Σάββατο 25 Ιούνη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Μονά - ζυγά δικά τους

Η δήλωση του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα, χτες για το βρετανικό δημοψήφισμα ήταν μελετημένη. Κατ' αρχάς, επιχείρησε να «εξευμενίσει» τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια απέναντι στη λυκοσυμμαχία. Επειτα, χρέωσε τα κακώς κείμενα όχι βεβαίως στη φύση, στο ρόλο και την αποστολή της λυκοσυμμαχίας του κεφαλαίου αλλά στους ...κακούς τεχνοκράτες. «Γιατί αυτές τις μέρες αποδείχτηκε ότι ο υπεροπτικός και αλαζονικός λόγος των τεχνοκρατών όχι μόνο δεν συγκινεί αλλά αντίθετα εξοργίζει τους ευρωπαϊκούς λαούς», ανέφερε. Και, τέλος, ερμηνεύοντας το αποτέλεσμα περίπου σαν ...ευκαιρία, που δίνεται στην ΕΕ να ...αλλάξει!: «Το βρετανικό δημοψήφισμα είτε θα είναι το ξυπνητήρι της αφύπνισης του υπνοβάτη που πορεύεται στο κενό ... χρειαζόμαστε άμεσα αλλαγή πορείας ... να επαναθεμελιώσουμε την Ευρώπη στις αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης... Χρειαζόμαστε μια μεγάλη προοδευτική συμμαχία για να ξαναβρεί η Ευρώπη ...τις ιδρυτικές της αξίες»!

Πρόκειται για γνωστές αυταπάτες που ο ΣΥΡΙΖΑ λανσάρει από παλιά και, μιας και διατηρούν τη χρησιμότητά τους, τις ανασύρει ξανά για να υπερασπιστεί το κεφάλαιο και την ΕΕ απέναντι στη λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή, να ανακόψει με ψευδαισθήσεις κάθε δυνατότητα εξαγωγής χρήσιμων για το λαό συμπερασμάτων. Ο,τι έκανε πάντα δηλαδή, μόνο που αυτήν τη φορά προσφέρει τις υπηρεσίες του από αναβαθμισμένη θέση.

«Κατάρα» να ζεις περισσότερο

Μπορεί η τελευταία αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση να αποτέλεσε ένα ακόμα γενναίο δώρο για τους επιχειρηματικούς ομίλους, συμπεριλαμβανομένων αυτών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το κεφάλαιο υποστέλλει τη σημαία των απαιτήσεών του σε ό,τι αφορά την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, με την ενίσχυση των κεφαλαιοποιητικών χαρακτηριστικών του. Ενδεικτική είναι η τοποθέτηση του προέδρου της «Εθνικής Ασφαλιστικής», Χρ. Σαρδελή, ότι «το αναδιανεμητικό σύστημα λύνει πολιτικά προβλήματα αλλά όχι οικονομικά» και γι' αυτό χρειάζεται η ενίσχυση του δεύτερου και τρίτου πυλώνα (επαγγελματικά ταμεία και ιδιωτική ασφάλιση). Επικαλείται, μάλιστα, την εκτίμηση για αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά μία δεκαετία μέχρι το 2060, που θα σημάνει και την αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων. Να, λοιπόν, που η αύξηση του προσδόκιμου ζωής θα πρέπει να θεωρείται «κατάρα» για ασφαλισμένους και συνταξιούχους, επειδή αξιοποιείται σαν άλλοθι για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και ταυτόχρονα για τη μετατροπή της Ασφάλισης εξολοκλήρου σε ατομική υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση, δηλώσεις όπως αυτές, που αναπαράγουν τον πυρήνα της επιχειρηματολογίας και των κατευθύνσεων της ΕΕ για το Ασφαλιστικό, επιβεβαιώνουν ότι η επίθεση είναι διαρκείας και ότι είναι θέμα χρόνου να εξαπολυθεί ο επόμενος γύρος της, με στόχο την παραπέρα επέκταση των ιδιωτικών συστημάτων σε βάρος ό,τι απέμεινε από την Κοινωνική Ασφάλιση.

Θυμίζει κάτι;

Από αναφορά της ελληνικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες: «Η μελλοντική πορεία της βελγικής οικονομίας (...) παραμένει σχετικά επισφαλής, κυρίως εξαιτίας του υψηλού δημόσιου χρέους, καθώς και των δημόσιων δαπανών που είναι δύσκολο να μειωθούν δραστικά κατά τα επόμενα έτη, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού (...) Η ενίσχυση του τραπεζικού κλάδου προς αποφυγή πτώχευσης σε πρώτο στάδιο, αλλά και τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η βελγική οικονομία και τα οποία εντάθηκαν τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της κρίσης, είχαν ως αποτέλεσμα την εκτίναξη του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ». Και παρακάτω: «Κοινή (...) διαπίστωση τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και διεθνών χρηματοδοτικών οργανισμών αποτελεί το γεγονός ότι η βελγική κυβέρνηση πρέπει να προβεί σε εκτεταμένες περαιτέρω μεταρρυθμίσεις με στόχο τον δραστικό περιορισμό των κρατικών δαπανών, την αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, συντάξεων και υγειονομικής περίθαλψης, αλλά και την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, προκειμένου να απαλείψει στα αμέσως προσεχή χρόνια το διαρθρωτικό και το ονομαστικό δημοσιονομικό έλλειμμα και να επαναφέρει το δημόσιο χρέος της χώρας σε επίπεδα ελεγχόμενα, κάτω του 100% του ΑΕΠ». Αντί για Βέλγιο, βάλτε Ελλάδα, βάλτε και άλλη χώρα. Ετσι κι αλλιώς, η καπιταλιστική κρίση δείχνει παντού τα δόντια της, αλλού το ίδιο, αλλού περισσότερο. Και παντού οι αστοί σπεύδουν να τη φορτώσουν στο λαό.

Αυξάνεται η φτώχεια

Το 35,7% του πληθυσμού της χώρας βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των ατόμων ηλικίας 18-64 ετών (39,4%). Ο πληθυσμός ηλικίας 18-64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, εκτιμάται για τους Ελληνες σε 37,4% και για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα σε 64,3%. Το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.512 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.475 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Το έτος 2015, το 21,4% του συνολικού πληθυσμού της χώρας ήταν σε κίνδυνο φτώχειας. Τι δείχνουν τα στοιχεία; Οτι αυξάνεται το τμήμα των λαϊκών στρωμάτων που κινδυνεύει από το φάσμα της φτώχειας και μάλιστα, με βάση τους επίσημους δείκτες, αυτά τα εισοδήματα δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες των ανθρώπων του μόχθου. Δηλαδή, δείχνουν συνθήκες εξαθλίωσης. Αυτή την κατάσταση δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει η «δίκαιη ανάπτυξη» που επαγγέλλεται η τωρινή κυβέρνηση, αφού υπηρετεί το στόχο της ανάκαμψης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που προϋποθέτει ένταση της εκμετάλλευσης και της απόλυτης και σχετικής εξαθλίωσης που τη συνοδεύει.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1795 Γάλλοι βασιλόφρονες και Βρετανοί στρατιώτες αποβιβάζονται στις γαλλικές ακτές της Βρετάνης, για να καταπνίξουν τη Γαλλική αστική Επανάσταση.

1826 Στη μάχη του Διρού, οι οπλισμένες με δρεπάνια Μανιάτισσες σταματούν τους Αιγύπτιους του Ιμπραήμ, που έκαναν αιφνιδιαστική απόβαση, για να πλαγιοκοπήσουν τους οχυρωμένους, στα στενά του Αρμυρού, Μανιάτες. Μετά από αυτό, ο Ιμπραήμ εγκατέλειψε κάθε σκέψη να πάρει τη Μάνη.

1876 Στη μάχη του Λιτλ Μπιγκ Χορν (25-26/6/1876), οι Ινδιάνοι Ντακότα, Τσεγιέν και Αράπαχο κατατροπώνουν το 7ο Σύνταγμα Ιππικού των ΗΠΑ υπό τον συνταγματάρχη Κάστερ, ο οποίος πέθανε μαζί με τους 267 άνδρες του. Πρόκειται για μια από τις λίγες νίκες που πέτυχαν οι ιθαγενείς Αμερικανοί απέναντι στον επεκτατισμό των ΗΠΑ κατά το «Μεγάλο Πόλεμο των Σιου» το 1876.

1925 Στρατιωτικό πραξικόπημα εκδηλώνεται στην Ελλάδα. Ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος ανατρέπει την κυβέρνηση Μιχαλακοπούλου και εγκαθιδρύει δικτατορία, την οποία επιχειρεί να καλύψει με κοινοβουλευτικό μανδύα, σχηματίζοντας κυβέρνηση στην οποία παρέχουν την εμπιστοσύνη τους όλα σχεδόν τα αστικά κόμματα.

1943 Σχεδόν 100.000 λαού διαδηλώνουν στην Αθήνα διαμαρτυρόμενοι για την εκτέλεση 106 κομμουνιστών στο Κούρνοβο. Οι διαδηλωτές απαιτούν το σταμάτημα των εκτελέσεων, των συλλήψεων και την κατάργηση της ομηρίας. Στις συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής έπεσαν νεκροί 15 διαδηλωτές, ενώ τραυματίστηκαν 75.

1944 Τμήματα του 16ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ μπαίνουν στη Νάουσα, απομονώνουν τη γερμανική φρουρά και παίρνουν από το εργοστάσιο Λαναρά 220 φορτία ύφασμα, ρουχισμό και κουβέρτες.

1950 Ως αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής υποδαύλισης ξεσπά ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας και τη Νότια Κορέα. Στις 27/6, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει την αποστολή στρατευμάτων για την υποστήριξη της Νότιας Κορέας, διεθνοποιώντας έτσι την πολεμική σύγκρουση. Στην ιμπεριαλιστική επέμβαση που ακολούθησε, μετείχαν συνολικά 23 κράτη, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Τελικά, ο πόλεμος έληξε με την υπογραφή ανακωχής (27/7/1953) και τη διατήρηση των συνόρων των δύο κρατών στο ύψος του 38ου Παραλλήλου. Το κόστος της ιμπεριαλιστικής επέμβασης σε ανθρώπινες ζωές ήταν τρομακτικό. Σε σχεδόν 3.000.000 υπολογίζονται οι νεκροί ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό, αποτέλεσμα - μεταξύ άλλων - και των αδιάκριτων και ισοπεδωτικών βομβαρδισμών βορειοκορεατικών πόλεων από την αεροπορία των ΗΠΑ.

1951 Εγκαινιάζεται η έγχρωμη τηλεόραση από το δίκτυο CBS στη Νέα Υόρκη.

1969 Στο Παρίσι πραγματοποιείται μεγάλη συγκέντρωση ενάντια στην παροχή όπλων στη χούντα από τη γαλλική κυβέρνηση.

1991 Η Σλοβενία ακολουθεί το παράδειγμα της Κροατίας, αποχωρεί από τη Γιουγκοσλαβία και διακηρύσσει την ανεξαρτησία της.

1997 Πεθαίνει ο Γάλλος ωκεανογράφος Ζακ Ιβ Κουστό.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org