«Αλλιώς... Μπροστά... Μαζί... Γιατί μπορούμε να νικάμε». Με αυτό το σύνθημα η «Δημοκρατική Ενότητα Ηθοποιών» απευθύνεται στους ηθοποιούς καλώντας τους να στηρίξουν το ψηφοδέλτιό της μπροστά στις εκλογές του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) που θα πραγματοποιηθούν από τις 26 έως τις 29 Απρίλη.

Αναλυτικά στη διακήρυξη της «Δημοκρατικής Ενότητας Ηθοποιών» σημειώνεται:

Είμαστε πολλοί εμείς που:

- Δεν αποδεχόμαστε να δουλεύουμε με όλο και πιο σκληρούς κι εντατικούς ρυθμούς, με όλο και χαμηλότερους μισθούς, να ζούμε μονίμως με το άγχος της ανεργίας.

- Νιώθουμε τον θυμό να φουντώνει για την ακρίβεια, τη φτώχεια, τις διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, για το ότι... «τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται», την ίδια στιγμή που οι μεγαλοεπιχειρηματίες έχουν ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη.

- Ανησυχούμε βλέποντας τον πόλεμο στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, χιλιάδες παιδιά να σκοτώνονται, πόλεις, σχολεία, θέατρα να γκρεμίζονται με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, η οποία έστειλε και φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα.

- Δεν ανεχόμαστε άλλο δεκάδες γυναίκες να δολοφονούνται αβοήθητες ακόμα και μπροστά σε αστυνομικό τμήμα, χωρίς να υπάρχουν οι ελάχιστες δομές προστασίας, και ενώ η κυβέρνηση διαφημίζει ως λύση το panic button.

- Δεν συμφωνούμε με τις κυβερνήσεις (τωρινή και παλιότερες) ότι η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι βιτρίνα, ντεκόρ για μπίζνες που θα φέρουν χρήμα στους μεγαλοεπιχειρηματίες του θεάματος - ακροάματος, του οπτικοακουστικού, αλλά και στον τουρισμό και σε άλλους κλάδους, τη στιγμή που οι δικές μας τσέπες αδειάζουν διαρκώς, που σπίτια ηθοποιών πλειστηριάζονται.

- Αγανακτούμε όταν μας λένε ότι την Τέχνη μας την θέλουν για να κάνουν «πολιτιστική διπλωματία» με τους φονιάδες των λαών, ενώ η Τέχνη μπορεί να γίνει φωνή αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς!

Αλλά είμαστε και πολλοί εμείς που:

• Ονειρευόμαστε τις μέρες που θα μπορούμε να κάνουμε ελεύθερα την Τέχνη που αγαπάμε, τις μέρες που η Τέχνη θα έχει μια χωρίς προηγούμενο διάδοση και οι καλλιτέχνες τέτοια στήριξη και αναγνώριση που δεν γνώρισαν ποτέ ως τώρα.
• Δεν συμβιβαζόμαστε με τη σαπίλα μιας κοινωνίας που βάζει στο κέντρο τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών και εμάς ακατάπαυστα να παλεύουμε για τη ζωή μας.
• Συναντηθήκαμε τα προηγούμενα χρόνια στους αγώνες, βγήκαμε στον δρόμο, διαδηλώσαμε, απεργήσαμε, παλέψαμε!

Εμείς, οι πολλοί, που ανησυχούμε και παλεύουμε, θέλουμε να έχουμε μπροστά και δίπλα μας το ΣΕΗ για να οδηγεί τις μάχες και τη σύγκρουση σε νικηφόρα πορεία.

Γι' αυτό και τώρα... πάμε ΑΛΛΙΩΣ.

Απορρίπτοντας μια διοίκηση που επικαλείται τα «δεδομένα» της αντιλαϊκής πολιτικής για να συμβιβαστούμε με αυτά. Αφήνοντας πίσω τις παρατάξεις ΑΕΝΑΗ και ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ που διοίκησαν μαζί και θέλησαν να βάλουν το ΣΕΗ ως «εθελοντή δεσμώτη» στη φυλακή των πολιτικών της ΕΕ, των κυβερνήσεων, καλώντας μας να τους ακολουθήσουμε, κατηγορώντας μάλιστα τον κλάδο ότι αδιαφορεί, ότι δεν συμμετέχει, ότι δεν θέλει να βελτιώσει τη ζωή του.

Αφήνοντας πίσω μια διοίκηση που δεν θέλει και δεν μπορεί να δει ότι χωρίς σύγκρουση δεν κερδίζεται τίποτα, ότι όλες οι παλιότερες κατακτήσεις του ΣΕΗ, αλλά και οι πρόσφατες του συνδικαλιστικού κινήματος αποσπάστηκαν σε αντίθεση με την κυρίαρχη πολιτική και όχι με «παρακάλια» μέσα στην αυλή της. Οτι μπορείς να έχεις νίκες με το να βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή του αγώνα και όχι πιάνοντας «στασίδι» στα πάνελ.

Γι' αυτό τώρα είναι η ώρα να πούμε ένα τεράστιο ΟΧΙ σε αυτούς που θέλουν να πάμε ακόμα περισσότερα βήματα πίσω μετατρέποντας το ΣΕΗ σε...:

- Σύμμαχο της εργοδοσίας αφού η διοίκηση έφτασε μέχρι και στο σημείο να συμφωνήσει σε μια σύμβαση που κάνει τις χάρες των εργοδοτών: Μείωση μισθών για τις παραγωγές της μεγαλοεργοδοσίας, απαράδεκτο διαχωρισμό του παιδικού θεάτρου μισθολογικά και στους όρους εργασίας, αποκλειστικότητα του ηθοποιού στον εργοδότη τη στιγμή που με την ακρίβεια και τα χαμηλά μεροκάματα αναγκαζόμαστε σε 2 και πάνω ταυτόχρονες παραγωγές για την επιβίωσή μας και κατακερματισμό του ενιαίου της σύμβασης. Την ίδια στιγμή δε η διοίκηση λέει ότι ακόμα και αυτή η σύμβαση δεν θα ισχύει για όσους εργοδότες έχουν υπογράψει μέχρι να υπογράψουν οι περισσότεροι, παίζοντας τις ζωές μας στα παιχνίδια του ανταγωνισμού των εργοδοτών.

- Οχημα ξεπουλήματος των αγώνων μας αφού ο πρόεδρος του Σωματείου ψήφισε ναι στον νόμο για την Επαγγελματική Εκπαίδευση που εκτός των άλλων αναβαθμίζει με ισχύ νόμου το ΠΔ. Αλλωστε, από τον Ιούλη ακόμα του 2023 το κόμμα του με Ερώτηση στη Βουλή ζητούσε την κατοχύρωση των δραματικών σχολών εντός του επιπέδου 5, δηλαδή ΙΕΚ.

- Πλασιέ των κυβερνητικών μέτρων, όπως ο βουλευτής της Πλεύσης Ελευθερίας και μέχρι τώρα πρόεδρος του ΣΕΗ που στήριξε και διαφήμισε τον κατάπτυστο νόμο Γεωργιάδη, με τον οποίο θεσμοθετήθηκε η 13ωρη εργασία, λέγοντας μάλιστα στη Βουλή ότι «οι ανάγκες της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας είναι πάνω από το ωράριο εργασίας».

Απέναντι σε όλους αυτούς εμείς... Πάμε ΜΠΡΟΣΤΑ. Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Για να εκπροσωπηθεί το μεγάλο αγωνιστικό κύρος των ηθοποιών που κατακτήθηκε την περίοδο της πανδημίας και των αγώνων ενάντια στο Προεδρικό Διάταγμα.

Για ένα ΣΕΗ που θα μας ενώνει στον αγώνα για όσα έχουμε ανάγκη, εμείς και η Τέχνη μας! Μαζικό και αγωνιστικό, για να αποκρούουμε τη συνολική επίθεση στα δικαιώματά μας. Προτάσσοντας αιτήματα που βελτιώνουν ουσιαστικά το εργασιακό μας περιβάλλον, που στηρίζουν την ανάπτυξη της θεατρικής τέχνης στην Αττική και στην περιφέρεια.

Για ένα ΣΕΗ της αλληλεγγύης, που θα στέκεται απέναντι στην αδικία προς τους συναδέλφους, θα εμποδίζει απολύσεις, θα αποτρέπει πλειστηριασμούς, θα διεκδικεί για το δικαίωμα στην Παιδεία και στην Υγεία. Για ένα ΣΕΗ όπου οι παλιότεροι και καταξιωμένοι συνάδελφοι θα γίνονται ασπίδα προστασίας για τους νεότερους και όσους τώρα ξεκινάνε. Για ένα ΣΕΗ που θα διεκδικεί για τους μικρούς θιάσους και δεν θα τους θεωρεί «πρόβλημα», όπως ειπώθηκε σε συνεδρίαση του ΔΣ και όπως υποστηρίζεται από την ΕΕ που θεωρεί τις μικρές επιχειρήσεις «διαρθρωτικό πρόβλημα της οικονομίας της Ελλάδας».

Για ένα ΣΕΗ που θα κερδίζει τη στήριξη όλων των εργαζομένων, όλων των κλάδων. Που θα επιστρέφει στην κοινωνία με την αλληλεγγύη, τους αγώνες και την Τέχνη την αγάπη που λαμβάνουμε από το κοινό. Που θα τοποθετείται για δικά μας προβλήματα, αλλά και για τα γενικότερα κοινωνικά, παίρνοντας πάντα το μέρος των αδικημένων και των λαών. Που θα καταδικάζει π.χ. χωρίς ναι μεν αλλά το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ. Που θα στέκεται χωρίς δεύτερες σκέψεις με τον Παλαιστινιακό λαό ως τη λευτεριά!

Για ένα ΣΕΗ δημοκρατικό που θα σέβεται τις γνώμες όλων των συναδέλφων, που θα αποφασίζουμε συλλογικά μέσα από μαζικές διαδικασίες, στο ΔΣ και τις Γενικές Συνελεύσεις. Που θα λειτουργήσει παραρτήματα στις άλλες πόλεις της Ελλάδας για να στηρίξει τις διεκδικήσεις των συναδέλφων εκεί, αλλά και τις ανάγκες για την ανάπτυξη της θεατρικής τέχνης σε όλη την περιφέρεια.

Για ένα ΣΕΗ απάντηση στα ερωτήματά μας, στήριγμα στις ανησυχίες μας, εφαλτήριο για τους αγώνες μας, φορέα ελπίδας και οργάνωσης.

Οι δυνάμεις που εκλεχτήκαμε και στηρίξαμε τη «Δημοκρατική Ενότητα Ηθοποιών» ήμασταν και είμαστε καθημερινά στη μάχη.

Εχουμε συναντηθεί μέσα και έξω από τα θέατρα, στα σίριαλ, έχουμε συζητήσει, ενημερώσει και οργανώσει τον αγώνα για κάθε μικρό ή μεγάλο ζήτημα.

Ημασταν μπροστά στους αγώνες για το έγκλημα στα Τέμπη, ήμασταν μπροστά στη μάχη για να μην υποβαθμιστούν οι σπουδές μας και τα πτυχία μας και σε κάθε αγώνα που έδωσε ο κλάδος μας.

Επιμέναμε να συνεδριάζει το Διοικητικό Συμβούλιο, να πραγματοποιούνται Γενικές Συνελεύσεις ακόμα κι όταν η πλειοψηφία της διοίκησης τις υπονόμευε, όπως έκανε στη Γενική Συνέλευση πριν από την απεργία στις 28 Φλεβάρη, όπου ακόμα και τα εκλεγμένα μέλη της δεν εμφανίστηκαν.

Δεν λυπούμαστε κόπο, δεν φοβόμαστε τη σύγκρουση με τους μεγαλοεπιχειρηματίες στον χώρο μας. Αναμετριόμαστε μαζί τους γιατί παίρνουμε δύναμη μέσα στον συλλογικό αγώνα.

Ξέρουμε τη δύναμη της Τέχνης μας, τη δύναμη της πολυμορφίας στον αγώνα. Ξέρουμε να διεκδικούμε και να παλεύουμε.

Ξέρουμε και μπορούμε να νικάμε!

Αρκεί οι αγώνες μας

• Να βάζουν στο μάτι τον σωστό αντίπαλο. Τους μεγάλους επιχειρηματίες στον χώρο μας, τις κυβερνήσεις και όλους τους οργανισμούς από τους οποίους εκπορεύεται η αντιλαϊκή πολιτική (ΕΕ, ΝΑΤΟ). Να μη στοχεύουν κοντόφθαλμα και αποπροσανατολιστικά μόνο τον κάθε φορά υπουργό ή πρωθυπουργό, όπως κάνουν οι παρατάξεις ΑΣΗ και Συνέλευση, για να αλλάζει ο Μανωλιός και να βάζει τα ρούχα του αλλιώς.
• Να έχουν αντοχή, διάρκεια, ικανότητα ελιγμών, πολυμορφία, έτσι ώστε από κάθε μάχη να βγαίνουμε πιο δυνατοί και όχι βουτηγμένοι στην απογοήτευση!
• Να συναντιούνται με τους αγώνες και άλλων κλάδων, με όλους τους εργαζόμενους, με τους φοιτητές, τους σπουδαστές, τη νεολαία.

Μπορούμε να νικάμε. Οπως κερδίζουν μάχες και υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις οι εργαζόμενοι στην «efood», στο Λιμάνι, στους οικοδόμους, στο Μέταλλο, όπως καθυστερούν την υλοποίηση αντιδραστικών μέτρων οι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ.

Ετσι μπαίνουμε και εμείς μαχητικά αποφασιστικά στον αγώνα. Αλλάζουμε τον συσχετισμό στο ΣΕΗ για να είμαστε πιο δυνατοί να παλέψουμε για:

- Ενιαία Κλαδική Σύμβαση στο ελεύθερο θέατρο. Με ουσιαστικές αυξήσεις που να αντισταθμίζουν το κύμα ακρίβειας και οργάνωση της πάλης ώστε να καθιερωθεί ως υποχρεωτική. Για Σύμβαση στα ΔΗΠΕΘΕ με βάση τη Σύμβαση στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Για υπογραφή Σύμβασης στον οπτικοακουστικό χώρο.

- Δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο Παραστατικών Τεχνών. Κόντρα στην υποβάθμιση των πτυχίων μας που τα εξισώνει με τις σπουδές των ΙΕΚ.

- Να διαφυλάξουμε το συγγενικό δικαίωμα, την άδεια χρήσης σε όλα τα οπτικοακουστικά μέσα.

- Τακτική χρηματοδότηση και επιχορηγήσεις από τον προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ στα θέατρα, με εισοδηματικά κριτήρια, προκειμένου αυτή να μην κατευθύνεται στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Φοροαπαλλαγές για τα μικρά θέατρα.

- Να μην αντικατασταθεί η εργασία μας από τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης (AI) όπως κάνουν και οι συνάδελφοί μας σε πολλές χώρες του κόσμου.

- Να μην πλειστηριαστεί κανένα σπίτι συναδέλφου.

- Εμπρακτη πρόληψη, αλλά και προστασία, από κάθε είδος κακοποιητικής συμπεριφοράς σε πλατό, γυρίσματα, πάνω και πίσω από τη σκηνή, με τους ηθοποιούς να είναι η δύναμη υπεράσπισης των συναδέλφων, μακριά από τον φόβο και την ηττοπάθεια. Για δομές κοινωνικής προστασίας.

Σήμερα θα γνωριστούμε με την Μάσα του «Γλάρου», την Τζένη της «Οπερας της πεντάρας», την Νίνα από το «Τρίτο στεφάνι», την Αλεξάντρα ντελ Λάγκο από «Το γλυκό πουλί της νιότης», την Αντιγόνη από τις «Φοίνισσες» και τόσες ακόμη συναρπαστικές ηρωίδες, όλες σ' ένα πρόσωπο. Οι περισσότεροι μπορεί να την έμαθαν την Στέλα Φυρογένη από τον ρόλο της εκρηκτικής Χάιδως στην τηλεοπτική σειρά «Γη της ελιάς», ωστόσο η πολυδιάστατη και πολυβραβευμένη ηθοποιός σε πολλά και διαφορετικά είδη θεάτρου έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα στο θεατρικό σανίδι, ενώ έχει σκηνοθετήσει και δύο παραγωγές του ΘΟΚ, το «Ινκόγκνιτο» και «Το παλάτι του τέλους». Ξεχωριστή παρουσία είχε ακόμη και στις ταινίες μεγάλου μήκους «Ησυχες μέρες του Αυγούστου», «Δρόμοι και πορτοκάλια», «BAR», «Κάτω απ' τ' άστρα», «GUILD», «The two faces of January», «Παύση» κ.ά. Εχει τιμηθεί - μεταξύ άλλων - με βραβεία ερμηνείας στα έργα «Ορλάντο», «Ινκόγκνιτο», «Το γλυκό πουλί της νιότης», στις ταινίες «Εντομοσυλλέκτης», «Φάρμακον» κ.ά.

Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος και βασική ερμηνεύτρια του μουσικού σχήματος STELAFI.

Αριστούχος απόφοιτη της σχολής Εθνικού θεάτρου και αγαπημένη μαθήτρια του δασκάλου της Γιώργου Μιχαλακόπουλου, ετοιμάζεται τώρα να αναμετρηθεί με την Ιοκάστη στις «Φοίνισσες» του Ευριπίδη, που θα ανεβάσει ο ΘΟΚ, σε σκηνοθεσία Μαγδαλένας Ζήρα.

- Η ζωή σου ξεκινά στη Γερμανία, με πατέρα Πειραιώτη και μητέρα Ηπειρώτισσα. Πόσο δύσκολα ζήσατε εκεί ως μετανάστες;

- Ο πατέρας μου βίωσε τη μετανάστευση σαν ξενιτιά, με την έννοια της αναγκαστικής απομάκρυνσης από ό,τι αγαπούσε στην Ελλάδα, προσπαθώντας να τη βγάλει καθαρή. Για την μητέρα μου ήταν ένα παράθυρο στην ελευθερία, το οποίο έκλεισε με τον γάμο της και την επιστροφή στην πατρίδα. Οσο για μένα, ποτέ δεν απέκτησα τη γερμανική υπηκοότητα, αν και μου έμεινε μία αξιοσημείωτη αντοχή στα ψυχρά κλίματα.

- Επιστρέψατε στην Ελλάδα, όταν ήσουν δυόμιση ετών. Πρώτα Θεσσαλονίκη, μετά Αθήνα και τώρα ζεις σε ένα χωριό έξω από τη Λευκωσία με τον άντρα σου, σ' ένα κτήμα με ελιές και πολλά ζώα. Είχες ποτέ κάποιο ασφαλές καταφύγιο κάπου να επιστρέφεις ή προτιμούσες πάντα να φεύγεις;

- Οχι δεν υπήρχε ασφαλές καταφύγιο, ούτε καν η συνειδητοποίηση ότι το χρειαζόμουν, αλλά υπήρχε πάντα η μουσική, τα βιβλία και τα όνειρα και κάποιες παιδικές αναμνήσεις που είχαν να κάνουν με μουσική, βιβλία και όνειρα.

- Παρακολουθώντας την πορεία σου, καταλαβαίνω πόσο σπουδαία δουλειά έκαναν μέσα σου οι δάσκαλοί σου, όπως ο Καστανάς, ο Αρμάος, ο Ψαρράς, η Κονιόρδου και ο Μιχαλακόπουλος. Από τον τελευταίο τι κράτησες;

- Την αγάπη του για τους ανθρώπους γύρω του, για τη δουλειά του, για εμάς τους μαθητές του, την αφοσίωση, το χιούμορ, την αξιοπρέπεια, το απίστευτο ταλέντο του. Οσο για τη μεγαλειώδη παύση του στη σκηνή με το γράμμα, ως Μαλβόλιο στη «12η νύχτα» του Shakespeare, θα τη θυμάμαι για πάντα.

- Μετά από τριάντα χρόνια στο θέατρο, εκατό παραστάσεις και συνεργασία με τον ΘΟΚ αποφασίζεις να κάνεις τηλεόραση. Γίνεσαι στη σειρά «Η γη της ελιάς» η Μανιάτισσα Χάιδω Στεφανέα. Πώς αισθάνεσαι γι' αυτό το βήμα;

- Μάλλον ήταν ο καιρός του να γίνει, ήρθε σε μία πολύ δύσκολη εποχή για το θέατρο και η εμπειρία της τηλεόρασης ήταν κάτι που έλειπε εντελώς από το βιογραφικό μου.

Το αναπάντεχο ήταν ότι θα πέρναγα τόσο καιρό παρέα με τη «Χάιδω» μου..

- Το ότι συνέβη πολύ νωρίς η πλατιά αναγνωρισιμότητα - λόγω σειράς - πώς το διαχειρίστηκες;

- Η αναγνωρισιμότητα μου έφερε πολλές συναντήσεις με ανθρώπους, που δείχνουν τρυφεροί και ενθουσιασμένοι. Είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις κάποιους που ενώ είναι ολοφάνερα ντροπαλοί, να το ξεπερνούν για να έρθουν να μιλήσουν στην άγνωστη φίλη. Κάποιες φορές είναι σοκαριστική αυτή η οικειότητα. Είναι μία περίεργη ευθύνη να ξέρεις ότι ένα κομμάτι του εαυτού σου είναι καθημερινή συντροφιά σε πάρα πολλούς ανθρώπους. Οπως και να 'χει, η αναγνωρισιμότητα έχει να κάνει με τη «Χάιδω» και όχι με εμένα και την προηγούμενη δουλειά μου των 30 χρόνων. Ακόμα ξαφνιάζομαι όταν με φωνάζει κάποιος με το όνομά μου.

- Συμφιλιώθηκες άραγε με την ιλιγγιώδη ταχύτητα που γίνονται όλα στην τηλεόραση;

- Το τελευταίο εξάμηνο ζωγραφίζω πάνω σε όστρακα σαλιγκαριών (που πέθαναν όλα από φυσικά αίτια) με προσοχή και τρυφερότητα, δίνοντας σημασία στη λεπτομέρεια και λαμβάνοντας πάντα υπόψιν τη δύναμη της σπείρας και τις ιδιαιτερότητες του κάθε όστρακου. Τα αποτελέσματά μου είναι από μέτρια μέχρι ευφάνταστα! Ελπίζω να απάντησα στην ερώτηση... (γέλια)

- Τι είδους βιβλία διάβαζες μικρή;

- «Οι κερασιές θ' ανθίσουν και φέτος», ήταν το πρώτο βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη που έπεσε στα χέρια μου εντελώς τυχαία. Μετά τα διάβασα όλα. Ημουν ένα παιδάκι που δεν άντεχε την αδικία και ήταν πολύ ευαίσθητο στον πόνο και τον αγώνα των άλλων. Ανθρώπων και ζώων. Από την «Πολυάννα» και το «Μυστικό της Ευτυχίας», προτιμούσα τους «Αθλιους» του Ουγκώ και τον Παπαδιαμάντη, οπότε το έδαφος ήταν πρόσφορο για τον Λουντέμη, και όταν μεγαλώνοντας έκανα τη σύνδεσή του με την πραγματικότητα, ένας καινούργιος - για μένα - άσχημος κόσμος ξεδιπλώθηκε μπροστά μου, τον οποίο θα έπρεπε πάση θυσία να αλλάξουμε!

- Σήμερα που κάνουμε αυτήν τη συνέντευξη, κυριαρχεί στην επικαιρότητα η δολοφονία μιας ακόμα γυναίκας από τον πρώην σύντροφό της, ένα μόλις μέτρο από το Αστυνομικό Τμήμα Αγίων Αναργύρων. Πώς σχολιάζεις το γεγονός ότι οι γυναίκες είναι καθημερινά έρμαια της κρατικής αδιαφορίας, αφού η προστασία της ζωής τους θεωρείται κόστος για το κράτος;

- Ενα κράτος που προσλαμβάνει κατά δεκάδες, εκπαιδεύει και πληρώνει αστυνομικούς για να εκφοβίζουν και να δέρνουν (κάποιες φορές μέχρι θανάτου και ατιμώρητα) τους πολίτες, να χλευάζουν και να αδιαφορούν στις εκκλήσεις γυναικών που υφίστανται βία, αντί να βοηθάνε, να φροντίζουν και να προστατεύουν, είναι ένα κράτος που δεν μπορεί να κατηγορηθεί μόνο για αδιαφορία.

- Ομως η εγκληματική συμπεριφορά της κρατικής μηχανής απλώνεται παντού, και στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών και στα θέματα εμπορευματοποίησης της Υγείας, της Παιδείας κ.λπ. αλλά και στην εμπλοκή μας σε πολεμικούς σχεδιασμούς. Πόσο σημαντική θεωρείς την οργανωμένη αντίστασή μας σε όλο αυτό;

- Κάποτε πίστευα πολύ απλοϊκά ότι αρκούσε να είναι κάποιος καλός άνθρωπος και να ζει τιμώντας τα πιστεύω του για να επηρεάσει και άλλους, όπως δηλαδή μεταδίδεται το χαμόγελο και η καλημέρα.

Τώρα ξέρω ότι αυτό δεν είναι αρκετό, το κακό ανθίζει στον κόσμο, όταν οι καλοί και συνειδητοποιημένοι άνθρωποι δεν κάνουν τίποτα. Και αυτό πρέπει να το θυμίζω συνέχεια - καταρχάς - στον εαυτό μου

- Αλήθεια, κατάφερες, πιστεύεις, να ζεις σύμφωνα με τις αρχές σου, όπως είχες ονειρευτεί;

- Οχι, αλλά θα το παλεύω πάντα.

- Μίλησέ μου για τον αγαπημένο φίλο σου, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Τι σας συνδέει, τι του οφείλεις, τι αγαπάς και τι δεν αντέχεις σ' αυτόν;

- Για 3 χρόνια μέσα στη σχολή του Εθνικού, ακουγόμαστε οι συμμαθητές του να φωνάζουμε από όλες τις αίθουσες, «Αλκίνοε ξέχασες τα γυαλιά σου, το κείμενό σου, τα κλειδιά σου, ξέχασες το τσιγάρο στην κιθάρα σου, το κράνος σου». Ακόμα και «Αλκίνοε ξέχασες το πτυχίο σου»!

Η μουσική μάς ένωσε από την πρώτη στιγμή, τον αγαπώ για πολλούς λόγους και ιδιαίτερα για εκείνο το παλαιστινιακό μαντήλι που φορούσε, όταν εμείς ακόμα δεν είχαμε ιδέα... Του οφείλω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές μου πάνω στη σκηνή, συμμετέχοντας στο μουσικό έργο που έφτιαξε πάνω στα τελευταία κεφάλαια της «Φόνισσας» του Παπαδιαμάντη. Με νευριάζει που καθυστερεί να με πάρει τηλέφωνο.

- Πώς αντιμετώπισες τον θάνατο της μητέρας σου; Τι ένιωσες ότι θα πρέπει να περιμένεις από εκείνο το σημείο και μετά;

- Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα τη δική μου θνητότητα, μια αλλόκοτη αίσθηση ελευθερίας που δεν ξέρεις τι να την κάνεις.

- Σε έχω ακούσει να λες πως αν έχεις γίνει καλή ηθοποιός, αυτό το κατάφερες μέσω των ζώων. Εννοείς ότι ο τρόπος που εμβαθύνεις στη δουλειά σου, οφείλεται στα ζώα και, αν ναι, σε ποια συγκεκριμένα;

- Σε αυτά που δεν τρώω και αυτό σημαίνει πολλά. Τα σέβομαι για την αθωότητα, την αναπνοή, την προσαρμοστικότητα, την αγριάδα, την ελευθερία, το παιχνίδι, την ομορφιά, τη ζωή, το θαύμα, την αγάπη, για όλα. (Τις γάτες ίσως λίγο περισσότερο, αλλά και τους σκύλους, τα έντομα, το πουλιά, τα ερπετά, όλα).

- Εχεις την πολυτέλεια - όπως έχεις δηλώσει - να ασχολείσαι μόνο με αυτά που είσαι ερωτευμένη. Μεγάλη υπόθεση. Με τι είσαι ερωτευμένη αυτήν την περίοδο;

- Με τα σχολικά και μη αναγνώσματα της παιδικής μου ηλικίας. Με αυτά ως βάση, μαζί με τον φίλο εξαιρετικό μουσικό Κλέωνα Αντωνίου φτιάξαμε την παράσταση «Τα μήλα της Λόλας» ή «Πώς γεννιέται η αγάπη για τα βιβλία, σε ένα παιδί που μεγαλώνει στη δεκαετία του '70».

- Είσαι - λες - ένα καλό αποτέλεσμα των πράξεων και των αποφάσεών σου;

- Είμαι ένα ανάλογο αποτέλεσμα των πράξεων και αποφάσεών μου, όχι απαραίτητα καλό.