Αν κάτι επιβεβαιώνει η συζήτηση με αφορμή τις κυνικές δηλώσεις Μαρινάκη για την κατάργηση του επιδόματος ανεργίας - αφού «όποιος θέλει βρίσκει δουλειά» - είναι ότι τέτοιες «προσωπικές απόψεις» μόνο πρωτάκουστες δεν είναι. Παρόμοια πρόταση έκανε και το ΠΑΣΟΚ πριν από μερικά χρόνια, γράφοντας στο πρόγραμμά του πως αντί να παίρνουν επίδομα οι άνεργοι, να παίρνουν τα λεφτά οι επιχειρήσεις για να καλύπτουν εισφορές. Αλλες παρεμβάσεις, όμοιες με αυτή του «λαγού» Μαρινάκη, θυμίζουν «με ένα στόμα» ότι πρόκειται για επίσημη κρατική και ευρωενωσιακή πολιτική η στήριξη της «απασχόλησης», δηλαδή της εργοδοσίας που «δίνει δουλειές», και όχι των ανέργων. Σε κάθε περίπτωση, όλοι τους ρίχνουν νερό στον μύλο των ωμών εκβιασμών, όχι απλά απέναντι στους ανέργους αλλά συνολικά στην εργατική τάξη. Οι «εναλλακτικές» που δίνουν στους εργαζόμενους είναι είτε δουλειά - λάστιχο με μισθούς πείνας, είτε πέταμα στην ανεργία χωρίς καν το πενιχρό επίδομα, το οποίο ελάχιστοι το παίρνουν και σήμερα.

Το μωσαϊκό των εκβιασμών συμπληρώνεται με αυτόν για τους μισθούς: Είτε ο μήνας «δεν θα βγαίνει» και ο μισθός θα τελειώνει κάθε 15, είτε δουλειά μέχρι και 13 ώρες σε έναν ή δύο εργοδότες, «για να αυξάνεται το εισόδημα», όπως έλεγε η κυβέρνηση όταν ψήφιζε αυτά τα αίσχη. Για τους δε συνταξιούχους; Είτε συντάξεις - χαρτζιλίκια με ξεκομμένη κάθε συζήτηση για επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, είτε «κίνητρα» για επάνοδο στην εργασία, να δουλεύουν δηλαδή μέχρι τον θάνατο για να τσοντάρουν το πενιχρό εισόδημα, κι ας τους βρει το «κακό» στο μεροκάματο. Τα παραπάνω - όχι τυχαία - δεν τέθηκαν στα πρόσφατα πανηγύρια της ΔΕΘ, ούτε από το ΠΑΣΟΚ, ούτε από τον Τσίπρα, αφού αποτελούν τον «οδικό χάρτη» της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας στον οποίο συναντιούνται όλοι μαζί με την κυβέρνηση. Σ' αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, οι «προσωπικές απόψεις» απλά συμπληρώνουν το καρέ και στρώνουν τον δρόμο για ακόμα πιο άγρια επίθεση στους εργαζόμενους.

Ανεξάρτητα από το πόσο ακριβείς είναι, οι τελευταίες πληροφορίες για το παζάρι Ελλάδας - Ουκρανίας σχετικά με τους Patriot αποκαλύπτουν τον κυνισμό και την ξεδιαντροπιά της αστικής τάξης στη μια και στην άλλη χώρα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, βουλευτής του Ζελένσκι δήλωσε ότι στις διαπραγματεύσεις, η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε ως αντάλλαγμα για την αποστολή Patriot να μη χτυπούν οι Ουκρανοί τα πλοία των Ελλήνων εφοπλιστών που κάνουν μπίζνες με το αζέρικο φυσικό αέριο από τους αγωγούς της Μαύρης Θάλασσας. Προϋπόθεση δηλαδή για να δοθούν οι πύραυλοι που μας μπλέκουν ακόμα πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και μεγαλώνουν τον κίνδυνο να γίνει η χώρα στόχος αντιποίνων, είναι να βρει το εφοπλιστικό κεφάλαιο την ησυχία του, ώστε να συνεχίζει απρόσκοπτα τις δουλειές δισεκατομμυρίων που έχει στήσει στην εμπόλεμη ζώνη! Το άθλιο αυτό παζάρι γίνεται ακόμα πιο χυδαίο από το σχόλιο που φέρεται να έκανε ο Ουκρανός βουλευτής: «Αν οι ελληνικές Αρχές δεν επιθυμούν να μεταβιβάσουν το πολεμικό υλικό χωρίς όρους, μπορούν απλώς να το αποσυναρμολογήσουν, να φτιάξουν μενταγιόν και να τα φοράνε στον λαιμό». Αυτές είναι οι «στρατηγικές σχέσεις» μεταξύ καπιταλιστικών κρατών... Ετσι κουβεντιάζουν πίσω από τις κλειστές πόρτες, ο καθένας για τα συμφέροντα της δικής του αστικής τάξης, στις πλάτες των λαών.