Παρασκευή 20 Αυγούστου 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ούτε στη Δευτέρα...

Μεταξύ «κλιματικής αλλαγής» και «κυβερνητικής ανεπάρκειας» ταλαντώνονται ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ και τα άλλα αστικά κόμματα κάθε φορά που μιλάνε για τις μεγάλες καταστροφές από τις πυρκαγιές. Στο πρώτο συμπίπτουν απόλυτα με την κυβέρνηση, που επικαλείται την ένταση των φαινομένων εξαιτίας των αλλαγών στο κλίμα και τελικά την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού να ανταποκριθεί, αν και κάνει «το ανθρωπίνως δυνατό», όπως ισχυρίζονται υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη. Στην πραγματικότητα, η ΝΔ και όλοι οι άλλοι λένε στον λαό ότι είναι μοιραίο αυτό που συμβαίνει και πως θα πρέπει να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα χάνονται δάση, περιουσίες, ακόμα και ζωές σε κάθε πυρκαγιά, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Με τον τρόπο αυτόν βγαίνουν από το κάδρο οι εγκληματικές ευθύνες όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων, που με την πολιτική τους εκθέτουν τον φυσικό πλούτο και τον λαό σε μεγάλους κινδύνους. Το ίδιο ισχύει και με το επιχείρημα ότι το «επιτελικό κράτος» της ΝΔ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις φωτιές και πως ένα άλλο κράτος, μιας άλλης κυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ ή άλλων, θα ήταν πιο αποτελεσματικό.

... Παρουσία

Αξιοποιώντας υπαρκτά ζητήματα συντονισμού, λαθών, επιχειρησιακά και άλλα, πετάνε την μπάλα στην εξέδρα. Το κράτος όμως δοκιμάζεται διαχρονικά σε καταστροφές, με όλες τις κυβερνήσεις, και πάντα παίρνει «μηδέν» στην προστασία του λαού και του περιβάλλοντος. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έχει και συνέχεια σε ό,τι αφορά τις περικοπές στην πρόληψη, τους νόμους για τη διευκόλυνση της επιχειρηματικής δράσης σε δάση και αιγιαλούς. Το ίδιο ισχύει με το κράτος και στις άλλες χώρες, ακόμα και στις πιο ισχυρές οικονομικά, όπως είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει με τις πλημμύρες στη Γερμανία, με τις φωτιές στις ΗΠΑ και αλλού. Κράτος λοιπόν που να διασφαλίζει την επιχειρηματική δράση πάνω στη γη και τα δάση και ταυτόχρονα τη λαϊκή ευημερία και την προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να υπάρξει ούτε στη ...Δευτέρα Παρουσία. Παντού ο λαός ζει την ίδια τραγωδία, επειδή το κριτήριο για την προστασία της περιουσίας και της ζωής του είναι το πού θα γύρει η πλάστιγγα του κόστους - οφέλους για το κεφάλαιο. Το ζήσαμε άλλωστε και με την πανδημία. Γι' αυτό, λοιπόν, είτε «επιτελικό» είτε «εκσυγχρονιστικό» είτε όπως αλλιώς το ονομάσουν, το κράτος των καπιταλιστών θα βρίσκεται πάντα απέναντι από τα λαϊκά δικαιώματα και τις ανάγκες. Μέχρι με την πάλη του να το ανατρέψει ο λαός.

Αλλοθι

Τα εμβόλια είναι καλύτερα στην αποτροπή σοβαρών μορφών της ασθένειας και λιγότερο «στην πρόληψη της μετάδοσης», σύμφωνα με ερευνητές που μελέτησαν σε δείγμα 3 εκατ. εμβολιασμένων Βρετανών την προστασία που προσφέρουν δύο από τα πιο διαδεδομένα εμβόλια για τον κορονοϊό, όσο απομακρυνόμαστε από τη δεύτερη δόση. Το συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι 90 μέρες μετά την ολοκλήρωση του εμβολιασμού καταγράφεται σοβαρή μείωση του δείκτη προστασίας. Με το πέρασμα του χρόνου, ειδικά σε ό,τι αφορά τη μετάλλαξη «Δέλτα», οι εμβολιασμένοι που θα μολυνθούν, ακόμα κι αν δεν νοσήσουν βαριά, θα «κουβαλάνε» το ίδιο ιικό φορτίο με τους ανεμβολίαστους, που σημαίνει ότι θα μεταδίδουν εξίσου τον ιό. Ολα αυτά βέβαια δεν είναι άσχετα με τη συζήτηση που κορυφώνεται για την αναγκαιότητα μιας τρίτης «αναμνηστικής» δόσης σε όλους τους εμβολιασμένους, για την εξασφάλιση της οποίας οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν βάλει ήδη «στο φουλ» τις μηχανές, οξύνοντας και τον μεταξύ τους ανταγωνισμό για το ποια θα παρασκευάσει πρώτη το εμβόλιο που θα αντιμετωπίζει και νέες πιθανές μεταλλάξεις. Σε κάθε περίπτωση, όμως, επιβεβαιώνεται ότι το εμβόλιο δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για να συγκαλύπτεται η κρατική ευθύνη στη λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας του λαού, που αποδεικνύονται επείγοντα και αναγκαία.

Ακραίο φαινόμενο

Αλλαγές χρήσης γης και σχέδια για «πράσινες» και «ψηφιακές» ζώνες, σχέδια για την εγκατάσταση και άλλων ΑΠΕ, εμπορευματοποίηση της Πολιτικής Προστασίας και «τροχιοδεικτικές» για την υποχρεωτική ασφάλιση σπιτιών στα «κοράκια» που καραδοκούν, αναδασώσεις από μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους με το αζημίωτο της «αξιοποίησης» των δασών, «οικοτουριστικά» πρότζεκτ και προτάσεις για εισιτήριο στους ελάχιστους χώρους πρασίνου που θα απομένουν. Είναι μερικά μόνο απ' όσα πέφτουν στο τραπέζι τις μέρες αυτές από την κυβέρνηση, με τα αποκαΐδια ακόμα να «καπνίζουν». Ο «ένοχος» επομένως δεν βρίσκεται ούτε στις μεταβολές στο κλίμα - που υφίσταται τις συνέπειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης - ούτε στις «μεγα-φωτιές», ούτε στο «μικροκλίμα»... Ενοχος είναι η διαχρονική πολιτική εμπορευματοποίησης της γης, το νομοθετικό πλαίσιο όλων των κυβερνήσεων που αντιμετωπίζει τον φυσικό πλούτο ως πηγή κέρδους και πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης. Και το μόνο πραγματικά «ακραίο φαινόμενο» είναι το κυνήγι του κέρδους, που βλέπει «ευκαιρίες για ανάπτυξη» εκεί που οι άλλοι βλέπουν στάχτες και κάρβουνα...




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org