Σάββατο 17 Οχτώβρη 2020 - Κυριακή 18 Οχτώβρη 2020
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Την ώρα της μάχης...

Μετά από 54 χρόνια, η λειτουργία της ΛΑΡΚΟ φτάνει πλέον στο «λαιμό του μπουκαλιού». Οι επόμενοι μήνες είναι κρίσιμοι για το αν και πώς θα συνεχιστεί η λειτουργία της επιχείρησης, για τη δουλειά των εκατοντάδων εργαζομένων, για την επιβίωση της ίδιας της περιοχής, η οικονομία της οποίας βασιζόταν κατά πολύ στα εισοδήματα των εργαζομένων και στη συνολικότερη οικονομική δραστηριότητα γύρω από τη ΛΑΡΚΟ.

Κόσμος παρέμενε στον τόπο του, στη Λάρυμνα και στα γύρω χωριά, επειδή το εργοστάσιο έδινε μεροκάματο. Σχολεία, υπηρεσίες, μαγαζιά λειτουργούσαν γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Ολη η ευρύτερη περιοχή επηρεάζονταν από τη λειτουργία της. Είναι φανερό επομένως ότι η εξέλιξη με το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ, αλλά και τις άλλες εγκαταστάσεις (π.χ. μεταλλεία) επηρεάζει πολύ περισσότερους από τους 1.200 εργαζόμενους που δίκαια αγωνιούν για το ψωμί τους.

Η κυβέρνηση και τα επιτελεία της παρουσιάζουν ως «σωτηρία από τον βέβαιο χαμό» το σχέδιο εκποίησης της εταιρείας, που έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει ο εδικός εκκαθαριστής. Επικαλούνται τον διεθνή ανταγωνισμό, την κρίση, την πτώση στις τιμές του νικελίου παγκόσμια, που σε συνάρτηση με τα μεγάλα χρέη κάνουν ασύμφορη τη λειτουργία της όπως πριν.

Ηδη στη Βουλή ψηφίστηκε η τροπολογία για τους δύο διαγωνισμούς (εργοστάσιο και μεταλλεία). Ο ενδιαφερόμενος επενδυτής (ή οι επενδυτές) στο εργοστάσιο θα έχει τη δυνατότητα από ένα σύνολο «φτασμένων» εργατοτεχνιτών μεταλλεργατών να διαλέξει όσους του χρειάζονται για να συνεχίσει κερδοφόρα την παραγωγική δραστηριότητα, στην περίπτωση που η ΛΑΡΚΟ διατηρήσει το σημερινό της αντικείμενο. Το ίδιο και στα μεταλλεία.

Από προηγούμενη απεργιακή συγκέντρωση στη ΛΑΡΚΟ
Από προηγούμενη απεργιακή συγκέντρωση στη ΛΑΡΚΟ
Οι όροι βέβαια με τους οποίους θα προσληφθούν αυτοί οι εργαζόμενοι (αν και όσοι προσληφθούν), είναι στην ευχέρεια του νέου αφεντικού. Το σχέδιο εκκαθάρισης προβλέπει την απόλυση όλων μέσα στις επόμενες μέρες και την παράδοση της εταιρείας «καθαρής» από εργαζόμενους και κεκτημένα δικαιώματα. Αλλά ούτε και η επαναπρόσληψη κάποιων από αυτούς είναι εξασφαλισμένη, αφού υπάρχουν σενάρια για αλλαγή του προσανατολισμού της μεταλλουργίας στον κλάδο της παραγωγής Ενέργειας, ή στην αξιοποίηση μόνο των λιμενικών εγκαταστάσεων.

Με το πιστόλι στον κρόταφο

Με το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζομένων, η κυβέρνηση τους ζητάει να αποδεχτούν το σχέδιο εκκαθάρισης. Δηλαδή, την απόλυσή τους, το ενδεχόμενο να κλείσει η εταιρεία, την καταστροφή της περιοχής. Τους ζητάει να προσυπογράψουν την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Προσφέρει μάλιστα για τυράκι στη φάκα ένα «κοινωνικό πακέτο», που στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με τις αποζημιώσεις που ούτως ή άλλως προβλέπονται για τους απολυμένους.

Το προκλητικότερο όμως είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να «μηδενίσει το κοντέρ». Με τη λογική τού «ό,τι έγινε, έγινε», απαιτεί από τους εργαζόμενους να «αφήσουν πίσω τα παλιά», το πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση και να αποδεχτούν το «σχέδιο διάσωσης» ως «μονόδρομο» και ως «αναγκαστική επιλογή», χωρίς εναλλακτική.

Η κυβέρνηση, τα επιτελεία της στην Τοπική Διοίκηση, τα ΜΜΕ και ορισμένοι από τους υποστηριχτές της ανάμεσα στους εργαζόμενους, δεν προσπαθούν μόνο να επιβάλουν αδιαμαρτύρητα τα διαλυτικά σχέδια εκποίησης της ΛΑΡΚΟ. Επιχειρούν ταυτόχρονα σαν σφουγγάρι στον μαυροπίνακα της 65χρονης ιστορίας της να σβήσουν τις διαχρονικές ευθύνες της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, των κατά καιρούς αφεντικών της, το αδιέξοδο όπου οδηγεί τους εργαζόμενους, τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους ο τρόπος οργάνωσης της παραγωγής με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος.

Γιατί αυτό αποδεικνύεται και από τις τωρινές εξελίξεις, με το «σχέδιο διάσωσης», που έχει ήδη καταδικαστεί και απορριφθεί από τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση, το αστικό κράτος έρχονται να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο για τους επίδοξους επενδυτές, με ακόμα καλύτερους όρους για την κερδοφορία τους, ρίχνοντας στο καναβάτσο τους εργαζόμενους, τις οικογένειές τους, τα λαϊκά στρώματα της περιοχής. Συνεχίζεται δηλαδή ο ίδιος δρόμος, η ίδια πολιτική που έφερε τα πράγματα έως εδώ. Γι' αυτό πρέπει να το εμποδίσουν οι εργαζόμενοι, σύσσωμος ο λαός της περιοχής.

Να θωρακιστεί ο αγώνας

Η συζήτηση της πείρας από την 54χρονη πορεία της ΛΑΡΚΟ, θετική και αρνητική, η αναζήτηση και αντιπαράθεση για το τι μας έφτασε έως εδώ, δεν είναι «πολυτέλεια» τώρα που παίζονται όλα για όλα. Ούτε μια συζήτηση «παράλληλη» και «έξω» από την τωρινή οργάνωση του αγώνα για να πάρουν απάντηση τα διαλυτικά σχέδια κυβέρνησης - ΕΕ. Δεν είναι ούτε υπόθεση της «επόμενης μέρας», ανεξάρτητα από την εξέλιξη που θα έχει το κυβερνητικό σχέδιο.

Το ακριβώς αντίθετο ισχύει: Τα συμπεράσματα απ' αυτήν τη μακρόχρονη πείρα, η συζήτηση για το πώς μπορεί να υπάρξει πραγματική διέξοδος, πρέπει να αποτελέσουν ακόμα περισσότερο στοιχείο της οργάνωσης του δίκαιου αγώνα που δίνουν εδώ και 10 μήνες οι εργαζόμενοι για να μην κλείσει και να μην πουληθεί το εργοστάσιο, να μη χάσουν τις δουλειές τους, να χρηματοδοτηθεί η ΛΑΡΚΟ και να αναπτυχθεί με κριτήριο τις παραγωγικές της δυνατότητες, τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού.

Η αξιοποίηση αυτής της πείρας θα συμβάλει στην αντοχή και τη διάρκεια του αγώνα, θα τον κάνει πιο ανθεκτικό στα διλήμματα και τους ελιγμούς της κυβέρνησης, στις παγίδες που στήνουν όσοι στέκονται απέναντι από τον αγώνα των εργαζομένων.

Ορισμένα βασικά συμπεράσματα

Η πείρα κι από την ιστορία της ΛΑΡΚΟ λέει ότι:

  • Τα εργοστάσια στον καπιταλισμό ανοίγουν ή κλείνουν με αποκλειστικό κριτήριο το κέρδος. Κι αυτό ισχύει είτε τα κλειδιά της επιχείρησης ανήκουν σε κάποιον ιδιώτη επενδυτή, είτε η ιδιοκτησία του εργοστασίου είναι μετοχική, με μερική ή καθολική συμμετοχή του κράτους. Με το ίδιο ακριβώς κριτήριο, ένα εργοστάσιο, μια επιχείρηση, μπορεί να αλλάζει αντικείμενο, να εντάσσεται σε έναν μεγαλύτερο όμιλο με ομοειδή ή διαφοροποιημένη δραστηριότητα, να συρρικνώνεται ή να αναπτύσσεται στο πλαίσιο αυτού του ομίλου. Η πορεία της ΛΑΡΚΟ συγκεντρώνει τα περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Το ιδιοκτησιακό της καθεστώς άλλαξε στη διάρκεια της 54χρονης λειτουργίας της και σήμερα βασικός μέτοχος είναι επιχειρήσεις όπου το κράτος διατηρεί την πλειοψηφία. Το κριτήριο του κέρδους όμως ούτε άλλαξε ούτε πρόκειται να αλλάξει, στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας. Γι' αυτό άλλωστε φτιάχτηκε και το σχέδιο κυβέρνησης - ΕΕ: Για να εξασφαλίσει μια πιο κερδοφόρα προοπτική για τον επόμενο ιδιοκτήτη της επιχείρησης, είτε συνεχίσει τη δραστηριότητά του στον κλάδο του Μετάλλου είτε αξιοποιήσει τις εγκαταστάσεις και τις υποδομές για άλλες δραστηριότητες. Αλλιώς, η επιχείρηση θα κλείσει.
  • Το κριτήριο του κέρδους, που αφορά την κάθε επιχείρηση ξεχωριστά, αλλά και την οργάνωση της καπιταλιστικής οικονομίας στο σύνολό της, φρενάρει και απαξιώνει παραγωγικές δυνατότητες, όταν η ανάπτυξή τους δεν αποφέρει άμεση κερδοφορία στον ιδιοκτήτη, είτε αυτός είναι ένας μεμονωμένος καπιταλιστής είτε κάποιος μέτοχος είτε το ίδιο το κράτος. Κι εδώ το παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ είναι αποκαλυπτικό. Οι δυνατότητες να αναπτύξει καθετοποιημένη παραγωγή πρωτοπόρων προϊόντων, που κάτω από άλλες προϋποθέσεις θα μπορούσαν να στηρίξουν τις σύγχρονες ανάγκες στην κατασκευή μέσων παραγωγής κ.ά., έμειναν αναξιοποίητες, επειδή η παραγωγική δραστηριότητα προσανατολίστηκε σε προϊόντα με πιο άμεσο κέρδος και με εξαγωγικό κυρίως προσανατολισμό.
  • Κανένα δικαίωμα των εργαζομένων, καμιά κατάκτηση δεν είναι εξασφαλισμένη και κατοχυρωμένη στον καπιταλισμό, όσο σκληροί κι αν ήταν οι αγώνες για την απόσπασή τους. Αντίθετα, κυρίαρχη τάση και ανάγκη του κεφαλαίου είναι η διαρκής συμπίεση της τιμής της εργατικής δύναμης, με την αφαίρεση δικαιωμάτων, με χειροτέρευση των όρων δουλειάς και αμοιβής, για να αυξάνει το ποσοστό του κέρδους. Εκεί αποσκοπεί η επίθεση του κεφαλαίου και των κομμάτων του, της κυβέρνησης και των συμμάχων της στην ΕΕ.

Οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ έχουν πλούσια πείρα από αγώνες για να μπουν εμπόδια σε αντεργατικούς σχεδιασμούς, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς και μισθούς. Ξέρουν καλά, κυρίως οι παλιότεροι, ότι χρειάστηκαν μεγάλες μάχες για να διασωθούν ακόμα και στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, ακόμα και για να εφαρμοστούν τα ελάχιστα μέτρα ασφάλειας, για να μπορούν να γυρνούν σώοι και υγιείς στα σπίτια τους.

Ξέρουν καλά ότι χωρίς τους δικούς τους αγώνες, οι νεκροί συνάδελφοί τους θα ήταν περισσότεροι από 80, που μετράει η ΛΑΡΚΟ, οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις θα είχαν προχωρήσει πιο γρήγορα και πιο γενικευμένα, το εργοστάσιο ενδεχομένως να είχε αντιμετωπίσει νωρίτερα το ενδεχόμενο να βάλει λουκέτο. Αλλωστε, τέτοια σχέδια και μεθοδεύσεις υπήρχαν κι από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Στους αγώνες των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πολυήμερη απεργία του 1977, έχει δοκιμαστεί η γραμμή της ταξικής σύγκρουσης με την εργοδοσία και το κράτος της, με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές εργάτες του εργοστασίου, συνολικά τους κομμουνιστές της περιοχής. Οι αγώνες αυτοί αποτελούν παρακαταθήκη για όλη την εργατική τάξη. Είναι κτήμα και των σημερινών εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, που πρέπει να αξιοποιήσουν στον αγώνα τους.

Για πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο

Οι εξελίξεις στη ΛΑΡΚΟ φωτίζουν ακόμα καλύτερα την αναγκαιότητα της πραγματικής διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ στους εργαζόμενους και το λαό. Οι σχεδιασμοί κυβέρνησης - κεφαλαίου - ΕΕ δεν είναι μονόδρομος, όπως παρουσιάζονται. Ούτε είναι το «κισμέτ» του λαού να ζει στο φόβο και την ανασφάλεια αν αύριο θα έχει δουλειά, αν ο μισθός θα φτάνει για τα χρειαζούμενα, τι θα χρειαστεί να περικόψει για να επιβιώσει, αν θα γυρίσει ζωντανός και αρτιμελής από το μεροκάματο.

Η χώρα μας έχει συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, γιγαντιαίες επιχειρήσεις σε μια σειρά από κλάδους, έχει έμπειρο εργατικό, επιστημονικό, τεχνικό δυναμικό, έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές και ορυκτό πλούτο. Εχει δηλαδή όλες τις δυνατότητες, όλες τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη και παραγωγή με βάση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Οσο όμως κυριαρχούν τα μονοπώλια και ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, αυτές οι δυνατότητες καταστρέφονται. Θα οδηγούμαστε από τη μια οικονομική καπιταλιστική κρίση στην άλλη και τελικά θα την πληρώνει μόνο ο λαός.

Σήμερα, η ΛΑΡΚΟ μπορεί και πρέπει να συνεχίσει τη λειτουργία της, ως ο μοναδικός φορέας σιδηρονικελιούχων μεταλλευμάτων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι η αξιοποίηση προς όφελος του λαού των μεταλλευτικών προϊόντων, όπως η αξιοποίηση του εγχώριου νικελίου, μέσα από την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα και η μελετημένη χρήση του ως πρώτης ύλης στη βιομηχανία, που θα μπορούσε να καλύψει ένα μεγάλο εύρος σύγχρονων λαϊκών αναγκών, για τη βιομηχανία και παραγωγή ιατρικών ειδών, ειδών οικιακής χρήσης, υλικών για σύγχρονες κατασκευές, πρώτες ύλες για μεταφορικά μέσα κ.ά. Επίσης η αξιοποίηση του κοβάλτιου.

Σε αυτήν την κατεύθυνση αξιοποίησης των δυνατοτήτων της ΛΑΡΚΟ και γενικότερα των μεταλλευτικών πόρων, μπορεί να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων, με ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.

Αυτός ο προσανατολισμός στη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ και την αξιοποίηση των μεταλλευτικών πόρων έρχεται σε σύγκρουση με την καπιταλιστική παραγωγή, με τις καπιταλιστικές παραγωγικές σχέσεις, που σκοπός τους είναι το κέρδος λίγων σε βάρος των πολλών.

Μόνο όταν ο μεταλλευτικός πλούτος, η ΛΑΡΚΟ και όλα τα άλλα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία, μπορεί να υπάρξει προοπτική για την πραγματική ευημερία του λαού μας, των εργατών της ΛΑΡΚΟ και των παιδιών τους.

Στη νέα κοινωνική και οικονομική οργάνωση, με την εργατική τάξη και το λαό πραγματικά στην εξουσία, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, μπορεί να τίθενται στην υπηρεσία του ανθρώπου και των αναγκών του όλες οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας. Δηλαδή, ό,τι έχει δημιουργήσει η ανθρώπινη δραστηριότητα σε οικονομία, επιστήμη, τεχνολογία, πολιτισμό, διασφαλίζοντας ένα ανώτερο επίπεδο ζωής για το λαό και τη νεολαία. Γι' αυτήν την κοινωνία αξίζει κάθε θυσία!


Κ. Μ.

ΣΩΜΑΤΕΙΑ - ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ
ΑΠΕΡΓΙΑ ενάντια στα σχέδια που διαλύουν τη ΛΑΡΚΟ και την περιοχή

Το Σάββατο 17 Οκτώβρη στις 11 π.μ. η απεργιακή συγκέντρωση στην πύλη του εργοστασίου στη Λάρυμνα

Από παλιότερη απεργία
Από παλιότερη απεργία
«Γενικός ξεσηκωμός. Κλείνουν τη ΛΑΡΚΟ. Απολύουν όλους τους εργαζόμενους. Οδηγούν στο μαρασμό ολόκληρες περιοχές. Δεν θα περάσει», φωνάζουν τα Σωματεία της ΛΑΡΚΟ, το Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας και οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση, απευθύνοντας κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στην απεργιακή συγκέντρωση αυτό το Σάββατο, 17 Οκτώβρη, στις 11 π.μ. στην πύλη του εργοστασίου της Λάρυμνας.

Με τον απεργιακό τους αγώνα δίνουν μία ακόμα απάντηση στο διαλυτικό σχέδιο της κυβέρνησης, που τεμαχίζει τη ΛΑΡΚΟ και δίνει βορά στα δόντια μονοπωλιακών ομίλων τα φιλέτα της, πετώντας στο δρόμο 1.200 εργαζόμενους και τις οικογένειές τους, διαλύοντας τις τοπικές κοινωνίες.

Απορρίπτουν το «πακέτο - δόλωμα» που τάζει η κυβέρνηση για να τους ξεγελάσει και να περάσουν αδιαμαρτύρητα οι απολύσεις. Απαντούν μαχητικά στις συκοφαντίες και τον πόλεμο που δέχονται από τα διάφορα «παπαγαλάκια» και την κυβέρνηση. Συνεχίζουν τον δίκαιο αγώνα για τη διασφάλιση της εργασίας τους, τη συνέχιση της ενιαίας λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, το σταμάτημα της εκποίησής της.

Ολοι στον αγώνα

Το ξεκίνημα της τελευταίας φάσης του διαλυτικού σχεδιασμού για τη ΛΑΡΚΟ, μετά και την ψήφιση της τροπολογίας για τους δύο ξεχωριστούς διαγωνισμούς, βρήκε τους εργαζόμενους σε ετοιμότητα.

Με μαζική συμμετοχή στη Γενική Συνέλευση στην πύλη του εργοστασίου της Λάρυμνας, πριν από μερικές μέρες, είχαν απορρίψει με συντριπτική πλειοψηφία το «αντικοινωνικό πακέτο» και ενέκριναν την πρόταση των Σωματείων για απεργιακές κινητοποιήσεις, για «να μη βγει κανένας εργαζόμενος έξω από τα συρματοπλέγματα του εργοστασίου, των μεταλλείων και των γραφείων της ΛΑΡΚΟ».

«Συνάδελφοι, μία είναι η αλήθεια. Μέχρι σήμερα χτυπηθήκαμε ανελέητα, όμως με τους αγώνες και την αλληλεγγύη μείναμε όρθιοι, είμαστε εδώ και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε (...) Το Σάββατο αυτό θα επιβεβαιωθεί (...) Το κύριο είναι να μη σταματήσει η λειτουργία της ΛΑΡΚΟ ούτε για ένα λεπτό της ώρας. Να εξασφαλιστεί η ενιαία παραγωγική διαδικασία εργοστασίου και μεταλλείων, να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας και γι' αυτό επιμένουμε και είμαστε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση - εκποίηση της ΛΑΡΚΟ. Ολοι να γίνουν μια γροθιά μαζί μας, γιατί το σταμάτημα της λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, η απόλυση εργαζομένων, είναι προ των πυλών. Η περιοχή μας θα μαραζώσει, θα ξεριζωθούν δεκάδες οικογένειες», τονίζει στο κάλεσμά του στην απεργιακή συγκέντρωση το Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας, μπαίνοντας μπροστά και στην οργάνωση της νέας φάσης του αγώνα.

Και προσθέτει: «Η μάχη σε αυτή τη φάση δεν τελειώνει με την ψήφιση της νέας τροπολογίας. Απεναντίας, τώρα αρχίζει και δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι "η χαμένη μάχη είναι αυτή που δεν δόθηκε ποτέ"». Τονίζει επίσης ότι οι αγώνες των εργαζομένων τούς προηγούμενους 10 μήνες ήταν αυτοί που κράτησαν ανοιχτή τη ΛΑΡΚΟ μέχρι τώρα, απέτρεψαν απολύσεις εργαζομένων και μεγαλύτερες περικοπές.

Πολύμορφες αγωνιστικές πρωτοβουλίες

Με ντουντούκες, εξορμήσεις στα χωριά, αφίσες και πανό, αλλά και κουβέντα άνθρωπο τον άνθρωπο, συνδικαλιστές και εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ απευθύνθηκαν τις προηγούμενες μέρες πλατιά στην τοπική κοινωνία, στους συναδέλφους τους, συνολικά στο λαό, ενημερώνοντας για τις τραγικές συνέπειες των διαλυτικών σχεδιασμών της κυβέρνησης και απευθύνοντας κάλεσμα για στήριξη του αγώνα των εργαζομένων.

Ανοιξαν ταυτόχρονα μέτωπο στις λογικές του εφησυχασμού και του συμβιβασμού που σπέρνει η κυβέρνηση μέσα και έξω από το εργοστάσιο και τα μεταλλεία, για να χειραγωγήσει τους εργαζόμενους και να αποτρέψει τις νέες κινητοποιήσεις.

Αγωνιστικές πρωτοβουλίες όπως η κατάληψη στα γραφεία της εταιρείας στην Αθήνα που πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ το πρωί της Πέμπτης, όταν η κυβέρνηση ψήφιζε την τροπολογία για τη διευκόλυνση των διαλυτικών σχεδίων, αλλά και άλλες πολύμορφες δράσεις, όπως η πρωτοβουλία του Συνδικάτου Μετάλλου Φθιώτιδας για τη συγκέντρωση υπογραφών κάτω από τα αιτήματα των εργαζομένων, η οποία έχει γνωρίσει μεγάλη ανταπόκριση από τους εργαζόμενους και το λαό, δίνουν ζωντάνια και προσθέτουν δυνάμεις στον αγώνα που συνεχίζεται.

Πλατιά αλληλεγγύη

Δίπλα στους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ στέκονται και σε αυτή τη φάση του δίκαιου αγώνα τους εργαζόμενοι από ολόκληρη τη χώρα. Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, πρωτοβάθμια συνδικάτα, σωματεία συνταξιούχων, οργανώσεις και φορείς του λαϊκού κινήματος ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους, όπως έγινε και τους προηγούμενους μήνες, με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και τα συλλαλητήρια σε Λάρυμνα, Χαλκίδα και Αθήνα.

Αλληλεγγύη που καταγράφηκε και στα εργατικά συλλαλητήρια της περασμένης Τρίτης σε Αθήνα, Χαλκίδα, Λαμία και Θήβα, στα οποία βρέθηκαν αντιπροσωπείες των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, απευθύνοντας κάλεσμα για την απεργιακή συγκέντρωση αυτού του Σαββάτου.

Ενα κάλεσμα που βρήκε ανταπόκριση και εκατοντάδες εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι, γυναίκες και νέοι ετοιμάζονται να βρεθούν για άλλη μια φορά στο πλευρό των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, με λεωφορεία και αυτοκίνητα που θα ξεκινήσουν από την Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις της Στερεάς Ελλάδας.

Το ΚΚΕ δεν έλειψε λεπτό από το πλευρό τους

Στην απεργιακή συγκέντρωση στη Λάρυμνα θα παρευρεθεί ο ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, Δημήτρης Κουτσούμπας

Από παλιότερη επίσκεψη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη ΛΑΡΚΟ, στη Λάρυμνα
Από παλιότερη επίσκεψη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη ΛΑΡΚΟ, στη Λάρυμνα
«Χαιρετίζουμε το αγωνιστικό φρόνημα όσων αντιστέκονται, εξακολουθούν να αντιστέκονται. Τους λέμε και από το βήμα της Βουλής: Αποτινάξτε το φόβο! Μην περιμένετε τίποτα από τους υπηρέτες ευρωπαϊκών, πολυεθνικών, μονοπωλίων, που έρχονται για να ρουφήξουν το αίμα και τον ιδρώτα σας. "Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, μην προσμένετε ίσως κάποιο θάμα"... Πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας, όποια κι αν είναι η κατάληξη. Γιατί εσείς είστε η δύναμη! Το Σάββατο θα είμαστε εκεί μαζί σας, στη Λάρυμνα».

Ετσι ολοκλήρωσε την ομιλία του την Πέμπτη στη Βουλή ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση επί της κυβερνητικής τροπολογίας για την εκποίηση της ΛΑΡΚΟ.

Το ΚΚΕ στέκεται σταθερά στο πλευρό των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και του λαού των περιοχών όπου δραστηριοποιείται η εταιρεία, οικοδομώντας στέρεους και αδιάρρηκτους δεσμούς. Στηρίζει τον δίκαιο αγώνα και τα αιτήματά τους μέσα και έξω από τη Βουλή, όπως έκανε πάντα στην 56χρονη ιστορία της επιχείρησης. Συζητά μαζί τους την ανάγκη να αποκτήσει ο αγώνας αυτός χαρακτηριστικά ολομέτωπης σύγκρουσης με την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κομμάτων της, προβάλλοντας την πρότασή του για πραγματική διέξοδο με κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Πέρα από τους πρωτοπόρους κομμουνιστές εργάτες στο εργοστάσιο και στον κλάδο του Μετάλλου, στελέχη, μέλη, οπαδοί και φίλοι του ΚΚΕ συμμετέχουν ενεργά στην οργάνωση του αγωνιστικού προγράμματος που αποφασίζουν τα σωματεία, στην αλληλεγγύη και τη στήριξη με κάθε τρόπο.

Εξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη» στην πύλη του εργοστασίου
Εξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη» στην πύλη του εργοστασίου
Εκφραση αυτής της έμπρακτης στήριξης είναι και η παρουσία αντιπροσωπειών του ΚΚΕ στις μεγάλες κινητοποιήσεις των εργαζομένων, συχνά με επικεφαλής τον ΓΓ της ΚΕ: Στα μεγάλα συλλαλητήρια στην Αθήνα, στις απεργιακές συγκεντρώσεις στην πύλη του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ, στην Εθνική Οδό, στη Χαλκίδα, στην απεργιακή συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στη Λάρυμνα, σε κάθε μικρή ή μεγάλη κινητοποίηση.

Αντίστοιχα, στη Βουλή, το ΚΚΕ δίνει μάχη να αποκαλυφθούν και να γίνουν πλατύτερα γνωστά τα διαλυτικά σχέδια κυβέρνησης - ΕΕ για τη ΛΑΡΚΟ, να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες και οι ευθύνες, να μπουν εμπόδια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τροπολογία που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος εκφράζοντας τις ανησυχίες και τα αιτήματα των ίδιων των εργαζομένων.

Η τροπολογία αυτή διασφάλιζε τη συνέχιση της λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ προς όφελος των εργαζομένων και του λαού και διαμόρφωνε προϋποθέσεις για περαιτέρω αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της. Η κυβέρνηση όμως δεν την έβαλε ούτε για συζήτηση, έχοντας σύμμαχο την εκκωφαντική σιωπή όλων των άλλων αστικών κομμάτων.

Με αφορμή αυτήν την πρωτοβουλία έγινε μεγάλη εκδήλωση του ΚΚΕ στη Λάρυμνα, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ, όπου παρουσιάστηκε αναλυτικά η πρόταση διεξόδου του Κόμματος.

Δεκάδες είναι επίσης οι Ερωτήσεις που έχει καταθέσει το ΚΚΕ στη Βουλή για ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ, όπως η βελτίωση των υποδομών και των συνθηκών δουλειάς για να μη σκοτώνονται και να μη σακατεύονται στο μεροκάματο, η κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου των εργολαβιών, η προστασία των δικαιωμάτων τους, η προστασία του περιβάλλοντος.

Σύντροφος και αποκούμπι των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ είναι και ο «Ριζοσπάστης». Με σταθερή παρουσία και ανταποκρίσεις από το εργοστάσιο, με ρεπορτάζ και αρθρογραφία, αναδεικνύει τους αγώνες, τα αιτήματα, τις αγωνίες των εργαζομένων. Υπερασπίζεται το δίκιο τους απέναντι στις συκοφαντίες, στον βρώμικο πόλεμο που δέχονται. Αποκαλύπτει τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και το ρόλο των υπόλοιπων κομμάτων.

Η πολύτιμη αυτή στήριξη αναγνωρίζεται από τους εργαζόμενους, που έχουν πει στην εφημερίδα μας: «Ευτυχώς που υπάρχει το ΚΚΕ. Ευτυχώς που υπάρχει ο "Ριζοσπάστης", γράφει την αλήθεια για μας».




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org