Τρίτη 12 Αυγούστου 2014
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Το φάντασμα του 1914...

«Το φάντασμα του 1914 (σ.σ. του Α' Παγκοσμίου Πολέμου) σκιάζει τον πλανήτη». Με αυτόν τον τίτλο μεγάλη αστική εφημερίδα επιχείρησε να αποτυπώσει την ανησυχία της για τις διεθνείς εξελίξεις, που μυρίζουν μπαρούτι. Λιβύη, Αφρική, Παλαιστίνη, Ιράκ, Συρία, Ουκρανία. Διαβάζοντας βεβαίως τις σελίδες αυτής της εφημερίδας. αλλά και άλλων που κινούνται στο ίδιο πλαίσιο καταλαβαίνει κανείς ότι η ανησυχία τους έχει συγκεκριμένο ταξικό πρόσημο. Πώς θα κατοχυρωθούν τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου σε συνθήκες όπου οξύνονται οι αντιθέσεις και προχωρούν «γεωπολιτικές ανακατατάξεις». Ζήτημα άλυτο αφού η ίδια η αστική πολιτική βρίθει αντιφάσεων στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ετσι, η ελληνική αστική τάξη θέλει στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ, αλλά να διατηρεί τα ερείσματά της στον αραβικό κόσμο προσδοκώντας και από το άνοιγμα στο Ιράν. Στρατηγική στήριξη του «ευρωατλαντικού» προσανατολισμού, αλλά, παράλληλα, να μην πληγεί από την αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Ενίσχυση των παραδοσιακών σχέσεων με τις ΗΠΑ, αλλά ανοίγματα και στην Κίνα. Οσο βεβαίως οξύνονται οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί τόσο θα καλούνται οι αστικές τάξεις των καπιταλιστικών χωρών να διαλέξουν στρατόπεδο. Σε όποιο και αν βρεθούν οι εργαζόμενοι δεν έχουν συμφέρον να τους ακολουθήσουν. Τα φαντάσματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν ξορκίζονται. Στο χέρι των λαών είναι να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις. Το ερώτημα για τους λαούς είναι εάν ένα «νέο 1914» θα ακολουθήσει ένα «νέο 1917»...

Κόντρες και κολεγιές...

«Το περασμένο Σάββατο - και ενώ διαρκούσαν οι κυρώσεις και τα αντίμετρα - ανακοινώθηκε και εγκαινιάστηκε η συνεργασία της αμερικανικής εταιρείας Exxon Mobil και της ρωσικής Rosneft για κοινές έρευνες σε οικόπεδο της Θάλασσας της Κάρα στην Αρκτική, όπου υπάρχουν κοιτάσματα 100 δισ. βαρελιών αργού πετρελαίου. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν, σε τηλεδιάσκεψη από το Σότσι, χαιρετίζοντας το έργο και λέγοντας πως "είμαστε διατεθειμένοι να επεκτείνουμε τη συνεργασία μας με τους εταίρους μας", δήλωσε πως "ο πραγματισμός και η κοινή λογική επικρατούν παρά τις δυσχέρειες στο τρέχον πολιτικό περιβάλλον και αυτό είναι πολύ ικανοποιητικό"». Τι σημαίνει αυτό; Στον καπιταλισμό οι σχέσεις ανταγωνισμού όσο οξυμένα κι αν εκφράζονται κατά καιρούς, συνυπάρχουν με κολεγιές εφόσον αυτές επιβάλλονται απ' την ανάγκη των μονοπωλίων για κέρδη. Το ζήτημα είναι πότε έρχεται η στιγμή που οι αντιπαραθέσεις δεν μπορούν πια να λυθούν με συμφωνίες και συνεργασίες. Τότε...

Βουβάλια...

«Οταν τσακώνονται τα βουβάλια, εσύ δεν μπαίνεις στη μέση υποδυόμενος το βουβάλι. Διότι, αν μη τι άλλο, τα βουβάλια έχουν μυαλό».

Σε μια απ' τις πολλές εμφανίσεις της, χτες, η κυβερνητική εκπρόσωπος, Σοφία Βούλτεψη, είπε και τα παραπάνω. Εν μέρει έχει δίκιο. Από τη σκοπιά των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου, που θέλει να τα έχει καλά με τα «βουβάλια». Είναι, ωστόσο, προκλητικό να επικαλείται αυτήν την πραγματικότητα η κυβέρνηση για να καλλιεργήσει εμμέσως ελπίδες στο λαό ότι μπορεί να αποκομίσει οφέλη απ' τις λυκοφιλίες ενός συστήματος που τον συνθλίβει ούτως ή άλλως. Και πάει πολύ να προσποιείται την ουδέτερη η κυβέρνηση, η οποία για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης έχει βουτήξει για τα καλά στη λίμνη όπου τσακώνονται τα βουβάλια...

Τα γέρικα άλογα...

Ο τίτλος σε ανάλυση διεθνούς οικονομικού περιοδικού ήταν παραπλανητικός: «Οι Αμερικανοί εργαζόμενοι είναι γηραιότεροι από ποτέ». Κι εκεί που νομίζει κάποιος πως το θέμα αφορά στο περίφημο δημογραφικό πρόβλημα, διαπιστώνει πως αναφέρεται στις ανησυχίες χρηματιστικών κύκλων για το γεγονός ότι μεγάλοι σε ηλικία εργαζόμενοι αντί να βγουν στη σύνταξη και να επιβαρύνουν μόνο τα ασφαλιστικά τους ταμεία, παραμένουν στη δουλειά, γεγονός που «αποτελεί κακό σημάδι για την αύξηση του εισοδήματος των ΗΠΑ». Το γεγονός ανησυχεί τους αναλυτές γιατί η πλειοψηφία αυτών των εργαζομένων έχει πλήρη απασχόληση κι ανάλογα δικαιώματα. Ετσι, είναι εμπόδιο στην κερδοφορία του κεφαλαίου, που στηρίζεται όλο και περισσότερο στις ελαστικές μορφές απασχόλησης και τα μειωμένα δικαιώματα.

... κοστίζουν!

Δύο δεκαετίες πριν το ποσοστό των ατόμων άνω των 55 ετών που μετείχε στο εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ ανερχόταν μόλις στο 30%. Τώρα, όμως, έχει εκτιναχτεί στο 40%. Δύο δεκαετίες πριν, από τους εργαζόμενους άνω των 55 ετών ένα ποσοστό 27% δούλευε σε θέσεις μερικής απασχόλησης. Τώρα, μόνο 21% αυτής της ηλικίας είναι στη μερική απασχόληση. Καθώς το ζητούμενο για το κεφάλαιο είναι πώς θα αντληθεί μεγαλύτερη υπεραξία από όσο το δυνατόν πιο παραγωγικούς εργάτες, κι αυτοί κατά τεκμήριο δεν είναι οι ηλικιωμένοι, κυοφορείται εκστρατεία που λέει στους νεότερους πως για τους χαμηλούς μισθούς τους φταίνε οι υψηλοί μισθοί των παλαιότερων. Κάτι ανάλογο έχει συμβεί ήδη στη χώρα μας...




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org