Παρασκευή 24 Νοέμβρη 2000
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Η απάντηση στους «φίλους» των εργαζόμενων

Παπαγεωργίου Βασίλης

Δεν πρόλαβε καλά καλά ο Κ. Σημίτης να στείλει το μήνυμα ότι το νομοσχέδιο για τα εργασιακά «θα περάσει και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του», και αμέσως οι διάφοροι «διαφωνούντες», θορυβώδεις βουλευτές, κυβερνητικοί συνδικαλιστές κ.ο.κ., έσπευσαν να στοιχηθούν πίσω από τα αντιλαϊκά μέτρα. Τόσο καιρό σπεκουλάριζαν εκ του ασφαλούς και παρουσιάζονταν ως «φίλοι του λαού», αλλά τώρα που πλησιάζει η ώρα της κρίσης, η στιγμή που «αποφασίζεις με ποιον θα πας και ποιον θα αφήσεις», αυτή την ώρα «ξέχασαν» τους εργαζόμενους και τα συμφέροντά τους και προτίμησαν τη σιγουριά της εξουσίας και της νομής της. Φυσικά, μόνο κάποιοι αφελείς θα τους εμπιστεύονταν και θα είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους σε αυτούς τους αριβίστες και τυχοδιώκτες. Από την άλλη, τώρα που φεύγει από τη μέση ο κουρνιαχτός που σκόπιμα σήκωσαν, οι εργαζόμενοι μπορούν πιο καθαρά να διακρίνουν ποιος είναι μαζί τους και ποιος απέναντί τους. Κυρίως όμως να οργανώσουν την πάλη τους και να προετοιμαστούν για τους σκληρούς ταξικούς αγώνες, ώστε να αχρηστεύουν στην πράξη το εκτρωματικό νομοσχέδιο για την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Αυτή είναι και η καλύτερη απάντηση σε αυτούς που επιχειρούν να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες τους.

Εικόνες ντροπής

Κατά 10 εκατομμύρια αυξήθηκε ο αριθμός των ατόμων που έχουν επείγουσα ανάγκη από βοήθεια σε τρόφιμα, σημειώνει η έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, που δόθηκε προχτές στη δημοσιότητα. Μια αύξηση, που συντελέστηκε μέσα στους τελευταίους 12 μήνες και έφτασε το συνολικό αριθμό των ατόμων, με άμεση και επείγουσα ανάγκη τροφίμων, στα 62 εκατομμύρια ανθρώπους, κύρια από αφρικανικές χώρες. Την ίδια στιγμή, στην κοινή έκθεση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και της Γιούνισεφ, αναφέρεται ότι η πρόσβαση σε καθαρό νερό και στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής είναι αδύνατη, για 3 περίπου δισεκατομμύρια ανθρώπους, του μισού και πλέον δηλαδή πληθυσμού του πλανήτη. Πρόβλημα, το οποίο για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται ένα ποσό, σημειώνει η έκθεση, που είναι ίσο με την ετήσια δαπάνη των Ευρωπαίων για παγωτά ή το μισό της ετήσιας δαπάνης των Αμερικανών για τη σίτιση των κατοικιδίων τους. Είναι μερικοί μόνον αριθμοί και εικόνες από τη σύγχρονη πραγματικότητα της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης...

Γιατί «μπερδεύτηκαν»...

Μπορεί το πρόσωπο του νέου Προέδρου των ΗΠΑ να παραμένει ακόμη άγνωστο, αλλά τα όσα έχουν μεσολαβήσει από τις αμερικανικές εκλογές μέχρι σήμερα μάς θύμισαν την τρομερή εκστρατεία των Δημοκρατικών, να πείσουν τους προοδευτικούς Αμερικανούς ψηφοφόρους να προτιμήσουν το «λιγότερο κακό»... Ελεγαν, λοιπόν, σε όλους: «Κράτα γερά τη μύτη σου, να μη σε πνίξει η δυσωδία, και ψήφισε τον Αλ Γκορ»... Δεν υπολόγισαν όμως τους συνταξιούχους του Μαϊάμι, οι οποίοι αντιμετώπισαν πολλαπλά προβλήματα. Κατ' αρχάς είναι εξαιρετικά δύσκολο να δει κάποιος καλά, όταν ταυτόχρονα κρατά τη μύτη του ερμητικά κλειστή. Επίσης, η έλλειψη οξυγόνου είναι παράγοντας που συμβάλλει εντόνως στη... μετάλλαξη των ψηφοφόρων σε ζαλισμένα κοτόπουλα, ιδιαίτερα όταν οι τελευταίοι έχουν και κάποια ηλικία. Οπότε μάλλον αναμενόμενο ήταν οι συνταξιούχοι του Μαϊάμι να ψηφίσουν τον Πατ Μπιουκάναν, λίγο πριν σωριαστούν στο έδαφος λιπόθυμοι...

... οι συνταξιούχοι του Μαϊάμι

Και μπορεί εσείς, βέβαια, να χαμογελάτε - διαβάζοντας τα παραπάνω - αλλά δεν ξέρουμε, αν κάνει το ίδιο και ο Αλ Γκορ. Οχι, μόνο ή κυρίως, γιατί το πολιτικό του μέλλον παίζεται ακόμη, αλλά γιατί, το 1994, ήταν ο εμπνευστής τού... μεγάλου προγράμματος «επανανακάλυψης της κυβέρνησης». Σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό, καταργήθηκαν μια σειρά ομοσπονδιακές -ακριβέστατες μάλιστα - οδηγίες, που είχε εκδώσει το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης και αφορούσαν την αντιμετώπιση ανάλογων... δύστροπων και... δύσκολων περιστατικών. Για παράδειγμα, πώς να περπατάς σε ίσια γραμμή, ενώ κλείνεις τη μύτη σου, σε περίπτωση μιας γεμάτης καπνούς ατμόσφαιρας από πυρκαγιά...

Ισως, αν οι οδηγίες αυτές δεν είχαν καταργηθεί. Αν δεν είχαν καταργηθεί τα δημόσια γραφεία που φρόντιζαν την προώθησή τους, κλπ., κλπ., οι συνταξιούχοι του Μαϊάμι, να μην... μπερδεύονταν.

Η ... σφαγή των ... θαυμάτων

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΘΑ ΓΙΝΕΙ σφαγή μας είπαν, θα τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας μας είπαν, θα διαφωνήσουν μας είπαν και, τελικά, μόνο ένα γλεντάκι για να κλείσουν οι εργασίες δεν κάνανε εκεί στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Ελέγχου του ΠΑΣΟΚ για το νομοσχέδιο -έκτρωμα του υπουργού Εργασίας!

Δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν βιομήχανοι, εφοπλιστές και όσοι, τέλος πάντων, εξυπηρετούνται από το συγκεκριμένο νομοθέτημα, που γρήγορα - γρήγορα βαδίζει προς τη Βουλή. Σε τέτοια κομβικά θέματα, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν κάνουν λάθη, ούτε κωλυσιεργούν.

Οσο για τις περίφημες διαφωνίες Πάγκαλου, όσο τον ακούσατε εσείς να διαφωνεί, άλλο τόσο τον άκουσαν και στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Ελέγχου. Εκτος πια αν βγει και μας πει τώρα ότι κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης τον είχαν δέσει και τον είχαν φιμώσει.

ΤΕΛΙΚΑ, έτσι όπως πάει ο Γιάννος Παπαντωνίου, που χαρακτήρισε την οικονομική πορεία της χώρας ως «θαύμα»(!) θα το πιστέψει κιόλας. Είμαστε, λέει, χώρα χαμηλών φόρων και αυτές τις μέρες επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη αναδιανομή χρημάτων υπέρ των ασθενέστερων τάξεων!

Αυτό, όμως, που είναι λίγο δύσκολο να μας εξηγήσει είναι τι ρόλο παίζουν και πώς βρέθηκαν μέσα σε αυτό το θαύμα, τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ζουν κάτω από το όριο φτώχειας, και πώς γίνεται στην Ελλάδα να βρίσκονται τρεις από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης.

Επίσης, πολύ θα θέλαμε να μάθουμε αυτό το περίπου 12% της ανεργίας που δίνει επίσημα η κυβέρνηση (αν και είναι μεγαλύτερη) πώς συμβιβάζεται με αυτή την κατάσταση; Το Λόττο έχουν κερδίσει όλοι αυτοί και δε δουλεύουν ή ανήκουν σε κανένα ...φιλοσοφικό ρεύμα κατά της εργασίας;

Πού πηγαίνει, βρε παιδί μου, αυτός ο άνθρωπος και κάνει τις μετρήσεις του; Στην Ενωση Εφοπλιστών έκανε γκάλοπ;


Γρηγοριάδης Κώστας

Ρατσιστικό τέρας

Εστησε ένα δικό του εκτελεστικό απόσπασμα. Εδωσε μόνος του την εντολή του πυρ και εν συνεχεία και τη χαριστική βολή... Τα άψυχα κορμιά των Αλβανών «σωριάστηκαν» στο χώμα. Ο Γιώργος Πατζιαρέλας εκτέλεσε την Τρίτη δυο νέα παιδιά, δυο μετανάστες. Βρήκε και άλλοθι για την πράξη του. Κινδύνεψε η ζωή του και η κόρη του. Η προανάκριση όμως που διενεργήθηκε και η γνωμάτευση του ιατροδικαστή ανέτρεψε τους ισχυρισμούς του. Την απάνθρωπη και φασιστική αυτή πράξη του, κάποιοι έσπευσαν να την επικροτήσουν. Ναι, την επιδοκίμασαν. Δεν πρέπει να μας φαντάζει απίθανο. Αρκεί να ανακινήσουμε λίγο το μνημονικό μας και σίγουρα θα επαναφέρουμε στο μυαλό μας εκφράσεις που όλοι έχουμε ακούσει: «Σίγουρα Αλβανοί το έκαναν», «έλα μωρέ ένας Αλβανός ήταν»... Ρατσισμός, ξενοφοβία, δυο λέξεις, δυο έννοιες που όλοι γνωρίζουμε. Φαινόμενα όλων των καπιταλιστικών κοινωνιών, άλλοτε σε έξαρση και άλλοτε σε ύφεση, τα οποία πάντα όμως υποβόσκουν και συντηρούνται σε καλή κατάσταση μέσα στα «οπλοστάσια» της άρχουσας τάξης και των οργάνων της. Τώρα τελευταία μάλιστα έρχονται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο...

Οι ξένοι μετανάστες «νόμιμοι και μη νόμιμοι» αποτελούν πλέον μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Περίπου 800.000 ζουν στην πατρίδα μας. Εργάζονται, τα παιδιά τους πηγαίνουν στο σχολείο, νοικιάζουν σπίτια Ελλήνων ιδιοκτητών, είναι «ζωντανό» κομμάτι της χώρας. Κι όμως, μόλις πρόσφατα, η ελληνική κυβέρνηση «ψέλλισε» κάποιες προτάσεις, παρουσίασε μεταναστευτική πολιτική... Ολοι αυτοί οι άνθρωποι βέβαια, για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά και από δω και πέρα - δεν πρέπει να τρέφουμε ψευδαισθήσεις γι' αυτό - αποτελούν φτηνό εργατικό δυναμικό και εύκολη «λεία» στα χέρια του ελληνικού κεφαλαίου. Με μισθούς πείνας και κάτω από εξευτελισμούς, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι οικονομικοί πρόσφυγες παράγουν, χωρίς να απαιτούν, χωρίς να διεκδικούν, με το «φόβο» να είναι ο μόνιμος σύντροφός τους.

Ηεργασία όλων αυτών των μεταναστών προσφέρει τεράστια κέρδη στην ντόπια ολιγαρχία. Η παρουσία τους στη χώρα μας προσφέρει όμως άλλη μια σπουδαία... υπηρεσία στο σύστημα και τους εκφραστές του. Οι θέσεις εργασίας που καταλαμβάνουν οι οικονομικοί μετανάστες «είναι μια από τις κυριότερες αιτίες τις ανεργίας...». Αυτό δεν αποτελεί βέβαια σύνθημα μόνο κάποιων ακροδεξιών στοιχείων, αλλά κατάλληλα διανθισμένο έχει ειπωθεί και από τα χείλη διάφορων αξιωματούχων. Η επιχείρηση διχασμού του ντόπιου εργατικού δυναμικού με τους ξένους εργάτες, εάν αποφέρει καρπούς, μπορεί να περάσει σε δεύτερη μοίρα τις αντιλαϊκές πολιτικές επιλογές τους, οι οποίες είναι και η αιτία για τις ουρές των χιλιάδων ανέργων. Η έξαρση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι μια καλοστημένη «παγίδα», που στόχο έχει να εγκλωβίσει τη λαϊκή σκέψη και συνείδηση, να μην επιτρέψει στον Ελληνα εργαζόμενο και άνεργο να αναζητήσει τη ρίζα του κακού και τους υπεύθυνους.

Οι πολιτικές επιλογές που συντηρούν τις διακρίσεις και προωθούν το «διαίρει και βασίλευε», εφαρμόζονταν και εφαρμόζονται σε όλο τον κόσμο. Η εργατική τάξη της χώρας μας πρέπει στο πρόσωπο των ξένων εργατών να αναζητήσει τους συμμάχους που μαζί τους θα απαιτήσει ίσα εργασιακά, οικονομικά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Πρέπει στο πρόσωπο κάθε οικονομικού μετανάστη, ο Ελληνας εργάτης να αναγνωρίσει το σύντροφο που θα σταθεί δίπλα του για να παλέψει και τελικά να ανατρέψει αυτή την κατάσταση. Το όπλο της ολιγαρχίας, που φέρει το όνομα ρατσισμός, μπορεί να γίνει «μπούμερανγκ» που θα στραφεί εναντίον της.


Παναγιώτης ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Δημοκρατία της πλουτοκρατίας

Γρηγοριάδης Κώστας

Αμείωτη συνεχίζεται η τακτική αποκλεισμού του ΚΚΕ από τα ΜΜΕ. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η νέα πρωινή καθημερινή εκπομπή της ΝΕΤ «Πρώτη Ματιά», της οποίας ο υπεύθυνος, Γ. Λομβέρδος, δεν έχει προσκαλέσει ούτε μια (!) φορά εκπρόσωπο του ΚΚΕ, από τον Σεπτέμβρη, που η εκπομπή αυτή ξεκίνησε! Βεβαίως, δεν είναι η μόνη. Ο καθένας βλέπει ότι το ΚΚΕ δεν προσκαλείται συνήθως και στις εκπομπές των υπολοίπων τηλεοπτικών σταθμών, ενώ οι ανακοινώσεις του αποσιωπούνται ή διαστρεβλώνονται. Τα ίδια, περίπου, γίνονται και με τις εκπομπές των ραδιοφώνων. Αντίθετα, τόσο στα κανάλια, όσο και στα ραδιόφωνα, παρελαύνουν καθημερινά και ανελλιπώς οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ. Ακόμη και οι Κωστόπουλος - Θεωνάς είχαν και έχουν τον τελευταίο καιρό μια υπερπροβολή. Γεγονός που έρχεται κι από μόνο του να αποδείξει πως ένα βασικό κριτήριο και μέλημα των «επικοινωνιακών επιτελείων» είναι η προβολή όποιου και ό,τι «χτυπάει» το ΚΚΕ, τις θέσεις και την πολιτική του.

Το σοβαρό αυτό θέμα, βέβαια, δεν αφορά μόνο το ΚΚΕ. Είναι πρώτα και κύρια ζήτημα δημοκρατικής ενημέρωσης και το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά οι διάφοροι υπεύθυνοι των ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι, που εργάζονται σ' αυτά. Αφορά, σαν τέτοιο, ιδιαίτερα την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Αποκλείοντας το ΚΚΕ, αποκλείουν μια φωνή αντίστασης στην κυβερνητική νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, μια φωνή υπεράσπισης των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Να γιατί η αντίδραση στην αντιδημοκρατική αυτή πρακτική του «Μέγκα», του «Αλφα», της ΕΡΤ, του «Σκάι», του «Φλας» και λοιπών ΜΜΕ είναι θέμα όλων των εργαζομένων και όχι μόνο των κομμουνιστών.

Απαραίτητη η αλληλεγγύη

«Σφαίρες... σφαίρες βροχή. Μη μας θάψετε. Μείνετε μαζί μας. Σαν τι διαφέρουμε από σας. Λίγα γραμμάρια μολύβι στην καρδιά μας. Στη δικιά σας όχι. Χαράς στη διαφορά. Αύριο, αύριο σειρά σας θα 'ναι για μολύβι. Μιλάτε λοιπόν σαν να είσαστε δικοί μας. Αναστήθηκαν οι νεκροί. Ας σηκωθούν και οι ζωντανοί τραγουδώντας. Πες τους όλους να σηκωθούν. ΠΕΣ ΤΟΥΣ ΤΟ»... (απόσπασμα από μονόπρακτο θεατρικό, τον Απρίλη 1999, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης): Ο λαός της πόλης διαδηλώνει τα αντιιμπεριαλιστικά του αισθήματα και εκφράζει την αλληλεγγύη του στο βομβαρδιζόμενο λαό της Γιουγκοσλαβίας.

«Είναι το σπίτι μας. Μας διώξανε με τη βία. Ζητάμε πίσω την πατρίδα μας. Το σπιτικό μας. Τι τον κάνατε τον πατέρα μου. Τον άντρα μου. Το παιδί μου...». Κραυγή των αγωνιζόμενων Παλαιστινίων που βρίσκονται σε μια νέα Ιντιφάντα, για το αυτονόητο, το δικαίωμα στην πατρίδα. Που πολεμούν με σφενδόνες και πέτρες τη σιδερόφραχτη στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ.

Ενάμισι χρόνο μετά, εικόνες φρίκης, παρόμοιες με εκείνες της Γιουγκοσλαβίας, διαδραματίζονται στην Παλαιστίνη. Οι «κεντροαριστερές» ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και άλλες δυνάμεις συναινούν στο έγκλημα, εφαρμόζοντας την πολιτική των «ίσων αποστάσεων». Οι νεκροί της Παλαιστίνης φωνάζουν στους ζωντανούς των λαών να ξεσηκωθούν. Απαραίτητη λοιπόν σήμερα όσο ποτέ η αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό και η συνέχιση της πάλης ενάντια στον κοινό εχθρό, τον ιμπεριαλισμό.

«Πολιτικός τζόγος» να γίνεται

Σε μείζον πολιτικό και κοινωνικό θέμα έχει αναγάγει την κατάσταση στο χρηματιστήριο η ηγεσία της ΝΔ και καθημερινά επικεντρώνει τις παρεμβάσεις σ' αυτό. Ποιοι, όμως, είναι οι στόχοι της; Πρώτον, να εκμεταλλευτεί μικροκομματικά το θέμα και να δείξει ότι η κυβέρνηση είναι «ανίκανη» και «κουρασμένη». Δεύτερον και σοβαρότερο, είναι να μεγιστοποιήσει τις πιέσεις, μέσω της αρνητικής πορείας του ΧΑΑ, για να προχωρήσει η κυβέρνηση πιο αποφασιστικά στις νεοφιλελεύθερες διαρθρωτικές αλλαγές, κυρίως τις ιδιωτικοποιήσεις, την «απελευθέρωση» αγορών, κλπ. Σε αυτό το τελευταίο αποσκοπούν εξάλλου και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια που κάνουν στο «ναό του τζόγου» οι μεγάλοι παίκτες, ξένοι και Ελληνες. Ομως, η ηγεσία της ΝΔ δεν είναι άμοιρη ευθυνών για το έγκλημα που έχει διαπραχθεί στη Σοφοκλέους, αφού ποτέ δεν προειδοποίησε τους μικρομετόχους για τη σφαγή που τους ετοίμαζαν. Μόνον εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς διαπιστώνει την ασύλληπτη ανακατανομή πλούτου που έγινε μέσα σε τόσο μικρό διάστημα, σε βάρος των αποταμιεύσεων των μικρομετόχων. Ολοφάνερος είναι, επομένως, και ο χαρακτήρας της τακτικής της ηγεσίας της ΝΔ. Ενας πολιτικός τζόγος στο χρηματιστήριο αξιών του δικομματισμού είναι και τίποτε παραπάνω.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Αντιλαϊκός προϋπολογισμός

Ο τελευταίος κρατικός προϋπολογισμός σε δραχμές και ο πρώτος που εκφράζεται και σε Ευρώ συζητείται ήδη στην Επιτροπή της Βουλής. Για την ακρίβεια, η Επιτροπή της Βουλής, και στη συνέχεια η ολομέλεια του Σώματος, καλείται να αποδεχτεί ή να απορρίψει αποφάσεις, που έχουν εγκρίνει διάφορα όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομίας, η Νομισματική Επιτροπή κλπ. Εκεί συζητούνται και αποφασίζονται τα βασικά μεγέθη, όχι μόνο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2001, αλλά και των επόμενων. Στη συνέχεια, η «συνταγή» δίνεται στους Ελληνες πολιτικούς υπαλλήλους της πλουτοκρατίας, στους διάφορους επίσης «τεχνοκράτες», οι οποίοι της δίνουν το κατάλληλο σχήμα, το οποίο και παρουσιάζουν ακολούθως στο ελληνικό Κοινοβούλιο.

Τα βασικά χαρακτηριστικά και του νέου προϋπολογισμού είναι τα ίδια που έχουμε γνωρίσει και σε όλους τους προϋπολογισμούς της δεκαετίας του '90. Κατ' αρχάς είναι προϋπολογισμός διαιώνισης των πολιτικών λιτότητας για τους πολλούς και της πολύμορφης ενίσχυσης των καπιταλιστικών κερδών. Αν δέκα χρόνια πολιτικών «σύγκλισης» οδήγησαν στην περιθωριοποίηση εκατομμύρια Ελληνες πολίτες, που, σύμφωνα και με την επίσημη στατιστική, ζουν κάτω από τα όρια της επίσημης φτώχειας (πρόκειται για τους εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους, το μισό εκατομμύριο των ανέργων, τους μικρομεσαίους αγρότες και παραδοσιακά μικρομεσαία στρώματα που περιθωριοποιούνται), ο νέος κρατικός προϋπολογισμός δεν έχει να προσφέρει, φυσικά, τίποτα καλύτερο. Αντίθετα μάλιστα, προκλητικότατα, τη στιγμή που το κόστος της ζωής καλπάζει, ανακοινώνουν εισοδηματική πολιτική 2,2% και τα ψιχία του ΕΚΑΣ στους απομάχους, που θα πρέπει να ζήσουν με 100 - 120 χιλ. το μήνα.

Στην άλλη όχθη, οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου δρέπουν και πάλι τον ανθό. Είτε με τη μορφή των δανειστών του δημοσίου, όπου θα ξεκοκαλίσουν 7,1 τρισ. δραχμές, υπό μορφή τοκοχρεολυσίων εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, είτε μέσω της συμμετοχής στις επενδύσεις του Γ` Κοινοτικού Πλαισίου, όπου έχουν εγγραφεί δαπάνες ύψους 2,8 τρισ. δραχμών, είτε τελικά μέσω του αμαρτωλού προγράμματος κρατικών προμηθειών, των εξοπλιστικών προγραμμάτων κλπ. Εκτός των άλλων, βέβαια, ο νέος προϋπολογισμός είναι και φορομπηχτικός, καθώς, από τα 12,6 τρισ. έσοδα που προβλέπεται να εισπραχθούν, η πολύ μεγάλη πλειοψηφία αφορά τα πλατιά λαϊκά στρώματα, η αντιλαϊκή έμμεση φορολογία, μέσω του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων, συνεχίζει να αποτελεί τον κορμό του φορολογικού συστήματος, ενώ η φορολογική συμμετοχή των επιχειρήσεων παραμένει και πάλι τυπική.

Ο προϋπολογισμός, βέβαια, δεν είναι ένα στενά λογιστικό ζήτημα οικονομικών προσθαφαιρέσεων. Πρόκειται για βαθιά πολιτικό ζήτημα και η θέση που παίρνει κάθε πολιτική δύναμη έχει να κάνει με τις επιλογές της στο κεντρικό ζήτημα: Υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων ή υπεράσπιση των συμφερόντων του μονοπωλιακού κεφαλαίου; Με βάση τις Θέσεις του, το ΚΚΕ επισημαίνει ότι η χώρα μας έχει όλες τις δυνατότητες μιας ανάπτυξης για το λαό, υποστηρίζουμε ότι μπορεί να σταθεί στα πόδια της, να διαμορφώσει και αναπτύξει μια λαϊκή οικονομία. Προϋπόθεση, όμως, για μια τέτοια πορεία είναι οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της και τα βασικά μέσα παραγωγής της να περάσουν στην ιδιοκτησία της κοινωνίας και όχι να τα λυμαίνονται μια χούφτα ντόπιοι και ξένοι κεφαλαιοκράτες. Αντίθετα, αυτά πρέπει να μπουν στην υπηρεσία ανάπτυξης της λαϊκής οικονομίας, που στόχο θα έχει την ευημερία του λαού, σε αντίθεση με τη σημερινή οικονομική ανάπτυξη, που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Αισχρότητες

Ε, ας πεθάνουν

μερικοί,

τι σημασία έχει;

Τα τραστ

είναι το πρώτιστο,

το κέρδος τους

προέχει

και μέτρα

δε θα πάρουμε

για τις «τρελές»

γελάδες,

τ' αφεντικά

να' ναι καλά

κι ας παν στη γη

χιλιάδες!

* * *

Σιγά αν κάποιοι

απ' το λαό

ξαπλώσουνε στην κάσα,

πάνω απ' της «πλέμπας»

τη ζωή

των ισχυρών

η «μάσα»,

γι' αυτό

μην περιμένετε

«ασπίδες»

και «ομπρέλες»,

αδύνατον

το σύστημα να κάνει

τέτοιες... τρέλες!


Ο οίστρος




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org