Οσο φουντώνει η πολεμική προετοιμασία, τόσο οι επιχειρηματικοί κολοσσοί κλιμακώνουν και τον πόλεμο που διεξάγουν στη ζωή των εργαζομένων σε όλη την ΕΕ. Οι αναδιαρθρώσεις που είναι σε εξέλιξη σε ομίλους αποδεικνύουν ότι «ουδείς εξαιρείται» από την ένταση της εκμετάλλευσης, με τις απολύσεις και το σμπαράλιασμα του εργάσιμου χρόνου να «ακουμπάνε» όλο και περισσότερο κλάδους που έμοιαζαν τάχα αλώβητοι. Για παράδειγμα, στη Γερμανία γράφεται ότι η «Volkswagen» «σπάει το φράγμα του τρόμου» και ετοιμάζει 100.000 απολύσεις και λουκέτα. Η «Mercedes - Benz» καλεί τους εργάτες «να συνεχίσουν να εργάζονται εντατικά για τη μείωση του κόστους», σηματοδοτώντας την αύξηση των απλήρωτων ωρών στις 40. Το δε μεγαθήριο της «Porsche» προχωρά σε περικοπή 4.000 θέσεων εργασίας για τη θωράκιση της ανθεκτικότητάς του, ενώ το πάγωμα προσλήψεων στις Μεταφορές του Βελγίου προκαλεί μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Στη χώρα μας, μονοπώλια στο Εμπόριο, στις Τηλεπικοινωνίες, στη Βιομηχανία, προχωρούν σε εκατοντάδες απολύσεις και επιπλέον «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου για να θωρακίσουν την ανθεκτικότητά τους.

Τα δείγματα λοιπόν είναι σαφή, και όσο ξετυλίγεται το πολεμικό σπιράλ τόσο επιβεβαιώνεται ότι αποτελούν «προειδοποιητικές βολές» για την επόμενη μέρα που έχει να διαχειριστεί το αστικό πολιτικό σύστημα, με την όποια διάταξη κατασταλάξει από την αναμόρφωσή του. Οπότε, το ερώτημα δεν είναι ποιος και σε ποιον δρόμο θα «διευθύνει» αυτόν τον κατήφορο. Το ερώτημα είναι τι μέτρα παίρνει ο λαός απέναντι σε αυτόν τον ζόφο. Πώς θα τον βρει αυτή η επόμενη μέρα και το περιβόητο «ορόσημο του 2030»; Θα τον βρει με λεηλατημένα δικαιώματα, να έχει υποστεί ακόμα πιο αιματηρές θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους, πιο αδύναμο απέναντι στο κεφάλαιο που ρημάζει τη ζωή του; 'Η θα τον βρει πιο οργανωμένο και δυνατό, να έχει καταφέρει πλήγματα στον αντίπαλο, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να βγει νικητής και να ανατρέψει αυτήν τη βαρβαρότητα; Ο ένας είναι ο δοκιμασμένος δρόμος, ο δρόμος όπου καλούν τον λαό τα αστικά κόμματα μέσα από τις κάθε λογής παραλλαγές τους. Ο άλλος είναι ο δρόμος όπου τον καλεί να βαδίσει το ΚΚΕ, ο μόνος που μπορεί να χαλάσει τη «σταθερότητα» του πολέμου στην εργατική τάξη, για να γίνει πράξη η ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης.

«Σκληροί» καβγάδες και βαριά λόγια στο «γυαλί», «χαϊδολογήματα» στη Βουλή για τα αστικά κόμματα εκεί όπου ψηφίζουν μαζί τα «θέλω» του κεφαλαίου. Τελευταίο κρούσμα τη βδομάδα που πέρασε ήταν η συζήτηση των προτάσεων της ΝΔ που προβλέπουν συνταγματική βούλα στα ματωμένα πλεονάσματα και τους αυτόματους «κόφτες» για τις λαϊκές ανάγκες, και την ίδια ώρα νέα «κίνητρα» και φοροαπαλλαγές στους «στρατηγικούς επενδυτές». «Εδώ αποφασίζουμε κάτι πιο θεμελιώδες: Αν θέλουμε η δημοσιονομική πειθαρχία, η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών και η φορολογική και επενδυτική σταθερότητα να αποκτήσουν πρόσθετη συνταγματική υπόσταση», έλεγε ο εισηγητής της ΝΔ, Θ. Σκυλακάκης, ενώ ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Μάντζιος έλεγε πως «η πρόταση της ΝΔ βρίσκεται σε σύμπνοια με την αντίστοιχη αναθεωρητική πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 106» και πως «υπάρχει ένα ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο, με το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και κανόνες δημοσιονομικούς οι οποίοι είναι δεσμευτικοί, καθιστώντας μάλλον περιττή οποιαδήποτε σχετική αναφορά». Από τη συζήτηση έλειπαν μεν τα στελέχη του Τσίπρα, αλλά το «πνεύμα» τους ήταν σε κάθε περίπτωση εκεί: Με ευκολία μπορεί κανείς να φανταστεί π.χ. τον Κουτεντάκη να λέει ότι «η κοστολόγηση ενός οικονομικού προγράμματος (...) πρέπει να συμμορφώνεται με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες και συγκεκριμένα τον ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δαπανών, όπως αποτυπώνεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2025 - 2028». Να λοιπόν πώς στα «θεμελιώδη» η «σύμπνοια» όλων των αστικών κομμάτων βγάζει μάτι: Αυτά κρίνονται και το επόμενο διάστημα και στις επερχόμενες εκλογές και αυτά πρέπει ο λαός να κάνει κριτήριο δράσης, αγώνα και ψήφου. Να δυναμώσει το ΚΚΕ, να μπει πιο ορμητικά στον αγώνα ενάντια στην «από χέρι» αντιλαϊκή πολιτική της όποιας επόμενης κυβέρνησης και στους «κόφτες» των αναγκών του.

1829 Συνέρχεται η Δ' Εθνοσυνέλευση στο Αργος, κατά την οποία εγκρίθηκε η πολιτική του Ι. Καποδίστρια, συγκροτήθηκε η Γερουσία και αποφασίστηκε η κοπή εθνικού νομίσματος (του «φοίνικα»).

1949 Η Γιουγκοσλαβία κλείνει τα σύνορά της με την Ελλάδα. Ο Ν. Ζαχαριάδης σε άρθρο του με τίτλο «Το στιλέτο του Τίτο χτυπά πισώπλατα τη Λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα» καταγγέλλει ανοιχτά τη στάση της γιουγκοσλαβικής ηγεσίας.

1962 Ψηφίζεται επί της αρχής το νομοσχέδιο για την κατάργηση των έκτακτων μέτρων της περιόδου του Εμφυλίου Πολέμου. Οξύτατη αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Η ΕΔΑ και η Ενωση Κέντρου το καταψηφίζουν, η τελευταία με τον ισχυρισμό ότι το νομοσχέδιο στρέφεται εναντίον της.

1964 Πεθαίνει ο Μορίς Τορέζ, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚ Γαλλίας και ηγετικό στέλεχος της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

1972 Η Κούβα γίνεται πλήρες μέλος του Συμβουλίου Οικονομικής Αλληλοβοήθειας (ΚΟΜΕΚΟΝ) και η πρώτη λατινοαμερικανική χώρα που εντάσσεται επισήμως στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο.

1904 Γεννιέται ο μεγάλος Χιλιανός κομμουνιστής ποιητής Πάμπλο Νερούδα (τιμημένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1971).

1924 Η κυβέρνηση Πάσιτς της Γιουγκοσλαβίας θέτει εκτός νόμου το Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα.

1941 Η Σοβιετική Ενωση και η Βρετανία υπογράφουν στη Μόσχα συμφωνία για κοινή δράση στον πόλεμο κατά της ναζιστικής Γερμανίας.

1943 Τα σοβιετικά στρατεύματα περνούν στην αντεπίθεση στο Κουρσκ. Η αντεπίθεση διαρκεί έως τις 23/8 και καταλήγει με αποφασιστική νίκη του Κόκκινου Στρατού, που ουσιαστικά εξουδετερώνει την επιθετική ικανότητα της ναζιστικής πολεμικής μηχανής στο Ανατολικό Μέτωπο.

1944 Ο ΕΛΑΣ χτυπά τους άνδρες της Ειδικής Ασφάλειας και τις μηχανοκίνητες δυνάμεις του Μπουραντά, που έκαναν επιδρομή στα Πετράλωνα της Αθήνας, και τους διώχνει από τη συνοικία.

1944 Ξεκινά η διήμερη μάχη του ΕΛΑΣ στην Αμφιλοχία, που έληξε με νίκη. Οι απώλειες του εχθρού σε νεκρούς ήταν 450 Γερμανοί στρατιώτες και 70 ταγματασφαλίτες.

1946 Σε ανακοίνωσή του το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ καταδικάζει τη δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδες ενάντια στον Μ. Πορφυρογέννη, μέλος της ΚΕ, στο σπίτι του. Από τύχη γλίτωσαν τόσο ο Μ. Πορφυρογέννης όσο και η οικογένειά του.

1948 Αντιμετωπίζονται επιτυχώς οι επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού στον Σμόλικα. Στις περισσότερες κατευθύνσεις ο εχθρός ανατράπηκε και υποχρεώθηκε σε υποχώρηση υπό τα πυρά του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

1948 Καταφτάνουν στο μέτωπο της Β. Πίνδου ο βασιλιάς Παύλος και ο Αμερικανός στρατηγός Βαν Φλιτ, με σκοπό να εξυψώσουν το πεσμένο ηθικό του κυβερνητικού στρατού. Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με προκήρυξή του προς τους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού, τους καλεί να εντείνουν την πολεμική τους δράση σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας.

1950 Αρχίζει στο Εκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη, για παράβαση του Α.Ν. 509, των εν ενεργεία αστυνομικών Γιάννη Παλαβού, Σταύρου Τσιμπούρη, Δημήτρη Κοντογιάννη και Βασίλη Δασκαγιάννη.