Πέμπτη 12 Απρίλη 2001
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Το δέντρο...

Γρηγοριάδης Κώστας

Με τις τελευταίες ανακοινώσεις - κοροϊδία, που τόσο είχε διαφημίσει η κυβέρνηση ως «κοινωνική πολιτική», ταυτόχρονα βέβαια με τις αντιΚΚΕ κορόνες όλου του κυβερνητικού επιτελείου σε μοιρασμένους ρόλους, καταλάβαμε επιτέλους τι εννοούσε ο πρωθυπουργός, κατά την ομιλία του, πριν ένα τρίμηνο περίπου στη Βουλή, ακριβώς πριν η κυβερνητική πλειοψηφία ψηφίσει τον κρατικό αντιλαϊκό προϋπολογισμό. Είχε πει, λοιπόν, ο κ. Σημίτης ότι «ήρθε η ώρα να καρπίσει το δέντρο που φυτέψαμε»!

Μη βιαστείτε, λοιπόν, να ονομάσετε ψεύτη τον πρωθυπουργό. Οχι, την αλήθεια είπε ο άνθρωπος τότε. Τα κέρδη της ολιγαρχίας του πλούτου αναμένονται πολύ μεγαλύτερα στη νέα χρονιά. Εγγύηση γι' αυτό αποτελούν οι «νόμοι της αγοράς», η ενισχυόμενη «απελευθέρωση» της ασυδοσίας, ο αντεργατικός νόμος για τις νέες εργασιακές σχέσεις, η «μεταρρύθμιση» του συστήματος Υγείας, οι ανατροπές στο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης κλπ., κλπ. Κι έτσι θα συνεχίσει να γίνεται, όσο οι εργαζόμενοι δεν πάρουν στα δικά τους χέρια, τόσο το δέντρο, όσο και τους καρπούς του. Γιατί αυτοί το φυτεύουν το δέντρο και το φροντίζουν. Δικοί τους κόποι είναι και μόνον αν σταματήσουν την καταλήστευσή τους θα δουν άσπρη μέρα.

Γι' αυτό και τον έτσουξαν τον κ. πρωθυπουργό οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων και οι μορφές πάλης που χρησιμοποίησαν. Φαίνεται ότι διαισθάνθηκε και αυτός και οι όμοιοί του στην κυβέρνηση ότι δεν είναι και πάρα πολύ μακριά η ώρα που ο λαός θα τους δώσει την απάντησή του. Οταν χάνουν την ψυχραιμία τους οι εξουσιαστές κυβερνώντες, οι εργαζόμενοι πρέπει να πανηγυρίζουν...

Δέκα χρόνια μετά τις ανατροπές...

Μερικά ζητήματα βλέπουν δύσκολα το φως της δημοσιότητας (ή δεν το βλέπουν καθόλου) από τα ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ζητήματα, όπως η πρόσφατη, μεγάλη νίκη των Κομμουνιστών στις κοινοβουλευτικές εκλογές της Μολδαβίας, παρά τις προεκλογικές επισκέψεις Σολάνα στη χώρα για να αποτρέψει τη διαφαινόμενη, άσχημη για το ΝΑΤΟ, εξέλιξη.

Ομως αποτελούν γεγονός. Και είναι γεγονός - αυτό που πολλοί προσπαθούν να αποκρύψουν - η διογκούμενη αποστροφή των Ρώσων προς τον καπιταλισμό, ως σύστημα που βίωσαν για τα καλά τα τελευταία δέκα χρόνια. Οπως γεγονός είναι ότι όλο και περισσότεροι Ρώσοι αναγνωρίζουν το σοσιαλισμό ως το σύστημα που κάλυπτε τις ανάγκες τους.

Ο «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης» παρουσίασε αποτελέσματα μακρόχρονων ερευνών που έκανε η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, στο διάστημα 1992-2000. Παρά την καπιταλιστική προπαγάνδα, τις σχετικές αυταπάτες και τις ελπίδες για το «ρωσικό όνειρο», η προσγείωση των Ρώσων στην πραγματικότητα έγινε. Ηταν ανώμαλη. Ομως, το χρησιμότερο είναι ότι οδήγησε σε χρήσιμα συμπεράσματα μεγάλα τμήματα της λεγόμενης κοινής γνώμης. Λογικό για ένα λαό που πρόλαβε να διαπαιδαγωγηθεί με βάση ένα σύστημα που προωθούσε τη σκέψη και την ανάλυση για όλους. Και όχι την επί πληρωμή εκπαίδευση των λίγων, πάνω σε ένα στενά οικονομικίστικο αντικείμενο και με αποκλειστικό γνώμονα τις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς και της πλουτοκρατίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα τελευταία χρόνια, οι Ρώσοι δίνουν - με τεράστια πλειοψηφία - στην έννοια «σοσιαλισμός» θετικό περιεχόμενο και στην έννοια «καπιταλισμός» αρνητικό. Ολο και περισσότεροι θεωρούν κερδισμένους των «αλλαγών» το ξένο κεφάλαιο, τη «νέα νομενκλατούρα», τη μαφία. Περίπου το 60% ζητά την επανακρατικοποίηση, έστω και μερικών, ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων. Ολο και περισσότεροι τονίζουν ότι σήμερα ούτε «ελευθερία», ούτε «δημοκρατία» βιώνουν. Ταυτίζουν το σοσιαλισμό με την πνευματικότητα, τον ουμανισμό, την τάξη, τον πατριωτισμό, το δίκαιο, τη λαοκρατία. Τον καπιταλισμό τον ταυτίζουν με την εγκληματικότητα, τη βία, τον ηθικό ξεπεσμό, την έλλειψη κοινωνικής πρόνοιας, την εξουσία των λίγων.

Τα ποσοστά όσων απαντούν έτσι είναι μεγαλύτερα από τα ποσοστά που συγκεντρώνουν στις εκλογές οι κομμουνιστικές δυνάμεις. Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, οι κομμουνιστές θα νικήσουν ή θα δουν τα ποσοστά τους να εκτοξεύονται. Ισως τέτοιες διαδικασίες χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να εκδηλωθούν ή και να μην εκδηλωθούν έτσι καθόλου. Ισως η πολιτική ωρίμανση της πλειοψηφίας του ρωσικού λαού να μη χρειαστεί εκλογές για να εκφραστεί. Εχουν και τη σχετική παράδοση και πλούσια πείρα.

Ωστόσο, σε αυτή τη φάση, οι ενδείξεις αυτές σημαίνουν πολλά για τους υπέρμαχους των δύο συστημάτων. Για τα ψέματα των καπιταλιστών, περί «ευημερίας για όλους» που φέρνει το σύστημα που πρεσβεύουν. Περί «ίσων ευκαιριών». Ευκαιριών, προφανώς, για όλα τα ανήλικα κορίτσια να ανέβουν - γδυτά - στην μπάρα του κάθε κακοφωτισμένου καμπαρέ της ευνομούμενης Δυτικής Ευρώπης.

Σημαίνει πολλά και για όλους όσοι συνεχίζουν να πιστεύουν και να παλεύουν για το σοσιαλισμό. Κόντρα στους απανταχού «εκσυγχρονισμένους». Κόντρα σε σοφιστείες, φληναφήματα, αστική «νομιμότητα», μαθητοδικεία, αγροτοδικεία, ναυτεργατοδικεία, πάνοπλα ΜΑΤ, κλπ. κλπ. Σημαίνει πολλά να ξέρεις ότι έχεις δίκιο. Κι ακόμα περισσότερο, να παλεύεις για να το επιβάλεις.


Θανάσης ΜΠΑΛΟΔΗΜΑΣ

Αναμορφωμένα ... πρότυπα

Για αναμόρφωση των συστημάτων Κοινωνικής Ασφάλισης, έκανε λόγο πριν μερικές μέρες στο φόρουμ του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας και του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου ο υφυπουργός Εργασίας Χρ. Πρωτόπαπας. Στην πράξη βέβαια, πρόκειται για παραμόρφωση της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης. Κατ' αρχήν, ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ δε θεώρησε αναγκαίο ούτε ν' αναφέρει το δημόσιο χαρακτήρα που πρέπει να έχει η Ασφάλιση. Αντί γι' αυτό, πρόβαλε την αρχή της «καθολικότητας» και της «ανταποδοτικότητας».

Μάλιστα, όσον αφορά την αρχή της «καθολικότητας», φρόντισε να την κουτσουρέψει και να τη φέρει στα μέτρα της εκσυγχρονιστικής κυβερνητικής πολιτικής. Δηλαδή, σαν ένα «ελάχιστο αποδεκτό δίχτυ κοινωνικής προστασίας», όπως είπε, κάνοντας καθαρό ότι η αρχή της καθολικότητας μετατρέπεται σε αρχή της ελεημοσύνης.

Μιλώντας σε ένα οικείο περιβάλλον μάλιστα, ο υφυπουργός δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει ότι κλειδί του νέου εργασιακού προτύπου είναι η «προσαρμογή του Εργατικού Δικαίου, ώστε να αποτελεί κίνητρο στο διεθνές επιχειρησιακό περιβάλλον». Ετσι, Ασφάλιση και εργασιακές σχέσεις θυσιάζονται για το διεθνές κεφάλαιο, γεγονός για το οποίο δεν ντρέπονται καν να μιλάνε οι κυβερνώντες...

Κοινωνικές ανισότητες και «συναίνεση»

Οσο μεγαλώνουν οι κοινωνικές ανισότητες και το χάος που χωρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού από ένα ελάχιστο ποσοστό της πλουτοκρατίας, που καρπώνεται τη μερίδα του λέοντος από τον κοινωνικό πλούτο, τόσο περισσότερο το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης θα μιλάει για «συναίνεση», «συμφιλίωση», «ενότητα του λαού» και άλλα τέτοια εύηχα. Αυτό το έχουν καταλάβει πρώτα απ' όλα οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και γι' αυτό επιχειρούν να εμφανιστούν ως εκφραστές της «ενότητας του λαού», προκειμένου, με τη συνεχή πλύση εγκεφάλου, να ξεγελάσουν ότι τάχα υπάρχει κάποια βάση για αυτή την «ενότητα». Αυτή τη στοιχειώδη αρχή της κυρίαρχης προπαγάνδας μαθαίνουν πρώτα πρώτα οι επίδοξοι διαχειριστές του συστήματος. Από αυτή την άποψη καμία έκπληξη δεν προκαλεί ότι το πρώτο πράγμα που έμαθε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Θ. Ρουσόπουλος, είναι ότι «ο κόσμος θέλει συναίνεση». «Αν», είπε στο «Φλας», «βάλετε ένα ερώτημα τώρα στους ακροατές και τους πείτε αν συμφωνούν να υπάρχει διακομματική συνεννόηση, νομίζω ότι θα είναι 100% οι απαντήσεις θετικές». Το ζητούμενο όμως είναι όταν οι εργαζόμενοι ακούνε «συναίνεση» και «συνεννόηση» όχι απλά να φυλάγονται, αλλά να είναι σίγουροι ότι μόνο κακά προμηνύονται γι' αυτούς.

«Θαύμα» 3,4 κιλών!

Μια κόρη που έχει όλα τα φόντα να γίνει δίμετρη, έφερε χτες τα ξημερώματα στον κόσμο, η συνάδελφος Φωτεινή Σαράφογλου - Σεμερτζή. Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι το ψηλότερο μωρό που γεννήθηκε την τελευταία περίοδο στο μαιευτήριο «Αγιος Λουκάς», στη Θεσσαλονίκη. Στους τρισευτυχισμένους γονείς, τη Φωτεινή και τον Παύλο, ευχόμαστε να τους ζήσει και να την καμαρώσουν όπως ονειρεύονται.

Ρασο-καβγάδες

Γρηγοριάδης Κώστας

ΕΔΩ ΕΠΡΕΠΕ να προετοιμάζονται για το «αληθώς ανέστη» κι αυτοί το ρίξανε στο «αληθώς εξανέστη»! Για την εκκλησία βέβαια, ο λόγος, που φαίνεται πως λόγω των ημερών βγάλανε στη «φόρα» τους εσωτερικούς τους καβγάδες!!!

Ξεκίνησε ο Βαρθολομαίος με τα αντι-χριστοδουλικά του, από την Κωνσταντινούπολη και τη συνέντευξη που έδωσε στο «Μέγκα»! Υποτίθεται ότι θα μας έδινε το αναστάσιμο μήνυμα και όλα τα σχετικά κι αυτός έδωσε μήνυμα για... γενική σύρραξη!

Πήραν χτες λοιπόν σβάρνα τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες οι εν Ελλάδι εκκλησιαστικοί παράγοντες (Χατζηφώτης, Μελισσηνός κλπ) και δε θέλει και πολύ για να ανάψει ο καυγάς!

Το κακό είναι ότι από ένα σημείο και μετά για να καταλάβεις τις διαφωνίες τους πρέπει να είσαι και λίγο «βυζαντινολόγος»! Δεν είναι βλέπετε σαν το ΠΑΣΟΚ, που τρώγονται για πράγματα που γνωρίζουμε...

Α, ΚΑΙ ΜΙΑ και αναφέραμε το κυβερνών κόμμα, μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν τι ακριβώς κάνουν αυτές τις μέρες; Συναντιέται ο Σημίτης με τους υπουργούς του, κι αφού συμφωνήσουν για το πόσο καλή κυβέρνηση είναι, αλληλοσυγχαίρονται και λένε «καλό Πάσχα»!

Αυτό, αν καταλάβαμε καλά, είναι κάτι σαν προβληματισμός για την πορεία του κυβερνητικού έργου; Γιατί σαν αυτοδιαφήμιση μοιάζει.

Βεβαίως, στο όλο «κόλπο» χτες συμμετείχε και ο γραμματέας της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο οποίος επίσης δήλωσε αισιόδοξος για την πορεία του ΠΑΣΟΚ στην κουβέντα που είχε με τον Σημίτη!

Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, αφού όλοι αυτοί είναι αισιόδοξοι, μάλλον εμείς έχουμε κάθε λόγο να είμαστε απαισιόδοξοι... Ορισμένα πράγματα, βλέπετε, είναι αντιστρόφως ανάλογα!

Για να χαμογελάνε αυτοί κάτι κακό έχουν κάνει. Αλλά θα μας το ανακοινώσουν μετά το Πάσχα.


Παπαγεωργίου Βασίλης

Δεκαπλασίασε τα κέρδη της!

Παπαγεωργίου Βασίλης

Το δεκαπλασιασμό των κερδών της για το 2000 διαλαλεί με προχτεσινή της ανακοίνωση η «Cosmos Business Systems». Κάνει λόγο για κέρδη 121 εκατ. δρχ. από 12 εκατ. το το 1999 και για αύξηση των πωλήσεων σε 1,15 δισ. από 262 εκατ. Και απ' ό,τι λέει, οι «δουλιές» πάνε ακόμη καλύτερα φέτος αφού οι πωλήσεις για το πρώτο τρίμηνο αυξήθηκαν κατά 1.100% (!). Περισσότερο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι η σχετική ανακοίνωση αναφέρεται και στις... δυσκολίες που αντιμετωπίζει φέτος η «αγορά υψηλής τεχνολογίας», τομέας που δραστηριοποιείται και η εν λόγω εταιρία...

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Κανένας άκλαυτος...

Μέρα τη μέρα, γίνεται φανερό πως οι εργατικές κινητοποιήσεις, που οργάνωσε το ΠΑΜΕ την προηγούμενη βδομάδα και οι πριν απ' αυτές απασχολούν τόσο την άρχουσα τάξη και την κυβέρνησή της, έτσι που να μην κάνουν βήμα στην άσκηση της πολιτικής τους, δίχως να παίρνουν σοβαρά υπόψη τι θα βρουν μπροστά τους. Οσο πλησιάζουν οι μέρες που αναγκαστικά πλέον η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να ανοίξει τα χαρτιά της για το ασφαλιστικό, τόσο αυξάνεται ο βαθμός κρυψίνοιας, που χαρακτηρίζει την τακτική της. Μια τακτική, που χαρακτηρίζει συνήθως λωποδύτες, που ετοιμάζουν το μεγάλο κόλπο. Βολιδοσκοπήσεις, κινήσεις αντιπερισπασμού, αδιάφορο σφύριγμα, κραγμένα - τελικά - φτηνά κόλπα, που, όμως, χρησιμοποιούνται ξανά και ξανά, γιατί είναι και τα μόνα διαθέσιμα.

Οπως δεν μπορεί ο λωποδύτης να πει στο θύμα του «αύριο θα 'ρθω να σε ληστέψω», έτσι και η κυβέρνηση δεν μπορεί να πει ευθέως ότι, προκειμένου να έχουν περισσότερα κέρδη οι βιομήχανοι, οι εργάτες πρέπει να γονατίσουν. Η τακτική αυτή δεν έχει σχέση μόνο με το στοιχείο του αιφνιδιασμού, που θέλει να διατηρήσει για τον εαυτό της. Και ασφαλώς, δεν οφείλεται στις διαφημιζόμενες «εσωκομματικές αντιδράσεις» όλων αυτών, που το πρωί συναποφασίζουν με τον Σημίτη και το βράδυ βγαίνουν στα τηλεοπτικά «παράθυρα» να πείσουν το πόπολο πως είναι αντάρτες. Η τακτική της κυβέρνησης αποκαλύπτει απλά το φόβο της. Πως οι αντιδράσεις εργαζομένων και πλατύτερων λαϊκών στρωμάτων μπορούν να πάρουν χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας. Γιατί γνωρίζει. Οτι τα μέτρα που σχεδιάζει να πάρει δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Οπως γνωρίζει, επίσης, και ότι σ' αυτήν τη μάχη δεν υπάρχει εργάτης που θα αφήσει να τον στείλουν άκλαυτο...

Οι μέχρι τώρα εργατικές κινητοποιήσεις έχουν δημιουργήσει ένα θετικό ισοζύγιο. Παρά τις αδυναμίες που το εργατικό κίνημα καλείται να συζητήσει στο εσωτερικό του, γεγονός είναι ότι οι δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος έχουν κατορθώσει μέχρι τώρα πολλά: Αποκάλυψαν έγκαιρα τα αντεργατικά σχέδια, έδειξαν ότι οι ανατροπές που επιδιώκονται θα είναι σαρωτικές. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι απέδειξαν έμπρακτα πως ο αντίπαλος δεν είναι ανίκητος. Ενώ, ταυτόχρονα, με τη δική τους θετική δράση, αποδείχτηκε στην πράξη και ο πεμπτοφαλαγγίτικος ρόλος που έχουν αναλάβει διάφορες δυνάμεις στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Για την προοπτική της μάχης, όλα αυτά είναι σημαντική παρακαταθήκη. Και μόνο το γεγονός ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να προωθήσει εν κρυπτώ τις ανατροπές που σχεδιάζει, ενώ ταυτόχρονα οι ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος προσπαθούν να δείξουν ότι, έστω και στα χαρτιά, κάπως θα αντιδράσουν, είναι κέρδος.

Γιατί, όπως ήδη έχουμε σημειώσει, από τις στήλες του «Ριζοσπάστη», η αποφασιστική σύγκρουση είναι μπροστά. Η κυβέρνηση δεν έκρυψε και χτες ότι τον πρώτο λόγο, για το ποιες ρυθμίσεις θα προωθηθούν τελικά, τον έχουν απευθείας ανώτερα στελέχη του μεγάλου κεφαλαίου. Η τακτική που θα ακολουθήσουν είναι λίγο - πολύ γνωστή: Διαίρει και βασίλευε, εφησυχασμός, διάσπαση κ.ά. Στον αντίποδα, το εργατικό κίνημα, με ξεκάθαρη τη στρατηγική του αντίθεση στις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου και με δεδομένη τη μέχρι τώρα θετική δράση του, οφείλει να είναι ετοιμοπόλεμο για μάχες που θα χρειαστεί να δοθούν και πριν και μετά την απεργία της Πρωτομαγιάς.

Κι όμως, συνεχίζουν να αντιστέκονται

Μπουλέντ Κομπάν, Αντίλ Καπλάν, Γκουλσουμάν Ντονμέζ. Δύο πολιτικοί κρατούμενοι και μια αδελφή πολιτικού κρατούμενου, που άφησαν, το Σάββατο και προχτές, την τελευταία τους πνοή αγωνιζόμενοι με το έσχατο όπλο που τους απέμεινε -την απεργία πείνας- εναντίον της φασιστικού τύπου καταπίεσης στην τουρκική κοινωνία και τα κολαστήριά της, τις φυλακές. Οταν, τη 19η του Δεκέμβρη, οι αρχές της γειτονικής χώρας επενέβαιναν για να «σπάσουν» την απεργία πείνας, δολοφονώντας εκ προθέσεως 28 πολιτικούς κρατούμενους, ήλπιζαν να τελειώνουν με την αντίσταση αυτών των ανθρώπων που επιμένουν να αγωνίζονται για ένα μέλλον που δε θα κλειδώνει τις ψυχές τους στα Λευκά Κελιά, επειδή απλώς ενστερνίζονται ιδανικά και τα υπερασπίζονται. Δεν τα κατάφεραν. Η απεργία πείνας συνεχίζεται έως ακόμη και σήμερα. Τουλάχιστον 120 άνθρωποι χτυπούν την πόρτα του θανάτου. Η σιωπή είναι συνενοχή. Ρωτήστε και την Ευρώπη, που σιωπά επιδεικτικά...

Διπλωματική επιτυχία, αποτελεσματική συνάντηση

Ολονύκτιες ήταν οι διαπραγματεύσεις. Σημαντικότατη η συμβολή της ΕΕ, μέσω του επικεφαλής της διπλωματίας της Χαβιέ Σολάνα. Σε βάθος η ενημέρωση που ακολούθησε από τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών. Η «ιστορική» πρώτη, μετά την ανάληψη της εξουσίας από το Σαρόν, υψηλόβαθμη συνάντηση Ισραηλινών και Παλαιστινίων αξιωματούχων, που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο του συνεδρίου του «Εκόνομιστ», στην Αθήνα, δεν μπορούσε να φανταστεί ποτέ κανείς από όσους τη δρομολόγησαν, ότι θα απαξιωθεί και θα διαψευστεί τόσο γρήγορα και τόσο τρανταχτά.

Λίγες, μόλις, ώρες μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης και ενώ η είδηση παρέμενε πρώτη σε ιεραρχία, τόσο στην εσωτερική ειδησεογραφία όσο και στα ξένα πρακτορεία, το επιτυχές της αποτέλεσμα αποδεικνύεται προκαθορισμένο. Συγκεκριμένα, το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού ανακοίνωσε ότι η συνάντηση αξιωματούχων ασφαλείας, «που επιτεύχθηκε στην Αθήνα», είχε προκαθοριστεί από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, μία βδομάδα νωρίτερα.

Ο πρώτος τριγμός, όμως, ακολουθήθηκε από σεισμό. Η συνάντηση των Ισραηλινών και Παλαιστινίων αξιωματούχων πραγματοποιήθηκε υπό αμερικανική επιστασία. Ομως, πριν καν η παλαιστινιακή αντιπροσωπεία επιστρέψει στη Γάζα, δέχτηκε τα ισραηλινά πυρά. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Νέες συγκρούσεις, σφοδρότερες ισραηλινές επιδρομές, δολοφονίες ακριβείας και η ατμόσφαιρα να θυμίζει, όπως άλλωστε υποστηρίζει και ο ισραηλινός Τύπος, ολοκληρωτικό πόλεμο, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την εμβέλεια, πλέον, των χρησιμοποιούμενων όπλων.

Κατά τα άλλα, η συνάντηση στην Αθήνα ήταν, αναμφιβόλως, ένα εποικοδομητικό βήμα, μια διπλωματική επιτυχία. Υποθέτουμε σε όλα τα άλλα (ποια άραγε;), πλην του περιεχομένου και της αποτελεσματικότητάς της.

Τα ... ρεπορτάζ

Πάνε, τέλειωσαν και τα ρεπορτάζ για τον Πάσσαρη. Ο εξαιρετικός αυτός κύριος είναι εξαφανισμένος, για την ώρα τουλάχιστον. Αλλά εξαφανισμένοι είναι και οι θαμώνες των TV, που έκαναν αναλύσεις βάθους για το σωφρονιστικό σύστημα, για την κατάσταση στην ΕΛ.ΑΣ, και για άλλα σοβαρά και μη σοβαρά. Ανοιξε η γης και τους κατάπιε.

Αλλά κάτι θα συμβεί στο μέλλον και θα τους ξαναφάμε στα μούτρα! Θα ξαναλένε τα ίδια και τα ίδια αμετροεπή, επιφανειακά, αποπροσανατολιστικά, φιλοκυβερνητικά, ψευτοκυβερνητικά, και λοιπά και λοιπά...

Στο σταυρό

«Επί ξύλου»

ο λαός,

που τους πίστεψε

αφελώς,

«επί ξύλου»

τελειώνει,

κρεμασμένος

με τη «ζώνη»

και στυμμένος

σα λεμόνι!

* * *

«Επί ξύλου»,

στο σταυρό,

με καρφιά,

ένα σωρό,

στα μπαλκόνια

λέγαν άλλα,

τάζαν μέλι,

τάζαν γάλα

και, να, τώρα,

η «κρεμάλα»!

* * *

«Επί ξύλου»

οι ταπεινοί,

στην εσχάτη

την ποινή,

αχ, λαέ, λάθεψες

πάλι,

μα μην «κλίνεις»

το κεφάλι,

αναστήσου

με την πάλη!


Ο οίστρος




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org