Κυριακή 13 Οχτώβρη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ξανά συζήτηση για «ευρωπαϊκή ΑΟΖ»

Σε ψήφισμα που ενέκρινε μέσα στη βδομάδα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για θέματα αλιείας στη Μεσόγειο, τονίζεται πως ο ανταγωνισμός για τα μειωμένα επίπεδα αποθεμάτων θαλάσσιων πόρων, «ενδέχεται να αποτελέσει πηγή τριβής με τρίτες χώρες». Γι' αυτό προτρέπει την ΕΕ και τα κράτη - μέλη να εργαστούν από κοινού, «προκειμένου να διασφαλιστούν η επαγρύπνηση, ο έλεγχος, η σταθερότητα και η ασφάλεια των ευρωπαϊκών παράκτιων και χωρικών υδάτων, οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ), η υφαλοκρηπίδα, οι ναυτιλιακές υποδομές και οι θαλάσσιοι πόροι, όπως είναι το αέριο ή το πετρέλαιο». Καλεί ακόμα την ΕΕ «να διατηρήσει υψηλό πολιτικό προφίλ ως προς τα ανωτέρω» και «να προσπαθήσει να αποτρέψει μια διεθνή διαφωνία». Η θέση αυτή της ΕΕ ερμηνεύτηκε σαν στήριξη της Ελλάδας στη διαμάχη με την Τουρκία για τον καθορισμό ΑΟΖ στο Αιγαίο, επειδή, όπως γράφτηκε σε μερίδα του Τύπου, «αναγορεύει τα ελληνικά σύνορα, σε σύνορά της ΕΕ». Παρά τις αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη μέλη της, η ΕΕ προσπαθεί να κατοχυρώσει την παρουσία των μονοπωλίων της στους ανταγωνισμούς για την Ενέργεια και τους άλλους φυσικούς πόρους στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο. Γι' αυτό σε διάφορα κείμενά της αναγορεύει την ΑΟΖ των κρατών - μελών σε «ευρωπαϊκή ΑΟΖ». Η κυβέρνηση στην Ελλάδα ενθαρρύνει μια τέτοια θέση, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι η «στήριξη» της ΕΕ θα δώσει λύση προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων στη διένεξη με την Τουρκία για την υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ. Η πραγματικότητα όμως είναι στον αντίποδα της αίσθησης που θέλουν να δημιουργήσουν κυβέρνηση και ΕΕ. Αρκεί να δει κανείς πόσο «έλυσε» το Κυπριακό η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και η θεώρησή του σαν ευρωπαϊκό ζήτημα. Πολύ περισσότερο που στο ζήτημα των διαφορών με την Τουρκία, ο Ευ. Βενιζέλος ομολόγησε πρόσφατα ότι η συζήτηση έχει διευρυνθεί και για την περιοχή της Αν. Μεσογείου, όπου η Τουρκία τοποθετεί το Καστελόριζο, για να το εξαιρέσει από τις διαπραγματεύσεις για την ΑΟΖ στο Αιγαίο...

Τους «κάρφωσε» η πρεμούρα τους...

Πριν από μερικές μέρες, ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων Θεσσαλίας και Κεντρικής Ελλάδας εξέδωσε έναν πανηγυρικό για την αύξηση των εξαγωγών κατά 30% το 2012. Σχολιάζοντας τη χαρά των βιομηχάνων, η ΤΕ Βόλου του ΚΚΕ σημείωσε σε ανακοίνωσή της ότι «η καπιταλιστική ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα των βιομηχάνων, των μεγαλοεπιχειρηματιών πατάει πάνω στο τσάκισμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων». Εγραφε ακόμα ότι «το 2012, η Μαγνησία ήταν πρωταθλήτρια περιοχή στην ανεργία με τα επίσημα στοιχεία να κάνουν λόγο για 33,3%», ενώ έκανε αναφορά και στις ευθύνες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Ποιος ανέλαβε να «απαντήσει» στο ΚΚΕ; Η ΠΑΣΚΕ Ν. Μαγνησίας! Ναι, καλά καταλάβατε, η ΠΑΣΚΕ ανέλαβε να απαντήσει για λογαριασμό των βιομηχάνων. Η οποία, βέβαια, αναμάσησε όλες τις αντιΚΚΕ συκοφαντίες των τελευταίων μηνών. Μετά από αυτά, δικαιολογημένα ακολούθησε η πληρωμένη απάντηση από την ΤΕ Βόλου του ΚΚΕ ότι «ο λαός μας λέει πως μυγιάζεται όποιος έχει τη μύγα». Οι αντ' αυτού των βιομηχάνων «καρφώθηκαν» άτσαλα από την αντιΚΚΕ πρεμούρα τους...

Β. Ι. ΛΕΝΙΝ
Για τον πόλεμο και τη σοσιαλιστική επανάσταση

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στην παρούσα Συλλογή έχουν γραφτεί τη χρονική περίοδο 1914 - 1917, δηλαδή στα χρόνια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου. Αποτυπώνουν τη μεγάλη σημασία της ταξικής - επιστημονικής προσέγγισης στο ζήτημα του πολέμου, πράγμα που έδωσε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων την ικανότητα να καθοδηγήσει την εργατική τάξη της Ρωσίας στη νίκη της επανάστασης ενάντια στη δική της αστική τάξη.

Η επεξεργασία αυτών των κειμένων έγινε σε συνθήκες φωτιάς, σε συνθήκες που η πίεση για «εθνική ενότητα», η οπορτουνιστική πίεση για προσαρμογή ήταν τεράστια. Χαρακτηριστικό είναι ότι εκείνη την εποχή σχεδόν το σύνολο των ηγετών της ΙΙ Διεθνούς, παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις (συνέδρια Κοπεγχάγης και Βασιλείας), πρόδωσαν την εργατική τάξη των χωρών τους και την κάλεσαν να πέσει στη σφαγή για τα συμφέροντα του κεφαλαίου - οι ρεφορμιστές εξελίχτηκαν σε σοσιαλσοβινιστές. Οι οπορτουνιστές της ΙΙ Διεθνούς υποστήριζαν ότι δεν επιβεβαιώθηκε η εκτίμηση του Συνεδρίου της Βασιλείας (1912) για διαμόρφωση επαναστατικής κατάστασης, αφού οι κυβερνήσεις εμφανίζονταν ισχυρές στις αρχές του πολέμου. Ο Λένιν ανταπαντούσε ότι ποτέ οι κυβερνήσεις, οι κυρίαρχες τάξεις των διαφόρων κρατών δεν έχουν τόσο ανάγκη τη συναίνεση των εργαζόμενων μαζών (την «ειρηνική υποταγή τους») όσο τον καιρό του πολέμου.

Τα κείμενα του Λένιν αποκαλύπτουν την ικανότητα του οπορτουνισμού να προσαρμόζεται ανάλογα και με τις επιδιώξεις της αστικής τάξης και αναδεικνύουν την ανάγκη πάλης ενάντια στον οπορτουνισμό σε όλες τις συνθήκες, αφού από τη φύση του υιοθετεί συνθήματα που αποπροσανατολίζουν από τα καθήκοντα της επαναστατικής πάλης. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Μπαράκ Ομπάμα

Η αντιπαράθεση στις ΗΠΑ, με αφορμή την κατάρτιση του προϋπολογισμού, το όριο του δανεισμού και τεράστιου δημόσιου χρέους που φτάνει τα 16,7 τρισεκατομμύρια δολάρια, ανάμεσα στον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και τους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους είναι έκφραση των αντιθέσεων ανάμεσα σε μερίδες της αστικής τάξης που θέτουν διαφορετικές προτεραιότητες. Δεν στέκει επίσης ότι συγκρούεται ο «καλός» Ομπάμα, που δήθεν θέλει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τα σχεδόν 50 εκατομμύρια ανασφάλιστων Αμερικανών με τους «κακούς» Ρεπουμπλικάνους, που τον κατηγορούν ότι θα εκτινάξει το έλλειμμα. Διαφορές, βεβαίως, ανάμεσα στις δύο πτέρυγες του αστικού πολιτικού συστήματος υπάρχουν, αλλά υπάρχει στρατηγική συμφωνία και οι διαφοροποιήσεις είναι στο μείγμα διαχείρισης.

Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί είναι υπηρέτες των ίδιων αφεντικών: Του μεγάλου (ντόπιου και διεθνοποιημένου) κεφαλαίου, που με τον έναν ή τον άλλο πολιτικό εκφραστή εξακολουθεί να τσακίζει δικαιώματα, να φτωχοποιεί μεγάλα τμήματα του αμερικανικού λαού και να διαιωνίζει βαθιές ταξικές ανισότητες.

Από την άλλη πλευρά, η αλληλεξάρτηση και διεθνοποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας εξηγεί και τις έντονες, αν και προσεκτικές, αντιδράσεις αξιωματούχων θεσμικών οργάνων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών με χαρακτηριστικές τις επανειλημμένες «προειδοποιήσεις» της επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ σχετικά με τις «καταστροφικές επιπτώσεις» μιας αμερικανικής στάσης πληρωμών στην παγκόσμια οικονομία. Απαρατήρητες δε θα μπορούσαν, βεβαίως, να περάσουν και οι συνεχείς προειδοποιήσεις Κινέζων αξιωματούχων που ως γνωστόν κατέχουν τουλάχιστον το 1/3 του συνολικού αμερικανικού χρέους.


Δ.Ο.

Μια καθόλου περίεργη μελέτη

«Οι Ελληνες έγιναν πλουσιότεροι κατά 10% τον τελευταίο χρόνο, λέει η Credit Suisse. Ενδεχομένως, πολλοί από εσάς θα παραξενευτείτε πληροφορούμενοι ότι πέρυσι πλουτίσατε ως άτομο κατά 9,9%, ενώ κάθε ημέρα διαπιστώνετε ότι το διαθέσιμο εισόδημά σας είναι όλο και λιγότερο. Ωστόσο, η Credit Suisse δε μετράει το διαθέσιμο εισόδημα, αλλά τον πλούτο των νοικοκυριών και τον πλούτο κάθε ενηλίκου... ορίζει ως πλούτο το άθροισμα των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ενός ενηλίκου (π.χ. μετοχές, ομόλογα, τραπεζικές καταθέσεις) συν τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία του (συνήθως ακίνητα) μείον τα χρέη του. Στην περίπτωση της Ελλάδας, σημαντικό ρόλο στην αύξηση των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων διαδραμάτισε η ανάκαμψη του χρηματιστηρίου από τα μέσα του 2012 και μετά, με την τιμή των μετοχών να αυξάνεται κατά μέσον όρο 139%. Αντιθέτως, αρνητική εξέλιξη ήταν η υποχώρηση της αξίας των ακινήτων 11,2% κατά μέσον όρο» (Από ρεπορτάζ της «Καθημερινής», 11/12/2013). Η συγκεκριμένη διαπίστωση μπορεί να εκληφθεί σαν μια ακόμα αστική στατιστική μελέτη χωρίς ενδιαφέρον. Αλλά το δημοσίευμα είναι στοχευμένο. Η αύξηση του πλούτου ακόμη και ως μέσος όρος της αξίας της περιουσίας καπιταλιστών και λαού σε συνθήκες κρίσης, καθώς και τα στοιχεία που τον καθορίζουν δείχνει ότι οι καπιταλιστές σαν τάξη συνολικά, ίσως και ένα τμήμα ανώτερων μεσαίων, στρωμάτων ακόμη και εν μέσω κρίσης πλουτίζουν. Βεβαίως, η εργατική τάξη και τ' άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα που δε βρίσκονται στο χρηματιστήριο, δεν έχουν μετοχές, δεν έχουν καταθέσεις ωθούνται στην εξαθλίωση. Αυτό δε χρειαζόταν δα και μελέτη, φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού. Υπάρχει όμως ένα ακόμη στοιχείο. Η ακίνητη περιουσία. Και εδώ υπάρχουν φτωχά λαϊκά νοικοκυριά που έχουν ένα σπίτι, ή ένα χωραφάκι, ή ένα οικοπεδάκι. Που έρχονται τα αβάσταχτα χαράτσια, ή τώρα ο φόρος ακίνητης περιουσίας, τον οποίο αδυνατούν να πληρώσουν και λειτουργεί ως μοχλός εξαναγκασμού για πούλημα, άρα για συγκέντρωσή τους σε λίγα χέρια καπιταλιστών. Να λοιπόν γιατί λένε συλλήβδην ότι όλοι οι Ελληνες έγιναν πλουσιότεροι...




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org