Πέμπτη 18 Φλεβάρη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Η «κανονικότητα» του 1950... και τα «γλέντια» του 2021

Τι άλλο θα σκαρφιστούν άραγε, πόσο πιο χαμηλά θα πέσουν τα διάφορα φιλοκυβερνητικά επιτελεία, για να πουν στο λαό ότι δεν πρέπει να αντιδρά στην πολιτική που τον τσακίζει, αλλά να κάτσει στα αυγά του και... να «περιμένει ως το 2021»!

Χαρακτηριστικά, για να καταλήξει στο παραπάνω διά ταύτα, η χτεσινή «Εφημερίδα των Συντακτών», με άρθρο στο οπισθόφυλλό της, ξεκινά... από το 1950: Δείχνοντάς μας μια φωτογραφία από χωριό της Δυτικής Μακεδονίας, όπου απεικονίζεται να χορεύει μια ομάδα αντρών, αγκαλιά με έναν χωροφύλακα και μπροστά από τα ερείπια γκρεμισμένων σπιτιών του χωριού, μας λέει πως παρότι «νωπά ήταν εκείνη την άνοιξη τα τραύματα της Κατοχής και του Εμφυλίου», οι άνθρωποι τότε ήξεραν «ότι τα χαλάσματα βρίσκονται πίσω τους, στο παρελθόν και όχι μπροστά τους», αλλά και ότι «ο χωροφύλακας ανάμεσά τους δεν είναι μόνο η εγγύηση της εθνικοφροσύνης, αλλά και η υπόσχεση της κανονικότητας, της επιστροφής στην κανονική ζωή»!

Το διά ταύτα του άρθρου είναι βέβαια αμέσως μετά, αλλά δεν θα αντέξουμε στον πειρασμό να σχολιάσουμε και όσα σημειώνει μέχρι τώρα: Ποιοι ευθύνονταν, αλήθεια, για τα χαλάσματα στις ζωές και τα σπίτια του ελληνικού λαού; Δε βαριέσαι... Με ένα «πολλοί οι θύτες και τα θύματα, άγρια τα πάθη...», η αρθρογράφος ξεμπερδεύει.

Ποια «κανονικότητα», άραγε, συμβόλιζε η παρουσία του χωροφύλακα το 1950; Μήπως την «κανονικότητα» των δεκάδων χιλιάδων πολιτικών προσφύγων, της Μακρονήσου και των άλλων τόπων εξορίας, των φυλακών και των εκτελέσεων αγωνιστών;

Ποια ακριβώς χαλάσματα «βρίσκονταν πίσω και όχι μπροστά» για το λαό; Μήπως τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, μήπως οι χαφιέδες και οι φάκελοι, μήπως η φτώχεια, μήπως η κρατική καταστολή σε κάθε προσπάθεια οργάνωσης και αντίστασης;

Και πάλι δε βαριέσαι... Ψιλοπράγματα κι αυτά!

Ομως, όπως είπαμε, το ζήτημα με το εν λόγω άρθρο δεν είναι τόσο στα παραπάνω... Εχουμε δει και έχουμε διαβάσει πολύ χειρότερα!

Το θέμα είναι κυρίως το «άλμα» που κάνει στο σήμερα, για να καταλήξει να μας πει ότι όπως και το 1950 οι εικονιζόμενοι στη φωτογραφία χόρευαν αγκαλιά με τον χωροφύλακα μπροστά από τα ερείπια, έτσι και εμείς σήμερα «ας θυμηθούμε τι είπε ο πρωθυπουργός στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του και ας έχουμε υπομονή», μέχρι... το 2021 (!) και τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του '21 (σ.σ. πριν από τον Τσίπρα, το ίδιο ακριβώς είχε πει και ο Σαμαράς, αλλά... ψιλοπράγματα και αυτό!), οπότε, λέει, «θα χορέψουμε και θα μεθύσουμε με το αθάνατο κρασί του '21, όταν πια τα ερείπια θα βρίσκονται πίσω μας, όπως σε εκείνη τη φωτογραφία»...

Τα... ερείπια, βέβαια, είναι το μόνο σίγουρο της υπόθεσης, αν ο λαός δε δυναμώσει σήμερα την πάλη του ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και των λυκοσυμμαχιών του, αν δεν κάνει πέρα όλα αυτά τα επιτελεία που του λένε σήμερα, όπως και όλα τα προηγούμενα χρόνια, να κάτσει στα αυγά του και να περιμένει... «φως στην άκρη του τούνελ», μέσα από την πολιτική που κάνει χαλάσματα τα δικαιώματα και τις ανάγκες, για να πατήσουν πάνω τους τα κέρδη του κεφαλαίου.

«

Φως στον ορίζοντα» μπορούν να δουν και θα δουν οι εργαζόμενοι και ο λαός μόνο μέσα από την ενίσχυση της πάλης τους σήμερα, την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, με νέες δυνάμεις, αλλά και με γραμμή σύγκρουσης, ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου και των λυκοσυμμαχιών του.

Χορό πραγματικό - και χωρίς τους εκάστοτε χωροφύλακες του κεφαλαίου - θα στήσει ο λαός όταν θα γίνει ο ίδιος αφεντικό του πλούτου που παράγει!


Γ. Ε.

Καθαρά και ξάστερα

Τρεις μέρες μετά τη συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην «Αυγή», στην οποία ο πρωθυπουργός στοχοποιούσε ουσιαστικά τις ταξικές δυνάμεις στο κίνημα, κατηγορώντας «κάποιους» ότι «χειραγωγούν» τις κινητοποιήσεις σε «γραμμή αδιαλλαξίας», ήρθε χτες ο Ν. Χατζηνικολάου, μιλώντας στον «Real FM», να αναπαραγάγει την εν λόγω θεωρία, μιλώντας για «αδιαλλαξία» του ΚΚΕ που εξυπηρετεί τις «πολιτικές του επιδιώξεις».

Συγκεκριμένα, αφού πρώτα αναπαρήγαγε τη... γραμμή Μάρδα, τη γνωστή λογική, δηλαδή, του «κοινωνικού αυτοματισμού», ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις «επιβαρύνουν πάρα πολύ την οικονομία» και αφού η «ευθύνη» που καταλόγισε στην κυβέρνηση ήταν ότι... «πρέπει να κινηθεί πιο γρήγορα στο διάλογό της με τους αγρότες», πέρασε και στο «ψητό»:

«Βεβαίως», είπε, «υπάρχουν ευθύνες και απ' την άλλη πλευρά, για παράδειγμα είναι φανερό ότι το ΚΚΕ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, στα μπλόκα που εκείνο ελέγχει, έχει δώσει έναν τόνο αδιαλλαξίας, που δεν είναι χρήσιμος ούτε για τη χώρα ούτε για την υπόθεση των αγροτών (...) Δεν μπορεί να λέει ο πρωθυπουργός "ελάτε για συζήτηση" και να μην προσέρχονται οι κοινωνικές ομάδες που αντιδρούν στο Ασφαλιστικό (...) Ο μη διάλογος είναι αδιέξοδο εκ των προτέρων. Δεν καταλαβαίνω ποιον εξυπηρετεί, αν εξαιρέσω βέβαια το ΚΚΕ και τις πολιτικές του επιδιώξεις».

Να ενημερώσουμε τον κ. Χατζηνικολάου ότι οι αγρότες που κινητοποιούνται έχουν τις δικές τους συλλογικές διαδικασίες, τις συσκέψεις και τις συνελεύσεις τους, εκεί αποφασίζουν τις μορφές και τους στόχους της πάλης τους, τη στάση τους απέναντι στους διάφορους κυβερνητικούς ελιγμούς. Μέσα εκεί - και όχι από τα κανάλια και τα ραδιόφωνα - κρίνεται και εκτιμάται από τους ίδιους τους αγρότες η δράση των κομμουνιστών και η συμβολή τους στην ανάπτυξη των αγώνων. Σημειώνουμε, επίσης, ότι στα μπλόκα των μεσαίων αγροτών συμμετέχουν χιλιάδες αγρότες που έχουν ψηφίσει όλα τα πολιτικά κόμματα.

Να υπενθυμίσουμε, επίσης, ότι ο πρωθυπουργός δε λέει «ελάτε για συζήτηση»: Η κυβέρνησή του όχι μόνο δεν απαντά στα πολύ συγκεκριμένα αιτήματα που έχει προτάξει η αγωνιζόμενη μικρομεσαία αγροτιά, αλλά λέει ότι θα υλοποιήσει κατά γράμμα το μνημόνιο που υπέγραψε, στο οποίο και περιγράφονται χαρτί και καλαμάρι τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα που βγάζουν τους αγρότες στο δρόμο. Πάνω σε αυτήν τη βάση καλεί σε ένα «διάλογο» - απάτη, λανσάροντας μάλιστα ως «βελτιώσεις» μέτρα που θα επιταχύνουν ακόμα παραπέρα το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών.

Οσο για τις... «πολιτικές επιδιώξεις», που «ανακαλύπτει» ο κ. Χατζηνικολάου, το ίδιο το ΚΚΕ δηλώνει καθαρά και ξάστερα ότι το σχέδιο - λαιμητόμος της κυβέρνησης δεν παίρνει από «διορθώσεις», ότι η μόνη λύση για το λαό είναι να αποσυρθεί οριστικά και τελεσίδικα και σε αυτήν την κατεύθυνση δίνει και θα δώσει όλες του τις δυνάμεις!


Γ. Ε.

«Ντοπαρισμένες» ψευδαισθήσεις

Αίσθηση προκάλεσαν τα στοιχεία έρευνας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σχετικά με τη χρήση αναβολικών στον αθλητισμό, σύμφωνα με τα οποία 1 στους 4 αθλούμενους σε νεαρή ηλικία δήλωσε πως χρησιμοποιεί ή έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν αναβολικές ουσίες. Στην έρευνα συμμετείχαν 202 άτομα από το χώρο της μαζικής άθλησης, ηλικίας 15 έως 25 ετών (μέσος όρος 21,8 έτη), η πλειοψηφία των οποίων (156 άτομα) ήταν άνδρες. Η πλειοψηφία του δείγματος ασχολούνταν με το fitness (60%) και το bodybuilding (23,6%). Αξιοσημείωτο είναι ότι ένα μέρος των αθλούμενων που χρησιμοποιούν ουσίες ντόπινγκ προέρχεται από το χώρο των πολεμικών τεχνών (5,5%) και τους αγώνες δρόμου (5,5%). Οι πέντε πιο συχνοί λόγοι που αναφέρονταν για τη χρήση ουσιών ντόπινγκ ήταν η ταχύτερη ανάρρωση/ξεκούραση μετά την άσκηση (48,1%), η περιέργεια (42,3%), η αντίληψη ότι η χρήση αναβολικών ουσιών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός φυσιολογικού προγράμματος άσκησης (40,4%), η αντίληψη ότι η χρήση αναβολικών βοηθά να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα πιο γρήγορα (38,5%), καθώς και η λεγόμενη «κοινωνική νόρμα», δηλαδή το να ακολουθεί κάποιος αυτό που κάνουν οι υπόλοιποι γύρω του (38,5%).

Τα στοιχεία του ΑΠΘ, ανεξάρτητα από την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος ή όποιες άλλες ενστάσεις, σίγουρα αποτυπώνουν μια υπαρκτή τάση. Δείχνουν την πραγματικότητα που υπάρχει σήμερα και θέλει από μικρή ηλικία τα παιδιά που θα ασχοληθούν είτε σε μαζικό ερασιτεχνικό επίπεδο είτε σε πιο υψηλό με τον αθλητισμό να μπολιάζονται με τη λογική του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού. Λογική που έχει να κάνει με το κυνήγι της γρήγορης και με κάθε μέσο επιτυχίας, ακόμα και εις βάρος της υγείας των αθλούμενων ή με τη διαμόρφωση μιας εικόνας στα πρότυπα που πλασάρει το λεγόμενο «lifestyle», ή την ταύτισή τους με τα σημερινά εντέχνως πλασαρισμένα για λόγους κατανάλωσης και αποχαύνωσης ...είδωλα (πολλά εκ των οποίων προέρχονται από τον αθλητισμό ) και τη ζωή που κάνουν.

Την ίδια στιγμή, τέτοιου είδους λογικές, συν τοις άλλοις, προσφέρουν τεράστια κέρδη ή ανοίγουν νέους δρόμους γι' αυτά στις πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στο χώρο. Για παράδειγμα, εδώ και μια δεκαετία ο τομέας της φαρμακοδιέγερσης αποτελεί το νέο πεδίο κερδοφορίας στον αθλητισμό. Και βέβαια κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει και ένα άλλο σημαντικό ζήτημα: Η πρακτική της χρήσης αναβολικών προκειμένου να έρθουν τα αποτελέσματα πιο γρήγορα και με ευκολότερο τρόπο παίζει το δικό της ρόλο στη διαμόρφωση μιας ψυχολογίας που έχει να κάνει με την... απόρριψη της προσπάθειας, του αγώνα, για να κατακτηθούν οι στόχοι. Και προφανώς κάτι τέτοιο έχει τις δικές του συνέπειες και σε άλλους τομείς, εκτός αθλητισμού, ακόμα σε ζητήματα που καθορίζουν την ίδια τη στάση ζωής, τις ανάγκες και τον αγώνα για την ικανοποίησή τους.


ΜΠ. ΤΣ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org