Παρασκευή 20 Αυγούστου 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΕ
«Οδικός χάρτης» ανατροπών και χρήμα στο κεφάλαιο, «πορεία στον γκρεμό» για το λαϊκό εισόδημα

EUROKINISSI

Οι διεργασίες κατάρτισης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2022 καθώς και τα ζητήματα που αφορούν στον 11ο κύκλο της ενισχυμένης εποπτείας, αποτελούν τους άξονες της αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής για το αμέσως επόμενο διάστημα, ενώ το παζλ των αντιλαϊκών διεργασιών συμπληρώνεται από τα παζάρια γύρω από το «κατάλληλο» μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής σε επίπεδο Ευρωζώνης και συνολικά στην ΕΕ.

Ειδικότερα:

-- Στις 22 Σεπτέμβρη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα δημοσιοποιήσει τη νέα έκθεση με τα προαπαιτούμενα της 11ης «μεταμνημονιακής» αξιολόγησης. Πέρα από το ζήτημα της διαμόρφωσης του προϋπολογισμού, στο πλαίσιο της τρέχουσας αξιολόγησης, μεταξύ άλλων, συζητείται το χρονοδιάγραμμα της πλήρους εφαρμογής των διατάξεων του νέου Πτωχευτικού Κώδικα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην πορεία κλιμάκωσης των πλειστηριασμών σε βάρος της λαϊκής κατοικίας.

-- Στις αρχές Οκτώβρη κατατίθεται στη Βουλή το προσχέδιο κρατικού προϋπολογισμού, με προοπτική τη διασφάλιση πρόσθετου «δημοσιονομικού χώρου», ώστε να διευκολύνεται η επόμενη φουρνιά των μέτρων στήριξης για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Σε κάθε περίπτωση, ο αντιλαϊκός πήχης ξεκινά από τις ισχύουσες μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών για την εργοδοσία, τις κάθε είδους επιδοτήσεις, φοροελαφρύνσεις κ.ο.κ., ενώ με βάση τον κυβερνητικό σχεδιασμό και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον δημοσιονομικό χώρο που θα ξεκοκαλίσουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, πέρα και πάνω από τις εκταμιεύσεις του Ταμείου Ανάκαμψης.

Παραπέρα, με την αποφασιστική συμβολή των εκταμιεύσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, οι επενδυτικές δαπάνες, που χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, αναμένεται να απογειωθούν από 9% του ΑΕΠ φέτος στο 13% του ΑΕΠ για το 2022.

Συνολικά, σε ορίζοντα 4ετίας και μόνο από το σκέλος του ΠΔΕ θα αποδοθούν στους επιχειρηματικούς ομίλους ποσά ύψους 42,65 δισ. ευρώ.

-- Στις 4 Οκτώβρη συνεδριάζει το Γιούρογκρουπ με ατζέντα την επικύρωση της 11ης έκθεσης ενισχυμένης εποπτείας, αλλά και τη συζήτηση γύρω από το γενικότερο μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη για την επόμενη χρονιά.

Τα σχετικά παζάρια αναμένεται να συνεχιστούν με φόντο τα τελικά σχέδια κρατικών προϋπολογισμών που θα υποβάλουν στη συνέχεια οι κυβερνήσεις. Σύμφωνα με τον υπάρχοντα σχεδιασμό, «η ετήσια αξιολόγηση των σχεδίων δημοσιονομικών σχεδίων θα είναι η κατάλληλη στιγμή για την παροχή καθοδήγησης για τον συνολικό δημοσιονομικό προσανατολισμό της ζώνης του ευρώ και τα δημοσιονομικά σχέδια των κρατών μελών για το επόμενο έτος».

Ενισχύεται ο τζίρος των βιομηχάνων

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ, ο γενικός δείκτης κύκλου εργασιών στην εγχώρια βιομηχανία για τον μήνα Ιούνη του 2021 σε σύγκριση τον Ιούνη 2020 παρουσίασε αύξηση 22,4%, έναντι μείωσης 3,1% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2020 με το 2019.

Μεταξύ άλλων, από τους κλάδους μεταποίησης καταγράφεται αύξηση τζίρου στη βιομηχανία τροφίμων 15,2%, στην παραγωγή οπτάνθρακα και προϊόντων διύλισης πετρελαίου 28,3%, στην ποτοποιία 17,7%.

Να σημειωθεί ότι η αύξηση του βιομηχανικού τζίρου οφείλεται στο μεγαλύτερο τμήμα της στις αυξημένες πωλήσεις στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΥΕ ο δείκτης κύκλου εργασιών της εγχώριας βιομηχανίας στην εξωτερική αγορά παρουσίασε αύξηση 36,0%, έναντι αύξησης 15,4% στην εγχώρια αγορά.

Καταποντίζεται το λαϊκό εισόδημα

Την ίδια ώρα, το λαϊκό εισόδημα συνεχίζει να ροκανίζεται απ' όλες τις πλευρές, από τις ανατιμήσεις σε όλα τα είδη λαϊκής κατανάλωσης, τους φόρους και τα χαράτσια της τάξης των 25 δισ. ευρώ που πρέπει να πληρωθούν τους επόμενους έξι μήνες, για να στηριχτούν με νέα προνόμια, φοροαπαλλαγές, εκατομμύρια ευρώ οι μεγάλες επιχειρήσεις. Γίνεται έτσι και πιο φανερό το ψέμα της κυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων ότι τα επεκτατικά μέτρα διαχείρισης στο όνομα της πανδημίας δίνουν «ανάσες» στο λαϊκό εισόδημα.

Αποκαλύπτεται ταυτόχρονα η κοροϊδία της «αύξησης» του κατώτατου μισθού κατά ...0,52 ευρώ τη μέρα, που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση για το 2022, εφαρμόζοντας τον νόμο Βρούτση - Αχτσιόγλου.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που δημοσιεύτηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα, αποτυπώνουν αύξηση 1,4%, όπως κατέγραψε ο δείκτης τιμών καταναλωτή τον φετινό Ιούλη σε σχέση με τον Ιούλη πέρυσι. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι ανατιμήσεις του Ιούλη προήλθαν κυρίως από τις μεταβολές στις ακόλουθες ομάδες:

  • 1,7% στην ομάδα «Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά», κυρίως λόγω αύξησης των τιμών σε αρνί και κατσίκι (13,2%), ψάρια νωπά (6,6%), τυριά (3,5%), νωπά λαχανικά (8%) κ.ά.
  • 4,2% στην ομάδα «Στέγαση», κυρίως λόγω αύξησης των τιμών σε φυσικό αέριο (73,2%) και ηλεκτρισμό (0,7%).
  • 5,8% στην ομάδα «Μεταφορές», κυρίως λόγω αύξησης των τιμών σε καύσιμα και λιπαντικά (16,6%), καινούργια αυτοκίνητα (5,3%), εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με αεροπλάνο (11,4%).

Το επόμενο διάστημα, μάλιστα, όπως όλα δείχνουν, δρομολογούνται ακόμα μεγαλύτερες ανατιμήσεις, καθώς τόσο οι εγχώριοι βιομήχανοι όσο και οι αλυσίδες του λιανεμπορίου στον έναν ή στον άλλο βαθμό ετοιμάζονται να φορτώσουν τα σπασμένα στην τελική λαϊκή κατανάλωση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο Δείκτης Τιμών Παραγωγού στη Βιομηχανία - μετράει τη μεταβολή των τιμών των βιομηχανικών προϊόντων που παράγονται στο εσωτερικό της χώρας και διατίθενται στην εγχώρια και εξωτερική αγορά - με μήνα αναφοράς τον Ιούνη 2021, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιούνη 2020, παρουσίασε αύξηση 12,6%.

Η αύξηση αυτή οφείλεται μεταξύ άλλων στις ανατιμήσεις της Ενέργειας σε ποσοστό 23,8%, των ενδιάμεσων αγαθών σε 6,7%, των κεφαλαιουχικών αγαθών σε 4,3% κ.ά.

Τα αποτελέσματα για τα λαϊκά στρώματα καταγράφονται εξάλλου και σε άλλη πρόσφατη έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ (Ερευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης Νοικοκυριών), η οποία αποτυπώνει ότι το 46,5% των νοικοκυριών δανείζεται από τράπεζες για να καλύψει καθημερινά έξοδα διαβίωσης, το 56,3% για αγορά «περιουσιακών στοιχείων» όπως έπιπλα και λευκές συσκευές, το 7,9% για την εκπαίδευση, το 7,8% για αγορά μεταφορικού μέσου και το 7,2% για διακοπές κ.ο.κ. Ενώ ενδεικτικό για το ότι τα δανεικά αφορούν την κάλυψη πάγιων αναγκών είναι και το μέσο οφειλόμενο ποσό που δεν ξεπερνά τα 240 ευρώ, χωρίς βέβαια να υπολογίζονται τα στεγαστικά δάνεια.

Ενώ αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία που δείχνουν το πώς η πλειοψηφία των λαϊκών οικογενειών είναι «επί ξύλου κρεμάμενοι» στο πρώτο πλήγμα στο εισόδημά τους, όπως όλο αυτό το διάστημα με τις απολύσεις και τις αναστολές συμβάσεων.

Στην έρευνα το 27,3% δηλώνει ότι κάθε μήνα βρίσκεται σε ανάγκη να ξοδεύει από τις όποιες αποταμιεύσεις έχει, το 16,3% να δανείζεται από τρίτους και το 18,9% να τα φέρνει τσίμα τσίμα βόλτα.

Ενώ στην ερώτηση για το πόσο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να διατηρήσει το νοικοκυριό το τρέχον ελάχιστο βιοτικό του επίπεδο με βάση μόνο τις αποταμιεύσεις του, το 33,4% δηλώνει λιγότερο από 3 μήνες, το 17,3% 3-6 μήνες, ενώ το 35,2% δεν διαθέτει καθόλου αποταμιεύσεις, οπότε δεν έχει καμία τέτοια δυνατότητα.


Α. Σ.

Υποχρεωτικές εξώσεις για να έρθει το μεγάλο κεφάλαιο

Ανατριχιαστικά κριτήρια για «μη Δυτικούς» και «αμόρφωτους» κατοίκους

Από κινητοποίηση στη Δανία ενάντια στον απαράδεκτο νόμο για τα «γκέτο»
Από κινητοποίηση στη Δανία ενάντια στον απαράδεκτο νόμο για τα «γκέτο»
Την ίδια ώρα, η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Δανίας, με έναν ρατσιστικό νόμο, «ναζιστικής» έμπνευσης, ετοιμάζεται να παραδώσει μεγάλο μέρος των λαϊκών κατοικιών στα «δόντια» του μεγάλου κεφαλαίου.

Ο νόμος, που τέθηκε ήδη σε εφαρμογή, σκοπεύει να περιορίσει την αναλογία «μη Δυτικών», αλλά και «αμόρφωτων» ή φτωχών κατοίκων στις υποβαθμισμένες συνοικίες των πόλεων. Ανάμεσα σε άλλα, η αναλογία του πληθυσμού που προέρχεται από «μη δυτικές χώρες» δεν θα επιτρέπεται να υπερβαίνει το 30% σε δέκα χρόνια, από 50% που πρόβλεπε νόμος της προηγούμενης, «κεντροδεξιάς» κυβέρνησης.

Στη Δανία, από παλιά, από τον 19ο αιώνα, με ευθύνη των δήμων, ή ακόμα και εργατικών Ομοσπονδιών, κατασκευάστηκαν λαϊκές κατοικίες με σχετικά χαμηλότερα ενοίκια. Πρόκειται για μεγάλα οικοδομικά συγκροτήματα με χιλιάδες διαμερίσματα, όπου για παράδειγμα το ενοίκιο για ένα δυάρι είναι γύρω στα 600 ευρώ, ενώ σε ένα νεόχτιστο δυάρι ανέρχεται σε περίπου 1.300 ευρώ.

Καθώς υπάρχει μεγάλη έλλειψη διαμερισμάτων στα αστικά κέντρα, παρά τη μεγάλη ανοικοδόμηση, η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση διεύρυνε τον λεγόμενο «νόμο των γκέτο», στο όνομα της ...ελάφρυνσης των κοινωνικών προβλημάτων! Αντί, δηλαδή, να ενισχύσει την κοινωνική πολιτική, τα εργασιακά δικαιώματα, τις λαϊκές παροχές και υπηρεσίες, ώστε να αναβαθμιστεί η ζωή στις λαϊκές συνοικίες, η κυβέρνηση διώχνει φτωχούς ανθρώπους από φθηνότερα σχετικά σπίτια για να «αναβαθμιστούν» ορισμένες συνοικίες για επενδύσεις επιχειρηματικών ομίλων.

Τα πραγματικά ανατριχιαστικά κριτήρια για να χαρακτηριστεί ένας οικισμός με πάνω από 1.000 διαμερίσματα «γκέτο» είναι τα εξής:

-- Το ποσοστό των κατοίκων ηλικίας 18-64 ετών που δεν συνδέονται με την αγορά εργασίας ή την εκπαίδευση να υπερβαίνει το 40% του εθνικού μέσου όρου τα τελευταία 2 χρόνια.

-- Το ποσοστό των κατοίκων ηλικίας 30-59 ετών που έχουν μόνο πρωτοβάθμια εκπαίδευση να υπερβαίνει το 60%.

-- Το μέσο ακαθάριστο εισόδημα των φορολογουμένων 15-64 ετών (εξαιρουμένων των σπουδαστών) να είναι μικρότερο από 55% του μέσου εισοδήματος των κατοίκων της συνοικίας.

-- Το ποσοστό των κατοίκων ηλικίας 18 ετών και άνω που έχουν καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα να είναι τουλάχιστον τριπλάσιος από τον εθνικό μέσο όρο των τελευταίων 2 χρόνων.

-- Το ποσοστό των μεταναστών και των απογόνων από «μη δυτικές χώρες» να υπερβαίνει το 50%.

Οταν, λοιπόν, χαρακτηριστεί ένας οικισμός «γκέτο», υποχρεωτικά θα γίνουν οι ανάλογες εξώσεις για να έρθει ...ισορροπία. Σε πρώτη φάση θα βάλουν τους κατοίκους να αποφασίσουν ποιοι πρέπει να φύγουν (!), ενώ αν δεν συμφωνούν θα αποφασίσει ο δήμος...

Την ώρα που οι άνθρωποι που πετιούνται στο δρόμο δεν έχουν καμία εξασφάλιση ότι θα τους προσφερθεί κατοικία με ανάλογο ενοίκιο, τα άδεια διαμερίσματα τα παίρνουν επιχειρηματικοί όμιλοι, που θα τα ανακαινίσουν και θα πολλαπλασιάσουν το ενοίκιο.

ΣΟΥΗΔΙΑ - ΔΑΝΙΑ
«Απελευθέρωση» ενοικίων και νόμος για τα «γκέτο» εκτοξεύουν το κόστος της στέγης

Οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις και τα «αριστερά» στηρίγματά τους πρωτοστατούν στην αντιλαϊκή πολιτική

Πολλαπλά συμπεράσματα για την εντεινόμενη αντιλαϊκή επίθεση σε όλες τις χώρες της ΕΕ, για το περιβόητο «σουηδικό μοντέλο» του καπιταλισμού, όπως και για τον ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας και των οπορτουνιστικών κομμάτων στην προώθηση αυτής της επίθεσης, προσφέρει η προσωρινή κυβερνητική κρίση που ξέσπασε στη Σουηδία τον Ιούνη, με αφορμή το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την «απελευθέρωση» των ενοικίων.

Η Σουηδία παραλίγο να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, μετά την υπερψήφιση της πρότασης μομφής που κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο εναντίον της μειοψηφικής κυβέρνησης συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, με πρωθυπουργό τον Στέφαν Λεβέν. Η πρόταση μομφής κατατέθηκε από το ακροδεξιό κόμμα «Σουηδοί Δημοκράτες», με πρωτοβουλία που ξεκίνησε από το οπορτουνιστικό «Αριστερό Κόμμα», ενώ την υπερψήφισαν επίσης τα «συντηρητικά» κόμματα των Μετριοπαθών και των Χριστιανοδημοκρατών. Οι Φιλελεύθεροι και το Κέντρο στήριξαν την κυβέρνηση.

Αφορμή γι' αυτήν την εξέλιξη ήταν το κυβερνητικό νομοσχέδιο για την «απελευθέρωση» των ενοικίων - με πρώτο βήμα την «απελευθέρωση» στα «νεόδμητα» - την ώρα που το κόστος κατοικίας στη χώρα έχει εκτοξευτεί, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, και αυτό είναι ένα από τα πιο οξυμένα λαϊκά προβλήματα, ενώ έχουν γίνει κινητοποιήσεις πολλών συλλόγων ενοικιαστών ενάντια στην «απελευθέρωση» των ενοικίων.

Η κυβερνητική πρόταση, μπροστά στο νέο κύμα σχεδιαζόμενων ανεγέρσεων κατοικιών και ανακαινίσεων, δίνει το δικαίωμα στους ιδιοκτήτες των «νεόδμητων» ακινήτων να επιβάλλουν ό,τι ενοίκιο επιθυμούν, χωρίς τους όποιους προηγούμενους περιορισμούς. Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων στη Σουηδία στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι είτε δημοτικές επιχειρήσεις, που λειτουργούν με το κριτήριο του κέρδους, είτε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες.

Το «Αριστερό Κόμμα», που στηρίζει την κυβέρνηση Λεβέν, είχε διακηρύξει πως το συγκεκριμένο ζήτημα αποτελεί «κόκκινη γραμμή»... για να καταλήξει τελικά τον Ιούλη να στηρίξει εκ νέου τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση μειοψηφίας (μέσω της αποχής στη διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης, η οποία βάσει του σουηδικού συστήματος λογίζεται υπέρ της υποψήφιας κυβέρνησης), επικαλούμενο ένα προσωρινό «πάγωμα» του νομοσχεδίου.

«Εναλλακτικές προτάσεις» για τη στήριξη της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής

Το 2019, μετά τις βουλευτικές εκλογές, σχηματίστηκε κυβέρνηση μειοψηφίας μεταξύ των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων, με τη στήριξη του οπορτουνιστικού - σοσιαλδημοκρατικού «Αριστερού Κόμματος», το οποίο είναι μέλος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και «αδελφό κόμμα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Γενάρη του 2020 οι Σοσιαλδημοκράτες, οι Πράσινοι, το Κέντρο και οι Φιλελεύθεροι κατέληξαν σε μια συμφωνία με 73 σημεία αντιλαϊκών κυβερνητικών μέτρων, με στόχο και αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη ενίσχυση του μονοπωλιακού κεφαλαίου στη Σουηδία. Το «Αριστερό Κόμμα» συμφώνησε σε όλο το πακέτο των παραπάνω αντιλαϊκών μέτρων και συνέχισε να στηρίζει την κυβέρνηση, παρότι στο «πακέτο» προβλεπόταν και η «απελευθέρωση» των ενοικίων.

Ισχυρίστηκε τότε ότι οι μόνες του «ενστάσεις» ήταν οι νόμοι για την «απελευθέρωση» των απολύσεων και των ενοικίων. Βέβαια και η δική του πρόταση για τα ενοίκια των νέων κατοικιών πάλι το μεγάλο κεφάλαιο έχει στόχο να ενισχύσει. Προτείνει να επιχορηγούνται οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες ή οι «δημοτικές» επιχειρήσεις από το κράτος - με χρήματα του σουηδικού λαού - για να μην υπάρξει ...«αύξηση» των ενοικίων και οι επιχειρήσεις να αντισταθμίσουν τη «χασούρα» τους.

Ενδεικτικά, προτείνει ενίσχυση με 300.000 κορόνες (30.000 ευρώ) το ανώτερο ανά διαμέρισμα στη Στοκχόλμη, με αντάλλαγμα το μίσθωμα στα διαμερίσματα αυτά να μην υπερβαίνει τις 1.500 κορόνες (150 ευρώ) ανά τετραγωνικό μέτρο τον χρόνο. Ετσι, και με αυτήν την πρόταση ο λαός θα πληρώσει με τη φορολογία του την έμμεση «αύξηση» των ενοικίων και των κερδών των κατασκευαστικών ομίλων. Το κόστος εκτιμάται σε περίπου 3,5 δισ. κορόνες (350 εκατ. ευρώ) και θα ήταν ένα μέτρο «συγκράτησης» των ενοικίων με ημερομηνία λήξης.

Χαρακτηριστικό είναι εξάλλου ότι μέχρι και την τελευταία στιγμή, ακόμα και μετά την ψήφιση της πρότασης μομφής, η πρόεδρος του «Αριστερού Κόμματος» δήλωνε ετοιμότητα να σχηματιστεί πάλι κυβέρνηση της σοσιαλδημοκρατίας, χωρίς το ζήτημα της «απελευθέρωσης» των ενοικίων. «Μπορούμε», κατέληξε, «να υποστηρίξουμε και πάλι μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση»... κάτι που το «Αριστερό Κόμμα» επιβεβαίωσε στην πράξη.

Περιορισμός απεργίας, απελευθέρωση απολύσεων, ιδιωτικοποιήσεις...

Αλλωστε, το «Αριστερό Κόμμα» πραγματικά διακρίθηκε στη σταθερή στήριξη σε σειρά αντιλαϊκών μέτρων και νόμων που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια, ανάμεσά τους και ο νέος περιορισμός στο ήδη περιορισμένο δικαίωμα στην απεργία.

Οσο για τη... «διαφωνία» του «Αριστερού Κόμματος» στην «απελευθέρωση» των απολύσεων, εύκολα έγινε συμφωνία, μόλις οι Σοσιαλδημοκράτες της κυβέρνησης Λεβέν προχώρησαν με τις ηγεσίες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού σε αντίστοιχη «συμφωνία κοινωνικών εταίρων». Οι εργοδότες έχουν πλέον το δικαίωμα να απολύουν χωρίς να επισημαίνουν τον λόγο της απόλυσης, και τα συνδικάτα χάνουν το δικαίωμα να ζητούν διαπραγματεύσεις.

Εκτός από τα παραπάνω, ανάμεσα στα πιο σημαντικά από αυτά τα 73 σημεία της αντιλαϊκής συμφωνίας, την οποία στήριξε το «Αριστερό Κόμμα» μη ...ρίχνοντας την κυβέρνηση, είναι τα εξής:

-- Οικονομικές ενισχύσεις των ομίλων και μείωση των λεγόμενων εργοδοτικών εισφορών, δηλαδή επιβάρυνση του ασφαλιστικού συστήματος που οδηγεί πάντα σε περικοπές παροχών και δικαιωμάτων.

-- Φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο, όπως η μείωση στη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων, ενώ αυξάνεται η έμμεση φορολογία με δικαιολογία την προστασία του κλίματος.

-- Ιδιωτικοποιήσεις σε μεγαλύτερη κλίμακα, ιδίως στον τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών, Υγείας και Παιδείας. Οπως, για παράδειγμα, η ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας για τους ανέργους, και το δικαίωμα ιδιωτικών εταιρειών να ανοίγουν γραφεία εύρεσης εργασίας, που θα λειτουργούν ως «δουλεμπορικά» με το κριτήριο του κέρδους.

-- Η ενίσχυση του μονοπωλιακού κεφαλαίου στον τομέα της Υγείας με ιδιωτικοποιήσεις επιπλέον δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, νοσοκομείων κ.λπ.

-- Η ενίσχυση των ιδιωτικών σχολείων με μεγαλύτερη κρατική επιδότηση σε σχέση με τα δημόσια. Μεγαλύτερες δυνατότητες για κλείσιμο σχολείων λόγω ελλείψεων.

-- Η μείωση μισθών κάτω και από τις Συλλογικές Συμβάσεις, για νέους μετανάστες, πρόσφυγες και μακροχρόνια ανέργους. Ο μισθός αυτός θα είναι περίπου στο 70% άλλων εργαζομένων με το ίδιο αντικείμενο εργασίας. Ο εργοδότης θα πληρώνει λιγότερο από το 50% του μισθού και το υπόλοιπο θα πληρώνεται από το κράτος, δηλαδή από τους εργαζόμενους μέσω της φορολογίας. Αποτέλεσμα θα είναι να μην απαιτείται πλέον να υπάρχει ΣΣΕ για αυτές τις δουλειές και οι εργοδότες δεν θα πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές για τα δύο πρώτα χρόνια.

-- Η μείωση του επιδόματος ανεργίας, καθώς αυτό θα μειώνεται όσο περισσότερο διαρκεί η ανεργία.

-- Ανοίγουν παράθυρα για να καταστρατηγούνται απαγορεύσεις που ίσχυαν για κατασκευαστικές εταιρείες σε προστατευόμενες περιοχές NATURA, όπως και σε παραλίες κι άλλες περιοχές ευαίσθητου οικολογικού ενδιαφέροντος. Ταυτόχρονα, βέβαια, ενισχύονται τα μονοπώλια που επενδύουν στην «πράσινη» Ενέργεια.

-- Μείωση των ελέγχων στις οικοδομικές άδειες, ώστε να γίνεται με μεθόδους fast track η οικοδόμηση κατοικιών, εργασιακών χώρων κ.λπ.

-- Ενισχύεται η ατομική ιδιοκτησία (του μεγάλου κεφαλαίου βασικά) στον τομέα των δασών.

-- Περιορισμοί στο δικαίωμα της κατοικίας για τους πρόσφυγες.

-- Αύξηση των πολεμικών δαπανών και των δυνάμεων καταστολής.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org