάξη είναι δίκαιο το «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» έλεγε πρόσφατα ο Μ. Βορίδης σε τηλεοπτικό πάνελ, αλλά «πολιτικά ορθό» είναι η εφαρμογή των νόμων των καπιταλιστών. Ιστορικά το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, τηρουμένων των αναλογιών, έχει ξαναπεράσει και αντιμετωπίσει παρόμοιες επιθέσεις των αστών (π.χ. το Ιδιώνυμο του Ελευθ. Βενιζέλου), αλλά δεν «τα δίπλωσε», τις αντιμετώπισε ακριβώς γιατί έχει το δίκιο με το μέρος του.

Χρειάζεται επαγρύπνηση, αλλά πάνω απ' όλα ανασύνταξη του κινήματος, οργάνωση, αντεπίθεση, ένταση της αντιμονοπωλιακής, αντικαπιταλιστικής πάλης, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος ότι είναι δημοκρατικό δικαίωμα αναφαίρετο η αγωνιστική διεκδίκηση, κόντρα στους σφετεριστές του πλούτου από τους παραγωγούς του, το λαό. Το κίνημα να το επιβάλει στην πράξη.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org