Τετάρτη 13 Ιούλη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ 4ΣΕΛΙΔΟ «ΝΕΟΛΑΙΑ»

-- Θέατρο γεννημένο στη φωτιά της μάχης η παραγωγή της Θεατρικής Ομάδας της ΚΝΕ για το 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»

-- Υλικά από την πρόσφατη εκδήλωση για τη μορφωτική δραστηριότητα στον ΔΣΕ της ΠΟ ΑΕΙ Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ

-- 8ο Διήμερο Οργανώσεων Εξωτερικού της ΚΝΕ

42ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ - «ΟΔΗΓΗΤΗ»
Θέατρο γεννημένο στη φωτιά της μάχης

Αφιερωμένη στο Θέατρο του ΔΣΕ η παραγωγή της Θεατρικής Ομάδας της ΚΝΕ στο φετινό κεντρικό Φεστιβάλ

Από τις πρόβες στο Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας της ΚΝΕ
Από τις πρόβες στο Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας της ΚΝΕ
«Αγώνας, Γνώση, Τόλμη, Αντοχή "Να προχωράς κι εσύ καθώς προβαίνει εμπρός η ιστορία!" (Ναζίμ Χικμέτ)». Με αυτό το σύνθημα του 42ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», οι Οργανώσεις της ΚΝΕ, χιλιάδες μέλη και φίλοι της ΚΝΕ έχουν ήδη ριχτεί στη μάχη για την επιτυχία του, με τις πολύμορφες εκδηλώσεις να απλώνονται ήδη σε όλες τις μεγάλες πόλεις και γειτονιές της Ελλάδας. Οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ θα κορυφωθούν στις 22, 23 και 24 Σεπτέμβρη, στο Πάρκο Τρίτση στο Ιλιον.

Οι Πολιτιστικές Ομάδες της ΚΝΕ ετοιμάζουν κι αυτές τις παραγωγές που θα παρουσιαστούν στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ. Ο «Ριζοσπάστης» ξεκινάει σήμερα την παρουσίαση από την παραγωγή που προετοιμάζει η Θεατρική Ομάδα και θα παρουσιαστεί στο Χώρο του Πολιτισμού στο θεατράκι, στις εκδηλώσεις του κεντρικού Φεστιβάλ.

***

Η Θεατρική Ομάδα της ΚΝΕ, τα τελευταία χρόνια, έχει παρουσιάσει αξιόλογες παραστάσεις, επιδιώκοντας να φέρει σε επαφή τους νέους ανθρώπους με έργα μεγάλων συγγραφέων και δραματουργών, που μέσα από το έργο τους επέλεξαν να αφυπνίσουν συνειδήσεις, που απέκτησαν κοινό βηματισμό με το λαό. Ανάμεσα στα έργα που έχει ανεβάσει τα τελευταία χρόνια, είναι «Τα όπλα της κυρα-Καράρ», «Μέρες της Κομμούνας» του Μπ. Μπρεχτ, «Μυστήριο Μπουφ» του Βλ. Μαγιακόφσκι, «Αγγέλα» του Γ. Σεβαστίκογλου, «Πέρα από τον ίσκιο των κυπαρισσιών» του Γ. Ρίτσου, καθώς και πολλές παιδικές παραστάσεις, όπως «Τα μαγικά μαξιλάρια» του Ε. Τριβιζά, τη «Λιχουδοχώρα» της Τ. Καζαντζίδου κ.ά. Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια, ώστε οι νέοι που μετέχουν στη θεατρική ομάδα, να αγγίξουν συνολικά πλευρές μιας δημιουργικότητας που ανοίγει το θέατρο και το παιχνίδι.

Από την περσινή παράσταση, «Πέρα από τον ίσκιο των κυπαρισσιών», του Γ. Ρίτσου
Από την περσινή παράσταση, «Πέρα από τον ίσκιο των κυπαρισσιών», του Γ. Ρίτσου
Οπως είναι φυσικό, οι παραγωγές που ετοιμάζουν οι ομάδες της ΚΝΕ, εντάσσονται στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ και τα 50 χρόνια της ΚΝΕ, που θα συμπληρωθούν το 2018. Ετσι για φέτος η Θεατρική Ομάδα, με αφορμή και τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ίδρυση του ΔΣΕ, επέλεξε να ασχοληθεί με το θέατρο του βουνού. Η παράσταση που θα παρουσιαστεί, βασίζεται σε θεατρικά κείμενα, άλλα χειρόγραφα, άλλα δημοσιευμένα σε εφημερίδες, που βρέθηκαν στο Ιστορικό Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ και είναι γραμμένα εκείνη την περίοδο.

Μέσα από αυτά τα ζωντανά κείμενα και θεατρικά της περιόδου, η Θεατρική Ομάδα της ΚΝΕ θα προσπαθήσει να παρουσιάσει την ίδια την ιστορία του Θεάτρου του Βουνού, γιατί υπήρξε, τι ρόλο επιτελούσε, ποιοι συμμετείχαν, σε ποιες συνθήκες δίνονταν οι παραστάσεις, σε ποιους απευθυνόταν... Οπως είναι επόμενο, για να καταπιαστεί με ένα τέτοιο έργο, η δουλειά της ΚΝΕ όλη τη χρονιά βασίστηκε σε μελέτη και συζήτηση πάνω στα ιστορικά γεγονότα, αλλά και αυτοσχεδιασμούς, φωνητικές ασκήσεις κ.ά.

Τέχνη που εμπνέει

«Μια φάλαγγα σε πορεία είναι η πιο συνηθισμένη σκηνή, που συναντά κανείς στην Ελεύθερη Ελλάδα. Αν προσέξεις καλά, θα μπορέσεις να ξεχωρίσεις αν είναι κυνηγοί αρμάτων, ή ελεύθεροι σκοπευτές, του μηχανικού, ή τραυματιοφορείς, σαμποταριστές, ομάδα συναδέλφωσης. Θα στο μαρτυρήσουν τα πάντσερ, οι κάσες, τα φορεία, οι νάρκες, τα χωνιά, όλα τα σύνεργα του δικού μας πολέμου. Μα σε τούτη την ομάδα υπάρχει κάτι ασυνήθιστο. Ο οπλισμός της είναι κάπως διαφορετικός. Πάνω από το ντουφέκι του μαχητή, θα δείτε να κρατάνε κοντάρια, σκοινιά, σύρματα, κιθάρες.


Καλλιτεχνική Ομάδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ξεκινάμε με το τραγούδι και μπαίνουμε στον καταυλισμό.

Τέσσερις πάσσαλοι, κάμποσες κουβέρτες, μερικά σκηνικά εκστρατείας και η σκηνή είναι έτοιμη. Προσαρμοσμένη με το περιβάλλον. Με την αυλαία της, με το φυσικό ντεκόρ της, με φόντο τα χιονισμένα βουνά της πατρίδας μας και με θεατές ό,τι καλύτερο έχει ο λαός μας, τους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ...».

Αυτό το συγκλονιστικό κείμενο ανήκει στον κομμουνιστή λογοτέχνη Δημήτρη Ραβάνη - Ρεντή. Αποτελεί ίσως την καλύτερη απόδοση για το τι ήταν και τι ρόλο επιτελούσαν οι καλλιτεχνικές ομάδες του ΔΣΕ.

Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στην τέχνη που αναπτύχθηκε εκείνη την περίοδο κρατάει το Θέατρο του Βουνού. Το θέατρο, δηλαδή, το οποίο δημιουργούνταν κυριολεκτικά μέσα στη φωτιά της μάχης, από λογοτέχνες που άφηναν το όπλο και έπιαναν την πένα, προκειμένου να δώσουν κουράγιο για την επόμενη μέρα, για την επόμενη μάχη. Ανάμεσά τους ο Δ. Χατζής, ο Δ. Ραβάνης - Ρεντής, αλλά και άλλοι πολλοί επώνυμοι και ανώνυμοι, που έγραψαν κάτω από αυτές τις φοβερές συνθήκες. Πολλές φορές το έργο τους ολοκληρωνόταν βιαστικά για τις ανάγκες του αγώνα ή μπορεί να μην ολοκληρωνόταν και ποτέ γιατί ο συγγραφέας χάθηκε πολεμώντας για το δίκιο του λαού. Ενα ακόμη στοιχείο είναι ότι οι περισσότεροι επώνυμοι δημιουργοί είχαν θέσει τις υπηρεσίες τους και στις ανταποκρίσεις από τα μέτωπα στις διάφορες εφημερίδες που εξέδιδε ο ΔΣΕ. Τα περισσότερα θεατρικά της εποχής λειτουργούν ως ένας ακόμη τρόπος για να εμψυχώνουν τους μαχητές, να τους διαπαιδαγωγούν, να σατιρίζουν τον αστικό στρατό.

Το Θέατρο του Βουνού αποτέλεσε συνέχεια της δράσης που ανέπτυξαν οι καλλιτέχνες κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής και της Αντίστασης, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, που κύριος αιμοδότης του ήταν το ΚΚΕ.

Αυτή λοιπόν η τέχνη, δεν μπορεί παρά να εμπνέει, να δημιουργεί τη διάθεση και την ανάγκη να ασχοληθεί κανείς σήμερα με αυτή, όχι σαν μουσειακό αντικείμενο, αλλά προκειμένου να αναδείξει πέρα από την ιστορική της αξία και τα συμπεράσματα από την ένοπλη πάλη του ΔΣΕ, που είναι επίκαιρα μέχρι και σήμερα.

«Η παραχάραξη της Ιστορίας του ΔΣΕ στα πανεπιστήμια»

Η συλλογική ερευνητική εργασία της ΟΒ Ιστορικού - Αρχαιολογικού της ΚΝΕ: «Η παραχάραξη της Ιστορίας του ΔΣΕ. Τι μαθαίνουμε στο Ιστορικό, ποια είναι η αλήθεια», που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση, είχε ως στόχο να αποκαλύψει το τι διδάσκεται και τι κρύβεται στα πανεπιστήμια σε σχέση με την Ιστορία του ΔΣΕ, το πού στοχεύει η παραχάραξη της Ιστορίας του, αλλά και να αναδείξει την αλήθεια για τον ΔΣΕ.

Οπως σημείωσαν οι φοιτητές, σκοπός της άρχουσας τάξης είναι η καθιέρωση μιας κυρίαρχης ιστοριογραφίας που θα δυσφημεί την ταξική πάλη, τους αγώνες του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Επίκεντρο της επίθεσης αυτής αποτελεί η δεκαετία του 1940 και ιδιαίτερα ο αγώνας του ΔΣΕ. Και όχι τυχαία, αφού πρόκειται για την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, κατά την οποία η αστική τάξη γνώρισε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την εξουσία της. Και φυσικά γιατί τα διδάγματα από τον αγώνα του ΔΣΕ απαντούν στο σύγχρονο δίλημμα: Υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση.

Στη συνέχεια της παρουσίασης, έγινε αναφορά στους τρόπους με τους οποίους παραχαράσσεται η Ιστορία μέσα στο πανεπιστήμιο. Αναφέρθηκαν στην αστική ιστοριογραφία, η οποία δομείται πάνω στη μεθοδολογική λαθροχειρία και αναπτύσσεται με βάση δύο κυρίαρχα ρεύματα: Το λεγόμενο «Νέο Κύμα», όπου με τη μάσκα της «αντικειμενικότητας», δικαιολογούνται η ταξική εκμετάλλευση και η αστική βία, καταγγέλλεται η λαϊκή ένοπλη πάλη, αναπαράγεται η αντιδραστική - αντικομμουνιστική θεωρία των «δύο άκρων». Και τον αναθεωρητισμό ή αλλιώς «ιστοριογραφία των ηττημένων», το ρεύμα που υποστηρίζει ότι ο χαρακτήρας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν αντιφασιστικός, δηλαδή, αγώνας για την υπεράσπιση της αστικής δημοκρατίας ενάντια στο φασισμό. Για τον αγώνα του ΚΚΕ και του ΔΣΕ για την εξουσία, υποστηρίζει ότι ήταν μάταιος και τυχοδιωκτικός. Συνολικά, υποστηρίζει ότι η αντίθεση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σημαίνει πάλη για επιστροφή στην ιμπεριαλιστική «ειρήνη» και όχι ανατροπή του καπιταλισμού που γεννά πολέμους.

Η παρουσίαση στάθηκε ιδιαίτερα στο συγκεκριμένο παράδειγμα από το τμήμα Ιστορικού - Αρχαιολογικού του ΑΠΘ, όπου στη διάρκεια των 4χρονων σπουδών τους οι φοιτητές διδάσκονται την ιστορική περίοδο '46 - '49 μόνο σε ένα μάθημα και σε ένα σύγγραμμα! Πρόκειται για το μάθημα: «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας» και το σύγγραμμα: «Καχεκτική δημοκρατία, εκλογές και κόμματα, 1946 - 1967» του Η. Νικολακόπουλου. Η συγκεκριμένη ιστορική προσέγγιση κατατάσσεται στο αναθεωρητικό ρεύμα. Κατά τον συγγραφέα, βασική αιτία που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο ήταν η σύγκρουση της «φιλοβασιλικής» παράταξης με την «ΕΑΜική αριστερά και τα κόμματα του κέντρου» για το πολιτειακό ζήτημα, δηλαδή αν θα υπάρχει αβασίλευτη ή βασιλευομένη δημοκρατία. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το λάθος της «φιλομοναρχικής παράταξης» ήταν η λευκή τρομοκρατία και η αθέτηση της Συμφωνίας της Βάρκιζας, οι νόθες εκλογές του '46 και η εμμονή της στην επιστροφή του βασιλιά, ενώ από την άλλη, παρουσιάζει ως λάθος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ την αποχή από τις εκλογές και το δημοψήφισμα του 46', επειδή ήθελε ένοπλα να πάρει την εξουσία. Τέλος, υποστηρίζει ότι, με ευθύνη και των δύο, η «δημοκρατία» που εγκαθιδρύθηκε το 1946 ήταν «καχεκτική», γι' αυτό και ανατράπηκε το 1967, δηλαδή δεν ήταν «σταθερή και ισχυρή όπως η σημερινή»...

Το δεύτερο μέρος της εργασίας είχε ως αντικείμενο την ανάδειξη της αλήθειας για τον ΔΣΕ, ζήτημα κρίσιμο ειδικά για τη νέα γενιά που στο μεγαλύτερο κομμάτι της είτε αγνοεί τελείως, είτε διδάσκεται διαστρεβλωμένα - όπως αναδείχτηκε και παραπάνω - τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ.

Στο κομμάτι αυτό της παρουσίασης, υπογραμμίστηκε το περιεχόμενο του αγώνα του ΔΣΕ, ο οποίος ήταν αναγκαίος, δίκαιος και διεθνιστικός, εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ενάντια σε ντόπιους και ξένους εκμεταλλευτές, αποτελεί ακόμα πηγή έμπνευσης, καθώς ο ΔΣΕ υπήρξε ηθικός και πολιτικός νικητής. Εσωσε την τιμή του λαού και του ΚΚΕ, καθώς, όταν 13 μήνες μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, το ΚΚΕ και το λαϊκό κίνημα βρέθηκαν μπροστά στο αμείλικτο δίλημμα, υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση, επέλεξε το δεύτερο.

«Το Πανεπιστήμιο και το περιεχόμενο της γνώσης στο σύστημα που ζούμε έχουν ταξικό πρόσημο και αποστολή. Η παραχάραξη της Ιστορίας είναι όπλο στα χέρια της αστικής τάξης για να κρατάει το λαό και τη νεολαία υποταγμένους στην εξουσία της. Ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ ήταν αναγκαίος, δίκαιος, διεθνιστικός, κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα. Το δίλημμα: υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση υπάρχει και σήμερα. Ο αγώνας του ΔΣΕ δείχνει το δρόμο στο λαό και τη νεολαία να επιλέξουν το δεύτερο», κατέληξαν οι φοιτητές.

Για τη μορφωτική δραστηριότητα στον ΔΣΕ

Αποσπάσματα από την ομιλία της Κυριακής Καμαρινού στην εκδήλωση της ΠΟ ΑΕΙ Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ

«Το μεγαλύτερό του όπλο - οι δεσμοί με το λαό. Ηθική υπεροχή - η συνειδητότητα. Στον ΔΣΕ γαλουχήθηκε ο τύπος του επαναστάτη, του μαχητή, του φορέα των νέων ιδανικών της σοσιαλιστικής κοινωνίας».

Η αλήθεια και το μεγαλείο του ΔΣΕ αναδείχθηκαν και μέσα από την εκδήλωση της Περιφερειακής Οργάνωσης των ΑΕΙ Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ που έγινε στα τέλη Ιούνη, με θέμα τη μορφωτική δραστηριότητα στον ΔΣΕ.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης προετοιμάστηκαν και παρουσιάστηκαν από μέλη της ΚΝΕ δύο πολύ ενδιαφέρουσες ερευνητικές εργασίες. Οι φοιτητές ετοίμασαν τις συλλογικές αυτές εργασίες με πολύ κόπο και μεράκι. Στόχος τους ήταν, από τη μια μεριά, να αναδειχτεί η ιστορική αλήθεια για τον αγώνα του ΔΣΕ, σε πείσμα της αστικής ιστοριογραφίας που παραχαράσσει το περιεχόμενό του και, από την άλλη, να γίνει γνωστή η ιδιαίτερη πτυχή του Υγειονομικού του ΔΣΕ, που αποδεικνύει τον αφάνταστο βαθμό αυτοθυσίας αλλά και αποτελεσματικότητας που επιτυγχάνεται όταν η επιστήμη μπαίνει στην υπηρεσία του λαού και του αγώνα του.

Κεντρική ομιλήτρια στην εκδήλωση ήταν η Κυριακή Καμαρινού, διδάκτορας Κοινωνιολογίας και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού «Θέματα Παιδείας». Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει σήμερα αποσπάσματα από την ομιλία της για τη μορφωτική δραστηριότητα στον ΔΣΕ, θέμα που όπως διευκρίνισε εισαγωγικά η ομιλήτρια, δεν έχει έως σήμερα ερευνηθεί αυτοτελώς.

Τιτάνιο έργο σε δύσκολες συνθήκες

Κατάμεστη η αίθουσα όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση
Κατάμεστη η αίθουσα όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση
«Στις ελεύθερες περιοχές, όπου κυριαρχεί ο ΔΣΕ, κυρίως προς τα τέλη του '47 και στη διάρκεια του '48, καταβάλλεται προσπάθεια για το άνοιγμα των σχολείων και τη λειτουργία τους με ευθύνη των Λαϊκών Συμβουλίων και τη στήριξη μονάδων ΔΣΕ. Στον τομέα αυτό δραστηριοποιείται και η ΕΠΟΝ. Με την Πράξη 5 του Γενικού Αρχηγείου (ΓΑ) του ΔΣΕ, στις 10/8/47 έμπαιναν οι βάσεις της Λαϊκής Εκπαίδευσης, που ταυτόχρονα αποτελούσαν απάντηση στη δήθεν "νέα" μεταρρύθμιση της τότε αστικής κυβέρνησης, που αναβίωνε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Μεταξά (4χρονο Δημοτικό Σχολείο, 5χρονο Γυμνάσιο, 3χρονο Ανώτερο Γυμνάσιο, δίδακτρα, φασιστικοποίηση περιεχομένου, καθαρεύουσα κ.τ.λ). Με την Πράξη, κατοχυρωνόταν η εξάχρονη υποχρεωτική και δωρεάν στοιχειώδης εκπαίδευση, η δημοτική γλώσσα ως επίσημη, η διδασκαλία στη γλώσσα της μειονότητας, όταν υπήρχαν τέτοιες περιπτώσεις, ενώ η εποπτεία και η οργάνωση για τη λειτουργία των σχολείων αποτελούσε υποχρέωση του Λαϊκού Συμβουλίου. Επέκταση των παραπάνω κατευθύνσεων αποτέλεσε η Απόφαση, αρ. 8 (28/9/47), για τη συντομότερη έναρξη του σχολικού έτους, για την επισκευή των σχολικών κτιρίων, για τη διδακτική ύλη και τη μέριμνα των Λαϊκών Συμβουλίων (ΛΣ) για δωρεάν παροχή συσσιτίων, βιβλίων και γραφικής ύλης. Με διατάγματα του ΓΑ και υπογραφή του υπουργού Παιδείας Π. Κόκκαλη, διανέμονταν στους κατά τόπους υπεύθυνους Παιδείας ερωτηματολόγια για τη συμπλήρωση των ελλείψεων σε προσωπικό και μέσα.

Η εικόνα που ερχόταν στο ΓΑ ήταν τραγική! Η ύπαιθρος είχε κυριολεκτικά εγκαταλειφθεί. Ο Κ. Σωτηρίου, ένας ακόμη μεγάλος κομμουνιστής παιδαγωγός, πρωτεργάτης της μεταρρύθμισης του Βουνού, για την περίοδο αυτή σημείωνε ότι "η κατάσταση το 1947 ήταν πολύ χειρότερη απ' ό,τι ήταν τον καιρό του πολέμου και της Κατοχής, ότι υπήρχε σκοπιμότητα να μη μείνει λίθος επί λίθου" (...).

-- Η ραδιοφωνική Διαταγή του ΓΑ, στις 29-11-47, με Παραλήπτες το Αρχηγείο Δ. Μακεδονίας και τα υπόλοιπα Αρχηγεία, είναι επίσης αποκαλυπτική: "Μονάδες ΔΣΕ να βοηθήσουν με κάθε μέσο τα ΛΣ:

-- στην επισκευή και ανοικοδόμηση των σχολείων, στην κατασκευή θρανίων, ενίσχυση με γραφική ύλη, ενίσχυση παιδικών συσσιτίων

-- να διατεθούν μαχητές - δάσκαλοι ...συναγωνιστές με ανάλογες γραμματικές γνώσεις, που η απουσία τους δε θα επηρεάσει το έργο του ΔΣΕ, φιλάσθενοι, που στον τομέα αυτόν θα προσφέρουν περισσότερα, τραυματίες". (...)

Με ταχύρρυθμα φροντιστήρια καταρτίζονται μαχητές - εκπαιδευτικοί, προκειμένου να διδάξουν στα σχολεία αυτά. Από τα στοιχεία - ντοκουμέντα που έχουμε στη διάθεσή μας, φαίνεται καθαρά η προτεραιότητα που έδινε το κάθε Αρχηγείο στην υπόθεση αυτή (Ανατ. Μακεδονία - Θράκη, Δ. Μακεδονία). Στην Πελοπόννησο λειτούργησε για δύο περιόδους δίμηνο Φροντιστήριο. Οι απαντητικές επιστολές των υπευθύνων για την Παιδεία πάνω σε ερωτηματολόγια για την καταγραφή της κατάστασης, οι προτάσεις τους για την αποστολή εκπαιδευτικού υλικού και για τη συγγραφή νέων βιβλίων, δείχνουν το μέγεθος της προσοχής που δινόταν από τον επαναστατικό στρατό. Για τη Βόρεια Ελλάδα, στο επεξεργασμένο Αναλυτικό Πρόγραμμα της Λαϊκής Παιδείας για την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας, μπαίνουν πιο απαιτητικά και κρίσιμα ζητήματα, όπως αυτό του σεβασμού και της διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας για τους Σλαβομακεδόνες, για την τουρκική μειονότητα και τους Πομάκους. Πραγματοποιούνται παιδαγωγικές συναντήσεις με σκοπό την καταγραφή και κυκλοφορία του εξειδικευμένου γλωσσικού υλικού (Αλφαβητάρι και κείμενα). Δίνονται κατευθύνσεις για Αναλυτικό Πρόγραμμα Φροντιστηρίων και Ωρολόγια Προγράμματα Σχολείων, τα οποία εξειδικεύονται κατά περιοχή από τους μαχητές εκπαιδευτικούς. (...)

Στις Λαϊκές Δημοκρατίες Γιουγκοσλαβίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, Βουλγαρίας έγινε σπουδαία μορφωτική - εκδοτική δουλειά στη διάρκεια του Εμφυλίου. Στη διάρκεια του '47 - '49 τυπώθηκαν 30 βιβλία με τιράζ 5 χιλ. κάθε φορά. Μερικοί τίτλοι σχολικών βιβλίων - Αλφαβητάρια στα ελληνικά, στη Σλαβομακεδονική και τα Τουρκικά (με λατινικούς χαρακτήρες), Αναγνωστικά, Γραμματική (το '47), Αριθμητική Α-Β (το '48). Σύντομη μελέτη Νεοελληνικής Ιστορίας (Γ. Ζεύγου). Τυπώθηκαν και λογοτεχνικά βιβλία και βιβλία μαρξιστικής και στρατιωτικής κατάρτισης ("Για το Εθνικό Ζήτημα" του Στάλιν) κ.ά. Για τη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς μεταφράστηκαν βιβλία από τα ρωσικά για τους ήρωες κομσομόλους, όπως τη θρυλική "Ζόγια" - μια ηρωίδα σαν την Ηλέκτρα μας! (...).

Για τη διαφωτιστική δουλειά μέσα στις γραμμές του ΔΣΕ

Σημαντική εκπαιδευτική διάσταση της δράσης του ΔΣΕ αποτέλεσαν τα μαθήματα Διαφώτισης, που οργανώνονταν στα χνάρια των πρωτοβουλιών της προηγούμενης περιόδου, όταν σε κάθε χωριό οι σχολικοί χώροι έγιναν κοιτίδες επιμόρφωσης (αλφαβητισμού) και πολιτισμού. Η επαναστατική φύση του ΔΣΕ υπαγόρευσε με μεγαλύτερη επίταση και ένταση την ανάγκη για ποιοτική αναβάθμιση του επιπέδου των μαχητών της νέας κοινωνίας - μια συνθήκη που έγκαιρα είχε διατυπωθεί από τον Ιούλη ακόμη του '45, στη 12η Ολομέλεια, για "ριζική, άμεση στροφή" "στην κατανόηση των μαρξιστικών - λενινιστικών αρχών, της συστηματικής μόρφωσης των μελών του Κόμματος για τον χαρακτήρα του αγώνα".

Στα τέλη του '47 (2/12/47), με απόφαση του δεύτερου κλιμακίου του ΠΓ, το ζήτημα της πολιτικής δουλειάς που πρέπει να ανοίξει στις γραμμές των ανταρτών, θεωρείται σημαντική παράμετρος του επαναστατικού αγώνα. Ο λαϊκός αγωνιστής θα πρέπει να γνωρίζει με σαφήνεια το στόχο και το σκοπό της κάθε του πράξης, να παίρνει δύναμη από τη συλλογικότητα των αποφάσεων μέσα από τη συνειδητή συμβολή του. Στην ειδική μπροσούρα με τίτλο "Ολοι στα άρματα" από τον Ν. Ζαχαριάδη προσδιορίζονται οι τρόποι και οι μέθοδοι της διαφωτιστικής δουλειάς: "Για βασική αποστολή της η διαφώτιση έχει να κατατοπίζει το μαχητή απλά και κατανοητά με συζητήσεις, με ομιλίες, με έντυπα, με νέα μας για την πολιτική κατάσταση, να τον προσανατολίζει σωστά, να λύνει τις απορίες του, να απαντά στα ερωτήματα που του γεννιούνται. Οργανώνει την ψυχαγωγία του πολεμιστή με ομαδικό διάβασμα καλού βιβλίου, με το τραγούδι, το χορό, το θέατρο και το καλό συναγωνιστικό γλέντι". Πράγματι, το οργανόγραμμα κάθε στρατηγείου περιλάμβανε: καθημερινό δελτίο ειδήσεων, δεκαπενθήμερη εφημερίδα, συμβολή στη λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού για ανταποκρίσεις κ.τ.λ., υλικό προπαγάνδισης (τρικ, προκηρύξεις κ.ά.) και διαλέξεις/ομιλίες.

Το ζήτημα της διαφώτισης αποτέλεσε μια κατεξοχήν εκπαιδευτική πρωτοβουλία και η προτεραιότητα που δόθηκε, αντανακλά τη συνέπεια του ΚΚΕ να υπερασπιστεί το ιδανικό της παιδείας του αγωνιζόμενου προλεταριάτου ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Αν αναλογιστεί κανείς ότι στις γραμμές του ΔΣΕ δρούσαν κυρίως νεολαίοι 17 έως 25 ετών και πως οι περισσότεροι είχαν ελλιπή σχολική εκπαίδευση, λόγω της ταξικότητας του εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά και για αντικειμενικούς λόγους, αφού στη διάρκεια της Κατοχής "χάθηκαν" πολλές ώρες και σχολικά έτη, το μορφωτικό άλμα που θα έπρεπε να διανύσει κανείς ώστε να κατανοήσει και να αφομοιώσει τις επιστημονικές μαρξιστικές θεωρίες, προϋπέθετε οργανωμένη εκπαιδευτική παρέμβαση. (...) Το άνοιγμα των πνευματικών οριζόντων των μαχητών αποτυπώθηκε πολύ χαρακτηριστικά στις επιστολές που στάλθηκαν κατά την υποχώρηση, το '49, στο Γενικό Αρχηγείο, όπου οι μαχητές ζητούν να σταλούν σε σχολές και πανεπιστήμια των σοσιαλιστικών δημοκρατιών, κάτι που πραγματοποιήθηκε στο ακέραιο!

Θα πρέπει να σημειωθεί πως εξειδικευμένη διαφωτιστική δουλειά, στην οποία δινόταν ιδιαίτερη βαρύτητα από το Κόμμα, γινόταν στις γυναίκες μαχήτριες. Η πολιτική και ιδεολογική συνειδητοποίηση της γυναίκας θα έπρεπε κυριολεκτικά να υπερπηδήσει το χάσμα της ταξικής/κοινωνικής της καθυστέρησης».

«Συνεχής μάχη ενάντια στο θάνατο»

Η δεύτερη ερευνητική εργασία που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση πραγματευόταν το Υγειονομικό Σύστημα στον ΔΣΕ και την επιμελήθηκαν η ΟΒ Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ και η ΟΒ ΣΕΥΠ του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.

Τα μέλη της ΚΝΕ από την Ιατρική και τη ΣΕΥΠ ξεκίνησαν την παρουσίασή τους με τα λόγια του Γ. Τζαμαλούκα: «Ο Γράμμος και το Βίτσι έμειναν θρύλος για τον ελληνικό λαό και φόβητρο για τους ντόπιους και ξένους εχθρούς του λαού (...) Η Υγειονομική Υπηρεσία διεξήγαγε μια συνεχή μάχη ενάντια στο θάνατο, για να αποσπάσει από αυτόν τα παλικάρια που προσπαθούσε να αρπάξει (...) Η οργάνωση της Υγειονομικής Υπηρεσίας στο Γράμμο και στο Βίτσι, μέσα σε απίθανες συνθήκες ανυπαρξίας των πάντων, εξασφάλιζε σε θαυμαστό βαθμό την περίθαλψη των τραυματιών και αρρώστων και πετύχαινε την θεραπεία και τον γρήγορο γυρισμό στις μονάδες».

Οπως αναφέρθηκε στη συνέχεια, οι πρώτοι αντάρτες που ανέβηκαν στο βουνό περιποιούνταν μόνοι τους τα τραύματά τους, καθώς οι πιο πολλοί απ' αυτούς είχαν τραυματιστεί και άλλες φορές στον ΕΛΑΣ. Επομένως, είχαν παρακολουθήσει την περιποίηση τραυμάτων και ήξεραν με πρόχειρα μέσα (π.χ. πουκάμισο, κρασί, πανί) να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Παράλληλα, στις αρχές του ΔΣΕ εμφανίστηκαν και οι πρώτοι νοσοκόμοι, οι οποίοι μοιράζονταν στις ομάδες, ακολουθούσαν ως μάχιμοι, πολεμούσαν και μετά τη μάχη ασχολούνταν με την περίθαλψη των τραυματιών. Αυτήν την υποτυπώδη αντάρτικη μορφή είχε η Υγειονομική Υπηρεσία προτού εμφανιστούν οι γιατροί.

Οπως σημείωσαν οι φοιτητές: «Από το καλοκαίρι του 1946, όταν το αντάρτικο άρχισε να αναπτύσσεται, βγήκαν στο βουνό και οι πρώτοι γιατροί. Ανάμεσά τους οι Νίκος Παλιούρας ή Κοκολιός, Βασίλης Δαδαλιάρης, Νώντας Σακελλαρίου, Τάκης Σκύφτης, Γιώργος Τζαμαλούκας και ο Πέτρος Κόκκαλης. Ακόμα, δραστηριοποιήθηκαν και γιατροί που ήρθαν από το εξωτερικό και έχουν μείνει γνωστοί με ψευδώνυμα: ο Τιμπόρ από την Ουγγαρία, ο Μήτσος και ο Θόδωρος από τη Βουλγαρία, ο Ιπποκράτης και ο Αρης από την Πολωνία. Τέλος, αναφέρθηκε και η περίπτωση του Τ. Πετρόπουλου, ο οποίος ήταν γιατρός του κυβερνητικού στρατού και προσχώρησε στις γραμμές του ΔΣΕ».

Η συλλογική αυτή έρευνα στάθηκε ιδιαίτερα στο «θαύμα» της υγειονομικής περίθαλψης στον ΔΣΕ, αφού, όπως ανέδειξε, στο σύνολό τους οι 25 γιατροί και οι λίγοι υγειονομικοί κατάφεραν να περιθάλψουν 12.000 τραυματίες σε Γράμμο και Βίτσι! Και φυσικά, ο μικρός αριθμός του νοσοκομειακού προσωπικού δεν ήταν το μοναδικό εμπόδιο που έπρεπε να ξεπεραστεί. Είχαν ακόμη να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ιατροφαρμακευτικού υλικού, τη μεταφορά των βαριά τραυματισμένων, την έλλειψη κατάλληλων χώρων.

Κι όμως, μέσα σε αυτές τις απίστευτα δύσκολες συνθήκες «Διαμορφώνονται μικρές νοσοκομειακές μονάδες και εγκαταστάσεις, όπως στους Ψαράδες, στο Τρίγωνο, στο Γράμμο, ενώ το Μάη του 1948 κατασκευάζεται το αντάρτικο νοσοκομείο στο Λιανοτόπι και το νοσοκομείο στο Βροντερό που λειτουργεί από τα τέλη του 1948 μέχρι τις αρχές του 1949. Ακόμη, δημιουργήθηκαν σχολές μεσαίων υγειονομικών στελεχών και σχολές νοσοκόμων, οι οποίες διήρκεσαν 5 μήνες και τροφοδοτούσαν με βασικές γνώσεις Ανατομίας, Φυσιολογίας, Μικροβιολογίας, Νοσηλευτικής, Επιδημιολογίας και οργάνωσης Υγειονομικής Υπηρεσίας. Από τις σχολές αυτές αποφοίτησαν 152 αντάρτες, που ονομάστηκαν ανθυπολοχαγοί. Τον πρώτο καιρό, τα φάρμακα ήταν λάφυρα από τον αστικό στρατό. Παράλληλα, το 1948 ο εφοδιασμός καλυτέρευσε και επέτρεπε να γίνονται πολυπλοκότερες χειρουργικές επεμβάσεις καθώς και να ασκείται προληπτική ιατρική με τη χορήγηση φαρμάκων, αντιτυφικών εμβολίων. Συγκροτήθηκε κεντρική φαρμακαποθήκη με όλα τα απαραίτητα φάρμακα, πενικιλίνες, παυσίπονα, εμβόλια, οργανώθηκαν ομάδες αιμοδοτών και η τροφοδοσία των ασθενών. Οργανώθηκε τάγμα τραυματιοφορέων που έπαιρναν διάταξη στους άξονες διακομιδής για να μεταφέρουν όσο πιο γρήγορα τους τραυματίες στα νοσοκομεία του ΔΣΕ, ενώ η μεταφορά των βαριά τραυματισμένων γινόταν κυρίως σε νοσοκομεία της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας».

Στη συνέχεια, ακολούθησε ειδικό αφιέρωμα στη ζωή και τη δράση δύο εμβληματικών μορφών του Υγειονομικού του ΔΣΕ, του Γιώργου Τζαμαλούκα και του Πέτρου Κόκκαλη.

Η συλλογική αυτή έρευνα των φοιτητών έκλεισε με τα εξής συμπεράσματα: «Μόνο ένας λαογέννητος επαναστατικός στρατός, όπως ο ΔΣΕ, που είχε βαθιές ρίζες μέσα στο λαό, που ήταν δημιούργημα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, μπορούσε να αντεπεξέλθει σε όλες τις δυσκολίες και να δημιουργήσει υγειονομικές υπηρεσίες που ο αντίπαλος ούτε να φανταστεί μπορούσε. Ομως, η Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ αναδεικνύει και τον ξεχωριστό ρόλο των επιστημόνων που έθεσαν τη ζωή τους στην υπόθεση της λαϊκής πάλης. Την εποχή εκείνη, ο δρόμος της συνεργασίας με την εξουσία έφτιαχνε πλούτη και καριέρες ή το λιγότερο μια ήσυχη και προσκυνημένη ζωή, ενώ ο δρόμος του αγώνα μπορούσε να οδηγήσει στο εκτελεστικό απόσπασμα, στα κρεματόρια και το θάνατο. Επιστήμονας, λοιπόν, στην υπηρεσία ποιου; Στις μέρες που ζούμε αυτό το δίλημμα είναι επίκαιρο».

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΝΕ
Με επιτυχία το Διήμερο εκδηλώσεων στο Κρέφελντ της Γερμανίας

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 8ο Διήμερο των Οργανώσεων Εξωτερικού της ΚΝΕ στο Κρέφελντ της Γερμανίας, στο πλαίσιο της προφεστιβαλικής δραστηριότητας της Οργάνωσης για το 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή».

Το Διήμερο των Οργανώσεων Εξωτερικού αποτελεί εδώ και 8 χρόνια σταθμό στη δράση της Οργάνωσης. Ενα Διήμερο που ξεκίνησε το Δεκέμβρη του 2009 στη χιονισμένη Τρίερ, στο σπίτι του Καρλ Μαρξ, και από τότε αγκαλιάστηκε από δεκάδες νέους από τη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία και ταξίδεψε σε πολλές πόλεις όπως το Βερολίνο, την Ερφούρτη, το Μόναχο, τη Δρέσδη, και το Κρέφελντ. Τίμησε με τις εκδηλώσεις του ηγέτες του διεθνούς επαναστατικού κινήματος όπως ο Καρλ Μαρξ, η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο Καρλ Λίμπκνεχτ, ο Ερνστ Τέλμαν και σημαντικές στιγμές της ταξικής πάλης στη Γερμανία, όπως η επανάσταση του 1918 και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία. Ενα από τα πιο ιδιαίτερα Διήμερα ήταν αυτό που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο προς τιμήν του κομμουνιστή ηγέτη Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, που βγήκε αλύγιστος από τα κολαστήρια του Νταχάου.

Το φετινό Διήμερο, στημένο με το μεράκι και τη δημιουργικότητα των μελών και φίλων της ΚΝΕ, ήταν αφιερωμένο στα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ.

Από την παρουσίαση για τον ΔΣΕ και την υποδοχή των πολιτικών προσφύγων στη ΓΛΔ
Από την παρουσίαση για τον ΔΣΕ και την υποδοχή των πολιτικών προσφύγων στη ΓΛΔ
Αίσθηση και συγκίνηση προκάλεσε η εκδήλωση το Σάββατο το πρωί για τον αγώνα του ΔΣΕ, στην οποία προβλήθηκε και βίντεο με συνεντεύξεις μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ, που βρήκαν καταφύγιο στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία και ζουν σήμερα στο Βερολίνο και τη Δρέσδη. Στις συνεντεύξεις ακούστηκαν μαρτυρίες τόσο από τις μάχες του ΔΣΕ και τη ζωή στα βουνά, όσο και από την υποδοχή που δέχτηκαν στη ΓΛΔ, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος. Αντίστοιχη εμπειρία μετέφερε στο χώρο του Διημέρου και ο Γιώργος Παπαδόπουλος, μαχητής του ΔΣΕ, ξεναγώντας στα γερμανικά και στα ελληνικά νέους και νέες στην έκθεση με φωτογραφίες και ντοκουμέντα για τον ΔΣΕ. Μεγάλο ενδιαφέρον προκάλεσαν, επίσης, οι εκδηλώσεις για τη δράση των γυναικών στο ΔΣΕ και την Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ.

Το Σάββατο το απόγευμα, οι κατασκηνωτές και οι επισκέπτες του Διημέρου παρακολούθησαν θεατρική παράσταση που είχαν ετοιμάσει οι Οργανώσεις της ΚΝΕ, παρουσιάζοντας με γλαφυρό τρόπο την κατάσταση στην Ελλάδα της καπιταλιστικής κρίσης και την απόφαση χιλιάδων νέων να μεταναστεύσουν. Στη συνέχεια, χαιρετισμό εκ μέρους της Οργάνωσης της ΚΝΕ στη Γερμανία απηύθυνε η Ζωή Πασχαλίδη. Την κεντρική ομιλία έκανε ο Κώστας Γκουτζηγιάννης, Γραμματέας της Οργάνωσης Γερμανίας του ΚΚΕ.

Ο Γ. Παπαδόπουλος, μαχητής του ΔΣΕ, ξεναγεί στην έκθεση του Διημέρου
Ο Γ. Παπαδόπουλος, μαχητής του ΔΣΕ, ξεναγεί στην έκθεση του Διημέρου
Στην εκδήλωση απηύθυνε χαιρετισμό εκ μέρους της Σοσιαλιστικής Γερμανικής Εργατικής Νεολαίας (SDAJ) ο σύντροφος Σ. Λαρς, μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Οργάνωσης, τονίζοντας ότι «η θέση της SDAJ θα είναι πάντα δίπλα στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ, παλεύοντας σε κάθε χώρα για την υπόθεση της εργατικής τάξης», ενώ μετέφερε την εμπειρία της Οργάνωσης από την επίσκεψή τους στην Ελλάδα πέρσι το Σεπτέμβρη. Χαιρετισμό απηύθυναν και εκ μέρους του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (DKP) οι σύντροφοι Γκίντερ Πολ, υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, και Ούβε Κόοπμαν, μέλος του Γραφείου της Περιφερειακής Οργάνωσης Ρηνανίας-Βεστφαλίας, δηλώνοντας κι αυτοί τη διεθνιστική τους αλληλεγγύη προς το ΚΚΕ.

Στο χώρο των εκδηλώσεων ιδιαίτερη θέση είχαν και οι μικρότερες ηλικίες, όπου στο πλαίσιο του παιδότοπου, αποτύπωσαν με τις ζωγραφιές τους τις δικές τους εμπειρίες από το Διήμερο, ενώ μέσα από παιχνίδι - γρίφο έμαθαν για την προσφυγιά και τον πόλεμο.


Στιγμιότυπο από το θεατρικό του Σαββάτου με θέμα την καπιταλιστική κρίση και τη μετανάστευση
Στιγμιότυπο από το θεατρικό του Σαββάτου με θέμα την καπιταλιστική κρίση και τη μετανάστευση
ΑΘΛΗΤΙΚΟ CAMP ΤΗΣ ΚΝΕ
Από 15 έως 20 Ιούλη τουρνουά μπάσκετ σε γειτονιές της Αττικής

Από παλιότερο αθλητικό camp της ΚΝΕ
Από παλιότερο αθλητικό camp της ΚΝΕ
Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, το αθλητικό camp της ΚΝΕ ξεκινά το ταξίδι του. Από 15 μέχρι και 20 Ιούλη θα διεξαχθεί το καθιερωμένο πλέον τουρνουά μπάσκετ 3on3 στις γειτονιές της Αττικής, μεταδίδοντας παντού το μήνυμα: «Ο αθλητισμός είναι ανάγκη και δικαίωμα της νεολαίας».

Μέσα από το αθλητικό camp, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 42ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», η ΚΝΕ θέλει να συμβάλει ώστε να διαμορφωθεί μέσα στη νεολαία, στο λαό, στους μαζικούς φορείς ρεύμα διεκδίκησης για το δικαίωμα στη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό μέσα στο σχολείο, στο σωματείο και τη γειτονιά.

«Μη μένεις στην εξέδρα θεατής, αγωνίσου! Δήλωσε συμμετοχή!», καλεί η ΚΝΕ τους νέους για το τουρνουά, η συμμετοχή στο οποίο είναι δωρεάν.

Αναλυτικά, το πρόγραμμα των αγώνων έχει ως εξής:

  • Χαϊδάρι, στο 2o κλειστό γήπεδο Χαϊδαρίου, στις 18-19-20 Ιούλη, ώρες 18.00 - 21.00.
  • Πετρούπολη, σε γήπεδο που θα ανακοινωθεί σύντομα, στις 18-19-20 Ιούλη, ώρες 18.00 - 21.00.
  • Μενίδι, στο ανοιχτό γήπεδο Αχαρνών (Βουλγαροκτόνου & Β. Ουγκώ, κεντρικό Μενίδι), στις 18-19-20 Ιούλη, ώρες 18.00 - 21.00.

Δηλώσεις συμμετοχής για τις παραπάνω περιοχές μπορούν να στέλνονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση 3on3campkne.dytikos@gmail.com ή τηλεφωνικά στο 6972578952.

  • Νίκαια, στο γήπεδο «Πλάτωνα» (Π. Ράλλη), στις 15 και 17 Ιούλη, ώρες 19.00 - 21.00. Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση tournouapeiraia@gmail.com ή στα τηλέφωνα 6973467755, 6979789445.
  • Νέα Ιωνία, στο ανοιχτό γήπεδο πλατεία Πάρσης (Noir), στις 15 και 16 Ιούλη, ώρες 18.00 - 21.00. Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση 3on3campkne.ionia@gmail.com ή στο τηλέφωνο 6982516966.
  • Γαλάτσι, στο αθλητικό κέντρο Γκράβας, στις 19 Ιούλη, ώρες 19.00 - 21.00. Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλέφωνο 6983955793.
  • Σεπόλια - Κολωνός, στο γήπεδο Τρίτωνα, στις 15 Ιούλη, ώρες 19.00 - 21.00. Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλέφωνο 6947377533.



Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org