Από τους δευτεροβάθμιους ελέγχους, που είχαν γίνει τότε, 4.685 κτίρια είχαν κριθεί «κόκκινα» (κατεδαφιστέα), εκ των οποίων τα 2.689 αφορούσαν σε κατοικίες και τα 1.993 σε επαγγελματικούς χώρους. Εχουμε, δηλαδή, μια αναλογία 1,3 προς 1, που δείχνει σαφώς ότι οι επαγγελματικοί χώροι, εκεί δηλαδή που συγκεντρώνονται και εργάζονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι, βρίσκονται σαφώς σε πολύ χειρότερη κατάσταση από πλευράς αντισεισμικότητας. Αλλωστε, αυτό μαρτυρούν και οι πολύνεκρες καταρρεύσεις της ΡΙΚΟΜΕΞ, της ΦΑΡΑΝ κ.ά.
Πόσο, άραγε, αξιοποίησε τα στοιχεία αυτά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προηγούμενα και η κυβέρνηση της ΝΔ σήμερα, ώστε να κάνει τους αναγκαίους προσεισμικούς ελέγχους σε όλους αυτούς τους χώρους, μιας και η χώρα μας είναι η πιο σεισμογόνα περιοχή της Ευρώπης; Απ' ό,τι φαίνεται καθόλου. Σα να μην «τρέχει» τίποτε!..
«Η λογική της δήλωσης των στελεχών της ΚΕΔΑ είναι απλή: Να αγωνιστούμε ώστε να υπερασπίσουμε μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, το θεσμό της ΕΓΣΣΕ, συνεργαζόμενοι, αν χρειαστεί, ακόμη και με το διάβολο». Αυτά σημειώνει το Γραφείο Τύπου της ΚΕΔΑ και μας κατηγορεί για «ακραίο αριστερισμό», χρεώνοντάς μας, επίσης, την αντίληψη ότι «δε μας ενδιαφέρουν οι κατακτήσεις της εργατικής τάξης, δε μας ενδιαφέρει ο θεσμός της ΕΓΣΣΕ», με αφορμή σχετικό σχόλιο της στήλης στον «Ρ» του Σαββάτου.
Προφανώς, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και όχι τυχαία, βέβαια. Μακάρι, να υπερασπίζονταν «μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, το θεσμό της ΕΓΣΣΕ», μη διστάζοντας, αν χρειαστεί, να συνεργαστούν ακόμη και με το διάβολο. Το θέμα είναι, όμως, ότι συμπαρατάσσονται με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, με τους εκπροσώπους του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Με άλλα λόγια, με τις δυνάμεις εκείνες, που ήδη έχουν κάνει ό,τι μπορούν, για να υπονομεύσουν και να πριονίσουν και αυτή την κατάκτηση του εργατικού κινήματος, ενώ, τώρα, δηλώνουν την ετοιμότητά τους να συζητήσουν με τους διαβόητους «κοινωνικούς εταίρους» ό,τι έχει απομείνει, στο πλαίσιο του «κοινωνικού διαλόγου»...
Το 2003, όταν η Ουάσιγκτον και οι «πρόθυμοι σύμμαχοί» της προετοίμαζαν και μετά πραγματοποίησαν τη στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ, ο τότε Γερμανός Πρόεδρος Γκ. Σρέντερ δήλωνε δημόσια τη διαφωνία του. Οπως αποκαλύπτεται τώρα από γερμανικές εφημερίδες, την ίδια περίοδο, πράκτορες των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, που βρίσκονταν στο Ιράκ, συνεργάζονταν στενά με τις δυνάμεις εισβολής και έδιναν στοιχεία, για να είναι περισσότερο εύστοχοι και αποτελεσματικοί οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί.
Η αποκάλυψη αυτή έρχεται μετά το σκάνδαλο, σχετικά με τη συνεργασία των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών σε απαγωγές και μεταφορές «υπόπτων τρομοκρατίας» με τα διαβόητα αεροπλάνα της CIA, από τη Γερμανία και άλλες χώρες της Ευρώπης, ενώ, η γερμανική κυβέρνηση δήλωνε πλήρη άγνοια και καταδίκαζε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές...
Σημειώνουμε τα παραπάνω, για δυο κυρίως λόγους: Πρώτον, γιατί πιστεύουμε ότι δε γίνονται αυτά μόνο στη Γερμανία. Αλλωστε, όλες οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ έχουν την ίδια ουσιαστικά πολιτική, είναι μέλη ή συνεργάζονται στενά με το ΝΑΤΟ και έχουν υπογράψει το ίδιο πλαίσιο «αντιτρομοκρατικών» συμφωνιών με τις ΗΠΑ. Δεύτερον, γιατί πιστεύουμε ότι όλ' αυτά δε γίνονται - κατά κανόνα, τουλάχιστον - εν αγνοία των κυβερνήσεων. Τουλάχιστον, αυτό φανερώνει το παράδειγμα της Γερμανίας...
Και δεν υπάρχει μόνο το παράδειγμα της Γερμανίας. Την ίδια ακριβώς άποψη έχει και ο Ελβετός βουλευτής, Ντικ Μάρτι, εισηγητής μιας επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης, που διερευνά τις «μυστικές φυλακές» και τις δραστηριότητες των ΗΠΑ στην Ευρώπη, σχετικά με τους φερομένους ως τρομοκράτες.
«Εδώ και δύο - τρία χρόνια, οι χώρες γνωρίζουν αρμοδίως αυτό που συμβαίνει», δήλωσε τις προάλλες στη ρουμανική τηλεόραση, «Τελεβιζιόν Σουίς», ο Ντικ Μάρτι και συμπλήρωσε: «Υπάρχουν χώρες που συνεργάστηκαν ενεργά, υπάρχουν άλλες που ανέχθηκαν και υπάρχουν και άλλες που απλώς έκαναν τα στραβά μάτια».
Αραγε, τη δική μας χώρα σε ποια ομάδα την κατατάσσει ο Ελβετός βουλευτής;
Μόνον, που, ενώ μας διευκρίνισε την ...ένταση της αναθεώρησης που επιθυμεί, δεν μπήκε στον κόπο να μας εξηγήσει την κατεύθυνση και το περιεχόμενό της. Πώς να το κάνουμε, η πολιτική ουσία μιας συνταγματικής αναθεώρησης είναι αυτή που «μετράει», δε νομίζετε;
Βέβαια, θα έχει τους ...λόγους του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που αποφεύγει να αναφερθεί στη σημαντική αυτή πλευρά της ιστορίας. Μάλλον, θέλει να αποφύγει την αναπόφευκτη κατάδειξη της συναίνεσής του στις νεοφιλελεύθερες επιλογές και την απουσία οποιασδήποτε πολιτικής διαφοροποίησης.
Αλλωστε, γενικά σ' αυτήν τη χώρα, όταν ακούμε για πολλή «τόλμη», για «εκσυγχρονισμό» και «τομές», από τους πολιτικούς εκπροσώπους της πλουτοκρατίας, ανησυχούμε από ένστικτο. Και στην περίπτωση της αναθεώρησης του Συντάγματος, έχουμε πολύ περισσότερους λόγους να ανησυχούμε.
Θα κρατήσουμε, πάντως, μια φράση των δηλώσεών του. Αυτή που λέει πως «το ισχύον Σύνταγμα δεν αποτρέπει καμία κυβέρνηση από το να ασκεί σωστές πολιτικές». Θα την επεκτείναμε μάλιστα, γενικώς, για ...κάθε σύνταγμα που είχαμε σ' αυτήν τη χώρα.
Θυμίζουμε ότι την περίοδο του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, καμία συνταγματική απαγόρευση δεν εμπόδισε την τότε κυβέρνηση Σημίτη να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα διέλευσης και διευκολύνσεων των αμερικανικών στρατευμάτων.
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ με υπολογιστές χειρός, που θα καταγράφουν, θα αποθηκεύουν και θα φωτογραφίζουν όλες τις παραβάσεις, ανήγγειλε περιχαρής χτες η δήμαρχος Αθηναίων, Ντόρα Μπακογιάννη. Οπως είπε, μάλιστα, η επιχείρηση θα είναι αξίας 800.000 ευρώ!
Το γεγονός δεν είναι καθόλου περίεργο καθώς πολλαπλασιάζονται και οξύνονται συνεχώς τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, από τη μια, και, από την άλλη, γίνεται λίγο πολύ φανερή στην κοινή γνώμη η πολιτική συμπόρευση και η σύμπλευση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο του ευρωμονοδρόμου, παρά τους όποιους μεταξύ τους «τσακωμούς» και κοκορομαχίες για επιμέρους ζητήματα.
Από την άλλη, βέβαια, αυτή η - στον έναν ή άλλο βαθμό -απόρριψη των δυο κομμάτων, δε συνεπάγεται αυτόματα την οριστική και τελεσίδικη απόρριψη του περιεχόμενου και της ουσίας της πολιτικής τους και, ακόμη περισσότερο, την υποστήριξη μιας ριζικά διαφορετικής πολιτικής. Σίγουρα, όμως, δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις και πρόσφορο έδαφος, το οποίο μπορούν και πρέπει να αξιοποιήσουν οι κομμουνιστές, απλώνοντας και δυναμώνοντας στο έπακρο την πολιτική και ιδεολογική τους δουλιά.
Υπάρχουν κι άλλοι, που εξετάζουν με προσοχή και ενδιαφέρον τις προαναφερόμενες τάσεις της κοινής γνώμης και, ιδιαίτερα, τη σχεδόν μόνιμη πλέον αμφισβήτηση των βασικών εκπροσώπων του δικομματισμού από μεγάλο μέρος της τελευταίας. Και δεν εννοούμε, βέβαια, τις ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ή αυτές των άλλων κομμάτων. Τούτο, έτσι κι αλλιώς, είναι αναμενόμενο. Μιλάμε για ορισμένους ισχυρούς κύκλους από το χώρο της πλουτοκρατίας και των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, που προβληματίζονται και ερωτοτροπούν με την ιδέα της δημιουργίας του λεγόμενου «τρίτου πόλου». Με τη δημιουργία, δηλαδή, ενός «τρίτου κόμματος εξουσίας», που θα επιχειρήσει το διεμβολισμό του δικομματικού πολιτικού σκηνικού και θα καταστεί ρυθμιστικός παράγοντας, εισπράττοντας την προαναφερόμενη αμφισβήτηση.
Οπως καταλαβαίνετε, οι σχετικές διεργασίες δεν αφορούν στη δημιουργία ενός κόμματος, με ουσιαστικά διαφορετική πολιτική απ' αυτή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα της όποιας φορεσιάς επιλεγεί για το εγχείρημα, όταν και αν αυτό πραγματοποιηθεί. Ισα ίσα, πέρα από την ικανοποίηση των πολιτικών και οικονομικών φιλοδοξιών όλων όσοι ερωτοτροπούν με την ιδέα της δημιουργίας του, ένας ακόμη βασικός στόχος είναι η χειραγώγηση της λαϊκής αμφισβήτησης, η εκτόνωση και το χώνεμά της, σ' ένα ανώδυνο για την πολιτική του ευρωμονοδρόμου σχήμα.
Μήπως, έχετε συγγενείς ή φίλους στις ΗΠΑ και αποφασίσατε, μετά τις αποκαλύψεις ότι παρακολουθούνται οι τηλεφωνικές και κάθε λογής ηλεκτρονικές επικοινωνίες (διαδίκτυο, κλπ.) από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, να επικοινωνείτε μαζί τους με τον παλιό, κλασικό τρόπο της αλληλογραφίας; Εάν ναι, σας πληροφορούμε ότι η αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Συνόρων και Τελωνείων, που υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, παρακολουθεί την αλληλογραφία και έχει την άδεια της κυβέρνησης να ανοίγει και να ελέγχει την προσωπική αλληλογραφία. Η νέα, ωμή παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων -ακόμη και των όσων προβλέπει το Αμερικανικό Σύνταγμα και οι νόμοι - ήρθε στο φως, όταν συνταξιούχος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κάνσας παρατήρησε ότι μία επιστολή από συνάδελφό του στις Φιλιππίνες είχε ανοιχτεί και ξανασφραγιστεί, πριν φτάσει τελικά στα χέρια του.
Περιττό, να πούμε, βέβαια, ότι ακολούθησε η παραδοχή του γεγονότος από την Υπηρεσία Προστασίας Συνόρων, μαζί με τη δικαιολογία περί προστασίας των Αμερικανών πολιτών από τους τρομοκράτες. Ωραία προστασία... Εχουν ουσιαστικά μετατρέψει τις ΗΠΑ - τη χώρα της ελευθερίας, όπως συνηθίζουν να την ονομάζουν ορισμένοι - σε μια μεγάλη φυλακή, όπου οι πάντες και τα πάντα παρακολουθούνται - τουλάχιστον...
Αναρωτιόμαστε, γιατί δεν παίρνουν ριζικά μέτρα, που θα τους κοστίζουν και πολύ λιγότερο. Για παράδειγμα, να βάλουν στη φυλακή όλους τους Αμερικανούς.
Πριν από είκοσι και πλέον χρόνια, οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ ήταν υπέρ της διεύρυνσης του τότε ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων. Πάντα, βέβαια, με πρόσχημα την ικανοποίηση των αναγκών του καταναλωτή και με δόλωμα τη δήθεν αύξηση των θέσεων εργασίας. Στην πραγματικότητα, γιατί τότε ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι της αντίστοιχης αγοράς και στόχευαν στην ολοκληρωτική εξόντωση όσων μπακάλικων και μικροκαταστημάτων πώλησης τροφίμων υπήρχαν ακόμη.
Τώρα, καθώς η επέλαση των πολυεθνικών μεγαθηρίων βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη και η κυριαρχία των εγχώριων σούπερ μάρκετ δέχεται σοβαρά χτυπήματα, η σχετική έρευνα του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας (ΣΕΣΜΕ), ανάμεσα σε μέλη και μη μέλη του Συνδέσμου, έδωσε τα εξής συμπεράσματα: Η διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων δεν έφερε ούτε αύξηση των θέσεων εργασίας, ούτε αύξηση του τζίρου. Το ίδιο αποτέλεσμα αναμένεται και από το ενδεχόμενο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές.
Με άλλα λόγια, η πολιτική των εκάστοτε κυβερνώντων στήριζε και στηρίζει τους «μεγάλους», βασίζεται στην καπιταλιστική λογική «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» και υποχρεώνει τους εργαζόμενους να πληρώνουν τα σπασμένα ολωνών.
Η πρώτη, ότι κάθε κατάκτηση, κάθε δικαίωμα των εργαζομένων, αποτέλεσμα της πάλης του εργατικού κινήματος, έχει την ανεξίτηλη σφραγίδα της δράσης του κομμουνιστικού κόμματος. Κάθε σελίδα της εποποιίας των λαών για τις δημοκρατικές ελευθερίες, την ανεξαρτησία, την απόκρουση του φασισμού, είναι γραμμένη με αίμα εκατομμυρίων κομμουνιστών.
Η δεύτερη, ότι η ύπαρξη και ανάπτυξη της Σοβιετικής Ενωσης και του σοσιαλιστικού στρατοπέδου ήταν όχι μόνο το αντίπαλο δέος στον σήμερα αποχαλινωμένο ιμπεριαλισμό, αλλά και το ζωντανό παράδειγμα των σοσιαλιστικών κατακτήσεων. Αποτελούσε σταθερό σημείο αναφοράς των εργαζομένων σ' όλο τον κόσμο και μέτρο σύγκρισης των δύο συστημάτων.