Παρασκευή 18 Δεκέμβρη 2020
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Απουσιολόγοι

Για «απόντες από το εθνικό μέτωπο» έκανε λόγο ο πρωθυπουργός στη Βουλή, με αφορμή τη συζήτηση για τις εξοπλιστικές δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό, επιστρατεύοντας την πατριδοκαπηλία και τα γνωστά προσχήματα, πως τάχα τα κονδύλια αυτά υπηρετούν την άμυνα της χώρας. Ξέρουν βέβαια καλά πως οι εξοπλιστικές δαπάνες δεν έχουν για προτεραιότητα τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά είναι ενταγμένες στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό στην περιοχή και αντανακλούν τους «διαγκωνισμούς» επιχειρηματικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων, που εκθέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο τη χώρα και το λαό. Οπως και με το παραπάνω ξέρουν ότι σε αυτό το «εθνικό» μέτωπο της αστικής τάξης όχι απλά δεν είναι «απών» ο ΣΥΡΙΖΑ, που ψήφισε «παρών» στις εξοπλιστικές δαπάνες ζητώντας από την κυβέρνηση «συνεννόηση, σχέδιο και στρατηγική», αλλά κάθεται και «στο πρώτο θρανίο». Αλλος είναι επομένως ο νταλκάς τους και είναι γνωστός: Πώς θα σύρουν το λαό, αλλά και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και τους στρατευμένους, χειροπόδαρα δεμένους στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που έχουν όλοι μαζί «κορόνα στο κεφάλι τους». Ας αφήσουν λοιπόν τα σάπια: Οι σημερινοί, όπως και οι χτεσινοί «απουσιολόγοι» της εμπλοκής στα βρώμικα ιμπεριαλιστικά σχέδια, είναι οι απολογούμενοι και πάει πολύ να «κουνάνε το δάχτυλο» και να παραδίδουν μαθήματα «πατριωτισμού».

Συνεχιστές

Με αίσθημα «δικαίωσης» υποδέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ την απονομή του «βραβείου ειρήνης» από το γερμανικό κρατίδιο της Εσσης από κοινού στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα, και στον πρωθυπουργό της Β. Μακεδονίας, Ζ. Ζάεφ, για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Τι είναι όμως αυτό που έκανε την επιτροπή να τους επιλέξει για το βραβείο; Σύμφωνα με την απόφασή της, με τη Συμφωνία των Πρεσπών «τερματίστηκε μία αντιπαράθεση (...) που στεκόταν εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχής και είχε σοβαρές επιπτώσεις στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της γειτονικής χώρας στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ». Από την αρχή μέχρι το τέλος, λοιπόν, η Συμφωνία, για την οποία και η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ «δίνει μάχες», έχει έναν και μόνο σκοπό: Να προωθήσει τα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή, όπως και τα αντίστοιχα επιχειρηματικά σχέδια, σε αντιπαράθεση με τους ανταγωνιστές, Ρωσία, Κίνα κ.ά. Και επειδή ακόμα και οι «ευτυχείς συμπτώσεις» έχουν τη σημασία τους, αξίζει να σημειωθεί ότι κάτοχος του ίδιου βραβείου είναι και η γενική εισαγγελέας του Διεθνούς Δικαστηρίου, η περιβόητη Κάρλα Ντελ Πόντε, με τον γνωστό ρόλο στην κάλυψη της αμερικανοΝΑΤΟικής επέμβασης και στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας. Ε, και απ' αυτήν την άποψη, Τσίπρας και Ζάεφ τον άξιζαν και με το παραπάνω τον «έπαινο», ως οι ...συνεχιστές των ίδιων άθλιων και επικίνδυνων ευρωατλαντικών σχεδιασμών στην περιοχή.

Μαρόκο

«Εσείς τι πιστεύετε; Αν η Εθνική και η Πειραιώς είχαν φοβερά συμφέροντα, π.χ. στο Μαρόκο, και το Μαρόκο είχε φοβερά προβλήματα με την Ισπανία, και η Ισπανία ζητούσε να μπουν κυρώσεις στο Μαρόκο που θα οδηγούσαν σε χρεοκοπία το Μαρόκο, την Εθνική Τράπεζα και την Πειραιώς, η ελληνική κυβέρνηση θα σκεφτόταν να βάλει κυρώσεις ή όχι;». Με αυτόν τον κυνικό τρόπο ο υπουργός Ανάπτυξης Αδ. Γεωργιάδης προσπάθησε να εξηγήσει την αρνητική στάση της Γερμανίας στο θέμα των ευρωπαϊκών κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Γεωργιάδης ομολογεί ότι τα πολυπλόκαμα συμφέροντα που συνδέουν την ΕΕ με την Τουρκία, ιδιαίτερα των ισχυρότερων κρατών - μελών, είναι αυτά που καθορίζουν τη στάση της ΕΕ και στα Ελληνοτουρκικά. Οσο όμως η διαπίστωση αυτή ισχύει για την ΕΕ, που δεν αποφάσισε τελικά κυρώσεις, άλλο τόσο ισχύει και για τις ΗΠΑ, οι οποίες ανακοίνωσαν διάφορα «τιμωρητικά» μέτρα για την απόφαση της Τουρκίας να αγοράσει τους «S-400» από τη Ρωσία. Στην προκειμένη περίπτωση, τα συμφέροντα των ΗΠΑ απειλούνται από την απόφαση μιας ΝΑΤΟικής συμμάχου να συνεργαστεί στρατιωτικά με τη Ρωσία και αυτό αποτυπώνουν οι κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας, την ώρα βέβαια που το μεταξύ τους παζάρι συνεχίζεται, με αδιαπραγμάτευτο στόχο την παραμονή της στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο. Κάπως έτσι, πέφτει και το τελευταίο «φύλλο συκής» από την προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση να παρουσιάσει τους ευρωατλαντικούς συμμάχους της αστικής τάξης ως «εγγυητές» τάχα της ειρήνης και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, όταν οι αμερικανοΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί και η ελληνική εμπλοκή σ' αυτούς είναι ο νούμερο 1 κίνδυνος για τη χώρα και τον λαό.

Ο ελέφαντας...

Παίρνεις ένα μπλέντερ και βάζεις μέσα: Τους βολικούς «ψεκασμένους», οι οποίοι μάλιστα «ταυτίζονται με "αριστερές" και "ακροδεξιές" δοξασίες». Ρομά, που «βοηθάνε την εξάπλωση του ιού με τον τρόπο ζωής τους» και που «η έξαρση στη Δυτική Αττική οφείλεται κυρίως στην κινητικότητά τους». Τους νέους, τους οποίους μάλιστα χαρακτηρίζεις «κορμό της πέμπτης φάλαγγας» της πανδημίας. Και έχεις έτοιμο το «πόνημα» ξεπλύματος της κυβέρνησης και της εργοδοσίας... Ενα τέτοιο άρθρο είχε χτες η «Καθημερινή», σε μια ακόμα αναζήτηση του ποιος φταίει για την εξάπλωση της πανδημίας. Μάταια θα αναζητήσει κανείς σε αυτό τις πραγματικές εστίες διασποράς του κορονοϊού.

... στο δωμάτιο

Σαν να μην υπάρχουν π.χ. στη Δυτική Αττική τα εργοστάσια και οι αποθήκες, οι ανεξέλεγκτες χωματερές και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες που συγκεντρώνουν πολυάριθμο εργατικό δυναμικό σε μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σαν να μην υπάρχουν τα πρωτόκολλα - λάστιχο της εργοδοσίας, οι χιλιάδες εργαζόμενοι που καθημερινά συνωστίζονται στα Μέσα Μεταφοράς και στα εταιρικά πούλμαν που τους μετακινούν από τη μία άκρη του Λεκανοπεδίου στην άλλη χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα. Σαν να μην υπάρχουν οι εκατοντάδες επώνυμες και ανώνυμες καταγγελίες εργαζομένων και σωματείων, που το αφεντικό τούς καλεί για δουλειά ακόμα και με συμπτώματα, ή πετσοκόβει τις απαραίτητες μέρες καραντίνας «για να βγει η δουλειά». Μια προσπάθεια δηλαδή να κρυφτεί ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», που είναι ταυτόχρονα και μια χυδαία επιχείρηση στοχοποίησης του λαού και της νεολαίας, αλλά και συκοφάντησης της δικαιολογημένης αγανάκτησης για την αντιλαϊκή πολιτική διαχείρισης της πανδημίας, αγανάκτηση την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να ταυτίσει με τους κάθε είδους ψεκασμένους.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1737 Πεθαίνει ο διάσημος Ιταλός κατασκευαστής εγχόρδων Αντόνιο Στραντιβάρι.

1911 Γεννιέται ο Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Ζιλ Ντασέν.

1913 Γεννιέται ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός Βίλι Μπραντ, καγκελάριος της ΟΔ Γερμανίας την περίοδο 1969 - 1974.

1923 Ο βασιλιάς Γεώργιος Β', θεωρούμενος συνυπεύθυνος για τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταλείπει την Ελλάδα, για να εκτονωθεί η λαϊκή αγανάκτηση εναντίον του και εναντίον της μοναρχίας. Καθιερώνεται ο θεσμός της αντιβασιλείας.

1925 Αρχίζουν οι εργασίες του 14ου Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (μπολσεβίκων), κατά το οποίο μετονομάστηκε σε Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (μπολσεβίκοι). Το συνέδριο έμεινε στην Ιστορία ως συνέδριο της εκβιομηχάνισης της ΕΣΣΔ.

1940 Ο Α. Χίτλερ υπογράφει την οδηγία υπ' αριθ. 21 για την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ενωσης («Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»).

1942 Τμήμα του ΕΛΑΣ, του Αρχηγείου Ρούμελης, χτυπά την εμπροσθοφυλακή του ιταλικού συντάγματος Καρπενησίου, που είχε εκστρατεύσει με πλήρη δύναμη για την καταδίωξη των ανταρτών. Η μάχη αυτή, που έληξε με νίκη του ΕΛΑΣ, ήταν η πρώτη που έδωσε σε ανοιχτό χώρο κατά πολυάριθμης δύναμης του εχθρού.

1944 Τις πρώτες πρωινές ώρες, ισχυρές βρετανικές δυνάμεις εξαπολύουν επιθέσεις κατά του ΕΛΑΣ σε Ζάππειο, Μακρυγιάννη, Βεΐκου - Φιλοπάππου και στο μέτωπο Νέας Σμύρνης - Καλλιθέας. Ο Αρδηττός μετατράπηκε σε «νεκρή ζώνη». Η Λ. Συγγρού πέρασε εξολοκλήρου στον έλεγχο του εχθρού. Παρ' όλα αυτά, πέρα από μια σειρά καίριες οδικές αρτηρίες και υψώματα - κλειδιά, λίγη «πρόοδος» είχε γίνει μέσα στους συνοικισμούς.

1944 Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ».

1962 Την αποστολή αμερικανικών δυνάμεων στο Κονγκό αποφασίζει ο Αμερικανός Πρόεδρος Κένεντι, ισχυριζόμενος πως ήθελε να αποτρέψει τη σοβιετική εξάπλωση στην Αφρική.

1972 Εξαπολύεται νέο κύμα αμερικανικών βομβαρδισμών κατά του Βόρειου Βιετνάμ, οι οποίοι χαρακτηρίζονται οι σφοδρότεροι της Ιστορίας.

1980 Εκρηξη που σημειώνεται στο εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ στην Ελευσίνα απειλεί ολόκληρη την περιοχή. Τελικά η πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις αποσοβείται, με τους τραυματίες όμως να ανέρχονται σε 18.

1991 Συνέρχεται το 14ο Συνέδριο του ΚΚΕ (18-21/12/1991). Το Συνέδριο έβαλε το καθήκον της ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του Κόμματος, εξέτασε τις αιτίες της δημιουργίας της δεξιάς σοσιαλδημοκρατικής παρέκκλισης των στελεχών που αποχώρησαν από το Κόμμα και εντάχθηκαν στον ΣΥΝ και επεξεργάστηκε πολιτική ανάπτυξης και στόχους πάλης προς όφελος των λαϊκών μαζών. Το Συνέδριο έκανε επίσης τις πρώτες τοποθετήσεις για τις εξελίξεις στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org