Τρίτη 20 Σεπτέμβρη 2011
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ
Η συμπόρευση με το ΚΚΕ είναι όρος για να αρχίζει να γέρνει η πλάστιγγα υπέρ του λαού

Ολόκληρη η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, το Σάββατο στο Φεστιβάλ

Κάτω από «βροχή» συνθημάτων και χειροκροτημάτων ανέβηκε στο βήμα του 37ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, σε μια συγκέντρωση, πραγματική λαοθάλασσα που είχε κατακλύσει όλους τους χώρους του πάρκου «Τρίτση».

Η Αλέκα Παπαρήγα ξεκίνησε την ομιλία της με μια αναφορά στις τρέχουσες εξελίξεις του Σαββάτου, κάλεσε το λαό να μην υποκύψει στους εκβιασμούς και τα τρομοκρατικά διλήμματα και ενημέρωσε τον κόσμο για την τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον υπουργό Οικονομίας, Ευ. Βενιζέλο:

«Εν ολίγοις, ο κ. Βενιζέλος μου είπε ότι μπαίνει σε κίνδυνο, όπως λέει ο ίδιος και όπως λέει το ΕΚΟΦΙΝ, να μην υπογραφεί η συμφωνία της 21ης Ιουλίου που έγινε στα πλαίσια της Ευρωζώνης, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα θα απολάμβανε ένα μεγάλο πακέτο εθνικής τάχα σωτηρίας. Η κατάσταση σηματοδοτείται ως πολύ άσχημη σε σχέση με την εξέλιξη της κρίσης στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Γαλλία.

Μου είπε ότι τα πράγματα είναι αδιέξοδα, γιατί πια δεν είναι ζήτημα μιας δόσης, αλλά είναι ζήτημα ολόκληρου του πακέτου και όταν τον ρώτησα τι ακριβώς ειπώθηκε και ποια ήταν η αφορμή του αναμενόμενου για μας εκβιασμού, μου απάντησε ότι συνειδητοποίησαν στο ΕΚΟΦΙΝ ότι ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να καταβάλει τα τέλη, τα χαράτσια, που μας φέρνει η εφορία και η ΔΕΗ για τα ακίνητα, ότι έχουν πληροφορίες ότι ξεσηκώνεται αντίδραση και γι' αυτό γίνεται ένας τέτοιος εκβιασμός.


Του απάντησα ότι είναι δικό της θέμα της κυβέρνησης αν νιώθει εκβιασμένη ή όχι και τι θα κάνει, αλλά ότι ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να εκβιαστούμε.

Ούτε βήμα πίσω δεν πρέπει να κάνουμε σε ό,τι έχουμε χαράξει και ό,τι έχουμε αποφασίσει και την Τετάρτη στις 21 του μήνα στο Σύνταγμα και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας πρέπει να δοθεί η απάντηση. Δεν είναι πρώτη φορά που ο ελληνικός λαός δέχεται έναν αισχρό εκβιασμό, δεν μας απασχολούν οι εκβιασμοί στην κυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι συγγενολόι της τρόικας, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και δεν μας ενδιαφέρουν οι εκβιασμοί ανάμεσα στα συγγενολόγια. Εμείς όμως, ο λαός, είμαστε στην αντίπερα όχθη, θυμίζουμε στον ελληνικό λαό κάποια από τα παραδοσιακά και πιο γνωστά εκβιαστικά διλήμματα: Θυμάστε το '74 Καραμανλής ή τανκς; Θυμάστε το '81, δίλημμα που επαναλήφθηκε αρκετές φορές, ή ΠΑΣΟΚ ή ανοίγει η Μακρόνησος; Ε, επιτέλους τώρα δεν συγχωρείται να υποκύψουμε στα διλήμματα, γιατί στην πραγματικότητα ο μόνος εκβιαζόμενος είναι ένας, η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός.

Η νέα γενιά κομμουνιστών συνειδητά μάχεται για το νέο κόσμο, το σοσιαλισμό

Τρεις μέρες τώρα δεκάδες χιλιάδες νέοι και νέες, νέα ζευγάρια με μωρά και μικρά παιδιά, εργάτες, άνεργοι, μαθητές, φοιτητές και σπουδαστές, γιορτάζουν το 37ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή", εν μέσω της κρίσης που κορυφώνεται, εν μέσω αλλεπάλληλων βάρβαρων μέτρων, τέτοιων που δεν έχουμε ζήσει εδώ και πολλά, πολλά χρόνια.


Κοντά στα νιάτα και εμείς οι μανάδες και πατεράδες τους, οι γιαγιάδες και παππούδες, δύο και τρεις γενιές κομμουνιστών, αγωνιστών. Κοντά στα νιάτα σημαντικοί καλλιτέχνες, πνευματικοί άνθρωποι που με το έργο και την παρουσία τους δίνουν πνοή και ποιότητα στην πολιτική δράση και τον πολιτισμό.

Είναι μια γενιά νέων κομμουνιστών και κομμουνιστριών που αν και βρίσκεται πολύ μακριά από μεγάλους σταθμούς της Ιστορίας του Κόμματος, του εργατικού, του λαϊκού κινήματος της χώρας μας, αν και είναι η γενιά που γεννήθηκε και μεγαλώνει με την αντικομμουνιστική υστερία, με τόνους λάσπης για το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε τον 20όαιώνα, παρ' όλα αυτά συνειδητά αγωνίζεται, πιστεύει, ονειρεύεται και μάχεται για το παρόν και το μέλλον που δεν είναι ο καπιταλισμός, αλλά ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός.

Τα παιδιά της ΚΝΕ σήμερα παλεύουν για το σοσιαλισμό χωρίς αμηχανία και κόμπλεξ απέναντι στο δικαιολογημένο ερώτημα "τι συνέβη, γιατί επικράτησε στις χώρες του σοσιαλισμού η αντεπανάσταση". Το 18ο Συνέδριο και αφού προηγήθηκε μια μακρόχρονη επεξεργασία στη βάση και πολύτιμου αρχειακού υλικού, με συλλογική διαδικασία δίνει βασικές και ουσιαστικές απαντήσεις στο βασανιστικό αυτό ερώτημα. Εξοπλίζει με νέα δύναμη να αντιπαλέψουμε τον καπιταλισμό, σύστημα που καθημερινά σαπίζει, γίνεται όλο και πιο βάρβαρο, δε μεταρρυθμίζεται προς όφελος των λαών.


Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσει πλατιά, το Δοκίμιο της Ιστορίας του Κόμματος που δίνει επίσης γνώσεις, στοιχεία και κυρίως απαντήσεις για την πολυσήμαντη ιστορική περίοδο 1949 - 1968. Είναι και αυτό πολύτιμο όπλο γνώσης και προβληματισμού, όχι μόνο για τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, αλλά και για όλους εκείνους που θέλουν να μάθουν για τη σύγχρονη περίοδο του ελληνικού καπιταλισμού, τις διεθνείς εξελίξεις και πιο ιδιαίτερα στο καθοριστικό πεδίο που είναι αυτό της οικονομίας.

ΚΚΕ κόμμα παντός καιρού, με ικανότητα πρόγνωσης, με ικανότητα συσπείρωσης, συνεργασίας και οργάνωσης, στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς πριν απ' όλα, παντού όπου ο λαός υποφέρει και αναζητεί διέξοδο και λύσεις

Θέλει γερά κότσια σήμερα για να μείνεις σταθερός, αταλάντευτος μαχητής, σε μια περίοδο όπου σε κάθε βήμα σου αντιμετωπίζεις οξυμένα προβλήματα, το δράμα της ανεργίας, τη συστηματική προσπάθεια να κυριαρχήσει ο ατομικός εγωισμός και η εγωπάθεια, η ναρκω-κουλτούρα που καλλιεργεί τώρα επίσημα η κυβέρνηση, το κυνήγι της χίμαιρας των προσωπικών ευκαιριών.

Θέλει γερά κότσια σήμερα να δηλώνεις ανυπακοή και απειθαρχία στο αστικό πολιτικό σύστημα και τους άδικους, εκμεταλλευτικούς νόμους του, να παίρνεις καθαρή στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και να μη σε τυφλώνουν τα προσχήματα για την εξαπόλυσή του.

Αρκετοί μάς ρωτούν γιατί, τώρα που ο λαός έχει χάσει σχεδόν τα πάντα, δεν έχει ακόμα ξεσηκωθεί ώστε να επιβάλει άμεση ανατροπή της σημερινής κατάστασης, ή τουλάχιστον να αποτρέψει τα πιο επώδυνα, βάρβαρα μέτρα.

Βεβαίως, το εργατικό, το λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα είναι πίσω από τις ανάγκες. Ομως, ας κάνουμε μια σύγκριση με την κατάσταση του κινήματος στην Ευρώπη, ακόμα και σε πολλές χώρες του κόσμου. Τότε θα δούμε ότι στην Ελλάδα, τα τελευταία 10 - 15 χρόνια έγιναν σημαντικοί αγώνες, που δεν μπορούν να συγκριθούν με όλους τους προηγούμενους. Οι σημερινοί αγώνες, παρά τις αντιφάσεις που έχουν και τα υπαρκτά προβλήματα και αδυναμίες, είναι πολύ πιο μπροστά από τους αγώνες των προηγούμενων δεκαετιών, που συνήθως στρέφονταν σε ορισμένα άμεσα αιτήματα για τη βελτίωση των όρων πώλησης της εργατικής δύναμης.

Σήμερα, δυναμώνει η τάση της γενικότερης ρήξης, της άμεσης σύγκρουσης όχι μόνο με τις κυβερνητικές αποφάσεις και επιλογές, αλλά της σύγκρουσης με το ίδιο το αστικό πολιτικό σύστημα, την εξουσία των μονοπωλίων, τις επιλογές της ΕΕ.

Η διαπάλη που αναπτύσσεται μέσα στις γραμμές του εργατικού και λαϊκού κινήματος σήμερα είναι σε πολύ ανώτερο επίπεδο από τη δεκαετία του '70 και του '80.

Επείγει να βελτιωθεί ριζικά, αν είναι δυνατόν, ο συσχετισμός δυνάμεων στο εργατικό κίνημα, στο κίνημα των αυτοαπασχολουμένων, της φτωχής αγροτιάς, στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Στο ζήτημα αυτό, πρέπει όλοι μας να συγκεντρώσουμε την κύρια προσοχή μας, είναι το κλειδί για τις εξελίξεις.

Ολα τα κόμματα στη χώρα μας, με τις όποιες διαφορές και ανταγωνισμούς έχουν μεταξύ τους, αναφέρονται στην κρίση αξιοπιστίας και φερεγγυότητας του συστήματος. Δηλαδή, στην πραγματικότητα αναγνωρίζουν ότι το αστικό πολιτικό σύστημα δεν πείθει το λαό όπως στο παρελθόν, για την αναγκαιότητα λόγου χάρη του Μνημονίου, των θυσιών για το χρέος και τη χρεοκοπία. Ξέρουν καλά ότι το ΚΚΕ έχει μεγάλη συμβολή στην κρίση αξιοπιστίας του συστήματος.

Αισθάνονται πανικόβλητοι μπροστά στην επικείμενη κοινωνική έκρηξη που θα θέσει σε αμφισβήτηση την αστική νομιμότητα και τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

Εμείς έχουμε υποχρέωση να καταπολεμήσουμε τις γνωστές αδυναμίες και ελλείψεις μας, ώστε η δυσαρέσκεια ενός μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης, του εργαζόμενου και δοκιμαζόμενου λαού να μετατραπεί σε θέληση οργανωμένης σχεδιασμένης πάλης, ρήξης και ανατροπής της αστικής εξουσίας προς όφελος της εξουσίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

Για τη λαϊκή οικονομία που θα μετατρέψει σε κοινωνική ιδιοκτησία τον πλούτο που διαθέτει η χώρα, θα αξιοποιήσει τις υπαρκτές αναπτυξιακές δυνατότητές της υπέρ της κοινωνικής λαϊκής ευημερίας χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Καλοπροαίρετοι αγωνιστές, απλοί άνθρωποι ίσως να αναρωτηθούν αν είναι επίκαιρη η πολιτική πρόταση του Κόμματος, σε μια περίοδο που ένα πολύ μεγάλο μέρος του λαού αδυνατεί να πληρώσει τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και του νερού ακόμα, τα χαράτσια που μας στέλνουν για το σπίτι μας για τη δήθεν αλληλεγγύη των ανέργων.

Και τα δύο μας ενδιαφέρουν εξίσου, και η ανακούφιση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και η πάλη για την εξουσία. Οποιος βάζει τεχνητά τείχη ανάμεσά τους, ουσιαστικά καταδικάζει το λαό σε μόνιμη αδυναμία παρέμβασης και υποχώρησης.

Εμείς, λόγου χάρη, διεκδικούμε διαγραφή του χρέους και όχι αναδιαπραγμάτευση, γιατί η αναδιαπραγμάτευση είναι χρεοκοπία που θα την πληρώσει βαριά ο λαός, ανοίγει το δρόμο σε νέο δανεισμό. Δεν υποστηρίζουμε το ευρωομόλογο που όλα τα κόμματα στηρίζουν, γιατί μας οδηγεί σε φαύλο κύκλο.

Ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία μπορεί να διαγράψει το χρέος, χωρίς ποινές και αντίποινα; `Η ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία είναι σε θέση να αντιπαλέψει τα αντίποινα κινητοποιώντας τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και τη λαϊκή δράση;

Λαϊκή κυριαρχία και καπιταλιστική ιδιοκτησία είναι ασυμβίβαστα 100% μεταξύ τους

Είναι μόνον η κυβέρνηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας, που θα απαλλάξει τη χώρα από τις δεσμεύεις της ΕΕ, από τα δεσμά του ιμπεριαλισμού, θα απαλλάξει τη χώρα από την καπιταλιστική, τη μονοπωλιακή ιδιοκτησία. Η κοινωνικοποίηση και δίπλα της η συνεταιριστικοποίηση, διαμορφωμένες σε πανεθνικό σχεδιασμό με βασικό πυρήνα τον εργατικό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, θα γίνουν η προωθητική δύναμη μιας ανάπτυξης που καταργεί την ανεργία, την άναρχη ανάπτυξη, κατανέμει πλήρως την εργατική δύναμη και τα μέσα παραγωγής στους διάφορους κλάδους παραγωγής. Ενα μέρος του κοινωνικού προϊόντος θα κατανέμεται ανάλογα με την εργασία που μέτρο έχει το χρόνο εργασίας, ενώ ένα άλλο μέρος όπως είναι η παιδεία, η υγεία, η στέγη, τα φάρμακα, το νερό, η θέρμανση διανέμεται ισότιμα με βάση τις ανάγκες.

Οι επενδύσεις δε θα καθορίζονται από το μονοπωλιακό κέρδος αλλά θα έχουν ως κριτήριο την απαλλαγή της χώρας από κάθε μορφή εισαγωγικής εξάρτησης, θα διαμορφώνουν εσωτερική συσσώρευση που θα υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες και τη συνεχή ανάπτυξη του νέου συστήματος, τις ισότιμες διεθνείς σχέσεις, όσο αυτό γίνεται δυνατό.

Να ποιες είναι οι εγχώριες δυνατότητες της χώρας:

  • Ο ορυκτός πλούτος
  • Οι σημαντικές εγχώριες ενεργειακές πηγές
  • Η βιομηχανική παραγωγή που μπορεί να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες του κλάδου των κατασκευών, τις ανάγκες διατροφής σε συνδυασμό με τη σημαντική μηχανοποίηση της γεωργίας και την ήδη συγκεντρωμένη κτηνοτροφία.
  • Είναι η Βιομηχανία μετάλλου. Η Ναυτιλία - ο κλάδος ο ναυπηγοεπισκευαστικός.

Οταν η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές πηγές ανάπτυξης, όταν ακόμα και σήμερα κατατάσσεται στην 25η χώρα στην κλίμακα των πλουσίων χωρών, είναι δυνατόν σήμερα να ανεχθούμε να μας κόβουν μισθούς και συντάξεις, να κάνει το κράτος στάση πληρωμών, να μας κόβουν φάρμακα και εξετάσεις;

Πού θα βρει πόρους η λαϊκή εξουσία;

  • Θα εξοικονομήσει σημαντικούς πόρους που σπαταλούνται σήμερα για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της εξουσίας των μονοπωλίων.
  • Θα καταργηθεί η χρηματική αφαίμαξη και ληστεία που επιβάλλει η καπιταλιστική ιδιοκτησία, θα καταργηθούν τα διάφορα πακέτα που αδειάζουν τα κρατικά ταμεία για να στηρίζονται οι μονοπωλιακοί όμιλοι.
  • Θα διαγραφεί το δημόσιο χρέος.
  • Θα καταργηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ (π.χ. αποστολές στο Κόσσοβο, στο Αφγανιστάν).
  • Η παραγωγικότητα της εργασίας θα ανέβει με την αξιοποίηση των τεχνολογιών και με τη συμμετοχή του λαού στον εργατικό έλεγχο. Μακριά από το κυνήγι της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας θα επιτυγχάνεται η μείωση των δαπανών εργασίας και υλών με ταυτόχρονη αύξηση παραγόμενου αποτελέσματος.
Περί κυβέρνησης αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων»

Ας υποθέσουμε ότι πέφτει η κυβέρνηση, πράγμα που και εμείς το θέλουμε, και στη θέση της αναδειχτεί η κυβέρνηση των αυτοαποκαλούμενων "προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων" που φαντασιώνεται ότι θα διαπραγματευθεί τη μείωση του χρέους και θα καταργήσει το Μνημόνιο. Καταργώντας το Μνημόνιο και χωρίς να πειράξει την μονοπωλιακή ιδιοκτησία, το μόνο που θα πετύχει είναι τα μονοπώλια να ανασυνταχθούν και να πάρουν εκδίκηση, ο λαός ανέτοιμος και αποπροσανατολισμένος θα απογοητευθεί. Θα φουντώσει το γνωστό κίνημα της "κατσαρόλας".

Ας μας πουν οι εραστές μιας τέτοιας κυβέρνησης, σε ποια χώρα έγινε μια τέτοια πολιτική εναλλαγή και αν αυτή κατάφερε τελικά να επιβιώσει και να μην έλθουν τα πράγματα ξανά προς τα πίσω.

Ετσι δεν έγινε με την κυβέρνηση της "επανάστασης των γαρυφάλλων στην Πορτογαλία", με την κυβέρνηση των σοσιαλιστών του ηρωικού ιδεαλιστή Αλιέντε, με την κυβέρνησης των "Σαντινίστας" στη Νικαράγουα; Και μάλιστα σε μια περίοδο που ο διεθνής συσχετισμός δυνάμεων ήταν πολύ καλύτερος σε σχέση με το σημερινό και ο εσωτερικός συσχετισμός επίσης περιέκλειε δυναμική, που έμεινε αναξιοποίητη, αφού η εργατική τάξη δεν μπόρεσε ή δεν κλήθηκε να παίξει το ρόλο της.

Αλλά, ας δούμε και σήμερα τι συμβαίνει. Οι λεγόμενες κεντροαριστερές κυβερνήσεις της Ευρώπης, σε ορισμένες περιπτώσεις με τη συμμετοχή και Κομμουνιστικών Κομμάτων δεν ξεχώρισαν σε τίποτε σε σύγκριση με τις φιλελεύθερες και κεντροδεξιές, ακόμα και απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και κατοχή.

Ας δούμε όλες τις αντιφάσεις που διέπουν την μπολιβαριανή διαδικασία στη Βενεζουέλα. Πρόεδρος Τσάβες, με κυβέρνηση και κοινοβούλιο που αποφασίζει διαφορετικά από τις προεδρικές έστω διακηρύξεις. Ο κρατικός έλεγχος σε στρατηγικούς τομείς ή και η κρατικοποίηση ορισμένων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, δεν αλλάζουν ριζικά την κατάσταση. Τα μονοπώλια κάνουν κουμάντο, η αντίδραση ανασυντάσσεται. Η διανομή της γης των καπιταλιστών γαιοκτημόνων σε εργάτες γης, που έγιναν μικροϊδιοκτήτες, αναπαράγει την καπιταλιστική ιδιοκτησία καθώς οι γαιοκτήμονες ξαναγοράζουν τη γη από τους φτωχούς αγρότες.

Δείτε την πολιτική κατάσταση στην Κύπρο. Πρόεδρος κομμουνιστής, η χώρα δεσμευμένη στην ΕΕ, η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο αποφασίζουν μέτρα λιτότητας, ενώ το σχέδιο ανατροπής του Προέδρου καλά κρατεί.

Δείτε και την άλλη πλευρά όμως, η σοσιαλιστική Κούβα κατάφερε ως σήμερα να σταθεί στα πόδια της, μόνη της και εν μέσω βάρβαρου ιμπεριαλιστικού εμπάργκο και επέμβασης. Η αντοχή δεν είναι ηθικό ζήτημα, είναι δυνατή όταν ο λαός έχει την ιδιοκτησία και την εξουσία.

Αλλο πράγμα είναι να χάσεις την εξουσία ή να μην την πάρεις λόγω συσχετισμού και άλλο πράγμα είναι να παραιτείται η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της από την κατάκτησή της.

Το γεγονός ότι σήμερα φέρνουμε στην επικαιρότητα το πρόβλημα της εξουσίας καθόλου δεν μας αποτραβά από τα ασφυκτικά προβλήματα του λαού, από την καθημερινότητα του ανέργου, του συνταξιούχου, του αυτοαπασχολούμενου. Αντίθετα, εφοδιάζει το λαό με τη δυνατότητα να αντεπιτεθεί, να διεξάγει πιο αποτελεσματικό αγώνα.

Αμεσο και πρακτικό ζήτημα δράσης είναι να αντιπαλέψουμε το κυβερνητικό σχέδιο, το ευρωπαϊκό σχέδιο σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας, όπως υποκριτικά το αποκαλούν

Αυτό το σχέδιο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σχέδιο χρεοκοπίας της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Είναι σχέδιο σωτηρίας της κερδοφορίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, του μεγαλύτερου μέρους των μονοπωλίων, εξαλείφει τα ίχνη των κοινωνικών κατακτήσεων που έμειναν ύστερα από τη λαίλαπα που εξαπολύθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Βρισκόμαστε τώρα - σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από ό,τι μπορούσαμε να προβλέψουμε και εμείς - σε μια φάση που συζητείται ένας νέος γύρος ελεγχόμενης χρεοκοπίας, καθώς και η προοπτική της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Δεν είναι κάτι το απίθανο, εάν η κρίση προχωρήσει στην Ιταλία και την Ισπανία, χτυπήσει για τα καλά την πόρτα της Γαλλίας.

Θα έχουμε φυγόκεντρες τάσεις από την ΕΕ, κάποιες χώρες θα αποβληθούν από την Ευρωζώνη. Θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη αστάθεια στο αστικό πολιτικό σύστημα, οπωσδήποτε και στην Ελλάδα και αλλού. Ενδεχομένως θα υπάρχει περίοδος δυσκολίας σχηματισμού μιας αστικής κυβέρνησης, αλλεπάλληλες εκλογικές μάχες, απότομη πτώση κυβερνήσεων, ανακατατάξεις.

Γι' αυτό το ενδεχόμενο, ο αντίπαλος στην Ελλάδα και στην Ευρώπη προετοιμάζεται παρασκηνιακά κυρίως, αναζητώντας κυβερνήσεις συνεργασίας. Μετακομίζει τη συμπάθεια από το ένα αστικό κόμμα στο άλλο, ψάχνει για το σχηματισμό κεντροδεξιών ή κεντροαριστερών κυβερνήσεων, ενώ προτιμά το λεγόμενο μεγάλο συνασπισμό συνεργασίας ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ετοιμάζεται, επίσης, με σχέδια αντικομμουνιστικής και λαϊκής καταστολής. Αυτό το σχέδιο θα περάσει και μέσω του δημοψηφίσματος που ετοιμάζει το ΠΑΣΟΚ.

Εκτός των άλλων, το δημοψήφισμα έρχεται παραπλανητικά ως υποκατάστατο των εκλογών, τις οποίες και εμείς υποστηρίζουμε.

Η αστική τάξη της χώρας προετοιμάζεται με συμμετοχή σε νέο γύρο ανάφλεξης περιφερειακών εστιών πολέμου. Αλλωστε, όλες οι προϋποθέσεις υπάρχουν, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, για μια τέτοια εξέλιξη.

Η εργατική τάξη, ο λαός δεν πρέπει από τώρα να προετοιμάζεται ιδεολογικοπολιτικά και οργανωτικά για μια τέτοια εξέλιξη;

`Η θα αφήσει τους επάνω να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους και να δώσουν μια νέα μορφή στο πολιτικό σύστημα, στην ουσία πιο βάρβαρη και αυταρχική;

Η χειραφέτηση του λαου είναι άμεσα δεμένη με τον αγώνα για την παρεμπόδιση των μέτρων του πακέτου «σωτηρίας είτε του σοσιαλδημοκρατικού είτε του φιλελεύθερου»

Αμεση αντίδραση με στάση πληρωμών, αυτή είναι η απάντηση στο επιχείρημα της κυβέρνησης ότι θα ζήσουμε δύο κολασμένους μήνες. Εμείς πρέπει να κάνουμε τη ζωή της κυβέρνησης, της τρόικας, κόλαση!

Το ερώτημα, λοιπόν, που εμείς βάζουμε στο λαό:

Ως πότε θα ζεις με έναν τέτοιο εκβιασμό ή πληρώνεις ή αργοπεθαίνεις στη φτώχεια;

Θα αφήσουμε τον οφειλέτη στη ΔΕΗ, στην εφορία να χάσει το σπίτι του, να μπει ακόμα και στη φυλακή;

Στηρίζουμε, ενθαρρύνουμε και βεβαίως συμμετέχουμε σε ένα παλλαϊκό κίνημα, οργανωμένο από τα συνδικάτα, μαζικές οργανώσεις γυναικών και νέων, λαϊκές επιτροπές, άλλες μορφές οργάνωσης, κίνημα που αρνείται να πληρώσει τα χαράτσια, διεκδικεί να πληρώσει το κεφάλαιο, τα μονοπώλια.

Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια να μπει φραγμός στη δημιουργία, από την εργοδοσία, επιχειρησιακών σωματείων, είμαστε στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για να γίνουν τα κλαδικά σωματεία μαζικά, οργανωτές του ταξικού αγώνα, με μαζική εργατική συμμετοχή στις συνελεύσεις, στις επιτροπές αγώνα, στις σωματειακές επιτροπές.

Είμαστε σταθερά στην πρώτη γραμμή για να αποκτήσει ουσία και πόδια κάτω, στο λαό, η κοινωνική συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους, με τη φτωχή αγροτιά, με τις οργανώσεις των γυναικών, των φοιτητών, σπουδαστών, των μαθητών.

Στηρίζουμε και πρωτοστατούμε στο κίνημα της εργατικής, λαϊκής οικογένειας που θα κληθεί να πληρώνει τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων, καθώς η κυβέρνηση έχει κάνει στάση πληρωμών στις σχολικές επιτροπές των δήμων.

Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να πληρώσει η εργατική, λαϊκή οικογένεια.

Στηρίζουμε και παλεύουμε να μη στερηθεί ούτε ένας φοιτητής, σπουδαστής δωρεάν στέγη και σίτιση, να μην υπάρξει οικογένεια που δε θα στείλει το παιδί της στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο και στα ΤΕΙ για οικονομικούς λόγους, τα έξοδά του.

Στηρίζουμε, είμαστε στην πρώτη γραμμή για να μην πληρώνουν φάρμακα και εξετάσεις οι λαϊκές οικογένειες, για να ξαναμπούν στη λίστα φάρμακα ευρείας χρήσης. Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να πληρώσει η λαϊκή οικογένεια για εξετάσεις ή θεραπεία στα νοσοκομεία.

Στηρίζουμε και αναπτύσσουμε δράση για την κατάργηση των διοδίων.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στη δράση να παρεμποδιστεί η εφαρμογή του νόμου για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, των κατευθύνσεων για να λειτουργούν τα σχολεία ως ΑΕ.

Αναπτύσσουμε πρωτοβουλίες για την προστασία των ανέργων, ενάντια στη νέα μορφή ανεργίας που αντιπροσωπεύει η εργασιακή εφεδρεία που αφορά το Δημόσιο και φτάνει μέχρι τους εργαζόμενους στα κέντρα και τους οργανισμούς που αφορούν την πρόληψη της ναρκω-εξάρτησης, τη θεραπεία και κοινωνική επανένταξη, την αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στο νόμο που φέρνει η κυβέρνηση που η φιλοσοφία του είναι η υποστήριξη της χρήσης χασίς, η συντήρηση της εξάρτησης με τη μεθαδόνη.

Συμμετέχουμε και πρωτοστατούμε στις κινητοποιήσεις για αποκλειστικά δημόσια δωρεάν υγεία και βεβαίως πρόληψη, για ισότιμες δωρεάν παροχές σε όλους ανεξάρτητα που εργάζονται ή δεν εργάζονται, κινητοποιούμαστε για την εξασφάλιση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων.

Ολοι για έναν και ένας για όλους!

Νομιμοποιείται σήμερα η μη πληρωμή χαρατσιών, τα χαράτσια μέσα από τη ΔΕΗ, με τα χαρτιά της Εφορίας. Και να μην υπάρχουν ποινές.

Να διεκδικήσουμε δημόσια έργα που υπηρετούν κοινωνικές ανάγκες και εξασφαλίζουν σταθερή εργασία. Πρέπει να γίνουν έργα αποχετευτικά, αντιπλημμυρικά, αντισεισμικής θωράκισης, να κτισθούν χιλιάδες εργατικές, λαϊκές κατοικίες, να στηριχθούν τα νέα ζευγάρια.

Οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, ο λαός θα βρεθεί μπλεγμένος σε ένα νέο γύρο πολέμων σε βάρος λαών αλλά και σε βάρος της χώρας μας, τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί στο άμεσο μέλλον

Δηλώνουμε, για άλλη μια φορά, οι λαοί δεν πρέπει να χύσουν το αίμα τους για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών ανταγωνιστών. Ο πόλεμος για την υπεράσπιση των συνόρων μας είναι στενά δεμένος με την πάλη για την εργατική λαϊκή εξουσία και έτσι πρέπει να αναπτυχθεί.

Αυτή τη στιγμή είναι φανερό ότι οξύνονται και μέσα και έξω απ' την ΕΕ οι ανταγωνισμοί τους επίσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, τη Ρωσία κ.λπ. Το επίκεντρο του ανταγωνισμού αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Αυτή η περίφημη αραβική άνοιξη δεν προήλθε, δυστυχώς, από λαϊκή εξέγερση, και όπου έσκασε μύτη η παρέμβαση του εργατικού κινήματος π.χ. στην Αίγυπτο, υποκαταστάθηκε από θολά σχήματα υπό την καθοδήγηση τμημάτων της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών.

Αυτές τις μέρες πρέπει να επαγρυπνούμε, καθώς επίκειται η άντληση πετρελαίου από την Κύπρο σε συνεργασία με το Ισραήλ και τις εταιρείες των ΗΠΑ. Στο φόντο αυτού του γεγονότος γίνεται μια προσπάθεια να περιοριστεί η διείσδυση στην περιοχή από την πλευρά της Ρωσίας και της Κίνας, ενώ η Τουρκία δρομολογεί τις βλέψεις της για το Αιγαίο, αφού η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει σε νέα εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Στηρίζουμε το δικαίωμα του κυπριακού λαού, της Κυπριακής Δημοκρατίας να κάνει την άντληση και να έχει τη δικιά της ΑΟΖ. Δεν το συζητάμε.

Αργά ή γρήγορα βγαίνει στην επιφάνεια το κλασικό πρόβλημα, πώς συνδυάζεται ο αγώνας για τα κυριαρχικά δικαιώματα με την πάλη κατά του ιμπεριαλισμού, με την πάλη για τη λαϊκή εξουσία.

Μεγαλώνουν οι κίνδυνοι, όταν οι λαοί καθοδηγούνται, να περάσουν στο πλευρό του ενός ιμπεριαλιστικού άξονα σε βάρος του άλλου. Να υψώσουμε κατηγορηματικό, μαζικό "Οχι" απέναντι στη λεγόμενη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, απέναντι στον υπαρκτό κίνδυνο να πλασαριστεί ένα νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο. Παλεύουμε για την άμεση αναγνώριση του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Τα οξυμένα προβλήματα της περιοχής μας δεν μας οδηγούν να ξεχάσουμε το αμερικανικό και ευρωπαϊκό σχέδιο κατά της Κούβας, την πίεση που ασκείται, τους εκβιασμούς στον ηρωικό αυτό λαό να δεχθεί τις καπιταλιστικές μεταρρυθμίσεις. Δεν ξεχνάμε τους 5 Κουβανούς ήρωες που είναι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ, γιατί αποκάλυψαν τα σχέδια κατά της πατρίδας τους.

Ούτε στο πλευρό των ΗΠΑ, ούτε της Γερμανίας, ούτε της Κίνας, ούτε της Ρωσίας, δε γινόμαστε σύμμαχοι κανενός ιμπεριαλιστή. Πατριωτικός διεθνισμός, ενάντια στον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου.

Ο λαός να μην εγκλωβιστεί σε υποκατάστατα ελπίδας

Να μη χάνεται χρόνος σε αυταπάτες.

Τέρμα στα άμαζα συνδικάτα και κλαδικά σωματεία.

Τέρμα στο φαινόμενο στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα γραφεία να μην αναπτύσσεται η πολύμορφη ταξική πάλη, να μη ριζώνει αυτή σε ένα ισχυρό ΚΚΕ και δυνατή ΚΝΕ. Παραμερίστε με μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες τους συμβιβασμένους, την εργατική, συνδικαλιστική αριστοκρατία.

Μόνο οι θυσίες του αγώνα πιάνουν τόπο.

Εμείς δε φοβόμαστε, ίσα - ίσα περιμένουμε και εκτιμάμε ότι στη δράση θα μπουν νέες λαϊκές μάζες. Βεβαίως, αυτές οι λαϊκές μάζες δεν έχουν εμπειρία ταξικής πάλης. Αλίμονο, αν το ΚΚΕ σταθεί φοβισμένο απέναντι στις λαϊκές μάζες. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθεί το ΚΚΕ από την προσπάθεια ανοιχτά και καθαρά μέσα σ' αυτό το κίνημα να πει τη γνώμη του, όταν αυτό το κίνημα έχει κουσούρια, αδυναμίες, είναι ευάλωτο στα σχέδια του αντίπαλου. Μέσα στο κίνημα πρέπει να γίνεται διαπάλη.

Ποιο κόμμα, ποιο κίνημα, ποια συμμαχία

Ποιο κόμμα, ποιοι εργαζόμενοι μπορούν να δώσουν πρώτοι το παράδειγμα στη μαζικοποίηση των σωματείων, στη δημοκρατική λειτουργία του κινήματος με όρους μαζών, στην ανάπτυξη της λαϊκής αυτενέργειας και πρωτοβουλίας, στον πολλαπλασιασμό των μελών των σωματείων που έχουν ενεργό ρόλο και συμμετοχή σε όλα;

Είναι το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, είναι οι φίλοι και οπαδοί του Κόμματος, είναι οι ριζοσπάστες μαχητές που, ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες απόψεις τους άφοβα έχουν καταλήξει στη σημασία συνεργασίας και συμπόρευσης με το ΚΚΕ.

Εδώ κρινόμαστε όλοι, όχι από την προσωπική μας δράση και αυτοθυσία αλλά πάνω απ' όλα, αν ως λαϊκοί ηγέτες εμπνέουμε τη διάθεση οργάνωσης και συμμετοχής στους πολλούς, αν εμπιστευόμαστε τις εργατικές λαϊκές μάζες και τη νεολαία, αν αναγνωρίζουμε τον αποφασιστικό τους ρόλο.

Επομένως, οφείλουμε γρήγορα, χωρίς καμία αναβλητικότητα και χρονοτριβή να αποβάλουμε τα φαινόμενα καμπανιακής δουλειάς χωρίς σχέδιο προοπτικής.

Να βάλουμε τέρμα στο φαινόμενο στο όνομα της ευθύνης και του φιλότιμου να παίρνουμε όλο το βάρος της οργάνωσης του αγώνα, χωρίς να δείχνουμε πρώτα το ενδιαφέρον να παρακινούμε και άλλους, να ζητούμε τη γνώμη και τη συμμετοχή τους.

Θα πρωτοστατήσουμε στην ανάπτυξη της ενότητας δράσης της εργατικής τάξης ανεξάρτητα των εργασιακών σχέσεων, στην κοινή δράση με τους μετανάστες, στη συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους που υποφέρουν από τα μονοπώλια, τη φτωχή αγροτιά, στην ανάπτυξη παντού ιδιαίτερης δουλειάς που παίρνει υπόψη την ανισότητα της γυναίκας, τις ιδιαίτερες ανάγκες των νέων.

Πρέπει να μπει ένα τέρμα σε συντεχνιακές και τεχνητές διαιρέσεις ανάμεσα στους δημόσιους και ιδιωτικούς εργάτες και υπαλλήλους. Ανάμεσα στους εργατοϋπαλλήλους και στους μικρούς εμπόρους, επαγγελματίες.

Η κοινωνικοπολιτική συμμαχία που βασίζεται στην κοινωνική διαστρωμάτωση και όχι σε αφηρημένες έννοιες, είναι η μόνη συμμαχία που μπορεί να μας βγάλει από τα βάσανα.

Η συμπόρευση με το ΚΚΕ, η ισχυροποίηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είναι όρος σήμερα για να αρχίζει να γέρνει η πλάστιγγα υπέρ του λαού».

ΘΟΔΩΡΗΣ ΧΙΩΝΗΣ
Ο δικός μας δρόμος είναι αυτός της επαναστατικής ανατροπής

Ο χαιρετισμός του Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ στο Φεστιβάλ

Στη μεγάλη συγκέντρωση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ το βράδυ του Σαββάτου στο 37ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» και πριν την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, χαιρετισμό απηύθυνε ο Θοδωρής Χιώνης, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ.

Η ομιλία του είχε ως εξής:

«Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι σας καλοσωρίζουμε στην τρίτη μέρα των εκδηλώσεων του 37ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή".

Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ χαιρετίζει όλους τους συντρόφους, τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, τους φίλους που δούλεψαν ακούραστα για την επιτυχία των εκδηλώσεων του 37ου Φεστιβάλ, τους συντρόφους και φίλους που μετέτρεψαν για ακόμα μια χρονιά αυτόν τον πανέμορφο χώρο στη μεγαλύτερη γιορτή της νεολαίας.

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες νέους και νέες που αυτό το τριήμερο και τους προηγούμενους μήνες σε όλη την Ελλάδα έδωσαν με τη συμμετοχή τους ζωντάνια στις πολύμορφες εκδηλώσεις μας.

Ευχαριστούμε όσους μας βοήθησαν και συνεργαστήκαμε.

Το λαϊκό κόσμο των γύρω Δήμων, τον εργατόκοσμο της Δυτικής Αθήνας που για ακόμα μια χρονιά μάς καλοδέχτηκε και μας φιλοξένησε στο χώρο που παίζουν τα παιδιά του, που βρίσκει λίγες ώρες ξεκούρασης.

Το Φεστιβάλ μας από πέρσι έχει και το χαρακτήρα μαχητικής διεκδικητικής προβολής του πάρκου, να γίνεται ευρύτερα γνωστός. Να είναι ανοιχτό στο λαό για οργανωμένη δραστηριότητα. Για λειτουργία με κρατική χρηματοδότηση και μόνιμο προσωπικό. Η απομόνωσή του από τους εργαζόμενους της Αττικής, η υποβάθμισή του δεν είναι τυχαία. Κάτι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που καλλιεργούν οικολογία με κοινοτικά κονδύλια για λίπασμα, δεν έχουν καμία σχέση με την προστασία του, βγάζουν φλύκταινες όταν κόσμος επισκέπτεται το πάρκο. Τονίζουμε ότι υπάρχουν ιδιωτικά συμφέροντα που το θέλουν κλειστό στον κόσμο για να ανοίξουν... μπίζνες.


Ιδιαίτερα χαιρετίζουμε και καλωσορίζουμε τις δεκάδες αντιπροσωπείες Κομμουνιστικών Νεολαιών και αντιιμπεριαλιστικών οργανώσεων απ' όλον τον κόσμο που μας τίμησαν με τη συμμετοχή τους.

Οι εξελίξεις διεθνώς και στην ευρύτερη περιοχή δεν μπορούν να αφήνουν αδιάφορους τους νέους των λαϊκών στρωμάτων και τις οργανώσεις τους. Δυναμώνουν οι εστίες ιμπεριαλιστικών πολέμων και σχεδιασμών. Η ιμπεριαλιστική ειρήνη που επιβάλουν οι οργανισμοί των πολυεθνικών και οι κυβερνήσεις τους διαμορφώνει μια σκληρή πραγματικότητα για τους λαούς. Μεγαλώνουν τα κύματα της μετανάστευσης. Πιστεύουμε ότι αποκτά μεγάλη σημασία να ενισχύεται ο εργατικός λαϊκός διεθνισμός, η αλληλεγγύη, η κοινή δράση, με στόχο να σπάει κρίκο κρίκο η ιμπεριαλιστική αλυσίδα, με εργατική εξουσία σε κάθε χώρα.

Ο κόσμος της δουλειάς παράγει ό,τι βλέπουμε και υπάρχει γύρω μας

Απευθυνόμαστε σε εσάς, νέοι και νέες, που ζείτε στο πετσί σας την ταξική εκμετάλλευση, που βρίσκεστε στις λίστες της ανεργίας, που προσπαθείτε να τελειώσετε το σχολείο, να σπουδάσετε και οι γονείς σας κάνουν αμέτρητες θυσίες.

Ψάξτε, σκεφτείτε, συζητήστε με τους νέους κομμουνιστές.

Υπάρχει ο δικός μας δρόμος. Είσαι εργάτης, υπάλληλος, παιδί εργάτη, παιδί φτωχού αγρότη, βιοπαλαιστή. Αυτό είναι που μας ενώνει. Αυτό είναι η τιμή σου. Ο κόσμος της δουλειάς παράγει ό,τι βλέπουμε και υπάρχει γύρω μας, με τα δικά του χέρια. Ο κόσμος των καπιταλιστών είναι παρασιτικός. Λένε ότι χωρίς αυτούς δεν μπορεί να υπάρχει δουλειά, ενώ η τάξη τους είναι που αρπάζει που ιδιοποιείται ό,τι παράγει και δημιουργεί η εργατική τάξη.

Τα κόμματα των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και οι παραφυάδες τους παρουσιάζουν ως μονόδρομο τη σωτηρία της εθνικής οικονομίας, της καπιταλιστικής οικονομίας, για να αποδεχτούμε τη δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί, χωρίς ωράρια, χωρίς ασφάλιση, τις ταξικές ανισότητες.

Αυτή η οικονομία είναι που δημιουργεί την ανεργία αυξάνοντας τα κέρδη μιας χούφτας ανθρώπων, για να ρίχνουν τα μεροκάματα. Δεν είναι ούτε δικιά σου ευθύνη ούτε του διπλανού σου που αναγκάστηκε να μεταναστεύσει, που έχει άλλο χρώμα.

Τα μονοπώλια και το κράτος τους, είναι ο εχθρός και αξιοποιούν με εκσυγχρονισμένο τρόπο το διαίρει και βασίλευε για να διασπούν την τεράστια λαϊκή δύναμη. Αυτή φοβούνται. Φτιάχνουν διάφορους μηχανισμούς για να τους αξιοποιήσουν απέναντι στο λαϊκό κίνημα.

Ευκαιρίες ο καπιταλισμός προσφέρει στους λίγους

Δες πιο βαθιά. Δεν βιώνουν όλοι το ίδιο τις επιπτώσεις της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Δεν βασανίζονται όλοι. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Προσπαθούν μ' αυτό να κρύψουν ότι η καπιταλιστική ιδιοκτησία και οι πολιτικές δυνάμεις που την υπηρετούν έχουν την ευθύνη για ό,τι περνάς εσύ και η οικογένειά σου. Προσπαθούν μ' αυτό να σε κάνουν συνένοχο στη σφαγή. Να μην αναζητήσεις λύση έξω από το σύστημα της διά βίου εκμετάλλευσης.

Ευκαιρίες ο καπιταλισμός προσφέρει στους λίγους, σ' αυτούς που ήδη "τα 'χουν". Στους υπόλοιπους, τους πολλούς, προσφέρει ανήλικη εργασία, αμορφωσιά, σχολεία χωρίς βιβλία, απλήρωτη δουλειά και περιπλάνηση στις ουρές του ΟΑΕΔ.

Είσαι νέος έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου. Πάλεψε για να τη ζήσεις με αξιοπρέπεια. Δεν έχεις ανάγκη από το δρόμο της μαστούρας που ανοίγει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη ή ανοχή των υπόλοιπων κομμάτων εκτός του ΚΚΕ, από το δρόμο της νομιμοποίησης των ναρκωτικών για να σαπίζουν τα μυαλά των νέων ανθρώπων. Δεν έχει κανένας νέος ανάγκη τα παραμύθια, τους ψεύτικους παραδείσους, τις πλαστές ζωές που μοστράρουν στην TV.

Κρίνε με βάση το συμφέρον της τάξης σου, της οικογένειάς σου που υποφέρει. Εχουμε τις δικές μας ανάγκες. Ολος ο πλούτος παράγεται από την εργατική τάξη. Σ' αυτήν πρέπει να ανήκει. Οι σύγχρονες ανάγκες μας στη μόρφωση, τη δουλειά, τη ζωή είναι ασυμβίβαστες με την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Τσακίζονται από αυτήν. Ενώ η χώρα μας έχει όλες τις δυνατότητες για να τις ικανοποιήσει, με άλλη όμως οργάνωση της οικονομίας, με άλλη εξουσία.

Ούτε βήμα πίσω. Στην επίθεση που δεχόμαστε κανένας φόβος, καμία ταλάντευση. Εμπιστοσύνη στη δύναμη της ταξικής πάλης.

Σε κάθε χώρο δουλειάς, στα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις, τις εργατικές λαϊκές γειτονιές, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, μπορούμε να επιβάλουμε τη λαϊκή - νεανική δύναμη απόκρουσης των αντεργατικών μέτρων. Με Οργάνωση, πολιτικοποίηση, αλλαγή συσχετισμών παντού. Με στόχο να γίνουν λαϊκή περιουσία. Με εργατική λαϊκή εξουσία, αποδέσμευση από την ΕΕ και διαγραφή του χρέους. Αυτή είναι η μοναδική διέξοδος ώστε η νεολαία να γλιτώσει από την εξαθλίωση και την ανεργία.

Σ' αυτό το δρόμο καλούμε κάθε νέο και νέα.

Το δικό σου κόμμα είναι το ΚΚΕ

Σκέψου, κρίνε. Είσαι εργάτης, παιδί εργάτη, φτωχού. Το δικό σου κόμμα είναι το ΚΚΕ.

Προβληματίσου. Ποιοι καλλιεργούν την αντιδραστική λογική "έξω τα κόμματα", τι εννοούν. Το σύστημα της βαρβαρότητας που την οργανώνει, την καμουφλάρει και τη σερβίρει με διάφορους τρόπους σε κάθε χώρο, επιδιώκει να ταυτίζεις τα συμφέροντά σου με αυτά των εκμεταλλευτών. Θέλει ενεργούς υποστηριχτές της αντιλαϊκής πολιτικής. Δεν θέλει μέσα στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, τις σχολές την οργανωμένη πάλη, τη συζήτηση για τις αιτίες, τους υπεύθυνους, τη διέξοδο από τη σημερινή κατάσταση. Δεν θέλει τη δύναμη που λέει την αλήθεια, που επιβεβαιώθηκε, τη δράση των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών για να 'ρθουν τα πάνω κάτω.

Δείξτε εμπιστοσύνη στο ΚΚΕ που είναι έμπειρο, δοκιμασμένο, σταθερό. Ισχυροποιήστε, ενισχύστε τις γραμμές της ΚΝΕ για να δυναμώσει η οργάνωση και η πάλη που έχει προοπτική, στους χώρους που εργάζεστε, μορφώνεστε και ζείτε.

Ο δικός μας δρόμος είναι αυτός της ρήξης και της επαναστατικής ανατροπής. Είναι ο δρόμος για το πιο νέο, το πιο ριζοσπαστικό, το πιο προοδευτικό. Της πάλης για τη νέα κοινωνία, το σοσιαλισμό.

Τέρμα πια στις θυσίες για την πλουτοκρατία. Ακούστε χωρίς προκαταλήψεις την πρόταση του ΚΚΕ. Τώρα είναι ανάγκη των καιρών να κάνετε το βήμα».

Σε μια καθημερινότητα που μοιάζει με κινούμενη άμμο ήρθε να βάλει για 37η συνεχόμενη χρονιά τη σφραγίδα των σταθερών, αταλάντευτων αξιών. Ξημερώματα Κυριακής και οι πολύμορφες εκδηλώσεις του 37ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» κορυφώνονται, δίνοντας δύναμη και αισιοδοξία - κόντρα στην καλλιεργούμενη μοιρολατρία - σε χιλιάδες εργάτες, νέους, συνταξιούχους που το επισκέφθηκαν στο χώρο του πάρκου «Αντ. Τρίτσης».

Πέρα από τη μεγάλη λαοθάλασσα στην πολιτική συγκέντρωση του Φεστιβάλ, όπου μίλησε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και χαιρέτισε ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Θοδωρής Χιώνης, ένας πλούτος εκδηλώσεων σε όλους τους χώρους του Φεστιβάλ συγκέντρωσε το ενδιαφέρον και το κέφι των κάθε ηλικίας επισκεπτών.

Η θεματολογία του πλούσια, όπως κάθε χρόνο, για όλους τους τομείς της ζωής μας, η ουσία του ανατρεπτική, με λόγια άγρια και ατόφια. «Ο νόμος πλαίσιο δε θα εφαρμοστεί» και φοιτητές - σπουδαστές μαθαίνουν την πρόταση του ΚΚΕ για ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία του λαού και της εξουσίας του. Ο πολιτισμός έχει το δικό του μερίδιο στο Φεστιβάλ μέσα από συζητήσεις που θέλουν να έχει επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες, πολιτιστικά εργαστήρια, με αφιερώματα σε μεγάλους ποιητές του τόπου και συναυλίες πολιτικών τραγουδιών που πετούν ακόμη σπίθες, με καθαρόαιμα λαϊκά, παραδοσιακά και νησιώτικα γλέντια να δίνουν τον παλμό, ερασιτεχνικά θεατρικά δρώμενα να ανεβαίνουν και να θέτουν εύστοχα την ουσία των πραγμάτων.

Ενα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα Φεστιβάλ των τελευταίων χρόνων έκλεισε την αυλαία του το Σάββατο, δίνοντας τη σκυτάλη και σαλπίζοντας κάλεσμα στους αγώνες που έχουμε μπροστά μας από σήμερα κιόλας...

Πάρτε αυτό που σας αρνιούνται...

Από το «ποίημα του Οχτώβρη» στο «Σαντιάγκο, στης σφαγής τα χρόνια» και από το «Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου» στην «Καντάτα για την Μακρόνησο»... Μια δυνατή συναυλία πολιτικού τραγουδιού έδωσε το Σάββατο στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ ο Θάνος Μικρούτσικος με ερμηνευτές τους Χρήστο Θηβαίο, Γιάννη Κούτρα και Αννα Λινάρδου και τη συμμετοχή δύο εξαίρετων μουσικών του Θύμιου Παπαδόπουλου (πνευστά) και Θοδωρή Οικονόμου (πιάνο). Ο ιδιαίτερα επίκαιρος πολιτικός ποιητικός λόγος των Μαγιακόφσκι, Μπρεχτ, Χικμέτ, Ρίτσου, Μπίρμαν, Καββαδία κ.ά., μελοποιημένος μοναδικά από τον συνθέτη - απάντηση στον «καιρό της φρίκης». Καταγγελία γι' αυτούς «που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι» και «κηρύσσουν τη λιτότητα», αλλά και κοινή συνείδηση πως «η δύναμη βγαίνει απ' τις γροθιές/ κι όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα». Γιατί όπως έλεγε ο Μπρεχτ (μας το θύμισε ο Χρ. Θηβαίος) «Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι, είσαστε χαμένοι. Φίλος σας είναι η αλλαγή, η αντίφαση σύμμαχός σας. Από το τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε, μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουν τίποτε. Αυτό που έχετε απαρνηθείτε το, και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται».

Η συναυλία αφιερώθηκε στην αξέχαστη Μαρία Δημητριάδη - «την απίστευτη τραγουδίστρια με την τόσο σπουδαία φωνή» (Θ. Μικρούτσικος) - και κορυφώθηκε με την ηχογραφημένη ερμηνεία της στην «Πιο όμορφη θάλασσα» που αγκάλιασε τις χιλιάδες του κόσμου και ένωσε τις φωνές όλων μας σε μια πελώρια χορωδία...


Με ενδιαφέρον για τη δράση του ΚΚΕ

Συνάντηση με την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είχαν το πρωί του Σαββάτου οι ξένες Οργανώσεις Νεολαίας που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ

Το έντονο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την καθημερινή δράση του Κόμματος απέναντι σε αυτές ήταν το κεντρικό χαρακτηριστικό της συνάντησης που είχαν οι αντιπροσωπείες των ξένων κομμουνιστικών και αντιιμπεριαλιστικών Οργανώσεων που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ, με την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, το περασμένο Σάββατο το πρωί στον Περισσό. Η Αλ. Παπαρήγα μίλησε αναλυτικά για την κρίση στη χώρα και την κατάσταση που διαμορφώνεται, για τις παρεμβάσεις του Κόμματος και την πάλη του για την παρεμπόδιση των μέτρων, τονίζονται πως όλη η δράση του συνδέεται με την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος.

Χτες, οι ξένες αντιπροσωπείες συναντήθηκαν με αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ, όπου ενημερώθηκαν για τη δράση του και τον καταλυτικό ρόλο που παίζει στο συνδικαλιστικό κίνημα.


Λαϊκός αγώνας δρόμου

«Οχι σε όλα τα ναρκωτικά - Ζωή ολόκληρη όχι με "δόσεις"», αυτό ήταν το σύνθημα του λαϊκού αγώνα δρόμου που διοργανώθηκε το Σάββατο το πρωί με αφετηρία την κεντρική πλατεία του Ιλίου και τερματισμό στο πάρκο «Αντ. Τρίτση», στο χώρο του Φεστιβάλ.

Η ανταπόκριση όπως αποδείχτηκε ήταν κάτι παραπάνω από ενθουσιώδης, με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων κυριολεκτικά κάθε ηλικίας από ...εννιά μηνών μέχρι 69 χρονών. Ξεκινώντας από το Ιλιον και μέσω Αγίων Αναργύρων κάλυψαν μια απόσταση 5 χιλιομέτρων για να τερματίσουν, στο χώρο του Φεστιβάλ, όλοι νικητές της ζωής! Βέβαια, όλοι οι συμμετέχοντες υποστήριξαν, ότι υπήρχαν «νικητές» στον αγώνα και δεν ήταν άλλοι από τα δίδυμα (αγόρι και κορίτσι) μόλις εννιά μηνών που τερμάτισαν και μάλιστα ...χωρίς να ιδρώσουν καθόλου!

Κορύφωση με «Αξιον Εστί»

Με το «Αξιον Εστί», το σπουδαίο έργο του Οδυσσέα Ελύτη που μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη, κορυφώθηκε το μεγάλο αφιέρωμα «...Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση», το βράδυ του Σαββάτου, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου ποιητή. Το σπουδαίο έργο - σύμβολο αντίστασης και αγώνα ερμήνευσε μοναδικά ο Δημήτρης Μητροπάνος, με τη συνοδεία του φωνητικού σχήματος «Εν Φωναίς» και με τον Κώστα Καζάκο να απαγγέλλει τη συγκλονιστική, αιμάτινη ποίηση.

Είχε προηγηθεί ένα μελωδικό «ταξίδι» σε άλλα μελοποιημένα ποιήματα του Οδ. Ελύτη από γνωστούς Ελληνες συνθέτες, με ερμηνευτές τους Βασίλη Λέκκα, Δημήτρη Μπάση και Ανδριάνα Μπάμπαλη και ενορχήστρωση του Γιάννη Παπαζαχαριάκη. Οπως είναι γνωστό, ο Ελύτης είναι από τους πιο πολυτραγουδισμένους ποιητές και η πολύμορφη ποίησή του έχει γνωρίσει πάμπολλες μελοποιήσεις στη διάρκεια πολλών δεκαετιών. Το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε ήταν μια γοητευτική μελωδική «διαδρομή» μέσα από τραγούδια των Μ. Χατζιδάκι, Μ. Θεοδωράκη, Γ. Μαρκόπουλου, Δ. Λάγιου, Ηλ. Ανδριόπουλου, Λ. Κόκοτου, Μ. Τρανουδάκη κ.ά.





ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ
Ο νόμος - πλαίσιο να μείνει στα χαρτιά

Συζήτηση για «ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία του λαού και της εξουσίας του», έγινε το Σάββατο με ομιλητή τον Νίκο Σοφιανό, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Για τους αγώνες των φοιτητών και των σπουδαστών για να μην εφαρμοστεί ο νόμος - πλαίσιο, για την προοπτική τους και για την πρόταση του ΚΚΕ για ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία του λαού και της εξουσίας του, μίλησε, το Σάββατο στο χώρο των ΑΕΙ - ΤΕΙ, ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Εχουμε μια «εντονότατη πολιτικοϊδεολογική διαπάλη που γίνεται στα αμφιθέατρα, στο έδαφος των σημαντικών αγώνων που έχουμε αυτή τη στιγμή στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, απέναντι σ' ένα νόμο που πέρασε με αυτή τη διαφημισμένη πλειοψηφία του αστικού μπλοκ», σημείωσε. Στάθηκε στη «συμβολή» των συγκροτημάτων του Τύπου, «που βγαίνουν με την πιο επιθετική γραμμή της ολιγαρχίας αυτή τη στιγμή», όσον αφορά το νόμο. Επισήμανε, δε, πως το περιεχόμενο της συζήτησης πρέπει να το δούμε και «σαν απάντηση στους σχεδιασμούς, τα μέτρα και το πανεπιστήμιο που φτιάχνει, όχι σήμερα, αλλά όλη αυτή την περίοδο η άρχουσα τάξη. Επιθετικά, δηλαδή, να δούμε τη συζήτηση για ποιο πανεπιστήμιο παλεύουμε σήμερα, για ποια εξουσία, για ποια οικονομία».

Ο Ν. Σοφιανός υπογράμμισε πως «οι κινητοποιήσεις που έχουμε αυτή την περίοδο υπηρετούν, σε σημαντικό βαθμό, ένα στόχο που είναι αναγκαίος, είναι σημαντικός και δεν πρέπει καθόλου να υποτιμηθεί. Απέναντι σε ένα ισχυρό μπλοκ, στις φωνές που λένε ότι "οι νόμοι ψηφίζονται για να εφαρμόζονται και ότι αυτά που λέτε εσείς κινούνται εκτός Συντάγματος και εκτός πολιτικής νομιμότητας", είναι σημαντικό το ότι υπήρξε οργανωμένη απάντηση απ' την πλευρά του φοιτητικού κινήματος: Με τις καταλήψεις, με τις πορείες, με τους δεκάδες συμβολικούς αποκλεισμούς, με τις διεργασίες που έγιναν αυτή την περίοδο και φιλοδοξούμε να συνεχιστούν, ανεξάρτητα με το αν θα γίνει - γιατί πρέπει να γίνει - εξεταστική και με την εγγραφή των πρωτοετών φοιτητών».


Μπροστά μας έχουμε, συμπλήρωσε, «τη σημαντική προσπάθεια να εμποδιστεί η εφαρμογή του νόμου. Αυτός ο νόμος να μην περάσει, αυτός ο νόμος να μείνει στα χαρτιά και να συγκεντρωθούν δυνάμεις σε αυτόν τον αγώνα, δυνάμεις και μέσα στο πανεπιστήμιο και πολύ περισσότερο έξω, κάνοντας σημαντικά βήματα (και όχι μόνο απ' τη σκοπιά της δικής σας συμβολής, αλλά συνολικότερα απ' τη σκοπιά της εργατικής τάξης και του κινήματός της) το προχώρημα αυτού του πολύ ωραίου συνθήματος: "Εργάτη, κάνε υπόθεση δική σου το μέλλον και τη μόρφωση που θα έχει το παιδί σου". Ενα σύνθημα που πρέπει να εκφραστεί, το επόμενο διάστημα, σε αυτή τη σημαντική προσπάθεια να εμποδιστεί η υλοποίηση του νόμου, να δημιουργηθούν σοβαρά αναχώματα στο πέρασμα, σημείο το σημείο, αυτής της πολιτικής».

Ο Νίκος Σοφιανός τόνισε πως «δεν πρέπει να υποτιμηθεί καθόλου η σοβαρή επίδραση που υπάρχει σήμερα στη σκέψη, στη λειτουργία και στον τρόπο με τον οποίο παίρνει τα μηνύματα και στους σχεδιασμούς που βάζει για τη ζωή του ο φοιτητής και ο σπουδαστής, στο έδαφος των αλλαγών που έχουν προηγηθεί. Εχουμε και συντηρητικές λογικές μέσα στα πανεπιστήμια, έχουμε και σοβαρή επίδραση όλων αυτών των συνθημάτων (που δεν στερούνται περιεχομένου) και προπαγανδίζονται με κάθε τρόπο από την άρχουσα τάξη». Σημείωσε πως σε αυτά πρέπει να δοθεί η μάχη σε πολιτικοϊδεολογικό επίπεδο, ενώ αναφέρθηκε και στη δράση των άλλων δυνάμεων μέσα στις σχολές. Τέλος, περιέγραψε τις θέσεις του ΚΚΕ για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Με οδηγό τους αγώνες για ισοτιμία και κοινωνική απελευθέρωση

Στην ιστορία και τους αγώνες του εργατικού και γυναικείου κινήματος ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση που παρουσιάστηκε το Σάββατο στο χώρο των Νέων Εργαζομένων.

Η είσοδος των γυναικών στην παραγωγή, οι πρώτες γυναίκες απεργοί, η συμβολή των εργατριών στη σοσιαλιστική επανάσταση και οικοδόμηση, η ηρωική πάλη των μαχητριών της Αντίστασης και του ΔΣΕ, είναι μόνο μερικές από τις σελίδες της ιστορίας που «ζωντάνεψαν», μέσα από μαρτυρίες, λογοτεχνικά αποσπάσματα και τραγούδια.

Η αναδρομή στους αγώνες των γυναικών για ισοτιμία και της εργατικής τάξης συνολικά για κοινωνική απελευθέρωση έδωσε, ιδιαίτερα στις νέες γυναίκες, την ευκαιρία να γνωρίσουν πλευρές της ιστορίας, να κατανοήσουν πως όλες οι κατακτήσεις, που σήμερα ο καπιταλισμός «ξηλώνει» τη μια μετά την άλλη, ήρθαν σαν αποτέλεσμα σκληρών ταξικών αγώνων.

Η παρουσίαση στάθηκε αφορμή για να βγάλουν οι νέες εργαζόμενες χρήσιμα συμπεράσματα για τον προσανατολισμό που πρέπει να έχει και σήμερα η πάλη τους. Εγινε κάλεσμα για να πάρουν τη σκυτάλη του οργανωμένου αγώνα στα δικά τους χέρια, να απαντήσουν σε εκβιασμούς και τρομοκρατικά διλήμματα, να ενισχύσουν το ΚΚΕ και την ΚΝΕ στην πάλη για το σοσιαλισμό, για να καταργηθεί η εκμετάλλευση και να ανοίξει ο δρόμος για την ισοτιμία.

Θεατρικά διδάγματα από την κρίση του 1930

Η εποχή της καπιταλιστικής κρίσης το 1930 στις ΗΠΑ που οδήγησε στη φτώχεια πλήθος λαϊκών οικογενειών σκιαγραφήθηκε στο μικρό θεατρικό δρώμενο που έστησαν νωρίτερα, νέοι εργαζόμενοι στον ίδιο χώρο.

Μέσα από τους διαλόγους του Πίτερ και της γυναίκας του, που μετά από 26 χρόνια εργαζόμενος σε βιομηχανία επίπλων βρέθηκε άνεργος την Πρωτοχρονιά του 1930, αναδείχτηκε ότι και σήμερα η κρίση του ίδιου συστήματος χτυπάει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δηλαδή με φτώχεια και εξαθλίωση τις λαϊκές οικογένειες. Ο Πίτερ εμφανίστηκε στο θεατρικό να αντέχει οικονομικά 18 μήνες πριν καταλήξει στις ουρές της Πρόνοιας, πιστεύοντας την αστική εφημερίδα του που του έλεγε να κάνει υπομονή και να μην μπλέξει με την Επιτροπή ανέργων, αυτή τη σφηκοφωλιά των κομμουνιστών!

Οταν όμως ήρθαν από την τράπεζα να του πάρουν το σπίτι, ήταν τα μέλη της Επιτροπής που βρέθηκαν εκεί, στο πλευρό του. Και με όπλο την αλληλεγγύη κατάφεραν τελικά να εμποδίσουν την τράπεζα να τον πετάξει στο δρόμο.

Για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ

Μια εκδήλωση για τα 70 χρόνια από τη ίδρυση του ΕΑΜ, αφιερωμένη στον μεγάλο Δάσκαλο - κομμουνιστή Δημήτρη Γληνό αλλά και στα 68 χρόνια από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο κατά της επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής, πραγματοποίησαν το Σάββατο, η Πανελλήνια Ενωση Αγωνιστών και Φίλων της ΕΠΟΝ (ΠΕΑΦΕ) και η ΚΝΕ.

Με θεατρικό σκετς αναβίωσαν το μάχιμο πρόσωπο του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ στις μεγάλες πόλεις, με αποκορύφωμα το μεγαλειώδες συλλαλητήριο στις 29 Ιούλη του 1943 κατά της Βουλγαρικής Κατοχής. Διάβασαν ποιήματα και τραγούδησαν τραγούδια του αγώνα. Παρουσίασαν αποσπάσματα από το έργο του Δημήτρη Γληνού «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ», συνδέοντας με έναν ξεχωριστό τρόπο εκείνα τα βάρβαρα χρόνια με το «σήμερα».

Την εκδήλωση άνοιξε η γγ της ΠΕΑΦΕ Γεωργία Μαχαίρα, για τον Δ. Γληνό μίλησε η Ρίτα Νικολαΐδου, διευθύντρια του περιοδικού «Θέματα Παιδείας» και ο Νίκος Παπαγεωργάκης, μέλος του τμήματος Ιστορίας του ΚΚΕ, αναφέρθηκε στο χρονικό του συλλαλητηρίου κατά της βουλγαρικής κατοχής.

Αγωνιστική στάση ζωής και στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού

Στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και στις δυσκολίες που συναντούν οι γονείς ήταν αφιερωμένη η συζήτηση που έγινε την Παρασκευή στον Παιδότοπο, με τον παιδοψυχίατρο Στάθη Μπαγκλέζο. Ο ομιλητής εξήγησε πως, όπως κάθε άνθρωπος είναι το σύνολο των κοινωνικών του σχέσεων, έτσι και το παιδί δεν αναπτύσσεται μόνο του, αλλά σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Υπάρχουν σήμερα μια σειρά αρνητικοί κοινωνικοί παράγοντες που επιδρούν και επηρεάζουν την ανάπτυξη και τη διαπαιδαγώγησή του. Η ανεργία, η φτώχεια, η ανασφάλεια των εργαζόμενων και ιδιαίτερα των νέων, φορτίζει αρνητικά τις σχέσεις στην οικογένεια.

Αντίβαρο στη σημερινή κατάσταση μπορεί και πρέπει να αποτελέσει η συλλογική πάλη, ο αγώνας για διέξοδο σε όφελος του λαού και των παιδιών του. Στις συνθήκες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, τόνισε ο Σ. Μπαγκλέζος, δυναμώνει η σημασία της συλλογικότητας και της ταξικής αλληλεγγύης, η αξία της αγωνιστικής στάσης ζωής των γονιών, προκειμένου η λαϊκή οικογένεια να διαπαιδαγωγήσει με επιτυχία τα παιδιά της.

Αυθεντικά λαϊκά γλέντια

Γκάιντες, λύρες θρακιώτικες, μακεδονίτικες, ικαριώτικες, τσαμπούνες αιγαιοπελαγίτικες και ηπειρώτικα πολυφωνικά και κλαρίνα πρόσφεραν ένα γενναιόδωρο πρόγραμμα, το Σάββατο το βράδυ στη Λαϊκή Σκηνή. Τίτλος του «Η λαϊκή παράδοση σε μέλλοντες διαρκείας...», σε επιμέλεια Αλέξανδρου Λαμπρίδη, με τη συνεργασία του εθνομουσικολόγου Χάρη Σαρρή. Ηταν ένα μεγάλο ταξίδι στη μουσική μας παράδοση, από την Ηπειρο σε Μακεδονία, Θράκη και Αιγαίο. Συμμετείχαν: Πολυφωνικό σύνολο «Χαονία», οι «Λαλητάδες» από την Αρτα, το μουσικό σχήμα «Περιμπαίχτες» από την Ικαρία και μουσικό σχήμα από Μακεδονία - Θράκη.

Το πρόγραμμα στη Λαϊκή Σκηνή κορυφώθηκε με λαϊκό γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη και τη μουσική συντροφιά του, σ' ένα καθαρόαιμο λαϊκό πρόγραμμα, πλημμυρισμένο από αθάνατα τραγούδια και δικές του δημιουργίες, που κράτησε μέχρι πρωίας. «Αρωμα», ήθος και ύφος μιας ανόθευτης δημιουργίας και προσέγγισης στο τραγούδι, λαϊκά και ρεμπέτικα που φέρουν την υπογραφή των μεγάλων δημιουργών, απόσταγμα μελωδίας και κατάθεση ψυχής...

Κατάθεση λαϊκής ψυχής...

Μια μέρα πριν, την Παρασκευή, το «παρών» στη Λαϊκή Σκηνή έδωσαν το χορευτικό συγκρότημα παραδοσιακών χορών της Βαγγελιώς Λύτρα, με τα μέλη του «Συνδέσμου Διάδοσης Δημοτικών Χορών και Τραγουδιών» και τη δασκάλα «ψυχή» της ομάδας, σε χορούς από τη Θεσσαλία, την Ηπειρο, τη Ρούμελη, την Πελοπόννησο, κ.α.


Τη σκυτάλη πήρε το μουσικό αφιέρωμα: «100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Φώτη Αγγουλέ», σε επιμέλεια της Πολιτιστικής Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ με το συγκρότημα της Νατάσας Παπαδοπούλου - Τζαβέλλα. Μια βραδιά τιμής στον κομμουνιστή αγωνιστή και ποιητή που γνώρισε διώξεις και εξορίες, τόσο από τους Αγγλους όσο και από τις ελληνικές κυβερνήσεις, εξαιτίας της ένταξής του στο ΚΚΕ. «Ηταν ένα βασανισμένο, απλό παιδί του λαού, ψάρευε, πάλευε, πεινούσε, τραγουδούσε, χρυσόψαρα δεν έκλεινε στη γυάλα, του δειλινού τα ρόδα δεν τα πολυκοίταζε... Εφυγε ο Φώτης. Mην τον κλάψτε. Tραγουδήστε τον», έγραφε σε ένα ποίημά του ο Γιάννης Ρίτσος το 1964. Ο Φώτης Αγγουλές δεν έχει ξεχαστεί. Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί, από τον Τζαβέλλα και τον Μπακαλάκο, αλλά και πιο πρόσφατα, από τον Παντελή Θαλασσινό, τον Περυσινάκη και το συγκρότημα «Ωχρά Σπειροχαίτη».

Η βραδιά της Παρασκευής έκλεισε με το «Ταξίδι στο Αιγαίο» από τον κορυφαίο παραδοσιακό δεξιοτέχνη του βιολιού Νίκο Οικονομίδη, από τη Σχοινούσα των Μικρών Κυκλάδων. Μαζί του, στο τραγούδι, η Παριανή Κυριακή Σπανού. Ενα καθαρόαιμο νησιώτικο γλέντι, μια «ξενάγηση» στα νησιά με μία αντιπροσωπευτική επιλογή κομματιών, καρπό πολύχρονης επιτόπιας έρευνας.

Ο πολιτισμός να γίνει υπόθεση του λαού!

Η ανάλυση του ΚΚΕ για τις εξελίξεις στον πολιτιστικό τομέα και τα συμφέροντα που αυτές υπηρετούν παρουσιάστηκε στη σχετική θεματική εκδήλωση

Να δώσουν «συγκροτημένα και οργανωμένα τη μάχη για έναν άλλο πολιτισμό που στο κέντρο του θα έχει τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες στο πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας και λαϊκής εξουσίας» καλεί το λαό και τους καλλιτέχνες το ΚΚΕ. Αυτό ήταν και το στίγμα της συζήτησης για τις εξελίξεις στον πολιτισμό και τις επιπτώσεις τους στην κατάσταση της εργατικής τάξης και των καλλιτεχνών που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, στη σκηνή της Νεανικής Δημιουργίας.

Την κεντρική εισήγηση έκανε το μέλος του Πολιτιστικού Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ Στράτος Σαραντίδης, ενώ τις εξειδικεύσεις στους τομείς της μουσικής και του κινηματογράφου έκαναν τα στελέχη του Κόμματος Βασίλης Παρασκευόπουλος, μουσικός, και Κώστας Σταματόπουλος, σκηνοθέτης. Τη συζήτηση συντόνιζε η Λίλα Καφαντάρη, στέλεχος του ΚΚΕ και ηθοποιός.

Υπογραμμίστηκε ότι το Κόμμα προσεγγίζει και τον πολιτισμό με βάση την αντίληψη για την αλληλεπίδραση της οικονομικής βάσης με το εποικοδόμημα της κοινωνίας. Η καπιταλιστική κρίση επιχειρείται να αντιμετωπιστεί από τους διαχειριστές της εξουσίας των μονοπωλίων «όχι μόνο στη σφαίρα της οικονομίας, αλλά και στο επίπεδο της κοινωνικής συνείδησης», φοβούμενοι τη λαϊκή αμφισβήτηση της εξουσίας τους.


Η εισήγηση επικεντρώθηκε στις εξελίξεις των δύο τελευταίων ετών στους τομείς του κινηματογράφου, του θεάτρου και της μουσικής, επειδή εκεί έχει ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Αναδείχθηκαν οι αιτίες αυτών των εξελίξεων κυρίως από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και την ανάγκη του ευρωπαϊκού κεφαλαίου να «δημιουργήσει» μια «ενιαία ευρωπαϊκή ταυτότητα ως προϋπόθεση της ύπαρξης ενιαίας πολιτιστικής αγοράς, που είναι και ο στόχος τους».

Η ενοποίηση του πολιτιστικού και τουριστικού τομέα κάτω από ένα κοινό υπουργείο, οι παραχωρήσεις μνημείων σε ιδιώτες, η παραχώρηση δημόσιας γης και κρατικών πολιτιστικών φορέων στο κεφάλαιο, ο αντιδραστικός νόμος για τον κινηματογράφο και η πρόσφατη ένταξη στο καθεστώς «εφεδρείας» 20 πολιτιστικών φορέων (ανάμεσά τους και βασικών κρατικών φορέων) είναι μερικά χαρακτηριστικά βήματα στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης του κεφαλαίου και μέσω της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού.

Εκτός από τις καταστροφικές συνέπειες στους καλλιτέχνες (σε καλλιτεχνικό και εργασιακό επίπεδο), οι επιπτώσεις θα είναι καταστροφικές και για την εργατική τάξη: «Θα περιοριστεί η ουσιαστική ικανοποίηση των αναγκών τους για ψυχαγωγία και αισθητική καλλιέργεια» και «για μεγάλα τμήματα του λαού μοναδική άθλια διέξοδος θα είναι τα παρακμιακά σκουπίδια του κυρίαρχου πολιτισμού».

Ο Βασίλης Παρασκευόπουλος σημείωσε μεταξύ άλλων ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται από τις κυβερνήσεις η κρατική μουσική υποδομή «δημιουργεί το αναγκαίο υπόβαθρο για να έχουμε πλήρη εμπορευματοποίησή της». Ενώ, ο Κώστας Σταματόπουλος σημείωσε ότι γίνεται μια προσπάθεια και όσο οξύνεται η κρίση, να χειραγωγούνται συνειδήσεις. Ετσι, στις ευρωπαϊκές κινηματογραφικές παραγωγές αναπτύσσεται η αναθεώρηση της ιστορίας με αιχμή τον αντικομμουνισμό.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org