ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Παρασκευή 17 Μάρτη 2017
Σελ. /24
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στο πάρκο Τρίτση

Το πάρκο Τρίτση επισκέφτηκε χτες ο υπουργός Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτης, σε μια προσπάθεια να διεκδικήσει για λογαριασμό της κυβέρνησης τη δικαίωση των αγώνων που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια για την αναβάθμιση του χώρου ως χώρους πρασίνου, αναψυχής, πολιτισμού και αθλητισμού με ελεύθερη και δωρεάν χρήση. Στον απόηχο της πρόσφατης Κοινής Υπουργικής Απόφασης που προβλέπει τη χρηματοδότηση του πάρκου με 58.000 ευρώ μηνιαίως από την πετσοκομμένη κρατική χρηματοδότηση που εισπράττουν οι δήμοι της Περιφέρειας Αττικής, ο Π. Σκουρλέτης έκανε λόγο για ένα σημαντικό βήμα. «Πρόκειται για μια δικαίωση αγώνων, κινημάτων και πολιτών», είπε χαρακτηριστικά. Ωστόσο, τόσο ο ίδιος όσο και τα μέλη της Διοίκησης του Φορέα Διαχείρισης του πάρκου, που τον υποδέχτηκαν, προσπέρασαν ότι η χρηματοδότηση που προβλέπεται, υπολείπεται ακόμα και από το ποσό των 997.236 ευρώ ετησίως που προβλεπόταν με Προεδρικό Διάταγμα του 2002, όταν μάλιστα οι ανάγκες που έχουν συσσωρευτεί τα τελευταία χρόνια από την εγκατάλειψη του πάρκου είναι πολύ μεγαλύτερες.

Στη συζήτηση που ακολούθησε ανάμεσα στον υπουργό, μέλη της Διοίκησης του Φορέα Διαχείρισης και δημάρχων της περιοχής, επιβεβαιώθηκε η πρόθεση για συνεργασία με τη λεγόμενη «Κοινωνία των Πολιτών», με άμεσο βήμα την ανάθεση της φύλαξης του χώρου σε Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση.


Με ανακοίνωσή της αναφορικά με τις εξελίξεις στο πάρκο Τρίτση, η Περιφερειακή Οργάνωση Δυτικής Αθήνας του ΚΚΕ υπογραμμίζει:

«Με πανηγυρικό τρόπο υποδέχτηκαν τα έντυπα που στηρίζουν την κυβέρνηση την Κοινή Υπουργική Απόφαση των υπουργών Εσωτερικών, Οικονομικών και Περιβάλλοντος να διατεθεί το ποσό των 58.000 μηνιαίως για τη λειτουργία του πάρκου Τρίτση, χαρακτηρίζοντας την απόφαση "νέα εποχή για το πάρκο". Σε συνάντηση του υπουργού Εσωτερικών, κ. Σκουρλέτη, με το Διοικητικό Συμβούλιο του Φορέα Διαχείρισης, ο υπουργός μίλησε, μεταξύ άλλων, "για δικαίωση αγώνων, κινημάτων και πολιτών".

Ποια είναι όμως η πραγματικότητα;

-- Το ποσό που διατίθεται, ακόμα και εάν η καταβολή του είναι απρόσκοπτη, υπολείπεται του ποσού των 977.236 ευρώ ετησίως που προβλέπονταν από το Προεδρικό Διάταγμα 184/2002, κύρια υπολείπεται των πραγματικών αναγκών, για να είναι το πάρκο ασφαλές και δωρεάν για τους κατοίκους της περιοχής.

-- Το ποσό αυτό θα προέλθει από τους ήδη πετσοκομμένους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) που προορίζονται για τους δήμους της Αττικής. Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, ότι στο σχετικό ΦΕΚ αναγράφεται ότι δεν προκαλείται καμία δαπάνη για τον κρατικό προϋπολογισμό. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διαφημίζει την "επιχορήγηση" του πάρκου με χρήματα που αφαιρεί από τους δήμους.

-- Οι οφειλές του προηγούμενου φορέα προς τους εργαζόμενους και τρίτους μεταφέρθηκαν με βάση το νόμο 4414/2016 στον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ), χωρίς να υπάρξει αντίστοιχη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για την τακτοποίησή τους. Στις οφειλές αυτές περιλαμβάνονται και τα δεδουλευμένα των εργαζομένων από το Μάη του 2015 έως και τη συγκρότηση του νέου Φορέα, καθώς και οι ασφαλιστικές τους εισφορές.

-- Στο πάρκο παραμένουν μόλις 3 εργαζόμενοι, που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλουν καθημερινά, δεν επαρκούν για τις στοιχειώδεις ανάγκες του πάρκου. Την ίδια στιγμή, αντί για προσλήψεις προσωπικού, υπάρχει πρόθεση να ανατεθεί η φύλαξη του πάρκου σε ΚΟΙΝΣΕΠ, ένα όχημα δηλαδή εργασιακής ζούγκλας, στο πνεύμα της "Κοινωνικής Οικονομίας" που εισάγει ο νόμος που διέπει και τη λειτουργία του Φορέα Διαχείρισης.

Το πάρκο Τρίτση αποτελεί ανάσα ζωής για τις λαϊκές οικογένειες της Δυτικής Αθήνας. Η περιφρούρηση του χαρακτήρα του αποτελεί υπόθεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, που διεκδικεί:

  • Να πληρωθούν εδώ και τώρα τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους του πάρκου και να καταβληθούν οι ασφαλιστικές εισφορές τους.
  • Επαρκή, πλήρη και αποκλειστική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
  • Εκτακτη χρηματοδότηση για την κάλυψη των άμεσων αναγκών.
  • Πρόσληψη επαρκούς μόνιμου προσωπικού με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργία, η συντήρηση και η φύλαξη του χώρου.
  • Ολοκληρωμένο σχέδιο πυροπροστασίας».

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...
Η «κοινωνική Ευρώπη» και άλλα παραμύθια

Επτά υπουργοί από διαφορετικές κυβερνήσεις κρατών - μελών της ΕΕ δημοσίευσαν στην εφημερίδα «Κοριέρε Ντελα Σέρα» ένα κοινό άρθρο - παρέμβαση στις διεργασίες που γίνονται στην ΕΕ, με τον τίτλο «Η ανάγκη να οικοδομηθεί μια πιο κοινωνική Ενωση». Από την ελληνική κυβέρνηση, το άρθρο υπογράφει ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Γ. Κατρούγκαλος, μαζί με τους ομολόγους του από τη Γερμανία, τη Μάλτα, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Τσεχία και την Πορτογαλία. Πέρα από την προσπάθεια που κάνουν να εξωραΐσουν την 60χρονη ιστορία της ΕΕ, με τις αναρίθμητες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, την κατακρεούργηση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την περιστολή κοινωνικών και άλλων δικαιωμάτων, την ταύτιση του κομμουνισμού με το ναζισμό και την αθώωση των εγκλημάτων του δεύτερου, το άρθρο των επτά κυβερνητικών στελεχών έχει το βλέμμα στραμμένο κυρίως προς τα μπρος: Στην προβολή κάλπικων «διαχωριστικών γραμμών» ανάμεσα σε διαφορετικές εκδοχές της ίδιας αστικής πολιτικής, που συγκρούονται για το πώς θα εξυπηρετηθούν καλύτερα τα συμφέροντα του κεφαλαίου, στις συνθήκες που διαμορφώνουν οι δυσκολίες της οικονομίας να ανακάμψει ορμητικά, η ανισομετρία στην ΕΕ που μεγαλώνει, η όξυνση του ανταγωνισμού ανάμεσα στα κράτη - μέλη και με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

***

Σύμφωνα με τους αρθρογράφους, τα μεγάλα «επιτεύγματα» της ΕΕ, όπως η ειρήνη, η δημοκρατία, η ελευθερία, η ισότητα, η ευημερία και η αλληλεγγύη (!), έχουν ορισμένες «ατέλειες», που γεννούν αμφιβολίες στους λαούς για το κατά πόσο η ΕΕ είναι σε θέση «να αντιμετωπίσει προκλήσεις όπως εκείνη της ανεργίας, της οικονομικής ύφεσης και του Μεταναστευτικού». Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η ανεργία και η «οικονομική ύφεση» παρουσιάζονται σαν να στάλθηκαν από τον ουρανό για να δοκιμάσουν τη συνοχή της ΕΕ! Σαν να μην είναι και τα δυο στο DNA του καπιταλισμού, παράγωγα της οργάνωσης της παραγωγής με κριτήριο το κέρδος. Σαν να μην είναι η κρίση αποτέλεσμα της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που προηγήθηκε στα κράτη - μέλη της ΕΕ (έστω και με διαφορετικούς ρυθμούς στο καθένα), από το ξεζούμισμα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Σαν να μην είναι η προσφυγιά αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, για την αύξηση της γεωπολιτικής ισχύος, το μοίρασμα αγορών και πηγών Ενέργειας, τον έλεγχο των αγωγών και των δρόμων του παγκόσμιου εμπορίου, στα οποία η ΕΕ συμμετέχει πρωταγωνιστικά.

***

Κατά την άποψη των επτά υπουργών, η ιμπεριαλιστική ΕΕ είναι το θύμα και όχι ο θύτης, καθώς αξιοποιείται ως «αποδιοπομπαίος τράγος πολλών προβλημάτων», με αποτέλεσμα την άνοδο του λαϊκισμού, που βάζει σε κίνδυνο τις «κοινές προτεραιότητες» και «τα ίδια τα θεμέλια του ευρωπαϊκού σχεδίου». Με άλλα λόγια, η ενίσχυση του ρεύματος του ευρωσκεπτικισμού και οι φυγόκεντρες τάσεις που αναπτύσσονται στην ΕΕ, προέκυψαν - σύμφωνα με την ανάλυση των επτά υπουργών - από συσσωρευμένες διαχειριστικές «αρρυθμίες», που όμως υπάρχει ακόμα χρόνος να διορθωθούν. Προκειμένου, λοιπόν, να διατηρηθεί ζωντανό το «όραμα» της Ενωμένης Ευρώπης, το άρθρο προτείνει «να πορευθούμε προς μια πιο κοινωνική Ενωση, η οποία να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για τη δικαιοσύνη και την υπεράσπιση των κοινών αξιών (...) να γίνει η Ευρωπαϊκή Ενωσή μας μια πραγματικά κοινωνική Ενωση, με δικαιώματα για τους εργαζόμενους και ασφαλή εισοδήματα, έναν εγγυημένο βασικό μισθό σε όλες τις χώρες - μέλη και αποτελεσματικά μέτρα για να αντιμετωπιστούν οι μισθολογικές αποκλίσεις και οι μεγάλες διαφορές στο βιοτικό επίπεδο και στην Κοινωνική Ασφάλιση».

***

Το κείμενό τους είναι πραγματικό «περιβόλι». Βλέποντας τη φτώχεια να μεγαλώνει για τα λαϊκά στρώματα και τις αντιθέσεις να οξύνονται, οι επτά υπουργοί βγάζουν μπροστά το σχέδιο για μια «κοινωνική Ευρώπη», που θα κάνει τι; Θα διαμορφώνει για τους εξαθλιωμένους ένα πλαίσιο διαχείρισης της ακραίας φτώχειας και θα συντηρεί τους πιο φτωχούς στο επίπεδο της οριακής επιβίωσης. Για να το πετύχει αυτό, θα αξιοποιήσει δοκιμασμένα στην πράξη εργαλεία και θα επινοήσει νέα, όπως για παράδειγμα ο «εγγυημένος βασικός μισθός». Παραλλαγές αυτού του μηχανισμού δοκιμάζονται ήδη, με το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης στην Ελλάδα, ή το εγγυημένο βασικό εισόδημα στη Φιλανδία και πάει λέγοντας. Μέσα από τέτοια πολυδαίδαλα συστήματα, τα κράτη αποκτούν την ευχέρεια να περιορίζουν και να καταργούν στοχευμένα κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα, εξισώνοντας τους πάντες στα όρια της φτώχειας. Από την άλλη, διαμορφώνουν μηχανισμούς εξάρτησης, καταναγκασμού των φτωχών λαϊκών στρωμάτων από το αστικό κράτος και την αντιλαϊκή πολιτική του, καθώς η επιβίωσή τους εξαρτάται από το κατά πόσο πληρούν τα κριτήρια να μετατάσσονται από το ένα πρόγραμμα της φτώχειας στο άλλο. Δεν έχει κανείς παρά να δει την ταινία «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ», που περιγράφει πώς λειτουργούν αυτά τα συστήματα στη Μ. Βρετανία.

***

Επομένως, όταν οι επτά υπουργοί μιλάνε για αντιμετώπιση των «μισθολογικών αποκλίσεων» και των διαφορών στο βιοτικό επίπεδο, δεν εννοούν φυσικά να στερηθούν τα μονοπώλια την κερδοφορία τους, αλλά να εξισωθούν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα προς τα κάτω σε ό,τι αφορά μισθούς, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, να μοιραστούν και να ανακυκλώσουν τη φτώχεια τους. Αυτήν είναι, άλλωστε, η φιλοσοφία και της ατζέντας Γιούνκερ για τον «κοινωνικό πυλώνα» της ΕΕ, που συζητήθηκε προχτές ξανά στο Ευρωκοινοβούλιο. Αναγνωρίζοντας, εξάλλου, το ρόλο του «κοινωνικοεταιρισμού» στην ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας, στο άρθρο τους σημειώνουν με έμφαση ότι «πρέπει να εργαστούμε σε στενή επαφή με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, για να αναπτύξουμε μορφές κοινωνικής προστασίας και ένα κοινωνικό κράτος το οποίο να ικανοποιεί τις ανάγκες οικονομιών που εξελίσσονται με ιδιαίτερη ταχύτητα». Αυτά κι αν είναι εύσημα για τους απανταχού εργατοπατέρες, φυσικά και για τους εκπροσώπους του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Ελλάδα. Τελικά, σε ένα πράγμα θα συμφωνήσουμε με το άρθρο. Οτι «η αυριανή Ευρώπη δεν θα είναι σαν τη χτεσινή Ευρώπη». Με τη διαφορά ότι η ευημερία του λαού, ούτε χτες, ούτε αύριο, δεν μπορεί να εξασφαλιστεί κάτω από την εξουσία του κεφαλαίου και εντός των διακρατικών του ενώσεων, όποια μορφή κι αν πάρουν.


Π.





Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org