Κυριακή 25 Σεπτέμβρη 2011
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κανένας μόνος του!

Παπαγεωργίου Βασίλης

«Υπάρχουν δύο τύποι διαμαρτυρίας: H μία είναι η "κανονική", κάποιος που είναι σε απόγνωση βγαίνει και λέει "δεν μπορώ άλλο". Αυτό το δέχομαι. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Αυτή που παίζει. Είναι αυτοί που μπορούν να πληρώσουν και αναπτύσσουν μια κακού τύπου και γούστου ιδεολογία. Θα απευθυνθώ σε αυτούς που στοιχειωδώς έστω μπορούν να πληρώσουν και θα τους καλέσω και παρακαλέσω να κάνουν το καθήκον τους απέναντι στην πατρίδα»... Το απόσπασμα από συνέντευξη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Χρ. Πρωτόπαππα (στον «BHMA FM») επιβεβαιώνει την ανησυχία και το φόβο που έχoυν προκαλέσει στο επιτελείο του κυβερνώντος κόμματος η αυξανόμενη ορμή και δυναμική που αποκτά η οργανωμένη άρνηση πληρωμής κάθε μορφής χαρατσιού και η πάλη για την προστασία των εργατικών - λαϊκών οικογενειών που είναι σε απόγνωση. Φυσικά η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί για να τρομοκρατήσει και να διασπάσει το λαό, προκειμένου να περάσει τα άγρια μέτρα. Δεν πρέπει λοιπόν να περάσει η αντίληψη που επιχειρεί να καλλιεργήσει ότι τάχα θα δείξει «κατανόηση» για όσους δεν μπορούν πραγματικά να πληρώσουν. Στόχος της είναι να καλλιεργήσει μια παθητικότητα και μοιρολατρία, για να αποτρέψει τη συμμετοχή τους στον οργανωμένο αγώνα άρνησης πληρωμής των χαρατσιών. Αν το καταφέρει είναι ολοφάνερο ότι πρώτοι αυτοί που πραγματικά δεν μπορούν να πληρώσουν τα χαράτσια θα τσακιστούν ανελέητα. Κανένας μόνος του λοιπόν. Ολοι για έναν και ένας για όλους, ώστε να πάρει αποφασιστική ώθηση η λαϊκή αντεπίθεση απόκρουσης και ανατροπής όλων των βάρβαρων μέτρων και της εξουσίας των μονοπωλίων.

Απαιτούν κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων

Στο ερώτημα «ανάπτυξη για ποιον» απαντά ουσιαστικά ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), Α. Ανδρεάδης, σε άρθρο του σχετικά με την παρέμβασή του στο συνέδριο του «Εκόνομιστ» που έγινε τη Δευτέρα.

Εκεί, ζήτησε από την τρόικα να τοποθετηθεί θετικά στα εξής: «Συντελεστής 6,5% στα καταλύματα, 13% στην εστίαση και στις μεταφορές, μείωση κατά 50% του σπατόσημου, καθώς επίσης και ουσιαστική ευελιξία στο εργασιακό περιβάλλον, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα και να αυξηθεί η απασχόληση».

Μάλιστα στο άρθρο του, ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ, γνήσιος εκφραστής του μεγάλου κεφαλαίου στον τουριστικό τομέα, σημειώνει ότι «στα εργασιακά, παρατηρείται στασιμότητα, με τις αναγκαίες τομές, στην καθιέρωση ουσιαστικής και νόμιμης ευελιξίας στο εργασιακό περιβάλλον, να καθυστερούν υπερβολικά».

Περιέγραψε έτσι τι σημαίνει «ανάπτυξη» για τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Σημαίνει μεγάλα κέρδη στις τσέπες τους, βγαλμένα από «ευέλικτους» εργαζόμενους - σκλάβους, με μεροκάματα πείνας. Σημαίνει χοντρά πορτοφόλια με αντίτιμο τη δυστυχία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση εκατοντάδων χιλιάδων εργατικών οικογενειών. Σημαίνει φοροαπαλλαγές όταν ο λαός απειλείται από αλλεπάλληλα φοροχαράτσια, με κακοπληρωμένες, ανασφαλείς θέσεις εργασίας με την εντατικοποίηση να τους στραγγίζει τη ζωή.

Οι μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού αξιώνουν από τους εργαζόμενους θυσίες και απώλειες, απαιτώντας από την κυβέρνηση να επιβάλει στους εργαζόμενους κι' άλλα μέτρα που καταδικάζουν τη ζωή και το μέλλον των παιδιών τους, δηλαδή αβάσταχτες θυσίες, για να αυξάνουν τα κέρδη τους.

Αν είναι οι εργάτες να θυσιαστούν, ας το κάνουν για μια καλύτερη ζωή στον αγώνα για ανακούφιση της ζωής των οικογενειών τους σε ρότα ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων και όχι για τα αφεντικά τους...

Για τα κέρδη των επιχειρήσεων στην ενέργεια

Πολλή κουβέντα γίνεται για την «άνοιξη» των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα. Μόνο που θα είναι οικονομικός «χειμώνας» για τα νοικοκυριά. Κάθε κιλοβατώρα από ΑΠΕ πληρώνεται ήδη πολύ ακριβά και εγγυημένα για πολλά χρόνια. Είναι το τίμημα, λένε κάποιοι, για να αναπτύξουν οι ιδιώτες τις ΑΠΕ και να ελαφρυνθεί το... περιβάλλον.

Είναι το κόλπο, ουσιαστικά, για να μην ξέρουν πού να βάλουν τα κέρδη τους. Οι ΑΠΕ θα μπορούσαν να αναπτυχθούν και από τις κρατικές εταιρείες ενέργειας, εξαιρετικά ισχυρές οικονομικά, επιχειρηματικά και πολιτικά μέχρι πριν μερικά χρόνια. Με πρόγραμμα, στόχους, συνεργασίες ανάμεσα στα κράτη και χωρίς τα υπέρογκα «κίνητρα». Με αύξηση της απασχόλησης και της επιστημονικής γνώσης, με σεβασμό στο περιβάλλον, με κάλυψη των πραγματικών αναγκών.

Αλλά το ζήτημα είναι να «κονομάνε» οι ενεργειακές επιχειρήσεις, που όχι μόνο επιδοτούνται αδρά για τις επενδύσεις τους, αλλά μεθοδεύουν και την απάνθρωπη αύξηση των τιμολογίων για να κερδίζουν περισσότερα. Και ετοιμάζονται τώρα να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα τεράστιο πάρκο ΑΠΕ, όχι για να καλύπτονται οι ανάγκες μας, αλλά για να εξάγουν την ενέργεια. Την ίδια ώρα, η διαρκής ανάπτυξη των ΑΠΕ με αυτούς τους όρους, με ανάλογη αύξηση της απορρόφησης της παραγωγής τους, αυξάνει τις απαιτήσεις για τις πληρωμές.

Νέες αυξήσεις του τέλους ΑΠΕ εξετάζονται για να καλυφθεί η «κονόμα» των εταιρειών. Αλλά και το τέλος να μην αυξήσουν, θα τα βάλουν στα άλλα «κουτάκια» που έφτιαξαν στους λογαριασμούς. Για να καλύπτονται κόστη που προκύπτουν από νομοθετικές ρυθμίσεις και υπό την «υποχρέωση» ο ιδιώτης να βγάζει μεγάλα κέρδη από την ενέργεια.

Κανένα έλεος δεν έχουν για κανέναν οι εταιρείες και οι «φίλοι» τους. Οποιος δεν έχει να πληρώσει θα καταδικάζεται στο σκοτάδι ή στην ενεργειακή ανέχεια.

Επιμόρφωση της υποταγής

«Το Διαβαλκανικό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΙΔΔ) ως αναγνωρισμένος φορέας παροχής υπηρεσιών διά βίου εκπαίδευσης της ΑΔΕΔΥ και πιστοποιημένος φορέας επιμόρφωσης των δημοσίων υπαλλήλων υλοποιεί μια σειρά προγράμματα για το ανθρώπινο δυναμικό του δημόσιου τομέα καθώς επίσης και σε συνδικαλιστικά στελέχη».

Ετσι ξεκινά μία επιστολή της ΔΙΔΔ (εκτός από την ΑΔΕΔΥ συμμετέχουν σε αυτό συνδικάτα από Βουλγαρία, Αλβανία, ΠΓΔΜ) με την οποία προσκαλεί εργαζόμενους στα σχολεία της Ρόδου να συμμετάσχουν σε διάφορα προγράμματα διά βίου εκπαίδευσης που εξ ορισμού στόχο έχουν την προσαρμογή τους στις ανάγκες μιας Δημόσιας Διοίκησης στις υπηρεσίες των κεφαλαιοκρατών. Ακόμα και για όποιον επιμένει να βλέπει «καλοπροαίρετα» αυτή τη διαδικασία, αρκεί να αναφερθεί ότι μεταξύ άλλων το πρόγραμμα προβλέπει δύο μαθήματα ειδικά για συνδικαλιστές, συνολικής διάρκειας 70 ωρών. Τα μαθήματα αυτά έχουν τα εξής αντικείμενα: «Εκπαίδευση συνδικαλιστικών στελεχών στις βασικές αρχές του κοινωνικού διαλόγου, διαβούλευσης, διαπραγμάτευσης» και «Εκπαίδευση συνδικαλιστικών στελεχών σε πρακτικά θέματα κοινωνικής διαβούλευσης».

Είναι ολοφάνερος ο ρόλος του ΔΙΔΔ. Να εκπαιδεύει στον «κοινωνικό διάλογο», η διεξαγωγή του οποίου και μόνο «νομιμοποιεί» στη συνείδηση των εργαζομένων την αντίληψη της ταξικής συνεργασίας και τελικά της υποταγής στις κυβερνήσεις του κεφαλαίου.

ΜΑΡΞ - ΕΝΓΚΕΛΣ
Κείμενα για την οικονομική κρίση

Η παρούσα έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» αποτελεί συνέχεια της προσπάθειας για τη δημοσίευση ανέκδοτων μέχρι σήμερα έργων των Μαρξ και Ενγκελς στην ελληνική γλώσσα. Πρόκειται για μια σημαντική προσπάθεια, αφού το έργο τους αποτελεί τη στέρεη βάση, πάνω στην οποία υψώνεται ολόκληρο το υπόλοιπο θεωρητικό οικοδόμημα του μαρξισμού - λενινισμού. Η βαθιά αφομοίωση αυτού του έργου αποτελεί απαραίτητο όρο για την κατανόηση των νομοτελειών της πολιτικής δράσης και για την περαιτέρω ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας.

Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει κείμενα των Μαρξ και Ενγκελς για την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Η επιλογή των άρθρων έγινε από τη γερμανική έκδοση Marx Engels Werke (MEW) και την αγγλική έκδοση Marx Engels Collected Works (MECW).

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται είναι δύο ειδών: α) Αρθρα εφημερίδων τα οποία σχεδόν στο σύνολό τους είναι ανταποκρίσεις του Μαρξ από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη στο διάστημα που αυτός ήταν απεσταλμένος για την Ευρώπη της αμερικανικής εφημερίδας New York Daily Tribune (1851- 1862). Γι' αυτόν το λόγο επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στη βασική οικονομική κρίση αυτής της περιόδου (την κρίση του 1857) ταυτόχρονα με τις αναφορές, τον εντοπισμό ομοιοτήτων και διαφορών με τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις, αλλά και τις προβλέψεις για το μέλλον.1 β) Αλληλογραφία ανάμεσα στους Μαρξ - Ενγκελς και άλλα στελέχη του εργατικού κινήματος, η οποία επικεντρώνεται στη μακροχρόνια ύφεση του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα.

Σεμπάστιαν Πινιέρα

Γρηγοριάδης Κώστας

Παρά τη βάρβαρη καταστολή της αντιδραστικής κυβέρνησης της Χιλής, του Προέδρου Σεμπάστιαν Πινιέρα, η νεολαία της χώρας με τις φοιτητικές και μαθητικές οργανώσεις έχοντας στο πλευρό της και εργατικά συνδικάτα, συνεχίζει τον αγώνα που ξεκίνησε εδώ και πάνω από τέσσερις μήνες διεκδικώντας πραγματικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία.

Ο Πινιέρα προσπάθησε με τακτικούς ελιγμούς να δώσει την εντύπωση ότι θέλει διάλογο για να γίνουν κάποιες μεταρρυθμίσεις, ωστόσο η κίνηση αυτή απορρίφθηκε από το νεολαιίστικο κίνημα αφού δεν είπε κουβέντα για τους όρους που αυτό έθετε. Τον τερματισμό της καταστολής και τη συζήτηση επί της ουσίας ώστε να αλλάξει ριζικά η νομοθεσία που διατηρείται από την περίοδο της χούντας του Πινοτσέτ. Μια νομοθεσία που έχει καταστήσει την Παιδεία ένα ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα για τα λαϊκά στρώματα και μια χρυσοφόρα μπίζνα για το κεφάλαιο. Στην ουσία, η λεγόμενη δημόσια εκπαίδευση, είτε είναι πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια ή ανώτερη, χρυσοπληρώνεται και τα ...σπουδαστικά δάνεια είναι ο χειρότερος βραχνάς για το λαό. Φυσικά η αστική τάξη διατηρεί για τα τέκνα της τα αμιγώς ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τελευταίο τραγικό περιστατικό αυτού του ανοιχτού μετώπου είναι και το γεγονός ότι τρεις 15χρονες μαθήτριες που προχώρησαν σε απεργία πείνας μεταφέρθηκαν σε πολύ κρίσιμη κατάσταση και νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής παρακολούθησης.

Η κατάσταση στην Παιδεία εξελίσσεται στη Χιλή ως βασικός κρίκος που αναδεικνύει όλη την ταξική φύση του εκμεταλλευτικού συστήματος και θέτει επί τάπητος την ανάγκη συνολικής ρήξης με την αστική εξουσία.


Δ. Κ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org