Στο φόντο των πρόσφατων στοιχείων για τη φτώχεια κι ενώ κλιμακώνεται η επίθεση για να φορτώσουν την κρίση στο λαό, «ξεμύτισαν» πάλι διάφορα δημοσιεύματα για το λεγόμενο «Καθολικό Βασικό Εισόδημα», το οποίο παρουσιάζουν ως την απάντηση τάχα «στην οικονομική κρίση και την ανισότητα», υπονοώντας ότι το βλέπει «θετικά» και η περιβόητη «Επιτροπή Πισσαρίδη». Βέβαια, αν ψάξει κάνεις βαθύτερα, θα βρει τις ίδιες χρεοκοπημένες συνταγές «αναδιανομής» της φτώχειας, από τους λιγότερο φτωχούς στους εξαθλιωμένους, με στόχο τη διασφάλιση της «κοινωνικής συνοχής», της ανοχής δηλαδή του λαού στην πολιτική που συνθλίβει τις ανάγκες του. Προπάντων, όμως, θα ανακαλύψει έναν «δούρειο ίππο» για το παραπέρα ξήλωμα λαϊκών και εργατικών δικαιωμάτων. Τι άλλο μπορεί να σηματοδοτεί η διαπίστωση όσων λανσάρουν το «Καθολικό Βασικό Εισόδημα», ότι πρέπει «να αντιμετωπιστεί ο παραλογισμός το 18% του ΑΕΠ να πηγαίνει στις συντάξεις, την ώρα που το 90% των ανέργων είναι χωρίς εισοδηματική στήριξη»; Κι ότι το μέτρο θα μπορούσε να «αποδώσει» μόνο αν συνδυαστεί με τον «εξορθολογισμό» των «τεράστιων ποσών που δαπανά το κράτος για επιδόματα και άλλες παροχές», με την αντιμετώπιση της «φοροδιαφυγής των μικρών επιχειρήσεων» κ.ο.κ.; Το σάπιο σύστημά τους όχι μόνο δεν μπορεί να διασφαλίσει ούτε τα «βασικά» για το λαό και τις ανάγκες του, αλλά κάνει και τη φτώχεια, που σπέρνει, «ευκαιρία» για να τους στερήσει ακόμα περισσότερο. Τον φαύλο αυτό κύκλο δεν θα τον σπάσει βέβαια καμιά «γηροκομήστρα» του εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά οι ίδιοι οι λαοί με την πάλη τους.

H υποκρισία και η προκλητικότητα της κυβέρνησης «απογειώθηκαν» με τις χτεσινές δηλώσεις στελεχών της σε διαδικτυακό φόρουμ, περί «προτεραιότητας της προστασίας της ανθρώπινης ζωής και ιδιαίτερα των ευπαθών συνανθρώπων (έναντι) της οικονομίας και της πολιτικής (...)», με την επισήμανση μάλιστα ότι «πάρθηκαν πρωτοφανή μέτρα σε αυτή την κατεύθυνση». Ολα αυτά ξεστομίζονται τη στιγμή που η πλειοψηφία των θυμάτων της πανδημίας προέρχονται από τις λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες», για τις οποίες όχι μόνο δεν πάρθηκαν ουσιαστικά μέτρα προστασίας, αλλά όσα έγιναν ήταν πλήρως ευθυγραμμισμένα με τις ανάγκες της οικονομίας, δηλαδή του κεφαλαίου. Αυτό επιβεβαιώνουν οι δεκάδες διασωληνωμένοι και νεκροί από τις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, ακόμη κι αν τα στοιχεία δεν δημοσιοποιούνται με απόφαση της κυβέρνησης.

Αυτό δείχνουν τα δεκάδες κρούσματα σε κλειστές δομές που φιλοξενούν κατ' εξοχήν ευπαθείς ομάδες και οι οποίες έχουν ελάχιστο, κακοπληρωμένο προσωπικό και ασύδοτους εργοδότες, που δεν υπόκεινται σε κανέναν κρατικό έλεγχο. Είναι πρόκληση να μιλούν για «πρωτοφανή μέτρα» όταν μέχρι και το Μάη στα γηροκομεία δεν υπήρχε ούτε αντισηπτικό, όταν μέχρι και σήμερα οι εργαζόμενοι πληρώνουν μάσκες και τεστ από την τσέπη τους. Οταν ο χώρος των ευπαθών ομάδων αποτελεί διαχρονικά πεδίο κερδοφορίας για γηροκομεία, ξενώνες, ιδρύματα - επιχειρήσεις που δεν υπόκεινται σε κρατικούς ελέγχους. Και όταν οι ασθενείς με άλλες σοβαρές παθήσεις, που κατατάσσονται πρώτοι στις «ευπαθείς ομάδες», δεν έχουν πρόσβαση σε παρακολούθηση και θεραπεία, επειδή το σύστημα Υγείας έχει γίνει της «μίας νόσου», αυξάνοντας τους κινδύνους για την ίδια τη ζωή τους. Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες και το διαχρονικό της έγκλημα σε βάρος των «ευπαθών ομάδων», με ή χωρίς πανδημία, δεν καμουφλάρεται με χρυσόσκονη και ψέματα.