Μιλιά δεν έχουν βγάλει από προχτές το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι για την υπογραφή από την κυβέρνηση και το Ισραήλ της συμφωνίας για τη λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα», στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030».

Υπογράφουν όλοι μαζί τη στρατιωτική αναβάθμιση της στρατηγικής σχέσης με το κράτος - δολοφόνο και τους εξοπλισμούς που χρυσοπληρώνει ο λαός για να αναλάβει η αστική τάξη αυξημένους ρόλους στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και να διεκδικήσει μεγαλύτερο κομμάτι από την ιμπεριαλιστική λεία.

Αυτό είναι η περίφημη «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Αν οι φρεγάτες, οι Patriot και τα άλλα όπλα έχουν στραμμένες τις κάννες όπου διακυβεύονται τα ευρωατλαντικά συμφέροντα, ο «θόλος» κάνει θρύψαλα τα παραμύθια ότι η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο σημαίνει «ασφάλεια» και «σταθερότητα»...

Επιβεβαιώνεται ότι η χώρα είναι στόχος αντιποίνων στο θέατρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου που διαρκώς επεκτείνεται. Ο «θόλος» είναι ταυτόχρονα ασπίδα για τις ΝΑΤΟικές υποδομές, που ο ρόλος τους γίνεται πιο κομβικός όσο τα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής τείνουν να ενωθούν.

«Το σύμφωνο ασφαλείας με την Ελλάδα, από τα μεγαλύτερα στην ιστορία της χώρας, αποτελεί άμεση συνέχεια της ανατολικομεσογειακής συμμαχίας που συναφθήκαμε πριν από μια δεκαετία με την Ελλάδα και την Κύπρο», πανηγυρίζει ο Νετανιάχου για την τριμερή συνεργασία κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ («3+1»).

Αλλη μια απόδειξη ότι αυτή έχει μεγάλο «στρατηγικό βάθος» για τα αμερικανοΝΑΤΟικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, ειδικά απέναντι στους σχεδιασμούς Κίνας και Ρωσίας. Αυτό είναι το υπόβαθρο και της «Ασπίδας του Αχιλλέα»...

Θυμίζουμε ότι η αναβάθμιση της σχέσης με το Ισραήλ ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ, επιταχύνθηκε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και απογειώθηκε με κυβέρνηση ΝΔ, με περίβλημα τα Ενεργειακά.

Κυβέρνηση, αστικά κόμματα και επιτελεία προσπαθούν να κρύψουν τη μεγάλη εικόνα, για να ξεπλύνουν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την ελληνική εμπλοκή.

Επιτίθενται και συκοφαντούν όποιον αποκαλύπτει τους βρώμικους σχεδιασμούς ότι «στηρίζει την Τουρκία» (!) και εμφανίζουν ξεδιάντροπα ως «πατριωτικό καθήκον» τη συνεργασία με το κράτος δολοφόνο Ισραήλ - επειδή οι σχέσεις του με την Τουρκία είναι εχθρικές - και τη στήριξη των πολεμικών προϋπολογισμών.

Τι δεν λένε; Οτι οι διαπραγματεύσεις για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ξεκίνησαν το 2023 μαζί με τον ΝΑΤΟικό «οδικό χάρτη» για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που η κυβέρνηση διαφήμιζε ως πορεία σε «ήρεμα νερά». Τώρα ισχυρίζονται πως ο «θόλος» είναι «μήνυμα αποτροπής» στη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία, που κλιμακώνει τις αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο.

Η αλήθεια είναι ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η εμπλοκή της Ελλάδας σ' αυτόν μπλέκει ακόμα πιο επικίνδυνα το κουβάρι των ανταγωνισμών ανάμεσα σε αντίπαλους και «συμμάχους».

Απ' αυτήν τη σκοπιά, οι σχέσεις Ελλάδας - Ισραήλ επιδρούν στα Ελληνοτουρκικά ως παράγοντας που οξύνει τις εντάσεις και τον κίνδυνο να πάρει πιο γενικευμένες διαστάσεις η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην περιοχή. Το πρόσφατο περιστατικό με την παρ' ολίγον σύρραξη στη Βόρεια Συρία και όσα ακολούθησαν είναι αποκαλυπτικά.

Η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα αναλαμβάνουν τεράστιες ευθύνες με την πολιτική της εμπλοκής στον πόλεμο. Το πραγματικό συμφέρον δεν βρίσκεται στη στοίχιση με τα ευρωατλαντικά σχέδια και την αναβάθμιση της χώρας σ' αυτά, ούτε με τους τυχοδιωκτισμούς της αστικής τάξης ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Στο παρασκήνιο άλλωστε οι εντάσεις συνυπάρχουν με παζάρια που εντείνονται για διευθετήσεις με ΝΑΤΟική σφραγίδα σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, στο όνομα της «ατλαντικής συνοχής».

Ο δρόμος που συμφέρει τον λαό περνάει μέσα από το δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στα σχέδια και τις συμμαχίες της αστικής τάξης, την αλληλεγγύη με τον τουρκικό και τους άλλους λαούς. Είναι ο δρόμος της σύγκρουσης με στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, των κομμάτων του και των ΗΠΑ - NATO - EE για ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο, που σημαίνει και κόμβος στα πολεμικά τους σχέδια.

Είναι ο δρόμος της ανατροπής, για να απαλλαγεί ο λαός από το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολέμου, να οικοδομήσει σχέσεις αμοιβαίου συμφέροντος και πραγματικής φιλίας με όλους τους γύρω λαούς.