Κυριακή 13 Γενάρη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Να τα επιβάλλει ο λαός

Παπαγεωργίου Βασίλης

Μιλώντας για το ΚΚΕ, τα αστικά κόμματα προσπαθούν να το παρουσιάσουν σαν απομονωμένο, επειδή λένε ότι οι προτάσεις αφορούν ένα άλλο σύστημα, ξεπερασμένο. Από την άλλη μπάντα, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι οι προτάσεις του ΚΚΕ δεν είναι για το σήμερα και ότι τα παραπέμπει όλα στη λαϊκή εξουσία. Οποτε όμως το ΚΚΕ φέρνει στη Βουλή προτάσεις για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων, τότε όλα τα κόμματα, και ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε λυσσάνε σε βάρος του ΚΚΕ, ότι θέλει να χρεοκοπήσει το κράτος, είτε καταπίνουν τη γλώσσα τους. Το ίδιο έγινε και στη διάρκεια της συζήτηση για το φορολογικό στη Βουλή. Το ΚΚΕ κατέθεσε τροπολογίες με τις οποίες ζητούσε να καταργηθούν όλα τα χαράτσια στο λαϊκό εισόδημα και ταυτόχρονα να πάρει η κυβέρνηση πίσω το φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο και το ΦΠΑ. Κάλεσε μάλιστα όλα τα κόμματα να πάρουν θέση στα συγκεκριμένα αιτήματα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η μεν κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε καν με το θέμα, ενώ τα άλλα κόμματα, είτε επέδειξαν αφωνία, είτε υπερασπίστηκαν τις δικές τους αποσπασματικές τροπολογίες, για μερεμέτια σε ιδιαίτερα οξυμένα προβλήματα. Μόνο όταν το ΚΚΕ στηλίτευσε τη στάση τους μέσα στη Βουλή, ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε να πει ότι συμφωνεί με την τροπολογία για τα χαράτσια. Τα αιτήματα του ΚΚΕ είναι όρος επιβίωσης για τα λαϊκά στρώματα που στενάζουν και δεν μπορούν καν να ζεσταθούν. Ούτε αυτό το αυτονόητο όμως δεν μπορεί να κάνει σαν παραχώρηση σήμερα το αστικό κράτος, ενθαρρυμένο από τους συσχετισμούς που το ευνοούν, αφού τα κόμματα της διαχείρισης είναι συντριπτική πλειοψηφία σε πολιτικό και κοινοβουλευτικό επίπεδο. Τι απομένει; Να γίνει ο ίδιος ο λαός το αντίπαλο δέος. Με την λαϊκή συμμαχία και ισχυρό ΚΚΕ, να επιβάλλει μέτρα προς όφελός του, να εμποδίσει άλλα που τον εξαθλιώνουν. Μόνο έτσι μπορεί να ελπίζει ακόμα και για την ικανοποίηση των αυτονόητων, ανοίγοντας δρόμους για τη συνολική ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.

Απαράδεκτες διαδικασίες...

Με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τις οποίες φέρνει για κύρωση αύριο στη Βουλή, η κυβέρνηση επιχειρεί για πολλοστή φορά να νομοθετήσει αντιλαϊκά μέτρα με απαράδεκτες και επικίνδυνες διαδικασίες. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου εκδίδονται μόνο «σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου (...) Οι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Βουλή για κύρωση μέσα σε σαράντα μέρες από την έκδοσή τους (...) Αν δεν υποβληθούν στη Βουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την επιβολή τους παύουν να ισχύουν στο εξής»... Θα πει κάποιος, ποιο είναι το πρόβλημα, αφού και η πράξη νομοθετικού περιεχομένου πρέπει να εγκριθεί από τη Βουλή; Υπάρχουν κρίσιμες λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Ποιες είναι αυτές; Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου έχει άμεση εφαρμογή, από την επομένη της δημοσίευσής της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ενώ ο νόμος μόνο μετά την ψήφισή του από τη Βουλή με τις γνωστές διαδικασίες. Αρα με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κερδίζουν χρόνο και παρακάμπτουν ενδεχόμενες αντιδράσεις στη Βουλή. Ακόμη, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου εγκρίνεται ή απορρίπτεται χωρίς τροποποιήσεις από τη Βουλή, ενώ στα νομοσχέδια -θεωρητικά πάντα- υπάρχει η δυνατότητα για αλλαγές. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου ακόμη και αν δεν εγκριθεί από τη Βουλή παύει να ισχύει για το μέλλον και μόνο. Αρα δεν ανατρέπονται τα αποτελέσματα για το διάστημα που ίσχυε.

... που τους αποκαλύπτουν

Εδώ φαίνεται καθαρά η δικτατορία του κεφαλαίου σε όλο της το μεγαλείο. Ακόμη και σε εκείνες τις περιπτώσεις που οι δικοί τους θεσμοί δεν τους διευκολύνουν ή τους εμποδίζουν να προχωρήσουν με την άνεση που θα ήθελαν, δεν έχουν τον παραμικρό δισταγμό να τους παρακάμψουν. Αυτό κάνουν και με το αστικό Κοινοβούλιο, το «ναό της δημοκρατίας», όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν. Ολα αυτά τα έχουν προβλέψει και με το δικό τους Σύνταγμα, που κύρια αποστολή του είναι η θωράκιση της δικής τους εξουσίας. Για την ιστορία μόνο, να αναφέρουμε ότι μέχρι την εκδήλωση της κρίσης σε πάρα πολύ σπάνιες περιπτώσεις είχε χρησιμοποιηθεί αυτή η διαδικασία. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ήταν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μία εξ αυτών ήταν και η γνωστή πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την αντιμετώπιση των μαθητικών κινητοποιήσεων επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Η έξοδος από την καπιταλιστική κρίση προς όφελος του κεφαλαίου δεν τους αφήνει περιθώριο για χάσιμο χρόνου και ταλαντεύσεις. Δείχνει και τον πραγματικό, ταξικό χαρακτήρα όλων αυτών των θεσμών.

«Παιδιά της Αθήνας»

«Ο Φωτάκης πέρασε την Ομόνοια και βγήκε στην οδό Αχαρνών. Είχε σκεφτεί να πάει ποδαρόδρομο μέχρι τη γειτονιά του, τα Θυμαράκια, για να λογαριάσει τι είχε να κάνει με την ησυχία του, μα ένιωθε τα πόδια του βαριά. Δεν θ' άντεχε τόσο δρόμο».

Μια μικρή οργάνωση Αετόπουλων στη συνοικία Ατλας Θυμαρακίων συμμετέχει στην ΕΑΜική Αντίσταση. Ο Δημήτρης Ραβάνης - Ρεντής με μεγάλη ευαισθησία αφηγείται τη δράση μιας ομάδας παιδιών που, όπως χαρακτηριστικά γράφει, μέχρι και αυτά πολεμάνε τους Γερμανούς κατακτητές και τους προδότες συνεργάτες τους.

Ο Φωτάκης, η Ρηνούλα, ο Μιχάλης, ο Βάγγος, ο Μπάμπης και άλλα παιδιά αγωνίζονται οργανωμένα και παλεύουν ενάντια στους κατακτητές με κίνδυνο τη ζωή τους πολλές φορές. Μέσα από τη δράση τους διδάσκονται τις αξίες της αλληλεγγύης, της αγωνιστικότητας, της πειθαρχίας. Ωριμάζουν και προετοιμάζονται για ένα μέλλον λεύτερο και χωρίς εκμετάλλευση.

Ωστόσο, όπως ο ίδιος ο Δημήτρης Ραβάνης - Ρεντής επισημαίνει, ο πραγματικός επίλογος που έβαλε η ζωή στην ιστορία του δεν εκπλήρωσε τον αγώνα των παιδιών και των οικογενειών τους. Γι' αυτό καλεί τους αναγνώστες του να γράψουν αυτοί με την πάλη και τον αγώνα τους το σωστό επίλογο αυτής της ιστορίας... Το Βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Ντιονκούντα Τραορέ

Παπαγεωργίου Βασίλης

Την επίσπευση της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στο Μάλι προκάλεσε προχτές βράδυ η τελευταία επιστολή του 71χρονου «μεταβατικού» προέδρου της χώρας, Ντιονκούντα Τραορέ, στο Γάλλο ομόλογό του Φρανσουά Ολάντ και στο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν.

Ο Μαλινέζος ηγέτης, που διορίστηκε στο συγκεκριμένο αξίωμα μετά το πραξικόπημα που έκαναν τον περασμένο Μάρτη στρατιωτικοί με επικεφαλής το λοχαγό Σανόγκο, επικαλέστηκε την αναζωπύρωση των συγκρούσεων ανάμεσα στο μαλινέζικο στρατό και τους ακραίους ισλαμιστές που έχουν καταλάβει από πέρσι όλο το βόρειο τμήμα της χώρας. Χωρίς υπεκφυγές ο Τραορέ υποστήριξε την πραγματοποίηση ξένης επέμβασης στη χώρα του, ζήτησε τη «γρήγορη στρατιωτική βοήθεια» της Γαλλίας και την επίσπευση της στρατιωτικής επέμβασης της «Δυτικοαφρικανικής Ενωσης» που έχει «ευλογήσει» με απόφασή του το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η επακόλουθη έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν ήταν παρά το ιδανικό πεδίο δράσης του Γάλλου πρέσβη Ζεράρ Αρό, που αξιοποίησε στο έπακρο την ευκαιρία για να ασκήσει πιέσεις με στόχο την επίσπευση μίας επέμβασης, που οι Αμερικανοί σχεδίαζαν για το ερχόμενο φθινόπωρο και το Παρίσι ήθελε να είχε γίνει από «χτες»...

Ετσι, την Παρασκευή, η στρατιωτική επέμβαση των Γάλλων με το προκάλυμμα της ένοπλης αποστολής 3.500 στρατιωτών της «Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής Κοινότητας» (ECOWAS) ξεκίνησε. Και βέβαια ούτε τον «πρόεδρο» της χώρας ούτε τους Γάλλους ιμπεριαλιστές, τους «πήρε ο πόνος» για το λαό που υποφέρει, αλλά στο στόχαστρο είναι ο τεράστιος πλούτος της χώρας (φυσικό αέριο, πετρέλαιο, ουράνιο) που διεκδικούν και άλλοι... ανταγωνιστές.


Δ.ΟΡΦ.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org