Είπε ακόμη ο Αλ. Τσίπρας στη Βουλή στη συζήτηση για το μνημόνιο: «Ο λαός δεν έδωσε εντολή ρήξης, έδωσε εντολή διαπραγμάτευσης. Οπως δεσμεύτηκα και πριν το δημοψήφισμα, θα έκανα το καλύτερο για να φέρω μια καλύτερη συμφωνία. Αυτό που υποσχέθηκα πράττω. Δεν εξαπάτησα το λαό (...) Το "όχι" ήταν εντολή για καλύτερη λύση, για καλύτερη συμφωνία, για τους ανθρώπους που έχουν ζήσει τη φτώχεια τόσα χρόνια. Το εξέλαβα και σαν ψήφο εμπιστοσύνης». Τι κάνει ο πρωθυπουργός; Αποδίδει στο λαό την ευθύνη για το μνημόνιο το οποίο έφερε και ψήφισαν στη Βουλή ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ, όλα τα κόμματα του κεφαλαίου, αφού τα δικά του συμφέροντα υπηρετεί το μνημόνιο, εντείνοντας τη χρεοκοπία του λαού, λέγοντας ότι αυτή η συμφωνία είναι καλύτερη! Αξιοποιεί την εμπιστοσύνη του λαού καταδικάζοντάς τον στην κόλαση, ενισχύοντας τον παράδεισο των επιχειρηματικών ομίλων. Γι' αυτό τον στήριξαν τα κόμματα της προηγούμενης συγκυβέρνησης (κόμματα των μνημονίων τα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ) και το Ποτάμι. Να βγάλει ο λαός συμπεράσματα. Και αυτή, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, φέρνει μνημόνια. Δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά αφού υπηρετούν την αστική εξουσία, την ΕΕ, τον καπιταλιστικό δρόμο. Τώρα ο λαός να χειραφετηθεί εγκαταλείποντας την αστική πολιτική, να συμπορευτεί με το ΚΚΕ, οργανώνοντας τη λαϊκή συμμαχία, την πάλη του κόντρα στο κεφάλαιο, στην ΕΕ, στην εξουσία τους.

Σύμφωνα με έρευνα του Χάρβαρντ, όσες γυναίκες δουλεύουν πάνω από 40 ώρες τη βδομάδα, χρειάζονται κατά μέσο όρο 20% περισσότερο χρόνο για να «πιάσουν» παιδί, σε σχέση με όσες δουλεύουν 21 έως 40 ώρες. Επίσης, εκείνες οι εργαζόμενες που στη δουλειά σηκώνουν ή μετακινούν βάρη, παρατείνουν το χρόνο σύλληψης έως και 50%, σε σχέση με όσες δε χρειάζεται να κάνουν κάτι τέτοιο στην εργασία τους. Είναι εξακριβωμένο ότι η φύση της δουλειάς επηρεάζει την αναπαραγωγική ικανότητα της γυναίκας, η οποία στη διάρκεια της ζωής της επιβαρύνεται και από τον κοινωνικό της ρόλο. Είναι επομένως αυτονόητο ότι θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές διατάξεις που, ανάλογα με το επάγγελμα, θα ορίζουν διαφορετικούς όρους εργασίας για τις γυναίκες. Στον καπιταλισμό, όμως, ακολουθείται αντίστροφη πορεία. Στο όνομα της «ισότητας», καταργούνται «ευνοϊκές» διατάξεις για τις εργαζόμενες γυναίκες και εξισώνονται ακόμα και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Κι από πάνω, εκείνες οι γυναίκες που είχαν εξασφαλίσει σε παλιότερο χρόνο ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, σήμερα λοιδορούνται από την κυρίαρχη προπαγάνδα, για να καταπιεί ο λαός την κατάργηση των λεγόμενων «πρόωρων» συντάξεων...