Τρίτη 17 Γενάρη 2006
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σα να μην «τρέχει» τίποτε...

Παπαγεωργίου Βασίλης

Με αφορμή τον τελευταίο σεισμό των 6,9 Ρίχτερ στα Κύθηρα, ας θυμηθούμε ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία από το σεισμό του 1999 στην Αθήνα, τα οποία αφιερώνουμε εξαιρετικά στον αναπληρωτή κυβερνητικό εκπρόσωπο Μ. Αντώναρο, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι η «πολιτεία λαμβάνει σε βάθος χρόνου όλα εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται, ώστε να προστατευτούν οι πολίτες από σεισμούς που ενδεχομένως θα συμβούν στον ελλαδικό χώρο»!

Από τους δευτεροβάθμιους ελέγχους, που είχαν γίνει τότε, 4.685 κτίρια είχαν κριθεί «κόκκινα» (κατεδαφιστέα), εκ των οποίων τα 2.689 αφορούσαν σε κατοικίες και τα 1.993 σε επαγγελματικούς χώρους. Εχουμε, δηλαδή, μια αναλογία 1,3 προς 1, που δείχνει σαφώς ότι οι επαγγελματικοί χώροι, εκεί δηλαδή που συγκεντρώνονται και εργάζονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι, βρίσκονται σαφώς σε πολύ χειρότερη κατάσταση από πλευράς αντισεισμικότητας. Αλλωστε, αυτό μαρτυρούν και οι πολύνεκρες καταρρεύσεις της ΡΙΚΟΜΕΞ, της ΦΑΡΑΝ κ.ά.

Πόσο, άραγε, αξιοποίησε τα στοιχεία αυτά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προηγούμενα και η κυβέρνηση της ΝΔ σήμερα, ώστε να κάνει τους αναγκαίους προσεισμικούς ελέγχους σε όλους αυτούς τους χώρους, μιας και η χώρα μας είναι η πιο σεισμογόνα περιοχή της Ευρώπης; Απ' ό,τι φαίνεται καθόλου. Σα να μην «τρέχει» τίποτε!..

Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν

«Η λογική της δήλωσης των στελεχών της ΚΕΔΑ είναι απλή: Να αγωνιστούμε ώστε να υπερασπίσουμε μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, το θεσμό της ΕΓΣΣΕ, συνεργαζόμενοι, αν χρειαστεί, ακόμη και με το διάβολο». Αυτά σημειώνει το Γραφείο Τύπου της ΚΕΔΑ και μας κατηγορεί για «ακραίο αριστερισμό», χρεώνοντάς μας, επίσης, την αντίληψη ότι «δε μας ενδιαφέρουν οι κατακτήσεις της εργατικής τάξης, δε μας ενδιαφέρει ο θεσμός της ΕΓΣΣΕ», με αφορμή σχετικό σχόλιο της στήλης στον «Ρ» του Σαββάτου.

Προφανώς, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και όχι τυχαία, βέβαια. Μακάρι, να υπερασπίζονταν «μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, το θεσμό της ΕΓΣΣΕ», μη διστάζοντας, αν χρειαστεί, να συνεργαστούν ακόμη και με το διάβολο. Το θέμα είναι, όμως, ότι συμπαρατάσσονται με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, με τους εκπροσώπους του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Με άλλα λόγια, με τις δυνάμεις εκείνες, που ήδη έχουν κάνει ό,τι μπορούν, για να υπονομεύσουν και να πριονίσουν και αυτή την κατάκτηση του εργατικού κινήματος, ενώ, τώρα, δηλώνουν την ετοιμότητά τους να συζητήσουν με τους διαβόητους «κοινωνικούς εταίρους» ό,τι έχει απομείνει, στο πλαίσιο του «κοινωνικού διαλόγου»...

Το παράδειγμα της Γερμανίας

Το 2003, όταν η Ουάσιγκτον και οι «πρόθυμοι σύμμαχοί» της προετοίμαζαν και μετά πραγματοποίησαν τη στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ, ο τότε Γερμανός Πρόεδρος Γκ. Σρέντερ δήλωνε δημόσια τη διαφωνία του. Οπως αποκαλύπτεται τώρα από γερμανικές εφημερίδες, την ίδια περίοδο, πράκτορες των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, που βρίσκονταν στο Ιράκ, συνεργάζονταν στενά με τις δυνάμεις εισβολής και έδιναν στοιχεία, για να είναι περισσότερο εύστοχοι και αποτελεσματικοί οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί.

Η αποκάλυψη αυτή έρχεται μετά το σκάνδαλο, σχετικά με τη συνεργασία των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών σε απαγωγές και μεταφορές «υπόπτων τρομοκρατίας» με τα διαβόητα αεροπλάνα της CIA, από τη Γερμανία και άλλες χώρες της Ευρώπης, ενώ, η γερμανική κυβέρνηση δήλωνε πλήρη άγνοια και καταδίκαζε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές...

Σημειώνουμε τα παραπάνω, για δυο κυρίως λόγους: Πρώτον, γιατί πιστεύουμε ότι δε γίνονται αυτά μόνο στη Γερμανία. Αλλωστε, όλες οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ έχουν την ίδια ουσιαστικά πολιτική, είναι μέλη ή συνεργάζονται στενά με το ΝΑΤΟ και έχουν υπογράψει το ίδιο πλαίσιο «αντιτρομοκρατικών» συμφωνιών με τις ΗΠΑ. Δεύτερον, γιατί πιστεύουμε ότι όλ' αυτά δε γίνονται - κατά κανόνα, τουλάχιστον - εν αγνοία των κυβερνήσεων. Τουλάχιστον, αυτό φανερώνει το παράδειγμα της Γερμανίας...

Γνώριζαν αρμοδίως...

Και δεν υπάρχει μόνο το παράδειγμα της Γερμανίας. Την ίδια ακριβώς άποψη έχει και ο Ελβετός βουλευτής, Ντικ Μάρτι, εισηγητής μιας επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης, που διερευνά τις «μυστικές φυλακές» και τις δραστηριότητες των ΗΠΑ στην Ευρώπη, σχετικά με τους φερομένους ως τρομοκράτες.

«Εδώ και δύο - τρία χρόνια, οι χώρες γνωρίζουν αρμοδίως αυτό που συμβαίνει», δήλωσε τις προάλλες στη ρουμανική τηλεόραση, «Τελεβιζιόν Σουίς», ο Ντικ Μάρτι και συμπλήρωσε: «Υπάρχουν χώρες που συνεργάστηκαν ενεργά, υπάρχουν άλλες που ανέχθηκαν και υπάρχουν και άλλες που απλώς έκαναν τα στραβά μάτια».

Αραγε, τη δική μας χώρα σε ποια ομάδα την κατατάσσει ο Ελβετός βουλευτής;

Οι εργαζόμενοι να κάνουν το βήμα

«

Οχι σύγκρουση»! Μ' αυτό το σύνθημα απαντάει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ στις προκλητικές αξιώσεις των βιομηχάνων, όπως αυτές διατυπώθηκαν στις δύο πρώτες διαπραγματευτικές συναντήσεις για την υπογραφή της νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Τι ζήτησαν οι βιομήχανοι; Επί της ουσίας, την κατάργηση της ΕΓΣΣΕ, με πρώτο βήμα την εξαίρεση τεσσάρων νομών από τα κατώτερα μισθολογικά όρια της Εθνικής Γενικής Συλλογικής και των κλαδικών συμβάσεων, νέα επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών αλλά και μείωση των μισθών για την πρόσληψη ανέργων. Στο όνομα πάντα της «ανταγωνιστικότητας» και του υποκριτικού της ενδιαφέροντος για τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους, θύματα της ίδιας της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας και της πολιτικής που την ενθαρρύνει και τη θεριεύει.

Απέναντι σ' αυτή την ολομέτωπη επίθεση, ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός επιλέγει για μια ακόμα φορά να σηκώσει λευκή σημαία, έτοιμος να διαπραγματευτεί εφ' όλης της ύλης τα εργοδοτικά αιτήματα στην Εθνική Επιτροπή για την Απασχόληση. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή της πλειοψηφίας, απόλυτα ευθυγραμμισμένη με το ρόλο της σαν δεκανίκι του κεφαλαίου και της εκάστοτε κυβέρνησης, παρά τις κατά καιρούς δημαγωγικές κορόνες για να θολώνει τα νερά. Η παραπομπή των βαθιά αντιδραστικών εργοδοτικών προτάσεων στην Εθνική Επιτροπή για την Απασχόληση είναι ελιγμός που κάνει η συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αποδεχόμενη στην ουσία τον «καημό» των βιομηχάνων να απαλλαγούν από τις Συλλογικές Συμβάσεις, χάριν της «ανταγωνιστικότητας» και της δήθεν μείωσης της ανεργίας.

Η τακτική της ΓΣΕΕ είναι επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και τα συμφέροντά τους. Βγάζει λάδι τους βιομηχάνους και την πολιτική τους, αποσυνδέοντας συνειδητά το πρόβλημα της ανεργίας από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και αποδεχόμενη την ανάγκη να παρθούν νέα μέτρα πριμοδότησης των θυτών - εργοδοτών σε βάρος των θυμάτων - ανέργων και εργαζομένων. Πρόκειται για απροκάλυπτη στήριξη των αξιώσεων του ΣΕΒ, ενδεικτική του πώς η πλειοψηφία αντιμετωπίζει και τη μάχη των συλλογικών διαπραγματεύσεων: Σαν μια ακόμα διαδικασία μειοδοσίας πάνω στα συμφέροντα των εργαζομένων, με αιτήματα που δε θίγουν ούτε στο ελάχιστο τους βιομηχάνους και την αποδεδειγμένη κερδοφορία τους. Αυτή η τακτική της συναίνεσης ανοίγει διάπλατα το δρόμο ώστε το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του με ακόμα μεγαλύτερη ορμή να οξύνουν την επιθετικότητά τους.

Οι εργαζόμενοι, οι χιλιάδες άνεργοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Το αντίθετο μάλιστα. Οσο δεν παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους, όσο δεν κάνουν τη μάχη των Συλλογικών Συμβάσεων δική τους μάχη, με αιτήματα που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες τους, τόσο κάθε χρονιά θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη, κυρίως για τους νέους εργάτες και υπαλλήλους. Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα είναι το μόνο που μπορεί να δώσει απάντηση στην επίθεση του κεφαλαίου και των κομμάτων του. Να ορθώσει αναχώματα και να ανοίξει το δρόμο για πιο ριζοσπαστικές αλλαγές προς όφελος των εργαζομένων και των ανέργων. Σ' αυτή την κατεύθυνση, οι εργαζόμενοι μπορούν και πρέπει να κάνουν τώρα το βήμα.


Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ

Τα ... τολμηρά

Γρηγοριάδης Κώστας

ΩΣΤΕ ΔΕΝ ΤΗ ΘΕΛΕΙ «άτολμη» και «διορθωτική» τη συνταγματική αναθεώρηση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, σύμφωνα με όσα είπε χτες κατά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό. Προφανώς, τη θέλει τολμηρή και ρηξικέλευθη...

Μόνον, που, ενώ μας διευκρίνισε την ...ένταση της αναθεώρησης που επιθυμεί, δεν μπήκε στον κόπο να μας εξηγήσει την κατεύθυνση και το περιεχόμενό της. Πώς να το κάνουμε, η πολιτική ουσία μιας συνταγματικής αναθεώρησης είναι αυτή που «μετράει», δε νομίζετε;

Βέβαια, θα έχει τους ...λόγους του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που αποφεύγει να αναφερθεί στη σημαντική αυτή πλευρά της ιστορίας. Μάλλον, θέλει να αποφύγει την αναπόφευκτη κατάδειξη της συναίνεσής του στις νεοφιλελεύθερες επιλογές και την απουσία οποιασδήποτε πολιτικής διαφοροποίησης.

Αλλωστε, γενικά σ' αυτήν τη χώρα, όταν ακούμε για πολλή «τόλμη», για «εκσυγχρονισμό» και «τομές», από τους πολιτικούς εκπροσώπους της πλουτοκρατίας, ανησυχούμε από ένστικτο. Και στην περίπτωση της αναθεώρησης του Συντάγματος, έχουμε πολύ περισσότερους λόγους να ανησυχούμε.

Θα κρατήσουμε, πάντως, μια φράση των δηλώσεών του. Αυτή που λέει πως «το ισχύον Σύνταγμα δεν αποτρέπει καμία κυβέρνηση από το να ασκεί σωστές πολιτικές». Θα την επεκτείναμε μάλιστα, γενικώς, για ...κάθε σύνταγμα που είχαμε σ' αυτήν τη χώρα.

Θυμίζουμε ότι την περίοδο του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, καμία συνταγματική απαγόρευση δεν εμπόδισε την τότε κυβέρνηση Σημίτη να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα διέλευσης και διευκολύνσεων των αμερικανικών στρατευμάτων.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ με υπολογιστές χειρός, που θα καταγράφουν, θα αποθηκεύουν και θα φωτογραφίζουν όλες τις παραβάσεις, ανήγγειλε περιχαρής χτες η δήμαρχος Αθηναίων, Ντόρα Μπακογιάννη. Οπως είπε, μάλιστα, η επιχείρηση θα είναι αξίας 800.000 ευρώ!


Παπαγεωργίου Βασίλης

Είναι φανερό πως όταν πρόκειται να εκσυγχρονίσουν την παρακολούθηση, το φακέλωμα και το χαράτσωμα των Αθηναίων και ...γενικώς των πολιτών δε λυπούνται τα έξοδα. Τελικά, όπως δείχνουν τα πράγματα, οι κάμερες - χαφιέδες δεν τους φτάνουν...

Οι τάσεις της κοινής γνώμης...

Γρηγοριάδης Κώστας

Ενα σεβαστό ποσοστό της κοινής γνώμης αντιμετωπίζει με δυσπιστία, καχυποψία έως και απόρριψη, τόσο τη ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ. Η τάση αυτή επιβεβαιώθηκε από μια ακόμη δημοσκόπηση (βαρόμετρο VPRC για τον ρ/σ «Σκάι»), σύμφωνα με τα αποτελέσματα της οποίας σχεδόν τέσσερις στους δέκα πολίτες απορρίπτουν και τους δυο βασικούς εκπροσώπους του δικομματισμού.

Το γεγονός δεν είναι καθόλου περίεργο καθώς πολλαπλασιάζονται και οξύνονται συνεχώς τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, από τη μια, και, από την άλλη, γίνεται λίγο πολύ φανερή στην κοινή γνώμη η πολιτική συμπόρευση και η σύμπλευση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο του ευρωμονοδρόμου, παρά τους όποιους μεταξύ τους «τσακωμούς» και κοκορομαχίες για επιμέρους ζητήματα.

Από την άλλη, βέβαια, αυτή η - στον έναν ή άλλο βαθμό -απόρριψη των δυο κομμάτων, δε συνεπάγεται αυτόματα την οριστική και τελεσίδικη απόρριψη του περιεχόμενου και της ουσίας της πολιτικής τους και, ακόμη περισσότερο, την υποστήριξη μιας ριζικά διαφορετικής πολιτικής. Σίγουρα, όμως, δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις και πρόσφορο έδαφος, το οποίο μπορούν και πρέπει να αξιοποιήσουν οι κομμουνιστές, απλώνοντας και δυναμώνοντας στο έπακρο την πολιτική και ιδεολογική τους δουλιά.

... και ο «τρίτος πόλος»

Υπάρχουν κι άλλοι, που εξετάζουν με προσοχή και ενδιαφέρον τις προαναφερόμενες τάσεις της κοινής γνώμης και, ιδιαίτερα, τη σχεδόν μόνιμη πλέον αμφισβήτηση των βασικών εκπροσώπων του δικομματισμού από μεγάλο μέρος της τελευταίας. Και δεν εννοούμε, βέβαια, τις ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ή αυτές των άλλων κομμάτων. Τούτο, έτσι κι αλλιώς, είναι αναμενόμενο. Μιλάμε για ορισμένους ισχυρούς κύκλους από το χώρο της πλουτοκρατίας και των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, που προβληματίζονται και ερωτοτροπούν με την ιδέα της δημιουργίας του λεγόμενου «τρίτου πόλου». Με τη δημιουργία, δηλαδή, ενός «τρίτου κόμματος εξουσίας», που θα επιχειρήσει το διεμβολισμό του δικομματικού πολιτικού σκηνικού και θα καταστεί ρυθμιστικός παράγοντας, εισπράττοντας την προαναφερόμενη αμφισβήτηση.

Οπως καταλαβαίνετε, οι σχετικές διεργασίες δεν αφορούν στη δημιουργία ενός κόμματος, με ουσιαστικά διαφορετική πολιτική απ' αυτή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα της όποιας φορεσιάς επιλεγεί για το εγχείρημα, όταν και αν αυτό πραγματοποιηθεί. Ισα ίσα, πέρα από την ικανοποίηση των πολιτικών και οικονομικών φιλοδοξιών όλων όσοι ερωτοτροπούν με την ιδέα της δημιουργίας του, ένας ακόμη βασικός στόχος είναι η χειραγώγηση της λαϊκής αμφισβήτησης, η εκτόνωση και το χώνεμά της, σ' ένα ανώδυνο για την πολιτική του ευρωμονοδρόμου σχήμα.

Μια μεγάλη φυλακή

Μήπως, έχετε συγγενείς ή φίλους στις ΗΠΑ και αποφασίσατε, μετά τις αποκαλύψεις ότι παρακολουθούνται οι τηλεφωνικές και κάθε λογής ηλεκτρονικές επικοινωνίες (διαδίκτυο, κλπ.) από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, να επικοινωνείτε μαζί τους με τον παλιό, κλασικό τρόπο της αλληλογραφίας; Εάν ναι, σας πληροφορούμε ότι η αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Συνόρων και Τελωνείων, που υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, παρακολουθεί την αλληλογραφία και έχει την άδεια της κυβέρνησης να ανοίγει και να ελέγχει την προσωπική αλληλογραφία. Η νέα, ωμή παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων -ακόμη και των όσων προβλέπει το Αμερικανικό Σύνταγμα και οι νόμοι - ήρθε στο φως, όταν συνταξιούχος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κάνσας παρατήρησε ότι μία επιστολή από συνάδελφό του στις Φιλιππίνες είχε ανοιχτεί και ξανασφραγιστεί, πριν φτάσει τελικά στα χέρια του.

Περιττό, να πούμε, βέβαια, ότι ακολούθησε η παραδοχή του γεγονότος από την Υπηρεσία Προστασίας Συνόρων, μαζί με τη δικαιολογία περί προστασίας των Αμερικανών πολιτών από τους τρομοκράτες. Ωραία προστασία... Εχουν ουσιαστικά μετατρέψει τις ΗΠΑ - τη χώρα της ελευθερίας, όπως συνηθίζουν να την ονομάζουν ορισμένοι - σε μια μεγάλη φυλακή, όπου οι πάντες και τα πάντα παρακολουθούνται - τουλάχιστον...

Αναρωτιόμαστε, γιατί δεν παίρνουν ριζικά μέτρα, που θα τους κοστίζουν και πολύ λιγότερο. Για παράδειγμα, να βάλουν στη φυλακή όλους τους Αμερικανούς.

Οι εργαζόμενοι πληρώνουν τα σπασμένα

Πριν από είκοσι και πλέον χρόνια, οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ ήταν υπέρ της διεύρυνσης του τότε ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων. Πάντα, βέβαια, με πρόσχημα την ικανοποίηση των αναγκών του καταναλωτή και με δόλωμα τη δήθεν αύξηση των θέσεων εργασίας. Στην πραγματικότητα, γιατί τότε ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι της αντίστοιχης αγοράς και στόχευαν στην ολοκληρωτική εξόντωση όσων μπακάλικων και μικροκαταστημάτων πώλησης τροφίμων υπήρχαν ακόμη.

Τώρα, καθώς η επέλαση των πολυεθνικών μεγαθηρίων βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη και η κυριαρχία των εγχώριων σούπερ μάρκετ δέχεται σοβαρά χτυπήματα, η σχετική έρευνα του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας (ΣΕΣΜΕ), ανάμεσα σε μέλη και μη μέλη του Συνδέσμου, έδωσε τα εξής συμπεράσματα: Η διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων δεν έφερε ούτε αύξηση των θέσεων εργασίας, ούτε αύξηση του τζίρου. Το ίδιο αποτέλεσμα αναμένεται και από το ενδεχόμενο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές.

Με άλλα λόγια, η πολιτική των εκάστοτε κυβερνώντων στήριζε και στηρίζει τους «μεγάλους», βασίζεται στην καπιταλιστική λογική «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» και υποχρεώνει τους εργαζόμενους να πληρώνουν τα σπασμένα ολωνών.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Είναι χρέος στους αγώνες

Ο αντικομμουνισμός, όπως αποδεικνύεται από την Ιστορία, είναι το προανάκρουσμα μιας νέας αντιδραστικής επίθεσης του κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης κατά των εργαζομένων και των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων. Ηδη ζούμε μια εποχή στην οποία το έμβλημα της επίθεσης αυτής είναι: Περισσότεροι πόλεμοι, περισσότερη ανεργία, περισσότερη φτώχεια. Αυτό το τρίπτυχο της νεοταξίτικης πολιτικής συμπληρώνεται από την ένταση της καταστολής και τον περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών και των ατομικών δικαιωμάτων. Επομένως, δεν είναι τυχαία η νέα αντικομμουνιστική έξαρση, εκδήλωση της οποίας είναι και το «μνημόνιο» του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Οι ιθύνοντες κύκλοι αυτής της εκστρατείας δε θέλουν μόνο να ξαναγράψουν την Ιστορία, αλλά (το σημαντικότερο) να εξουδετερώσουν, ακόμα και να εξαλείψουν από προσώπου Γης τον κομμουνισμό και όσους πιστεύουν και αγωνίζονται γι' αυτόν. Στρέφονται κατά της μοναδικής δύναμης που συνένωσε την επαναστατική θεωρία και την επαναστατική πράξη για να προσδώσει αυτοτελή οντότητα στην εργατική τάξη, στον αγώνα της κατά της εκμετάλλευσης, για την απελευθέρωσή της και μαζί την απελευθέρωση όλης της κοινωνίας. Στρέφονται συνολικά κατά των αγώνων για μια καλύτερη ζωή, επομένως και κατά όλων όσοι παλεύουν να ανατρέψουν τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, και είναι πολλοί αυτοί οι ριζοσπάστες αγωνιστές μαζί με τους κομμουνιστές. Ξέρουν ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την πορεία της κοινωνικής εξέλιξης, με όσα πισωγυρίσματα και αν μεσολαβήσουν, με τη δράση των μαζών και αυτό πάνε να εμποδίσουν.

Η απόκρουση, λοιπόν, αυτής της νέας αντικομμουνιστικής πρόκλησης δεν είναι υπόθεση μόνο των κομμουνιστών. Είναι υπόθεση κάθε εργαζόμενου αφού αυτός είναι τελικά ο στόχος. Τα δικαιώματά του, οι κατακτήσεις του, οι προσδοκίες και οι ελπίδες του, όλα αυτά που αποτελούν το συλλογικό συμφέρον της εργατικής τάξης, είναι στο στόχαστρο της επίθεσης.

Οσο μελάνι κι αν χυθεί, όσα «μνημόνια» κι αν παρουσιαστούν, όσα λόγια κι αν ειπωθούν, δεν μπορούν να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη των λαών δύο πρωταρχικές αλήθειες.

Η πρώτη, ότι κάθε κατάκτηση, κάθε δικαίωμα των εργαζομένων, αποτέλεσμα της πάλης του εργατικού κινήματος, έχει την ανεξίτηλη σφραγίδα της δράσης του κομμουνιστικού κόμματος. Κάθε σελίδα της εποποιίας των λαών για τις δημοκρατικές ελευθερίες, την ανεξαρτησία, την απόκρουση του φασισμού, είναι γραμμένη με αίμα εκατομμυρίων κομμουνιστών.

Η δεύτερη, ότι η ύπαρξη και ανάπτυξη της Σοβιετικής Ενωσης και του σοσιαλιστικού στρατοπέδου ήταν όχι μόνο το αντίπαλο δέος στον σήμερα αποχαλινωμένο ιμπεριαλισμό, αλλά και το ζωντανό παράδειγμα των σοσιαλιστικών κατακτήσεων. Αποτελούσε σταθερό σημείο αναφοράς των εργαζομένων σ' όλο τον κόσμο και μέτρο σύγκρισης των δύο συστημάτων.

Την Πέμπτη, στις 6.30 μ.μ., στα Προπύλαια, στη συγκέντρωση που διοργανώνει το ΚΚΕ, κατά του αντικομμουνιστικού «μνημονίου» του Συμβουλίου της Ευρώπης, η πρόσκληση απευθύνεται σε κάθε εργαζόμενο. Για την υπεράσπιση όχι μόνο των δικαιωμάτων του, αλλά και της τιμής της τάξης του, της αξιοπρέπειάς του. Για να συμβάλει στην απόκρουση της αντιδραστικής επίθεσης των ιμπεριαλιστών, στην προσβολή που συνιστά ο αντικομμουνισμός για την ιστορική του μνήμη και τους αγώνες του, τους προηγούμενους και αυτούς που έρχονται.



Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από την έναρξη της εποποιΐας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ