Διαπιστευτήρια για απόλυτη ευθυγράμμιση της Ελλάδας στους επικίνδυνους για τους λαούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ έδωσε η κυβέρνηση στη Σύνοδο Κορυφής στην Αγκυρα.

Ενδεικτικά, ο Κυρ. Μητσοτάκης είπε ότι η Ελλάδα είναι «πρωταγωνίστρια» στα ΝΑΤΟικά σχέδια, σημείωσε ότι η χώρα ήδη δαπανά το 3,5% του ΑΕΠ της για στρατιωτικές ανάγκες, νόρμα που μπήκε στην περσινή Σύνοδο Κορυφής στην Χάγη, εστιάζοντας και στο «συμφωνημένο εξοπλιστικό πρόγραμμα 28 δισ. ευρώ», το οποίο όπως είπε «απολαμβάνει και μιας ευρύτερης διακομματικής στήριξης», επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική σύμπλευση των αστικών πολιτικών δυνάμεων και των κυβερνήσεών τους στα σχέδια για αναβάθμιση της αστικής τάξης μέσω μεγαλύτερης εμπλοκής.

Την ίδια ώρα, με φόντο τη νέα κλιμάκωση στη σύγκρουση ΗΠΑ - Ιράν ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι για τα συμφέροντα του κεφαλαίου ετοιμάζεται να στείλει όπου χρειαστεί τις Ενοπλες Δυνάμεις, λέγοντας πως «η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια ναυτική υπερδύναμη», εξ ου και «θα υπερασπίζεται πάντα το δικαίωμα της ελεύθερης ναυσιπλοΐας πάνω στο οποίο στηρίζεται το διεθνές εμπόριο». Θύμισε δε με νόημα ότι «η Ελλάδα είναι παρούσα στη Μέση Ανατολή», συγκεκριμένα ότι με φρεγάτα «είναι παρούσα στην επιχείρηση "Aspides"» της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα, «και εφόσον μας ζητηθεί και εφόσον θα εσυμφωνείτο σε επίπεδο ΟΗΕ θα ήμασταν παρόντες και σε μια αντίστοιχη επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ», προετοιμάζοντας για το παραπέρα άπλωμα των επιχειρήσεων.

Στο μεταξύ, με την αστική τάξη να ισορροπεί στο τεντωμένο σκοινί των ανταγωνισμών ΗΠΑ - ΕΕ επιχειρώντας να παίξει και τον ρόλο «μεντεσέ», ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε ως «ένθερμος υποστηρικτής της έννοιας της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας», σημειώνοντας ότι «προκειμένου να διαφυλαχθεί η ενότητα του ΝΑΤΟ, αλλά και ο ευρωατλαντικός χαρακτήρας του, ήταν απολύτως απαραίτητο οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν ένα μεγαλύτερο βάρος».

Συνέδεσε κιόλας την αύξηση των ευρωπαϊκών δαπανών με «την ωρίμανση μιας συζήτησης για το πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε και επιχειρησιακά πιο ενεργή τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής», παραπέμποντας στο άρθρο 42.7 της Συνθήκης της ΕΕ και βάζοντας «τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα», την ώρα που και η Σύνοδος του ΝΑΤΟ και η αναβάθμιση της Τουρκίας στα ευρωατλαντικά σχέδια ανέδειξαν ξανά τι έχει να περιμένει ο λαός από τις λυκοφιλίες των καπιταλιστών.

Αλλωστε, για τους ύμνους του Τραμπ για τον Ερντογάν και την προοπτική επανένταξης της Αγκυρας στο πρόγραμμα των F-35, αναπαρήγαγε τον εφησυχασμό περί νομικών εμποδίων για την πώλησή τους, ενώ παρουσίασε ξανά το ΝΑΤΟ ως δήθεν ασπίδα των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αφού - όπως είπε - μπροστά στη δοσοληψία τάχα «πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες όλων των μελών του NATO». Στο μεταξύ, Αμερικανοί, Γερμανοί, Ιταλοί, Ισπανοί, Γάλλοι κ.ά. κάνουν ήδη ή ετοιμάζουν μπίζνες σε εξοπλιστικά με την τουρκική αστική τάξη, δείχνοντας πόση αξία έχουν στον κόσμο του κεφαλαίου «διαβεβαιώσεις» σαν κι αυτές που έδινε πριν μερικούς μήνες στην Αθήνα ο Μακρόν, όπως ότι «αν απειληθεί η Ελλάδα θα είμαστε εδώ» και άλλα τέτοια κουραφέξαλα.

Δεν περνά βέβαια απαρατήρητο ότι ο Μητσοτάκης έκλεισε ξανά το μάτι στην Αγκυρα να συνεχίσουν στον ΝΑΤΟικό «οδικό χάρτη» των επικίνδυνων διευθετήσεων. Σε αυτό το μήκος κύματος, μία μέρα μετά, μιλώντας στο συνέδριο του «Economist» ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης υπερασπίστηκε τον διάλογο μεταξύ των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, μιλώντας για «θετικά» και «κάποια πολύ απτά αποτελέσματα», ανάμεσά τους την «αύξηση του διμερούς εμπορίου». Παραδέχτηκε βέβαια ότι «υπάρχει ένα εκκρεμές ζήτημα τεράστιας σημασίας», η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, «και ιδίως υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ», ενώ πρόσθεσε ότι «αυτή είναι η μόνη διαφορά που μπορεί ουσιαστικά να τεθεί σε διεθνή κρίση», αφήνοντας να αιωρείται ότι για άλλα ζητήματα θα τα βρουν στο διμερές παζάρι.

Τα παραπάνω λόγια του γγ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, συμπύκνωσαν την απαίτηση του μεγάλου κεφαλαίου για μια «βιομηχανική πολεμική επανάσταση», όπως ακούστηκε απ' το βήμα του Φόρουμ για την Αμυντική Βιομηχανία, με το οποίο άρχισε η διήμερη Σύνοδος: Φρενήρεις εξοπλισμούς δηλαδή, που να ανταποκρίνονται στο γενικευμένο μακελειό που ετοιμάζουν για να υπερασπιστούν τα κέρδη τους και την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, από την Κίνα.

Δεν έκρυψαν άλλωστε λόγια, με τον Ρούτε - στο φόντο και της πυρηνικής πυραυλικής δοκιμής της Κίνας - να λέει πως οι προσδοκίες των ΗΠΑ από τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ είναι «σημαντικές», γιατί στην Ουάσιγκτον «αξιολογείται ξανά τι μπορούν να προσφέρουν στο ΝΑΤΟ σε περίπτωση σύγκρουσης σε "δύο θέατρα", ας πούμε, συγκρούσεων, στον Ινδο-Ειρηνικό και ταυτόχρονα στο ευρωατλαντικό».

Την ίδια στιγμή οι ανταγωνισμοί που οδηγούν στη «διάχυτη αστάθεια» που διαπιστώνει και το Τελικό Ανακοινωθέν της Συνόδου, αποτυπώνονται και στο ίδιο το εσωτερικό του ευρωατλαντικού άξονα, εκεί όπου βγήκαν ξανά τα μαχαίρια για τη μοιρασιά της πίτας της πολεμικής οικονομίας (βλέπε και δίπλα θέμα), όπως και για τα αντιτιθέμενα και αποκλίνοντα συμφέροντα σε μια σειρά μέτωπα, τα οποία αποτυπώθηκαν και στις νέες απειλές των ΗΠΑ με το γνωστό ύφος του Τραμπ κατά συμμάχων (με την Ισπανία π.χ. να χαρακτηρίζεται «απαίσιος εταίρος», αλλά μετά τη συζήτηση να λέγεται... «πόσο γενναιόδωρη φάνηκε»).

Την ίδια ώρα, το Ανακοινωθέν «γυάλιζε» τις κρεατομηχανές του πολέμου για τα κέρδη των μονοπωλίων, λέγοντας πως «η αποτροπή και η άμυνα του ΝΑΤΟ βασίζονται σε ένα κατάλληλο μείγμα πυρηνικών, συμβατικών και πυραυλικών αμυντικών δυνατοτήτων, που συμπληρώνονται από διαστημικές και κυβερνοδυνάμεις», ενώ χωρίς μισόλογα επισημαίνει:

«Δεσμευόμαστε να διατηρήσουμε το μαχητικό μας πλεονέκτημα. Επενδύουμε στην ικανότητά μας να αναπτύσσουμε, να ενεργοποιούμε και να διατηρούμε τις ένοπλες δυνάμεις μας και να επιτυγχάνουμε τους στόχους δυνατοτήτων μας σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των χτυπημάτων βαθιάς ακρίβειας, της ολοκληρωμένης αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, των μη επανδρωμένων συστημάτων, των τεχνολογιών αιχμής και των δυνατοτήτων πληροφοριών. Αναπτύσσουμε ένα διαλειτουργικό διατλαντικό cloud διεξαγωγής πολέμου και υιοθετούμε ισχυρά μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης».

Ψηλά στην ατζέντα από τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ βρέθηκε και η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία.

Η κοινή διακήρυξη τονίζει ότι πλέον είναι «οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι κι ο Καναδάς» που «χρηματοδοτούν τη συντριπτική πλειονότητα της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία», καθώς διεκδικούν σημαντικό μέρος της «λείας» στην Ουκρανία και λόγο σε ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα.

Ετσι η Σύνοδος αποφάσισε χορήγηση στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο ύψους 140 δισ. ευρώ - 70 δισ. για φέτος και άλλα τόσα το 2027. Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει τις ΗΠΑ, που διέκοψαν την απευθείας παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, μετά την επιστροφή του Ντ. Τραμπ στον Λευκό Οίκο, και πλέον μόνο πουλάνε όπλα για την Ουκρανία μέσω του λεγόμενου PURL (Prioritized Ukraine Requirements List - προτεραιοπημένη λίστα απαιτήσεων της Ουκρανίας). Επίσης η Τσεχία ανακοίνωσε πως δεν θα συμμετέχει.

Το πακέτο περιλαμβάνει τα 30 δισ. ευρώ που άρχισε να χορηγεί η ΕΕ φέτος μέσω του δανείου των 90 δισ. ευρώ για δύο χρόνια, καθώς και άλλα 30 δισ. ευρώ που έχουν προβλεφθεί για το 2027, δηλαδή σύνολο 60 δισ. ευρώ για αγορά όπλων και εκπαίδευση. Σε αυτά προστίθεται και η διμερής βοήθεια που έχει ήδη ανακοινωθεί από διάφορα κράτη, όπως η Γερμανία, η οποία έχει δεσμευτεί για πάνω από 11 δισ. ευρώ σε στρατιωτική υποστήριξη φέτος.

Σημαντική θεωρείται και η ισχυρή ένδειξη - όπως διατυπώθηκε από τον Τραμπ - ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια συμφωνία αδειοδότησης από τις ΗΠΑ για να παράγει πυραύλους Patriot, που θεωρούνται οι πιο αποτελεσματικοί στην αναχαίτιση επιθέσεων.

Σημειωτέον ότι, όπως ανακοίνωσε ο Ρούτε, τα κράτη - μέλη δεσμεύτηκαν «να εργαστούν από κοινού και για να αποκτήσουν, να αποθηκεύσουν, να μεταφέρουν και να διαχειριστούν αποθέματα "κρίσιμων αμυντικών υλικών"», μιλώντας μάλιστα για «πρωτοβουλία που περιλαμβάνει» συνολικά 12 μέλη της λυκοσυμμαχίας, μεταξύ τους και την Ελλάδα.

Επιπλέον, είναι ενδεικτικό ότι 27 δισεκατομμύρια ευρώ (30,80 δισεκατομμύρια δολάρια) επενδύονται μόνο σε υποδομές αποθήκευσης καυσίμων, με στόχο την ενίσχυση της αλυσίδας εφοδιασμού καυσίμων της Συμμαχίας, όπως επισήμανε ο γγ του ΝΑΤΟ, μιλώντας για «ιστορικό βήμα για την ενίσχυση της αλυσίδας εφοδιασμού καυσίμων του ΝΑΤΟ, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι δυνάμεις μας διαθέτουν τα ενεργειακά αποθέματα που χρειάζονται για την ετοιμότητά τους σε περίπτωση πολεμικών επιχειρήσεων».

Εξίσου χαρακτηριστικά είναι και τα σχέδια που προχωρούν για την εξασφάλιση δικτύου αγωγών μεταφοράς καυσίμων που θα χρησιμοποιείται μόνο για την κάλυψη στρατιωτικών αναγκών του ΝΑΤΟ, στον οποίο κεντρικό ρόλο φαίνεται ότι θα αναλάβει και η Τουρκία.

Σημειωτέον ότι το θέμα φέρεται να βρέθηκε στο επίκεντρο έντονου παζαριού και κατά τη Σύνοδο, με την Αγκυρα να εγείρει πρόσθετους όρους για τη συμμετοχή της και το όλο εγχείρημα να εμπλέκει τελικά και τη χώρα μας - με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την αναζήτηση νέων συμβιβασμών ώστε να προχωρήσουν οι ενεργειακές διευθετήσεις και συνεκμεταλλεύσεις που απαιτούν τα στρατηγικά συμφέροντα της λυκοσυμμαχίας.

Τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας αντανακλούν συνολικά μια σειρά σχέδια που προχωρούν εξυπηρετώντας τα σχέδια του ΝΑΤΟ, όπως η επέκταση της δράσης της ειδικής ομάδας που δημιούργησαν από το 2024 Τουρκία - Βουλγαρία - Ρουμανία ώστε να συμβάλει στην προστασία κρίσιμων υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών υποδομών, των τηλεπικοινωνιών και των υποθαλάσσιων αγωγών, στη Μαύρη Θάλασσα. Αλλά και τα σχέδια των ΗΠΑ για ενεργότερη εμπλοκή της (από κοινού με την Ιταλία) στο μέτωπο της Λιβύης ως αντίβαρο στην αυξανόμενη κινέζικη επιρροή.

Αλλωστε, πέρα από τις θερμές φιλοφρονήσεις του Τραμπ και του Ρούτε για την Τουρκία και τη στρατιωτική της ισχύ - κλειδί και για το ΝΑΤΟ - οι διαπραγματεύσεις για τη συμβολή της στον ΝΑΤΟικό σχεδιασμό δεν χωρούν πολλές ερμηνείες: Την Παρασκευή νέες πληροφορίες επιβεβαίωναν ότι προχωρά γοργά η προμήθειά της με τους κινητήρες της GE που χρειάζεται για την παραγωγή του μαχητικού αεροσκάφους ΚΑΑΝ, ενώ και για να «ξεκολλήσει» η υπόθεση με τα F-35, προχωρούν ήδη εναλλακτικές, όπως η μεταβίβαση του ρωσικού συστήματος «S-400» σε χώρα του Κόλπου, με τη σύμφωνη γνώμη της Ρωσίας.

«Η Τουρκία έχει υπάρξει από πολλές απόψεις πολύ πιο πιστή από άλλες χώρες που πιστεύαμε ότι θα ήταν πιστές», σημείωσε όλο νόημα στις δηλώσεις του ο Τραμπ, ενώ ο Ερντογάν επανέφερε στο προσκήνιο και τη συμμετοχή στο SAFE. «Η Τουρκία έχει γίνει μία από τις 10 κορυφαίες χώρες στον κόσμο όσον αφορά την αμυντική παραγωγή και την εξαγωγική ικανότητα» υπογράμμισε, ζητώντας «άρση των περιορισμών στη συνεργασία μεταξύ των συμμάχων, κυρίως στην αμυντική βιομηχανία», ενώ μια σειρά κράτη - μέλη της ΕΕ έσπευσαν και στο περιθώριο της Συνόδου να κλείσουν νέα «deals» μαζί της.

2026 The Associated Press. All

Οι ισχυρότερες πολεμικές βιομηχανίες της Ευρώπης και των ΗΠΑ κονταροχτυπιούνται για την τεράστια «πίτα» των εξοπλιστικών προγραμμάτων, που θα χρηματοδοτηθεί κυρίως από κρατικούς προϋπολογισμούς, και στο «Φόρουμ Αμυντικής Βιομηχανίας» του ΝΑΤΟ, που προηγήθηκε της Συνόδου Κορυφής, υπογράφηκαν συμβόλαια αξίας τουλάχιστον 54 δισ. δολαρίων.

Οι γεωπολιτικές αντιθέσεις ΗΠΑ - Ευρώπης και τα αντικρουόμενα συμφέροντα, που έτσι κι αλλιώς σιγοβράζουν και οξύνονται εδώ και χρόνια, εκφράστηκαν πιο ωμά στο Φόρουμ, παρά τις προσπάθειες της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του γγ του ΝΑΤΟ Μ. Ρούτε να το διατυπώσουν ευγενικά: «Το ΝΑΤΟ πρέπει να γίνει πιο ευρωπαϊκό, για να μειώσει τη μακροχρόνια εξάρτησή του από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας»...

«Τα χρήματα υπάρχουν και έρχονται περισσότερα», είπε ο Μ. Ρούτε, καλώντας παράλληλα τις κυβερνήσεις και τη βιομηχανία «να κάνουν περισσότερα, πιο γρήγορα, μαζί».

Πέρυσι η Ευρώπη και ο Καναδάς δαπάνησαν 20% περισσότερα για στρατιωτικούς σκοπούς σε σχέση με το 2024, μια αύξηση ύψους 139 δισ. δολαρίων. Φέτος αναμένεται να δαπανήσουν επιπλέον 11%. Οι Ευρωπαίοι - που όμως έχουν και μεταξύ τους αντικρουόμενα συμφέροντα - επιδιώκουν να διοχετευτούν τα περισσότερα κονδύλια σε ευρωπαϊκούς ομίλους. Από την πλευρά της η ηγεσία του ΝΑΤΟ, προσπαθώντας να κρατήσει μια ισορροπία με τις ΗΠΑ, θέλει να διασφαλίσει και τη συμμετοχή αμερικανικών εταιρειών στον επανεξοπλισμό της Ευρώπης.

«Made in NATO», όπως τόνιζε συνεχώς ο Ρούτε: «Ο κόσμος θα δει βιομηχανίες από τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη να εργάζονται χέρι - χέρι»...

Στην πραγματικότητα, βέβαια, η ΕΕ προωθεί το δικό της σχέδιο, για να ενισχυθούν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια του πολέμου.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διοχετεύει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της «αμυντικής» βιομηχανίας της ΕΕ. Το πρόγραμμα SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ, για δάνεια με σκοπό την αγορά εξοπλισμών, επιτρέπει περιεχόμενο μη ευρωπαϊκής προέλευσης στο 35% της αξίας ενός οπλικού συστήματος, ενώ το δάνειο της ΕΕ προς την Ουκρανία, ύψους 90 δισ. ευρώ, περιορίζει τη δυνατότητα αγοράς στρατιωτικού εξοπλισμού εκτός ΕΕ.

Ο επόμενος προτεινόμενος μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός της ΕΕ, ύψους 2 τρισ. ευρώ, περιλαμβάνει πρόβλεψη για στρατιωτικές δαπάνες 131 δισ. ευρώ και θα μπορούσε να συνοδεύεται από παρόμοιους περιορισμούς.

Μετά από έντονη διαπάλη και μέσα στην ΕΕ, τελικά υιοθετήθηκε η πρωτοβουλία «Buy European», για προτίμηση ευρωπαϊκών ομίλων σε στρατηγικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης και της «άμυνας».

Αντιμέτωπες με αυτούς τους περιορισμούς που επιβάλλει η ΕΕ, οι αμερικανικές εταιρείες στρέφονται σε προσπάθειες άσκησης πίεσης (ο πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Μάθιου Γουίτακερ, έχει ασκήσει έντονη κριτική στις προβλέψεις περί «Buy European»), ενώ παράλληλα επιταχύνουν τη μεταφορά μέρους της παραγωγής τους στην Ευρώπη μέσω αδειοδοτημένης παραγωγής.

Στο πλαίσιο αυτό, στο Φόρουμ ανακοινώθηκε σειρά συμφωνιών για παραγωγή αμερικανικών όπλων στην Ευρώπη. Η αμερικανική «Lockheed Martin» και η γερμανική «Rheinmetall» υπέγραψαν μνημόνιο συμφωνίας για την παραγωγή πυραύλων Atacsm, μικρού βεληνεκούς, στη Γερμανία. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά που αυτά τα όπλα παράγονται εκτός ΗΠΑ.

Συμφωνήθηκαν η ευρωπαϊκή παραγωγή του αντιαεροπορικού πυραύλου Stinger της RTX και μια μελέτη σκοπιμότητας για την επέκταση της παραγωγής του πυραύλου AMRAAM της «Raytheon» στην Ευρώπη. Σημαντική θεωρείται και η συμφωνία για μια ευρωπαϊκή εγκατάσταση συντήρησης για αναχαιτιστικούς πυραύλους PAC-3 Patriot της «Lockheed Martin».

Το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε «σημαντικές νέες προμήθειες» κατά το «Φόρουμ Αμυντικής Βιομηχανίας», με τους ευρωπαϊκούς πολεμικούς ομίλους να αναλαμβάνουν πολλές δουλειές και να αυξάνουν το μερίδιό τους, όπως:

- Ενα σχέδιο 4,5 δισ. δολαρίων για την αντικατάσταση των παλαιών αμερικανικών συστημάτων εναέριας επιτήρησης AWACS με 10 αεροσκάφη GlobalEye από τη σουηδική «Saab», εξαλείφοντας έτσι την αμερικανική ανταγωνίστρια «Boeing» και το αεροσκάφος E-7 Wedgetail. Πάντως ο Ρούτε έσπευσε να επισημάνει ότι στο deal εμπλέκονται και ...αμερικανικές εταιρείες.

- Εναρξη εφοδιασμού ενός στρατηγικού στόλου για την αεροπορική μεταφορά στρατευμάτων, χρησιμοποιώντας ευρωπαϊκά αεροσκάφη Airbus A400M, με τη συμμετοχή του Βελγίου, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Τουρκίας, της Πολωνίας και της Κροατίας.

- Την παράδοση του 10ου αεροσκάφους Airbus A330 MRTT στον Πολυεθνικό Στόλο Μεταφορών Δεξαμενόπλοιων Πολλαπλού Ρόλου.

- Επιστολή προθέσεων από τη Γερμανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία και τη Δανία για την αγορά έως και 5 drones Triton MQ-4C, θαλάσσιας επιτήρησης μεγάλου υψομέτρου, από την αμερικανική «Northrop Grumman».

- Συμφωνία του γερμανικού κατασκευαστή πυραύλων «Isar Aerospace» με την καναδική «Maritime Launch Services» για μια πλατφόρμα εκτόξευσης στη Νέα Σκωτία του ανατολικού Καναδά.

- Σημαντική θεωρείται η απόφαση του Καναδά να αγοράσει έως και 12 υποβρύχια από τη γερμανική TKMS, συνολικού κόστους 70 δισ. δολαρίων.

Ανακοινώθηκε επίσης η πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ «Drone Edge», η οποία θα αυξήσει σημαντικά τις επενδύσεις σε συστήματα αναχαίτισης των drones και θα επεκτείνει την εκπαίδευση των χειριστών drones.

Εξάλλου, σε μια κίνηση που εντάσσεται στη «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης και έρχεται να υπογραμμίσει τα αντικρουόμενα συμφέροντα μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Γερμανία ξεκίνησαν μια πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ ύψους 50 δισ. δολαρίων για την ανάπτυξη όπλων μεγάλου βεληνεκούς χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, με στόχο να καλύψουν το κενό σε έναν τομέα όπου η Ρωσία προηγείται σημαντικά.

Αλλες στρατηγικές πρωτοβουλίες βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη, όπως το MGCS (Main Ground Combat System), με επικεφαλής τη Γερμανία και τη Γαλλία, το οποίο στοχεύει στην αντικατάσταση των σημερινών αρμάτων μάχης Leopard 2 και Leclerc έως τη δεκαετία του 2040.

Στον εναέριο τομέα το Eurodrone, το οποίο στοχεύει στην παροχή ενός drone μεσαίου υψομέτρου και μεγάλης διάρκειας, υπό την ηγεσία της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Γερμανίας.

Στο Πολεμικό Ναυτικό βρίσκονται σε εξέλιξη έργα όπως η Ευρωπαϊκή Κορβέτα Περιπολίας (EPC), μια κοινή πρωτοβουλία Ιταλίας, Ισπανίας, Γαλλίας και Ελλάδας, στην οποία συμμετέχουν συνολικά 46 εταιρείες από 12 χώρες.

Πριν λίγες μέρες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε 5 νέα «αμυντικά» έργα που στοχεύουν στην κινητοποίηση έως και 281 δισ. ευρώ μέχρι το 2045, για την ενίσχυση στρατηγικών εξοπλισμών όπως τα drones, η θαλάσσια άμυνα, το Διάστημα, η αεράμυνα και η προστασία της ανατολικής πτέρυγας της ΕΕ.

Με απίστευτο κυνισμό η πρόεδρος της Κομισιόν μιλώντας στο Φόρουμ ισχυρίστηκε ότι τη μερίδα του λέοντος οφείλουν να την πάρουν ευρωπαϊκοί όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας, γιατί αυτό είναι ...δίκαιο για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους!

«Και αυτό είναι το θέμα, πώς ενισχύουμε τη βιομηχανική βάση της αμυντικής βιομηχανίας» στην Ευρώπη. «Επειδή με αυτά τα χρήματα των φορολογουμένων θέλουμε φυσικά απόδοση της επένδυσης, θέλουμε καλές θέσεις εργασίας στην Ευρώπη και θέλουμε έρευνα και ανάπτυξη στην Ευρώπη», είπε η φον ντερ Λάιεν.

Υπερασπίστηκε δηλαδή την πολεμική βιομηχανία ως «ατμομηχανή» της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ευρώπη, καθώς ευρωπαϊκά κεφάλαια που έχουν συσσωρευτεί επενδύουν στον πόλεμο ως το πιο κερδοφόρο πεδίο και φυσικά με κρατικό χρήμα, ενώ την ίδια ώρα προσπαθούν να στοιχίσουν τους λαούς στα δολοφονικά τους σχέδια, με τα παραμύθια περί «καλών θέσεων εργασίας» στην πολεμική προετοιμασία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η φον ντερ Λάιεν διαφήμισε τις τεράστιες δαπάνες που κατευθύνει η ΕΕ για στρατιωτικούς σκοπούς αντί για την κάλυψη των όλο και πιο διευρυμένων λαϊκών αναγκών: Το πρόγραμμα «ReArm Europe», το οποίο κινητοποιεί έως και 800 δισ. ευρώ μέχρι το 2030 για εξοπλισμούς και στρατηγικές υποδομές. Το πρόγραμμα SAFE, με 150 δισ. ευρώ για κοινές προμήθειες. Τον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό, με τα 131 δισ. ευρώ για στρατιωτικές δυνατότητες, συν 17 δισ. ευρώ για στρατιωτική κινητικότητα, για δρόμους, γέφυρες, λιμάνια, αεροδρόμια από όπου θα περνούν βαρείς εξοπλισμοί και στρατεύματα...

Αυτό είναι το «όραμα» της ιμπεριαλιστικής ΕΕ για την ανάπτυξη, για το μέλλον των λαών της Ευρώπης.

Ολα τα παραπάνω συνδέονται και με τη στρατηγική των ΗΠΑ για σταδιακή «αποδέσμευση» από το «θέατρο» της Ευρώπης, προκειμένου να εξοικονομηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι πόροι για την περιοχή Ασίας - Ειρηνικού, στο πλαίσιο της βασικής σύγκρουσης ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία.

Εκθεση της εταιρείας συμβούλων «McKinsey» δείχνει ότι η Ευρώπη θα πρέπει να επενδύσει 850 δισ. ευρώ για να αντικαταστήσει πλήρως τις στρατιωτικές δυνατότητες που συνεισφέρουν οι ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

Το ποσό αυτό είναι πολύ κοντά στα 800 δισ. ευρώ του «ReArm» που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοχεύει να κινητοποιήσει έως το 2030. Αυτό το τεράστιο ποσό από τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη έχει ήδη οδηγήσει σε αύξηση της αξίας των μεγάλων ευρωπαϊκών εταιρειών και σε ρεκόρ κερδών τον τελευταίο χρόνο.

Πάντως τα αμερικανικά μονοπώλια του πολέμου εξακολουθούν να κυριαρχούν με διαφορά. Οι 100 κορυφαίες εταιρείες όπλων στη λίστα που καταρτίζει κάθε χρόνο το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνας για την Ειρήνη με έδρα τη Στοκχόλμη (SIPRI) περιλαμβάνουν 42 αμερικανικές με έσοδα 287 δισ. ευρώ, μεταξύ τους και τις 5 κορυφαίες, οι οποίες αντιπροσώπευαν το 31% του συνόλου. Από την άλλη, οι 26 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εταιρείες στην κατάταξη είχαν κέρδη 132 δισ. ευρώ.

Συνολικά η βιομηχανική βάση της Βόρειας Αμερικής εκτιμάται ότι αποτελείται από 60.000 εταιρείες και 1,17 εκατ. εργαζομένους, έναντι 500.000 εργαζομένων της ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης.