Παρασκευή 14 Δεκέμβρη 2012
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Αλλα δέκα χρόνια κρίσης σε ΕΕ και ΗΠΑ

Γρηγοριάδης Κώστας

Κρίση μέχρι και το 2022 «βλέπει» ο επικεφαλής του οίκου «Blackrock», επιβεβαιώνοντας ότι αυτή είναι βαθιά και ότι το επόμενο διάστημα θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο η προσπάθεια των αστικών επιτελείων να τη διαχειριστούν με ελεγχόμενο τρόπο. «Ευρώπη και ΗΠΑ θα χρειαστούν 7 - 10 χρόνια, προκειμένου να διευθετήσουν τα προβλήματά τους», είπε ο επικεφαλής του καπιταλιστικού οίκου και προέβλεψε ότι η ΕΚΤ θα ξεκινήσει να χαλαρώνει τη νομισματική της πολιτική από το Γενάρη του 2013. Οπως είπε, «η ΕΚΤ πρέπει να βρει έναν τρόπο να υποτιμηθεί το ευρώ», προκειμένου να δοθεί ώθηση στην ευρωπαϊκή οικονομία. Οι προβλέψεις του καπιταλιστικού οίκου έρχονται να προϊδεάσουν από άλλη μεριά για αλλαγή του μείγματος διαχείρισης της κρίσης στην Ευρωζώνη, με περισσότερα επεκτατικά στοιχεία, αφού πρώτα όμως διασφαλιστούν τα συμφέροντα των ισχυρότερων καπιταλιστικών χωρών. Η τραπεζική ενοποίηση, στο βάθος της οποίας υπάρχει κάποια μορφή ευρωομόλογου, είναι ένα ακόμα τέτοιο στοιχείο. Σε κάθε περίπτωση, προβλέπουν υποτίμηση του κοινού νομίσματος με κάποιον τρόπο, αφού τα κράτη - μέλη δεν έχουν εθνικά νομίσματα να υποτιμήσουν και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις επανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Το ίδιο είπε ο επικεφαλής του «Blackrock» και για την Ιαπωνία, ότι πρέπει δηλαδή να υποτιμήσει την αξία του νομίσματός της. Οσο για τις ΗΠΑ, αυτές το ξέρουν το μονοπάτι. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) θα επεκτείνει τις αγορές ομολόγων με ενέχυρο στεγαστικά δάνεια και θα αντικαταστήσει το πρόγραμμα τόνωσης της οικονομίας που λήγει με κόψιμο νέου χρήματος. Το νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων θα είναι της τάξης των 45 δισ. δολαρίων ανά μήνα, ενώ η Fed θα συνεχίσει να αγοράζει κάθε μήνα ομόλογα με ενέχυρο στεγαστικά δάνεια αξίας 40 δισ. δολαρίων, διατηρώντας τις συνολικές μηνιαίες αγορές ομολόγων στα 85 δισ. δολάρια. Είναι φανερό ότι το κεφάλαιο αναζητά τρόπους να ξεπεράσει την κρίση προς όφελός του. Οπως είναι φανερό για να γίνει αυτό πρέπει να καταστραφεί κεφάλαιο, ανεξάρτητα από το μείγμα με το οποίο θα γίνει αυτό. Σε κάθε περίπτωση, χαμένος βγαίνει ο λαός που, είτε στις ΗΠΑ, είτε στην ΕΕ, πληρώνει το μάρμαρο της κρίσης και της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας.

Είναι αλληλέγγυοι στην επίθεσή τους στους λαούς

«Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και σε όλη την Ευρώπη. Την ώρα που κάποιοι καμαρώνουν για ένα Νόμπελ Ειρήνης που πήρε η ΕΕ - προφανώς γιατί ξέχασε τις ιδρυτικές αρχές της αλληλεγγύης και προχωρά με βία στη φτωχοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων - την ώρα αυτή η γειτονική Ιταλία, που είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομικά δύναμη της Ευρώπης, βρίσκεται κυριολεκτικά στο χείλος της αβύσσου. Και η Γαλλία απλά περιμένει τη σειρά της...», τάδε έφη Αλ. Τσίπρας, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε ποιες όμως «ιδρυτικές αρχές αλληλεγγύης» αναφέρεται, οι οποίες μάλιστα έρχονται σε αντιπαράθεση με τη σημερινή ευρωενωσιακή στρατηγική που σπρώχνει στη φτώχεια και την εξαθλίωση τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, σε κάθε γωνιά της; Δεν πατάει πουθενά ο ισχυρισμός του Αλ. Τσίπρα ότι η ΕΕ ιδρύθηκε για να υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, με δέσμευση έμπρακτης προς τούτο αλληλεγγύης του ενός κράτους μέλους προς το άλλο. Αλληλέγγυες ήταν και είναι οι αστικές τάξεις των κρατών - μελών της στην επίθεση που εξαπολύουν εναντίον των λαών.

Συνιστά τεράστια λαθροχειρία ο ισχυρισμός ότι με περισσότερη αλληλεγγύη θα μπορούσε να αποτραπεί η εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης ή θα μπορούσε να ξεπεραστεί προς όφελος των λαών. Οπως και στην ανάπτυξη έτσι και στην κρίση κάθε αστική τάξη κάθε κράτους είναι καθεμία για την πάρτη της και όλες μαζί εναντίον των εκμεταλλευόμενων εργατικών τάξεων, φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν διακρίνεται για αφέλεια ούτε μπορεί να την κατηγορήσει κανείς για άγνοια των ιστορικών γεγονότων. Η ιδέα για τη δημιουργία μιας ένωσης των ευρωπαϊκών κρατών από τη σκοπιά της ενίσχυσης των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου ήταν παλιά, πήρε όμως χαρακτήρα επείγοντα μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση το 1917, για ευνόητους λόγους. Θιασώτες της υποστήριζαν την ταχύτατη υλοποίησή της ώστε να μην «καταπιεί» την Ευρώπη η Σοβιετική Ενωση. Αλλωστε στην ιδέα αυτή είχε ασκήσει δριμύτατη κριτική ο Λένιν ήδη από το 1915, τεκμηριώνοντας την ιμπεριαλιστική της φύση και τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της αν πραγματωνόταν.

Από το 1951 οπότε και υπογράφεται στο Παρίσι η ιδρυτική Συνθήκη της «Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακος και Χάλυβος» από Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο ως πρώτο βήμα για την ΕΕ που γνωρίζουμε σήμερα, η αποστολή της λυκοσυμμαχίας δεν άλλαξε καθόλου. Ηταν και παραμένει η προώθηση των δοσμένων κάθε φορά αναγκών και συμφερόντων των μονοπωλίων της. Το μόνο που αλλάζει είναι το βάθος της σήψης της ευθέως ανάλογο του συστήματος που εκπροσωπεί.

Εγκληματική η είσοδος ιδιωτών

Η υποχρηματοδότηση των δομών και προγραμμάτων που έχουν ως αντικείμενό τους την καταπολέμηση των ναρκωτικών έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες για το παρόν και το μέλλον αυτών των δομών. Και παράλληλα, έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες όχι μόνο για τους εργαζόμενους σε αυτές τις δομές και για όσους απολαμβάνουν τις υπηρεσίες των κέντρων, αλλά συνολικά για την κοινωνία και την αντιμετώπιση του κοινωνικού φαινομένου των ναρκωτικών. Οταν για παράδειγμα ένας χρήστης που πάει σε μια μονάδα του ΟΚΑΝΑ δεν μπορεί να κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις λόγω των ελλείψεων και απλά παίρνει μια δόση μεθαδόνης και φεύγει... Οταν ένα Κέντρο Πρόληψης δεν μπορεί να αναλάβει δράση και να αναπτύξει προγράμματα σε μια περιοχή γιατί δεν έχει προσωπικό... Οταν το ΚΕΘΕΑ έχει δεκάδες αιτήματα από πόλεις της χώρας να ανοίξει νέα προγράμματα απεξάρτησης, αλλά η χρηματοδότησή του δεν του φτάνει πια για να καλύψει τη μισθοδοσία των υπαρχόντων προγραμμάτων του... Τότε δε μιλάμε πια μόνο για εργαζόμενους στους χώρους αυτούς που δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους ή κινδυνεύουν να τη χάσουν. Δε μιλάμε μόνο για χρήστες που αντί για θεραπεία είναι πιο πιθανό να οδηγηθούν στο θάνατο. Δεν μιλάμε μόνο για νέα παιδιά που μένουν εντελώς αθωράκιστα απέναντι στα ναρκωτικά και την εξάρτηση... Μιλάμε καθαρά για εξάπλωση των ναρκωτικών.

Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι η υποχρηματοδότηση και συρρίκνωση των δομών που ασχολούνται με την καταπολέμηση των ναρκωτικών ανοίγει δρόμους για να μπουν σε αυτήν την υπόθεση ιδιώτες επιχειρηματίες. Η παράδοση της απεξάρτησης στους ιδιώτες, το οποιοδήποτε άνοιγμα μιας χαραμάδας - ή πολύ χειρότερα μιας πόρτας - για να μπουν οι ιδιώτες σε αυτή τη διαδικασία είναι από κάθε άποψη εγκληματική. Σήμερα, παρόλο που θεωρητικά είναι παράνομες οι ιδιωτικές κλινικές, υπάρχουν ιδιωτικά κέντρα που δρουν ανεξέλεγκτα, εμπορευόμενα τον ανθρώπινο πόνο, υπόσχονται αποτοξίνωση ή ακόμα και απεξάρτηση απομυζώντας περιουσίες από τις οικογένειες που βρίσκονται στην ανάγκη, αλλά είναι όχι μόνο αναποτελεσματικά μα και επικίνδυνα, ακριβώς επειδή λειτουργούν εντελώς ανεξέλεγκτα. Αλλά ακόμα και αν υπήρχε έλεγχος και υψηλές προδιαγραφές, πάλι εγκληματικό θα ήταν να παραδοθεί η απεξάρτηση στους ιδιώτες. Γιατί τον επιχειρηματία που θα βγάζει κέρδος από την απεξάρτηση, τον συμφέρει να έχει όσο το δυνατόν περισσότερους πελάτες, δηλαδή τον συμφέρει να εξαπλώνεται η ίδια η εξάρτηση. Να γιατί είναι ανήθικο και εγκληματικό να εμπλακούν οι ιδιώτες σε αυτή την υπόθεση.

Η καταπολέμηση των ναρκωτικών εξάλλου, δεν είναι μόνο απεξάρτηση, αλλά απαιτεί μια ολοκληρωμένη πολιτική που θα ρίχνει το κύριο βάρος στην πρόληψη, θα ενισχύει την απεξάρτηση και θα εξασφαλίζει την κοινωνική επανένταξη. Είναι φανερό δε, ότι κανένας ιδιώτης δεν θα είχε τίποτα να κερδίσει επενδύοντας στην πρόληψη ή την κοινωνική επανένταξη... Γι' αυτό και η κρατική υποχρηματοδότηση, που οδηγεί στη συρρίκνωση και την αδυναμία λειτουργίας των Κέντρων Πρόληψης, οδηγεί πρακτικά στον αφανισμό οποιασδήποτε μέριμνας για την πρόληψη κατά των εξαρτήσεων.


Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ

Οι θυσίες του λαού γίνονται κέρδη για το κεφάλαιο...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΚΑΙ κάτι διαφορετικό. Εχουμε συνηθίσει πια σε τέτοιες περιπτώσεις τις κυβερνήσεις των τελευταίων τριών χρόνων να λένε ακριβώς τα ίδια όταν εκταμιεύεται μια δόση. Και να είναι ...αυτονόητα.

«Είναι μια νέα μέρα» μας είπε ο υπουργός Οικονομίας, Γιάννης Στουρνάρας και βέβαια ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πρόσθεσε το ...κλασικό «οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν πήγαν χαμένες».

Στον υπουργό Οικονομίας έχουμε να πούμε ότι ...κάθε μέρα είναι μια νέα μέρα. Το πρόβλημα με την χτεσινή (όπως και με την σημερινή) είναι ότι δεν είναι μια ...διαφορετική μέρα. Και δε θα είναι όσο υπάρχουν στη χώρα κυβερνήσεις εξυπηρέτησης του κεφαλαίου σαν αυτή στην οποία συμμετέχει.

Οσο για την ατάκα του πρωθυπουργού: Ουδέποτε είχαμε την εντύπωση ότι οι «θυσίες» των εργαζομένων «πάνε χαμένες». Οι αντιλήψεις ότι υπάρχουν «θυσίες» αναξιοποίητες και «θυσίες» που αξιοποιούνται ανήκουν σε όσους προτείνουν ...άλλα μοντέλα διαχείρισης της ίδιας κρίσης.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι πως τα όσα χάνει ο λαός σε μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα κατευθύνονται σε πολύ συγκεκριμένες τσέπες. Αυτές των πολυεθνικών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών. Καθόλου «χαμένες» δεν πάνε...

Γι' αυτό ακριβώς ο λαός πρέπει να πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Για να υπάρξουν πραγματικά διαφορετικές μέρες και να ...χαθούν μια και καλή αυτοί που τον εκμεταλλεύονται.


Γρηγοριάδης Κώστας

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ στην κυβέρνηση υπουργοί και συνιστώσες συνεχίζουν να ...παίζουν με τους συντελεστές και τις διατάξεις του υπό κατάθεση φορολογικού νομοσχεδίου. Τους φέρνουν λίγο πάνω, λίγο κάτω και φροντίζουν να μας ...«διαρρέουν» ό,τι σενάριο τους έρχεται στο μυαλό.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία του ότι θα ...τη βρούνε την άκρη. Βλέπετε, το παν είναι να έχεις σαφή και ξεκάθαρο στόχο. Το «πώς» πάντα το ανακαλύπτεις.

Κι αυτοί δεν υπάρχει αμφιβολία πως ξέρουν τι θέλουν να πετύχουν. Εξαθλίωση και επιβαρύνσεις για όσο μεγαλύτερο μέρος του λαού.

Συστάσεις για τη διαχείριση στις ΗΠΑ

Παπαγεωργίου Βασίλης

Εν μέσω οξύτατων ανταγωνισμών στις ΗΠΑ για τη διαχείριση του ελλείμματος και του χρέους, η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, ζήτησε να υπάρξει συμφωνία ανάμεσα στα δύο αμερικανικά κόμματα για υπέρβαση του λεγόμενου «δημοσιονομικού γκρεμού», σημειώνοντας πως η αβεβαιότητα απειλεί την παγκόσμια οικονομία, αλλά και την πρωτιά των ΗΠΑ στον παγκόσμιο καπιταλιστικό ανταγωνισμό. «Το πραγματικό διακύβευμα είναι κατά κάποιο τρόπο η παγκόσμια υπεροχή και η ηγεσία των ΗΠΑ», ανέφερε σε συνέντευξή της στο BBC η Κρ. Λαγκάρντ και εξήγησε ότι «για να διατηρηθεί η ηγεσία των ΗΠΑ στον κόσμο, η αβεβαιότητα πρέπει να αρθεί γιατί η αβεβαιότητα τροφοδοτεί αμφιβολίες για την ηγετική αυτή ισχύ». Η Κρ. Λαγκάρντ εντόπισε τους κινδύνους για την αμερικανική οικονομία στο γεγονός ότι η παγκόσμια ηγεμονία τους επιτρέπει να δανείζονται στις αγορές με επιτόκια που ουδέποτε ήταν «τόσο χαμηλά», ενώ ορισμένα βασικά στοιχεία της οικονομίας τους «δεν είναι καλά». «Το έλλειμμα είναι πολύ υψηλό, υψηλότερο στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ευρωζώνη και το χρέος είναι πολύ υψηλό, υψηλότερο συγκριτικά με εκείνο της πλειοψηφίας των χωρών της Ευρωζώνης, κυρίως της Γαλλίας και της Γερμανίας», επισήμανε. Αν ο «δημοσιονομικός γκρεμός» δεν αποφευχθεί, είπε η επικεφαλής του ΔΝΤ, θα υπάρξει μια «μετάδοση των συνεπειών» σε μια περίοδο μάλιστα που παγκόσμια «η ανάκαμψη είναι εύθραυστη». Τι δείχνει η παρέμβαση Λαγκάρντ; Πρώτον, ότι τα ζόρια στη διαχείριση της κρίσης μεγαλώνουν και στις ΗΠΑ, παρά την προσπάθεια ορισμένων, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, να παρουσιάσουν την Αμερική και την κυβέρνηση Ομπάμα σαν «όαση» στην καπιταλιστική βαρβαρότητα εν μέσω κρίσης. Δεύτερον, ότι το οικονομικό περιβάλλον παγκόσμια παραμένει εύθραυστο, σε πείσμα όλων εκείνων που λένε ότι υπάρχει φως στο τούνελ, μιλώντας βέβαια εξ ονόματος των μονοπωλίων. Και τρίτον, η αλληλεξάρτηση των καπιταλιστικών οικονομιών είναι ένας ακόμα παράγοντας όξυνσης της κρίσης, αφού η διαχείριση στην Ευρωζώνη επηρεάζει τις ΗΠΑ και τούμπαλιν.

Θέλουν επενδύσεις αντί για επαναγορά

Σε παρέμβασή του για το πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων και παίρνοντας σαφή θέση υπέρ της άμεσης ενίσχυσης των μονοπωλίων, προκειμένου να κάνουν επενδύσεις, ο επικεφαλής του IIF, Τσ. Νταλάρα, δήλωσε τις προάλλες ότι τα 10 δισ. ευρώ που θα διατεθούν για το πρόγραμμα, «θα προτιμούσα να είχαν χρησιμοποιηθεί για απευθείας επενδύσεις στην ελληνική οικονομία». Σύμφωνα με τον Τσ. Νταράλα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ελληνική υπηρεσία της «Φωνής της Αμερικής», «αυτό που έχει μεγαλύτερη σπουδαιότητα δεν είναι η περαιτέρω μείωση του ελληνικού χρέους, αλλά η αποδέσμευση των κονδυλίων που απαιτούνται για τη στήριξη του μεταρρυθμιστικού προγράμματος και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών». Οπως μάλιστα είπε, «εάν είχαν ρίξει αυτά τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ στην ανάπτυξη επενδυτικών ευκαιριών, στην εκτέλεση έργων υποδομής, καθώς και στην εφαρμογή άλλων προγραμμάτων, τα οποία προβλέπονταν σε σχέδια που είχαν εκπονηθεί σε εποχές μεγαλύτερης οικονομικής ανάπτυξης, τότε νομίζω ότι η ελληνική οικονομία θα είχε οφέλη αρκετά νωρίτερα». Είναι φανερό ότι ο εκπρόσωπος των τραπεζιτών προκρίνει το μείγμα διαχείρισης της κρίσης με περισσότερα επεκτατικά στοιχεία, προκειμένου να διασφαλίσει τόσο τους τραπεζικούς ομίλους, τα ομόλογα των οποίων κινδυνεύουν με νέο κούρεμα, όσο βέβαια και τα επιχειρηματικά μεγαθήρια που βρίσκονται πίσω από τις τράπεζες και τα οποία διψούν για κρατικό χρήμα και στήριξη για να κάνουν επενδύσεις. Οπως είναι φανερό ότι απόψεις όπως αυτές που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα στην Ελλάδα δεν προέκυψαν από παρθενογένεση, αλλά αντανακλούν τις απόψεις μερίδων της πλουτοκρατίας για το «κατάλληλο» μείγμα διαχείρισης της κρίσης. Αυτά που λένε και γράφουν τα στελέχη των τραπεζιτών και άλλων τμημάτων του κεφαλαίου, είναι αποκαλυπτικά για το ποια στρατηγική υπηρετεί το κάθε κόμμα που αναπαράγει τις διακηρύξεις τους.

Κραυγαλέα ομολογία εθνικοσοσιαλιστών

Ούτε τη μνήμη των σφαγιασθέντων από τους ομοϊδεάτες τους στα Καλάβρυτα δε σέβονται οι εγχώριοι εθνικοσοσιαλιστές, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι δε διστάζουν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχουν τους βρώμικους στόχους τους. Η επαίσχυντη ανακοίνωση που εξέδωσε χτες η Χρυσή Αυγή για τη ναζιστική θηριωδία στα Καλάβρυτα αποτελεί μνημείο - αθλιότητας, βάναυση πρόκληση στις θυσίες, στους αγώνες και στην ιστορική μνήμη του λαού. Ταυτόχρονα όμως, συνιστά και καραμπινάτη ομολογία ότι είναι γνήσιο εθνικοσοσιαλιστικό και φασιστικό μόρφωμα. «Η σφαγή στα Καλάβρυτα ήταν ένα ειδεχθές έγκλημα πολέμου που η Χρυσή Αυγή καταδικάζει απερίφραστα και τιμά τη μνήμη των εκτελεσθέντων συμπατριωτών μας», σημειώνεται θρασύτατα στην ανακοίνωση των φασιστοειδών, η οποία πίσω από τη θλιβερή απόπειρα δημαγωγίας και τις μάσκες πατριωτισμού επιβεβαιώνει πανηγυρικά την ιδεολογική ταύτισή της με τον εθνικοσοσιαλισμό των Γκαίμπελ, Χίτλερ και άλλων. Βγάζει μάτι το γεγονός ότι δεν τολμά να κάνει την παραμικρή αναφορά στους θύτες της θηριωδίας που κομψά αποκαλεί έγκλημα πολέμου. Δεν τολμά δηλαδή να αναφέρει ότι η σφαγή των αμάχων έγινε από το επιτελείο της Βέρμαχτ ακριβώς γιατί αυτοί είναι οι ιδεολογικοπολιτικοί «πατέρες» τους. Ποτέ στη μέχρι τώρα ιστορία της η Χρυσή Αυγή δεν είχε βγάλει ανακοίνωση για τη σφαγή των ναζί στα Καλάβρυτα και τώρα που το έκανε, για δημαγωγικούς και ψηφοθηρικούς λόγους, «μαρτύρησε» τον πραγματικό λόγο. Είναι μια εθνικοσοσιαλιστική ναζιστική φασιστική οργάνωση, που πασχίζει να δυναμώσει για να παίξει καλύτερα το ρόλο της ως δύναμη κρούσης των καπιταλιστών ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Ανυπακοή στην εξαθλίωση

Οταν δέχεσαι επίθεση προσπαθείς να αμυνθείς, να συγκεντρώσεις δυνάμεις και να αντεπιτεθείς. Τα τελευταία, ιδιαίτερα, χρόνια οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες -η πλειοψηφία του λαού- βιώνουν μια επίθεση άνευ προηγουμένου. Μια σωστή λεηλασία των εισοδημάτων τους, άλωση δικαιωμάτων, κατάργηση κατακτήσεων. Αυτή η ανελέητη επίθεση εντείνεται χρόνο με το χρόνο, μήνα με το μήνα και μάλιστα αξιοποιούνται όλα τα όπλα. Και εκείνα που αρπάζουν τον παραγόμενο πλούτο από τον παραγωγό του επί τόπου, στους χώρους δουλειάς και εκείνα που απομυζούν και αυτά τα πενιχρά εισοδήματα, τους μισθούς και τις συντάξεις της πείνας.

Το νέο φορολογικό, που είναι στα σκαριά και συνεχίζει το «έργο» των αντίστοιχων προηγούμενων, αρπάζει φόρους εισοδήματος ακόμα και από το ένα ευρώ που μπορεί να βάλει κάποιος στην τσέπη του. Φορολογεί τα παιδιά σαν στοιχείο ...πλούτου, σαν τεκμήριο εισοδήματος! Οι νέες αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ αφαιρούν από ακόμη περισσότερους το δικαίωμα -εν έτει 2013!- να ζουν σε σπίτια με ρεύμα. Οι μισθοί και οι συντάξεις των 500 ευρώ, όχι μόνο δεν φτάνουν για να ζήσει κανείς, αλλά θα χρωστάει κι από πάνω. Οι έννοιες «γιατρός», «φάρμακο», «εξέταση», «θεραπεία» θα γίνουν σύντομα μακρινές και απρόσιτες, για όσους δεν έχουν να πληρώσουν. Και έπεται συνέχεια. Διότι όλα τα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα έχουν και εξήγηση και στρατηγική κατεύθυνση: Να δοθεί διέξοδος στην καπιταλιστική κρίση προς όφελος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Αυτός είναι ο στόχος της ΕΕ και των κυβερνήσεων των κρατών - μελών της: Ολος ο πλούτος που παράγεται να πηγαίνει στα μονοπώλια, μέσω του εξευτελισμού του μισθολογικού και μη μισθολογικού «κόστους», μέσω της φορολογίας, μέσω της κατανάλωσης ακόμη και «εμπορευμάτων» όπως η Υγεία, το Φάρμακο, η Παιδεία. Ολοι να ζουν και να εργάζονται για να συγκεντρώνεται πλούτος στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, στις τράπεζες κ.λπ. Κι όταν έρθει η όποια ανάκαμψη το έδαφος να είναι στρωμένο, ο λαός εξαθλιωμένος, για να αρχίσει νέος κύκλος κερδοφορίας.

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτό για τις λαϊκές οικογένειες, τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τα παιδιά τους; Πρώτο και βασικό βήμα που χρειάζεται για να «σηκώσουμε το ανάστημά μας», να συνειδητοποιήσουμε ότι κανένας εργαζόμενος, κανένας φτωχός αγρότης ή αυτοαπασχολούμενος της πόλης και του χωριού δεν έχουμε την παραμικρή ευθύνη για την καπιταλιστική κρίση, πολύ περισσότερο για τα ελλείμματα και το χρέος. Αντίθετα, δικό μας χρέος είναι η ανυπακοή στην εξαθλίωση, η ταξική και διεκδικητική αλληλεγγύη, η κατάργηση στην πράξη όλων των βάρβαρων μέτρων. Να γίνει ο λαός ο εφιάλτης τους, να μην μπορούν να εφαρμόσουν τίποτα από όλα αυτά. Κανείς μόνος του δεν μπορεί να επιβάλει το δίκιο του. Χρειάζεται οργάνωση, συγκέντρωση δυνάμεων. Αυτό το ρόλο καλούνται να παίξουν οι Λαϊκές Επιτροπές σε κάθε γωνιά της χώρας, τα συνδικάτα, οι μαζικοί φορείς. Εκεί μπορεί κάθε λαϊκός άνθρωπος, κάθε νέος, να βρει αποκούμπι, να κουβεντιάσει για την κρίση και τα αίτιά της, να πάρει κουράγιο και να γιγαντώσει τη δύναμή του μέσα από τη συλλογική δράση. Ταυτόχρονα, θα σχεδιάζεται και η λαϊκή αντεπίθεση για την οριστική απαλλαγή από την εκμετάλλευση και τα αρπακτικά του πλούτου.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org