Πέμπτη 21 Απρίλη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Για την απεργία στον Τύπο και τα ΜΜΕ

Σήμερα Πέμπτη και αύριο Παρασκευή απεργούν οι δημοσιογράφοι και οι υπάλληλοι των εφημερίδων. Την Παρασκευή και το Σάββατο απεργούν και στα ραδιοτηλεοπτικά Μέσα Ενημέρωσης. Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να αξιοποιήσουν την απεργία στον κλάδο για την προπαγάνδιση και την καλύτερη οργάνωση της γενικής 48ωρης απεργίας που έχουν αποφασίσει σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, με αιχμή το αντιασφαλιστικό και το Φορολογικό νομοσχέδιο, που κατατίθενται για ψήφιση στη Βουλή.

Η απόφαση για τις δύο 48ωρες των δημοσιογράφων πάρθηκε από το ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), ύστερα από σύσκεψη που συγκάλεσε την περασμένη Δευτέρα «για συντονισμό απεργιακού αγώνα διαρκείας», προκειμένου «να υπερασπιστούμε τα ασφαλιστικά μας Ταμεία και τους πόρους τους», όπως έγραφε στη σχετική ανακοίνωση.

Η επιμονή της ΠΟΕΣΥ να υπερθεματίζει σε μορφές πάλης (απεργίες διαρκείας), χωρίς να προτείνει και προπάντων χωρίς να σχεδιάζει το ελάχιστο μέτρο για την περιφρούρηση και τη συμμετοχή των εργαζομένων σ' αυτές, προκαλεί τουλάχιστον ερωτήματα για τις πραγματικές της προθέσεις.

Θυμίζουμε ότι για την απεργία των δημοσιογράφων στις 7 Απρίλη, η απόφαση πάρθηκε από την ΕΣΗΕΑ (τη μεγαλύτερη ένωση της ΠΟΕΣΥ) δυο μέρες πριν και η ενημέρωση έγινε ένα 24ωρο πριν την έναρξη της απεργίας, χωρίς κανένα μέτρο για την οργάνωση και την επιτυχία της! Το μαρτυράει, άλλωστε, η σχεδόν ανύπαρκτη παρουσία απεργών δημοσιογράφων στη συγκέντρωση που καλούσαν η ΕΣΗΕΑ, η ΕΠΗΕΑ και η ΕΣΠΗΤ στην πλατεία Κλαυθμώνος, όπου την ίδια ώρα γινόταν και η απεργιακή συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ.

Και με τη νέα απεργία, η ΠΟΕΣΥ επιμένει να διαχωρίζει τους αγώνες των δημοσιογράφων από αυτούς των εργαζομένων σε άλλους κλάδους, με τρόπο που να υπονομεύεται η ενότητα ακόμα και μέσα στον ίδιο τον κλάδο του Τύπου και των ΜΜΕ. Σ' αυτό συμβάλλει η προβολή ενός εξόφθαλμα συντεχνιακού πλαισίου πάλης, που διαχωρίζει τις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζόμενων δημοσιογράφων, αντί να τις εντάσσει στον ευρύτερο αγώνα για το εμπόδισμα των σαρωτικών μέτρων που φέρνει το νομοσχέδιο.

Ετσι, από τις διεκδικήσεις της ΠΟΕΣΥ απουσιάζει το καθολικό αίτημα να αποσύρει η κυβέρνηση το κατάπτυστο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Απουσιάζει, επίσης, η οποιαδήποτε αναφορά στις ευθύνες της εργοδοσίας για το σημερινό χάλι της Ασφάλισης, στον κλάδο και γενικότερα. Η συνδικαλιστική πλειοψηφία ζητάει να παραμείνει η κατάσταση ως έχει σήμερα και όχι να πληρώσουν κράτος και εργοδοσία για την ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια, για σύγχρονα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα.

Τέλος, καμιά συζήτηση δεν γίνεται για την ανάγκη να δοθεί μαζική και συντονισμένη απεργιακή απάντηση στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και στα άλλα μέτρα, με συμμετοχή στην οργάνωση και την επιτυχία της 48ωρης γενικής απεργίας, όπως πρότειναν στη σύσκεψη της Δευτέρας οι εκπρόσωποι των Λιθογράφων, των εργαζομένων στα Πρακτορεία Τύπου και άλλων Ενώσεων.

Οι προωθούμενες ανατροπές στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στα ΜΜΕ είναι μέρος της συνολικότερης επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχομεσαίοι αγρότες. Είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι ένας κλάδος μόνος του, πολύ περισσότερο το ένα ή το άλλο τμήμα αυτού του κλάδου, μπορεί να αποτρέψει τα μέτρα, ή να πετύχει την εξαίρεσή του από τις σαρωτικές ανατροπές.

Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ έχουν πικρή πείρα από τις «εγγυήσεις» που μοίραζαν απλόχερα η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις στις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, ότι το αγγελιόσημο δεν θα καταργηθεί και ότι τα Ταμεία στο χώρο των ΜΜΕ θα παραμείνουν στη σημερινή τους μορφή.

Εχουν, όμως, πείρα και από τυχοδιωκτισμούς της πλειοψηφίας της ΠΟΕΣΥ, η οποία, πριν από λίγους μήνες, το Νοέμβρη του 2015, σήκωνε ξανά τη σημαία των «απεργιών διαρκείας», αλλά μετά από συνάντηση με τον πρωθυπουργό πανηγύριζε για τις «προσωπικές διαβεβαιώσεις του Αλέξη Τσίπρα (...) ότι δεν υπάρχει τώρα από την κυβέρνηση θέμα κατάργησης του αγγελιόσημου».

Το βέβαιο είναι ότι η στάση και η γραμμή που υπηρετούν είναι υπονομευτικές για τα συμφέροντα των δημοσιογράφων και των άλλων εργαζομένων στον κλάδο των ΜΜΕ, παίρνοντας υπόψη ότι οι σχεδιασμοί του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού δεν είναι άσχετοι με τα ιδιαίτερα συμφέροντα που θέλουν να προωθήσουν μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, εκδοτικοί και τηλεοπτικοί, σε συνεργασία/συνεννόηση ή σε αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Η αντιστροφή της κατάστασης περνάει μέσα από την αποδυνάμωση της επιρροής του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στο κίνημα και το δυνάμωμα των εστιών εκείνων στον κλάδο που παλεύουν για την οργάνωση των εργαζομένων, ανεξάρτητα από Μέσο και σχέση εργασίας, σε συμπόρευση με τους άλλους κλάδους, με γραμμή πάλης ενάντια στην εργοδοσία και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντά της.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...
Κανένας εκπαιδευτικός δεν περισσεύει

«Τσακίζουν τις ζωές μας» ήταν ένα από τα συνθήματα που κυριάρχησαν την περασμένη Παρασκευή στη μεγάλη κινητοποίηση των εκπαιδευτικών ενάντια στην πολιτική της αδιοριστίας, στις απολύσεις επί χρόνια εργαζομένων στην Εκπαίδευση με ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Οι μαζικοί μόνιμοι διορισμοί με βάση τις ανάγκες, ώστε όλα τα παιδιά να έχουν εκπαιδευτικούς στα σχολεία από την αρχή της σχολικής χρονιάς και να μπει τέλος στην ελαστική εργασία, είναι ζήτημα με διαστάσεις μεγαλύτερες από τον κλάδο των εκπαιδευτικών. Συνδέεται άμεσα με τις ανάγκες των παιδιών της λαϊκής οικογένειας. Είναι ζήτημα πολιτικών επιλογών της τωρινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που σήμερα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, με χιλιάδες εκπαιδευτικούς με τη βαλίτσα στο χέρι να περιμένουν πρόσληψη το Σεπτέμβρη αλλά και πολύ αργότερα, για να απολυθούν τον Ιούνη και ...πάλι από την αρχή.

***

Η τελευταία διάταξη για την πρόσληψη αναπληρωτών για το έτος 2016 - '17 εντείνει τα αδιέξοδα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν χιλιάδες ελαστικά εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί. Το υπουργείο Παιδείας εναρμονίζει με τις πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας τα κριτήρια πρόσληψης και θέτει ως ελάχιστη προϋπόθεση τη συμμετοχή στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Αυτό έχει αποτέλεσμα να έρχονται τα πάνω κάτω στις λίστες των αναπληρωτών. Ετσι, εκπαιδευτικοί που έχουν «οργώσει» την Ελλάδα ως αναπληρωτές για πολλά χρόνια, σε δυσπρόσιτα σχολεία, σε συνθήκες πραγματικά εργασιακής περιπλάνησης, αλλά και όσοι αποφοίτησαν μετά τον τελευταίο διαγωνισμό ΑΣΕΠ, να βρίσκονται εκτός λίστας πρόσληψης για την επόμενη σχολική χρονιά. Υποκριτικά, το υπουργείο Παιδείας ζητά να μην υπάρξει «εμφύλιος» μεταξύ αναπληρωτών αφού η πολιτική του είναι αυτή που εντείνει τα αδιέξοδα, που συνεχίζει αυτή των προηγούμενων κυβερνήσεων. Γίνεται φανερό πως οι προτάσεις που εισάγουν τη λογική των κριτηρίων αποκλείουν κάποιους εκπαιδευτικούς σε σχέση με άλλους, πολυκατηγοριοποιούν τους συμβασιούχους.

***

Η Εκπαίδευση τους χωρά όλους. Κανένας εκπαιδευτικός δεν περισσεύει αφού η πολιτική αδιοριστίας που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα έχει συσσωρεύσει τεράστια κενά στη δημόσια Εκπαίδευση. Ενώ στις 30.000 ανήλθαν οι αποχωρήσεις εκπαιδευτικών τα τελευταία 5 χρόνια, λιγότεροι από 500 ήταν οι μόνιμοι διορισμοί το αντίστοιχο διάστημα. Η μείωση αριθμού μαθητών ανά τάξη, η δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, για Ειδική Αγωγή στο ύψος των σύγχρονων αναγκών και απαιτήσεων είναι μέτρα που απαιτούν ακόμα περισσότερους εκπαιδευτικούς. Είναι ενδεικτικό ότι σε 60.000 υπολογίζονται τα προνήπια που είναι έξω από το νηπιαγωγείο και 180.000 τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έξω από τις δομές της Ειδικής Αγωγής.

Ακόμα και από τα στοιχεία των ίδιων των υπηρεσιών του υπουργείου αποδεικνύεται ότι το αίτημα για μόνιμη, σταθερή δουλειά για όλους είναι πιο αναγκαίο και επίκαιρο από ποτέ. Γιατί το αίτημα να γίνουν τώρα 25.000 μόνιμοι διορισμοί για την κάλυψη όλων των κενών απαντά στην ανάγκη για μόνιμη, σταθερή δουλειά για όλους. Σύμφωνα με στοιχεία της Πρωτοβουλίας Αναπληρωτών, Ωρομισθίων, Ελαστικά Εργαζομένων στην Εκπαίδευση, στην τελευταία συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης διαπιστώθηκαν 94.813 θεσμοθετημένες οργανικές θέσεις μετά την αύξηση ωραρίου και μετά τις συγχωνεύσεις στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σήμερα είναι 67.601, με αντίστοιχη εικόνα στην Πρωτοβάθμια. Το ποσοστό αναπληρωτών ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς που στελεχώνουν τα σχολεία από 8% το 2009, έφτασε στο 16% το 2016. Μόνο για τη φετινή χρονιά έγιναν πάνω από 22.000 προσλήψεις αναπληρωτών και πάνω από 3.700 είναι τα κενά που δεν καλύφθηκαν για φέτος.

***

Η κυβέρνηση υπόσχεται εδώ και μήνες μόνιμους διορισμούς, υπό την αίρεση του αποτελέσματος της «αξιολόγησης» και των δημοσιονομικών. Βέβαια, τη στιγμή που επικαλείται τους δημοσιονομικούς περιορισμούς σε ό,τι αφορά την Παιδεία αλλά και την Υγεία, δεν διστάζει για άλλη μια φορά να υπογράφει φοροαπαλλαγές για τους βιομήχανους. Παράλληλα, όπως φάνηκε τους τελευταίους μήνες, δεν διστάζει να φέρνει και νέα μέτρα στην Εκπαίδευση που συρρικνώνουν το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση. Ηρθε προς ψήφιση στη Βουλή ρύθμιση η οποία αυξάνει από 7 σε 14 τον απαιτούμενο αριθμό μαθητών προκειμένου να λειτουργήσει νηπιαγωγείο. Παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Παιδείας ότι αυτό δεν θα οδηγήσει σε κλείσιμο νηπιαγωγείων, η αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το συγκεκριμένο άρθρο άλλα μαρτυρεί αφού μιλά για «ορθολογική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού και εξοικονόμηση δαπανών». Είχε προηγηθεί η οδηγία για κλείσιμο ουσιαστικά των τμημάτων ένταξης. Με τον «εξορθολογισμό» στην Εκπαίδευση να γίνεται συνώνυμο με την επίθεση στο μορφωτικό δικαίωμα των παιδιών της λαϊκής οικογένειας.

Η κυβέρνηση δεν παύει να θυμίζει ότι είναι σε συνεννόηση με τον ΟΟΣΑ για νέα αντιδραστικά μέτρα στην Παιδεία. Οι υποσχέσεις τους ακούγονται πια περισσότερο ως εμπαιγμός στα αυτιά χιλιάδων εκπαιδευτικών αλλά και των γονιών και μαθητών που περίμεναν φέτος το Νοέμβρη να λειτουργήσουν τα σχολεία. Είναι ώρα αγώνα, ο οποίος δεν αφορά μόνο τους χιλιάδες αναπληρωτές, αλλά και τους μόνιμους εκπαιδευτικούς και τους γονείς.


Μ. Κ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org