Πέμπτη 16 Απρίλη 2009
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Η φωνή εργολάβων και εφοπλιστών

Παπαγεωργίου Βασίλης

Για δεύτερη συνεχόμενη ήμερα χτες, η «Αυριανή» επέλεξε να αναπαράγει τις αντικομμουνιστικές - αντεργατικές φαιδρότητες της Ενωσης των εργολάβων της Ζώνης, σε μια περίοδο που κορυφώνεται η μάχη της Σύμβασης από τα ταξικά Σωματεία, με τη συμμετοχή εκατοντάδων εργατοτεχνιτών στις κινητοποιήσεις. Στο χτεσινό του μάλιστα πόνημα, ο συντάκτης της εφημερίδας κάνει λόγο για εκατοντάδες (!) τηλεφωνήματα εργαζόμενων της Ζώνης που επιβεβαίωσαν, όπως ισχυρίζεται, το προχτεσινό «ρεπορτάζ» της εφημερίδας. Τι έλεγε το «ρεπορτάζ»; Ούτε λίγο, ούτε πολύ, αποτελούσε αντιγραφή μιας από τις ανακοινώσεις που έβγαλε η Ενωση των εργολάβων, κατηγορώντας τα σωματεία ότι με τους αγώνες και τα αιτήματά τους δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να «νεκρώσει» η Ζώνη, επειδή οι εργολάβοι δε βγαίνουν από τα ψηλά μεροκάματα και τις άλλες κατακτήσεις που έχουν αποσπάσει οι εργαζόμενοι! Από τη λογική και μόνο των παραπάνω ισχυρισμών αντιλαμβάνεται κανείς ποια ήταν η πηγή του συντάκτη της Αυριανής. Οπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς και ποιοι ήταν αυτοί οι «εκατοντάδες» που τηλεφώνησαν στην εφημερίδα για να επιβεβαιώσουν το «ρεπορτάζ». Πάντως δεν ήταν σίγουρα εργαζόμενοι. Γιατί αυτοί έχουν κάνει τις επιλογές τους. Παλεύουν μαζικά μέσα από τα σωματεία τους και έχουν ήδη αποσπάσει αυξήσεις που φτάνουν μέχρι και το 12% στο μεροκάματο του θανάτου (γιατί τέτοιο είναι το μεροκάματο στη Ζώνη) από 50 και πλέον επιχειρήσεις της Ζώνης. Οσο για την «Αυριανή», μπορεί να περηφανεύεται ότι επάξια κέρδισε την εμπιστοσύνη εργολάβων και εφοπλιστών σε βαθμό τέτοιο ώστε να της εμπιστεύονται την αιχμή της πολεμικής τους σε βάρος των εργαζόμενων και των πραγματικών τους συμφερόντων.

Αξιος κοινωνικός εταίρος

«(...) Χρηματοδοτική στήριξη των επιχειρήσεων αλλά και των νοικοκυριών, υπερχρεωμένων και μη, προκειμένου να επαναποκτήσουν την πιστωτική και καταναλωτική ικανότητα (...) «Κεντρικές προτεραιότητες (...) αποτελούν η επίτευξη της πραγματικής σύγκλισης, η διαρθρωτική αντί η απορρυθμιστική ανταγωνιστικότητα, η μετάβαση στην οικονομία της γνώσης και της ποιότητας, η μετάβαση από την προνομιακή επιχειρηματικότητα στην παραγωγική επιχειρηματικότητα, η αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης, η βελτίωση του επιπέδου διαθέσιμου εισοδήματος και της ζήτησης και η δυναμική προοπτική του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης με την ενίσχυση της χρηματοδότησης του διανεμητικού συστήματος».

Οι προτάσεις αυτές για την έξοδο από την κρίση διατυπώθηκαν στη χτεσινή γενική συνέλευση της Τράπεζας της Ελλάδας. Προτάσεις, που μπορεί με την ίδια άνεση να διατυπωθούν από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, από τον ΣΕΒ ή από κάποιο μάνατζερ, με νόμπελ ή χωρίς. Προτάσεις, που είναι καθαρό ότι ζητάνε να δοθούν στο κεφάλαιο και άλλα λεφτά (χρηματοδοτική στήριξη των επιχειρήσεων), να ληφθούν και άλλα αντεργατικά μέτρα, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα (που πρέπει να είναι, λέει, «διαρθρωτική»). Οι παραπάνω προτάσεις προέρχονται από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, και στη γενική συνέλευση τις μετέφερε ο οργανωτικός της γραμματέας, Ε. Μουτάφης. Αυτονόητο θεωρείται το γεγονός ότι έκλεψε τα χειροκροτήματα των εκπροσώπων της μεγαλοεργοδοσίας. Αλλωστε, πριν από λίγες μέρες, ήταν ξανά η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που κέρδισε τα ευχαριστήρια και τα μπράβο του ΣΕΒ για τη συμφωνία της στα «11 σημεία σύγκλισης» και την πρωτοβουλία της να καλέσει σε «συνεννόηση» τους βιομήχανους μπροστά στην όξυνση της κρίσης. Να τον χαίρονται οι μεγαλοβιομήχανοι και οι μεγαλοτραπεζίτες τον «κοινωνικό εταίρο» τους.

Δικομματική η έγνοια για τους μεγαλοξενοδόχους

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Βγαίνει ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης προχτές και αναγγέλλει το πρόγραμμα τουριστικής προβολής της Αθήνας, δηλώνοντας ότι ειδικά και γενικά το ενδιαφέρον πρέπει να εστιαστεί στους εύπορους και εκλεκτικούς τουρίστες. Προδιαγράφει έτσι με πολλή σαφήνεια και τους στόχους της δαπανηρής καμπάνιας και τους κυρίως ωφελούμενους, τους ιδιοκτήτες «υψηλού επιπέδου» ξενοδοχείων και τουριστικών επιχειρήσεων.

Και τι κάνει το ΠΑΣΟΚ μέσω της αρμόδιας για το θέμα του τουρισμού βουλευτή Α. Γκερέκου; Ο,τι κάνει σχεδόν πάντα. Βγαίνει και καταγγέλλει ότι η καμπάνια άργησε, ότι έχει αμαυρωθεί η εικόνα της Αθήνας εδώ και πολύ καιρό και ότι μας συζητούν στις τουριστικές εκδηλώσεις και στο διαδίκτυο.

Τσιμουδιά για την ουσία, για τα κέρδη των μεγάλων ξενοδοχείων στην Αθήνα, την κατάσταση των μικρότερων, τα εκβιαστικά διλήμματα των μεγαλοξενοδόχων, το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο.

Οχι, εμείς δεν ξαφνιαστήκαμε, ξέρουμε ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ «κουμπώνουν» και στην τουριστική πολιτική και αντιπαρατίθενται στο πεδίο των «ικανοτήτων». Δηλαδή ποιος μπορεί να ασκήσει την ίδια πολιτική, αλλά πολύ καλύτερα.

Η αγορά «αξιολογεί» τα πανεπιστήμια

Ποιοι «αξιολογούν» τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ μέσα από τη θεσμοθετημένη διαδικασία «αξιολόγησης»; Οι ίδιες οι επιχειρήσεις, οι οποίες συμμετέχουν και με εκπροσώπους τους στις Επιτροπές εξωτερικής «αξιολόγησης» των ιδρυμάτων. Το παραπάνω γεγονός αποδεικνύει η σύνθεση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που συνέταξε την έκθεση εξωτερικής «αξιολόγησης» του Τμήματος Τεχνολογίας Τροφίμων του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, που μαζί με άλλα τέσσερα τμήματα αποτελούν τις μοναδικές περιπτώσεις που έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία της «αξιολόγησης» (εσωτερική και εξωτερική). Τα τρία από τα πέντε μέλη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του παραπάνω τμήματος είναι στελέχη επιχειρήσεων του κλάδου των τροφίμων...

Η «αξιολόγηση» των πανεπιστημίων από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, από τους ίδιους τους εκπροσώπους των επιχειρήσεων, είναι μια απτή απόδειξη παρέμβασης των επιχειρήσεων στη λειτουργία των πανεπιστημίων, στο πρόγραμμα σπουδών των τμημάτων. Αναδεικνύεται και με αυτόν τον τρόπο, ότι πέρα από τις «καλολογίες» και τις εύηχες λέξεις (βλ. διασφάλιση ποιότητας) με τις οποίες πλασάρεται η διαδικασία της «αξιολόγησης» πανεπιστημίων και ΤΕΙ, εκείνο που έχει καταστεί σαφές από την ίδια την εφαρμογή της είναι ότι: Η διαδικασία της «αξιολόγησης» είναι μοχλός για να ασκηθεί έλεγχος και πίεση από την αγορά προς τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ για να προσαρμοστούν στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, να καταταχθούν ανάλογα με αυτή τους την προσαρμοστικότητα και την ανταγωνιστικότητά τους, να υπακούσουν σε παραινέσεις «εμπειρογνωμόνων» για την αποτελεσματικότερη σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά, για καλύτερη προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Ετσι, με την «τζίφρα» στελεχών επιχειρήσεων, το Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων καλείται να πάρει μέτρα σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, να ενισχύσει τους δεσμούς του με τη βιομηχανία, να προχωρήσει σε αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών με βάση τις απαιτήσεις των επιχειρήσεων. Βέβαια, ανάλογο περιεχόμενο είχαν και οι εκθέσεις των υπόλοιπων τεσσάρων τμημάτων πανεπιστημίων και ΤΕΙ που ολοκλήρωσαν την εξωτερική «αξιολόγηση», παρόλο που η επιτροπή εμπειρογνωμόνων αποτελείται μόνο από καθηγητές ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του εξωτερικού... Γιατί ακριβώς είναι στη φύση της διαδικασίας η σύνδεση με την αγορά και γιατί οι πανεπιστημιακοί που υποστηρίζουν τις αναδιαρθρώσεις και βάζουν πλάτη για την εφαρμογή τους μπορούν να παίξουν επάξια το ρόλο των εκπροσώπων των συμφερόντων του κεφαλαίου. Αλλωστε, οι εκθέσεις εκείνες που στρέφονταν με μανία ενάντια στο άσυλο και τις κινητοποιήσεις των φοιτητών (ζητώντας ακόμα και την κατάργηση της δωρεάν Παιδείας για όσους κινητοποιούνται) υπογράφονται αποκλειστικά και μόνο από πανεπιστημιακούς...

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια, όπως και της ΠΚΣ και της ΔΗΠΑΚ στο κίνημα, ήταν οι μόνες που υπογράμμιζαν από την πρώτη στιγμή ακριβώς αυτόν το χαρακτήρα της διαδικασίας της «αξιολόγησης», ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει - δεν μπορεί να υπάρξει - καλή «αξιολόγηση» με δήθεν επιστημονικά κριτήρια. Γιατί η ίδια η διαδικασία γίνεται από την αγορά για την αγορά. Αλλωστε, τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ έχουν όργανα και μπορούν κάλλιστα να καταγράψουν τις ελλείψεις, να διεκδικήσουν χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για να τις καλύψουν κλπ. Η «αξιολόγηση» - εσωτερική και εξωτερική - έρχεται για να ελέγξει τα πανεπιστήμια με συγκεκριμένη και μοναδική στόχευση: Την προσαρμογή τους στους κανόνες της αγοράς.


Ελένη ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Για την κερδοφορία του κεφαλαίου...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ, τελικά, περιγράφει τα πράγματα ο καθένας. Κι όπως θέλει τα παρουσιάζει...

Ο Γιώργος Σουφλιάς ανακοίνωσε, π.χ., χτες ότι «διπλασιάζονται τα έργα» για δρόμους, λιμάνια και φράγματα.

Αυτό, το οποίο στα σίγουρα, όμως, διπλασιάζεται, είναι τα κέρδη των εταιρειών που θα αναλάβουν την κατασκευή. Οι υπερβάσεις και τα «πανωπροίκια» τους.

Γιατί, ως γνωστόν, θεωρείται (στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα) αμάρτημα, αν κάποιο έργο κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου από το Δημόσιο.

Τι να κάνουν, δηλαδή, και οι πολυεθνικές του κατασκευαστικού τομέα, αν δεν εισπράττουν διόδια για τα επόμενα 100 χρόνια; Κλέφτες να γίνουν;

Πάντως, τέτοιου είδους εξαγγελίες δεν μπορεί κανείς παρά να τις δει και με ολίγον πονηρό βλέμμα. Εκλογές έρχονται όπως και να 'χει...

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ, πάντως, τα εργασιακά, μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς. Η Φάνη Πετραλιά δήλωσε ότι δε θα επιτρέψει η κρίση να γίνει άλλοθι για περικοπές θέσεων εργασίας...

Είναι κατά των απολύσεων η κυβέρνηση. Πώς να το κάνουμε...

Και πώς ακριβώς σκέπτεται, άραγε, να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Μήπως με τη «σκληρή» τακτική που ακολουθεί έως τώρα εναντίον των εργοδοτών το υπουργείο Απασχόλησης;

Ξέρετε, αυτήν που όταν απεργούν οι εργαζόμενοι ...αποστέλλεται η αστυνομία για να προασπίσει την ομαλή λειτουργία της κάθε επιχείρησης...


Γρηγοριάδης Κώστας

Μήπως με τους ελέγχους των Επιθεωρήσεων Εργασίας, που ούτε προσωπικό έχουν, ούτε ουσιαστικές αρμοδιότητες;

Μήπως θα κάνει μηνύσεις στους εργοδότες (αυτούς που δεν έχουν καμία ποινική συνέπεια, ακόμη και όταν σκοτώνονται εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις τους);

Εκτός, αν πρόκειται να καταργήσουν το περίφημο 2% για τις απολύσεις. Αυτό ντε, που στην Ευρωπαϊκή Ενωση συζητάνε να αυξήσουν, και, μάλιστα, χωρίς όριο...

Στήνουν άθλιο δόκανο στους συμβασιούχους

Γρηγοριάδης Κώστας

Προεκλογικό δόκανο για εκατοντάδες χιλιάδες συμβασιούχους προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση, διοχετεύοντας στον Τύπο πληροφορίες περί επικείμενων αποφάσεων του Ευρωδικαστηρίου, σύμφωνα με τις οποίες η ερμηνεία της Οδηγίας 70/1999 της ΕΕ θα είναι ευνοϊκότερη για τους συμβασιούχους από αυτήν που προβλέπει το Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου. Κατά συνέπεια, ισχυρίζονται τα δημοσιεύματα, θα μεγαλώσει ο αριθμός εκείνων που «δικαιούνται» να μετατραπούν οι συμβάσεις τους από ορισμένου σε αορίστου χρόνου και γι' αυτόν το λόγο η κυβέρνηση θα «υποχρεωθεί» να εκδώσει νέο Προεδρικό Διάταγμα. Η κοροϊδία ξεχειλίζει από τα μπατζάκια της κυβέρνησης, η οποία σπεύδει να παίξει άθλια προεκλογικά παιχνίδια σε βάρος χιλιάδων εργαζομένων, τους οποίους, σε συνέργεια με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, καταδίκασαν και καταδικάζουν στην εργασιακή ανασφάλεια και ομηρία. Κι αυτό επειδή η διατήρηση και επέκταση του θεσμού των συμβασιούχων δεν είναι θέμα καλής ή κακής ερμηνείας της κοινοτικής οδηγίας, αλλά θέμα ουσίας και στρατηγικής, που εκφράζεται από αυτήν καθαυτήν την Οδηγία και τα Προεδρικά Διατάγματα που την ενσωμάτωσαν στο ελληνικό Δίκαιο. Με άλλα λόγια, το ευρωενωσιακό κεφάλαιο έχει ανάγκη τους συμβασιούχους, γι' αυτό και έσπευσε με την 70/1999 να νομιμοποιήσει απόλυτα την ύπαρξή τους. Ολα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά ψηφοθηρικά παιχνίδια στις πλάτες χιλιάδων εργαζόμενων που βιώνουν τη βαρβαρότητα της σύμβασης ορισμένου χρόνου και των άλλων ελαστικών μορφών απασχόλησης, με ευθύνη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ. Αλλά με ευθύνη και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που προτάσσει τη συμμόρφωση με το «κοινοτικό δίκαιο», κρύβοντας τον αντιδραστικό του χαρακτήρα και την ανάγκη με πολιτική απόφαση να καταργηθεί τώρα ο άθλιος θεσμός των συμβασιούχων, με την μονιμοποίηση όλων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Η επιβεβαίωση διά της σιωπής...

Γράψαμε προχτές για τον τρόπο με τον οποίο η «Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία» προσπαθεί να χειραγωγήσει την εργασιακή ανασφάλεια και την αγωνία εκατοντάδων εργαζομένων στον Ομιλο, προκειμένου να εξασφαλίσει νέα χρηματοδότηση για το επιχειρησιακά της σχέδια. Το ρεπορτάζ του «Ρ» κατέγραψε αναλυτικά μια σειρά από καταγγελίες εργαζομένων, που διαμαρτύρονταν για το γεγονός ότι η εργοδοσία, με τις πλάτες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, χρηματοδότησε την τελευταία πολυήμερη κινητοποίηση στην Αθήνα, με εξευτελιστικούς, μάλιστα, όρους για τους εργαζόμενους. Το ρεπορτάζ και τα σοβαρά ερωτηματικά που προέκυπταν από τις καταγγελίες, αναδείκνυαν τόσο τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, όσο και τις τεράστιες ευθύνες της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας στη ΓΣΕΕ και τα σωματεία του Ομίλου, συμπεριλαμβανομένων και των δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που συνέβαλαν τα μέγιστα στο να εγκλωβιστούν οι εργαζόμενοι σε μιαν αδιέξοδη, απόλυτα χειραγωγούμενη από την επιχείρηση διεκδίκηση δανείων που θα σημάνουν νέες απολύσεις και λουκέτα. Κανείς απ' όσους καταγγέλλονταν δε διέψευσε τις μαρτυρίες των εργαζόμενων. Γεγονός, που επιβεβαιώνει τα καταγγελλόμενα και τη συμβολή τους στην προσπάθεια να χειραγωγηθούν και να εξευτελιστούν οι εργαζόμενοι. Συμπέρασμα, που γίνεται ιδιαίτερα χρήσιμο, μπροστά στις εξελίξεις που κυοφορούνται στον Ομιλο.

... και το αποτέλεσμα

Επαναφέρουμε το θέμα για έναν και μόνο λόγο. Σύμφωνα με δημοσιοποιημένες πληροφορίες, σε προχτεσινή συνάντηση στελεχών της εταιρείας με το υπουργείο Οικονομίας και συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ, αποφασίστηκε η δανειοδότηση της «Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας» με άλλα 16 εκατ. ευρώ (πέντε από αυτά θα αποδεσμευτούν μετά το Πάσχα) με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Απαρέγκλιτος όρος, να προχωρήσει η εργοδοσία στο επιχειρησιακό της σχέδιο, το οποίο προβλέπει το κλείσιμο τριών μονάδων (ΟΤΤΟ, «Δούδος», Βαφείο Οινοφύτων) και την απόλυση άλλων 100 εργαζομένων από τα εργοστάσια της Νάουσας (σήμερα απασχολούν περίπου 250 εργαζόμενους). Δηλαδή, ο Ομιλος βάζει στην τσέπη συνολικά 35 εκατ. ευρώ (πληροφορίες αναφέρουν ότι ζητάει κι άλλα) για να πετάξει στην ανεργία μερικές εκατοντάδες ακόμα εργαζόμενους (ο αριθμός τους, όπως κι αν μετρηθεί, ξεπερνάει τους 250) και να κλείσει τρεις τουλάχιστον παραγωγικές μονάδες. Για να μη μιλήσει κανείς για το «μέλλον» των απολυμένων, καθώς ήδη προετοιμάζονται διάφορα προγράμματα ψευτοκατάρτισης προκειμένου να απορροφηθούν οι αντιδράσεις. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της χειραγώγησης των εργαζομένων από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και τις δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που έριξαν τους εργαζόμενους στα σαγόνια της εργοδοσίας, η οποία σημειωτέον τους χρωστάει ακόμα δεδουλευμένα μηνών, παρά τη χρηματοδότησή της με 19 εκατ. το προηγούμενο διάστημα.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Δίκαιοι και κερδισμένοι αγώνες

Δυο κόσμοι σε σύγκρουση. Από τη μια, οι εργάτες και τα ταξικά τους σωματεία, που δίνουν μάχη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και την ουσιαστική προστασία των ανέργων. Οπως οι μεταλλεργάτες της Ζώνης, της Βοιωτίας, της Αθήνας και της Ελευσίνας, οι οποίοι, συσπειρωμένοι στα Συνδικάτα τους και δρώντας συντονισμένα, απέσπασαν μια κατάκτηση - παρακαταθήκη, ύστερα από πολυήμερο αγώνα. Επέβαλαν στην κυβέρνηση να χορηγήσει, μέσω του ΟΑΕΔ, έκτακτη οικονομική ενίσχυση 1.000 ευρώ μπροστά στο Πάσχα σε όλους τους άνεργους μεταλλεργάτες, που το πρώτο τρίμηνο του 2009 έχουν από 50 έως μηδέν ένσημα. Επιπλέον, εξασφάλισαν έξτρα οικονομική ενίσχυση σε συναδέλφους της Ζώνης που πάσχουν από βαριές ασθένειες.

Η κατάκτηση αυτή αποκτά διπλή σημασία μέσα στις συνθήκες που αποσπάστηκε. Την ίδια μέρα που οι μεταλλεργάτες κέρδιζαν ένα μέτρο που μπορεί να ανακουφίσει ουσιαστικά τους άνεργους συναδέλφους τους, η κυβέρνηση ανακοίνωνε με τυμπανοκρουσίες ότι σκοπεύει να χαρίσει 2,5 δισ. ευρώ στους μεγαλοεργοδότες για την ενίσχυση δήθεν της απασχόλησης την περίοδο της κρίσης. Να πριμοδοτήσει, δηλαδή, το κεφάλαιο με νέα κονδύλια και προνόμια, ενισχύοντας έτσι την επιθετικότητά του και ανάβοντας το «πράσινο φως» για νέες απολύσεις, νέα αφαίρεση δικαιωμάτων. Την ίδια ώρα που οι τραπεζίτες κολυμπάνε στα 28 δισ. και οι μεγαλοξενοδόχοι στα δεκάδες εκατομμύρια των επιδοτήσεων, για τους εργάτες οι κυβέρνηση διατείνεται ότι δεν υπάρχει φράγκο.

Αυτός είναι ο άλλος κόσμος. Σ' αυτόν τον κόσμο πρωταγωνιστούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού. Ολοι τους πασχίζουν για την κερδοφορία των μονοπωλίων σε βάρος των εργαζομένων. Τη στήριξαν την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τη στηρίζουν και τώρα, την περίοδο της κρίσης. Συμφωνούν σε στρατηγικές και μέτρα, που στόχο έχουν να δημιουργήσουν νέα αντεργατικά τετελεσμένα, ώστε μετά την κρίση το κεφάλαιο να έχει κατακτήσει νέο έδαφος για την αύξηση των κερδών του.

Η δράση των ταξικών δυνάμεων, η αποτελεσματικότητά της, είναι αυτή που δείχνει το δρόμο. Τα προβλήματα των ανέργων στο Μέταλλο δεν πρόκειται να λυθούν με τα 1.000 ευρώ. Επιβεβαιώνεται, όμως, ότι ακόμα και η ελάχιστη αυτονόητη ενίσχυση δεν μπορεί να αποσπαστεί, παρά μόνο σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του. Επιβεβαιώνεται, ακόμα, η ορθότητα της γραμμής του ΠΑΜΕ, που λέει ότι στον καθημερινό αγώνα πρέπει να ζυμώνεται η αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, η προοπτική της ανατροπής της εξουσίας που καταδικάζει τους εργαζόμενους στην ανεργία, στους χαμηλούς μισθούς. Η όξυνση της σύγκρουσης ανάμεσα σ' αυτούς τους δυο κόσμους είναι σήμερα πιο αναγκαία παρά ποτέ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org