Πέμπτη 13 Αυγούστου 2015
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Χειραγωγούν λαϊκές δυνάμεις στο σύστημα

Για «έντονη κινητικότητα» των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που πρόσκεινται στη λεγόμενη «Αριστερή Πλατφόρμα» κάνουν λόγο τα ρεπορτάζ στον αστικό Τύπο. Ταυτόχρονα, δεόντως προβλήθηκε η δήλωση του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με αφορμή το τρίτο αντιλαϊκό μνημόνιο της κυβέρνησής του. Σε αυτήν, ο εμφανιζόμενος ως επικεφαλής της τάσης που βρίσκεται εντός του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει ανάμεσα σε άλλα: «Η κυβέρνηση, αντί να συγκρουστεί με τις εκβιαστικές επιλογές των κυρίαρχων κέντρων της ΕΕ, τα εγχώρια στηρίγματά τους και μαζί τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για ένα νέο μνημόνιο, το οποίο ψηφίζουν και εκλιπαρούσαν την υπογραφή του, επέλεξε, δυστυχώς, τη ρήξη με τις προγραμματικές δεσμεύσεις της». Είναι γεγονός ότι οι της «Αριστερής Πλατφόρμας» επιχειρούν να εμφανιστούν ως η «φιλολαϊκή έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ» και της κυβέρνησης που υπογράφει μνημόνια, που αθετεί τις προγραμματικές της δεσμεύσεις, που συνεχίζει τη λιτότητα κ.λπ., συνεχίζοντας να σπέρνουν αυταπάτες ότι υπάρχει φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού, άρα χειραγωγώντας λαϊκές δυνάμεις στο σύστημα, όπως έκαναν και κάνουν πάντα.

Καταρχήν, για τη σημερινή κατάσταση οι ευθύνες των στελεχών της λεγόμενης «Αριστερής Πλατφόρμας» είναι τεράστιες. Τους τελευταίους 6 μήνες, λειτούργησαν ως το καλύτερο «αριστερό άλλοθι» της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Θυμίζουμε ότι μετά τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, που σε μεγάλο βαθμό προέβλεπε τους άξονες του νέου μνημονίου που ήρθε τώρα, είχαν λουφάξει πίσω από την έκφραση γνώμης εντός των ...κομματικών οργάνων και η «Αριστερή Πλατφόρμα» μιλούσε απλά για «ετεροβαρή συμφωνία» και για «συμφωνία - αίνιγμα». Θυμίζουμε, επίσης, ότι αντίστοιχη στάση κράτησαν τότε που η κυβέρνηση έστειλε στους «θεσμούς» την πρόταση των 47 σελίδων τον περασμένο Ιούνη και που όσα περιελάμβανε δεν απέχουν πολύ από το μνημόνιο που ψηφίζεται σήμερα. Τότε, λοιπόν, κάποια ΜΜΕ έγραψαν ότι ο Π. Λαφαζάνης χαρακτήρισε το κείμενο των 47 σελίδων ως «πρόταση συμβιβασμού για την επίτευξη επωφελούς συμφωνίας με τους πιστωτές». Ο Π. Λαφαζάνης είχε διαψεύσει αυτές τις δηλώσεις, με ανακοίνωση που έλεγε πως τις απόψεις του θα τις εκφράσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στα αρμόδια όργανα του κόμματος...

Ενα από τα χαρακτηριστικά της κριτικής τους είναι το εξής: εγκαλούν την κυβέρνηση ότι αθετεί τις προγραμματικές της δεσμεύσεις, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Ποιο πρόγραμμα; Αυτό που ανέλυε διεξοδικά ο Αλέξης Τσίπρας προεκλογικά στον ΣΕΒ και σε άλλες εργοδοτικές ενώσεις για να τον στηρίξουν. Αυτό που προβλέπει ανάμεσα σε άλλα: «Συμφωνία για Ευρωπαϊκό New Deal με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» και «Σχέδιο που θα οδηγήσει με ασφάλεια στην ανάκαμψη και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας». Και που είχε ως άλλοθι στην απλόχερη ενίσχυση του κεφαλαίου ψίχουλα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας. Πόσο πιο σαφές να γίνει ότι αυτό ακριβώς το πρόγραμμα κάνει λόγο για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου; Ακόμα, προτείνουν έξοδο από την Ευρωζώνη τώρα, αλλά παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δηλαδή προτείνουν την πολιτική της καπιταλιστικής Ελλάδας με εθνικό νόμισμα. Την ίδια πολιτική από άλλες αφετηρίες προτείνουν αντιδραστικές δυνάμεις, όπως ο Σόιμπλε, άλλες φασιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις του ευρωσκεπτικισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Και σκόπιμα κρύβουν ότι η έξοδος από το ευρώ και μόνο, χωρίς αποδέσμευση από την ΕΕ, χωρίς ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την αφαίρεση της εξουσίας από το κεφάλαιο, θα οδηγήσει - από άλλο δρόμο - στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή στη λαϊκή χρεοκοπία, την ώρα που κάποια τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν πολλαπλά ωφελημένα.

Αντικειμενικά, λοιπόν, με τον ίδιο τρόπο που ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε την «αριστερή πτέρυγα» του «αστικού αντιμνημονιακού μπλοκ», δηλαδή των αστικών δυνάμεων που εξέφραζαν τη δυσαρέσκεια και την αντίθεσή τους στην πολιτική διαχείριση της κρίσης, όπως εκφράστηκε το 2010 εντός ΕΕ και Ευρωζώνης (θυμίζουμε ότι τμήμα αυτού του μπλοκ αποτέλεσε και η ΝΔ μέχρι το 2011-2012), έτσι και η «Αριστερή Πλατφόρμα» και οι σύμμαχοί της επιδιώκουν να αποτελέσουν «αριστερή πτέρυγα» ενός ευρωσκεπτικιστικού αστικού ρεύματος, αστικών δυνάμεων που θεωρούν πιο ωφέλιμη για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας την έξοδο απ' το ευρώ. Ο ρόλος τους σαφής, ο εγκλωβισμός κάθε διάθεσης, τάσης ριζοσπαστισμού, κάθε απόπειρας να βγουν συμπεράσματα από το τι σημαίνει «κυβέρνηση της Αριστεράς», ο προβληματισμός, η αναζήτηση να μη βγει έξω από τα όρια του συστήματος, αντίθετα να αξιοποιηθεί σε αστικές επιδιώξεις. Τον ίδιο ρόλο, δηλαδή, που έπαιξε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από μερικά χρόνια...


Κ. Πασ.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...
Απίστευτο θράσος και κοροϊδία σε βάρος του λαού

Αν αποκωδικοποιήσει κανείς την προπαγάνδα της κυβέρνησης για να στηρίξει τη συμφωνία - λαιμητόμο για το λαό με τους εταίρους της, τη νέα δανειακή σύμβαση - αντιλαϊκό μνημόνιο και τη λίστα με τα προαπαιτούμενα, θα διαπιστώσει τα εξής: Ολα τα επιχειρήματά τους περνάνε μέσα από μια σύγκριση με όσα έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. και ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι πολύ καλύτερο από τα προηγούμενα! Αυτοί που πριν από τις εκλογές του Γενάρη κορόιδευαν το λαό με τα «σκισίματα των μνημονίων», αυτοί που μιλούσαν για τις αυτοκτονίες πολιτών, τους πεινασμένους και εξαθλιωμένους, τους χτυπημένους από τα «μνημόνια της λιτότητας», σήμερα επιχειρηματολογούν με απίστευτο θράσος, υπέρ του δικού τους μνημονίου. Που φέρνει όσα δεν τόλμησαν να φέρουν τα προηγούμενα. Με μέτρα τέτοιας βαναυσότητας και σκληρότητας που καμιά προηγούμενη κυβέρνηση δεν τόλμησε να φέρει, κάτω από το φόβο της λαϊκής κατακραυγής. Αυτή είναι και η μεγάλη συνεισφορά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα.

***

Λένε για μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα. Λένε για 86 δισ. ευρώ χρηματοδότηση από τους δανειστές αντί για 4 δισ. που θα έφερνε η προηγούμενη κυβέρνηση. Για αναπτυξιακά πακέτα 35 δισ. ευρώ («πακέτο Γιούνκερ» για καπιταλιστικές επενδύσεις), που δεν μπορούσαν να φέρουν οι προηγούμενοι. Για ιδιωτικοποιήσεις με πολύ καλύτερους όρους από εκείνους των προηγούμενων. Για κοινοτικό δίκαιο και όχι αγγλικό, στο οποίο είχαν συμφωνήσει οι προηγούμενοι. Και τόσα άλλα που αποκαλύπτουν το μέγεθος της κοροϊδίας σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Λένε, δηλαδή, ότι ξεζουμίζουν το λαό καλύτερα από τους προηγούμενους ενισχύοντας πιο αποτελεσματικά το κεφάλαιο. Γιατί όλα τα μέτρα που παίρνει τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι μέτρα που φορτώνουν το λαό με νέα βάρη για να την βγάλει το κεφάλαιο «καθαρή». Για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, να ενισχυθεί με πολύ και «ζεστό» χρήμα, ώστε να υπάρχει αυτό που λένε «ανάκαμψη της οικονομίας». Μία ανάκαμψη που όχι μόνο δεν θα φέρει κάτι θετικό για τους εργαζόμενους αλλά, αντίθετα, προϋπόθεση γι' αυτή την ανάκαμψη είναι να φτύσουν αίμα οι εργάτες, να ματώσουν κι άλλο οι φτωχοί αγρότες και οι επαγγελματίες, να χάσουν κι άλλα από τη σύνταξή τους οι συνταξιούχοι.

***

Ολο το προηγούμενο διάστημα, είναι γνωστό ότι δεκάδες εκπρόσωποι ξένων επιχειρηματικών ομίλων και funds είχαν πυρετώδεις επαφές με υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη. Οι επαφές έχουν ως αντικείμενο τις επικείμενες επενδύσεις και τις επενδύσεις που έχουν ήδη αρχίσει και περιμένουν να συνεχίσουν να αναπτύσσονται. Αλλωστε, για τα συμφέροντά τους δουλεύουν από κοινού συγκυβέρνηση και δανειστές, παρά τις όποιες - υπαρκτές - διαφωνίες εκδηλώνονται ανάμεσα στις δύο πλευρές αλλά και στο εσωτερικό των εταίρων της κυβέρνησης. Αρκεί να δει κανείς το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών σε συνδυασμό με την υπόθεση των «κόκκινων» δανείων, όπου βασική μέριμνα είναι η σωτηρία των τραπεζιτών, αλλά και κάποιων μεγάλων επιχειρήσεων με «κόκκινα» δάνεια. `Η το θέμα του νέου Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, που λειτουργεί παράλληλα με το ΤΑΙΠΕΔ, που βάζει ως πρώτη προτεραιότητα το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο με παράδοση στους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς ομίλους κρατικών τομέων οικονομίας για εκμετάλλευση με διάφορες μορφές. Παράλληλα, είναι μακρύς ο κατάλογος των μέτρων που αφορούν το χτύπημα σε συντάξεις, μισθούς, αγροτικό εισόδημα, φορολογία λαϊκών νοικοκυριών. Που κάνει πιο φτηνούς τους εργάτες, αλλά ενισχύει και τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση, ξεκληρίζοντας μικρομεσαίους αγρότες και αυτοαπασχολούμενους της πόλης.

***

Δεν πάει άλλο. Και απέναντι σε αυτή την κατάσταση, το ΚΚΕ - και προχτές με την παρέμβασή του μετά την οριστικοποίηση του μνημονίου - λέει στο λαό ότι υπάρχει ελπίδα. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η οργάνωση και το δυνάμωμα της πάλης ενάντια στο τρίτο μνημόνιο και τα μέτρα που φέρνει και η ενίσχυση των ταξικών και ριζοσπαστικών δυνάμεων στο εργατικό - λαϊκό κίνημα για την κατάργηση των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων, την ανάκτηση των απωλειών, την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, σε ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Αυτό που χρειάζεται είναι η συμπόρευση, η στήριξη και ισχυροποίηση του ΚΚΕ, που ποτέ δεν είπε ψέματα στο λαό, στάθηκε πάντα δίπλα του και σήμερα προτείνει τη μοναδική ρεαλιστική φιλολαϊκή διέξοδο: Τη συνολική αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, του πλούτου της χώρας, με τον ίδιο το λαό στην εξουσία.


Κ. Πασ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org