Σάββατο 26 Μάρτη 2016 - Κυριακή 27 Μάρτη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Οι εξελίξεις απαιτούν εγρήγορση και στοχοπροσηλωμένο αγώνα

Αλίμονο σ' όποιον για λίγο ξεχαστεί. Αλίμονο σ' όποιον, αποσβολωμένος μπρος στην εικόνα των δολοφονικών επιθέσεων στις Βρυξέλλες, χάνει από την οπτική του την καθημερινή σφαγή των εργατικών δικαιωμάτων και βουρκωμένος από το δράμα των προσφύγων αφήνει τον εαυτό του να πιστεύει ότι η ΝΑΤΟική αρμάδα θα δώσει τη λύση.

Βρισκόμαστε σ' εκείνο το σημείο του κόμπου όπου ενώ όλες οι άκρες είναι ορατές και ζητούν να τις ξεδιαλύνουμε, το σφίξιμο της θηλιάς είναι τόσο ασφυκτικό που θολώνει ο νους, χάνει το κύριο, αγκιστρώνεται σ' ό,τι του πετάξουν.

***

Τα αστικά επιτελεία, για να συσκοτίσουν την πραγματική αιτία δράσης ομάδων όπως αυτή που χτύπησε στις Βρυξέλλες, μιλάνε για «πόλεμο πολιτισμών», για «ψυχοκοινωνικές αιτίες των αποκλεισμένων νέων στα γκέτο της Δύσης», για τη «ριζοσπαστικοποίηση νέων μουσουλμάνων» και σαν έτοιμοι από καιρό πλασάρουν την ανάγκη «ενίσχυσης της ασφάλειας», μιλάνε για «αναγκαίες εκπτώσεις στα δικαιώματα και τις ελευθερίες», την «ένταση του πολέμου κατά της τρομοκρατίας».

Κρύβουν το πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν αυτές οι οργανώσεις, σε διασύνδεση με μηχανισμούς αστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών συμμαχιών.

Θολώνουν την εικόνα, το γεγονός ότι η επίθεση στις Βρυξέλλες συμβαίνει σε μια περίοδο που πολλές περιοχές του πλανήτη φλέγονται, ενώ «μυρίζει μπαρούτι» για συνολικότερη ανάφλεξη. Στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική συνεχίζονται οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, που έχουν ως αιτία τους τον επικίνδυνο για τους λαούς ανταγωνισμό των καπιταλιστικών χωρών και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών τους για το μοίρασμα αγορών, πηγών Ενέργειας, δρόμων μεταφοράς τους και γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής.

Επικίνδυνες εξελίξεις

Στο Προσφυγικό, έχουμε ήδη την επικύρωση της απόφασης για τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων που γίνονται έρμαιο στο άθλιο παζάρι της λυκοσυμμαχίας, που λέγεται ΕΕ, με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας. Και για άλλη μια φορά, ο Ελληνας πρωθυπουργός προσπάθησε να παρουσιάσει το μαύρο - άσπρο. Ομως: Το κλείσιμο των βόρειων συνόρων για τους πρόσφυγες αποτελεί κοινή απόφαση της ΕΕ, όχι αποτέλεσμα μονομερών ενεργειών, όπως ισχυρίζεται ο Αλ. Τσίπρας. Η απόφαση για υποχρεωτική κατάθεση των αιτήσεων ασύλου και fast-track εξέτασή τους στην Ελλάδα σημαίνει επαναφορά σε ισχύ και αυστηρή εφαρμογή του απαράδεκτου Κανονισμού του Δουβλίνου. Ετσι θα αυξηθούν τα κυκλώματα και οι ταρίφες των δουλεμπόρων, τα δρομολόγια θα γίνουν πιο επικίνδυνα, θα ανέβει ο αριθμός των νεκρών προσφύγων - μεταναστών. Με την απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, η άρχουσα τάξη της Τουρκίας πήρε από την ΕΕ αυτό που επιδιώκει εδώ και καιρό, δηλαδή να «βάλει πόδι» στην περιοχή της Συρίας που βρίσκονται οι Κούρδοι, στο όνομα δήθεν του να δημιουργηθούν «ασφαλέστερες περιοχές» για τους πρόσφυγες «σε ορισμένες περιοχές κοντά στα τουρκικά σύνορα». Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση βάζει κολαούζο το ΝΑΤΟ στα γκριζαρισμένα σύνορα του Αιγαίου.

Την ίδια ώρα, μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά και στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης με τους «εταίρους». «Προ των πυλών» εμφανίζονται και νέα αντιλαϊκά νομοθετήματα, με επίκεντρο την παραπέρα κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων, τη νέα ένταση της φοροληστείας απέναντι στα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά, τις αντιλαϊκές παρεμβάσεις στα «κόκκινα» δάνεια, καθώς και τη συγκρότηση του νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, ζητήματα που αποτελούν τα προαπαιτούμενα της «αξιολόγησης», ενώ στα σκαριά είναι και τα επόμενα «πακέτα», όπως η διόγκωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα καύσιμα κίνησης, η αύξηση του ΕΝΦΙΑ στη λαϊκή στέγη και τη μικρή περιουσία, οι ευρύτερες «αλλαγές» στη φορολόγηση των οχημάτων (τέλη κυκλοφορίας κ.ά.), η αύξηση στα τέλη κινητής τηλεφωνίας. Στον αντίποδα, το επόμενο διάστημα ανακοινώνεται το υπό διαμόρφωση «πρότυπο της παραγωγικής ανασυγκρότησης», καθώς και ο νέος «αναπτυξιακός νόμος», ο οποίος βρίθει από κάθε είδους κρατικές ενισχύσεις, φοροελαφρύνσεις και απαλλαγές για το κεφάλαιο, ώστε να έρθει η περίφημη ανάκαμψη.

Στηρίζουν και επαινούν

Με αυτά τα δεδομένα, δεν ξάφνιασε η στήριξη Τσίπρα από Σόιμπλε - Σαπέν, που έκαναν καθαρό ότι και η σημερινή κυβέρνηση είναι επιλογή του κεφαλαίου και ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναγνωρίζεται η αφοσίωση με την οποία υλοποιεί τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να ανακάμψει η κερδοφορία του.

Επαινο, βεβαίως, πήρε η κυβέρνηση και από τον αμερικανικό παράγοντα, στη διάρκεια της επίσκεψης του υπουργού Αμυνας στις ΗΠΑ. Σε ημερίδα στο Καπιτώλιο που οργάνωσαν το Lexington Institute και το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο με θέμα υπό τον εντυπωσιακό τίτλο «Ο Κόλπος της Σούδας: Το στρατιωτικό στολίδι του ΝΑΤΟ», ο υπουργός δήλωσε: «Πρόκειται για ένα αεροπλανοφόρο που δεν μπορεί να βυθιστεί και οι σύμμαχοί μας μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν χωρίς να χρειάζεται να εμπλακούν σε τουρκικά παζάρια». Ταυτόχρονα, ανακοίνωσε την κοινή εξαήμερη άσκηση της Ελλάδας, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, που θα αρχίσει στις 30 Μάρτη.

Κινητικότητα σε όλο το αστικό στρατόπεδο

Σ' αυτό το περιβάλλον, δεν περνάνε απαρατήρητες διεργασίες που γίνονται στο αστικό πολιτικό σύστημα, ώστε να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις των καιρών. Στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας μιλάνε ξανά για «σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων» και την «ανάγκη να βρεθούν γύρω από το ίδιο τραπέζι όλοι, χωρίς εξαιρέσεις, όλοι όσοι τουλάχιστον αυτοπροσδιορίζονται ως "προοδευτικοί", "δημοκράτες", είτε θεωρούν ότι ανήκουν στον ευρύτερο χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού», με προγραμματική βάση μια «σειρά ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων», που όπως εκτιμούν, διακόπηκαν μετά την περίοδο 2009 - 2011. Παράλληλα μ' αυτούς, γίνονται κινήσεις και στους πέριξ της ΝΔ χώρους. Ανέστησαν τον Καρατζαφέρη, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός «νέου» «συντηρητικού εθνικού φιλελεύθερου δεξιού κόμματος», που θα εκφράζει με μεγαλύτερη συνέπεια εθνικιστικές και ευρωσκεπτικιστικές θέσεις, που άλλωστε υπάρχουν στους κόλπους της αστικής τάξης.

Κανένας θεατής

Απέναντι στην πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι ανάγκες του κεφαλαίου, είναι κρίσιμο κάθε εργάτης, νέος, άνεργος, φτωχός αυτοαπασχολούμενος και αγρότης να μην παρακολουθεί παθητικά τις συμφωνίες της κυβέρνησης με την ΕΕ, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, για την αφαίρεση όσων δικαιωμάτων απέμειναν. Να μη μένει θεατής στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς που προετοιμάζουν νέα μέτρα στο Ασφαλιστικό, νέους δυσβάσταχτους φόρους, νέα προνόμια στους τραπεζίτες και θηλιά στο λαό με τα «κόκκινα» δάνεια, νέες ιδιωτικοποιήσεις, το τσάκισμα μισθών και μεροκάματων και άλλα πολλά! Κανένας και καμία δεν πρέπει να δεχτεί την καταστολή, νέα μέτρα περιορισμού της λαϊκής πάλης με αφορμή τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες. Οπως σημειώνει το ΠΑΜΕ ενόψει των συλλαλητηρίων που οργανώνει για τις 29 και 31 Μάρτη προετοιμάζοντας τη 48ωρη απεργία, «εδώ και τώρα δράση για να μην περάσει η επίθεση στη ζωή μας!».

***

Για να 'ναι, όμως, αποτελεσματικοί στο στόχο τους οι αγώνες, η εργατική τάξη πρέπει να 'χει όσο το δυνατόν καθαρότερο ότι: Μπροστά στη νομοτέλεια της καπιταλιστικής κρίσης, που καμία γραμμή αστικής διαχείρισης δεν μπορεί να αναιρέσει την αιτία της εκδήλωσής της, ο πονοκέφαλος της αστικής διαχείρισης διεθνώς αφορά τη δυσκολία ελεγχόμενης «υποτίμησης» μεγάλου μεγέθους υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου με διάφορες μορφές (υπερχρεωμένα κράτη, μεγάλες προβληματικές τράπεζες κ.λπ.) και την κατά συνέπεια διαπάλη για την κατανομή των ζημιών. Σ' αυτό το έδαφος αυξάνεται ο κίνδυνος ενός μεγάλου ιμπεριαλιστικού πολέμου για το μοίρασμα αγορών, ενεργειακών πηγών και σφαιρών γεωστρατηγικής επιρροής. Η εγχώρια αστική τάξη, για να συμμετάσχει στο νέο μοίρασμα των αγορών της περιοχής και για να αναβαθμίσει το γεωπολιτικό της ρόλο, συμμετέχει πρόθυμα στα πιο επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή. Η κυβέρνηση στηρίζει ενεργά την κλιμακούμενη στρατιωτική ευρωατλαντική επέμβαση, που αυξάνει τον κίνδυνο του γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ευρασία.

Να γιατί, λοιπόν, για να 'ναι νικηφόρος για την εργατική τάξη ο σκληρός ταξικός πόλεμος που διεξάγεται, το πιο κρίσιμο ζήτημα είναι ο προσανατολισμός της ταξικής πάλης, ώστε να σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη των καπιταλιστών, το κράτος της, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που στηρίζουν, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Δηλαδή, το περιεχόμενο, το πλαίσιο πάλης να βοηθά, να ωριμάζει και να βαθαίνει, να εδραιώνεται η αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση της πάλης.

Πατριδογνωμόνιο
Η... καρδιά των ευρωαξιών!

«

Η... καρδιά της Ευρώπης»! Αυτή είναι η σχεδόν μόνιμη επωδός κάθε αναφοράς στη φρίκη των Βρυξελλών. Μια ενοχική, σχεδόν πανικόβλητη προσέγγιση του ευρωπαϊκού θεσμικού εξουσιαστικού κατεστημένου, πασπαλισμένη με την πρόχειρη μυθολογία των εξωτικών μαγειρικών συνταγών της εποχής της κοινωνικής δικτύωσης. Ανάμεσα στις εικόνες της βαναυσότητας των καταματωμένων κορμιών, αυτών των καθημερινών ανθρώπων που έγιναν σε λίγα δευτερόλεπτα θυσία σ' έναν ανοίκειο βρωμιάρικο βωμό αποκτηνωμένων συμφερόντων - «ανθρώπινες ιστορίες» τις λένε για να χάσκουν οι τρομοκρατημένες μάζες και να κλείνονται εκούσια στα σπιτοκελιά τους - κάποιοι πρόλαβαν κι έκοψαν τιμολόγιο: Τέσσερα δισ., ως τώρα, οι απώλειες του Βελγίου από την τρομοκρατική επίθεση. Τι συνηθισμένη ευρωπαϊκή αξία κι ιδέα!... Λες και μετά από κάθε τέτοιας μορφής χτύπημα κι άνοιγμα τάφων για ανυποψίαστους πολίτες όπου Γης, μέσα σ' ένα εικοσιτετράωρο είναι υποχρεωμένοι να πιάνουν δουλειά, κολλητά με τους γιατρούς, τους νοσοκόμους και τους διασώστες κάθε λογής, ένα σωρό ανθρωπέμποροι, λογιστές - τοκιστές και σουλατσαδόροι του ανθρώπινου πόνου. Αναλυτές της... κατάστασης που διαμορφώνεται πάνω στα τεντωμένα νεύρα του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος, έτοιμοι να προτείνουν επενδύσεις και ρίσκα, ευκαιρίες σπαρμένες πάνω στην προβολή των διαμελισμένων κορμιών, στέκονται καθόλου αποσβολωμένοι μπροστά στις οθόνες. Η μια ο πίνακας των χρηματιστηριακών αξιών, η άλλη στα κομμένα ποδάρια και τα μακελεμένα πρόσωπα.

Η καρδιά της Ευρώπης, κυκλωμένη από ντόπιους κουστουμαρισμένους φασίστες που πουλάνε ασφάλεια και πλαστογραφημένους ανατολίτες ισλαμιστές, υποδείγματα φονταμενταλίστικου εκφασισμού των μουσουλμανικών κοινωνιών, που πουλάνε στον καιρό μας την πρώτη ύλη τρόμος - αντιτρομοκρατική καταστολή, είναι προ πολλού σταματημένη. Γιατί δεν είναι καρδιά των Ευρωπαίων ανθρώπων, αλλά μια λέσχη, μια τσέπη, ένα ρινγκ μονοπωλιακών συμφερόντων και ανταγωνισμών. Εκεί, θεσμοθετημένα, αλλάζουν χέρια σ' ένα δέκατο του δευτερολέπτου τα δυσθεόρατα κεφάλαια που συσσωρεύτηκαν στις χώρες - ευρωαποικίες, σφάζοντας και υποδουλώνοντας τους προγόνους των σημερινών θυμάτων, αλλά και δραστών, στο αεροδρόμιο και το μετρό των Βρυξελλών. Η «καρδιά», λοιπόν, αυτή η τεχνητή της ΕΕ μπορεί να γίνει συμβολικά αντικείμενο «ανατομίας», έξω απ' τα τετριμμένα των μεγαλοστομιών του εντυπωσιασμού και των αναλύσεων για χρήσιμους ηλίθιους καταναλωτές. Μια πρόχειρη ματιά στο βίο του βασιλιά του Βελγίου Λουδοβίκου του Β', με τα μάτια όχι του κομμουνιστή, αλλά του πατέρα του Τομ Σόγιερ, Μαρκ Τουαίην, φτάνει. Το Αφρικανικό Κονγκό ήταν ατομική, ναι ατομική, ιδιοκτησία του Βέλγου βασιλιά έως το 1908! Σ' αυτόν τον τόπο, 76 φορές μεγαλύτερο από το Βέλγιο, ο χριστιανός άναξ ακρωτηρίαζε χιλιάδες ιθαγενείς κάθε μέρα, γιατί δεν ήταν αρκετά παραγωγικοί στη δουλειά τους! Ο αριθμός των ακρωτηριασμένων μελών των σκλάβων του Ευρωπαίου γαλαζοαίματου ήταν μια εποχή και μετρικό σύστημα «επιτυχίας» διακυβέρνησης. Οι φρικαλεότητες έγιναν γνωστές στη Δύση, από ιεραπόστολους, διπλωμάτες, και κραυγή την πένα του Τουαίην. Το 1908, ο βασιλιάς χάρισε το Κονγκό στο Βέλγιο. Στην κηδεία του ένα χρόνο μετά, εκδηλώθηκε πρωτοφανές μίσος για τα εγκλήματά του. Σήμερα στις βικιπαίδιες θα τον βρείτε όπως θέλει να τον θυμάται η ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία: Βασιλιά - οικοδομητή! Γιατί έκαμε πολλά δημόσια έργα στο Βέλγιο με τα λεφτά του Κονγκό, με τα δέκα εκατομμύρια βασανισθέντες και δολοφονηθέντες κατοίκους δούλους του... Ακόμα και στο Κονγκό, οι ντόπιοι συνεργάτες των αποικιοκρατών λέγαν και λένε πως παρά τις φρικαλεότητες έβαλε την... Αφρική στο σύγχρονο κόσμο. Ο βελγικός σιδηρόδρομος είναι «έργο» του κογκολέζικου καουτσούκ, την εκμετάλλευση του οποίου ο Λεοπόλδος είχε αναθέσει σε ιδιωτικές εταιρείες υπεργολαβικές της δικής του, με τον όρο να του τον φτιάξουν, αν ήθελαν να είναι συνεταίροι...

Υ.Γ. Το βιβλίο «Ο μονόλογος του βασιλιά Λεοπόλδου» του Μαρκ Τουαίην (εκδόσεις «Θεμέλιο»). Εικάζω ότι δύσκολα θα βρεθεί ως δωρεάν ανάγνωσμα στο διαδίκτυο, εκτός κι αν η καρδιά του χρήστη χτυπάει στο στέρνο του κι όχι στην τσέπη του αφεντικού - καλού πωλητή ευρωπαϊκών αξιών και χρεωγράφων. Αν ανατριχιάσετε από την ομοιότητα βελγικής αποικιοκρατίας και μεθοδολογίας «Ισλαμικού Κράτους», χαρείτε το ως δείγμα υγείας σε άρρωστους καιρούς.


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org